[BTS HopeV] I'm Seme. You're Uke? ใครเมะใครเคะ

ตอนที่ 16 : I'm Seme. You're Uke? : chapter 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,137
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    9 พ.ค. 57

  
chapter 11





                ตู๊มมมมมม!!!!!!!!



 

                ร่างโฮซอกที่ตกกระทบกับผิวน้ำทำให้เกิดเสียงและเป็นวงสะท้อนไปทั่วผืนน้ำ คนในอาณาบริเวณต่างให้ความสนใจอย่างมาก พอเห็นว่ามีคนตกน้ำก็ตกใจกันยกใหญ่ แต่ถ้าใครมองมายังพาหนะใกล้ๆกับที่เกิดเหตุก็จะจับสังเกตได้ เพราะจะเห็นเรียวขายกค้างอยู่กลางอากาศผิดลักษณะ บ่งบอกสาเหตุที่ผู้เคราะห์ร้ายตกน้ำไปได้ยังไง


 

                พรวด!


 

                “มึง! แค็กๆๆ


 

                ทันทีที่ถีบตัวเองโผล่พ้นผิวน้ำ โฮซอกตะโกนหาเรื่องคนที่อยู่บนจักรยานน้ำที่ที่เขาจากมา แต่เพราะตอนตกลงมาเผลอกินน้ำไปหลายอึกจึงมีอาการไอคอกไอแค็กไม่หยุด


 

                “ฮ่าๆๆๆ แบคฮักไง อ้อมกอดที่แสนจะอบอุ่นส่งตรงจากตีนกู


 

                แทฮยองตัวต้นเหตุหัวเราะร่วนเมื่อเห็นผลงานตัวเอง สภาพที่ไม่ต่างกับลูกหมาตกน้ำ ร่างบางสะใจที่ได้แก้แค้นคนที่ชอบเอาเปรียบและเล่นกับหัวใจของเขา


 

                โดนแบบนี้ก็ถือว่าหายกัน


 

                “ว่ายน้ำกลับเองนะจ๊ะ กูไม่อยากเปียกก่อนจะจากไปตามที่พูดไว้ ร่างบางยังมีหน้าไปแลบลิ้นปลิ้นตากวนประสาทเป็นครั้งสุดท้าย ในขณะเดียวกันโฮซอกเหมือนจะไม่ไหว เขาพยายามที่จะตะเกียดตะกายผลักดันตัวเองขึ้นมาบนผิวน้ำอีกครั้งแต่ก็ไม่เป็นผลอย่างที่หวัง       

       

                “แทฮยอบุ๋มๆ


 

                “อันยองงงงถึงปากจะบอกลาแต่พอเห็นท่าทีของโฮซอก แทฮยองก็เริ่มหน้าเสีย ร่างบางหันรีหันขวางมองไปรอบๆบริเวณ เห็นคนมุงพลางต่อว่าเขาทางสายตาจากทุกสารทิศเลิกเล่นละครได้ละ กูไม่หลงกลหรอก


 

                “…”


 

                ไม่มีเสียงตอบรับแถมเจ้าตัวก็หายไปแล้วด้วย มีเพียงฟองอากาศที่ลอยขึ้นมาบนผิวน้ำบ่งบอกถึงสถานการณ์ที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่


 

                “ไอโฮป!”


 

                “…”


 

                “โถ่เว้ย!”


 

                ตู้มมม!


 

                แทฮยองกระโดดลงไปช่วยอย่างไม่รีรอ ใครจะไปรู้ว่าเขาว่ายน้ำเป็น ถึงจะไม่ชอบยังไงแต่ก็ไม่สมควรตายหรอกนะ ร่างบางรีบมองหาเจโฮปเมื่อพบก็รีบว่ายไปหาทันที


 

                พรวด!


 

                ในที่สุดทั้งคู่ก็โผล่พ้นผิวน้ำอีกครั้ง แทฮยองสูดหายใจเฮือกใหญ่เหมือนโฮซอกจะหมดสติ แทฮยองจึงรีบว่ายไปให้ถึงฝั่งให้เร็วที่สุด


 

                เมื่อมาถึงยังฝั่ง เขาก็ลากคนหมดสติอย่างทุลักทุเลด้วยความที่ตัวบางกว่าเยอะ ถึงความสูงจะใกล้เคียงแต่ความหนานี่ต่างกันอยู่


 

                “เจโฮป!”


