ONE PIECE. - LOVELY TAXI METER.

ตอนที่ 16 : TAXI METER 15 : จูบ...? (UP 100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 475
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    19 พ.ย. 59




เงินสามารถหยุดความรู้สึกได้

เงินทำให้เราลืมใครสักคนได้

จริงๆ น่ะหรอ...?

 

        ทางออกของผู้หญิงเวลาจมอยู่กับเรื่องบ้าๆ น่ะมีไม่กี่อย่างหรอก...แม้จะดูสิ้นเปลืองทั้งเงินและเวลาแต่รับรองว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธได้ลง ขึ้นอยู่กับว่าคุณจะปล่อยให้ตัวเองจมอยู่สิ่งๆ นั้นจนประสาทกินเข้าสักวันหรือหนีออกมาและใช้ชีวิตให้สุดเหวี่ยงไปเลยก็เท่านั้นเอง


            เพราะฉะนั้นเวลาที่คุณเห็นใครสักคนกินเป็นบ้าเป็นหลัง ทำผมเป็นชั่วโมง ตระเวนซื้อเครื่องสำอางอย่างหน้ามืด ออกกำลังกายหรือเต้นอย่างหักโหม...นั่นไม่ได้แปลว่าเธอเสียสติ


            เธอแค่กำลังหาทางออกจากชีวิตบัดซบในชั่วขณะหนึ่งต่างหาก -_-


“ตัวนี้...ตัวนั้น...นั่นด้วย” ฉันกวาดตามองอย่างลวกๆ ชี้นิ้วไปตามราวเสื้อผ้าที่มีชุดสวยๆ เรียงแน่นเป็นแถวยาว


            “ชุดที่ตัดกับที่นี่คราวก่อนฉันอยากให้แก้ไซส์ คนของฉันจะส่งมาให้พรุ่งนี้เช้าและอ้อ...” นิ้วเรียวสวยพร้อมเล็บยาวสีแดงเลือดนกดีดเบาๆ เรียกสติเหล่าพนักงานที่เดินตามพร้อมกองเสื้อผ้าสูงเกือบเลยศีรษะให้ฟังคำสั่งต่อจากนี้


            “ขอดูคอลเลคชั่นที่เพิ่งเข้าใหม่ด้วย...ช่วยจัดการทีนะ”


            “อะ...เอ่อ คุณนามิสนใจจะดูส่วนไหนคะ เสื้อโค้ท รองเท้าหรือ...”


            “ทั้งหมด :)


            “=[]=!!!!” 


            “ล้อเล่นน่ะ...แค่รองเท้าพอ” ฉันโบกมืออย่างไม่คิดมากและพยายามกลั้นขำ เมื่อเห็นสี ของพนักงานในร้านที่พยายามเก็บงำความหงุดหงิดไว้ภายใต้ประโยค ลูกค้าคือพระเจ้า ที่ถูกล้างสมองมาตั้งแต่สมัครเข้าทำงาน


            จินตนาการได้เลยว่าพวกหล่อนทุกคนคงนึกอยากกระโดดตบ ทึ้งหัว ฟาดด้วยเปลือกทุเรียน(ในใจ) ฉันตั้งแต่ก้าวเข้ามาในร้าน


            แต่นั่นแหละ...วันนี้ฉันไม่ได้มาลองฟรีๆ ไก่กานะยะ แต่มาพร้อมบัตรเครดิตสีทองเป็นประกายไม่จำกัดวงเงินที่พ่อของลอว์เป็นคนยื่นมันให้กับมือฉันแลกกับการปล่อยมือลูกชายสุดรักของเขาให้บินกลับรังโดยสันติ


            “โอ๊ย...ฉันล่ะไม่อยากเชื่อ งานแต่งเพิ่งจะจบไปไม่กี่วัน แกก็เอาเงินบ้านนั้นมาถลุงแล้วหรอยะ”  เสียงยัยวีวี่ดังเข้ามาในห้องลองชุดวีไอพีแบบส่วนตัว ฉันกลอกตาให้กับเสียงแว้ดๆ ของยัยนี่ไม่เว้นแม้แต่ในร้านเสื้อผ้า หลังโทรนัดเพื่อนรักให้ออกมาเจอกันที่นี่ตอนบ่ายแก่ๆ


