จอมวายร้ายหวงรัก (สนพ.อินเลิฟ วางแผงแล้ว)

  • 96% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 327,423 Views

  • 604 Comments

  • 2,774 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    228

    Overall
    327,423

ตอนที่ 15 : บทที่8 [เผลอไผล] 40% อัพแล้ว!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20863
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    11 ต.ค. 58


*** สาวๆจ๋า ฝากเม้น โหวต แอดแฟนด้วยนะคะ ^^  ขอบคุณสำหรับคอมเม้นและโหวต ในตอนที่แล้วนะค้าา > < อ้อๆ ฝากป๋าชาร์ลด้วยน้าาา สามารถไปกด "เป็นของที่อยากได้" ในเว็บไซต์อินเลิฟก่อนได้นะคะ หรือว่าจะไปซื้อที่งานหนังสือก็ได้น้าาาา ฝากด้วยนะคะ ^ ^ ***


บทที่8

(เผลอไผล)

 

          หนึ่งสัปดาห์แห่งความวุ่นวายผ่านพ้นไป ทั้งสองยังคงใช้ชีวิตร่วมกันภายในอพาร์ทเม้นท์ขนาดกลางของลลียา ในแต่ละวันที่ผ่านพ้นไปไม่มีวันไหนที่ห้องแห่งนี้จะเงียบสงบ หนึ่งคนช่างกระเซ้าเย้าแหย่ ส่วนอีกหนึ่งคนก็ไม่เคยคิดจะยอม สงครามย่อมๆก็เกิดขึ้นแต่ไม่มีใครทันรู้ตัวเลยว่า... นอกจากสงคราม สายใยบางๆก็ถักทอรัดทั้งคู่แน่นขึ้นทุกวัน

          ยามเช้าวันนี้ภายในอพาร์ทเม้นท์ขนาดกลางถูกจับจองด้วยสองร่างที่ยังนอนกอดกันอยู่บนเตียง ร่างของหญิงสาวหลับไม่รู้เรื่องในอ้อมแขนแกร่งในขณะที่ชายหนุ่มกำลังนอนหลับฝันหวานหลังจากได้อยู่ที่นี่มาร่วมอาทิตย์และนี่เป็นครั้งที่สามที่แอบเข้ามานอนกอดเธอบนเตียงที่เขามองว่าเล็กกว่าของเขาเยอะ โดยที่เธอจับไม่ได้ เนื่องจากชาร์ลตันรู้ดีว่า  ลลียาเป็นผู้หญิงที่หลับลึก เขาแอบย่องเข้ามาหลังจากอยู่ได้สามวันโดยใช้กุญแจสำรองที่เจอในห้องรับแขก ตั้งแต่วันนั้นชายหนุ่มก็เข้ามานอนในห้องและกอดเธอไว้แบบนี้เสมอ แต่ดูเหมือนว่า... วันนี้เขาจะหลับเพลินจนลืมตื่น

          “อือ” ลลียาครางเล็กน้อยพยายามจะบิดตัวแต่พบว่าทำไม่ได้ ร่างกายเหมือนโดนกอดรัด ทีแรกนึกว่าฝันแต่พอลืมตาก็รู้ว่ามันคือความจริงเมื่อแผ่นอกของใครบางคนปรากฏอยู่ตรงหน้าและเดาได้ไม่ยาก เพราะห้องนี้เธออยู่กับเขาแค่สองคนเท่านั้น ชาร์ลตัน เวสลีย์!