 

                เรียกชื่อไปพลาง ตบหน้าไปพลาง แต่เจโฮปก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเลยเหมือนจะไม่หายใจด้วย ถ้าจากที่เคยดูละครมาบ้างคนจมน้ำเขาให้ปั้มหัวใจ แต่ถ้าปั้มไม่ดีกระดูกซี่โครงอาจจะหักได้ ซึ่งเขาเองก็ไม่อยากเสี่ยง งั้นก็เหลือวิธีเดี่ยวที่นึกออกตอนนี้ ผายปอด


 

                คิดซะว่าไถ่โทษ แทฮยอง


 

                ร่างบางสูดหายใจเต็มปอด มือก็จับหน้าคนหมดสติไว้มั่นออกแรงบีบน้อยๆให้ริมฝีปากหนาแยกออกจากกัน แต่กว่าจะทำใจได้ก็ผ่านไปเกือบๆนาที จนคนที่มึงเริ่มบ่นงึมงำว่าทำไมไม่รีบช่วยคนหมดสติเสียที อีกครั้งที่แทฮยองสูดหายใจและก้มลงประกบปากเพื่อช่วยกระตุ้นการหายใจ ร่างบางตั้งใจช่วยชีวิตเจโฮปมาก


 

                …มากจนลืมไปว่าหมอนี่เจ้าเล่ห์


 

                “เสียท่าอีกแล้วสินะซอกจินพูดขึ้นเมื่อเห็นเหตุการณ์ตรงหน้า ก็ทันทีเพื่อนอารมณ์ร้อนของเขาก้มชิดริมฝีปากของคนที่ดูเหมือนจะสิ้นสติ ใช่! ดูเหมือนจะสิ้นสติ แต่เจโฮปกลับยกมือไปรั้งท้ายทอยไม่ยอมปล่อย ไม่ได้รั้งไว้เปล่าๆ ขนาดเขายืนอยู่ตรงนี้ยังรู้เลยว่าริมฝีปากหนานั่นบดเบียดและไล้ต้อนริมฝีปากบางของแทฮยองมากขนาดไหน


 

                “เจโฮปมันเป็นพวกชั้นเชิงเยอะ


 

                “ผมก็ว่างั้น




 

 

                “ฮัดชิ่ว!!! อะ..โอ้ย!”


 

                เสียงจามสนั่นดังขึ้นในร้านอาหารใกล้ๆภายในสวนสนุก ตามมาด้วยเสียงร้องโอดครวญเนื่องจากที่มุมปากช้ำเลือด คงไม่ต้องถามว่าคนสร้างรอยช้ำมุมปากคือใคร เพราะหลังจากที่โฮซอกยอมผละจากการเอาเปรียบก็ได้หมัดเป็นของแถมทันที แต่ก็คุ้มอยู่นะ


 

                ตอนนี้ทั้งหกก็มารวมตัวกันพร้อมเพรียง ทั้งแทฮยองและโฮซอกก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วเช่นกันเพราะจีมินกับจองกุกไปหาซื้อมาให้


 

                “คืนนี้นอนในห้องน้ำเลย เดี๋ยวกูติดหวัด


 

                แทฮยองบอกจุดประสงค์โดยไม่ยอมผละจากอาหารตรงหน้า แถมเอามือบังอาหารไว้ไม่ใช่สิ่งไม่พึ่งประสงค์จากโฮซอกลอยเข้ามาในจานตัวเอง


 

                “กูเป็นแบบนี้เพราะใครละ


 

                “เพราะตัวมึงเอง


 

                “พอก่อนไหมหลังจากนั่งฟังทั้งเจโฮปและวีเถียงกันมาได้สักพัก ซอกจินก็ฝ่ายห้ามศึกเอง ไม่ได้ห้ามเจโฮปหรอก แค่ห้ามคนของตัวเองก็พอ แทฮยองตีหน้ายุ่งทันที ทำไมต้องมาดุต่อหน้าหมอนี่ด้วย! ถึงจะบ่นในใจแต่ร่างบางก็เลือกที่จะเงียบตามคำของซอกจิน


 

                “ทำไมต้องกลัวคนๆนี้ด้วย เห็นหลายทีละนะ


 

