ONE PIECE. - LOVELY TAXI METER.

ตอนที่ 11 : TAXI METER 10 : พ่อแม่ลูก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 328
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    25 ต.ค. 59



คุณเป็นเหมือนกับดวงอาทิตย์

ไม่ใช่แค่สดใส แต่ทำให้โลกร้อนขึ้น



 

            หลังจากที่เกมส์เพ้นต์บอลเสี่ยงตายนั่นจบลงพวกเราก็ถูกพากลับมายังชายฝั่ง ผู้คนมากมายยืนออกันอยู่ที่หาดทรายทั้งที่ตอนนี้เวลามันก็เลยไปกว่าเที่ยงคืนแล้ว ฉันและลอว์ยืนหาวหวอดๆ ขณะที่กำลังรอลงจากเรือ ไม่มีการโบกมือเซย์ฮายหรือหยิบเมคอัพขึ้นมาเติมใดๆ ทั้งสิ้น

 

            ก็เกือบได้ตกเหวตาย แถมลงไปจูบกับพื้นโลกเชียวนะ...เวลาแบบนี้เงินสิบล้านฉันก็ยิ้มไม่ออกหรอกน่า  -_-

 

            “เอาล่ะค่า!! ขอต้อนรับผู้เข้าแข่งขันที่ได้เดินทางกลับมาอย่างปลอดภัยนะคะ จากผลการแข่งขันเกมส์แรก...เพ้นต์บอล!! เราได้ผู้ชนะมาทั้งหมด 6 ทีมจาก 10 ทีมค่า!!!

 

            เฮๆๆๆ~~~ แปะแปะแปะ...

 

            เสียงร้องและเสียงปรบมือของผู้ชมดังไปทั่วชายหาด ยิ่งดึกผู้คนก็ยิ่งคึกคักมากกว่าตอนกลางวันเสียอีก ...หยั่งกะฟูลมูน ปาร์ตี้ -_-;;;

 

            อยากอาบน้ำนอนชะมัด...ผมสีส้มของฉันถูกลมตีจนไม่เป็นทรง แถมยังมีเสดทรายเกาะเต็มตัวไปหมด แล้วยังไอเกลือที่ทำให้รู้สึกเหนอะหนะเหมือนลืมอาบน้ำก่อนออกจากบ้านนี่อีก

 

            รีบๆ ปล่อยพวกเราไปสักทีสิโว้ยยยยยยย -*-

 

            “ในเมื่อมีผู้ชนะ เราก็ต้องมีรางวัลให้ค่ะ!...ขอเชิญผู้ชนะก้าวออกมาข้างหน้าด้วยนะค่า!!

 

            รางวัล? ...รางวัล = เงิน

 

            $___$!!!! ปิ๊ง!

 

            ก่อนหน้าที่เคยยืนสัปหงกอยู่หลังลอว์ เมื่อได้ยินเสียงประกาศฉันก็แทรกกายไปยืนอยู่หน้าสุดทันทีราวกับความเหนื่อยและเรื่องตกหน้าผากลายเป็นเพียงเรื่องขี้ปะติ๋วไปซะงั้น

 

            สต๊าฟหนุ่มเดินถืออะไรสักอย่างขึ้นมาบนเวที ก่อนจะส่งมอบมันมาให้ฉันและเรียงต่อๆ ไปให้ผู้ชนะทีมอื่น ลักษณะของมันเป็นถุงกระดาษสีฟ้าขาวมีน้ำหนักพอสมควร โฮะ! แบบนี้ข้างในจะต้องเป็นทองหรือเหรียญมากแน่ๆ เลยถึงได้หนักขนาดนี้...

 

            “ถุงแป้งเนี่ยนะ -_-;”เสียงเนือยๆ ของลอว์ดังขึ้นข้างฉัน หมอนั่นจ้องถุงที่ฉันอุ้มไว้อย่างไม่น่าเชื่อ เดี๋ยวนะ...ถุงแป้งงั้นหรอ?

 

ฉันพลิกไปอีกด้านและพบวาไอ้ รางวัลที่ว่ามันคือถุงแป้งอย่างที่หมอนั่นบอกจริงๆ...

 

“เดี๋ยวก่อนสิ!! นี่มันหมายความว่ายังไง! TOT” ฉันโวยวาย ไม่อายสายตาผู้ชมด้านล่าง

นี่มันเหนือความคาดหมายไปแล้วนะโว้ยยย คิดจะให้ผู้ชนะไปทอดไก่ชุบแป้งโกกิรึไงยะ!!

 

            “คุณเข้าใจไม่ผิดหรอกค่ะ...สิ่งที่คุณได้เป็นรางวัลคืออีกหนึ่งภารกิจในเกมส์ที่คุณกับคนรักในทีมต้องช่วยกันดูแล นั่นก็คือ ภารกิจพ่อแม่มือใหม่นั่นเองค่า!!!

