จอมวายร้ายหวงรัก (สนพ.อินเลิฟ วางแผงแล้ว)

  • 96% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 327,402 Views

  • 604 Comments

  • 2,774 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    207

    Overall
    327,402

ตอนที่ 20 : บทที่9 [หึงหวง] 100% อัพแล้ว!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28743
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    16 ต.ค. 58



*** มาแล้ววว เสิร์ฟทุกๆคนตอนเช้ามืดเลยยยย ^ ^ "จอมวายร้ายหวงรัก" วางแผงวันที่ 21 ตุลานี้ที่งานหนังสือ นะคะ ใครที่จะไปหาซื้อ ฝากอุดหนุนจอมวายร้ายกันเยอะๆน้าาา ราคา 299 บาท แต่ซื้อกับทางสนพ.หรือที่บูธ ได้ลด 20% ค่ะ ^ ^ และใครสะดวกไปวันที่ 24 ตุลา เวลา 13.00 - 15.00 เจอกับไรเตอร์ "ตะวัน" ได้นะคะ ^ ^ นอกจากจะได้ป๋าชาร์ลไว้ครอบครองแล้ว ก็ยังจะได้ถุงผ้าน่ารักๆที่ไรเตอร์นำไปแจกด้วยนะคะ และ ได้ลายเซ็นเค้าาาา ฮี่ฮี่ ส่วนใครยังลังเลว่า จะมาดีไหมมมม ไรเตอร์จะบอกว่า "มาเถอะ... อยากเจอ" คิคิ > < ส่วนใครไม่สะดวกไปสามารถสั่งซื้อที่เว็บไซต์สนพ.ได้นะคะ หรือ ซื้อที่ร้าน se-ed และร้านนายอินทร์ซึ่งมีขายเหมือนกันค่า ฝากด้วยนะคะ รับรองว่า สองคู่ ครบรสแน่ๆๆ ^ ^ ***


http://www.inlove-book.com/book/1200


          ช่วงค่ำลลียาค่อยๆเปิดแง้มบานประตูห้องของตัวเองแผ่วเบากลัวว่าจะเจอเข้ากับชาร์ลตันที่โทรศัพท์มาหาเธอหลายครั้งแต่เธอก็แกล้งด้วยการไม่รับ แต่เมื่อบานประตูเปิดกว้างเธอก็ต้องแปลกใจเมื่อห้องตกอยู่ในความมืด ประหนึ่งว่าไม่มีใครอยู่ เธอเดินเข้ามาเปิดไฟและหันไปปิดประตูก็พบกับความว่างเปล่าและเงียบงันจริงๆ คิ้วสวยขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย

          “ไปไหนของเขา”

          เธอพึมพำเพียงลำพังแต่ครู่เดียวก็ปัดมันออกไปเมื่อคิดได้ว่าเธอกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันและอีกแค่สองอาทิตย์เท่านั้นเธอและเขาก็จะเป็นอิสระต่อกัน ลลียาแม้จะรักแต่ก็คิดว่าคงกลับไปคบกับคนเจ้าชู้อย่างชาร์ลตันไม่ได้และอย่างวันนี้ที่เขาไม่อยู่ เธอคาดหวังไว้ว่าพอกลับมาจะเจอเขารอกวนประสาทอยู่ แต่เปล่า... ดูเหมือนว่าบางทีชาร์ลตันอาจจะอยากออกไปเที่ยวบ้าง คิดได้แบบนี้ก็นึกหงุดหงิดเล็กๆด้วยรู้ดีว่าเที่ยวแบบเขาต้องมีผู้หญิงมาเกี่ยวข้องแน่!