                โฮซอกไม่พูดเปล่า เขายกมือชี้เจาะจงบุคคลไปที่ซอกจิน ถึงมือจะชี้ไปที่อื่นแต่ตากลับจ้องร่างบางเขม่ง นัมจุนที่ตอนแรกว่าจะไม่ยุ่งเรื่องสองคนที่ชอบหาเรื่องทะเลาะกันจนน่ารำคาญ แต่ครั้งนี้คงไม่ได้ก็เพื่อนเขาดันมาชี้หน้าคนที่เขาสนใจมากๆอยู่


 

                นัมจุนปัดมือโฮซอกออกห่าง แต่สงสัยจะปัดแรงไปหน่อย ดังเพียะเลย ทั้งโต๊ะเงียบกริบ แทฮยองมองอย่างอึ้งๆ บรรยากาศแบบนี้คืออะไร คงจะมีเพียงคนเดียวที่ดูไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรกับเหตุการณ์ตรงหน้า


 

                “ไอวีมันฟังแต่จินคนเดียวเท่านั้นแหละ


 

                แต่เพราะความไม่คิดอะไรของจีมินทำทั้งโต๊ะหลุดจากภวังค์ โฮซอกยกมือขึ้นเป็นเชิงขอโทษกับเรื่องเมื่อกี้ นัมจุนก็ผงกหัวรับแล้วก็กลับเข้าสู่โลกส่วนตัวอีกครั้ง




 

                “ไอหมู! หุบปากแล้วดูแลเมียมึงโน้น!”แทฮยองหันไปเหวี่ยงใส่จีมินที่พูดอะไรไม่รู้เวล่ำเวลา ทำแบบนี้ถือเป็นการบอกความลับศัตรู


 

                “ฉันไม่ใช่เมีย


 

                จองกุกพูดแทรกขึ้นมา แถมท่าทางจริงจังซะด้วย แทฮยองที่กำลังจะสวดจีมินต้องหันเหความสนใจมาที่คนหัวแดงอย่างเสียไม่ได้ จีมินที่นั่งอยู่ข้างๆจองกุกก็พยายามโบกไม้โบกมือ อ้าปากพะงาบๆไปตามระเบียบ


 

                “รู้…! ยังไม่ได้กันอะดิ


 

                “จะพูดเองหรือให้ฉันพูดจองกุกถามจีมิน จีมินท่าทางอึกอักเขาก็เลยไม่รอ จีมินตังหากที่เป็นเมียเมื่อจองกุกพูดออกไปมีเพียงแค่แทฮยองเท่านั้นที่ตกใจ ส่วนคนอื่นๆก็มองแบบรู้อยู่แล้ว จะบอกทำไม


 

                “ไอหมู ไหนมึงบอกมึงเมะ


 

                “ก็เพราะไอเมะปกป้อง เคะถูกปกป้องของมึงไง! ทีหลังมึงก็สอนกูดิว่าเมะคือคนถูกปกป้อง กูจะได้เป็นเมะสมใจมึง โด่วจีมินเริ่มโวยวายบ้าง เพราะความหมายที่ถูกกรอกใส่หัวทำให้เขาต้องเป็นแบบนี้ แล้วคนสอนยังจะมาโวยวายอะไรอีก โรคจิต


 

                “นี่มึงกล้าเถียงกูหรอ ไอหมูเคะ


 

                “มึงก็เคะนะได้ข่าว


 

                พอเจโฮปพูดขัด ร่างบางก็หันขวับมาจ้องด้วยสายตาอาฆาตถ้าไม่เหลือบไปเห็นน้ำมูกย้อยๆที่กำลังจะไหลแหล่ไม่ไหลแหล่


 

                “ขี้มูกมึงจะไหลเข้าปากอยู่ละ ยังจะปากดี


 

                “ฟืดดดดดดดดด



 

 

                ก่อนที่ศึกจะปะทุอีกครั้งเสียงเตือนโทรศัพท์ของทั้งแทฮยอง จีมิน และซอกจินดังขึ้นแทบจะพร้อมๆกัน ซอกจินยื่นโทรศัพท์ให้ร่างบางได้ดู ที่โทรศัพท์ของแทฮยองยังอยู่ในสภาพดีอยู่นั้นเพราะเขาติดนิสัยฝากทุกสรรพสิ่งของตัวเองไว้ที่จิน ครั้งนี้ถือว่านิสัยขี้เกียจแบกช่วยไว้ละกัน


