[BTS HopeV] I'm Seme. You're Uke? ใครเมะใครเคะ

ตอนที่ 3 : I'm Seme. Youre Uke? : chapter 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,062
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    6 พ.ย. 58


 
chapter 1





 


                        








 

ห้องผู้อำนวยการ






                “ฮื่ออออออออออออออออออ”





                เสียงคร่ำครวญดังระงมดังภายในห้องกว้าง มินยุนกิก็อยู่ในเหตุการณ์ด้วย ตอนนี้เขาเริ่มไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก นี่ไม่ใช่รายแรกที่กำลังร้องห่มร้องไห้แทบเป็นแทบตายอยู่แบบนี้ ตลอด 3 ชั่วโมงที่ผ่านมา ทั้งเด็กปี 1 บ้าง ปี 2 บ้าง สลับสับเปลี่ยนกันเข้ามาในห้อง และเปิดฉากดราม่าทันที

 



                “แบมแบมอา”






                ซูก้าพยายามปลอบที่ไม่มีทีท่าจะหยุดร้องง่ายด้วยการลูบหลังเบาๆ ลูบหลังไปพลาง หน้าก็บูดไปพลาง ก็คนที่อยู่ในห้องนี้อีกคนกลับไม่ช่วยเขาแก้ปัญหาตรงหน้าเลยแม้แต่นิดเดียว ใช่ คนๆนั้นคือพ่อเขาเองล่ะ ถ้าถามหาเหตุผลที่ผู้คุมผู้ยิ่งใหญ่อย่างเขาต้องมานั่งปลอบเด็กคนนี้ คงเป็นเพราะเขาไม่ได้มาอยู่ตรงนี้ ที่นี้ด้วยฐานะผู้คุมกฎแต่มาในฐานะลูกชายเจ้าของโรงเรียนพวงด้วยตำแหน่งผู้อำนวยการ





                “ผมไม่อยู่แล้ว ฮึก! ผมจะขอย้าย ฮื่ออออ”






                คนตรงหน้าสะอึกสะอื้นโพล่งออกมาอย่างสุดทน เรื่องที่เขาเจอมาตลอด 1 เดือนมันเกินพอ พูดจบร่างบางก็ปล่อยโฮออกมาอีกระลอก ซูก้าถึงกับกรอกตาไปมา






                “นายโดนละไรบ้างห๊ะ!”





                ซูก้าเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ เคสหนักสุดอย่างมากก็แค่เรียนทั้งวันโดนที่ทั้งตัวมีแต่ไข่เน่า แต่เขาจำได้นี่ว่าเด็กคนนี้ไม่ได้โดน





                “ยุนกิพอแล้ว แบมแบมเดี๋ยวผมจะจัดการเรื่องลาออกให้ พาผู้ปกครองมาพบผมในวันพรุ่งนี้ คิดดีๆ เพราะผมไม่รับประกันเรื่องที่เรียนใหม่กลางเทอมนะครับ”ในที่สุดมินยุนโฮหรือผู้อำนวยการก็รีบตัดบททันที จากท่าทีที่แสดง มินยุนกิคงอารมณ์เสียแล้ว






                หลังจากปัญหารายล่าสุดออกไป ห้องทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ จนในที่สุดมินยุนโฮก็ต้องเอ่ยปากก่อนจนได้




                “เฮ้อออออ”



                “…”



                “ลูกไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยหรอ”ผู้เป็นพ่อถามอย่างคาดหวังในคำตอบ






                เรื่องราวตลอด 3 ชั่วโมง เขาพอจะเดาอะไรหลายๆอย่างออก ว่าโรงเรียนของเขาเกิดอะไรขึ้นกับโรงเรียนนี้บ้าง หลังจากที่ยุนกิและเพื่อนๆเข้ามาเรียนต่อที่นี้ ตอนแรกก็ไม่ได้คิดว่าจะร้ายแรงขนาดนี้สักหน่อย





                “พวกมันแค่ใจเสาะ”





