จอมวายร้ายหวงรัก (สนพ.อินเลิฟ วางแผงแล้ว)

  • 96% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 327,424 Views

  • 604 Comments

  • 2,774 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    229

    Overall
    327,424

ตอนที่ 16 : บทที่8 [เผลอไผล] 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20022
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    11 ต.ค. 58




*** ทุกคนนนนนนน เสียใจแทนป๋าชาร์ลใช่ป่าววว ฌอห์นมาขัดจังหวะเสียได้ 555555+ จริงๆเดี๋ยวฮีมาขัดจังหวะอีกแหละ แต่ตอนนั้น มีเลิฟซีนจริงๆๆละ อีกไม่กี่ตอน ฝากติดตามด้วยยย ขอบคุณสำหรับเม้นและโหวต ในตอนที่แล้วนะค้าาาา ^ ^ ชอบไม่ชอบยังไงตอนนี้อย่าลืมเม้นโหวตกันด้วยน้าาาา ***


*** ป๋าชาร์ลลล จะวางแผงเดือนนี้ในงานสัปดาห์หนังสือนะคะ ใครสะดวกไปซื้อวันที่ 24 ... เจอกับไรเตอร์น้าาาา เอาถุงผ้าไปแจก คิคิ ยังลงให้อ่านกันต่อนะ ... ยังได้ฟินกันอีกหลายตอน ส่วนคนซื้อเล่มก็ไม่ต้องนอยด์ว่า จะเหลือเยอะม้ายยย เนื้อหายังแน่น เหลือเยอะอยู่ค่ะ คิคิ ยังไงฝากติดตามด้วยน้าาาาา > < ***



            พอเข้ามายืนในห้องเรียบร้อยจังหวะนั้นลลียาเดินออกมาพอดีโดยมีผ้าเช็ดตัวพันกายผืนเดียว เผยให้เห็นลำคอระหงเต็มไปด้วยรอยจูบที่เขาทำไว้ ชาร์ลตันยิ้มกริ่มกับภาพนั้นดูเหมือนว่าเธอจะยังไม่รู้ตัวว่าเขาอยู่ในนี้ ชายหนุ่มสาวเท้าเข้าไปใกล้และนั่นทำให้หญิงสาวเห็น

          “กรี๊ด! อื้อ!” ลลียากรีดร้องได้เพียงนิดแต่โดนชายหนุ่มปิดปาก

          “ชู่ว์ เบาๆสิ ฌอห์นอยู่ข้างนอก” พอรู้ว่าใครลลียาที่ยอมตกลงจะแกล้งเป็นแฟนกันให้น้องชายเขาตายใจจะได้หมดเรื่องไปเสีย เลยไม่ส่งเสียงออกไปอีกทำให้ชายหนุ่มปล่อย

          “จะเข้ามาทำไม ออกไปอยู่กับน้องชายคุณสิ หรือจะหาเรื่องทำลามกอีก รอบนี้ฉันตีตายจริงๆ” ลลียาขู่เสียงโหดส่วนชาร์ลตันได้ยินก็หัวเราะ

          “ที่รัก ถ้าคุณมีเวลาตีผมก็เอาสิ เพราะผมคิดว่าคุณน่าจะเคลิ้มจนไม่มีเวลาคิดจะทำอะไรผมหรอก จริงไหม ดูนี่สิ ถ้าคุณจะตีผมตายจริงๆผมคงไม่มีเวลาฝากรอยไว้บนตัวคุณหรอกนะ” ลลียากัดริมฝีปากแน่นเมื่อเขาชี้นิ้วมายังลำคอระหงและนั่นทำให้เธอโมโห มือบางยกขึ้นจับหูของเขาอย่างจังก่อนจะดึงอย่างแรง จนชาร์ลตันร้องเสียงหลงแต่ไม่กล้าร้องดังกลัวน้องชายจะจับได้