          ลลียาใช้เวลาจัดการตัวเองเพียงชั่วโมงเดียวเท่านั้นเพราะเธอทานข้าวกับเฟรดมาแล้ว เดิมทีจะไม่ทานแต่เขาก็คะยั้นคะยอ ระหว่างทานก็นึกเป็นห่วงชาร์ลตันว่าเขาจะทานอาหารหรือยัง แต่สุดท้ายก็ทำใจแข็งคิดเสียว่าเขากับเธอไม่ได้เป็นอะไรกัน เมื่ออาบน้ำเสร็จ ลลียามองนาฬิกาพบว่าตอนนี้เกือบจะสี่ทุ่มแต่ชายหนุ่มก็ยังไม่กลับมา หัวใจดวงน้อยเริ่มกังวลเล็กๆและเป็นห่วงว่าเขาจะเป็นอะไรไหม เธอกับเขาอยู่ร่วมกันมาสองอาทิตย์แต่เขาไม่เคยออกไปไหนเลย วันนี้เป็นวันแรกที่ลลียาไม่มีชาร์ลตันข้างกายยามค่ำคืน

          “ช่างสิ... คนเจ้าชู้จะทนอยู่ในระเบียบได้แค่ไหนกันเชียว” ลลียาบ่นอย่างหงุดหงิด

          หญิงสาวนั่งดูทีวีตรงโซฟาตัวยาวของเธอที่เขาเอาไว้ใช้เป็นเตียงนอน แต่ระยะหลังมานี้เตียงของเธอต่างหากเป็นที่นอนของเขา บางวันตื่นมาไม่เจอแต่เธอได้กลิ่นหอมประจำตัวก็รู้ว่าชายหนุ่มแอบย่องเข้ามานอนแต่ก็จับไม่ได้ไล่ไม่ทันเลยเลือกที่จะปล่อยไป หลังจากวันที่เขามอบสัมผัสจนเธอหวามไหว ลลียาก็ระวังการอยู่ใกล้กับชายหนุ่มเสมอเพราะกลัวว่าจะเกินเลยและมันคงยากจะแก้ไข

          ลลียานั่งดูโทรทัศน์จนเกือบเที่ยงคืนแต่ก็ไร้วี่แววของชาร์ลตัน ลลียายอมรับว่าคงนอนไม่หลับหากเขายังไม่กลับ การนั่งดูโทรทัศน์มาหลายชั่วโมงนั้นไม่เข้าหัวเธอเลยสักนิด ริมฝีปากอิ่มของเธออ้าหาวอยู่หลายครั้งจนในที่สุดก็ฝืนความง่วงไม่ไหว เธอเลยเอนตัวนอนราบไปกับโซฟาตัวยาวไม่นานดวงตากลมโตที่เปิดอยู่ก็ค่อยๆปิดสนิทโดยที่ในมือยังถือรีโมททีวีเอาไว้

          เข้าวันใหม่มาหลายชั่วโมงอีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะรุ่งสาง บานประตูห้องถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับร่างสูงในชุดทำงานที่ไม่เรียบร้อยนัก ด้านหลังก็มีคนคอยระวังอย่างเป็นห่วงอยู่

          “ไหวนะครับเจ้านาย” วีแกนถามเบาๆ เขาขับรถมาส่งคนเป็นนายที่ไปดื่มสังสรรค์กับเพื่อนอย่างเบนจามินเสียค่อนคืนจนเมาได้ที่แบบนี้

          “ไหวสิ นายกลับไปได้” ชาร์ลตันบอกด้วยน้ำเสียงยานคางเล็กๆจากนั้นก็ปิดประตูใส่หน้าคนสนิท เขาถอดรองเท้าและเดินเข้ามาด้านในอย่างโซซัดโซเซ ดวงตาสีน้ำตาลทองของเขาสะดุดเข้ากับร่างเพรียวระหงที่นอนราบไปบนโซฟาตัวยาวที่เธอจัดไว้เป็นที่นอนของเขา ชายหนุ่มเดินเข้ามาใกล้กระตุกยิ้มเล็กน้อย

          “หนีไปเที่ยวกับกิ๊กแบบนี้ต้องลงโทษ”