                “ใจเสาะ? พร้อมกันครึ่งร้อย”มินยุนโฮถึงกับถอนหายใจเฮือกกับคำตอบที่ได้รับ แสดงว่าเจ้าลูกชายตัวดีไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านอะไรเลย




                “ออกแค่ครึ่งร้อย โรงเรียนพ่อมีนักเรียนครึ่งหมื่นจะกลัวอะไร”




                “กลัวว่าสักวันจะออกทั้งครึ่งหมื่นน่ะสิ”






                ซูก้ากรอกตาอีกครั้ง จริงๆถ้าลูกคุณหนูพวกนั้นอยู่ดีๆ ไม่มาวุ่นวายกับพวกเขาก็อยู่รอดปลอดภัยแล้ว แต่ดันมาทำกร่าง ปากดี ทำตัวเด่นเลยต้องจัดสักหน่อยก็ไม่เห็นจะผิด มีแต่พ่อแหละที่ไม่เข้าใจถึงปัญหาในข้อนี้




                “พ่อว่าเราต้องตกลงอะไรกันหน่อยแล้วมั้ง”




                ซูก้าทำแค่เพียงไหวไหล่เป็นเชิง ‘พูดมาเถอะ จะอะไรก็ว่ามา’ ผู้เป็นพ่อเห็นแบบนั้นก็ส่ายหน้าน้อยๆก่อนจะเริ่มพูดต่อ






                “ตั้งแต่อาทิตย์หน้าจะมีเด็กใหม่เข้ามาเรียนที่นี้ 3 คน….”ยังไม่ทันที่มินยุนโฮจะพูดจบ ก็โดนแทรกเสียก่อน





                “เพื่อนใหม่งั้นหรอ เหมือนจะมีอะไรสนุกๆทำแล้วสิ”สายตาซูก้าลุกวาว ยิ้มน้อยๆตามฉบับ ทำเอาผู้เป็นพ่อต้องรีบต่อประโยคที่ค้างคาไว้โดยเร็ว





                “แต่พ่อข้อเตือนไว้ก่อนเลย 3 คนนี้ VIP อย่าไปมีเรื่องกับเขา เป็นมิตรกันจะดีที่สุด”




                “มันมาอยู่ในที่ของพวกผม ก็ต้องอยู่ในกฎของพวกผมสิ”




                ซูก้าขมวดคิ้วเข้าหากัน กับสิ่งที่พ่อของตัวเองบอก แต่มีหรือคนอย่างเขาจะไม่เถียงกลับในเมื่ออำนาจการคุมกฎมันเป็นของพวกเขา ถ้าจะแหกกฎก็มีทางเดียว




                “แล้วถ้าพวกเขาสามารถล้มผู้คุมกฎได้ล่ะ”




                “ฮ่าๆๆๆๆๆๆ พ่อพูดตลกอะ ล้มพวกผม? แล้วพ่อจะยอมอยู่เฉยๆ?”เขาหัวเราะลั่น แต่ก็ต้องเงียบลงเพราะใบหน้าผู้เป็นพ่อนิ่งเสียจนเขาคิดว่าพ่ออาจจะยอมอยู่เฉยๆจริงๆ”ผมอยากเจอพวกเขา”




                “พ่อก็คิดแบบนั้น”





                พูดจบมินยุนโฮก็หยิบโทรศัพท์ต่อสายไปที่ไหนสักแห่งพูดอยู่สองสามคำ เพียงไม่นานประตูก็ถูกเปิดอีกครั้ง ปรากฏเด็กหนุ่ม 3 คน






                จองโฮซอก คิมนัมจุน จอนจองกุก

 

 

 













 

 

                “ไอก้า มึงว่าไงนะ!”