          “โอ๊ย ผมเจ็บนะลิลลี่” ชาร์ลตันพยายามเอามือเธอออกแต่หญิงสาวไม่ยอมปล่อย

          “เจ็บน่ะดี สมน้ำหน้า จริงๆฉันน่าจะหยิกปากคุณมากกว่า!” ลลียาพูดอย่างโมโหแต่ตอนนี้กลับยิ้มที่เขาทำท่าเจ็บจริงๆ

          “ผมเจ็บนะลิลลี่ หูผมจะหลุดแล้ว” ชาร์ลตันยังว่าต่อไม่คิดว่ามือเธอจะเหนียวแบบนี้

          “เจ็บน่ะสิดี ต่อไปจะได้รู้ว่าห้องนี้ไม่ใช่ห้องนอนของคุณ และที่สำคัญจะได้ไม่มาทำแบบนี้อีก ลลียาว่าเสียงเข้ม

          “แต่คุณออกจะชอบนี่ คุณยังเรียกผมว่า ชาร์ล เหมือนเมื่อก่อน”

          ทันทีที่เขาพูดความจริงเธอเพิ่มแรงบิดมากขึ้นไปอีก ชาร์ลตันขบกรามแน่นสะกดกลั้นอาการเจ็บปวดที่เธอเป็นผู้กระทำ ในใจไม่ได้นึกโกรธแต่ถ้าปล่อยไว้แบบนี้หูเขาอาจจะขาดได้

          “ถ้าคุณไม่ปล่อย ผมกระตุกผ้าเช็ดตัวจริงๆด้วย” ไม่พูดเปล่ามือหนาของเขาที่จับหูตัวเองก็เปลี่ยนมาจับผ้าขนหนูที่พันอยู่รอบอกเธอนั่นทำให้หญิงสาวตกใจรีบปล่อยราวกับโดนของร้อนแถมยังเดินออกห่างกระชับปมผ้าขนหนูแน่น

          “ไอ้โรคจิตออกไปนะ” ลลียาไล่

          “ผมจะ...”

          ก๊อกๆ

          “ลิลลี่ครับ คุณอยู่ข้างในหรือเปล่า” ฌอห์นตะโกนเข้ามาขัดจังหวะเสียก่อนนั่นทำให้ชายหนุ่มอารมณ์เสีย

          “ไอ้นี่ นี่มันมารขัดขวางจริงๆ”

          “มาขวางทุกวันยิ่งดี! ออกไปนะ ฉันจะแต่งตัว” ลลียาเอ่ยปากไล่แต่ชายหนุ่มไม่ยอม

          “ผมจะเข้ามาอาบน้ำ”

          “รีบไปอาบสิ” เธอไล่เพราะยังไงต้องใช้ห้องน้ำร่วมกันเพราะภายในอพาร์ทเม้นท์นี้มีห้องอาบน้ำเพียงห้องเดียวเท่านั้น ตอนนี้ของใช้ในห้องน้ำมีทั้งของเธอและเขาปนรวมกันไปหมด

          “ผมจะเข้าไปอาบแต่คุณต้องสัญญาก่อนว่าจะออกไปด้านนอกพร้อมกัน” ชายหนุ่มสั่งเสียงเข้ม

          “ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นไม่ทราบ”

          “เพราะผมไม่อยากให้คุณอยู่กับมันสองคนน่ะสิ” ชาร์ลตันพูดอย่างไม่ชอบใจ ลลียาหลบสายตาเมื่อได้ยินเขาพูดตรงไปตรงมา

          “เขามาหาถึงห้องจะไม่ให้ออกไปก็น่าเกลียด” เธอเถียงกลับ

          “ก็ช่างมันปะไร รับปากผม ไม่อย่างนั้นผมจะลากคุณไปอาบน้ำด้วยกันอีกรอบ เอาไหม” ได้ยินเขาขู่ทีไรเธอสิ้นลายทุกที สุดท้ายได้แต่ยอมทำตาม พอเขาปิดบานประตูห้องน้ำไป ลลียาแลบลิ้นตอบกลับ

