ONE PIECE. - LOVELY TAXI METER.

ตอนที่ 2 : TAXI METER 01 : โชคชะตา หรือ ลางร้าย?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 637
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    19 มิ.ย. 58



ทันทีที่มองคุณ .. เหมือนผมตาบอดสนิท 

ไม่ใช่เพราะความสวยของคุณหรอกนะ

มันต้องเป็น 'ลางร้าย' แน่ๆ


         


            “บางทีเราน่าจะมาดินเนอร์ด้วยกัน เอาเป็นวันนี้มั้ย เดี๋ยวฉันนัดเวลาอีกที”

            (ไม่! เลิกโทรมาได้แล้ว ฉันยุ่ง!)

            ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด!!

           

            “พอจะมีเวลามั้ย คือตอนนี้ฉันมีเรื่องจะคุยน่ะ”

            (ฉันบอกไปแล้วไม่ใช่เรอะ ฉันปฏิเสธ เลิกกวนได้แล้ว!)

            ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด!!

 

            “สวัสดี นายจำฉันได้ใช่มั้ย คือฉันมีเรื่อง...”

            (บอกว่าไม่แต่ง!!  น่ารำคาญจริงโว้ยยย)

            ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด!!

 

            “โอ๊ยยยยยย ผู้ชายโลกนี้มันเป็นอะไรกันหมด!! ” ฉันเหวี่ยงโทรศัพท์ลงบนโซฟา

ข่าวถูกเจ้าบ่าวทิ้งกลางงานเมื่ออาทิตย์ก่อนว่อนไปทั่วเมือง ทำให้ฉันต้องโทรหาผู้ชายเกือบค่อนเมืองที่เคยเดทด้วย พวกนั้นมีฐานะทางการเงินและธุรกิจที่มั่นคงพอที่จะเกาะไว้ได้

            แต่ก็ถูกปฏิเสธติดต่อกันรวด!!!

            ตอนยังมีเงินก็แข่งกันมาขายขนมจีบ หัวกระไดบ้านไม่เคยแห้ง แต่พอตกอับเท่านั้นแหละพากันหนีหัวหดลงหลุมกันหมด นี่มันยิ่งกว่าหน้ามือเป็นหลังเท้าอีก!!

             ฉันคือนามิ สาวสวยสุดเพอร์เฟคที่ผู้ชายทุกคนต้องการ ผู้หญิงทุกคนอิจฉา ผู้คนมองมาด้วยแววตาเทิดทูนและหลงใหลนะยะ!!

 


            ก๊อก ก๊อก

“เวลาของว่างครับ คุณหนู” เก็นโซยื่นหน้าเข้ามาในห้องก่อนจะเข็นรถเข็นที่บรรจุถาดน้ำชาและของว่างประจำวัน

            “เราเหลือเวลาอีกกี่วัน เก็นโซ” ฉันยื่นมือออกไปรับถ้วยน้ำชาจากพ่อบ้านโดยไม่หันมอง กลิ่นส้มอ่อนๆ ที่ผสมอยู่ในชานี่มันดีจริงๆ -..-

            “เอ่อ...อีกห้าวันครับคุณหนู”

            “ห้าวัน?!” ฉันร้องจนเกือบทำถ้วยชาคริสตัลตกพื้น “แน่ใจนะ ว่าไม่ได้นับวันผิด -_-^^

            “แต่...ถ้าไม่นับวันนี้คุณหนูจะเหลือเวลาแค่สี่วันเท่านั้นครับ” น้ำเสียงของเก็นโซแผ่วลงไปอีก เขาไม่อยากเห็นคุณหนูนามิผู้น่ารักระเบิดห้องนั่งเล่นนี่เป็นผุยผงแต่เช้าตรู่แบบนี้หรอกนะ

            “เวลาน้อยนิดแบบนี้จะไปหาผู้ชายรวยๆ ที่ไหนกันล่ะ” ฉันเม้มริมฝีปากแน่น หลังจากข่าวถูกเจ้าบ่าวปฏิเสธแต่งงานว่อนไปทั่ว พวกสปอนเซอร์และหุ้นส่วนก็ทยอยกันถอนตัวจนเกือบหมด


            โชคดีที่ฉันยังใช้อำนาจต่อรองให้พวกนั้นอยู่ต่อ แต่สัญญานั้นก็เหลือเวลาอีกแค่สี่วันนี้เท่านั้น และถ้าหาใครสักคนมาแต่งงานด้วยไม่ได้มีหวังต้องระเห็จไปนอนโรงแรมหนึ่งดาวคืนละสามร้อยเบรีแน่ๆ T^T


            “แล้วพวกที่คุณหนูโทรไปล่ะครับ ว่ายังไงบ้าง?”