 

                ทั้งสามเปิดข้อความอ่าน ปรากฏข้อความที่ส่งมาโดนซูก้า


 

                -- ประชุมด้วยห้องกู กูเจอมาร์คน้องชายแจคสัน



 

 

                “มึงไปเจอมันที่ไหน เมื่อไหร่ และกับใคร


 

                ทันทีที่มาถึงห้องซูก้า แทฮยองก็เปิดประเด็นแบบไม่รอจีมินและซอกจินที่ยังไม่ทันได้นั่งด้วยซ้ำ ส่วนพวกเจโฮปก็แยกย้ายกับห้องตัวเองกันหมด ทุกคนต่างก็เหนื่อยกับกิจกรรมวันนี้ เว้นแต่เหล่าผู้คุมที่จะปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปไม่ได้


 

                ถึงแม้แจคสันผู้คุมคนก่อนและมาร์คน้องชายคนเดียวของผู้คุมคนเก่าจะยังมีชื่ออยู่ในระบบทะเบียนของโรงเรียน แต่หลังโดนล้มพวกนั้นก็ไม่เคยเสนอหน้ามาเรียนอีกเลย ทุกสิ่งทุกอย่างโดนยึดคืน ไม่มีแม้แต่ที่นั่งเรียน


 

                “เจอที่โรงยิมเก่าตอนเดินกลับหอ พอดีกูเดินตามแบมแบมไป ยูคยอมก็อยู่ที่นั้น


 

                “แบมแบมออกไปแล้วนี่นาจีมินรู้สึกเคลือบแคลงใจ เพราะจำได้ว่าคราวก่อนซูก้าเป็นคนมาบ่นเรื่องแบมแบมร้องห่มร้องไห้สารพัดก่อนลาออก


 

                “ใครคือแบมแบม


 

                คำถามจากแทฮยองทำเอาทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ ทุกคนหันมาจ้องร่างบางที่ทำหน้าเหวอ แม้แต่จินเองก็ส่ายหน้าเอือม สมองจดอะไรอยู่แทฮยอง


 

                “คนที่มึงทำเขาออกไงซูก้าบอก


 

                “พอดีกูทำออกเยอะวะโทษที


 

                “จำไม่ได้ก็ช่างเถอะ แค่อยากให้ระวังตัวกันไว้ก็ดี โดยเฉพาะมึงไอวี มึงทำกับพวกมันไว้เยอะ


 

                ซูก้าเตือนด้วยความหวังดี แทฮยองตอบรับด้วยการไหวไหล่น้อยๆ ท่าทางไม่ยีระ ทั้งสี่พูดคุยกันอีกนิดหน่อยก่อนจะแยกกลับห้องใครห้องมัน


 

                จีมินเดินเข้าห้องด้วยท่าทางเหนื่อยอ่อน วันนี้เขาผจญภัยไปเยอะ ทั้งบ้านผีสิง ทั้งรถไฟเหอะอยู่มาได้ถึงป่านนี้ก็มหัศจรรย์มากแล้ว ดีที่ยังมีอะไรมาเติมท้องก่อนกลับ ไม่งั้นได้แปลงร่างเป็นซอมบี้หาคุ้ยหาของกินแน่


 

                “นายเข้ามาได้ไงอะ


 

                ห้องที่เคยเป็นของจีมินแต่ตอนนี้กลับไม่เป็นแบบนั้น ปลายเตียงที่เคยว่างเปล่ามีคนกำลังจับจองอย่างไม่ขออนุญาตเจ้าของห้อง รวมถึงการเข้าห้องโดยพลการด้วย คนๆนั้นก็คือ จอนจองกุก


 

                “ก็ประตูไม่ได้ล็อค


 

                คนตัวเล็กถึงบางอ้อกับคำถามของผู้บุกรุก เพราะชั้นนี้เป็นชั้นเฉพาะผู้คุมเท่านั้นเขาเลยไม่คิดว่าจำเป็นต้องล็อคห้อง ยังไงก็ไม่มีอันตรายอยู่แล้ว


 

                “แล้วมาทำไม


 