          “เชื่อก็โง่สิ”

          ใบหน้าหวานของเธอยกยิ้ม รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่เพราะเขาทำรอยเอาไว้ เดิมทีตั้งใจจะใส่ชุดอยู่บ้านแบบสบายๆแต่ว่าตอนนี้มีแขกอยู่ เธอเลือกใส่เสื้อแขนกุดคอเต่ากับกางเกงยีนส์ห้าส่วนสีซีด เมื่อสำรวจตัวเองเรียบร้อยตัดสินใจเดินออกไปข้างนอกไม่ฟังสิ่งที่เขาห้ามปราม แม้จะไม่ได้คิดอะไรกับน้องของชายหนุ่มแต่มันดูจะเสียมารยาทหากเธอทิ้งเขาไว้เพียงลำพัง

          “ลิลลี่!” ฌอห์นลุกขึ้นจากโซฟาเอ่ยทักทันทีที่เห็นลลียาเดินออกมา

          “มานานแล้วหรือคะ” เธอถามแม้จะคำนวณเวลาในใจคิดว่าคงนานพอดู

          “สักพักครับ ไม่ทราบว่าคุณ เอ่อ... “ ฌอห์นไม่รู้ว่าควรจะถามอะไรแต่ลลียาเป็นฝ่ายเปลี่ยนเรื่องเสียก่อน

          “ไม่ทราบว่าคุณมีธุระอะไรหรือเปล่าคะ ถึงมาหาฉันในวันหยุด” ลลียาเข้าเรื่อง ใบหน้าของฌอห์นเจื่อนลงทันที

          “ผมแค่... อยากรู้ว่าคุณสบายดี ผมไม่ค่อยได้คุยกับคุณเพราะพี่ชายของผม ผมอยากจะรู้ว่า... คุณโดนเขาบังคับใช่ไหม หรือ เขายื่นข้อเสนออะไรให้คุณหรือเปล่า ผมไม่เชื่อว่าคุณกับพี่ชายผมเป็นแฟนกัน” ฌอห์นบอกตามตรงเขาไม่มีโอกาสได้พูดกับลลียาแบบนี้ ไปหาเธอตอนพักเที่ยงเธอก็ไม่ว่าง มาหาตอนเย็นก็เจอบ้าง บางวันไม่เจอเพราะชาร์ลตันมารับไปก่อน และตอนนี้เขาได้โอกาสพูดมันออกไป

          “ฉันสบายดีค่ะ และ... เอ่อ... เรื่องของฉันกับพี่ชายคุณ มันค่อนข้างกะทันหัน ฉันรู้ว่ามันเชื่อได้ยาก แต่ฉันกับพี่ชายคุณเรารู้จักกันมาก่อนจริงๆ” ลลียาพูดความจริงออกไป

          “ทำไมคุณไม่บอกผม” ฌอห์นพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ

          “เพราะฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นน้องชายของเขานี่คะ” ลลียายอมรับตามตรง ส่วนฌอห์นได้แต่ถอนหายใจ

          “เป็นผมไม่ได้เหรอลิลลี่ ผมรู้ว่าพี่ชายผมดีกว่าผมทุกอย่าง แต่เป็นผมไม่ได้จริงๆหรือ” ลลียาได้ยินนึกปวดหัวคิดว่าฌอห์นดื้ออย่างที่ชาร์ลตันบอกจริงๆแต่คิดไปคิดมาก็ดื้อด้านทั้งพี่ทั้งน้องไม่งั้นเธอคงไม่ตกอยู่ในสถานการณ์บ้าๆแบบนี้แน่ แค่เรื่องพนันกับชาร์ลตันก็แทบบ้าไหนยังจะมีเรื่องน้องชายของเขาอีก

          “ไม่ใช่เพราะพี่ชายคุณดีกว่าหรอกค่ะฌอห์น แต่เป็นเพราะฉันไม่ได้คิดอะไรกับคุณจริงๆ” ลลียาบอกกลับ