            “ตัดสายตั้งแต่ยังไม่เอ่ยปากด้วยซ้ำ”

            “โธ่...คุณหนูผู้น่าสงสารของผม TOT

            “นี่ไม่ใช่เวลาจะมาร้องไห้นะยะ! ช่วยกันคิดเร็วเข้า” อย่ามาแต่สี่วันที่เหลือเลย ถูกปฏิเสธมาขนาดนี้ยังจะมีใครกล้ามาแต่งงานกับฉันอีกหรอ -_-;;

            “ทำไมคุณหนูไม่ลองใช้ตัวแทนไปก่อนล่ะครับ”

            “หือ? ตัวแทน?” ฉันเลิกคิ้ว

 

            ส้ม ส้ม ส้ม แอบเปิ้ล มะละกอ กล้วย ส้ม~~~’   (ไรต์เตอร์ : ริงโทนนางจะฮาไปไหน -_-)


            เสียงริงโทนโทรศัพท์ดังขึ้นมาอีกครั้ง ฉันคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดโดยไม่ดูชื่อ

            คงจะเป็นหนึ่งในผู้ชายที่ปฏิเสธไปแน่ๆ ขอเอาคืนหน่อยเถอะ! อะแฮ่มๆ -_-

            “ฉันรู้ว่านายจะพูดอะไร จะไม่แต่งกับฉันก็บอกมาเลย บอกมาเซ่ ฉันรับได้อยู่แล้ว กะอีแค่เงินไม่กี่ร้อยล้าน ไม่แคร์หรอกโว้ยยยย”

            (...)

            “เงียบทำไม อ๋อ จะโทรมาสมน้ำหน้าล่ะสิ เฮอะ...ถ้าได้แต่งกับคนรวยๆ เมื่อไหร่จะหัวเราะให้น้ำลายกระเด็นใส่หน้าพวกแกเลยคอยดูสิ ไอ้พวกขี้ขลาดเอ๊ย!!!

            (...)

            “ยังจะเงียบอีกหรือว่าแกอัดเสียงฉันไปให้พวกนักข่าวใช่มั้ยยะ กรี๊ดดดด เลวมากอย่าให้รู้นะแกเป็นใคร”

            (ไม่ได้เป็นใครทั้งนั้นแหละ) แต่แทนที่จะเป็นเสียงเย้ยหยันอย่างที่คิดไว้กลับเป็นเสียงนุ่มทุ้มๆ มีเสน่ห์ซะงั้น

            “อ่าว...แล้วนายเป็นใคร -*-” ฉันเลียริมฝีปากอย่างเคอะเขิน งั้นเมื่อกี้ตรูก็ด่าไปฟรีๆ น่ะสิ =O=;

            (ปลายสายคือคุณนามิใช่มั้ยครับ)

            “ใช่! เอ๊ะ...นี่ฉันถามนายนะ ไม่ได้ให้นายถามว่าฉันเป็นใคร”

            (มีคนโทรเรียกให้รถแท็กซี่มารับที่บ้าน ลงชื่อไว้ในนามของคุณ) เออว่ะ...เมื่อกี้ฉันเพิ่งจะสั่งให้เก็นโซไปโทรเรียกแท็กซี่ อารมณ์หงุดหงิดแบบนี้ฉันอุดอู้อยู่แต่ในบ้านไม่ได้หรอก

            “ฉันแค่อยากสัมผัสชีวิตชนชั้นกลางบ้างน่ะ ให้รถที่บ้านมันพักบ้าง ไม่ใช่ไม่มีรถให้ขับหรอกนะ อะฮึ่มๆ” ฉันแก้ตัว แหงสิ! รถสปอร์ตห้าคันของฉันถูกถอยออกไปแล้ว!! TOT

 นี่ยังไม่รวมกระเป๋าหนังจระเข้ รองเท้าบูทและเสื้อคลุมขนสัตว์อีกสิบกว่าตัว อีกไม่นานพวกมันคงต้องถูกทอดตลาดออกไปที่ไหนสักที่แน่ๆ

            (อะไรก็ช่างเถอะ ผมมาอยู่ที่หน้าบ้านคุณแล้ว) ปลายสายถอนหายใจอย่างไม่สนใจ กรี๊ดดดดด...หัดฟังคนอื่นบ้างเซ่ -_-;;

            “มาถึงหน้าบ้านแล้วทำไม?”