          “ปล่อยฉันนะ!” ลลียาดันแผ่นอกของชายหนุ่มทันทีแต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ขยับเลยสักนิด แต่เสียงอันดังรบกวนการนอนของชายหนุ่มได้สำเร็จ ชาร์ลตันลืมตาขึ้นและพบว่าร่างในอ้อมแขนดิ้นรนราวกับต้องการเอาชีวิตรอด

          “อย่าดิ้นน่าลิลลี่” ชายหนุ่มพูดและกระชับอ้อมแขน

          “คุณเข้ามานอนในห้องฉันได้ยังไง ฉันล็อกแล้วนะ” ลลียาถามอย่างสงสัยในขณะที่มือบางยันอกชายหนุ่มเอาไว้

          “ผมมีกุญแจ” พอเขาพูดเธอก็ถึงกับตาสว่าง แสดงว่าเขาต้องแอบค้นห้องของเธอแน่ๆ ลลียายังไม่ยอม พยายามดิ้นรนก่อนที่เรียวขาสวยนั้นจะถีบเข้าหน้าขาของเขาอย่างจังเป็นผลให้ร่างของชาร์ลตันขยับห่างแต่เพราะเตียงที่แคบทำให้เขาเผลอตกเตียงลงไปทันที

          “โอ๊ย” ชายหนุ่มร้องเสียงหลงเมื่อสะโพกกระแทกพื้น แม้ไม่แรงมากแต่รู้สึกเจ็บ

          “สมน้ำหน้า!” ลลียาลุกขึ้นนั่งยกยิ้มกับภาพที่เห็น ใบหน้าหล่อเหลาเบ้อย่างเจ็บปวดขณะที่ผมหนาฟูไม่เป็นทรงเพราะเพิ่งตื่นนอน แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาหล่อจริงๆ

          ชาร์ลตันมองหญิงสาวที่หัวเราะตัวเองอยู่ นึกอยากเอาคืนเขาเลยลุกขึ้น กระโจนเข้าหาหญิงสาวโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัวจนร่างของลลียาล้มลงไปนอนราบบนเตียงโดยมีร่างสูงคร่อมทับเอาไว้ ชาร์ลตันมองอย่างเจ้าเล่ห์

          “จะ... จะทำอะไร ปล่อยฉันนะ” ลลียาพูดเสียงสั่น ดวงตากลมโตมองเขาอย่างระแวง ยิ่งเห็นใบหน้าหล่อเหลายกยิ้มแบบนี้มันมีอะไรบางอย่างที่เธอต้องไม่ปลอดภัยแน่ๆ การอยู่ร่วมกันกับเขามาครบอาทิตย์ทำให้เธอได้เรียนรู้ว่าไม่ควรต่อปากต่อคำไม่อย่างนั้นเธอเสียเปรียบ!

          “มอร์นิ่งคิส”

          ชายหนุ่มพูดสั้นๆทำให้หญิงสาวตาโตแต่ยังไม่ทันได้เถียงอะไรเขาก็โน้มใบหน้าลงมาจุมพิตที่ริมฝีปากอวบอิ่มของหญิงสาวสะกดกั้นคำพูดที่กำลังจะเปล่งออกมา ลลียาพยายามดิ้นแต่ไม่สำเร็จร่างกายของเขาแข็งแรงเกินกว่าที่จะผลักไสได้ ริมฝีปากหนาของเขาบดขยี้ริมฝีปากอวบอิ่มของเธออย่างโหยหา ชายหนุ่มกดจูบดูดดึงจนพอใจจากนั้นแทรกลิ้นเข้าไปในโพรงปากของเธออย่างชำนาญ

          ลลียาคล้อยตามชายหนุ่มในที่สุดเผลอตอบรับจูบของเขาทำให้ทุกอย่างเร่าร้อนเกินกว่าจะเป็นจูบยามเช้าได้ มือหนาของเขาที่ยันที่นอนเอาไว้กลับเลื่อนมาสัมผัสร่างกายนุ่มนิ่มของคนใต้ร่าง ไม่ว่าจะวันนั้นหรือวันนี้เธอยังคงเย้ายวนใจสำหรับเขาเสมอ แม้ปากเธอจะปฏิเสธไม่จดจำเรื่องราวในอดีตแต่ร่างกายของเธอกลับจดจำสัมผัสจากเขาได้