 

            “พ่อแม่มือใหม่?!

 

            “ถุงแป้งที่เราแจกให้นั้นตอนนี้ได้กลายเป็นคือลูกๆ ของพวกคุณ ที่ต้องดูแลจนกว่าเกมส์จะจบลงเพราะฉะนั้นในระหว่างการเล่นเกมส์ถ้าถุงแป้งเกิดชำรุด ฉีกขาด ขึ้นรา มดตอม จมน้ำหรือสูญหายจะถือว่าแพ้และต้องออกจากเกมส์ทันที นอกจากนี้ทุกทีมต้องดูแลอย่าให้ลูกของคุณมีน้ำหนักลดลงเกินกว่า 500 กรัม ไม่อย่างนั้นจะปรับแพ้ทันทีเลยค่ะ!!

 

            “ดะ...เดี๋ยวเซ่...แป้งนี่มันขึ้นราได้ด้วยเรอะ ละ...แล้วฉันต้องทำยังไงบ้าง...”

 

            “ตอนนี้ให้ทุกคนแยกย้ายกันไปพักผ่อนได้เลยค่า หรือจะอยู่ฉลองปาร์ตี้ที่ชายหาดต่อก็ได้นะคะ แต่พรุ่งนี้เช้าเรามีกิจกรรมกันตอน 8 โมงเช้า ขอให้มารวมกันที่นี่ให้ตรงเวลาด้วยนะคะ!!

 

            เลี้ยงลูกที่เป็นถุงแป้งโกกิเนี่ยนะ...เกมส์บ้าอะไรวะเนี่ยยยย TOT;;

            ละ...แล้วฉันต้องให้นมมันกินมั้ย

บ้าเรอะ!! ฉันมีน้ำนมที่ไหนกันเล่า TT^TT

 

 

 

 

ห้องพัก


เราได้นอนในโรงแรม 4 ดาวที่ทางเกมส์จัดไว้ให้ มันก็พออยู่ได้หรอกแต่สิ่งทาหนักใจกว่านั้นก็คือสมาชิกใหม่น้ำหนัก 1 กิโลนิดๆ ผิวขาวจั๊วะแถมยังเป็นใบ้ไม่ร้องสักแอะอีกต่างหาก

 

“เราควรตั้งชื่อให้เจ้าหนูนี่หน่อยนะ” ลอว์พูดพลางหยิบปากกาเมจิกขึ้นมาวาดอะไรสักอย่างลงบนถุงแป้ง

 

“นี่!! อย่าทำอะไรลูกฉันนะ!!

 

“นี่ก็ลูกผมเหมือนกัน -_-

 

อึก...ลูกเราเหมือนกันงั้นหรอ (;//////;)

 

เฮ้ย! ยัยนามิ เลิกมโนได้แล้ว นี่มันเกมส์ ลูกหล่อนไม่มีชีวิต แถมเธอกับผู้ชายคนนั้นก็ไม่ได้มีอะไรนอกจากสถานะคู่หมั้นปลอมๆ เท่านั้น คิดบ้าอะไรอยู่!!

 

“อ่ะ...เสร็จแล้ว ค่อยดูเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาหน่อย” ลอว์วางถุงแป้งลงบนโต๊ะ หมอนั่นใช้เมจิกวาดตากลมๆ สองข้างและปากโค้งขึ้นเป็นรูปตัวยู  “เธออยากให้เป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย”

 

“ผู้หญิงสิ...จะได้สวยเหมือนแม่ไงล่ะ” ฉันชี้นิ้วเข้าหาตัวเองเหมือนเป็นแบบอย่าง “โตขึ้นจะได้มีผมสีส้มเหมือนฉัน ใช่มั้ยจ้ะ...ดีดี้”

 

“ชื่อเฉิ่มชะมัด นั่นคนหรือหมา -_-

 

“อะไรล่ะ!! นายไม่อยากได้ลูกสาวรึไงยะ!

 

“ผมคิดว่าลูกชายน่าจะเลี้ยงง่ายกว่า อยากน้อยก็คงไม่หนวกหูเท่าไหร่ =_=

 

“นี่นายหาว่าฉันเสียงแหลมหรอยะ!