          “คุณรักพี่ชายผมจริงๆเหรอลิลลี่”

          คำถามนี้ทำให้เธอนิ่งไปแน่นอนว่าเธอรู้ใจตัวเองมาตลอดว่ายังรัก ผ่านไปหกปีเธอก็ยังรักอยู่ ทั้งรักทั้งชังแม้จะเกลียดความรู้สึกนี้แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าไม่ได้รักเขา ยิ่งนับวันที่ได้อยู่ใกล้ชิดกันความเกลียดที่มี คำพูดแรงๆท่าทีแรงๆที่แสดงออกไปมันแค่เกราะป้องกันตัวเองเท่านั้น ดูเหมือนเขากำลังจะทลายกำแพงนั้นลง

          “ฉัน...”

          ติ๊งต่อง

          เสียงกริ่งที่ดังอีกครั้งทำให้เธอแปลกใจ ฌอห์นเช่นเดียวกันแต่ยังไม่ทันได้เดินไปดู ชาร์ลตันเปิดประตูออกมาพอดีใบหน้าของเขายกยิ้มเจ้าเล่ห์จนลลียาคิดว่าเสียงกริ่งนี้อาจจะเป็นฝีมือของเขาหรือเปล่านะ

          “ผมไปเปิดเอง”

          ชาร์ลตันในชุดลำลองเสื้อยืดคอวีสีน้ำเงินกับกางเกงยีนส์สีเดียวกันอาสาเดินไปเปิดประตู หลังจากลลียาออกมาได้ครู่เดียวเขาลองเปิดประตูออกมาดูพอรู้ว่าเธอออกไปด้านนอกก็นึกหงุดหงิดใจเขาจึงคิดแผนอะไรดีๆบางอย่างออกที่จะสกัดน้องชายในวันนี้ เขาตัดสินใจโทรศัพท์ไปหารมิดาและได้ความว่าอีกคนอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ และรมิดาอยากจะมาพบกับผู้หญิงที่ทำให้คู่หมั้นตัวเองตกหลุมรักและยังเป็นผู้หญิงที่เป็นแฟนเก่าของชาร์ลตัน เขาส่งที่อยู่ให้เธอและตอนนี้เธอก็มาแล้ว

          “ริต้า” ฌอห์นพูดชื่อขึ้นเมื่อเห็นว่าใครเดินเข้ามาภายใน

          ลลียาจ้องมองผู้หญิงที่แต่งตัวสวยราวกับนางแบบนิตยสาร เดรสสีส้มสวยพิมพ์ลายแขนกุดพอดีตัวของหญิงสาวนั้นช่างดูโดดเด่น ผมยาวสลวยมัดรวบตึงเผยให้เห็นใบหน้าเรียวรีรูปไข่ที่แต่งแต้มเครื่องสำอางอย่างสวยงาม จากการแต่งตัว กระเป๋าถือรวมไปถึงองค์ประกอบหลายอย่างลลียาคิดว่าผู้หญิงคนนี้คงรวยมาก แต่ยังเดาไม่ออกว่าเป็นใคร สิ่งหนึ่งที่รู้สึกคือ ทำไมชาร์ลตันต้องทำท่าทางดูแลดีขนาดนั้น จู่ๆรู้สึกหึงเขาซะอย่างนั้น

          “ลิลลี่ นี่รมิดาหรือริต้า คู่หมั้นฌอห์น” ท้ายประโยคชายหนุ่มหันไปมองหน้าน้องชายตัวเองที่ทำท่าราวกับจะฆ่าเขาเสียให้ได้

          ลลียาได้ยินเข้าใจได้ทันทีว่าผู้หญิงสวยที่ยืนตรงหน้าเธอนั้นคือใครและอดจะคิดไม่ได้ว่า รมิดาสวยขนาดนี้ทำไมฌอห์นถึงไม่รักนะ แปลกใจจริงๆ