            (ผมแค่อยากรู้ว่าเมื่อไหร่คุณจะออกมาสักที เมื่อกี้โทรเข้าไปแต่สายไม่ว่าง)

            “ก็รอหน่อยสิ ฉันเป็นผู้หญิงนะ จะให้ใส่เสื้อกล้ามกางเกงผ้ายืดออกไปข้างนอกรึไง!!” ฉันบอกและก้มลงมองตัวเองในสภาพอย่างว่า

            (ผมจะรอคุณอีกสิบนาที ถ้ายังไม่มาผมจะไปรับลูกค้าคนอื่น)

            “นี่!! นายเป็นใครยะ! กล้ามาสั่งฉันได้ยังไง รู้มั้ยว่า...”

            ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด!!

            เอาเข้าไป แม้แต่คนขับแท็กซี่ก็ไม่เว้น จะมีผู้ชายคนไหนกล้าตัดสายใส่เธออีกมั้ย!!

           



            ผมยกมือขึ้นดึงหูตัวเองเบาๆ ไม่อยากเชื่อว่าจะมีคนที่พูดใส่โทรศัพท์ได้ดังขนาดที่ไม่ต้องพึ่งลำโพง -_-^^^

            ผู้โดยสารคนนั้นคงจะเป็นแม่บ้านหรือเมดสักคนที่ทำงานในคฤหาสน์หลังนี้แน่ๆ แต่รอจนป่านนี้แล้วก็ยังไม่มาสักที เกลียดจริงๆ พวกที่ไม่ตรงต่อเวลาเนี่ย -_-;;;


            แอ๊ดดดดดด

            ประตูรั้วเหล็กเปิดด้วยระบบอัตโนมัติ แต่มันออกจะเกิดคาดสักหน่อยเพราะเจ้าของเสียงแหลมร้อยแปดเดซิเบลนั่นกลับเป็นสาวสวยวัยยี่สิบต้นๆ แทน

บนทางเดินหินอ่อนทอดยาวมองเห็นเรียวขายาวบนรองเท้าส้นสูงปรี๊ด ชุดเดรสยาวกรุยกราย ผมลอนยาวสีส้มพลิ้วไปตามลมและใบหน้าเรียวที่ปกปิดด้วยแว่นกันแดดอันใหญ่

“นาย...” ร่างบางก้าวขึ้นมานั่งบนรถ น้ำหอมกลิ่นส้มผสมวนิลลาฟุ้งกระจายไปทั่วรถ มันเป็นกลิ่นที่สบายจมูกดีนะ ไม่ฉุนเกินไป แล้วก็ไม่เลี่ยนเกินไป ชักชอบเข้าแล้วสิ...

เฮ้ย...ไม่ใช่ๆ -_-

“คุณจะไปไหน” ผมสบตากับอีกฝ่ายผ่านกระจกหลังและชะงักไปเมื่อผู้หญิงคนนั้นถอดแว่นออก มองเห็นดวงตากลมโตสีน้ำตาลอัดแน่นไปด้วยเสน่ห์ จนกระทั่ง...