                “จะมาบอกว่าต่อไปอย่าเที่ยวไปบอกใครต่อใครว่าตัวเองเมะ ฉันเคะเข้าใจไหมจองกุกบอกจุดประสงค์ที่ทำให้ต้องบุกรุกห้อง เขารู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ที่ต้องถูกแทฮยองมองว่าเป็นเคะ ถึงหน้าจะให้แต่ใจไม่รักซะอย่าง


 

                “แต่ฉันก็เหมาะกับการเป็นเมะนะจีมินเริ่มเถียงบ้าง ทั้งๆที่เมื่อตอนเย็นก็ตกลงกันแล้วว่าใครจะเมะ ใครจะเคะ จองกุกที่เริ่มไม่สบอารมณ์ลุกขึ้นพร้อมก้าวไปประชิดคนตัวเล็กทันที ประมาณว่าถ้าเถียงอีกทีจะพิสูจน์เดี๋ยวนี้ล่ะว่าใครเมะ ใครเคะกันแน่


 

                “ตรงไหน


 

                “นี่ไง มีซิกแพ็คด้วยไม่พูดเปล่า จีมินเปิดซิกแพ็คที่ตัวเองภูมิใจนักภูมิใจหนามาโชว์ จองกุกเบิกตาโพลง ตอนแรกที่คิดว่าคนตัวเล็กแค่ใสใส แต่นี่มันเข้าขั้น


 

                “…”


 

                “อึ้งอะดิ


 

                พรึบ!!


 

                จองกุกคว้าตัวคนชอบโชว์ไว้มั่น จัดการหมุนตัวเปลี่ยนองศาแล้วผลักลงไปยังเตียงที่ตอนนี้เพิ่มความสำคัญเป็นสถานที่ลงโทษคนชอบโชว์แทน เพียงเสี้ยววินาทีทั้งคู่ก็ตกอยู่ในท่าล่อแหลม แต่อันตรายกับแค่จีมินคนเดียวไม่รู้ว่าเจ้าตัวจะรู้ตัวหรือเปล่า


 

                “อะไรเนี่ย ผลักฉันทำไมจีมินที่ดูงงกับเหตุการณ์ที่เกิดค่อนข้างเร็วถามขึ้น ก่อนจะรีบหุบปากตัวเองโดยด่วนเมื่อจองกุกลดระยะห่างระหว่างทั้งคู่ลง


 

                “ถ้าไม่อยากโดนกดอย่าทำแบบนี้อีก


 

                แต่แล้วจองกุกก็เบี่ยงหน้าไปกระซิบเบาๆที่กกหูนิ่มแทน ถึงจะกระซิบเบาแต่แฝงไปด้วยความหนักแน่น ยืนยันว่าทำจริงแน่ถ้าเกิดคนใต้ร่างไม่ปฏิบัติตาม


 

                “รู้แล้วๆ ลุกออกไปได้แล้วหนักจีมินพยักหน้ารัวๆ เริ่มรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัยทั้งต่อร่างกายและหัวใจ เพราะระยะห่างที่มีตอนนี้มันน้อยเกินไปแล้ว


 

                “ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ขอหน่อยนะ


 

                ไม่รอคำตอบแต่คนถามก็คิดเองเออเองว่าอีกคนตอบตกลงเป็นที่เรียบร้อย จองกุกกดริมฝีปากที่หลังหูแผ่วเบา ไล้ย้อนตามแนวสันกรามมาที่ข้างแก้ม หางตา จมูกแล้วก็มาจบที่ริมฝีปากบาง ในขณะที่จีมินหลับตาแน่นแบบที่ทั้งชีวิตไม่เคยแน่นเท่านี้มาก่อน เผลอกลั้นหายใจตอนที่ปากของเขาเองสัมผัสกับปากของจองกุก เขาไม่ได้ขัดขืน เหมือนมือไม้ก็เหมือนจะหายไปดื้อๆ มีเพียงอย่างเดียวคนตัวเล็กรับรู้ถึงการมีอยู่ของมัน หัวใจที่กระหน่ำรัวแบบไม่กลัวอีกคนได้ยินเลย


 

