[BTS HopeV] I'm Seme. You're Uke? ใครเมะใครเคะ

ตอนที่ 15 : I'm Seme. You're Uke? : chapter 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,087
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    2 พ.ค. 57


chapter 10






                มีคนตกน้ำ!!”


 

                เสียงเอะอะจากรอบข้างขัดบรรยากาศเมื่อครู่ไปหมด นัมจุนกะว่าจะอยู่แบบนี้ไปอีกสักพักอุตส่าห์ได้จับมือของซอกจินเป็นครั้งแรกแท้ แต่มาเสียสูญตอนกามเทพตัวน้อยเกิดอยากรู้อย่างเห็นขึ้นมา


 

                พี่จินๆ อุนเซอยากไปดูคนตกน้ำ


 

                พอได้ยินเสียงเรียกจากเด็กตัวน้อย ซอกจินก็รู้สึกเริ่มร้อนๆที่บริเวณใบหน้า นี่เขาทำอะไรต่อหน้าเด็กกันล่ะเนี่ย จะดึงมือออกก็ไม่กล้าพอ กลัวคนตรงหน้าจะเสียความรู้สึก เขาเลยได้แต่อึกอักอยู่แบบนั้น


 

                เมื่อคนตัวเล็กเห็นว่าคนที่ถูกเรียกไม่สนใจสิ่งที่ตนขอ อุนเซจึงวิ่งมาหยุดที่อยู่ที่กึ่งกลางระหว่างทั้งคู่ พลางกระโดดโหยงเหยงทำท่าจะคว้ามือที่จับกันไว้ให้แยกออกจากกัน แต่ด้วยส่วนอันน้อยนิด ไม่ว่าจะกระโดดกี่ทีก็ไม่เป็นผล


 

                ปล่อยมือกันได้แล้ว อุนเซอยากไปดูคนตกน้ามมม       


 

                ไม่ได้พูดธรรมดา แต่มันอยู่ในระดับดังพอที่จะให้คนรอบข้างได้ยิน นัมจุนจึงยอมผละจากมือนุ่มอย่างอ้อยอิ่ง เขาไม่อยากให้ใครมามองคนตรงหน้าไม่ดี ว่าเขาน่ะเขาไม่แคร์ แต่สำหรับซอกจินห้าม


 

                อ่า เดี๋ยวพี่จินพาไปนะ ที่ไหนครับซอกจินเองก็พยายามกลบเกลื่อนด้วยการหันไปสนใจอุนเซแทน


 

                เดี๋ยวอุนเซพาไปๆพูดจบ คนตัวเล็กก็ลากพี่ชายตัวโตไปทันที คนถูกลากก็เดินตามแต่โดนดี เขาชักเขาใจความรู้สึกแทฮยองมากขึ้นๆแล้วสิ ทั้งโดนจีบแบบไม่ทิ้งระยะหายใจ ทั้งโดนลากแบบขัดขืนไม่ได้ ส่วนนัมจุนก็ตระหนักอะไรบางอย่างจากเรื่องนี้ได้เช่นกัน คนที่ช่วยเรากับคนที่ขัดขวางเราคือคนๆเดียวกัน



 

                ไม่นานหลังจากถูกลากอีกครั้ง ทั้งเขา นัมจุนและอุนเซก็เดินมาถึงที่เกิดเหตุ คนตัวเล็กจัดการแหวกทางเพื่อเข้าไปยืนด้านหน้า ทันทีที่ทั้งสามหลุดออกจากฝูงชนได้ ซอกจินก็เผลอเรียกชื่อคนที่อยู่ริมสระน้ำ


 

                แทฮยอง


 

                แทฮยองที่กำลังช่วยโฮซอกจากการจมน้ำ

 

 





 

                คำถามคือ ทำไมทั้งคู่ถึงตกน้ำ?


 

                .....


 

                ย้อนกลับไป ย้อน…..


