ตอนที่ 14 : บทที่7 [เมียจ๋า] 100% อัพแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21948
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    9 ต.ค. 58

*** มาต่อแล้ววว ขอบคุณสำหรับเม้น โหวต ในตอนที่แล้วนะคะ ตอนนี้เค้าขออีกกกกกก คิคิ วันนี้มีเรื่องมาพูด ยังไม่ใช่การหยุดอัพนิยายนะ ยังอัพต่ออออ แต่ว่าาาา เค้ามาโชว์ปก!!! *** 


*** จอมวายร้ายหวงรัก เป็นหนึ่งในวรรณกรรมชุดพิเศษ ที่เป็นโปรเจ็ค Box set ของทาง สนพ. อยู่ในชุด TOUCH ME ค่ะ สามารถหาซื้อป๋าชาร์ลได้ ที่งานหนังสือ และ ร้านหนังสือทั่วไป ใครไปซื้อที่งานก็ได้นะคะ ใครสะดวกไปวันที่ 24 ตอนช่วงบ่าย (เดี๋ยวมาแจ้งเวลาอีกทีนะคะ) เรียนเชิญ ไปเจอกับ "ตะวัน" กันได้ เอาของไปแจกกกกกด้วยนะเอออ คิคิ อ้อ!! ลืมเลย ราคาหนังสือ 299 บาทนะคะ ซื้อกับ สนพ. ได้ลด 20% นะ ยังไงขอฝาก ป๋าชาร์ล ลิลลี่ ป๋าฌอห์น แล้วก็ ริต้าด้วยนะคะ ^ ^ ***


*** มีให้ลุ้นถึงสองคู่เนอะ ชาร์ลกับลิลลี่จะเป็นยังไง แล้ว ฌอห์นกับริต้าจะสมหวังไหม ห้ามพลาดความบันเทิงเหล่านี้จริงๆๆๆ คิคิ ฝากด้วยนะคะ ***



               ลลียาพูดยังไม่ทันจบชาร์ลตันก็โน้มริมฝีปากลงมาปิดปากเธอเสียก่อน ชายหนุ่มไม่ชอบให้เธอพูดคำว่าไม่รัก หรือจดจำเขาไม่ได้ เขาไม่ชอบแบบนี้ เขาอยากให้เธอจดจำเขาและยังรักเขาอยู่ ชาร์ลตันรู้ว่าลลียารักเขามาเสมอ แม้อดีตที่เกิดขึ้นมันจะทำให้เธอเจ็บปวดก็ตาม บางทีตอนนี้อาจจะเป็นโอกาสให้เขาได้แก้ไข

          “อือ!

          ลลียาพยายามผลักไสชายหนุ่มแต่ร่างกายกลับโดนเขารัดแน่น เธออ้าปากจะก่นด่าแต่เขาก็สอดลิ้นเข้ามาอย่างชำนาญ มือหนารวบเอวของหญิงสาวเข้ามาประชิดกายแกร่งแน่น ความหอมหวานทำให้ร่างกายของชายหนุ่มตื่นตัว ลิ้นหนาของเขาเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กของเธอ ไม่ว่าจะวันนี้หรือวันไหนเธอยังคงหอมหวานเสมอ ชายหนุ่มเพิ่มความเร่าร้อนด้วยการบดจูบเธอหนักหน่วงขึ้น แรกเริ่มหญิงสาวต่อต้านแต่ตอนนี้เธอกำลังอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขนของเขา

          ลลียารู้สึกมึนเบลอไปหมดกับจูบที่ชาร์ลตันมอบให้และลลียาตอบรับอย่างที่เขาเคยสอนเอาไว้แม้จะผ่านมาหลายปีแต่เธอกลับเป็นนักเรียนที่ดีที่จดจำการสอนของเขาได้แม่นยำ ยิ่งได้รับสัมผัสอันคุ้นเคยเหมือนปลุกความปรารถนาอันเร่าร้อนของลลียาให้คุโชน ลลียาหลับตาพริ้มมือบางของเธอจิกเสื้อชายหนุ่มแน่นจนกระทั่งรู้สึกว่าลมหายใจที่เขาช่วงชิงเอาไปนั้นกำลังจะหมดลง มือที่จิกเสื้อก็แปรเปลี่ยนมาทุบบ่าของเขาอย่างแรงจนชายหนุ่มยอมถอนริมฝีปากออกแต่ยังไม่ยอมถอนใบหน้าออกห่าง

