[BTS HopeV] I'm Seme. You're Uke? ใครเมะใครเคะ

ตอนที่ 10 : I'm Seme. You're Uke? : chapter 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,235
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    18 เม.ย. 57

       
chapter 6
 







 



                Rrrr Rrrr


                ซอกจินที่พึ่งอาบน้ำร่างกายเสร็จ กำลังนั่งดูทีวีไปพลาง เช็ดผมไปพลาง แต่เสียงเตือนโทรศัพท์ดังเรียกความสนใจคนโลกส่วนตัวสูงได้ดีทีเดียว เขาลุกเดินไปหยิบสมาร์ทโฟนเครื่องจิ๋วขึ้นมาดู ปรากฏข้อความจากเบอร์ที่ไม่คุ้น เขาไม่ใช่คนโง่ วันนี้ให้เบอร์ใครไป เบอร์นี้ก็เบอร์ของคนนั้นแหละ


                New Massage


                ไม่รอช้าซอกจินกดเปิดข้อความทันที


            - ฝันดีนะครับ ฮุนนิม


                แค่ข้อความสั้นที่ถูกส่งมาจากคนที่พึ่งเคยเจอกันวันแรก คุยกันวันแรก แถมขอเบอร์กันดื้อๆ แต่กลับทำให้จินเผลอยิ้มออกมาได้ อุตส่าห์คาดคั้นแทฮยองเสียดิบดี ไหง๋ตัวเองมาเป็นด้วยก็ไม่รู้ ไออาการที่เรียกว่าหัวใจเต้นแรง


                - ฝันดีเช่นกันครับ คุณนัมจุน

 

 

 

05.30 AM


                แทฮยองตื่นแล้ว ตื่นเร็วผิดปกติด้วย ถ้าถามว่าเพราะอะไร เจ้าตัวคงตอบว่า นอนต่างที่ ไม่คุ้น ทั้งๆที่ห้องที่มานอนก็ห้องเพื่อนตัวเองแท้ๆ แถมตอนนี้ที่ห้องมีคนแปลกหน้าที่พยายามจะยึดอำนาจเขามาอาศัยอยู่ด้วย ไม่รู้ป่านนี้รื้อไปถึงไหนต่อไหนแล้ว แทฮยองหันไปมองซูก้าที่ยังนอนหลับอยู่บนเตียง มันคงเช้าเกินไปสำหรับการปลุกคนอย่างมินซูก้า


                แทฮยองพยายามเปิดและปิดประตูให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ ร่างบางทำอย่างนี้ทั้งห้องซูก้าและห้องตัวเอง จริงๆเขาไม่ต้องสนใจว่าคนที่นอนอยู่ในห้องของเขาจะตื่นหรือเปล่าก็ได้ แต่ไม่รู้ทำไมถึงเลือกทำให้เงียบที่สุดแทน หรืออาจเพราะเรื่องเมื่อวานที่ทำให้เขาตระหนักว่า


                คนชื่อเจโฮปอันตราย


                อันตรายทั้งต่อร่างกาย และก้อนเนื้อที่กำลังเต้นอยู่ในอกด้านซ้าย


                ในความมืดแทฮยองพยายามย่องให้เบาที่สุดเพื่อไปหยิบชุดนักเรียนและผ้าเช็ดตัวเตรียมเข้าห้องน้ำ ไม่อยากออกมาแต่งข้างนอกเดี๋ยวก็โดนหาว่ายั่วอีก แต่ไม่ทันได้เข้าห้องน้ำ ร่างบางเหลือบไปเห็นสิ่งผิดปกติบางอย่างเสียก่อน ไม่รู้ว่าคนที่นอนอยู่ขี้ร้อนหรือนอนดิ้นกันแน่ ผ้าห่มที่ควรจะอยู่บนตัวถึงได้เลื้อยมาอยู่ปลายเตียงได้ แอร์ก็เปิด ที่สำคัญมันนอนไม่ใส่เสื้อผ้า!


                แปลกคนจริงๆ หลับแบบนี้โดนสักทีดีไหม


                แทฮยองกำมือแน่น ง้างแขนทำท่าจะตีคนที่นอนอยู่ ก็แต่ทำท่าแหละ ถ้าทำจริงแล้วคนที่นอนอยู่ตื่นคนที่โดนอาจจะกลายเป็นเขาเอง


                พรึบ!!!