                แทฮยองผู้คุมที่อารมณ์ร้อนที่สุดตะโกนลั่น หลังจากรู้ข่าวเด็กใหม่ที่ซูก้านำมาบอก ส่วนจินกับจีมินได้แต่นั่งเงียบ ในใจก็กังวลเพราะไม่บ่อยนักที่จะมีคนมาสั่นคลอนอำนาจผู้คุม ตั้งแต่ที่ซูก้ากับแทฮยองร่วมมือกันยึดอำนาจมาจากผู้คุมคนเก่า โดยการบีบบังคับทุกวิถีทางทุกคนในโรงเรียนก็รู้ฤทธิ์ของทั้งคู่เป็นอย่างดีทำให้ไม่มีใครกล้าเข้ามาแหยม







                สุดท้ายแทฮยองเลยลากจินกับจีมินมาร่วมเป็นผู้คุมด้วย เหตุผลที่จีมินได้เข้ามาเป็นผู้คุมก็คงเพราะจีมินเผลอหวังดีเตือนแทฮยองเรื่องแผนลอบกัดของฝั่งตรงข้าม ส่วนเหตุผลของจินก็ไม่รู้สิแทฮยองไม่เคยคิดอะไรเหมือนคนอื่นอยู่แล้ว





                “พวกนั้นมันมาจากโรงเรียนกวางจู โรงเรียนที่ขึ้นชื่อว่าโหดที่สุด ที่สำคัญพวกมันเป็นผู้คุมกฎของที่นั้น”ซูก้าอธิบายข้อมูลที่เขาได้มาเมื่อวาน หลังจากคุยกับพวกนั้นเขารู้โดนทันทีพวกนี้ไม่ใช่ง่ายๆ วีไม่มีทางรับมือพวกนั้นได้แน่ ต่อให้รวมเขายังไงก็ต่อกรพวกนั้นไม่ได้ ส่วนสองคนที่นั่งเงียบ หน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่นั้น …ปล่อยให้เขาอยู่เฉยเถอะ




                “แล้วมึงเอาไง”แทฮยองหันมาถามซูก้า เพราะเห็นหน้าซูก้าไม่สู้ดีนักเมื่อพูดถึงเด็กใหม่





                “พ่อสั่งห้ามเด็ดขาด ถ้ากูออกหน้าเขาจะย้ายกูไปต่างประเทศทันที ถ้าเป็นแบบนั้นกูอยู่ช่วยพวกมึงเบื้องหลังยังจะดีกว่า”






                หลังจากซูก้าพูดจบทุกอย่างเหมือนหยุดนิ่งแต่ก็ไม่นาน แทฮยองโหมพายุในตัวอีกครั้งเขาไล่ทุกคนที่อยู่ในอาณาบริเวณให้ออกไปทั้งหมด ถ้ามีข้าวของให้ทำลายคงไม่พ้นมือเขาแน่






                “พวกมันมาเมื่อไหร่”




                “อาทิตย์หน้า”




                “เจอกู!!”

 





 

เช้าวันจันทร์




                [V talk]




                สวัสดีครับ (ขอสุภาพนิดนึง) คนที่ไม่สนิทจะเรียกผมว่าวี ส่วนพวกไอก้าจะเรียกผมว่าแทฮยองบ้าง วีบ้างแล้วแต่อารมณ์มัน ลืมเรื่องชื่อไปสักแป๊บ เป็นรู้กันนะว่าผมเป็นหนึ่งในผู้คุมกฎของโรงเรียนนี้ นิสัยผมก็ไม่มีอะไรมากหรอก แค่ไชอบอยู่ใต้อำนาจใคร ก็แค่นั้น





                เข้าเรื่องเถอะ วันนี้อากาศสดใสว่าไหมครับ ดูนอกหน้าต่างสิฟ้าใสเชียว (นี่เข้าเรื่องแล้ว) เขาว่ากันว่าหากวันใดท้องฟ้าสดใสมากๆ วันนั้นอาจจะเกิดเพศภัยใหญ่หลวงก็เป็นได้ ไททานิคอะรู้จักกันใช่ไหม? สำหรับผมถือว่ามันเป็นสัญญาณดีก็แล้วกัน วันนี้คงได้เปิดศึกแน่