          ชาร์ลตันยิ้มร้ายจากนั้นก็โยนสูทในมือลงพื้น และตามมาด้วยเสื้อเชิ้ตยับยู่ยี่ของตัวเอง จากนั้นก็เดินเข้ามาหาลลียาที่ยังหลับไม่รู้เรื่อง โดยด้านบนก็เปลือยเปล่าเหลือเพียงร่างกายที่หนาแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อสมบูรณ์แบบของเขา

          ชาร์ลตันคร่อมทับร่างของลลียาแผ่วเบา เพ่งพิจมองใบหน้าหวานที่หลับสนิทโดยไม่รู้เลยว่าเขากำลังจะทำอะไรกับเธอบ้าง ชายหนุ่มกระตุกยิ้มก่อนที่ใบหน้าคมเข้มจะโน้มลงไปและจมูกโด่งก็สัมผัสกับแก้มเนียนขาวใสของเธอ ขณะที่มือหนาก็ลูบไล้กายสวยแผ่วเบา แต่ก็ทำให้เธอรู้สึกตัวขึ้นมา

          ลลียาขยับตัวเล็กน้อยเมื่อรู้สึกอึดอัด กลิ่นแอลกอฮอลล์ตลบอบอวลไปหมดจนเธอยังฉุน ดวงตากลมโตปรือขึ้นและก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นใบหน้าของชาร์ลตันอยู่แค่คืบ โดยที่ร่างกายท่อนบนของเขาไม่สวมอะไรเลย! ลลียาพยายามจะขยับกายแต่เขาก็คร่อมทับกักตัวเธอเอาไว้ หมดหนทางจะเป็นอิสระ

          “นี่คุณมาทับฉันทำไมเนี่ย ปล่อยฉันนะ!” ลลียาพูดเสียงพยายามดันชายหนุ่มออก

          “ลงโทษคุณไง ผมบอกแล้วใช่ไหมว่าจะไปรับ แต่คุณก็ยังไปกับไอ้ครูหน้าจืดนั่น ตกลงคุณชอบมันเหรอลิลลี่” ท้ายประโยคชาร์ลตันถามเสียงเข้ม ลลียาได้ยินก็สงสัย

          “คุณรู้เหรอว่าฉันไปกับเฟรด?” เธอไม่คิดว่าเขาจะรู้เลยสักนิด

          “ใช่ ผมรู้! ว่ายังไง ตกลงคุณไปไหนกับมันมา ไปทำอะไรกันมาล่ะ” ชายหนุ่มถามกลับอย่างไม่พอใจ ตอนนี้หึงจนร้อนในอกไปหมด แต่เขาก็ยังคิดว่า... ตัวเองแค่หวงก้างไม่ชอบใจที่ลลียาไปกับคนอื่นเท่านั้นเอง

          “ฉันจะไปทำอะไรกับใครมันก็เรื่องของฉัน ไม่เกี่ยวกับคุณ เราไมได้เป็นอะไรกันสักหน่อย ลุกออกไปจากตัวฉันสักที คุณกำลังเมานะ!” ลลียาบอกเขาเสียงดังไม่แพ้กัน นั่นเหมือนเป็นการจุดประกายให้เลือดในกายของชาร์ลตันร้อนรุ่มกว่าเดิม

          “งั้นเป็นตอนนี้เลยไหมล่ะ เมื่อก่อนเราเป็นแฟนกัน ตอนนี้เราจะเป็นผัวเมียกัน!