                “เฮ้ย!”


                ใครกันแน่ที่โดน


                เพียงเสี้ยววินาทีแทฮยองหมดสิทธิการไปห้องน้ำ เพราะคนที่ควรจะนอนหลับกลับลุกขึ้นมากระชากเขาทีเดียว จมลงไปกับเตียง พออ้าปากจะด่าก็พบกับใบหน้าของอีกฝ่ายที่ห่างไม่ถึงคืบ แม้แต่หายใจยังไม่กล้า


                คร่อมกูทำมายยยยย


                “หืมม จะด่าหรอ


                “…”


                ใครจะกล้าด่ามึงครับ อยู่สภาพนี้


                ร่างบางนิ่วหน้า ถึงจะมืดก็เถอะก็พอรู้อยู่ว่าอะไรเป็นอะไร เขาควรจะรีบเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำเสียก็สิ้นเรื่อง ไม่น่ามารู้สึกหมันไส้กะทันหันเลยจริงๆ


                “อ่าวนิ่ง


                โฮซอกพูดต่อเมื่อเห็นว่าคนที่อยู่ใต้ร่างไม่มีการตอบสนอง เงียบแบบนี้ก็ไม่สนุกสิ ของแบบนี้มันต้องตาต่อตา ฟันต่อฟัน ก็รู้อยู่นะว่าแทฮยองแพ้ทางตัวเขา คงไม่เคยโดนใครทำแบบนี้ก็เลยไม่ชิน น่าฟัดชะมัด


                ไม่พูดกดนะเว๊ย


                “กดเกิดเห้ไร!”


                แทฮยองโวยวายหน้าแดงก่ำ แต่เพราะความมืดโฮซอกจึงไม่มีทางเห็นมัน ถึงไม่เห็นแต่ใช่ว่าจะไม่รู้ ร่างหนาเอื้อมมือไปแตะแก้มนิ่มเบาๆ พลางไล้นิ้วสัมผัสความนุ่มอย่างเบามือ ราวกับอยากทะนุถนอมร่างบางให้มากที่สุด


                “หน้าแดงอีกแล้วหรอ


                แทฮยองแทบลืมหายใจเมื่อได้ยินสิ่งที่ร่างหนาพูด ทำไมเขาถึงรู้สึกเหมือนแพ้ แพ้ในทุกครั้งที่ลงแข่ง ร่างกายเหมือนไม่ใช่ของตัวเอง ไม่สามารถเคลื่อนไหวอย่างที่ใจคิด มือไม้ดูเกะกะไปหมด เชื่อสิ เขาไม่ได้อยากให้เป็นแบบนั้น


                ระหว่างที่ร่างบางกำลังหงุดหงิดระคนเขินกับตัวเองอยู่ ร่างหนาจัดการเลื่อนหน้าเข้าไปแนบชิดทันที


                มึงสวย


                “กูหล่อแทฮยองรีบตอบ เขาไม่อยากถูกไล่บี้อยู่ฝ่ายเดียว อย่างน้อยก็ขอตอบโต้บ้าง แล้วยิ่งเรื่องหน้าตาแทฮยองไม่ยอมเป็นรองใคร


                “ปากมึงก็สวย


                “ยุ่งไรกับปากกูแทฮยองเม้มปากสีชมพูสดของตัวเองตามสัญชาตญาณ การที่ร่างหนาพูดถึงปากมันไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่นักหรอก


                เขินหรอ


                “ใครบอก


                “มึงเขินก็น่ารัก


                “…”


                “จูบกับหอม เลือกมา


                คำถามนี้กลับมาอีกครั้ง คนพูดคนเดิม แต่สถานการณ์ล่อแหลมกว่าเดิมมาก ถึงไม่คิดว่าจะโดนถาม แต่แทฮยองจะไม่ยอมเอ๋อให้คนตรงหน้าเอาเปรียบง่ายๆอีก บทเรียนมีไว้จดจำ และนำไปปรับใช้ในครั้งต่อไป


