ONE PIECE. - LOVELY TAXI METER.

ตอนที่ 15 : TAXI METER 14 : บทเรียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 305
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    25 ต.ค. 59



มันเกิดขึ้นแล้ว

หวังว่าจะไม่มากไป

เพราะฉันคง...

ตกหลุมรักนายเข้าแล้วล่ะ..

 



“คุณนามิคะ ทางผู้จัดงานฝากมาบอกว่าอีกสิบห้านาทีเตรียมสแตนบายได้แล้วค่ะ”  ผู้หญิงร่างท้วมในชุดเมดเดินเข้ามาส่งยิ้มให้ฉันพร้อมกับหอบถุงชุดบนราวติดมือออกไปด้วย   


“ถ้าอย่างนั้นฉันออกไปก่อนนะ แกก็รีบๆ ตามมาล่ะ...” ยัยวีวี่เดินมาตบไหล่ฉันสองสามทีและสะบัดชุดกรุยกรายออกจากห้องไป


เพราะฉันใช้ท่าเรือของบริษัทตัวเองเป็นที่จัดงานแต่งงานของสองตระกูลเก่าแก่และทรงอิทธิพลระหว่างทราฟาลก้าและจิวเวลี่ ทำให้วีวี่ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทและชำนาญในวงการหน้ากล้องและพิธีกรต้องมาเป็นผู้ดำเนินงานในวันนี้ไปด้วย


ฉันกวาดเครื่องสำอางลงกระเป๋าและเช็คตัวเองในกระจกเป็นครั้งสุดท้าย พยายามควบคุมลมหายใจของตัวเองให้คงที่


เมื่อออกไปจากห้องนี้กองทัพนักข่าวจะต้องกรูเข้ามาโจมตีอย่างหนัก ต่อให้เป็นนักข่าวที่ทางงานคัดกรองมาอย่างดีแล้วก็ตาม


...ใครล่ะจะไม่อยากเห็นใบหน้าของยัยหน้าเลือดหัวสีส้มที่ต้องจัดงานแต่งงานให้กับผู้ชายที่เธอเคยหมั้นด้วยมาก่อน เคียงคู่มาด้วยเจ้าสาวที่สวยและรวยกว่า...


ใบหน้าที่น่าสมเพชของฉันคนนี้...


แหมะ!


“บัดซบจริงๆ” ฉันบ่นในลำคอ หยิบมาสคาร่าขึ้นมาปัดทับขนตาที่เปียกชื้น พยายามกระพริบตาถี่ๆ และส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้กระจก



เพราะนี่คือโลกที่ต้องเดินต่อไป ต่อให้มันทำร้ายฉัน...

ก็คงไม่เป็นไรไปมากกว่านี้หรอก...

 


 

ทราฟาลก้า ลอว์เป็นคนตรงต่อเวลาเสมอ เขามาถึงงานตามที่กำหนดการบอกไว้ งานแต่งงานของ เขา’ ที่ถูกจัดขึ้นบนเรือสำราญขนาดยักษ์ ลานดาดฟ้าถูกเนรมิตให้กลายเป็นแท่นทำพิธี ประดับไปด้วยดอกไม้สีขาวและชมพูตามความชอบของผู้เป็นเจ้าสาว


ชายหนุ่มในชุดเจ้าบ่าวสีขาวยืนสำรวจผู้คนในงานไปเรื่อยๆ เขาไม่ได้พูดอะไรกับใครมากนักยกเว้นพ่อของเขาที่เข้ามาถามถึงเจ้าสาว แขกผู้ใหญ่สี่ห้าคนที่เข้ามาแสดงความยินดีตามมารยาท


นี่คือสิ่งที่เขาคุ้นชินมาตั้งแต่เด็ก...งานเลี้ยง...เงิน...ผลประโยชน์... มันน่าขยะแขยงแต่ก็ต้องยอมรับ อย่างน้อยก็ไม่ต้องอดตายหรือทำงานเลี้ยงชีพไปวันๆ เหมือนที่เขาออกไปเผชิญมาก่อนหน้านี้