                อยากรู้เป้าหมายของผมปะ? มันคือเด็กใหม่ล่ะ เบ้าหน้ายังไม่ยืนยัน แต่ผมตั้งมันเป็นศัตรูก่อนจะพบหน้าไปแล้ว เรื่องหน้าตาไม่ต้องถาม ไม่มีใครสู้ใบหน้าราวเทพบุตรได้อยู่แล้ว บวกกับผิวสีแทน เน้น! ผิวสีแทนอย่าให้ได้ยินผิวสีน้ำผึ้งเชียวมันแรดไป รวมแล้วคำว่าเพอร์เฟคก็ไม่ไกลไปจากคิมแทฮยองเท่าไหร่





                ก๊อกๆๆ



                “จินหรอ เข้ามาสิ”





                ได้เวลาจินมาแล้วสินะ จินเขาเป็นคนเงียบๆน่ะครับ พูดก็น้อยแต่พอพูดแต่ละทีมีเหตุผลสุดๆ นอกจากเป็นคนมีสาระแล้วมันยังหล่อมาก =..= (ผิดประเด็น) จินก็เป็นหนึ่งในสี่ของผู้คุมนะ มันไม่ค่อยดูมีพิษมีภัยไม่เหมาะกับตำแหน่งผู้คุมใช่ไหมล่ะ แต่ผมน่ะเป็นคนคิดการไกล เลยตกลงกับไอก้าว่าให้จินเป็นอิมเมจของกลุ่ม แบบบอยแบนด์เกาหลีที่มีอิมเมจวงอะ มีหน้าที่หล่อไปวัน นั่นแหละๆๆ





                และเหมือนว่ามันจะคิดไปเองว่าหน้าที่ของมันคือการคุมความประพฤติผม หน้าที่ส่วนใหญ่ก็ปลุกผมในตอนเช้า หาของกินมาให้ หรือแม้กระทั้งทำการบ้าน นี่คือการคุมผมใช่หรือใช่หรือเปล่า





                “วันนี้ตื่นเร็วแฮะ อะ! ขนมปังรองท้อง”




                …เห็นมะ…




                “แล้วไหนของกูอะจินนนน”อยู่ดีๆไอหมูจีมินก็วิ่งพรวดพลาดเข้ามาในห้องผม แล้วก็…งอแง อืมม มันงอแงจะเอาขนมปังในส่วนของมันบ้าง ตามด้วยไอก้าที่เดินเข้ามาแบบเงียบๆ ห้องพวกเราสี่คนอยู่ติดกัน เหมาชั้นบนสุดของหอพักของโรงเรียน






                “ยังไม่เลิกนิสัยนี่นะมึง”ผมพูดเหน็บไปทีทำเอาจีมินได้แต่หัวเราะแหยๆ แต่ผมก็ไม่ได้ถือสาอะไรมันหรอก แค่อยากแหย่





                “แล้ววันนี้เอาไงละแท”




                “ก็แค่จัดงานตอนรับนิดหน่อย”พูดจบผมก็แกะขนมปังที่จินให้มาเคี้ยวตุ้ยๆ จินได้แต่มองด้วยสายตาเอือมๆ ไอหมูจีมินหายไปครัวคงไปหาอะไรกิน ส่วนไอก้าได้แต่มองผมอย่างสื่อความนัย ผมเพียงแค่ไหวไหล่ตอบ





                “เออ! อย่าคิดมากเว๊ย เจอกูคนเดียวก็จอดแล้ว”




                “ก็แค่อยากบอกไว้ ว่าพวกมันไม่ใช่ง่าย”




                “เออหน่า”

 





 

ห้องโสต เวลา 7.00 น.