            “ฉันนัดแกมาเพื่อจะให้ช่วยดูชุด ไม่ได้ให้มาซ้ำเติม” ฉันบอกผ่านม่านสีแดงที่ใช้สำหรับลองชุด


            “แล้วแกกับคุณชายนั่นจะจบแบบนี้จริงๆ หรอ” ยัง...ยังไม่หยุด -*- ฉันหมดความอดทนและเลื่อนม่านออกหลังสวมชุดเสร็จ ก็มองเห็นยัยวีวี่นั่งไขว้ห้างหน้ามุ่ยอยู่ที่โซฟา


            “ถ้าไม่จบคงไม่ออกมาช็อปด้วยเงินบ้านนั้นอย่างลอยหน้าลอยตาแบบนี้หรอก” ฉันแค่นเสียงและรวบผมขึ้น “ชุดนี้เป็นไง...”


            “ก็สวยดี จะเลือกไปอ่อยเหยื่อใหม่รึไง =_=;


            “ก็ไม่เชิง...ฉันลืมบอกแกไปสนิทเลย ช่วงนี้ยุ่งๆ กับหุ้นที่บริษัท”


            “อะไรนะ! นี่จะหมั้นกับใครอีกเนี่ย โอ๊ย...พักเครื่องหน่อยมั้ยยัยนามิ”


            “นี่แกเห็นฉันเป็นคนยังไงเนี่ย” ฉันกลอกตา “งานประมูลเครื่องเพชรของคุณหญิงโจล่าต่างหาก”


            “นี่แกก็ได้รับเชิญเหมือนกันหรอ นี่! ช่วงหลังมีประมูลจูบด้วยนะ เห็นว่ารายได้ทั้งหมดจะนำเข้ามูลนิธิบ้านเด็กกำพร้า ระ...หรือว่าแก -___-;


            “ฉันสนใจเครื่องเพชรต่างหากล่ะ! จูบเจิบบ้าอะไร ไม่สนโว้ยยยยย”


            “แหมๆ ในใจก็หวังล่ะสิ ได้ข่าวว่างานนี้ตระกูลทราฟาลก้าเป็นผู้ร่วมจัดกับบ้านคุณโจล่าด้วยนะ”


            “...”


            “เอ่อ...ฉันคิดว่าแกรู้แล้วอ่ะ =[]=^” ยัยวีวี่หน้าเจื่อนเมื่อฉันเงียบไป


            “โอ๊ย! จะยังไงก็ช่างเถอะ มาได้ก็ดี...ฉันจะสวยเริ่ดเชิดเอาให้หงายเงิบกันทั้งบ้าน”


            “แล้วจะรอดูนะจ๊ะ :)” เสียงปริศนาจากบุคคลที่สามดังขึ้นที่ประตู ฉันและวีวี่รีบหันไปตามเสียงนั้น เกือบจะอ้าปากด่าว่าไร้มารยาทที่มาแอบฟังคนคุยกันทว่าฉันต่างหากที่รู้สึกว่าตัวเองไร้มารยาท


            จีเวลลี่ บอนนี่หรือคุณนายทราฟาลก้าหมาดๆ ยืนกอดอกยิ้มหวานอยู่ตรงนั้น พร้อมด้วยพนักงานร้านที่คอยถือชุดให้ที่ด้านหลัง


            “สวัสดี” ฉันยิ้มเจื่อน


            “ชุดสวยดีนะ...ดูท่าคุณพ่อจะให้เงินปิดปากมาเยอะพอสมควร พอเข้าร้านมาราวเสื้อผ้าถึงได้ว่างเชียว”


            “ขอบคุณที่กรุณา ถ้าไม่ได้พวกคุณ ป่านนี้ฉันคงกินแกลบไปแล้ว”


            “อย่าสุรุ่ยสุร่ายมากล่ะ ไม่ใช่ผู้ชายทุกคนที่คุณตกได้จะเหมือนลอว์หรอกนะ”


            “ฉันรู้ความต้องการของตัวเองดี ขอบคุณที่เตือน :)


            “อ้อ...จะบอกอะไรให้ในฐานะคนที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก...”


            “...”