 

                ทันทีที่มาถึงสวนสนุก โฮซอกจับซอกจินและแทฮยองออกจากกันแทบทัน ถึงแทฮยองจะร้องโวยวายขนาดไหนก็ไม่สามารถหลุดพ้นเงื้อมมือเขา แต่อยู่ๆแทฮยองก็หยุดดิ้นทำแค่เดินตามแต่โดยดี สร้างความประหลาดใจให้แก่โฮซอกไม่น้อย เห็นปกติพยศเก่ง


 

                กูมีข้อเสนอ


 

                มาอีกแล้วคำนี้ พอคำนี้มาทีไรหายนะมาเยือนทุกที แต่ครั้งนี้แทฮยองกลับเป็นคนพูดเอง โฮซอกเองก็ตกใจไม่น้อยที่ครั้งนี้ร่างบางเป็นคนท้าดวลเอง ก็ได้แต่หวังว่าข้อเสนอจะสมน้ำสมเนื้อและน่าเสี่ยง


 

                อะไร


 

                “เล่นมันทุกอย่างใครอ้วกก่อนแพ้


 

                แทฮยองสะบัดมือออกจากการเกาะกุมของร่างหนา กอดอกเชิดหน้าพร้อมกับพูดข้อเสนอของตัวเอง โฮซอกขมวดคิ้วน้อยๆแต่ก็ยอมตอบตกลง ทั้งสองตกลงกันว่าใครแพ้ต้องทำตามผู้ชนะสั่ง ซึ่ง


 

                ถ้าวีชนะ


 

                ลาออกจากโรงเรียน


 

            ถ้าเจโฮปชนะ


 

                เป็นของฉันซะ




                พอได้ยินผลของเกมร่างบางก็รู้ในมันทีว่า..การพนันครั้งนี้แพ้ไม่ได้ ถ้าแพ้ก็จบทุกอย่าง และสิ่งแรกที่ทั้งคู่จะประลองนั้นก็คือ T-Express สุดยอดรถไฟเหอะที่รางทำจากไม้ ถือไฟเหาะที่เร็วสุดราวๆ 104 km/hr ใช้เวลาราวๆ 3 นาทีในการเล่นเครื่องเล่นเครื่องนี้ แถมดูจะเป็นที่นิยมของวัยรุ่นที่ชอบความท้าทายเสียด้วย


 

                แทฮยองและเจโฮปไม่รอช้ารีบเดินไปต่อแถวที่เริ่มจะยาวแล้วทันที ระหว่างยืนรอก็ได้ดูผู้เคราะห์ร้ายที่เพิ่งลงมาจากเครื่องเล่นคนแล้วคนเล่า แต่ละคนหน้าตาไม่ค่อยสดชื่นเท่าไหร่ ทำเอาทั้งคู่ก็แอบหวั่นๆแต่ก็ยังไม่เลิกปากเก่งใส่กันอยู่ดี


 

                “กลัวก็ยอมแพ้ได้นะ”>>>วี


 

                ยอมเป็นเมียกูง่ายกว่านะ นอนเฉยๆเลย”>>>เจโฮป


 

                เก็บปากไว้แดกข้าวเถอะ



 

                แทฮยองกระชากคอเสื้อโฮปซอกไว้แน่น แต่ประจวบเหมาะแบบพอดิบพอดี ถึงคิวของทั้งคู่แล้ว ร่างบางเลยยอมปล่อยมือจากคอเสื้อร่างหนา ขึ้นไปนั่งบนตัวรถล็อคเข็มขัดตามที่เจ้าหน้าที่สั่ง โฮซอกเองก็เช่นกัน เจ้าหน้าที่เดินมาตรวจความเรียบร้อยของทั้งคู่ พร้อมฝากคำพูดสยองขวัญไว้ด้วย



 

                โชคดีนะครับ


 

                เฟี้ยวววว!!


 

                จบประโยคเพียงเท่านั้น รถไฟเหอะก็พุ่งทยานออกไปทันที ทั้งแทฮยองและเจโฮปต่างกรีดร้องแบบไม่มีใครยอมใคร ลืมไปแล้วว่ากำลังแข่งขันกันอยู่ แรงลมที่ปะทะหน้ามาพร้อมกับทิวทัศน์สุดลูกหูลูกตา ทั้งคู่พุ่งไปสู่จุดสูงสุดแล้วดำดึงลงไปยังจุดต่ำสุดในชั่วเสี้ยวนาที ถ้าถามว่าใครร้องดังกว่ากัน ไม่สามารถหาคำตอบได้


 

                กึก!


 

                3 นาทีนรกได้จบลงแล้ว แต่เหมือนอารมณ์ของทั้งคู่ยังไม่จบ แทฮยองนั่งตัวแข็งทื่อ มือทั้งสองกำค้างอยู่กับเหล็กล็อค ส่วนโฮซอกหายใจถี่ราวกับตลอดสามนาทีที่ผ่านมาไม่ได้หายใจแม่แต่นิดเดียว 3 นาทีบนเครื่องเล่นนี้ ทำเอาทั้งคู่สมองขาวโพลน แต่ที่แจ่มแจ้งที่สุดในหัวของทั้งคู่คือ


 

                ยกเลิก!!!”