          “อือ” ลลียาครางรับในลำคอเมื่อมือหนาลูบไล้ร่างกายของตัวเองอย่างช้าๆส่วนเธอที่คล้อยตามก็ยกสองแขนเรียวคล้องคอชายหนุ่มอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว ยิ่งทำให้สองร่างบนเตียงแนบชิดมากขึ้นไปอีก ต่างคนต่างแสดงความโหยหาที่ซ่อนอยู่ในส่วนลึกออกมาอย่างไม่มีใครห้ามใจตัวเอง

          ชาร์ลตันรู้สึกตื่นตัวเพียงแค่ได้จูบเธอเหมือนครั้งอดีต เธอช่างมีเสน่ห์รุนแรงกับเขาเหลือเกิน มือหนาสอดเข้าไปในเสื้อยืดตัวน้อยที่เป็นเสื้อนอนของเธอ สัมผัสเข้ากับหน้าท้องแบนราบที่หดเกร็งรับสัมผัสอยู่ ชายหนุ่มค่อยๆถลกเสื้อขึ้นอย่างช้าๆในขณะที่ริมฝีปากหนาของเขายังทำหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยม ทำให้เธอตกอยู่ในวังวนของจูบอันเร่าร้อนที่เขาเป็นคนมอบให้ มือหนาของชาร์ลตันสัมผัสที่ผิวเรียบลื่นบริเวณหน้าท้องอย่างชอบใจ เขาดึงเสื้อขึ้นเรื่อยๆโดยไม่ต้องใช้สายตามอง เขาใช้มือของตัวเองสัมผัสล้วนๆและดูเหมือนคนใต้ร่างและร่างกายของเธอจะตอบรับสัมผัสของเขาเป็นอย่างดี

          ลลียาเริ่มดิ้นรนเมื่อลมหายใจกำลังจะหมดไป เขายอมถอนริมฝีปากออกมาเล็กน้อยแต่ยังไม่ผละไปไหน ดวงตากลมโตของเธอสบตาเข้ากับดวงตาสีน้ำตาลทองของเขาที่มองมาอย่างเร่าร้อน เวลานั้นหญิงสาวลืมเรื่องอดีตไปเสียสนิท มีเพียงความคิดถึงสัมผัสของเขาเมื่อครั้งวันวาน ท่าทางไม่ต่อต้านของเธอทำให้ชายหนุ่มพึงพอใจ เขาโน้มใบหน้าลงอีกครั้งเพื่อจูบและเธอยอมจูบเขาตอบตามที่หัวใจตัวเองสั่ง

          มือหนาของร่างสูงลูบไล้สัมผัสหน้าอกอวบอิ่มภายใต้บราเซียร์ของเธออย่างเบามือ ขนาดที่ได้สัมผัสนั้นเขาพบว่าเธอมีมากกว่าเมื่อครั้งอดีตที่เคยคบหากัน อาจจะเป็นเพราะวัยที่โตขึ้น แม้ตอนคบกันไม่เคยเกินเลยจนตกเป็นของกันและกันก็ตาม แต่ชาร์ลตันไม่ปฏิเสธว่าร่างกายของเธอนั้นเขาสำรวจมาหมดทุกตารางนิ้ว และเขาก็โหยหามันเหลือเกิน ตอนนี้เขากำลังจะสำรวจมันอีกครั้งเพื่อดูว่ามีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง

          “อือ” ลลียาจิกเล็บเข้าที่แผ่นหลังของชายหนุ่มเมื่อเขาเคล้นคลึงหน้าอกนุ่มหยุ่นของตัวเอง เธอคุ้นเคยกับสัมผัสของเขาอาจจะเพราะร่างกายนี้เป็นของเขามาก่อนพอๆกับหัวใจที่เป็นของเขาเช่นเดียวกัน