          “ผมจะทำให้คุณกลายเป็นคนเดิม เป็นผู้หญิงที่รักผมเหมือนเดิม ลิลลี่”

          “เพื่ออะไร” เธอช้อนสายตาถามเขาอย่างไม่เข้าใจ

          “เพื่อผม”

          ชายหนุ่มยังคงให้คำตอบที่ไม่ชัดเจนอยู่ดีเกี่ยวกับความรู้สึกของตัวเอง เขาผละไปทิ้งให้เธอยืนอยู่ในครัวเพียงลำพัง หากเขาไม่เดินออกมา ชายหนุ่มคิดว่าเขาต้องเมคเลิฟกับเธอในห้องครัวแน่ๆ ความรุ่มร้อนที่มาจากการได้จูบกันเมื่อครู่ทำให้เขาตื่นตัว ชายหนุ่มเลือกที่จะเดินเข้าไปอาบน้ำเพื่อให้ร่างกายสงบอีกครั้ง

          ขณะที่ลลียาใจเต้นแรง ใบหน้าหวานแดงก่ำริมฝีปากอวบอิ่มบวมเจ่อ เธอไม่รู้คำว่า “เพื่อผม” นั้นแปลว่าอย่างไร หรือว่าเขาจะรักเธอ ตอนนี้เธอแอบคิดว่าอาจจะไม่ใช่แค่เธอที่รักเขาแต่อาจจะเป็นเขาที่รักเธอเหมือนกันแต่มันเป็นความคิดเพียงช่วงสั้นๆเท่านั้นเมื่อเธอตระหนักได้ถึงความจริงว่าเขาเจ้าชู้เหลือเกิน เธอคิดว่าเขาแค่ต้องการกลับมาแกล้งเธอเท่านั้น ยิ่งเธอบอกว่าไม่รักก็คงทำให้เขาเสียหน้า ไหนจะน้องชายเขาอีก คิดได้แบบนั้นลลียาต้องหาเกราะป้องกันหัวใจตัวเองเอาไว้ อย่าเผลอปล่อยมันให้ชายหนุ่มได้ครอบครองอีก!

          ชาร์ลตันออกมาอีกครั้งโดยสวมเสื้อยืดกับกางเกงขายาว กลิ่นหอมของอาหารลอยเข้าจมูกอย่างจัง ชายหนุ่มเดินเข้าไปในครัวพบว่าเธอทำอาหารเสร็จพอดี ลลียากำลังตักอาหารใส่จานแต่เหมือนเดิม เธอไม่ได้ตักเผื่อเขา แต่เขามองในกระทะที่ยังมีมักกระโรนีผัดไก่เหลืออยู่ก็ยกยิ้มเมื่อคิดว่าเธอทำเผื่อเขานั่นเอง

          “จูบเดียวทำให้ผมได้ทานอาหารฝีมือคุณเลยหรือนี่” ชาร์ลตันเอ่ยแซวทำให้ลลียาได้หน้าแดง เธอนั่งลงที่โต๊ะอาหารก่อนจะก่นด่าเขาเบาๆแต่ดังพอที่ชายหนุ่มได้ยิน

          “น่าเททิ้งจริงๆ”

          ชาร์ลตันหัวเราะเบาๆจากนั้นตักอาหารใส่จานและมานั่งทานตรงข้ามกับเธอ เขาเฝ้ามองใบหน้าหวานที่น่ารักที่เขาชอบนักชอบหนา และตอนนี้ก็รู้สึกยังชอบอยู่ โดยเฉพาะริมฝีปากที่พ่นคำพูดดื้อรั้นกว่าเมื่อก่อน

          “จูบเมื่อกี้ทำให้คุณรู้สึกดีไหม” จู่ๆชายหนุ่มถามขึ้น ลลียาไม่กล้าสบตาเพราะความเขินอาย แต่ตอบเสียงแข็ง

          “ไม่! ก็งั้นๆ ไม่ได้เรื่อง” หญิงสาวว่ากลับ ชาร์ลตันที่ได้ยินก็หงุดหงิด

          “พูดแบบนี้ทำอย่างกับว่าคุณจูบกับผู้ชายมาหลายคนอย่างนั้นแหละ แต่เท่าที่ผมพิสูจน์คุณไม่ได้ดีไปกว่าเมื่อหกปีก่อนสักนิด” ชาร์ลตันพูดประชด ลลียาเห็นท่าทางของเขาก็นึกอยากแกล้ง