                จองกุกไม่ได้ล่วงล้ำอะไรมากเพราะคิดว่าทุกสิ่งทุกอย่างยังใหม่กับจีมินมาก ของแบบนี้มันค่อยสอนก็กันก็ได้ ค่อยๆเป็นค่อยๆไปเวลามีอีกเยอะ ยังไงคนชื่อปาร์คจีมินก็หนีไม่พ้นมือเขาอยู่แล้ว สุดท้ายจองกุกก็ยอมผละออก ลุกขึ้นยืนแต่ก็ยังเป็นคนดีพอที่จะฉุดคนตัวเล็กขึ้นมาด้วย ถ้าไม่ทำแบบนั้นได้มีต่ออีกรอบแหง๋ๆ


 

                “ถือว่า goodnight kiss ละกัน”


 

                “อะออกไปได้ละ ฉันจะนอนแล้ว


 

                พอเริ่มจะหาสติของตัวเองได้จีมินก็รีบไล่ รีบฉุด รีบดึงให้จองกุกออกไปจากห้องตัวเอง จองกุกเองก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรมาก ยอมออกจากห้องไปแต่โดยดี พอจัดการผู้บุกรุกให้ออกไปสำเร็จจีมินปิดประตูลงกลอนด้วยความเร็วแสง หันหลังพิงประตูดังปึงแต่ใช่ว่าเขาจะสนใจเพราะตอนนี้ไม่มีเสียงอะไรดังไปกว่าก้อนเนื้อด้านซ้ายอีกแล้ว


 

                ไอวี มันเต้นแรงขนาดนี้เลยหรอ



____________________________
แว๊บๆๆ *ซ่อนตัว* มาอัพแล้ว =..= (หายไปนานมาก)
ไม่มีข้อแก้ตัวอีกละ มีแต่ความขี้เกียจที่สั่งสม ช่วงนี้ไรท์ทำงาน
กลับมาถึงบ้านแซ่บบังทันแป๊บก็เที่ยงคืน เริ่มพิมได้วันละหน่อย
แบบว่าไม่อยากลงเป็น ...% อะ กลัวรีดค้าง คึคึ
แต่หลายวันละไม่จบตอนที วันนี้เลยดันให้จบ

ตอนนี้ก็ไม่มีไรมาก มีโฮปวีต่อจากตอนที่แล้ว
แล้วก็ให้กุกลวนลามหมูจีเล็กๆ เบาๆ (หมดกันคู่รักใสๆของช้าน)
หวังว่าจะฟินน๊า แบบว่ามือใหม่หัดเขียนก็งี้ คึคึ

ตอนนี้ก็อืมม ตี 3 แอดต้องไปนอนละ พรุ่งนี้ทำงานอีก
ขอบคุณที่ติดตามฟิคเรื่องนี้
โปรดให้ความรักกับเรื่องนี้กันเยอะๆนะคะ (พูดแบบม่อน)
รักรีด ชู๊บบบบ >333<


 

  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

523 ความคิดเห็น

  1. #252 monster (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2557 / 17:28
    กุกมินน่ารักมากเลยอ้ะ ทำไมไม่ทำเยอะๆ กว่าเน้
    เเล้วอีกคู่ สุดท้ายเเทก็ยอมลงไปช่วย อิอิ
    #252
    0
  2. #160 BBB1004luv (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2557 / 04:02
    กุ๊กกี้หนูหื่นได้อิโฮปมากเลย หื่นไม่เกรงใจหน้าตาเลย ไรท์สู้ๆๆๆ
    #160
    0
  3. #149 Malo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 20:41
    น้องวีอย่าลืมจิว่าโฮปมันเจ้าเลห์ สุดท้ายก็โดนแต๊ะอั๋งอยู่ดี แต่เค้าก็ชอบน้า ฮุฮุ ^///^

    มินนี่หนูซื่อมากเลยอ่าลูก ส่วนกุกนี่เห็นเงียบๆแต่รู้สึกว่าจะร้ายไม่เบาเลยนะ -///-

    สรุปคือเมะโรงเรียนนี้เจ้าเลห์หมด ส่วนเคะก็ยังซึนๆอยู่สินะ

    ฟินอ่าไรท์ รีบมาอัพต่อเลยน้า เป็นกำลังใจให้สู้ๆ

    #149
    0
  4. #134 kookkak (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 00:33
    กริ๊ดแปป น่ารักแง่ะ จิมินยอมเคะแล้ว 5555555555 กุกก็ร้ายไม่เบานะเราอ่ะ เจิขนน รอตอนต่อไปคะ
    #134
    0
  5. #133 adrenaline (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 22:26
    อ๊ายยยยย กุกมิน มาแบบเบาๆ แต่น่ารักง่ะ