สายตาของลอว์ที่สอดส่ายไปมาเลื่อนไปหยุดอยู่ที่ผู้หญิงร่างบางคนหนึ่ง เธอยืนกอดอกฟังคำรายงานจากพวกสต๊าฟในงาน ดวงตาของเธอจริงจัง เกรี้ยวกราดและมีพลัง ผิวของเธอแทนขึ้นนิดหน่อย เส้นผมสีส้มสดม้วนเป็นมวยติดกิ๊บรูปดอกไม้ เข้ากับชุดเดรสยาวผูกคอสีฟ้าคราม


ใบหน้าของเธอยังคงสวยหวานและทำให้เขานึกถึงวันแรกที่ได้เจอกัน...บนหลังรถแท็กซี่นั่น


ผู้หญิงอะไรสวยมากขนาดนี้แต่ปากจัดชะมัด  แถมยังพูดมาก เถียงไม่ตกฟาก เอาแต่ใจ อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ หัวสูง แต่สุดท้าย...


            ทั้งๆ ที่เธอเป็นแบบนั้น เขานั่นแหละที่โหดร้ายยิ่งกว่า


            เพียะ


            รอยแดงที่ใบหน้าของเธอหายไปแล้ว อาจเพราะเครื่องสำอาง เพราะอะไรก็ช่างแต่มันทำให้เขารู้สึกเกลียดความรู้สึกของตัวเอง


            “กำลังเสียดายอยู่รึไง ” ลอว์หลุดจากภวังค์เมื่อน้ำเสียงยียวนดังขึ้นด้านข้าง


            “ฉันไม่ได้เชิญแก” เขาสะบัดหน้าหนีจากนามิและหันไปสบตาต้นตอ ยูทัส คิด ในชุดสูทสีแดงเพลิงเข้ากับสีผมของตัวเองฉีกยิ้มกว้างพร้อมแกว่งแก้วไวน์ในมือเล่น


            “ไม่เอาน่า ธุรกิจของพวกเราเป็นมิตรกันมาตั้งแต่รุ่นไหนแล้ว” คิดล็อคคอเจ้าบ่าวหนุ่มไว้เมื่ออีกฝ่ายเตรียมท่าจะเดินหนี “หรือนายโกรธที่ฉันวางแผนจับคู่ยัยหัวส้มนั่นกับเจ้าชาย?”


            “ถึงเราจะเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กแต่ฉันไม่ได้ขอให้แกเข้ามาแส่ -_-


            “ฉันแค่สงสัยว่าทำไมคุณนายหมื่นล้านอย่างแกถึงนึกสนุกอยากลงไปคลุกดินทรายแบบนั้น”


            “...”


            “แถมยังมีผู้หญิงที่ชื่อนามินั่นออกมาประกาศตัวว่าแกเป็นคู่หมั้นด้วยอีก”


            “...”


            “ฉันดีใจ ที่สุดท้ายพ่อของแกก็ลากแกกลับมาจนได้” คิดจิบไวน์ก่อนจะยักคิ้วไปทางนามิ “ผู้หญิงคนนั้นไม่มีอะไรดีเท่าบอนนี่ของเราหรอกน่า”


            “...”