          “ไม่หลายคนหรอก แต่มีมากพอให้ได้เปรียบเทียบแล้วกัน” ลลียาแกล้งพูดทั้งๆที่ตลอดระยะเวลาหกปีเธอไม่เคยคบหาใครมาก่อนแม้แต่คนเดียว ดังนั้นเธอจะเคยจูบกับคนอื่นได้อย่างไร

          “ใคร! เป็นใครลิลลี่” ชายหนุ่มถามเสียงเข้ม

          “มันเรื่องของฉัน ไม่เกี่ยวกับคุณและอย่าได้มาจูบฉันแบบนั้นอีกไม่อย่างนั้นพนันของเราจบสิ้นกัน!” ลลียาขู่เสียงเข้ม

          “แต่คุณออกจะเคลิ้มนะ จะโทษผมคนเดียวได้ยังไง” ชายหนุ่มว่ากลับทำให้หญิงสาวได้หน้าแดง

          “พูดบ้าๆ ฉันไม่เคลิ้มกับจูบของคุณหรอก ของคนอื่นดีกว่าคุณตั้งเยอะ” ลลียายังแสร้งพูดอีกไม่อยากให้เขารู้สึกว่าตัวเองเหนือกว่าเธอ และดูเหมือนชาร์ลตันจะควันออกหู

          “งั้นผมจะจูบคุณจนกว่าคุณจะลืมจูบของผู้ชายพวกนั้นให้หมด!

          ชายหนุ่มพูดเท่านั้นและลุกขึ้นจากเก้าอี้ ลลียารู้สึกถึงอันตรายก็ลุกขึ้นจะวิ่งหนีแต่โดนเขาสวมกอดเอาไว้เสียก่อน เธอพยายามดิ้นแล้วกรีดร้องเมื่อเขาโน้มหน้าลงมาจะจูบเธอยกมือปิดปากเอาไว้แน่น ทำให้เขาจูบได้แค่หลังมือของเธอ จากนั้นหญิงสาวรีบพูดขึ้นเสียก่อนที่จะกลายเป็นฝ่ายเสียเปรียบไปมากกว่านี้

          “ยะ... อย่าจูบนะ”

          “บอกผมสิ มันมีกี่คน มันเคยจูบคุณกี่ครั้ง และนอกจากจูบมันยังทำอะไรอีก” ชาร์ลตันถามเสียงเข้ม ลลียาหน้าแดงก่ำ ส่ายหน้าปฏิเสธอย่างแรง

          “ไม่บอกใช่ไหม ได้ งั้นผมจะทำให้คุณลืมพวกมันให้หมด” ชาร์ลตันตั้งใจจะเอามือของลลียาออกแต่เธอตะโกนกลับเสียงดังเสียก่อน

          “ไม่มี!

          “แน่นะ!” ชายหนุ่มถามกลับเสียงเข้ม จ้องใบหน้าหวานเขม็ง ทำให้เธอตอบรับอย่างกระแทกกระทั้น

          “อือ!

          ชาร์ลตันได้ยินความจริงก็อมยิ้มแต่ยังไม่ยอมปล่อยหญิงสาวให้เป็นอิสระ เขาโน้มลงไปจูบที่แก้มของเธอแทนและพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแต่กึ่งล้อเลียน

          “โถที่รัก จากการจูบก็รู้ ยังไงก็โกหกผมไม่ได้หรอก แต่ว่า... ถ้าคุณอยากให้ผมจูบ การโกหกแบบนี้ก็ได้ผลนะ มันทำให้ผมอยากเอาชนะผู้ชายไร้ตัวตนของคุณจริงๆ”

          ลลียารู้สึกอับอายสุดๆที่สุดท้ายก็แพ้เขาทั้งๆที่วางแผนเอาไว้ดิบดีให้เขารู้สึกพ่ายแพ้แต่คงเป็นเธอที่แพ้หมดรูปตั้งแต่เริ่มไปได้แค่ไม่ถึงห้านาที

          ชาร์ลตันเดินกลับมานั่งที่เดิมและเริ่มทานอาหารอย่างอารมณ์ดี ส่วนลลียาก็กลับมาทานด้วยใบหน้าบูดบึ้งระหว่างมื้ออาหารทั้งคู่ไม่ได้พูดอะไรขึ้นมาอีก ชาร์ลตันมองหญิงสาวที่นั่งตรงข้ามเห็นว่าใบหน้าของเธอยังแดงอยู่ก็ชอบใจ ไม่นานทั้งสองก็ทานอาหารเย็นจนหมด ลลียาเริ่มพูดขึ้นหลังจากเงียบไปนาน