          ชาร์ลตันถอนริมฝีปากออกมาจากนั้นกดจูบที่ลำคอระหงขาวผ่องของเธอ สูดดมกลิ่นหอมจากกายสาวที่แม้จะเพิ่งตื่นนอนแต่กลิ่นครีมอาบน้ำและกลิ่นตัวธรรมชาติของเธอนั้นหอมราวกับว่าฉีดพรมน้ำหอมอย่างไรอย่างนั้น มือหนาดึงรั้งบราเซียร์ตัวสวยให้ขึ้นไปกองอยู่บนเนินอก ทำให้หน้าอกอวบอิ่มเป็นอิสระทันที มือหยาบเข้าครอบครองอย่างไม่รอช้า

   สาวๆที่รัก ขออนุญาตตัดออกสองพาร์ทนะคะ > < แต่พาร์ทละ 3 บรรทัดเอ้งงง กลัวโดนแบนนนน ไม่มีอะไรมาก ฮียังไม่ได้ทำอะไร 555555+ คิคิ

          ชาร์ลตันเปล่งเสียงครางในลำคออย่างพอใจที่เธอไม่ต่อต้าน ความนุ่มหยุ่นของหน้าอกอวบอิ่มทำให้เขารุ่มร้อนจนอะไรบางอย่างตื่นตัวดุนดันหน้าขาของหญิงสาวอยู่ ชายหนุ่มกดจูบทำรอยหลายที่โดยไม่กลัวว่าหญิงสาวจะโมโหสักนิดหากได้เห็นรอยเหล่านี้

          ติ๊งต่อง!

          ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังเคลิบเคลิ้มอยู่นั้น จู่ๆเสียงกดกริ่งหน้าห้องดังขึ้นและมันไม่ได้ดังแค่ครั้งเดียวแต่กลับดังถี่รัวหลายครั้งและนั่นทำให้ลลียาที่ตกอยู่ในห้วงอารมณ์พิศวาสได้สติทันที จังหวะนั้นชาร์ลตันใช้ริมฝีปากของตัวเองครอบครองยอดอกของเธอ นั่นทำให้หญิงสาวหวีดร้องเบาๆ

          “อื้อ! ชะ... ชาร์ลตัน ปะ... ปล่อยฉันนะ!” ลลียาพยายามใช้มือที่คล้องคอเขานั้นยันใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังยุ่งกับหน้าอกของเธออยู่

          “ชู่ว์ เฉยๆน่าลิลลี่” ชายหนุ่มถอนริมฝีปากออกมาและบอกเธอเบาๆ ตอนนี้กำลังมัวเมากับหน้าอกอวบอิ่มของเธออย่างชอบใจแต่ดูหญิงสาวจะดิ้นรนหนักกว่าเดิม

          “ปล่อยฉันนะ... อือ! มีคนมา” เธอพูดกระท่อนกระแท่นและเผลอหลุดครางเมื่อเขาก้มลงครอบครองมันอีกครั้ง แต่เพราะคำพูดของเธอทำให้ชายหนุ่มถอนริมฝีปากรอบที่สอง

          “ช่างมันสิ ปล่อยให้มันรอไป มาขัดจังหวะไม่เข้าเรื่อง” ชายหนุ่มพูดอย่างไม่สบอารมณ์หมายจะลิ้มชิมรสหน้าอกเธออีกและหญิงสาวรู้ทัน มือบางยันหน้าชายหนุ่มออกอย่างแรงจนเขาแทบหงายหลัง และนั่นทำให้เธอกระถดกายพิงพนักเตียงเอาไว้ มือบางของหญิงสาวสั่นเทากับอารมณ์หวามไหว รีบเอาบราเซียร์ลงเหมือนเดิมและดึงเสื้อลงให้เรียบร้อย

          ชาร์ลตันจ้องมองหญิงสาวที่ตอนนี้ดูเย้ายวนเหลือเกิน ใบหน้าหวานของเธอแดงก่ำ ริมฝีปากอวบอิ่มบวมเจ่อราวกับว่าจะปริแตก ส่วนลำคอระหงมีรอยจูบของเขาแต่งแต้มอยู่สี่รอย ยิ่งมองก็ยิ้มอย่างพอใจ แต่โดนลลียาถามเสียงเข้ม

          “ยิ้มบ้าอะไร”