          พูดเสร็จก็ก้มลงจูบที่ริมฝีปากของหญิงสาวทันทีโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว ริมฝีปากหนาของเขาดูดดึงริมฝีปากอิ่มของหญิงสาวอย่างเอาแต่ใจ ราวกับต้องการลงโทษที่เธอไปเที่ยวกับผู้ชายอื่นรวมถึงคำพูดที่ว่าเธอกับเขาไมได้เป็นอะไรกัน แม้ชาร์ลตันจะรู้ดีว่าในตอนนี้มันเป็นอย่างที่เธอพูด แต่อดีตเธอเป็นแฟนเขาและเขาจะไม่ยอมให้แฟนเก่าที่ยังไม่ปล่อยมือได้ไปยุ่งกับใครแน่ๆ

          ลลียาพยายามดิ้นรนความขมปร่าของเหล้าที่เขาดื่มเข้าไปทำให้เธอได้รับรู้รสชาติไปด้วย ลลียารู้สึกว่าวันนี้เขาร้อนแรงกว่าทุกครั้งที่เคยจูบกันแม้จะไม่สมยอมก็ตาม เธอเข้าใจว่าเขากำลังโกรธ

          ลิ้นร้อนของเขาไล่ต้อนลิ้นเล็กของเธอเกี่ยวกระหวัดรัดดูดดึงด้วยความเร่าร้อนมากกว่าจะเป็นอ่อนหวานเหมือนทุกครั้งไป ขณะที่มือหนาก็ลูบไล้ร่างกายนุ่มนิ่มของเธออย่างหนักมือ อารมณ์ตอนนี้ของชาร์ลตันเรียกได้ว่าหึงหน้ามืด!

          “ปะ... ปล่อยฉันนะ” ลลียาพูดขึ้นมาอย่างหอบเหนื่อยเมื่อเขายอมถอนริมฝีปากออกมา

          “ผมไม่ปล่อย จำไว้ลิลลี่ คุณคือของผม... ร่างกายของคุณผมสัมผัสมันได้คนเดียวเท่านั้น ปากนั่นก็ของผม แก้มคุณก็ของผม หน้าอกคุณก็ของผม ทุกๆอย่างของคุณคือของผม แม้แต่หัวใจของคุณก็คือของผมลิลลี่!” ชายหนุ่มพูดเสร็จก็ก้มลงจูบแก้มเธอหนักๆจากนั้นก็เปลี่ยนตำแหน่งมาที่หน้าอกอวบอิ่มของเธอ และเลื่อนต่ำลงมาแต่ลลียาก็ยึดไหล่เขาเอาไว้เสียก่อนจะทันได้ทำอะไรไปมากกว่านี้

          “เป็นบ้าไปแล้วเหรอชาร์ลตัน!” ลลียาถามเสียงดัง

          “ผมกำลังจะบ้าสุดๆนี่แหละ”

          ชาร์ลตันทำตามที่พูดทันทีด้วยการดึงรั้งเสื้อตัวสวยให้หลุดออกจากร่างกายของเธอ ลลียาดิ้นหนีไม่ยอมให้เขาทำแบบนั้นสุดท้ายมือบางของเธอที่ยังมีรีโมทอยู่ เธอยกขึ้นทุบเข้าให้ที่ศีรษะของชายหนุ่ม ไม่รู้ว่าแรงหรือไม่แต่มันก็ทำให้ชาร์ลตันร้องเสียงหลงและหยุดการกระทำ ลลียารีบผลักชายหนุ่มให้ออกห่าง และลุกขึ้นยืนข้างโซฟาอย่างตื่นกลัว

          “ผมเจ็บนะลิลลี่” ชาร์ลตันครางเสียงอ่อย ยอมรับว่าได้สติมากกว่าเดิม

          “เจ็บน่ะดี จะได้เลิกบ้า!

          “ผมบ้าก็เพราะคุณ... คุณชอบมันหรือไง ไอ้ครูหน้าจืดนั่นน่ะ” ชาร์ลตันหันมาถามในขณะที่มือหนาก็จับศีรษะตัวเองในตำแหน่งที่โดนเธอทุบอยู่

          “ฉันไม่ได้ชอบเขา ฉันแค่ไปเป็นเพื่อนซื้อของขวัญให้แม่เขาก็เท่านั้นเอง” ลลียาอธิบาย

          “แล้วไปทำไม แม่ของใครก็ให้คนนั้นซื้อเองสิ มาเกี่ยวอะไรกับคุณ รู้อะไรไหมลิลลี่ คุณน่ะไม่ทันมันหรอก มันหวังจะฟันคุณน่ะรู้ตัวไหม” ชาร์ลตันพูดเสียงเข้ม ลลียาได้ยินก็ขบริมฝีปากแน่น

          “อย่าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นสิ เฟรดไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิด!” 