            “ลอว์น่ะเกลียดสีแดงและพวกสีสดๆ แต่พอเธอใส่สีนี้แล้วดูเข้ากันดีนะ ฉันนับถือเลยล่ะ”


            “...”


            “เข้ามากจนฉันแยกไม่ออกระหว่างโสเภณีชั้นสูงกับไฮโซพลาสติก”


            “นี่คุณ...!” ฉันกระชากแขนวีวี่ไว้ทันก่อนที่เธอจะลุกขึ้นพุ่งเข้าใส่บอนนี่ “ทำไม!! ยัยนั่นกำลังด่าเธออยู่นะ!


            “อยู่เฉยๆ เถอะน่า” ฉันปรามเพื่อนรักด้วยแววตาจริงจัง ก่อนเจ้าตัวจะพยายามใจเย็นลงและกลับไปนั่งโซฟาเหมือนเดิม


            “ถ้าฉันใส่แล้วดูเหมือนขนาดนั้น ก็ต้องนับถือคุณเหมือนกันนะ” ฉันยิ้มกว้าง


            “...”


            “ฉันเองยังนึกภาพไม่ออกเลย แต่คุณกลับสามารถบรรยายได้ขนาดนั้น แสดงว่าเคยเป็นมาก่อนงั้นสิ


            บอนนี่หุบยิ้ม แววตาของหล่อนดูเกรี้ยวกราดขึ้น โชคดีที่สงครามยังไม่บานปลายมากนักเพราะผู้จัดการร้านเข้ามาบอกบอนนี่ว่าเจอไซส์รองเท้าที่เธออยากได้พอดี เธอจึงสะบัดหน้าหนีออกไป วีวี่ก็ร่ายยาวถึงความร้ายกาจของบอนนี่ต่ออย่างหัวเสีย ส่วนฉันหลังใจเย็นลงก็นึกอะไรดีๆ ขึ้นมาได้


            “วีวี่ ไปบอกพนักงานให้ที”


            “หือ? เธอจะเดินไปตบยัยบอนนี่นั่นหรอ O_O


            “บ้า -_- แต่ฉันจะทำอะไรที่ดีกว่านั้นต่างหากล่ะ”


            “...”


            “บอกพนักงานว่าเอาชุดทุกชุดในร้านที่เป็นสีแดงมาให้ฉัน แล้วก็ติดต่อคุณนายโจล่าให้ด้วย :)”       




            งานประมูลการกุศล, คฤหาสน์คุณหญิงโจล่า

 

“นี่แกเล็งอะไรไว้บ้าง” ยัยวีวี่เริ่มจะมืออยู่ไม่สุขหันมาเม้าอีกรอบ หลังจากเราฝ่ากองทัพนักข่าวที่ด้านนอกมาได้ไม่กี่นาที แหงล่ะ...ก็ฉันเล่นหลบหน้าไม่ออกไปสร้างกระแส ไปปั่นเรตติ้งให้ตัวเองเลยหลังจากงานแต่งงานของพวกทราฟาลก้าร์จบลง


มีข่าวแทบลอยด์ออกมาเขียนชุ่ยๆ ว่าฉันเสียใจจนฆ่าตัวตายไปแล้ว ไม่ก็เป็นบ้าเพราะหาผัวไม่ได้ บ้างก็ลือว่าท้องไม่มีพ่อจนต้องหนีไปทำแท้ง


สรรสร้างเก่งยิ่งกว่าดูแลชีวิตตัวเองอีกนะยะ!


“ก็ไม่มีอะไรมาก จ่ายไหวก็เอาหมด -_-


“แหมมมมม มั่นใจเหลือเกินนะ งานนี้พวกคุณหญิงคุณนาย แวดวงไฮโซมากันหมด แถมที่เอามาประมูลนั่นก็เครื่องเพชรล้วนๆ อย่างนี้ก็ยากซะแล้วสิ” วีวี่ทำเสียงเครียด แต่จริงๆ แล้วฉันมีเป้าหมายในใจซึ่งแพลนมาเป็นเดือนๆ แล้วต่างหาก