          “ปากคุณบอกว่าจำผมไม่ได้... แต่น่าแปลกที่ร่างกายของคุณจำสัมผัสของผมได้” ชายหนุ่มพูดขึ้นอย่างรู้ทัน ลลียาได้ยินก็เขินอาย เมื่อพบว่ามันคือความจริง ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่เคลิบเคลิ้มไปกับเขา

          “พะ... พูดบ้าๆ ฉะ... ฉันจะไปเปิดประตู” ลลียาทำท่าจะลงจากเตียงแต่ชายหนุ่มเป็นฝ่ายลงมาก่อนและร้องห้าม

          “ผมจะออกไปเอง คุณอาบน้ำเถอะ เกิดใครเห็นคุณเข้าในตอนนี้มีหวังคงเสียใจที่เข้ามาขัดจังหวะเรา เพราะหน้าตาคุณพร้อมที่จะให้ผมร่วมรักกับคุณเหลือเกิน” ชายหนุ่มบอกแล้วขยิบตาให้อย่างเจ้าเล่ห์ ลลียาได้ยินก็หน้าร้อนเห่อแดงก่ำหนักกว่าเดิมอีก

          “มะ... ไม่ใช่นะ ไม่จริง!” หญิงสาวรีบเถียง

          “เข้าไปดูตัวเองในกระจกแล้วค่อยตอบดีกว่าน่าที่รัก ส่วนข้างนอกผมจะจัดการเอง และจะจัดการให้หนักแน่ถ้ารู้ว่ามันกดห้องผิด ทำให้ผมกับคุณพลาดที่จะร่วมลำลึกความหลังสุดเร่าร้อนด้วยกัน” ชายหนุ่มพูดเสียงกระเส่าจากนั้นเดินออกจากห้องไปไม่ลืมปิดประตู ปล่อยให้หญิงสาวได้อยู่เพียงลำพัง

          ลลียารีบลุกขึ้นและล็อกประตูห้องของตัวเองทันที คิดไปว่าหากไม่มีคนมาป่านนี้เธอกับเขา... คิดได้แบบนั้นมือบางก็จิกผมตัวเองแน่นส่ายศีรษะไปมา ก่นด่าตัวเองที่เผลอเคลิบเคลิ้มกับสัมผัสของเขาอย่างไม่น่าให้อภัย

          “ฉันต้องโดนเขาล้อแน่ๆ ฉันจะมองหน้าเขาได้ยังไง!” ลลียาบ่นกับตัวเองจากนั้นเดินเข้าไปในห้องน้ำตอนนี้ไม่สนใจว่าใครจะมา แต่เธออยากจะสงบสติอารมณ์กับตัวเองสักพัก เพราะยังไงต้องเตรียมรับมือกับเขาหลังจากที่อาบน้ำเสร็จอยู่ดี ทันทีที่เข้ามาในห้องน้ำเธอส่องกระจกเป็นอย่างแรก และเห็นใบหน้าที่แดงก่ำและแววตาที่ยังหลงเหลือไฟพิศวาสอยู่ในนั้นก็อับอายหนัก เขามองออกแต่เธอไม่แปลกใจเขามักจะรู้อารมณ์แบบนี้ของเธอเสมอ รู้ดีทุกเรื่องโดยเฉพาะเรื่องบนเตียง เขาเป็นคนสอนให้เธอรู้จักความวิเศษที่มากกว่าการกอดจูบกันและกัน และเธออดจะยอมรับไม่ได้ว่าเธอชอบสัมผัสของเขา ไม่ว่าเขาจะจับต้องตรงไหนจุดนั้นมักจะเร่าร้อนได้ทุกที่ ยิ่งคิดลลียาเริ่มรู้สึกว่าตัวเองร้อนผ่าว จนเธอต้องรีบเปิดน้ำในอ่างเอาไว้ ถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก และทันทีที่ร่างกายเปลือยเปล่าก็พบว่าลำคอระหงนั้นมีรอยจูบที่เขาชอบทำเอาไว้ เห็นแบบนั้นริมฝีปากสวยเม้มเข้าหากัน