          “คุณเข้าข้างมันเหรอ” ชาร์ลตันถามเริ่มหงุดหงิดอีกครั้ง

          “ฉันไม่ได้เข้าข้าง พูดกับคุณไปก็เหนื่อยเปล่า ตอนนี้คุณไม่มีสติ ถ้ายังไม่หายบ้าแนะนำว่าให้ออกไปบ้าข้างนอกซะ อย่ามาบ้าที่นี่!

          หญิงสาวพูดเสร็จก็หมุนตัวจะเดินเข้าห้องแต่ชาร์ลตันก็ไวกว่า เขาเดินตรงเข้าไปหาจากนั้นก็ทันได้คว้าเอวของเธอทันก่อนที่เธอจะเปิดบานประตู ชาร์ลตันหมุนร่างของหญิงสาวให้กลับมาเผชิญหน้าและดันแผ่นหลังบอบบางชิดบานประตู มือทั้งสองข้างของเธอถูกรั้งขึ้นเหนือศีรษะโดยที่มือหนาเพียงข้างเดียวของเขากอบกุมข้อมือทั้งสองข้างของเธอเอาไว้

          “นี่คุณจะทำอะไร” ลลียามองอย่างหวาดระแวง

          “ก็จะทำให้คุณเป็นของผม ให้เราเป็นของกันและกัน คุณจะได้เลิกพูดเสียทีว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน” ชาร์ลตันยิ้มร้ายในขณะที่ลลียาก็เบิกตากว้าง

          “อย่าทำบ้าๆนะ ไม่งั้นฉันจะ อื้อ!

          ลลียาไม่ทันพูดจบประโยคชายหนุ่มก็ก้มลงจูบเธออีกครั้ง หญิงสาวพยายามดิ้นรนแต่ก็ไม่เป็นผลจึงปล่อยให้ชายหนุ่มจูบเธออย่างเร่าร้อนเป็นครั้งที่สองของคืนนี้ ขณะที่มือหนาข้างที่ว่างอยู่ก็สอดเข้าไปในเสื้อของหญิงสาวลูบไล้ไปยังแผ่นหลังของเธอ ผิวเนื้อเนียนนุ่มทำให้เขาครางอย่างพึงพอใจ เขายังลากมือไปมาบริเวณนั้นและสูงขึ้นอีกไปยังหน้าอกอวบอิ่มภายใต้บราเซียร์ตัวสวย กอบกุมมันและบีบเบาๆจนลลียาได้สั่นสะท้าน

          “คุณชอบสัมผัสของผมไหม หืมลิลลี่” ชายหนุ่มถอนริมฝีปากออกมาและกระซิบถามชิดริมฝีปากที่บวมเจ่อ ลลียาพยายามดิ้นรน

          “ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ไม่อย่างนั้นผ่านคืนนี้ไป ฉันฆ่าคุณแน่!” หญิงสาวขู่เสียงเข้ม

          “ถึงเวลานั้นคุณไม่มีแรงแม้แต่จะลุกมาเอาเรื่องผมด้วยซ้ำทูนหัว... สถานะแฟนเก่า มันคงไม่เร้าใจ มาเปลี่ยนสถานะใหม่เป็นผัวเมียกันดีกว่านะ”