                ตัวเลือกมึงน่าเลือกมากเลยนะ เอาอันอื่น


                โฮซอกแปลกใจนิดหน่อยกับท่าทีต่อรองของร่างบาง ตอนแรกนึกว่าจะโดนถีบเสียแล้ว แต่แบบนี้ก็แปลกแหวกแนวไปอีกอย่าง คงรู้วิธีรับมือกับคนอย่างเขาแล้วมั้ง


                เลือก


                “เอาอันอื่นนะ


                แทฮยองขุดความความมุ้งมิ้งทั้งชีวิตมาใช้ในโอกาสนี้ แถมดูเหมือนจะได้ผล มุขอ้อนของยอดเมะที่ชื่อวี ทำเอาโฮซอกเป็นฝ่ายสตั้นบ้าง ถึงจะมืดแต่ร่างหนารู้ดีว่ามันน่ารักขนาดไหน ไหนจะวีธีการพูดที่แปลกออกไปนั่นอีก


                เพราะประโยคนั้นประโยคเดียวทำเอาโฮซอกตะลึง ไม่ได้รับรู้การเคลื่อนไหวเล็กๆของคนใต้ร่างแม้แต่น้อย ร่างบางยิ้มกริ่มอยู่ในใจ


                พลั๊ก!!! X2 โครม!!!


                “โอ๊ยยย!”


                แทฮยองใช้ช่วงเวลาที่เจโฮปไม่ระวังตัว จัดการผลักร่างหนาออกไปให้พ้น ไม่พอประเคนฝ่าเท้างามๆไปหนึ่งที เป็นผลให้คนไม่ระวังตัวหล่นตุบไปอยู่ที่พื้นปลายเตียง


                ทำร้ายร่างกายเขาแล้วจะอยู่ทำไมล่ะ ร่างบางรีบหยิบข้าวของวิ่งเข้าห้องน้ำไปด้วยความเร็วแสง แต่ไม่วายหัวเราะเย้ยลั่นห้องน้ำ แถมตะโกนตบท้าย


                อย่าหลงคารมศัตรูนะน้องชาย ฮ่าๆๆๆๆ


                เหมือนแทฮยองจะลืมว่าเขาไม่สามารถอยู่ในห้องน้ำได้ตลอดไป




               

                “สวัสดีศัตรูที่รัก


                ทันทีที่ประตูเปิดออกแทฮยองก็พบเจโฮปที่ยืนรออยู่ทันที ร่างหนาส่งยิ้มกวนๆตามแบบฉบับมาให้ แต่สายตาเจ้าเล่ห์ทำเอาเขาชักหวั่นๆ


                “กวนประสาทแทฮยองเลือกที่จะตีเนียน ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ยอมเดินหลบคนที่ยืนจังก้าขวางทางอยู่


                อาบน้ำแล้วตัวหอมจัง


                แต่ดูเหมือนคนที่โดนทำร้ายร่างกายไปเมื่อสักครู่จะไม่ยอม โฮซอกจัดการรวบคนตัวหอมที่กำลังจะเดินหนีมาไว้ในอ้อมแขน พลางทำจมูกฟุดฟิดสำรวจกลิ่นหอมตามไรผม


                ปล่อยเถอะนะ


                “กูไม่หลงกลที่รักเป็นครั้งที่สองหรอกครับ


                แทฮยองพยายามงั้นมุขเดิมมาใช้อีกครั้ง เช่นกันไม่ใช่แค่แทฮยองที่สามารถปรับตัวกับสถานการณ์ได้ดี โฮซอกก็ไม่ต่างกัน


                “จะลากกูไปไหน!”คนถูกลากเริ่มโวยวายอีกครั้ง แทนที่จะกอดเปล่าๆ แต่เจโฮปกลับลากคนในอ้อมแขนไปที่ไหนสักที่


                เตียง


                “ไอ้สั….!! / ถ้าด่า ผมไม่หยุดแค่จูบนะครับ


                ทันทีที่แทฮยองเริ่มออกปากด่า โฮซอกก็จัดการขู่ดักคอไปก่อน ผลคือคนเก่งเงียบกริบ เม้มปากแน่น น่ารักเสียไม่มี แต่ก็เพียงไม่นานเท่านั้นแหละ ยังไม่ทันถึงเตียง