ฉันสืบมาว่าคุณหญิงโจล่าสมัยสาวๆ แกมีที่คาดผมไข่มุกสวยไร้ที่ติสุดๆ ฟังแล้วอาจจะดูเชยๆ ไปหน่อย แต่มันไม่ใช่แค่เพชรสองสามเม็ดนะยะ ความพิเศษของมันคือตัวคาดทำด้วยทองคำขาวบริสุทธิ์ บนตัวเรือนออกแบบให้เหมือนมงกุฎใบมะกอกของชาวกรีกซึ่งทำด้วยทองคำแท้ ตกแต่งด้วยอะความารีนสีฟ้าใสและแซมด้วยไข่มุกสีขาว ให้ความรู้สึกราวกับเทพวีนัสจุติขึ้นจากทะเลไซปรัสอะไรทำนองนั้น


น่าเศร้าที่มันถูกทำขึ้นแค่ 2 ชิ้นในโลก อีกชิ้นหนึ่งนั้นตกไปอยู่ในมือของผู้หญิงสักคนในโลกนี้ ส่วนอีกชิ้นก็อยู่ในลิสต์รายการที่จะนำมาประมูลในคืนนี้!


“เช็ดน้ำลายและดึงสติซะยัยแมวขโมย คู่กรณีแกมาโน่นแล้ว” ข้อศอกผอมๆ ของยัยวีวี่กระแทกเบาๆ เข้าที่แขนฉันและชี้ไปยังเก้าอี้แถวหน้าซึ่งเป็นที่นั่งสำหรับแขกวีไอพี ส่วนฉันอยู่แถวที่สาม


ร่างสูงที่หอบเอาความตายด้านบนใบหน้ายังสร้างความหงุดหงิดในใจให้ฉันเสมอ แม้ภายนอกจะถูกตบแต่งด้วยสูทดำราคาแพง รองเท้าหนังมันปราบ สวมนาฬิกาไม่กี่เรือนบนโลก ขนาบข้างมาด้วยภรรยาหัวชมพูแจ๋นในชุดรัดรูปสีม่วงเข้มและใบหน้าชวนสะบัดปลายเล็บใส่ก็ตาม


แต่ตราบใดที่ตัวเลขในสมุดบัญชีเรายังห่างกันจนแทบมองไม่เห็นฝุ่น ฉันไม่มีสิทธิ์แสดงความ ไม่พอใจอะไรใดๆ ออกมาทั้งสิ้น


“หึงหรอ ทำตัวรวยตอนนี้เค้าก็ไม่เปลี่ยนใจมาหาแกหรอกน่ะ”


“แล้วถ้าฉันอยากได้ความสะใจมาแทนที่ล่ะ”


“อะ...อะไร หน้าตาน่ากลัวชะมัด =[]=^^^


            “และต้องขอขอบคุณผู้ช่วยจัดงานคนเก่ง หนูนามิจากท่าเรือโคโคยาชิด้วยนะคะ ที่สร้างสรรค์ธีมงานในคืนนี้ซึ่งก็คือ ‘Little red dress’ ค่ะ J” คุณนายโจล่าผายมือมาทางจุดที่ฉันนั่ง เป็นจังหวะให้ทุกคนในงานพร้อมใจกันหันขวับมาหาทันที


ฉันแสร้งยิ้มหวานอย่างสุดความสามารถ และหันไปก้มหัวขอบคุณให้คนในงานอย่างเป็นพิธี เมื่อกวาดตามองผู้หญิงในงานเกือบ 60% ที่แต่งกายด้วยชุดสีแดงตามธีมงานที่เพิ่งมาระบุก่อนจัดงานเพียง 5 วัน โชคดีที่ยังมีคนร่วมมือในไอเดียของฉันอยู่บ้าง


จู่ๆ สต๊าฟก็ยื่นไมค์มาให้ฉันกล่าวเล็กๆ น้อยๆ พร้อมกับสปอร์ตไลท์สีอ่อนที่ค่อยๆ ฉาบลงบนตัวฉัน โอ๊ะ...ช่างเป็นเกียรติเสียจริงๆ


“รู้สึกดีใจที่ทุกคนร่วมสนุกในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้นะคะ ฉันเชื่อว่าผู้หญิงทุกคนเคยอยากแต่งกายด้วยสีสันจัดจ้าน แต่มักจะถูกจำกัดความต้องการเพราะถ้อยคำหยาบคายจากผู้คนภายนอก” ฉันพูดพลางปรายตามองคู่สามีภรรยาซึ่งอยู่แถวหน้าสุดและหันมาหาฉันพอดิบพอดี