          ชาร์ลตันบอกเสร็จก็ก้มลงจูบที่ซอกคอขาวผ่องของหญิงสาวกดจูบย้ำทำรอย ลลียาพยายามดิ้นรนอีกครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จ เธอกำลังจะคล้อยตามสัมผัสอันคุ้นเคยของเขาแต่สติสุดท้ายที่ยังหลงเหลือสั่งการว่าอย่ายอมผู้ชายเจ้าชู้คนนี้ ขนาดไม่ได้เกินเลยเธอยังน้ำตาเช็ดหัวเข่าไปหกปี แต่ถ้าเกินเลยไปเห็นทีน้ำตาคงเช็ดหัวเข่าไปตลอดชีวิต! ลลียาจัดการใช้เข่าของตัวเองที่แนบชิดกับกึ่งกลางกายของเขาที่กำลงพองตัวจนรู้สึกได้ เธอตัดสินใจอาศัยช่วงที่เขายังมัวเมากับร่างกายของเธออยู่นั้น ยกเข่าขึ้นกระแทกกล่องดวงใจเสียเต็มแรงส่งผลให้ชายหนุ่มผละออกทันที

          “โอ๊ย... เจ็บนะลิลลี่”

          ชาร์ลตันบอกถอยห่างจากนั้นก็งอตัวกอบกุมที่เป้ากางเกงของตัวเองอย่างเจ็บปวดเมื่อเธอดันทำร้ายลูกชายของเขาเสียเต็มแรง อารมณ์พิศวาสเมื่อครู่หายวับไปกับตาเหลือเพียงแค่ความรู้สึกเจ็บเท่านั้น

          “สมน้ำหน้า! หายบ้าหรือยัง ถ้ายังจะซ้ำให้ใช้การไม่ได้” ลลียาว่าเสียงเข้ม จ้องมองเขาอย่างโกรธกรุ่นที่เอะอะก็กอด เอะอะก็จูบ หาเรื่องสัมผัส ลวนลามเธอตลอดเวลา

          “ถ้ามันใช้การไม่ได้คุณต้องเสียใจแน่” ชายหนุ่มพูดทั้งๆที่ใบหน้าหล่อเหลาก็ยังเบ้อย่างเจ็บปวด

          “ฉันไม่เสียใจเลยสักนิด เพราะชาตินี้คงไม่ได้ใช้มันแน่ๆ เก็บไว้ใช้กับผู้หญิงคนอื่นเถอะ ชอบไม่ใช่เหรอ ทีหลังอย่ามาทำกับฉันแบบนี้อีก ไม่อย่างนั้นฉันจะจัดการให้ใช้การไมได้เลย อย่าหาว่าไม่เตือนนะชาร์ลตัน!

          ลลียาพูดเสร็จก็หมุนตัวเปิดประตูเข้าไปจากนั้นก็รีบปิดล็อคประตูให้เรียบร้อย ชาร์ลตันค่อยๆเดินไปยังหน้าประตูทั้งๆที่ยังเจ็บและจุกอยู่ มือหนึ่งข้างยกขึ้นมาทุบบานประตู

          “เปิดประตูนะลิลลี่ ผมยังพูดกับคุณไม่จบเลยนะ”

          “ฉันจบแล้วชาร์ลตัน!” ลลียาที่นั่งอยู่บนเตียงตะโกนกลับ

          “มันยังไม่จบ โธ่เอ้ย... เจ็บชะมัด” ชายหนุ่มตะโกนกลับได้แค่นั้นรู้สึกว่าพอตะโกนแรงมันกระเทือนไปเบื้องล่างจนรู้สึกเจ็บ แต่เขาก็ยังไม่ไปจากหน้าประตู เลยตะโกนกลับอีกครั้ง

          “นี่ผมเจ็บจริงๆนะลิลลี่ ไม่คิดจะมาดูผมหน่อยเหรอ ที่คุณฟาดเมื่อครู่ หัวแตกหรือเปล่าก็ไม่รู้” ชายหนุ่มเรียกร้องความสนใจและก็ได้รับเสียดังกลับมา

          “แค่นี้ไม่แตกหรอกชาร์ลตัน! หัวคุณแข็งจะตาย ไม่อย่างนั้นคงไม่ดื้อขนาดนี้” เมื่อได้ยินเธอไม่แยแสเขาก็นิ่งเงียบสักเล็กน้อยและเปลี่ยนเรื่องตะโกนกลับ

          “ผมต้องอาบน้ำนะ เปิดประตูให้ผมหน่อย”

          “นอนเน่าไปแบบนั้นแหละ และอย่าได้คิดเข้ามาล่ะ ฉันเก็บกุญแจแล้ว ไอ้โรคจิต!