          “สวัสดีค่ะคุณลิลลี่” รมิดาส่งยิ้มและมองผู้หญิงตรงหน้าที่แต่งตัวธรรมดา แต่กลับดูโดดเด่น ความสวยธรรมชาติทำให้เธอคิดว่านี่คงเป็นเสน่ห์มัดใจฌอห์นแน่ๆ

          “สวัสดีค่ะ” ลลียาส่งยิ้มกลับ

          “พี่ชวนเธอมาเหรอ” ฌอห์นถามขึ้นโดยไม่สนใจว่าลลียาจะอยู่ตรงนี้หรือไม่ รมิดาหันไปมองหน้าชาร์ลตันเล็กน้อยและชายหนุ่มเป็นคนตอบแทน

          “วันหยุดทั้งที ทานข้าวกันเป็นครอบครัวก็ดีเหมือนกันไม่ใช่เหรอ แฟนของเราก็ควรจะได้พบปะกันบ้างนะน้องชาย จริงไหมจ๊ะที่รัก” ชาร์ลตันพูดเสร็จก็เดินเข้าไปหาลลียาจากนั้นก็โอบไหล่เธอ หญิงสาวอยากจะเอาออกแต่ทำไม่ได้เลยได้แต่ยิ้มแหยๆ

          “คุณก็ยอมมางั้นเหรอริต้า” ฌอห์นหันไปถามคู่หมั้นสาวแทบไม่อยากจะเชื่อว่ารมิดาจะมาเผชิญหน้ากับผู้หญิงที่เขาเคยบอกว่ารัก

          “ฉันว่าง ยังไงรบกวนด้วยนะคะคุณลิลลี่” รมิดาตอบสั้นๆและหันไปพูดกับหญิงสาวที่ยืนอยู่

          “เอ่อ... ยินดีค่ะ ถ้ายังไงฉันขอตัวไปทำอาหารก่อนนะคะ นี่ใกล้ได้เวลามื้อเที่ยงแล้ว เชิญคุยกันตามสบาย” ลลียาชิงพูดก่อนเมื่อพบว่าบรรยากาศมันเริ่มมาคุ เธอเอามือของชาร์ลตันออกและเดินเลี่ยงไป รมิดาสบโอกาสจึงพูดขึ้น

          “ฉันไปช่วยดีกว่าค่ะ”

          รมิดาส่งยิ้มให้สองหนุ่มที่ยืนอยู่กลางห้องและรีบตามลลียาเข้าไปด้านใน ส่วนฌอห์นหันมามองพี่ชายตาขวาง

          “แผนพี่ใช่ไหม” ฌอห์นถามอย่างหาเรื่องทันที

          “คิดว่าไงล่ะ?” ชาร์ลตันเลิกคิ้วถามกลับอย่างกวนๆทำให้น้องชายเท้าสะเอว

          “คิดว่าเอาริต้ามา ผมจะถอยหรือไง”

          “ฉันรู้ว่าใครก็หยุดนายไม่ได้หรอกนะน้องชาย แต่ฉันแค่กลัวนายจะอิจฉาจนคลั่งตายไปก่อน อย่างน้อยคู่หมั้นนายจะทำให้นายเก็บอาการได้บ้าง” ชาร์ลตันบอกอย่างอารมณ์ดีแล้วทรุดตัวลงนั่งโซฟาตัวยาว เปิดโทรทัศน์ดูรายการในช่วงสายแม้ปกติไม่เคยจะได้สนใจเพราะวันหยุดแบบนี้หากไม่ออกไปเที่ยวก็ไปออกรอบแต่เพราะการได้อยู่กับลลียามันมีอะไรน่าสนใจกว่าการทำแบบนั้นเยอะทีเดียว