            “ยัยนั่นเป็นรักแรกของฉันและแกมาตั้งแต่สมัยเด็กๆ” คิดถอนหายใจ แววตาสั่นไหวแต่ก็ตบไหล่เพื่อนหนุ่มหน้าตายเข้าป้าบใหญ่ 


“ตอนยัยนั่นประกาศแต่งงานทั้งฉันและแกต่างก็โลกสลาย คราวนี้มันคือโอกาสที่แกจะได้มีความสุขแล้ว ฉันอุตส่าห์หลีกทางให้ เพราะงั้น...ดูแลยัยนั่นให้ดีๆ ด้วยล่ะ”


            “ไม่ต้องบอกฉันก็รู้” ลอว์แค่นเสียงเย้ยหยันอีกฝ่ายเต็มที่ ทั้งที่ความจริงเขายังไม่มั่นใจด้วยซ้ำว่าจะทำมันได้จริงๆ หรือเปล่า


คิดชะงักเท้าหลังจากเดินผ่านลอว์ไปเพียงไม่กี่ก้าว เขาแอบชำเลืองมองเจ้าบ่าวด้วยหางตาและแค่นหัวเราะออกมาเสียงดัง


“พิสูจน์สิ 


            เพล้ง!!


            คิดปล่อยมือจากแก้วไวน์ เสียงแก้วตกกระทบกับพื้นทำให้แขกบางส่วนในงานหันมามองด้วยความตกใจ ลอว์ขมวดคิ้วใส่เพื่อนตัวร้ายข้างกาย ยูทัส คิดคือผู้ชายที่ยากจะตามทันเสมอ


            “อา...แย่ล่ะสิ แก้วไวน์ตกแตกหมดแล้ว” คิดยิ้มบางๆ อย่างรู้สึกผิด บริกรที่ดูแลอยู่ในละแวกนั้นรีบแทรกตัวเข้ามาจัดการทันที ทว่าคิดกลับยกมือปรามไว้ก่อน


            “ฉันอยากให้คนที่ดูแลงานนี้เป็นคนจัดการด้วยตัวเอง” คิดประกาศกร้าว


            “นี่แกทำบ้าอะไรของแก” ลอว์กดเสียงต่ำและบีบแขนเสื้ออีกฝ่ายแน่น


            “ทดสอบว่าแกตัดใจจากผู้หญิงคนนั้นได้แน่นอนแล้วน่ะสิ” คิดกระชากแขนกลับพร้อมรอยยิ้มหยันก่อนจะหันไปแสร้งตีหน้าเศร้าใส่ร่างบางที่ก้าวฉับๆ เข้ามาในที่เกิดเหตุ


            “เกิดอะไรขึ้นงั้นหรือ?” นามิถามหลังจากสังเกตมาสักพักว่าจะต้องมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ


            “ผมบังเอิญทำแก้วไวน์ตกแตกน่ะ ไหนๆ คุณก็อยู่ที่นี่แล้ว ผมคิดว่าหัวหน้าผู้จัดงานหลักอย่างคุณควรจะรับรู้ความเสียหายเอาไว้”


            “เดี๋ยวฉันจะให้พนักงานมาทำความ...”


            “ไม่ คุณต้องเป็นฝ่ายจัดการ 


            “!?”


            บรรยากาศเริ่มตกอยู่ในความอึดอัด ลอว์มองนามิ นามิมองเศษแก้วบนพื้น คิดมองภาพผู้คนเริ่มจับกลุ่มซุบซิบนินทา ไม่มีอะไรน่ามองไปกว่าอดีตคู่หมั้นลวงโลกต้องมาเจอหน้ากันในวันแต่งงานของอีกฝ่ายอีกแล้ว


            “พอได้แล้วคิด” ลอว์ถอนหายใจ สีหน้าของเขาตึงเครียด แววตาแข็งกร้าว เขารู้สึกเกลียดตัวเองที่มักจะตามคิดไม่ทันอยู่หนึ่งก้าวเสมอ


            “ถ้าเธอหยิบเศษแก้วพวกนั้นไปทิ้ง ฉันจะถือว่าพอ”


            “นี่แก...”