          เธอด่าปิดท้ายก่อนที่จะเงียบเสียง ชาร์ลตันพยายามจะเคาะประตูตะโกนเรียกแต่ก็ไม่ได้รับสัญญาณใดๆกลับมาสุดท้ายเขาพยุงกายตัวเองไปนั่งตรงโซฟาตัวยาว ตอนนี้เขาสร่างเมาแล้วเมื่อเจอเธอทุบศีรษะไหนจะกระแทกกล่องดวงใจของเขาอีก เรียกได้ว่าชาร์ลตันน่วม!

          “แสบนักนะลิลลี่ เมื่อก่อนไม่เป็นแบบนี้นี่หว่า... ระวังเถอะผมจะเอาคืนให้ลุกไม่ขึ้น จนไม่มีแรงไปหาไอ้หน้าจืดนั่น!” เขาบ่นเพียงลำพัง เวลานั้นชายหนุ่มก็เหลือบไปเห็นโทรศัพท์มือถือของลลียาวางเอาไว้บนโต๊ะ เขาคิดว่าเธอคงจะลืม มือหนาเอื้อมไปหยิบมาเลื่อนดูและพบว่ามันไม่ได้ล็อค แต่คิ้วเข้มก็ขมวดเข้าหากันเมื่อพบข้อความไลน์ที่ขึ้นค้างเอาไว้และชื่อเจ้าของไลน์ก็ทำให้เขาตากระตุกโดยเฉพาะข้อความที่ส่งมา

          “วันมะรืนอย่าลืมนัดของเรานะครับ แปดโมงที่โรงเรียน”

        ชาร์ลตันกำโทรศัพท์แน่นจากนั้นก็โยนมันลงโซฟา ดวงตาดุดันของเขาทอประกายอย่างหึงหวงเขาจะไม่มีวันปล่อยให้เธอไปไหนกับมันอีกแน่ๆโดยไม่มีเขา... งานนี้ชาร์ลตันต้องแสดงให้เฟรดเห็นว่าลลียาเป็นของใครกันแน่!


*** ตอนนี้ป๋าชาร์ลน่วมจ้าา น่วมแบบสุดๆ 5555 หวังว่าคงจะถูกใจทีมลิลลี่น้าาาาา ส่วนตอนหน้าชื่อตอนว่า "หลงป่า" คงไม่ต้องเดาเนอะจะเกิดอะไรขึ้น เดี๋ยวตอนเย็นมาอัพค่ะ ^^  รับรองว่าความหน้าด้านของชาร์ลตัน ยังมีมาเรื่อยๆ ส่วนใครรอคู่ฌอห์นกับริต้า เดี๋ยวมาแน่นอนค่ะ แล้วมาแบบจุใจ... แต่ขอให้คู่นี้เค้าเคลียร์กันก่อนนะ ไม่นาน ฮี่ฮี่ฮี่ ขอสปอยด์คู่น้องแล้วกันนะ... ได้จัดพิธีแต่งงานด้วย... แต่!!! จะเป็นแบบไหน บอกได้คำเดียวว่า ต้องติดตามค่ะ >< ***

ปล.ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ ชอบไม่ชอบยังไงอย่าลืมเม้นบอกกันนะ

ปล.2 หากชอบเรื่องนี้ ฝากเม้น โหวต เป็นกำลังใจให้ด้วยน้าาา ^ ^

          