          ฌอห์นนั่งลงข้างๆไม่สนใจพี่ชาย ต่างคนต่างเงียบ ต่างคนต่างคิด ฌอห์นเริ่มจะสงสัยว่าบางทีอาจจะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ ในขณะที่ชาร์ลตันนั้นอยากให้ฌอห์นได้ตาสว่างเสียทีว่าคนที่อยู่เคียงข้างจริงๆนั้นมีแต่รมิดาผู้หญิงที่รักน้องชายเขา แม้จะรู้ดีว่าเรื่องของความรักมันห้ามกันไม่ได้ แต่เขาคิดว่าน้องชายไม่น่าจะรักลลียาอาจจะเป็นเพียงแค่ความรู้สึกหลงใหลชั่ววูบเท่านั้น ได้แต่หวังว่าฌอห์นจะเข้าใจในเร็ววันเกี่ยวกับความรู้สึกของตัวเอง


*** เอาล่ะเซ่... เมื่อไหร่ฌอห์นจะรู้ใจตัวเองงง อีกพาร์ทเค้จะจูบกันละ หวังว่าจูบจะทำให้รู้ใจตัวเองนะจ๊ะ ฌอห์นจ๋าาาา 5555+ ส่วนใครทีมป๋าชาร์ลกับลิลลี่... จะบอกว่าเค้าใกล้ปรับความเข้าใจกันละ อีกนิดด คราวนี้แหละจ้า รู้กันหมดเปลือก 55555+ ***

ปล.ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ ชอบไม่ชอบยังไงอย่าลืมเม้นบอกกันน้าา

ปล.2 หากชอบเรื่องนี้ฝากเม้น โหวตให้ด้วยน้าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #565 ยัยดอกมะลิ (@santhanaphone) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2558 / 15:47
    อยากให้ฌอห์นหวงรึต้าบ้างอะไรบ้าง
    #565
    0
  2. #225 redQueen. (@benjaluk-poy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 01:28
    ลุ้นค่ะลุ้นนน ฌอห์นจูบๆสักทีจะได้รู้ใจ คู่ป๋าชาร์ลก็นะ อยากให้รู้ความจริงสักทีหนูอยากฟินละค่า
    #225
    0
  3. #224 อามูร์ (@cookkiecake) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 23:34
    ทีมนางเอก นางรอง 555
    #224
    0
  4. #223 fahpsk (@fahpsk) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 21:53
    บางทีก็รุ้สึกเบื่อฌอห์นนะ ขัดจังหวะลิลลี่กับชาร์ลทุกทีเลย เอ้ยๆๆไม่ใช่ๆ เบื่อที่ไม่รุ้ใจตัวเองสักที[แต่ก็แอบเสียดายเมื่อเช้าอ่ะ]5555
    #223
    0
  5. #222 OhLaaa (@OhLaaa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 21:30
    ริต้าดีขนาดนี้ ฌอห์นหันมามองสัก
    ทีมริต้า
    ไรท์สู้ๆ
    #222
    0
  6. #221 Little (@peypey) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 21:28
    เอาใจช่วยทุกคน
    #221
    0
  7. #209 AKshi (@AKshi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 20:07
    รีบมาต่อ เชียร์ริต้าอยู่ค่ะ
    #209
    0
  8. #208 supat18 (@supat18) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 20:07
    โจทย์เยอะแหะ วันนี้
    #208
    0
  9. #204 SWNY (@swny1817) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 19:29
    ว่าแต่ฌอห์นจ๊ะ จะรู้ใจตัวเองตอนไหนเนี่ยยย ต้องให้ริต้าออกไปจากชีวิตก่อนรึไง ห๊ะะ !!!
    #204
    0
  10. #203 SWNY (@swny1817) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 19:28
    ค้างค่ะไรท์ เอามาฟาดอีกสักตอนจะหล่น hehehe
    #203
    0
  11. #200 pairin4810 (@pairin4810) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 19:18
    จะใจตัวเองตอนใหนตอนที่ริต้าทิ้งไปไงน้องฌอน
    #200
    0