                ยังคงเป็นผมแทฮยองสุดหล่อรายงานจากสถานการณ์จริง ตอนนี้ผมอยู่ที่ห้องโสตกับไอก้า ไอหมูจีมิน ส่วนจินคงหลบไปมองดาวอยู่บนดาดฟ้า เป็นคนที่ไม่เข้าสังคมเอาเสียเลย เฮอะ! ช่างคนโลกส่วนตัวสูงไปก่อน ตอนนี้พวกลูกคุณหนูทั้งหลายเริ่มแน่นบริเวณลานกิจกรรมแล้ว ผมหวังว่าคงเจอพวกหน้าแปลกๆบ้างนะ






                “ไอสองตัวนั้นหรือเปล่า”







                ผมชี้ไปยังคนหน้าแปลกๆสองคนเพื่อให้ซูก้ายืนยัน คนนึงหน้าตากวนเบื้องล่าง ส่วนอีกคนนึงหน้าตาพอไปวัดไปวาได้ หรือว่าน่ารักดีนะ อย่าผิดประเด็นสิพอไอก้าพยักหน้ายืนยันเป้าหมายเป็นที่เรียบร้อย ก็ถึงเวลาผมออกโรงแล้วล่ะครับ






                “อา…อา…เทสๆ OK สวัสดีลูกคุณหนูที่น่ารักของวี วันนี้วันดีวีสุดหล่อมีโปรโมชั่นให้”





                สิ้นเสียงเหล่าคุณหนูต่างมองหน้ากันเลิกลั่กน่ารักเสียจริง ไม่ต้องแปลกใจหรอกว่าทำไมพวกพูดดีแต่เด็กพวกนี้ถึงได้ดูหวาดกลัว จริงๆผมไม่ค่อยมาประกาศอะไรเท่าไหร่หรอก แต่ถ้าผมทำให้คิดได้เลยว่าวันนี้มี ‘เหยื่อ’







                “ว๊า ไม่แตกตื่นสิจ๊ะเด็กๆ ฉันแค่ต้องการตัวเด็กใหม่ คนนึงผมสีน้ำตาลหน้าตาคล้ายๆคนบ้า ส่วนอีกคนผมสีแดงตัวเล็กๆน่ารักๆ ขอตัวภายใน 10 นาทีนะ สวัสดี”





                ก่อนจะทำอะไรเราต้องใช้อำนาจที่มีอยู่ในมือให้เกิดประโยชน์ ไม่ต้องเปลืองแรงแค่นี้มันก็มาอยู่ตรงหน้าในไม่ช้า ไอหัวน้ำตาลคงรู้ว่าผมประกาศจากที่ไหนสักแห่งมันเลยมองหาผม ในที่สุดเราก็สบตากันแต่อย่าได้หวังว่าจะมุ้งมิ้งปานซีรีย์เกาหลีนะ พอดีว่าผมไม่ใช่ประเภทนั้น แล้วมันก็คงไม่ใช่ถึงได้ทำหน้ากวนผมอยู่แบบนั้น






                น่าหงุดหงิดชะมัด ผ่านไป 5 นาทีพวกนั้นก็ยังไม่โดนลากมา ผมเห็นนะว่ามีคนเจอเหยื่อแล้วแต่ไม่มีใครกล้าลากมันขึ้นมา





                “ฉันเปลี่ยนใจแล้ว เป้าหมายเปลี่ยน พายูคยอมขึ้นมา ฉันจะแสดงให้ดูว่าคนที่ขัดคำสั่งฉันจะมีจุดจบแบบไหน 2 นาทีเท่านั้น”




                [V talk end]

 



 

                หลังจากแทฮยองประกาศจบ เป้าหมายที่เปลี่ยนไปทำเอาโฮซอกหุบยิ้มทันที ก่อนหน้านี้ที่เขาและจองกุกเป็นเป้าหมายแต่ไม่มีใครกล้ามาลากตัวไปคงเพราะมีคนรู้ว่าพวกเขาเองก็เป็นผู้คุมกฎจากโรงเรียนที่นับว่าโหดที่สุดในขณะนี้ ผู้คุมกฎโรงเรียนกวางจู แต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยน ‘ยูคยอม’ คือเป้าหมายใหม่ที่ผู้คุมคนเก่งต้องการตัว