          “ฉันทำอาหาร ส่วนคุณล้างจาน!” หญิงสาวสั่ง

          “ก็ได้”

          ชายหนุ่มตอบกลับและเดินไปยังอ่างล้างจานอย่างว่าง่าย ส่วนลลียาเห็นแบบนั้นก็พึงพอใจรู้ว่าเขาทำอะไรไม่เคยมีคนรับใช้ทำให้ตลอด เมื่อครั้งอดีตเธอเคยให้เขาล้างจานและนั่นเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่จะให้เขาทำ เนื่องจากจานที่ให้ล้างแตกไปหลายใบเชียว ตอนนี้เธอคิดว่ายิ่งใช้ให้เขาทำอะไรมากเข้า สักวันต้องทนไม่ได้แน่ ลลียาอยู่ดูเพียงครู่จากนั้นหมุนตัวเดินออกไป แต่ยังไม่พ้นห้องรับแขกเสียงบางอย่างก็ดังขึ้น

          เพล้ง!

          ลลียารีบวิ่งกลับเข้าไปดูพบว่าตอนนี้จานที่เขากำลังล้างได้แตกไปเรียบร้อย ลลียาถอนหายใจออกมาเดินเข้าไปหา คิดว่าเขาช่างเหมือนเดิมเสียจริง

          “แบบนี้ทุกที ผ่านไปกี่ปีไม่เคยฝึกหรือไง แต่อย่างว่าคนรวยอย่างคุณคงเคยชินที่มีคนทำให้ตลอดเวลาล่ะสิ” ลลียาบ่นและยึดพื้นที่หน้าอ่างล้างจานเพื่อกำจัดเศษจานกระเบื้องที่แตก ในขณะที่ชาร์ลตันยืนหลบอยู่ด้านข้างก็ยกยิ้ม เขาเดินเข้าไปหาและซ้อนหลังเธอเอาไว้ มือหนาสองข้างค้ำยันกับเคาน์เตอร์ทำให้ตอนนี้เขากักตัวเธอไว้ในอ้อมแขนของตัวเอง ใบหน้าหล่อเหลาโน้มตัวลงกระซิบที่ใบหูขาวของเธออย่างเจ้าเล่ห์

          “ที่ทำแตกก็เรียกความทรงจำให้กับคุณต่างหาก... และมันก็ได้ผล”

          ลลียารีบหันมาและนั่นทำให้แก้มขาวสวยของเธอนั้นชนเข้ากับจมูกโด่งของเขาทันที แค่วันนี้วันเดียวเธอพบว่าทั้งโดนเขาจูบและหอมแก้มไปหลายครั้ง และยิ่งได้ยินเขาพูดแบบนี้เธออายหน้าแดงก่ำ

          “ความทรงจำฉันมีมากพอกับความเจ็บปวดนั่นแหละคุณชาร์ลตัน”

          ลลียาพูดได้เท่านั้นก็ผลักชายหนุ่มออกห่างหมุนตัวเดินหนีไปพร้อมกับหัวใจที่เต้นแรง เธอขังตัวเองเอาไว้ในห้องนอนอีกครั้งตอนนี้เริ่มคิดหนัก เธอกำลังหวั่นไหวกับเขามากขึ้นทุกที แม้จะรักเขาอยู่แต่กลัวที่ต้องเจ็บอีกครั้ง ประกอบกับการที่ชาร์ลตันกลับมาในครั้งนี้ กลับมาเพราะเรื่องของน้องชายและการพนันบ้าบอที่เธอไม่รู้จุดประสงค์ว่าเขาต้องการอะไรกันแน่ ในเมื่อเขาไม่ชัดเจนตัวเธอไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไร

          ส่วนทางด้านนอกชาร์ลตันนิ่งไปเล็กน้อยกับคำพูดของเธอเมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จ เขาคิดว่าการอยู่ใกล้เธอมันทำให้ช่วงเวลาแห่งความสุขที่เคยคบกันกลับมาอีกครั้ง เขาพบว่าหัวใจของตัวเองเต้นแรงเหมือนเมื่อครั้งนั้น บางทีถ่านไฟเก่าอาจจะกำลังปะทุอยู่ก็เป็นได้ถึงเวลานั้นเขาคงรู้ใจตัวเองมากกว่านี้ และอาจจะได้แก้ไขเรื่องราวที่เธอเข้าใจผิดอย่างจริงจังอีกครั้ง 