“ไม่แปลกหรอกค่ะ ฉันเองยังเคยสวมชุดสีแดงโดยมีใครบางคนบอกว่าฉันเหมือนโสเภณีเลยค่ะ”


เสียงตกใจและซุบซิบจากผู้คนรอบข้างเพิ่มความน่าสงสารให้ฉันเข้าไปอีก แต่นั่นเป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งต่อจากนี้เท่านั้น “ใช่มั้ยคะ...คุณ... J


ฉันหันหน้าพร้อมน้ำเสียงเย้ยหยันไปทางแถวหน้า และคืนไมค์ให้สต๊าฟจากนั้นนั่งลงบนเก้าอี้สวยๆ ปล่อยให้เสียงฮือฮาขึ้นมาอีกครั้ง นี่ขนาดไม่ระบุชื่อยังทำให้ผู้คนที่อยากรู้อยากเห็นรีบมองหาใครสักคนที่นั่งแถวหน้า


ร่างบางผมสีชมพูแจ๋นแทบจะนั่งไม่ติดเก้าอี้กันเลยทีเดียว สาบานได้ว่าถ้าไม่ต้องรักษาภาพพจน์ของหญิงสาวที่เพิ่งแต่งงานไปหมาดๆ บอนนี่ได้กระโจนเข้ามาตบฉันตอนนี้แน่


ส่วนผู้ชายอีกคน...ที่นั่งอยู่ข้างๆ หล่อน เขาก็หันมามองนะ แต่มันเป็นแววตาที่ว่างเปล่าทะลุทะลวงผ่านตัวฉันไปราวกับเห็นธาตุอากาศ ต่อให้ชุดเดรสสีแดงที่ฉันลงทุนใส่มาเพื่อนแก้เผ็ดบอนนี่จะดูเฉิดฉายล่อตาล่อใจผู้ชายทุกคนในงานแค่ไหน ด้วยการตัดเย็บให้ผ่ากระโปรงมาถึงต้นขา เปลือยไหล่ขาวเนียนทั้งสองข้าง แต่หมอนั่นกลับทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นโสเภณีขึ้นมาซะจริงๆ...


ได้โปรด...อย่ามองฉันแบบนั้น

ใครจะว่ายังไงก็ได้ แต่ต้องไม่ใช่นาย...ลอว์

 

 



สี่ทุ่ม


“เอาล่ะครับ ก่อนจะถึงการประมูลเครื่องเพชรเพื่อการกุศล ทางงานเรามีแคมเปญเล็กๆ สนุกๆ ให้ทุกคนในงานร่วมสนุกกัน นั่นก็คืองานประมูลจูบจากสาวๆ แวดวงไฮโซที่ทุกคนใฝ่ฝันนั่นเองงง~~


ฉันเดินกลับมานั่งที่ของตัวเองพร้อมแก้วเครื่องดื่มที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ ฉันหัวเราะในลำคอตลอดเวลาเหมือนคนบ้า หัวโล่งคิดอะไรไม่ออก อาจเป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮออลล์พวกนี้ก็ได้ ก็ของฟรี...ใครล่ะที่จะไม่ชอบ


“ตายแล้ว ใครใช้ให้แกดื่มทำไมมากมายขนาดนี้ยะ” ใครก็ไม่รู้ตีแขนฉันหลายๆ ที เสียงแหลมๆ น่ารำคาญแบบนี้...วีวี่สินะ...


“ยุ่งน่า” ฉันยกแก้วขึ้นดื่มต่อ


“แบบนี้ราคาแกก็ตกหมดพอดี ฉันอุตส่าห์ลงชื่อแกในประมูลจูบด้วยนะ! =[]=


“จูบ?...ใคร...ฉันเนี่ยนะ? -__-;;” ฉันรู้สึกว่าตัวเองพูดช้าลง คิดช้าแถมยังทำเสียงแปลกๆ ออกมาอีกด้วย


“ก็เออน่ะสิ! ดูโน่นนนนน...” วีวี่ล็อคคอฉันให้หันไปทางเวที ซึ่งมีผู้หญิงสักคนยืนอยู่ ต่อมาก็มีเสียงเสนอราคาดังกระหึ่ม สักพัก...ก็มีเสียงค้อนทุบประมาณสามครั้ง ทันใดนั้นก็มีผู้ชายขึ้นไปจูบผู้หญิงคนนั้นบนเวที เสียงโห่เชียร์ดังไปทั่วงาน...