                โฮซอกและเพื่อนโดนตามตัวมาอย่างกะทันหัน ด้วยเนื้อหาที่ว่า ใช้วิธีไหนก็ได้ล้มผู้คุมกฎปัจจุบันของโรงเรียนบังทันโซยอนดันให้ได้




                …ตัวแค่นี้แสบจริงๆเลยนะ…



                “ห้องโสตไปทางไหน”



                “ชั้นหนึ่งห้อง 105 ครับ”



                “ขอบใจ”



                …เจอกันหน่อยไหม วีสุดหล่อ…

 

 





 

ดาดฟ้า (คำแนะนำจากไรท์เตอร์ เปิดเพลง just one day คลอไปด้วยรับรองฟิน)




                 “ถึงสักที”เสียงบ่นเบาๆของนัมจุนดังขึ้น เขาขอแยกตัวกับโฮซอกและจองกุกเพื่อมาหาสถานที่ลับไว้หลีกหนีความวุ่นวายเสียหน่อย





                ทั้งๆเวลาควรจะเป็นเวลารวมตัวของนักเรียกแท้ๆแต่ที่นี้กลับมีคนอยู่ นัมจุนเห็นผู้ชายคนหนึ่งนอนเหยียดยาว มีกระเป๋าบางๆเป็นหมอนรองศีรษะ แค่มองไกลๆแบบนี้ยังรู้เลยว่าหน้าตาดี แต่ว่ามานอนอะไรตอนนี้

 

 

 

ฮารูมัน นอวา แนกา ฮัมเกฮัล ซู อิซดามยอน.

เพียงวันเดียว ถ้าคุณกับผมสามารถอยู่ด้วยกันได้.

 



 

                บรรยากาศโดยรอบเปลี่ยนไปทันทีตั้งแต่คนที่นัมจุนคิดว่าหลับ อยู่ๆก็ร้องเพลงขึ้นมา เสียงนุ่มๆเหมือนนมอุ่นทำเอานัมจุนคล้อยตามได้ไม่ยาก ร่างสูงนั่งลงพิงกำแพงโดยหันหน้าไปทางผู้ชายคนนั้น

 

 

ฮารูมัน นอวา แนกา ซนจาบึล ซู อิซดามยอน.

เพียงวันเดียว ถ้าคุณกับผมสามารถจับมือกันได้.

 



 

ฮารูมัน นอวา แนกา ฮัมเกฮัล ซู อิซดามยอน.

เพียงวันเดียว ถ้าคุณกับผมสามารถอยู่ด้วยกันได้.

 


 

ฮารูมัน (ฮารูมัน)

เพียงวันเดียว (เพียงวันเดียว)

 


 

นอวา แนกา ฮัมเก ฮัลซูอิซดามยอน.

ถ้าคุณกับผมสามารถอยู่ด้วยกันได้.

 

 

 

Do it Do it Do it นอวา ฮารูมัน อิซคีรึล บาแร บาแร.

Do it Do it Do it ผมขอ ขอแค่เพียงวันเดียวให้ได้อยู่กับคุณ.


 

 

Do it Do it Do it นอวา ทัน ทุลรี โบแนนึน Party (Party).

Do it Do it Do it แค่เราสองคนจะมีปาร์ตี้ (ปาร์ตี้).


 

 

Do it Do it Do it นอวา ฮารูมัน อิซคีรึล บาแร บาแร.

Do it Do it Do it ผมขอ ขอแค่เพียงวันเดียวให้ได้อยู่กับคุณ.


 

 

Do it Do it Do it นอวา ทัน ทุลรี โบแนนึน Party (Party).

Do it Do it Do it แค่เราสองคนจะมีปาร์ตี้ (ปาร์ตี้).

 


 

ฮารูมัน นอวา แนกา ฮัมเก ฮัลซูอิซดามยอน.

เพียงวันเดียว ถ้าคุณกับผมสามารถอยู่ด้วยกันได้.

 


 

ฮารูมัน นอวา แนกา ซนจาบึล ซู อิซดามยอน.