“นายวางสายใส่ฉัน ไร้มารยาท”  ริมฝีปากบางเปิดออกอย่างเกรี้ยวกราด

“คุณจะไปไหนครับ”

“เอ๊ะ! ไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรอ =[]=^^

“คุณจะไปไหนครับ -_-” ผมถามอีกรอบ เราทั้งคู่สบตากันอยู่นาน ในที่สุดเธอก็เป็นฝ่ายหลบมันไปก่อน

“ไปอีสท์ บลูพลาซ่า” 


ส้ม ส้ม ส้ม แอบเปิ้ล มะละกอ กล้วย ส้ม~~~’  


 ผมขมวดคิ้ว แม่เจ้าประคุณ...ไม่อยากเชื่อว่ายุคนี้ยังมีคนใช้ริงโทนได้อนุบาลขนาดนี้  แม้โทรศัพท์จะเป็นสมาร์ทโฟนแบบทัชสกรีนทันสมัยไฮโซโอเวอร์อลังการ ถ้าเป็นเด็กประถมหรือคุณยายอายุเจ็ดสิบกว่ามันคงไม่แปลกหรอก แต่ดันเป็นสาวสวยวัยยี่สิบต้นๆ เนี่ยนะ -_-;;;


 “หวัดดีจ้ะ ไม่ได้คุยกันนานเลยนะวีวี่” ร่างบางที่เบาะหลังทำเสียงสดใสแตกต่างจากก่อนหน้า ทำให้ผมต้องแอบชำเลืองมองผ่านกระจกหลัง 

“อ๋อ ข่าวงานแต่งนั่นน่ะหรอ... ผู้ชายขี้ขลาดมันก็แบบนี้แหละจ้ะ อย่าไปใส่ใจเลย โฮะๆๆๆ” 

-_-

“อันที่จริงตอนนี้ฉันกำลังกินมื้อเที่ยงกับอีกคนพอดีเลย เขาเพิ่งจะตกลงเป็นคู่หมั้นฉันเมื่อไม่กี่วันนี่เอง แหม...เพชรบนแหวนหมั้นมันทำให้แสบตาจริงๆ *O*” ว่าแล้วก็ยกหลังมือที่ไม่มีแหวนสักวงขึ้นมาทำท่าประกอบ

“อุ๊ยๆ เขาเล่นเปียโนให้ฉันด้วย โรแมนติกมากเลยให้ตายสิ >_<


เอาเข้าไป...ผมล่ะอยากให้ปลายสายมองเห็นจริงๆ ว่าเธอกำลังนั่งอยู่บนรถแท็กซี่โทรมๆ ไม่ใช่มื้อเที่ยงสุดหรูกับคู่หมั้นที่มโนขึ้นมาเอง -_-        


“เขาเป็นยังไงน่ะหรอ เอ่อ...เขามีผมสีดำสนิท ไว้จอนนิดๆ ผิวสีแทน เจาะหู มีรอยสักด้วยนะ ดวงตาเรียวเจ้าเล่ห์เหมือนหมาป่า แต่พออยู่กับฉันเขาแล้วเหมือนไซบีเรียน ฮัสกี้ตัวน้อยๆ เลยล่ะ >_<~~

ผมขมวดคิ้วหนักเข้าไปอีก...

เพราะไอ้ ลักษณะที่หล่อนกำลังบอกมันคือสิ่งที่อยู่บนตัวผมล้วนๆ!!

“นี่คุณ -_-++”

“ชู่ววววว ขับไปๆ” ร่างบางใช้มืออีกข้างดันหน้าผมให้หันไปโฟกัสกับเส้นทางต่อ เล็บยาวๆ นั่นจิกลงบนแก้มด้วย ชิท!!

“ชื่อของเขาหรอ...แหม จริงๆ ฉันก็ยังไม่อยากบอกหรอกนะ เดี๋ยวนี้ข่าวมันแพร่ไปไวจะตาย” ดวงตาสีน้ำตาลนั่นเริ่มล่อกแล่กไปมา ปากเริ่มเม้มเข้าหากันอย่างจนตรอก

ให้ตายเถอะ...อุตส่าห์โม้มาเยอะขนาดนี้ ดันลืมคิดชื่อคู่หมั้นตัวเองไปได้ยังไงกันเนี่ย?! สีข้างถลอกมาถึงขนาดนี้แล้วก็เอาให้สุดเถอะนะคุณผู้หญิง -_-

ในที่สุดเธอก็เหลือบไปเห็นป้ายที่ติดอยู่ด้านข้างประตูรถซึ่งเป็นข้อมูลของคนขับรถแท็กซี่คันนี้ 


ยะ...อย่าบอกนะว่า!! =[]=

“ทราฟาลก้า ลอว์ นั่นแหละ...คู่หมั้นของฉัน J

 