มันพอจะเป็นอะไรที่ฉันเข้าใจอยู่บ้าง นี่คือวิธีการของพวกคนมีเงินที่มักสรรหาอะไรทำเพื่อเรี่ยไรเงินทำบุญ สิ่งนั้นมีอยู่บ่อยไป แต่ว่า...ผู้หญิงที่ต้องขึ้นไปให้ใครก็ได้มาจูบน่ะ...รวมถึง ฉันด้วยงั้นหรอ!!!


“วีวี่! นี่แก...”


“มัวทำอะไรอยู่เล่า! ถึงตาแกแล้วนะ!!”  ฉันสร่างเมาทันที ยังไม่ทันจะอ้าปากด่าเพื่อนรักตัวร้ายที่บังอาจเอาฉันไปเป็นตัวล่อเงิน พวกสต๊าฟในงานก็ปรี่เข้ามาพาฉันไปยังเวที ราวกับกลัวจะหนีอะไรปานนั้น...


รู้สึกตัวอีกทีฉันก็ยืนตาหยีเพราะแสงไฟจากสปอร์ตไลท์จากกลางเวทีซะแล้ว  ท่าทางของฉันคงราคาตกน่าดู เครื่องสำอางก็ยังไม่ได้เติม ผมเพ้าและเสื้อผ้าก็ไม่ได้เช็ค ไหนๆ ก็ยังไม่สร่างเมาดีด้วยซ้ำ ถ้าไม่มีใครเสนอรคา เดี๋ยวก็ได้ถูกไล่ลงจากเวทีเร็วๆ อยู่ดี....


“ห้าสิบเบรี”


“เจ็ดสิบเบรี”


“เก้าสิบเก้าเบรี”


หา... =[]=!


“โอ้ววววว เป็นครั้งแรกในงานเลยนะครับเนี่ย ที่ประมูลจูบของเราจะเริ่มต้นด้วยราคา ต่ำขนาดนี้” พิธีกรดำเนินรายการพูดติดตลกแถมยังแอบขำอยู่หลังไมค์ แถมพวกผู้ชายที่ยกราคาขึ้นประมูลก็ล้วนเสนอราคาเล่นๆ เอาสนุกๆ เท่านั้น


ใช่สิ...ฉันมักเป็นตัวตลกโง่ๆ ของสังคมไฮโซพวกนี้อยู่แล้ว


พวกเขาคงมองเห็นฉันเป็นสิ่งที่ไม่มีค่า จอมปลอม เพราะฉันไม่ใช่เด็กสาวที่เติบโตจากตระกูลเศรษฐี มีเชื้อสายขุนนางหรือเชื้อพระวงศ์ แม้ทุกวันนี้บริษัทของฉันจะใหญ่โต เป็นที่รู้จักกว้างขวาง ทว่าในอดีตฉันเป็นเพียงเด็กที่โตมาจากครอบครัวนักธุรกิจระดับกลางเท่านั้น ...


“หนึ่งร้อยเบรี!” ใครสักคนชูป้ายประมูลขึ้น หลังจากนั้นก็ไม่มีใครกล้าเสนอราคาต่อ ทั้งๆ ที่เหล่าผู้หญิงก่อนหน้าฉันนั้นจะได้จูบในราคาแสนอัพทั้งนั้น...


 

“ถ้าไม่มีใครเสนอราคาต่อ เราจะถือว่าจูบของคุณนามิสิ้นสุดแค่หนึ่งร้อยเบรีเท่านั้นนะครับ!


            เงียบกริบ...


            “ถ้าอย่างนั้น...หนึ่งร้อยเบรี...ครึ่งที่หนึ่ง!


            “หนึ่งร้อยเบรี...ครั้งที่สอง!