          “คนบ้า! ชอบทำรอยอยู่เรื่อย” ลลียาบ่นเพราะเขาเป็นแบบนี้เสมอ เธอเดินไปที่อ่างน้ำทรุดตัวลงนั่ง น้ำเย็นจัดทำให้ทุกอย่างเริ่มดีขึ้น เมื่อไม่มีความปรารถนา ความอับอายก็บังเกิด เธอไม่น่าเผลอไผลไปกับเขา คิดได้แบบนั้นลลียาสรุปว่าเขาคือตัวอันตรายสุดๆนี่แค่การอยู่ร่วมกันอาทิตย์แรก สามอาทิตย์ที่เหลือเธอจะรอดไหม หากว่าเธอไม่ได้รักเขาอย่างที่ปากว่าจริง ต่อให้อยู่ร่วมกันสามเดือนเธอคงไม่รู้สึก... แต่นี่เธอรักเขา มันกลายเป็นเรื่องยากที่ต้องอยู่ร่วมบ้านกับคนเจ้าเล่ห์ที่รู้จักตัวเธอดีพอๆกับตัวเธอเองด้วยซ้ำ! แต่จะถอยตอนนี้ดูเหมือนจะสายไปแล้ว...

         

          ชาร์ลตันนิ่วหน้าเมื่อเห็นคนที่กดกริ่งถี่รัวนั้นคือน้องชายตัวเองที่อยู่ในชุดลำลองโดยสวมใส่เสื้อโปโลสีขาวกับกางเกงขายาวสีน้ำตาล แถมยังเดินเข้ามาด้านในโดยที่เขาไม่ได้เชิญ ทำราวกับว่าห้องนี้คือห้องของตัวเองอย่างไรอย่างนั้นจนชาร์ลตันนึกหมั่นไส้ แต่รู้ดีว่าอาทิตย์ที่ผ่านมา เขาสกัดน้องชายไปได้หลายดอกเชียวล่ะ เขาคอยรับส่งลลียาทุกวันไม่เปิดโอกาสให้น้องชายได้เข้าหา แม้ฌอห์นจะแวะมาที่ห้องนี้แทบทุกวัน บางวันเขาแกล้งไม่เปิดบ้าง บางทีเปิดแต่ไล่ให้กลับบ้าง สุดท้ายฌอห์นทำได้แค่สบถด่าเขาแต่นอกนั้นทำอะไรไมได้ นอกจากการมาทุกวันของฌอห์นจะกลายเป็นเรื่องสนุกที่เขาได้ไล่น้องชาย แต่มันทำให้ชาร์ลตันและลลียาได้ใกล้ชิดกันมากขึ้นกว่าเดิม กระเป๋าเดินทางที่เคยวางข้างนอกต้องเอาไปเก็บไว้ในห้องของเธอ กันฌอห์นสงสัย เพื่อให้ทุกอย่างแนบเนียนลลียาจึงไม่ปฏิเสธ

          “นายนี่ไม่มีมารยาทเสมอต้นเสมอปลายเลยนะไอ้น้องชาย” ชาร์ลตันปิดประตูและหมุนตัวเดินตามหลังน้องชายเข้ามา ปากก็ต่อว่าแต่ดูเหมือนคนถูกว่าจะไม่สนใจ

          “ลิลลี่ล่ะ” ฌอห์นถามทันที

          “อาบน้ำอยู่ นายมาทำไมแต่เช้า” ชาร์ลตันได้ทีถามกลับอย่างหงุดหงิดหากว่าน้องชายไม่มาขัดจังหวะป่านนี้เธอกับเขาคงได้ทำเรื่องที่ค้างกันตั้งแต่หกปีก่อน เรื่องเดียวที่เธอกับเขายังไม่เคยทำร่วมกัน นั่นคือการกลายเป็นคนคนเดียวกันนั่นเอง