อยากบอกว่าตอนนี้โคตรสั้น 5555 สองพระนางป๊ะกันแล้วจ้า อิลอว์ซวยไปป TOT

ตอนหน้าจะเคลียร์กันยังไง โปรดติดตามจ้า 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

306 ความคิดเห็น

  1. #290 -ymmij (@-ymmij) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 22:37
    เดี๋ยวนะลู๊กกก
    #290
    0
  2. #262 คุณนายคิม * (@thanchapor) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 02:42
    นามิ 555555
    #262
    0
  3. #243 diamonside (@diamonside) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 23:02
    นามิ๊ลูกกก
    #243
    0
  4. #202 ♚GIZIBE♚ (@crazy_21) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 20:01
    สนุกอ่ะ ชอบบบบบ ><~
    #202
    0
  5. #40 Princess♣Sorane (@soraaki) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 14:56
    ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ริงโทนเจ๊น่ารักมากกกกก โอ๊ย นามิ เธอแถได้สุดยอดไปเลย
    คนขับแท็กซี่เหนื่อยใจแล้วน่ะ
    #40
    0
  6. #13 N.M.KID (@sa741258) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 21:57
    ากกกกกกก~
    แอดคะ...ถึงแม้จะสั้น...แต่...ฟิ~~~~ นาาาาาา~~ เล่~~~~~~ มากค่าาาาาา~ ><♥♥♥

    ชอบอ่าาาาา~ 5555 รอติดตามน๊าา~♥♡♥♡
    #13
    0
  7. #12 `нawaze. (@lallalady) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 22:36
    ชอบคำโปรย ขำแรงมาก 55555555555555555555555555555555555555555555555555555
    ไม่ค่อยได้อินคู่นี้ เพราะยังดูเมะไม่ถึง (ล่าสุดดองไว้ที่ลอว์กะลูฟี่เป็นพันธมิตรกัน Orz'')
    ชอบพล็อตค่ะ พล็อตเดลี่สบายๆ แถมตลกหนักมากกกก
    ไม่ได้อ่านฟิคตลกแบบไม่ต้องปรุงแต่งพยายามมากแบบนี้นานแล้ว แงง
    จะเป็นไรมั้ยคะ ถ้าจะบอกว่ามารอคู่รองเรื่องนี้ เพราะว่านิ่งๆกับคู่หลัก
    ยังไงก็มาอัพต่อนะคะ รอแรงค่ะ
    #12
    0
  8. #9 L E N A V E F. (@lenavef) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2558 / 11:10


    โอ้ยยยยยยย นามิ 55555555555555555555555555
    โชคดีหรือโชคร้ายดีจ๊ะ ลอว์ เจอกันในรถแท็กซี่ไม่น่าจะเกินครึ่งชมได้ป่ะ คือได้คู่หมั้นแล้ว
    ยิ่งกว่าบริษัทจัดหาคู่อีกค่ะคุณ 555555555555 
    เปิดตอนมา นี่ชอบคำเกริ่นมาก ตั้งแต่บทความแล้ว คือตลก 55555555
    เป็นฟิคเดลี่ที่อ่านแล้วสบายหัวจริงๆนะ หรือเพราะตัวเองมักอ่านฟิคแนวบรรยายเยอะๆ ดราม่าๆไม่รู้
    พอมาเจอฟิคนี้แล้วอ่านสบายมาก ไรทเตอร์สู้ๆนะคะ ! รอติดตามอยู่วววว
    รีบอัพๆนะคะ แอบค้างเพราะอยากรู้ว่าลอว์จะทำยังไงต่อไป 555555
    อยากอ่านมากกกก ใครอ่านไม่คอมเม้นท์ หรือว่าหมดกำลังใจยังไง
    ยังมีเราที่อยากอ่านอยู่นะคะ ปกตินี่ไม่ค่อยจะได้อ่านวันพีซเลยนะคะเนี่ย ฟิคนี้ฟิคแรก T///A///T 

    สู้วสู้ววววว ! รีดเดอร์อยากเห็นมิสเตอร์ลอว์ในชุดสูทขับแท็กซี่พานามิไปดินเนอร์ 
    555555555555555555555555555555555555
    #9
    0
  9. #7 RedRabbit (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2558 / 04:02
    ลอว์เอ๊ย บอกได้แค่ว่า งานเข้านะคะ<3

    #7
    0