 

                ทั้งคู่ตะโกนใส่กันทันทีที่ลงมาจากรถไฟเหอะ แต่ก็ไม่วายวางฟอร์มใส่กันอยู่ดี แทฮยองเอามือเท้าเอวทำหน้าขมึงทึงจ้องหน้าโฮซอกแบบไม่ยอมแพ้ อีกคนก็แค่กอดอกวางมาด


 

                โด่ววว นึกว่าจะแน่ ที่แท้ก็แพ้เด็กเกรด 4”


 

                แทฮยองพูดเยอะเย้ยแบบไม่สนใจว่าเมื่อกี้ตัวเองก็เป็นคนพูดคำเดียวกัน แถมแทบจะพร้อมกันกับร่างหนาที่ยืนกวนประสาทตรงหน้าเลย


 

                ได้ข่าวมึงก็พูดนะพอโฮซอกสวนกลับบ้าง แทฮยองคนแมนก็ออกอาการอึกอักเล็กน้อยแต่คำว่าศักดิ์ศรีมันค้ำคอ ไม่มีทางที่จะยอมแพ้


 

                กูพูดหลังมึงมั้งเหอะ


 

                “ทีนี้เอาไงพอเห็นว่ายังไงซะ แทฮยองก็ไม่ยอมรับสิ่งที่ตัวเองทำ โฮซอกเลยเปลี่ยนเรื่องเพราะขี้เกียจเถียงต่อ เขาไม่ถนัดเถียง ถนัดแต่ทำอย่างอื่นมากกว่า



 

                หาอย่างอื่นดวลละกัน


 

                “อะไรล่ะ?


 

                “ยังคิดไม่ออก หาไรกินก่อนแล้วกัน





 

               

                อะไรที่ว่านั้นก็ไม่พ้นไอศกรีมเย็นๆสักโคน ตอนนี้มันอยู่ในมือแทฮยองแล้ว อากาศร้อนๆก็ต้องกินของเย็นๆที่ทำให้ชื่นใจสิ ลิ้นเรียวเล็กไล้เล็มไอศกรีมก้อนโตอย่างเอร็ดอร่อย หาได้สนใจคนที่มองอยู่อย่าเจโฮปไม่


 

                นี่เรียกว่ายั่วได้หรือเปล่า


 

                หึ อยากกินบ้างจังโฮซอกมองคนกินไอศกรีมโดยไม่ละสายตา เห็นว่าพักนี้เขาปล่อยๆแล้วคิดจะทำแบบนี้หรอ


 

                ซื้อเองดิ


 

                พูดจบก็กินต่อ ร่างบางที่มัวแต่ห่วงกินไม่ทันได้เห็นสายตาเจ้าเล่ห์ของใครบางคน


 

                แบ่งกันก็ได้หนิ


 

                โฮซอกขยับตัวเข้าไปใกล้คนยั่วก่อนจะไล้เล็มอีกด้านของไอศกรีมแล้วทำท่าจะผละออก ถ้าไม่เห็นครีมที่เลอะมุมปากบางๆ ร่างหนากระตุกยิ้มน้อยๆดึงแทฮยองและจัดการทำความสะอาดให้ก่อนจะปล่อยตัวทันทีที่ทำภารกิจเสร็จ ไม่รู้ว่าใครได้เปรียบ ใครเสียเปรียบระหว่างคนยั่ว(แบบไม่รู้ตัว)กับคนถูกยั่ว


 

                อะอะไร


 

                “มันเลอะน่ะโฮซอกยิ้มกับทาทีของคนตรงหน้าที่เหมือนจะเหวี่ยงแต่ก้มหน้างุดๆแทบจะมุดเข้าไอศกรีมที่ถืออยู่ ถ้าเข้าสถานการณ์แบบนี้ พูดประโยคหล่อๆก็เหมือนเทน้ำมันลงกองไฟ


 

                “แล้วทำไมไม่บอกดีๆเล่า


 

                “ไม่ต้องมาทำเขินแล้วกลับมาเต๊าะเหมือนเดิมเพื่อหักมุม บางทีเลี่ยนไปก็ไม่สนุก


 