เพียงวันเดียว ถ้าคุณกับผมสามารถจับมือกันได้.

 



 

ฮารูมัน นอวา แนกา ฮัมเก ฮัลซูอิซดามยอน.

เพียงวันเดียว ถ้าคุณกับผมสามารถอยู่ด้วยกันได้.

 



 

ฮารูมัน (ฮารูมัน)

เพียงวันเดียว (เพียงวันเดียว)


 

 

นอวา แนกา ฮัมเก ฮัลซูอิซดามยอน.

ถ้าคุณกับผมสามารถอยู่ด้วยกันได้.

 





 

                “Can you please stay with me?”





                นัมจุนเผลอต่อท่อนสุดท้ายของเพลงที่คนตรงหน้าไม่ได้ร้องจนจบ ทำเอาซอกจินที่นอนอยู่ถึงกับสะดุ้ง เขาหลับตาอยู่จึงไม่รู้ว่ามีคนมา ปกติก็ไม่มีใครมานอกจากเพื่อนของเขาหนิ






                “ขอโทษครับที่เข้ามาโดยไม่ขออนุญาต แถมมาแอบฟังคุณร้องเพลงอีก”นัมจุนลุกขึ้นขอโทษขอโพย จินเองก็เช่นกัน






                “คุณไม่รู้หรอว่าที่นี้ห้ามเด็กนักเรียนขึ้นมา”






                ดาดฟ้าถือเป็นที่ส่วนตัวของจิน ที่วีบังคับและตั้งกฎเด็ดขาดว่าห้ามใครขึ้นมาบนนี้ จะว่าไปกฎนี้ก็ตั้งมากันไม่ให้พวกนักสิงอมควันขึ้นมาสูบบุหรี่เสียมากกว่า ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับที่ของจินหรอก รายนั้นเขาชอบแอ๊บโหด






                “คุณก็เป็นนักเรียนนี่ครับ ผมนัมจุน แล้วคุณ?”








                ตึกๆๆๆๆๆๆๆๆ





                “จินนนนน!!! เกิดเรื่องแล้วจินนน”เสียงวิ่งขึ้นบันได กับเสียงจีมินขัดบทสนทนาของทั้งคู่ ถ้าจีมินเห็นนัมจุนจะต้องเอาไปบอกวีแน่ วีเคร่งเรื่องกฎแค่ไหนจินรู้ดี มีทางเดียวคือซ่อนตัว







                “นายไปหลบตรงซอกโน้นก่อนนะ ถ้าจีมินมาเห็นนายนายซวยแน่ พอผมออกไปแล้วค่อยออกมาเข้าใจไหม”







                “ทำไมผม…/จิน อยู่ไหมเนี่ย”นัมจุนพยายามถามเหตุผล แต่โดนเสียงจีมินขัดอีกครั้ง โชคดีไปที่จีมินขาสั้นเลยวิ่งไม่เร็วเท่าไหร่นัก







                “ไปซ่อนก่อนเถอะครับ”




                นันจุนทำตามอย่างงงๆ จินมองตามร่างสูงที่เดินไปซ่อนตัวเพื่อตรวจความเรียบร้อย เมื่อนัมจุนซ่อนตัวเรียบร้อยจีมินก็เปิดประตูดาดฟ้าเข้ามาทันที ซอกจินถอนหายใจอย่างโล่งอก






                “มีอะไรหรอจีมิน”



                “แฮกๆ แท…แทฮยองมีเรื่องกับเด็กใหม่”




                “แล้วมันแปลกตรงไหน”




                “ไอนั้นมันหอมแก้มวี ตอนนี้วีสติแตกแล้ว”   