          “อยากมา... มีปัญหาเหรอ” น้องชายเลิกคิ้วถามอย่างกวนๆ

          “เออ รู้ไหมนายมาขัดจังหวะฉันกับแฟนกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกันพอดี ลิลลี่หัวเสียมากที่มีคนมาขัดจังหวะ” ชาร์ลตันแสร้งพูดและดูเหมือนน้องชายจะเริ่มโมโห

          “อย่าแต่งเรื่องหน่อยเลยชาร์ล ความจริงพี่นอนโซฟาก็บอกมาเถอะ” ฌอห์นบอกอย่างรู้ทันเมื่อตรงโซฟามีทั้งหมอนและผ้าห่มที่ลลียาเพิ่งนำออกมาเพิ่มให้ ส่วนคนที่โดนจับได้แทนที่จะตกใจแต่รักษาอาการเอาไว้ไม่มีพิรุธไม่อย่างนั้นน้องชายคงไม่ยอมเลิกรา

          “ฉันแค่นอนพักผ่อนเว้ย แต่นอนจริงฉันก็นอนกอดแฟนฉันสิ นายก็รู้ ลิลลี่น่ารักออกขนาดนั้นเป็นใครจะอดใจไหว” คำพูดเป็นต่อกลับกลายเป็นว่าน้องชายรู้สึกโมโหแทน

          “พูดให้ตายผมก็ไม่เชื่อ!” ชาร์ลตันได้ยินก็ยักไหล่

          “แล้วแต่นาย”

ชาร์ลตันบอกเสร็จและเดินผ่านไปตั้งใจจะเข้าห้องแต่พอหมุนลูกบิดก็เสียหน้าเล็กๆเมื่อพบว่าเธอล็อก เขาหันหลังไปมองเห็นน้องชายหรี่ตาเหมือนจับผิดแต่เขาหันกลับมาไม่สนใจล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงจากนั้นหยิบกุญแจออกมาและไขเข้าไปอย่างรวดเร็ว ไม่ลืมล็อกประตู


ตัวอย่างตอนต่อไป... (เย็นนี้ 1 ทุ่มตรง ^ ^)

          “จะเข้ามาทำไม ออกไปอยู่กับน้องชายคุณสิ หรือจะหาเรื่องทำลามกอีก รอบนี้ฉันตีตายจริงๆ” ลลียาขู่เสียงโหดส่วนชาร์ลตันได้ยินก็หัวเราะ

          “ที่รัก ถ้าคุณมีเวลาตีผมก็เอาสิ เพราะผมคิดว่าคุณน่าจะเคลิ้มจนไม่มีเวลาคิดจะทำอะไรผมหรอก จริงไหม ดูนี่สิ ถ้าคุณจะตีผมตายจริงๆผมคงไม่มีเวลาฝากรอยไว้บนตัวคุณหรอกนะ” ลลียากัดริมฝีปากแน่นเมื่อเขาชี้นิ้วมายังลำคอระหงและนั่นทำให้เธอโมโห มือบางยกขึ้นจับหูของเขาอย่างจังก่อนจะดึงอย่างแรง จนชาร์ลตันร้องเสียงหลงแต่ไม่กล้าร้องดังกลัวน้องชายจะจับได้

          “โอ๊ย ผมเจ็บนะลิลลี่” ชาร์ลตันพยายามเอามือเธอออกแต่หญิงสาวไม่ยอมปล่อย

          “เจ็บน่ะดี สมน้ำหน้า จริงๆฉันน่าจะหยิกปากคุณมากกว่า!” ลลียาพูดอย่างโมโหแต่ตอนนี้กลับยิ้มที่เขาทำท่าเจ็บจริงๆ

   “ผมเจ็บนะลิลลี่ หูผมจะหลุดแล้ว


*** เอาล่ะเซ่ น้องชายมาขัดจังหวะ ถ้าไม่แบบนั้นล่ะก็ อาจจะมียาวนะงานนี้ 555555+ ป๋าชาร์ลรุกหนักแล้ว ส่วน... ลิลลี่จะทนไหวไหมต้องติดตามตอนต่อไปนะคะ ^ ^ ฝากด้วยน้าาาา ***