ฉันถอนหายใจ ท่ามกลางเสียงหัวเราะของเหล่าผู้คนจากด้านล่าง ตัวฉันมีค่าแค่หนึ่งร้อยเบรีเท่านั้นจริงๆ หรอ ก็คงจะเป็นแบบนั้นแหละ ทั้งชุดที่ฉันใส่ ทั้งตัวของฉันและนิสัย ใช่...เหมือนกับที่ยัยบอนนี่บอกไว้จริงๆ...


ฉันมันไม่ต่างอะไรกับไฮโซพลาสติก ไม่ก็อีตัวที่เห็นแก่เงิน


“หนึ่งล้านเบรี”


หนึ่งล้าน...ก็ไม่เห็นต่างจากหนึ่งร้อยเบรีเมื่อกี้เลยนี่...


เอ๊ะ... O_O;;


!!!


ฉันเงยหน้าขึ้นหลังอะไรบางอย่างมันขัดใจแปลกๆ พิธีกรทำค้อนประมูลร่วงไปแล้ว ทั้งงานเงียบกริบเพราะกำลังอึ้งกับสิ่งที่เกิดขึ้น แม้แต่ฉันเองก็กำลังมองหาต้นเสียงนั้น...


จูบฉันด้วยเงิน...นะ...หนึ่งล้านเนี่ยนะ!!! T[]T;;;


สปอร์ตไลท์กำลังสอดส่ายหาต้นตอของเสียงจนกระทั่งมันไปหยุดอยู่ที่คนๆ นั้นพอดี ชายคนนั้นก้าวมาข้างหน้าก่อนจะมองฉันด้วยแววตาขุ่นเคืองปนหงุดหงิด




           
น่ารำคาญจริงๆ -_-”



นี่นาย...!!



          [100%]  






  


        

TALK WITH WRITER

สวัสดีค่า ไม่เจอกันซะนานนน 

ตอนนี้ไรท์เตรียมตัวสอบ FINAL แลวนะคะ เจอกันอีกทีปีใหม่เลยค่ะ 

ว่าแต่ชายผู้โชคดีคนนั้นคือใครเอ่ยยยย มาทายกันนน


O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

306 ความคิดเห็น

  1. #302 -ymmij (@-ymmij) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 15:29
    จุก สงสารนามิสุด
    #302
    0
  2. #279 คุณนายคิม * (@thanchapor) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 19:03
    ต้องเป็นคุณชายของเราเท่านั้นๆๆๆๆๆ
    #279
    0
  3. #252 diamonside (@diamonside) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 01:47
    คุณชายของเราแน่ๆ
    #252
    0
  4. #199 โลลิค่อน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 22:19
    ใครอะ??????
    #199
    0
  5. #169 chiijibi (@yamajungnarak) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 14:10
    ต่อค้า สนุกมาก
    ป.ล.รออ่านอีกเรื่องkidnapอยู่ด้วยคะ เราตามผลงานไรท์มาตลอด ตั้งแต่ hot pirate แล้ว เรา fc zorobin ตามคู่นี้เป็นพิเศษ 55 ถ้าไรท์จะแต่งนิยายใหม่ แล้วมีภาคต่อกันก้อดีนะคะ ยังไงก้อชอบผลงานไรท์คะ
    #169
    0
  6. #168 1234 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 20:07
    ลอววววว์!!!!หน้าตายอย่างนั้นต้องเป็นลอว์ชัวร์!!!!

    เอ๊ แต่แอบคิดว่าเป็นยูสทัสนะ (มีความค้าง)
    #168
    0
  7. #167 belo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 18:17
    ดีใจมากไรท์มาอัพต่อ