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

28 ความคิดเห็น

  1. #572 icing_jum (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 14:15
    สมน้ำหน้า ดีที่ลิลลี่เอาคืนชาลล์ได้บ้าง อย่าให้แอ้มง่ายๆ ให้ชาลล์รู้ตัวเองว่ารักก่อน ให้บอกรักลิลลี่ก่อนละกันค่อยยอมเนอะ
    #572
    0
  2. #424 meemook321 (@meemook321) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 07:32
    กเlikeให้จะนู๋ลิลลี่เจ๊ชอบบบบบบบบ
    #424
    0
  3. #423 meemook321 (@meemook321) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 07:31
    สมนำ้น่าอีป๋าหื่นนัก+55555
    #423
    0
  4. #325 Renu Netthong (@vanilla-1972) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 19:31
    วันนี้นางจัดหนัก
    #325
    0
  5. #320 loverilak2 (@LoveRilak) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 14:55
    ลิลลี่เจ๋งมาก
    #320
    0
  6. #319 ณ มล (@kulrat) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 14:51
    ดีมากทำถูกแล้วลิลลี่ที่กล่องดวงใจ 555
    #319
    0
  7. #314 uranus28 (@sweetpeacm) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 12:00
    มาเร็วๆนะคะรอคะ
    #314
    0
  8. #313 ไรเฟิล (@rifle_ke) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 11:39
    555555
    สมควร
    #313
    0
  9. #312 tutue (@tutue) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 11:05
    55555555555555555
    #312
    0
  10. #311 redQueen. (@benjaluk-poy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 11:02
    สนุกค่าา หลงป่าหรออ จะทำให้ลิลลี่หลงได้ป่าวน้าา อิอิ
    #311
    0
  11. #310 fahpsk (@fahpsk) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 11:00
    55555 จะใช้งานได้มั้ยนี่
    #310
    0
  12. #308 tann (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 09:30
    สมน้ำหน้าป๋าชาร์ล จัดหนักเลยนะหนูลิิลลี่
    #308
    0
  13. #307 OhLaaa (@OhLaaa) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 09:06
    ป๋าชาร์ลไหวอะเปล่า555
    รออ่านริต้าด้วย
    #307
    0
  14. วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 08:09
    พระเอกเรื่องนี้ ใจกล้า หน้าด้าน ทั้งมึน ทั้งอึน ครบเลยวุ๊ย
    #306
    0
  15. #305 jmonlai (@jmonlai) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 07:44
    หนุกๆ มาต่อเร็วๆ นะ
    #305
    0
  16. #304 Little (@peypey) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 07:32
    หึงหวงขนาดนี้ยอมรับเถอะว่ารักเขาแล้ว
    #304
    0
  17. #303 supat18 (@supat18) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 05:22
    อีป๋าจะทำอะไร
    #303
    0
  18. #302 redQueen. (@benjaluk-poy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 22:22
    ป๋าชาร์ลอย่าโง่ละกัน โถถถถ
    #302
    0
  19. #300 ณ มล (@kulrat) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 13:32
    เบามือหน่อยนะอย่าหนักมากสงสารลิลลี่ 555
    #300
    0
  20. #299 showgail (@showgail) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 10:35
    รอสมน้ำหน้าพี่ชาลอยู่
    #299
    0
  21. #298 ยะห์ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 10:26
    5555ตอนหน้าย้ายทีมดีกว่า ไปอยู่ทีมลิลลี่แหละ
    #298
    0
  22. #297 อามูร์ (@cookkiecake) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 10:16
    คงไม่ได้แอ้ม น่วมซะก่อน 555
    #297
    0
  23. #296 fahpsk (@fahpsk) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 09:36
    สมน้ำหน้า!! -นะป๋าชาร์ล
    #296
    0
  24. #295 noo004 (@noonong004) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 09:18
    อยากเห็นอิฌอห์นเจอจัดหนักบ้าง
    #295
    0
  25. #294 soonnaja (@soonna) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 08:11
    สมน้ำหน้า หึงอะดิป๋าชาล์ล จัดเข่าเขย่าศอกให้ป๋าเลยลิลลี่
    #294
    0