                เออๆ ครั้งนี้กูยอมแพ้ร่างบางยอมยกธงขาวยกนึง เขาเหนื่อยกับการรบรากับคนกวนประสาทมาก เมื่อวานก็แทบทั้งวัน ไหนจะตอนกลางคืน เช้าก็อีกกูยอมเชื่อฟังมึงหนึ่งเรื่อง


                ไม่เคยคิดเลยว่าการกำจัดคนคนเดียวมันจะยากเย็นขนาดนี้


                “อืมมมโฮซอกทำท่าคิด แต่ก็ไม่ยอมปล่อยตัวคนแพ้อยู่ดี แทฮยองทำหน้าเซ็ง ดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขน


 

                ก๊อกๆๆ


                ใครมา?


                “จิน


                พอรู้ว่าใครเท่านั้นแหละ โฮซอกจัดการปล่อยตัวร่างบางแล้วเดินดุ่มๆไปเปิดประตูห้องทันที พร้อมพ่นประโยคที่ดูไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่นัก


                มาทำไม


                “วันนี้มาเช้าจังเลยนะจินเชื่อเถอะ น้ำเสียงที่แทฮยองใช้พูดกับจินมันหวานราวกับจงใจให้ใครบางคนหัวเสีย แถมเหมือนจะได้ผลดี


                อย่าบอกนะว่ามันคิดว่า เขากับจิน? ตลก!…


                จินไม่สนใจที่เจอโฮปหาเรื่อง แต่เดินตรงเข้ามาหาแทฮยองทันที


                เป็นห่วง


                “โห่ววว กูซะอย่าง อ่อนแบบเด็กใหม่ไม่ได้แอ้มกูหรอกแทฮยองพยายามโชว์พาวให้จินเห็น เก๊กหน้าหล่อเสียจนโฮซอกอดหมันไส้ไม่ได้ ก็ได้แต่พูดกับตัวเอง


                ได้ข่าวว่าหนีไปนอนที่อื่น


                “เสร็จแล้วใช่ไหม ไปเรียนพร้อมกัน


                “ไปๆๆ / ข้อหนึ่ง ไปเรียนพร้อมกันโฮซอกพูดแทรกอีกครั้ง แถมจะเป็นการพูดแทรกที่แทฮยองไม่อาจปฏิเสธด้วย ร่างบางแทบจะเอามือตบปากพล่อยๆของตัวเอง ข้อหาพูดไม่คิด


                “ห๊ะ!?


                “ข้อหนึ่ง ไปเรียนพร้อมกัน


                เจโฮปย้ำอีกครั้ง จินมองหน้าทั้งคู่ว่าจะเอาไง เพราะเหมือนจะมีสิ่งที่ทำให้คนอารมณ์ร้อนปฏิเสธไม่ได้ ทั้งคู่แอบไปตกลงกันเมือไหร่


                ชีวิตแทฮยองมันโหดร้ายยย





______________________________________________

มาอัพแล้ว คึคึ ไม่มีข้อแก้ตัวที่หายไปหลายวัน =..=
แต่กลับมาอัพให้แล้วนะ วันนี้ตี 3 ครึ่ง ถึงจะดีเลย์ไปหน่อย
แต่ก็ สวัสดีใหม่นะคร๊าบรีดที่น่ารักของไรท์

ตอนนี้ก็โฮปวีจัดหนักไปอีกตอน หวังไม่ยอมปล่อยวีจริงๆนะเนี่ย 
เต๊าะได้เป็นเต๊าะ 555 ส่วนตอนหน้าจะเป็นอะไรนั่น ติดตามๆ

ฝากเพจหน่อยนะ hopeV thailand ไรท์ตั้งกับน้องๆ ไว้ฟิน
และเผยแพร่ลัทธิโฮปวี คึคึ 
สุดท้ายนี้ ขอให้สนุกและฟินกับการอ่านนะคะ รักรีด ชู๊บบบ >3<