*** แหม่ เริ่มต้นมาฟิน แต่จบแบบ หน่วงอีกล๊าววว ตอนหน้านะจ๊ะ แซ่บ บอกเลยยยย เกือบได้กินตับกันละ ใครรออออออ อย่าลืมเม้น โหวต ฝากด้วยน้าาาา คิคิ ***

ปล.ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ ชอบไม่ชอบยังไงอย่าลืมเม้นโหวตบอกกันนะ

ปล.2 หากชอบเรื่องนี้ฝากเม้น โหวต เป็นกำลังใจให้ด้วยน้าา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #570 icing_jum (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 13:09
    ทำไมทำให้นางเอกเอาคืนพระเอกไม่ได้สักเรื่อง พรเอกรู้ทันตลอด แล้วพระเอกก็ยังไม่รู้ตัวด้วยว่ารักนายเอกรึป่าว

    ตลอดเวลาที่เจอกันนายเอกทำไรไม่ได้เลย ไม่โอเคนะ เพราะพูดรึทำอะไรให้พระเอกเจ็บปวดไม่ได้เลยสักเรื่อง ไม่สำนึกด้วย ทำไรก็เป็นรองตลอด อยากให้แข็งข้อและเอาคืนพระเอกให้ได้เจ็บบ้าง ให้พระเอกคิดได้มัง ถ้าที่ทำไปทั้งหมดเพราะรักนางเอกจะไม่ว่าเลยนะ เฮ่อๆๆ

    #570
    0
  2. #564 ยัยดอกมะลิ (@santhanaphone) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2558 / 15:14
    รังแกลิลลี่อีกแล้วน่ะค่ะป๋าาา 
    #564
    0
  3. #219 Little (@peypey) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 21:18
    จริงจังหน่อยป๋า
    #219
    0
  4. #199 แอล (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 18:03
    ไม่ชอบพระเอกแบบนี้เลย มึนๆก็พอชอบอยู่หรอกนะคะ แต่เรื่องที่ไม่รักนางเอกนี้เหลือทนจะรับได้จริงๆค่ะ แทนที่ห่างหายกันไปจะรู้ใจตัวเองว่ารักหรือไม่รัก ตั้งหกปีนะคะระยะเวลาไม่น้อยเลย นางเอกยังรู้ใจตัวเองเลยว่ารัก พระเอกทำทุกอย่างเหตุผลก็ไม่น่าให้นางเอกกลับไปคืนดีด้วยเลย แล้วนางเอกก็เจ็บซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนี้ต่อไปเพราะเจอคนเห็นแก่ตัว
    #199
    1
    • #199-1 little_writer (@little_chocho) (จากตอนที่ 14)
      11 ตุลาคม 2558 / 20:05
      รออ่านต่อนะคะ เพราะว่า มีเหตุผลอธิบายในการกระทำหมดทุกอย่างค่ะ แต่แค่ยังไม่ถึงเท่านั้นเอง ^^ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ
      #199-1
  5. #180 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 13:28
    แหม ช่างน่าสงสารยิ่งนัก ทั้งสองคน ฮี่ๆๆๆ
    #180
    0
  6. #178 loverilak2 (@LoveRilak) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 12:20
    หน่วงนิดๆ สีทนได้ค่ะ
    #178
    0
  7. #169 soonnaja (@soonna) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 05:51
    ฟินเนอะ อิชาร์ล เลิกแกล้งได้แล้วนะ
    #169
    0
  8. #167 mawae (@mawae) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 23:46
    เลิกแกล้งได้ล่ะขาร์ลตัน วู๊!!
    #167
    0
  9. #166 Pim_thanida (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 22:34
    กรี๊ดส์สสสส ณ ตอนนี้อยากให้ถึงวันที่21ล้าวววววอ่ะ อยากได้ป๋าชาร์ลลลลไว้เป็นส่วนตัววววว 555
    #166
    0
  10. #165 ณ มล (@kulrat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 22:04
    ความทรงจำฉันมีมากพอกับความเจ็บปวดนั้นแหละ ฟังแล้วสะเทือนใจจัง
    #165
    0
  11. #163 supat18 (@supat18) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 20:15
    อีหนูไม่รอดมือป๋าแน่ 5555555555555
    #163
    0
  12. #162 fahpsk (@fahpsk) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 20:06
    ไรท์จะลงทั้งหมดกี่ตอนอ่ะ เตรียมใจเนิ่นๆ รูปเล่มออกมาแล้ว#หน้าปกสวยมากค่ะ
    #162
    0