                ใครเขินคนที่บอกปัดว่าตัวเองไม่เขินแต่กลับหน้าแดงจัด หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมาเต้นข้างนอกอยู่แล้ว รู้ว่าคนๆนี้อันตราย แต่ไม่เคยปรับตัวและมือได้ทันสักที


 

                “คิมแทฮยองโฮซอกเลือกใช้สรรพนามต้องห้ามเพื่อทดสอบสถานการณ์ตอนนี้ ถ้าโวยวายล่ะก็แสดงว่ากลับสู่โหมดปกติ แผนนี้ไม่ได้ผล แต่ถ้าไม่ก็ถือว่าใช้ได้


 

                …เงียบแบบนี้ หวั่นไหวชัวร์

 

 

                แต๊กๆๆๆๆๆ


 

                เสียงจักรยานน้ำเบี่ยงความสนใจแทฮยองที่กำลังจะระเบิดตัวเองอยู่ร่อมร่อ ไอเขินก็เขินแต่เขินไม่ได้ทำให้ความแค้นให้หมดไปหรอกนะ แถมแทฮยองคิดอะไรดีๆออกแล้วด้วย


 

                ไปปั่นไอนั่นกันร่างบางพยายามชักนำให้โฮซอกเดินเข้าสู่หลุมพรางที่กำลังสร้าง ถ้าไม่ระวังตัวก็แค่จบไม่สวย ก็แค่นั้นเอง


 

                อยากอยู่ด้วยกันสองต่อสองก็ไม่บอก


 

                “เหอะหน่า

 

                จักรยานน้ำสีเขียวอ่อนกำลังเคลื่อนตัวออกจากฝั่ง ทั้งแทฮยองและโฮซอกนั่งประจำที่ ทั้งคู่ช่วยกันปั่นวนภายในสระ ก่อนที่เขาจะเหลือบไปเห็นเป็ดตัวเป็นๆกำลังผลัดขนตัวเองอยู่



 

                เป็ด อยากดูเป็ด


 

                ร่างบางชี้ไปที่เป้าหมายใหม่ที่ดูน่าสนใจเสียเหลือเกินในตอนนี้ เผลอใช้คำพูดที่ใช้ประจำกับจินเวลาอ้อนขออะไรสักอย่าง ตอนแรกโฮซอกก็งงๆกับคำพูดที่เปลี่ยนไป แต่พอมองไปที่คนข้างๆแล้วคงอยากดูมันจริงๆแหละ


 

                ทำตัวเป็นเด็ก


 

                แต่ก็ไม่วายเหน็บไปที แทฮยองดูเป็นคนหลายอารมณ์เสียเหลือเกิน เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย เดี๋ยววีน เดี๋ยวอ้อน ถือเป็นความท้าทายที่โฮซอกชอบ การปราบพยศ


 

                เป็ด


 

                “เออๆ เดี๋ยวพาไปในที่สุดเจโฮปก็ยอมแพ้ แล้วก็ช่วยคนขี้อ้อนปั่นจักรยานไปหาสัตว์โลกน่ารักที่ชื่อว่าเป็ด ตามคำขอ


 

                “ขอบคุณนะ


 

                “เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นอย่างอื่นได้ไหมโฮซอกลองเลียบๆเคียงๆถาม แต่ก็ไม่ได้หวังว่าร่างบางจะตามใจ เพราะรู้ๆกันดีคนอย่างคิมแทฮยอง เคยฟังคำขอร้องของใครที่ไหน


 

                อะไรล่ะ


 

                “kiss”


 

                “ตลกเหอะ!!”


 

                แทนที่จะทำให้แทฮยองมีท่าทีอ่อนลง แต่โฮซอกกลับเลือกกระทำอะไรที่มันตรงข้ามแบบสุดขั้ว การกระทำเหมือนจะดึงนางมารออกมายังไงยังงั้น


 

                ไม่งั้นไม่ไป เอาดิ


 

                พอได้ยินคำขู่ของเจโฮป ร่างบางก็ยู่หน้าทันที แต่ตอนนี้ความอยากรู้อยากเห็นมันมีมากกว่าฑิฐิ จริงไม่แปลกที่แทฮยองจะยอมลดละ


 

                ใครครั้งเดียวเท่านั้นแหละ!...


 

                แบ็คฮัก


 

                “หือ??