__________________________________________________________

อัพแล้วววว ขออภัยที่อัพซะดึกดื่น
พอดีมันแต่อิจษาริษยาแม่แม่เกาที่ได้ไปงานมีท
แล้วก็ฟินกับภาพที่แม่เกาถ่ายมา >< นุ้งวีวิ๊งฝุดเลยอะ เขินนนนน
ตอนแรกก็ไม่มีไรมากเน้นพี่ก้าซะเยอะ มานุ้งวีเล็กๆ
แถมนัมจิน ม่อนจิน (เรียกยังไง) เจอกันก่อนใครเพื่อนเลย
พยายามให้ละมุนสุดๆละนะแต่ได้มาแค่นี้ เพราะอาหมูจีคนเดียวขัดจังหวะ
โฮปวีจะเป็นอย่างไรต่อไปโปรดติดตามต่อตอนหน้า 
อย่าลืม
เม้น กับติดแท็ก #ฟิคใครเคะ ด้วยนะง๊าบบบ *โค้ง* 
บ๊ายบาย ชู๊บบบบ


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

523 ความคิดเห็น

  1. #521 LoveKimtaetae (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 17:21
    ม่ายยย
    มาหอมแก้มสามีเค้าได้ไง ลืมว่านางเคยจูบกันใน รุกกี้คิง????????
    #521
    0
  2. #515 NDRTN (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 15:00
    กรี๊ดดดด หอมแก้มเลยเรอะ
    นัมจินไม่น้อยหน้าใคร เขาต่อเพลงกันแล้ว555
    #515
    0
  3. #511 Michiyo2545 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 03:58
    จีมินข้าสั้น เห้อออเกิดเป็นจีมินก็เป็นอย่างงี้แหละน่าสงสาร #โดนจีมินไล่เตะ
    #511
    0
  4. #483 The-Stranger (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 19:28
    นี่คือมีเรื่องสินะ นึกว่าต่อยตี โดนหอมแก้ม... วีเอ้ยยยย
    #483
    0
  5. #394 P'aer (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 03:39
    สงสารสุดตอนคำพูดนี้มาก จีมินขาสั้น
    #394
    0
  6. #314 041298 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 19:33
    อีหวังเอาแล้วๆ ฮิ้วๆ
    #314
    0
  7. #285 S_UNBRK (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2557 / 22:58
    มาถึงปุ๊บก็หอมกันเลยหราาาาาา
    #285
    0
  8. #233 monster (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2557 / 20:18
    เหมือนคู่ นัมจินจะปรกติสุดนะ 5555
    จะว่าไปทำไมโฮปไวไฟอย่างเน้
    #233
    0
  9. #229 Eyemily (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 23:05
    วันเเรกพี่ก็ลวนลามลูกฉันเลยเรอะT^T
    #229
    0
  10. #196 icetaethan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 17:40
    วันแรกก็เจอเลยนะวี น่ารัก^^
    #196
    0
  11. #136 Malo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 11:25
    โฮปไวมาก แต่ทำไมโฮปทำแค่หอมอ่า

    ทำไมไม่จับจูบเลย #โดนวีจับทุ่ม

    วีวี่แลดูบ้าอำนาจนะ แต่ก็นะ คงต้องส่งให้พี่หวังจัดการ อิอิ
    #136
    0
  12. #105 ภรรยาเอ็กโซ94 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 22:10
    โฮปนายแน่มาก
    #105
    0
  13. #40 ซาลาเปาไส้หมูแดง ☂ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2557 / 08:06
    โฮปนายสุดยอด 55555
    #40
    0
  14. #12 Lee MJ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2557 / 20:15
    โฮปสุดยอดมากอ่ะ เจอครั้งแรกก็หอมแก้มวีเลย
    รีบมาอัพไวๆนะคะไรต์ ^^

    #12
    0
  15. #10 pmoo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2557 / 15:56
    วีเจอของจริงแล้ววววววววว
    #10
    0
  16. #9 mind (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2557 / 12:31
    โฮปหอมแก้มวี 0_0

    อมกกกก -//////-
    #9
    0
  17. #5 min-issaree (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2557 / 16:47
    มากกว่าหอมได้มั้ยคะไรท์ #ผิดๆ -////-
    อัพรอเร็วๆเลยยย 5555555555
    #5
    0