            “แค่ฉันเก็บก็พอแล้วใช่มั้ย”  ร่างบางก้มลงหยิบเศษแก้วพวกนั้นอย่างระมัดระวัง เธอมองเห็นเงาของตัวเองสะท้อนจากคราบไวน์ที่ไหลนองบนพื้น ภาพผู้หญิงคนหนึ่งที่น่าสมเพชกว่าใครในโลกนี้


            “ตายแล้ว แม่หนูคนนั้นใช่มั้ยที่ป่าวประกาศไปทั่วว่าเคยหมั้นกับคุณลอว์”


            “ก็เพราะไม่มีเงินแล้วน่ะสิ ถึงได้มาเกาะผู้ชายกิน”


            “บริษัทท่าเรือเก่าๆ แบบนี้คงต้องกระเสือกกระสนให้อยู่รอดล่ะนะ ฮ่ะๆ”


            “แต่สุดท้ายก็ต้องหน้าแตกเพราะฝ่ายชายดันมีตัวจริงอยู่แล้วน่ะสิ”


            “อา...เป็นแค่ตัวประกอบสินะ ความรักที่ไม่ได้ผลประโยชน์ก็แบบนี้แหละน่า”


            เสียงซุบซิบนินทารอบตัวไหลเข้ามาในหัวของนามิไม่หยุด เสียงชัตเตอร์ดังขึ้นจากไหนก็ไม่รู้ วิดีโอจากโทรศัพท์ของใครอาจจะกำลังบันทึกภาพของเธอยู่ก็ได้ แต่นั่นมันไม่สำคัญหรอก


            นามิปรายตามองรองเท้าหนังสีดำมันปราบที่ยืนอยู่เหนือหัวเธอ ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าว เธอไม่มีสิทธิ์จะเงยหน้ามองเขาด้วยซ้ำ


            เขาไม่ใช่คนขับแท็กซี่คนเดิมที่เธอเคยด่ากราดใส่  ไม่ใช่ผู้ชายหน้าตายด้านที่ทำให้เธอหัวเสียอีกต่อไป เพราะตอนนี้ ชายคนนั้นเป็นถึงทายาทตระกูลหมื่นล้านผู้มีเงินในสมุดบัญชีห่างไกลจากเธอลิบลับ


            “เรียบร้อยแล้ว...งั้นฉันขอตัว” นามิห่อเศษแก้วพวกนั้นใส่กระดาษเช็ดปาก ยันตัวลุกขึ้นและรีบก้าวเท้าออกจากตรงนั้นด้วยสีหน้าเรียบเฉยแต่ภายในแตกสลาย เพราะเธอรู้ดี...


            ว่าต่อให้มีบันไดทองคำตรงหน้า และเวลาที่ใช้เงินซื้อได้ เธอก็ไม่มีวันวิ่งตามเขาทัน

 


“เท่านี้คงเข็ดแล้วสินะ นี่คือผลของการที่แกคิดหนีออกจากบ้านไปโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง” คิดยักไหล่ก่อนจะชำเลืองมองเจ้าบ่าวหนุ่มที่ยืนกำมือแน่น ดวงตาสับสนและมากไปด้วยอารมณ์


“หึ...ขอบใจนะ ที่ช่วยสอนบทเรียนนี้ให้กับฉัน” ลอว์แค่นเสียงและเบือนหน้าหนี


“การกระทำของแกทำให้ผู้หญิงคนนั้นต้องถูกสังคมประณาม และแกก็กลายเป็นคนมีบาดแผล ตัดใจซะ...อย่าได้คิดหนีออกจากกรงสีทองนี้อีก”


            “...”


            “เพราะการหลีกหนีความสุขสบายตรงหน้า คงทำให้พระเจ้าพิโรธน่าดู”

 






         