 

                “แค่แบ็คฮักก็พอเขายื่นข้อเสนอที่พอรับได้ไปให้ใหม่ แต่พอเห็นท่าทีของคนข้างๆแล้วเขาก็ไม่รอช้าที่จะพูดต่อ ถ้าไม่เอาก็ไม่ไปแล้ว ไม่ดูแล้วปงเป็ดแค่นั้นแหละ เจโฮปแทบจะคว้าข้อเสนอใหม่ไว้แทบไม่ทัน ทำท่าตั้งอกตั้งใจปั่นไปยังจุดหมายเสียเต็มประดา


 

                เหอะ ต้องใช้ไม่นี่สินะ


 

            ปั่นมาได้ไม่นานก็ถึงจุดหมาย ทั้งคู่อยู่ท่ามกลางฝูงเป็ดนับสิบตัว แทฮยองพยายามจับเป็ดขึ้นมาแต่มันก็หนีไปทุกที เดือดร้อนโฮซอกที่ต้องปั่นตามฝูงเป็ดเพื่อคนที่หัวเราะร่วนอยู่ข้างๆตอนนี้ ถึงไม่อยากช่วยแต่พอเห็นท่าทางตั้งใจ บวกด้วยใบหน้า รอยยิ้มที่ยิ้มแบบจริงๆเขาก็เกิดใจอ่อนขึ้นมา


 

                ก็ยิ้มแบบนี้มันน่ารัก


 

                “ระวังตกนะ


 

                “สบายมาก


 

                ในที่สุดแทฮยองก็เอื้อมไปจับเจ้าเป็ดผู้โชคร้ายขึ้นมาได้ ร่างบางรีบอุ้มมันขึ้นมาโชว์ให้โฮซอกดูทันที ยิ้มทีเห็นฟันทั้งปากก็ทำโฮซอกยิ้มตาม ก่อนที่ร่างบางเล่นกับมันด้วยการ จับปีกให้กางออก


 

                หวัดดีๆๆ


 

                แคว๊กกกก!! แคว๊กๆๆ


 

                “เห้ย! เบาๆกับมันหน่อยดิโฮซอกรีบดึงเจ้าเป็ดผู้เคราะห์ร้ายจากมือแทฮยอง แล้วปล่อยมันลงน้ำเหมือนเดิมทันที ร่างบางหัวเราะร่วน มือก็กุมท้องไปพลางเพราะเริ่มขำจนปวดท้อง


 

                ก็มันตลกอะ ไปๆขึ้นฝั่งกัน


 

                พอพอใจแล้ว แทฮยองก็ชวนกลับแต่คราวนี้เป็นโฮซอกบ้างที่จะเรียกร้อง เขายกขาขึ้นขัดสมาธิเอามือกอดออกบอกเป็นนัยๆว่า จะไม่ปั่นต่อแล้ว แทฮยองขมวดคิ้วเพราะงงกับอารมณ์ที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาของเจโฮป หยุดปั่นแล้วหันมามองหน้าเป็นเชิงถามว่าจะเอาอะไรอีก


 

                แบ็คฮัก


 

                “เหอะ! นึกว่าอะไร หันหน้าแบบนี้จะแบ็คฮักไง


 

                แทฮยองพ่นลมหายใจยาวๆหนึ่งทีก่อนพูดตัดปัญหา โฮซอกยิ้มกว้างกับปฏิกิริยาคล้อยตามของร่างบาง รีบขยับตัวหันหลังให้โดยทันที


 

                คิดว่าบนนี้ใหญ่มากเลยเนอะ


 

                แทฮยองบ่นงึมงำในลำคอ แต่พอเห็นเจโฮปหันหลังให้ตามที่ต้องการ นางมารตัวจริงก็เผยตัว คนที่ดูเหมือนจะเสียเปรียบมาตลอดทั้งวันยิ้มร้าย


 

                เรามานับถอยหลังกันดีกว่า


 

                5


 

                4


 

                3


 

                2


 

                1


 

                ตู๊มมมมมม!!!!!!!!