    ผู้ชายคนนั้นนนนนน คงไม่ใช้ลอว์ใช้ไหม น่าจะเป็น ยูสทัสสินะ ? ก็เดาๆๆกันไป



    ปล.อยากให้แต่ง kidnap ต่อค่ะ ชอบคู่โซโลโรบิน
    #167
    0
  8. #166 _NesZaZa_ (@_NesZaZa_) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 12:35
    ผู้ชายคนนั้นต้องเป็นนนนน ลอวววว์ น้าาาาาา~~
    #166
    0
  9. #165 BNRB (@lookmeesecret) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 08:25
    ว้ากกกค้างงงงง ใครประมูลจูบนามิด่วยเงิน หนึ่งล้านเบรี วีวี่แหทำร้ายเพื่อนตัวเองมากกกกก นามิเอาคืนได้สะใจจริงๆ
    #165
    0
  10. #164 Claudia my name (@miaterry) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 06:18
    มาซะทีรอตั้งนานเกือบลืมเนื้อเรื่องเบย
    #164
    0
  11. #163 mook12098 (@mook12098) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 00:08
    อย่าทำร้ายกัน ด้วยความลับอย่างงี้สิ เต็บจุง...?_?
    ป.ล. คนๆนั้นเป็นใครกันแน่!!!
    #163
    0
  12. #162 torao-d-water (@torao-d-water) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 23:31
    ผู้ชายคนนั้นต้องเป้นลอว์สิสามีฉันต้องเป็นคนที่ประมูลได้สิ//โดนแฟนคลับลอว์ลุมตบ หรือเป้นคิดแต่หน้าตายด้านแบบนั้นลอว์ชั่ว
    #162
    0
  13. #161 Auronie. (@nic_ha_da) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 22:12
    ดีใจไรท์มาอัพแล้ว ว่าแต่ชายหนุ่มปริศนาคือใครหว่า ไม่น่าใช่ลอว์มั้ง
    #161
    0
  14. #160 Elizabeth✿ (@sharon110) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 21:08
    ใคร ใคร ใคร เขาเป็นคร๊ายยยย!!//กรีดร้อง
    ค้างคาใจมากค่ะ ตัดจบได้เจ็บปวดมาก T_____T
    พระเอกของน้องหนูนามิใช่มั้ยคะ พระเอกตัวจริงใช่มั้ย!

    รอติดตามต่อค่ะะ ลุ้มว่าใครเป็นคนประมูลจูบนามิ :)
    #160
    0
  15. #159 Tell1037 (@tell1037) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 20:35
    ยูทัสคิดดดด ฮืออออ นายใช่ม้ายยยTT
    #159
    0
  16. #157 VkiNm (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 00:55
    สนุกขึ้นเรื่อย ๆแล้วค่าาาา คุณเสือโทระโอะจะทำไงเนี่ยยยยสาว ๆ มีลูกเล่นมาให้ปวดหัวต่อแต่ๆ



    สู้ๆน้าาาไรท์เตอร์
    #157
    0
  17. #156 mook12098 (@mook12098) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 18:39
    รู้สึกว่าจะได้เห็นฉากตบกันแฮะ555555
    ป.ล.มาต่อไวๆนะ
    #156
    0
  18. #155 _NesZaZa_ (@_NesZaZa_) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 16:56
    น่าสนุกกกกก~~~ นามิจะทำอะไรน้อออ~~~ มาไวๆนะค้าาาา~~~~~
    #155
    0
  19. #154 L-KHR (@maifha926) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 21:29
    นามิ~วางแผนอะไรกันน่ะ สนุกกก มาอัพต่อนะค่ะ
    #154
    0
  20. #153 Auronie. (@nic_ha_da) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 17:29
    กรี๊ดด ค้างมารอไรท์ต่ออีก70% บอนนี่แบบร้ายอะ
    #153
    0
  21. #152 torao-d-water (@torao-d-water) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 14:02
    เห็นตอนนี้แล้วอยากจะกระโดดตบบอนนี่จริงๆแล้วนามิจะเอาชุดสีแดงไปเข้าในงานประมูลรึไงเหมาซะหมดเลย

    รออ่านต่ออีก70%จ้าาาาา~
    #152
    0
  22. #151 BNRB (@lookmeesecret) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 12:20
    ค้างงงงง นามิวางแผนอะไรไว้ล้าาาาา บอนนี่แอบแรงนะ ด่านามิสะ 5555 แต่นามิด่าเจ็บกว่า ลุ้นๆๆๆๆๆ
    #151
    0
  23. #150 0813211842 (@0813211842) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 07:03
    เอ๋?????นามิเธอวางแผนอะไรอยู่จ้ะ???

    สู้ๆน้าไรท์ มาต่อไวๆๆน้า
    #150
    0