    เจโฮปปป นายจะเลห์เยอะไปนะ แต่ฉันชอบ ครึๆ
    #133
    0
  6. #132 haruka13 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 16:40
    จ๋องกับมินมิน น่ารักกุ่งกิ้งจิงเกอเบล ; / / ; ฉันเขินนะเหวย บ้าจริงส์ (ๆ=//=)ๆ มาอัพต่อไวไวน้าา ปิ้ง
    #132
    0
  7. #131 แบควี (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 15:29
    กรี๊ดดดด เค๊า ฟินนน คู่กุ๊กมินน อร๊ายยย น่ารัก ใสใส?.
    กุ๊กกี้ดูละมุนอ่ะ มินนี่ จะใสไปไหนคะ มีเปิด ซิกแพค?โชว์ อ๊ากกกก เด๋วกุ๊กจับกด?..พอดี 55555
    เอ๊ะ ๆ คู่หลักโฮปวี แหม่ๆ วี นู๋พลาดอีกแล้วขุ่นลูก โฮปแม่ม เจ้าเล่ ที่สุดอ่ะ แต่ชอบนะ แดดิ้นน><
    **แล้วก้อ นะ บวี ระวังตัวนะ งื้ออไรท์ อย่าให้พวกนั้น?
    ทำอะไรวีได้นะ ...^^
    เอ่อ แอบสงสัย ทำไม วีต้องยอมแค่พี่จินคนเดวอ่ะ?...
    **สู้ๆๆๆค่ะไรท์ มาต่อไวไวนะ จุฟ^[]^
    #131
    0
  8. #130 kaTanghaeyo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 14:06
    น้องวี นูนาเป็นห่วงน้องวีอ่าา อยู่ใกล้พี่ก้า พี่โฮป พี่ม่อนไว้นะ

    อย่าไปสู้เอง ไม่ดีๆ เดี๋ยวเจ็บตัวไปละไม่สวย (หืออออ?)



    พี่โฮซอกคนเจ้าเล่ห์ จูบกลางสวนสนุกแบบนั้น สมควรแล้วที่โดนน้องวีต่อย 5555 

    สงสัยเหมือนกันนะว่าทำไมยอมพี่จินคนเดียว เกรงใจเหรอ หรือพี่จินมีอำนาจบางอย่างที่หยุดได้ โอ้ น่าสนใจ

    พี่ม่อนอย่าหวงพี่จินมากสิคะ หนูเขิน ><



    ฮาจีมิน ซื่อไปไหนน้อออ กุกดูแลดีๆนะ เดี๋ยวมีคนมาหลอกไป 555555

    รอตอนหน้านะคะ ไรท์สู้ๆ ^^
    #130
    0
  9. #129 PUENGKUB (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 10:43
    โฮปนี่แกลูกเล่นเยอะจริมๆ -..- อ้ากกกกก ชอบอ่ะ กุกมินน่ารักก -/-
    #129
    0
  10. #128 j.pocky (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 10:32
    อ้ากกกกกหห อยากจิคราย นุงวีเสียท่าพี่โฮปอีกและ นัมจินก็แบบมีโมเม้นเบาๆแต่แบบ...ถ้าจะหวงขนาดนี้ กุกมินก็...ทำไมๆๆๆใกล้แล้วๆๆอีกนิดเดียวเองกุกกี้ใจดีเกินไปแล้ว 5555555 สนุกมากกกกก รีบๆมาต่อนะคะ
    #128
    0
  11. #127 Whitehotae (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 09:48
    โฮปเนียนไปละ- - กุกมินGoodnight kiss -/-
    #127
    0
  12. #126 duygag (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 08:11
    >
    #126
    0
  13. #125 TAETAE_MEIJI10 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 07:49
    โอ๊ยยยฮา คู่โฮปวีอ่ะ แต่ก็น่ารักนะ>//< กุกมิน ฟินเบย-/////-

    อัพต่อโลดดดดด>
    #125
    0