 

 

                เรื่องก็เป็นประการฉะนี้แล




___________________________________________
อัพเป็นที่เรียบร้อย มาดึกอีกเช่นเคย โฮปวีไปเต็มๆ
จะมีวันไหนที่สองคนนี้จะพูดกันดีๆ หรือไม่หาเรื่องใส่ตัวเองกันบ้างหรือเปล่า
แต่เจโฮปดูจะได้กำไรจากนุ้งวีไปเยอะอยู่นะ คึคึ
ตอนหน้าจะเป็นยังใคร ใครจะเพลี่ยงพล้ำต้องตามแช่ง เอ้ย เชียรกันต่อไป

นอกเรื่อง มีใครได้เล่นแท็ก

#เจโฮปคนโง่ที่ไม่รู้ว่าวีรักเจโฮปมากที่สุด
#จองกุกคนที่จีมินต้องการตลอดกาล

#นัมจินฟินแบบมุ้งมิ้ง
กันบ้าง นี่แหละที่เหตุผลที่ไรท์หายหัว 55
แต่โฮปวีนี้ขึ้นที่ 1 เทรนไทยเลยนะ
ทำให้ไรท์รู้ว่าโฮปวีชิปไม่ใช่น้อยๆ ไรท์ปริ่มขั้นสุด มีแรงปั่นฟิคแบบคูณร้อย
เวิ่นอีกแล้ว ไรท์ขอลา รักรีด ชู๊บบบบ >33<




 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

523 ความคิดเห็น

  1. #520 NDRTN (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 19:14
    เสียรู้นุ้งวีซะแล้ววว กร๊าาาาก
    #520
    0
  2. #248 monster (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2557 / 18:52
    นัมจินนนนนนๆๆๆ ชอบๆๆๆ
    ทำไมวีทำร้ายโฮปแบบนี้อ้ะ ตอนเเรกก้อหวานๆดีๆ อยู่หรอก
    #248
    0
  3. #148 Malo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 20:30
    วีเริ่่ด ขอปรบมือให้ -/|\- /| |\ -/|\-

    เอิ่ม มาตอนแรกมันก็หวานๆน่ารักอยู่นะ พอมาท้ายนี่แบบ... 555

    ร้ายจริงๆเลยน้องวีแบบนี้ต้องให้พี่โฮปจัดการ อิอิ

    #148
    0
  4. #122 pmoodujun1410 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 / 23:16
    วีนี่ร้ายที่สุดอ่าาาา
    #122
    0
  5. #118 BBB1004luv (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 22:58
    แสบจริงๆๆแทฮยองเอ๋ย แกนิร้ายสุดๆๆอะ โฮปปี้โฮปปี้จัดการให้สงบเลยนะลุ้นๆๆๆ สู้ๆๆนะไรท์
    #118
    0
  6. #117 duygag (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 01:32
    สนุกมากค่ะ รีบมาอัพน่ะ
    #117
    0
  7. #116 haruka13 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 01:20
    พระแม่คงคา! วีเด็ดมากขร่ะ วีอย่าเสียเปรียบนังโฮปปี้นะลูก กระพือปีกตบมานน//ไม่น่าจะใช่ไรท์มาต่อน้า >< ฟิเลมิยองเล่ ชู้บๆ
    #116
    0
  8. #114 j.pocky (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 22:04
    มุ้งมิ้งมากกกกกกกก โฮปวี น้องวีแอบร้ายเบาๆ ถีบพี่โฮปตกน้ำ อ้ายยยยยยย ฟินตัวแทบแตก มาต่อเร็วนะคะ
    #114
    0
  9. #113 แบควี (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 13:38
    เฮ๊ยย โฮปวี จัดเต็ม กรี๊ดดด ชอบบบ >||< แหม่ ฟินนน อ่ะ ฟินนนน บวี ร้ายนัก ถีบ พี่โฮปตกน้ำ 5555 โอ๊ยยย โฮปน่าสงสารอ่ะ //แล้วแกขรรม--" สู้ๆๆ ค่ะไรท์ รอตอนหน้านะคะ^^
    #113
    0
  10. #111 adrenaline (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 15:25
    แหม่ กัดกันตลอดเลยนะ แต่ก็แอบหวานนะ มุมิ

    วีต้องลงไปช่วยแสดงว่าโฮปว่ายน้ำไม่เป็น?? หรือแกล้ง -..-

    #111
    0
  11. #110 Whitehotae (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 22:29
    ตู๊มมม นุ้งวีนางมารออกอีกแล้ววววว
    #110
    0
  12. #109 kookkak (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 04:11
    เอะใครไหนกัน 5555555555 ร้ายไม่เบานะคะน้องวี เราเล้นด้วยยย ช๊อบชอบ ไรต์มาต่อเร็วๆนะอยากรู้แล้ว
    #109
    0