จิ้มเพจ >>> 
https://www.facebook.com/HopeVThailand

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

523 ความคิดเห็น

  1. #518 NDRTN (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 16:27
    ไม่ได้แอ้ม ก็เกือบแอ้มล่ะน้าวีเอ๊ยย เขินตลอดๆขนาดนี้ อ๊าากกก
    #518
    0
  2. #243 monster (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2557 / 18:11
    วีเขินเยอะๆ เซ่ ชอบวีเขินอ้ะ
    ส่วนโฮปนี่จะแอ้มน้องวีตลอดๆเลยน้า
    #243
    0
  3. #143 Malo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 13:17
    วีเคะแตกแล้วจริงๆสินะ ฮุฮุ

    วีเขินน่ารัก แถมตอนอ้อนนี่ยิ่งน่ารักเข้าไปใหญ่ >O<

    โฮปก็เจ้าเลห์จริงๆ เอาใจช่วยให้จัดการน้องวีให้อยู่ในโอวาทให้ได้นะงับ #โดนวีตบ

    ปล. นัมจินมานิดๆแต่ก็ฟินไปโลด
    #143
    0
  4. #80 แบควี (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 22:45
    แหม่ น่ารัก จีจี คู่นี้ อร๊ายยยย เพ่โฮปหลงกลน้องวี แล้วงัย แต่แค่แป๊บเดว เพ่โฮปก้อกลับมา ถือไพ่เหนือกว่าเหมือนเดิม 55555 มันต้องอย่างงี้ดิ อิอิ โฮปปี้ กำหราบวี่ให้อยู่ในกำมือให้ได้นะ ^[]^
    #80
    0
  5. #72 pmoodujun1410 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 19:28
    นัมจินน่ารักก ถึงจะมีนิดเดียวก็เถอะ 
    555555
    #72
    0
  6. #63 Boonchira Dangdee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2557 / 17:36
    ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #63
    0
  7. #61 mind (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2557 / 22:42
    โห้ยพี่โฮป..
    เขินเลยอะงุ้ย -/////////////-
    คือแบบ เท่ห์อะ แง #อะไรของมัน
    แทฮยองยังแซ่บไม่เปลี่ยน
    แต่แบบ ชอบโฮปละชิมิ อิ____อิ
    #61
    0
  8. #60 adrenaline (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 22:06
    ฮ่าๆๆ ใช้มุกเดิมไม่ได้แล้ว

    ชอบให้วีอ้อน น่ารัก แต่แสบใช่เล่นนะเราหนะ

    พี่หวังก็เจ้าเล่ห์ -..-

    #60
    0
  9. #59 kookkak (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 21:47
    โอ้ววววว น้องวีร้ายไม้เบา พี่จินแอบติดแล้วละสิ 55555555555 รอนะคะ
    #59
    0
  10. #58 Thita_pawn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 19:37
    พูดอ่าไรออกไปจ้ะนุ้งวี ชีวิตอันแสนโหดร้ายT T

    อาไรอ่ะ เขาอยากได้กุกมินบ้างอ่ รักไรท์จุ้บแต่งให้

    หน่อยน้าไรท์
    #58
    0
  11. #57 kimsuho (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 13:11
    พี่หวังรุกหนักมากๆ น้องวีจะไหวไหมเนี้ย สนุกคะ มาต่อไวๆนะไรเตอร์
    #57
    0
  12. #56 min-issaree (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 12:40
    หวานไม่พออ่ะไรท์ งื้ออออออ อิอิ ><
    มาต่อไวๆนะค้าาาา
    #56
    0
  13. #55 kaTanghaeyo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 11:54
    พี่หวังนี่ทั้งหื่นทั้งเจ้าเล่ห์
    น้องวีก็ทั้งร้อนทั้งแรง เอิ่มมม หมายถึงใจร้อน และก็ทำตัวแรงน่ะค่ะ ><
    เอาใจช่วยให้พี่หวังกำราบน้องวีได้นะ จะรอดูว่าจะทำได้จริงป่าว // ท้าทายอำนาจมืดมาก 5555

    รอตอนหน้านะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ^^
    #55
    0
  14. #54 kanjanee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 09:31
    ต่อคะไรท์เตอร์ รออ่านอยู่นะคะ สู้ๆๆๆนะคะไรท์เตอร์ ^^

    ทำไม กุกมิน มีบทน้อยจังเลยคะไรท์เตอร์? TT
    #54
    0