ปล.ขอบคุณสำหรับการติดตาม ชอบไม่ชอบอย่าลืมเม้นบอกกันนะคะ

ปล.2 หากชอบเรื่องนี้ฝากเม้น โหวต เป็นกำลังใจด้วยน้าาา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

26 ความคิดเห็น

  1. #603 150221 (@150221) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 16:07
    จะมาทำให้เค้าค้างกันทำไมคะฌอน
    #603
    0
  2. #584 ตูน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 11:29
    ตอนท้ายตลกพระเอกยัง สมนำ้หน้า
    #584
    0
  3. #272 146sst (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 12:55
    ถ้านายไม่รักอย่าทำร้ายนางอีกเลยถึงจะฟินแต่มันติดใจตรงที่เฮียไม่ได้รักนาง
    #272
    0
  4. #220 Little (@peypey) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 21:23
    สนุกแน่งานนี้
    #220
    0
  5. #198 fahpsk (@fahpsk) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 15:35
    ป๋าได้ทีเอาใหญ่เรยน้าาา เขินจริงๆอ่ะ^+^
    #198
    0
  6. #197 uranus28 (@sweetpeacm) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 13:41
    น่ารักจังคู่นี้
    #197
    0
  7. #196 รัก (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 12:24
    55555 คนไรน่ามินจริงๆๅ
    #196
    0
  8. #195 redQueen. (@benjaluk-poy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 09:46
    ป๋าชาร์ลสอนอะไรให้มั้งน้าอยากรู้จริงๆ
    #195
    0
  9. #194 supat18 (@supat18) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 08:28

    เกือบไม่รอด 5555555555

    #194
    0
  10. #193 OhLaaa (@OhLaaa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 08:03
    ชาร์ลนายไม่น่าเข้ามาเลน
    #193
    0
  11. #192 June (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 07:57
    5555 น่าสงสารจริงเลยชาร์ลตันโดนขัดจังหวะ
    #192
    0
  12. #191 little_anya (@little_anya) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 07:30
    รอหนังสือไม่ไหวแล้นนนน
    #191
    0
  13. #190 AKshi (@AKshi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 07:16
    อ้าว แล้วทีมริต้า หละ ทำไมมีแต่คู่นี้ ชาร์ปนี้ริต้าอยู่ไหน
    #190
    0
  14. วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 06:59
    ชอบจ้า finverrrrrr
    #189
    0
  15. #186 MINE (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 23:01
    ทีมริต้า จ้าาา
    #186
    0
  16. #185 อามูร์ (@cookkiecake) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 22:28
    อุ้ยย 5555
    #185
    0
  17. #184 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 19:20
    #184
    0
  18. #183 AKshi (@AKshi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 16:44
    สอนจูบแล้ว สอนมากกว่านั้นด้วยสิ ฟินน
    #183
    0
  19. #182 Cinn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 13:41
    #ทีมริต้า น่ารักที่สุดเลย >.<
    #182
    0
  20. #179 SWNY (@swny1817) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 12:52
    คู่นี้น่ารักก อิตาฌอห์นไม่รู้ใจตัวเอง อิอิ
    #179
    0
  21. #175 babiesine (@saizababin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 10:46
    สอนเลย
    #175
    0
  22. #174 pairin4810 (@pairin4810) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 10:40
    สอนอย่างอื่นด้วยหรือเปล่าอิอิ
    #174
    0
  23. วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 10:33
    กรี๊ดดดด ทีมริต้านะฮ้าาา ฟินๆ >\\<
    #173
    0
  24. #172 fahpsk (@fahpsk) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 10:24
    สอนดิ ฌอนนน
    #172
    0
  25. #171 sim' ple (@nnapasorn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 09:19
    มาต่ออีกนะคะ น่ารักทุกคู่คะ อยากให้ริต้าสมหวัง
    #171
    0