                                                       TALK WITH WRITER

                                             สวัสดีทุกๆ คนค่าาา หายหน้ากันไปเกือบ 2 เดือน 

รต์ยังไม่หายไปไหนนะแค่เรียนหนักขึ้นเองงง ขึ้นปี 2 แล้ว 

งานยังกะภูเขาแถมยังต้องเรียนวันหยุดวันเสาร์เลยไม่ว่าง 

เอาเป็นว่าไรต์จะพยายามเจียดเวลามาอัพน้าาา 

ขออภัยที่ล่าช้าค่ะ T    ^    T



O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

307 ความคิดเห็น

  1. #278 คุณนายคิม * (@thanchapor) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 18:43
    สงสารนามิ ฮือออออ
    #278
    0
  2. #251 diamonside (@diamonside) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 01:36
    ฮือออ จะโกดทุกคนที่มาหยามกันแบบนี้ โป้งลอว์ด้วย!
    #251
    0
  3. #198 โลลิค่อน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 22:05
    มาต่อนะค่ะ
    #198
    0
  4. #149 Elizabeth✿ (@sharon110) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 00:33
    นั่นปากหรอบอนนี่ -0-......
    นามิอย่าไปยอมซัดนางให้หงายไปเลย!
    เข้าใจค่ะไรท์ว่างานเยอะขึ้นเวลาน้อยลง ;v; เป็นกำลังใจให้นะคะ รอติดตามอยู่เสมอค่ะ!
    #149
    0
  5. #148 L-KHR (@maifha926) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 15:16
    มาอัพต่อเน้ออออ
    #148
    0
  6. #147 mook12098 (@mook12098) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 06:36
    กลับมาแล้วววววววว!!!!!
    #147
    0
  7. #139 ImCorazon (@Corazonhd) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 08:53
    อยากให้อัพเรื่อง kidnap -
    #139
    0
  8. #137 torao-d-water (@torao-d-water) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 17:12
    อัพแล้วดีใจอะ5555นึกว่าจะไม่อัพซะแล้ว
    #137
    0
  9. #136 วชิราพร (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 14:23
    คิดแกรรรรรรรรรรรร๊

    ฉันจะฆ่าเเกให้ได้



    อัพต่อเลยนะคะ

    ชอบๆ
    #136
    0
  10. #135 Nutnicha (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 14:18
    แล้วอย่างนี้...เมื่อไรจะคืนดีกันได้ล่ะT.T

    มาต่อไวๆนะไรท์ ลุ้นๆ
    #135
    0
  11. #134 Little blue_Belle (@Belle_Chayada) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 12:32
    ว๊ากกกกกก อีนางยูทัส!!! แกจำไว้เลยนะ ฮึ่ยๆๆๆ

    #ฟินรูปสุดท้ายค่ะ แหม ช่างเป็นคู่เหมาะสมอะไรแบบนี้น้าาา อุ้ย ขอโทษ ผิดคู่ๆ 555
    #134
    0
  12. #133 oTartaruSo (@A-D_C) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 11:53
    T_T สงสารนามิ ช้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า นามิอย่าไปแคร์นะชีวิตเธอต้องดีขึ้น
    คิดนายร้ายมาก ส่วนหมอนี่....
    ไรท์สู้ๆนะตั้งใจเรียน รออ่านอยู่เสมอค่ะ
    #133
    0
  13. #132 BNRB (@lookmeesecret) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 09:41
    โหหห เกลียดคิดว้ะ ไม่เห็นต้องทำถึงขนาดนี้เลย สงสารนามิอ้ะ นามิอย่าไปแคร์ต้องอยู่ให้ได้เมื่อไม่มีลอว์
    #132
    0
  14. #131 _NesZaZa_ (@_NesZaZa_) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 08:10
    คิดนิสัยไม่ดีอ่ะะ มาทำงี้กะนามิได้งายย
    ไรต์สู้ๆนะคะ ขยันทำงานมากๆๆๆ แล้วกลับมาอัพให้อ่านไวๆน้าา ^^
    #131
    0
  15. #130 Tell1037 (@tell1037) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 08:07
    ยูทัสคิดดดดด ฉันจะฆ่าแกรรรรรร๊
    #130
    0
  16. #129 Claudia my name (@miaterry) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 06:19
    ไรท์คิดว่าแอดจะดองไม่กลับมาซะแล้ว// Welcome Back
    #129
    0