 

“อาเหม็ดมาหาพ่อมา อยู่กับแม่เดี๋ยวหูบอดไม่รู้ด้วยนะ”

 

“ลูกนายเกิดในทะเลทรายรึไงยะ!!” ฉันโวยวายเมื่อลอว์คว้าถุงแป้งไปอุ้ม

 

“แป้งกับทรายก็เหมือนกันแหละน่า -_-” ลอว์วางดีดี้หรืออาเหม็ดลงตรงกลางที่นอนซึ่งเป็นเตียงคิงไซส์กั้นระหว่างเราสองคน  “จุ๊ๆ...เด็กจะนอนอย่าส่งเสียงดังสิ”

 

“เล่นซะเหมือนจริงเลยนะ” ฉันแค่นหัวเราะแต่ก็ช่วยลอว์เลิกผ้าห่มให้ถุงแป้ง เออ เอาเข้าไป...นี่ฉันเสียสติไปแล้วแน่ๆ -_-

 

“เตียงนอนโรงแรม 4 ดาวมันเป็นอย่างนี้นี่เอง” ร่างหนาถอนหายใจหลังเอนกายลงบนเบาะนุ่มและหลับตาพริ้ม ใจจริงฉันก็อยากจะไล่หมอนั่นไปนอนที่โซฟาหรอกนะ แต่เพราะวันนี้ไหนๆ ก็เหนื่อยมาทั้งวัน ไหนจะเรื่องที่ช่วยฉันไว้จากหน้าผานั่นอีก...

 

ฉันก็เลยปิดไฟแล้วนอนลงบ้าง ถึงเตียงจะนุ่มไม่เท่ากับที่นอนสปริงเสริมขนนกเกรดเอนำเข้าจากอิตาลี่เหมือนที่บ้านก็เถอะ

 

พรุ่งนี้จะต้องไปเจออะไรอีกนะ...เกมส์จะโหดขึ้นอีกแค่ไหนก็ไม่รู้ มันจะเสี่ยงตายอีกหรือเปล่า แล้วจะเกิดอะไรที่ไม่คาดฝันกับฉันอีกมั้ย คนที่อยู่เบื้องหลังพวกนั้นเป็นใคร...

 

เพราะความเห็นแก่เงินของฉันแท้ๆ... ถอยหลังกลับตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้วสินะ

 

“ไม่ต้องกลัวหรอกน่า”

 

หือ?...

 

“ยังไม่นอนอีกหรอ” ฉันจ้องเพดานสีขาวในความมืด เมื่อได้ยินเสียงจากคนข้างตัว

 

“จะไปหลับได้ยังไง คุณเล่นกัดฟันกรอดๆ ขนาดนี้ เดี๋ยวอาเหม็ดก็ตื่นพอดี -__-

 

“พรุ่งนี้พวกนั้นอาจจะเอาให้ฉันตายไปเลยก็ได้”

 

“...”

 

“เพราะความหน้าเลือดของฉันแท้ๆ...แค่ความคิดที่ว่าอย่างน้อย 10 ล้านก็น่าจะลงทุนให้บริษัทได้กำไรคืนมาบ้างแท้ๆ”

 

“อาเหม็ดคงเสียใจแย่ ที่ต้องกำพร้าแม่เร็วขนาดนี้”

 

“นี่นาย...มันไม่ใช่เวลามาตลก...”

 

“เพราะฉะนั้นฟังไว้นะไอ้หนู พรุ่งนี้แกต้องช่วยพ่อดูแลแม่นะรู้มั้ย ลูกผู้ชายต้องปกป้องคนอื่นให้ได้เข้าใจมั้ย” ฉันได้ยินเสียงฝ่ามือของลอว์ตบถุงแป้งเบาๆ

 

“ลอว์...นี่นาย”

 

“นอนได้แล้ว เราต้องชนะในเกมส์นี้...ฉันสัญญา”

 

ฉันมองไม่เห็นรอยยิ้มของหมอนั่น มีแค่เสียงกรนเบาๆ หลังจากนั้นสักพัก พร้อมกับบรรยากาศที่รู้สึกอบอุ่นซะจนดูงี่เง่า แต่ฟังดูก็ไม่เลวเหมือนกัน

 

ขอบคุณนะ....

 

 

รุ่งเช้า...

 

หาวววววววว~~~

 

เมื่อคืนนอนซะเต็มอิ่มเลยแฮะ ฉันลุกขึ้นจากเตียงเมื่อรู้สึกว่าแสงแยงตาจนนอนต่อไม่ลง นาฬิกาบอกเวลาหกโมงเช้า รอยผ้าห่มข้างตัวถูกเลิกออกไปเรียบร้อย สงสัยหมอนั่นจะลงไปหาอาหารเช้ากินแน่ๆ...

 

ว่าแต่ดีดี้อยู่ไหนเนี่ย? -_-;;

 

“ให้ตายสิ...หมอนั่นเอาลูกฉันไปไว้ที่ไหนเนี่ย!” จะว่าไปห้องพักที่นี่มีครัวให้เสร็จสรรพเลยนี่นา หรือว่าลอว์จะเอาดีดี้ไปไว้ที่นั่น...

 

แย่ล่ะ...ถ้าพวกแม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดแล้วเข้าใจผิดจะทำยังไงเนี่ย...

 

ฉันก้าวฉับๆ ไปยังครัวแต่กลิ่นๆ หนึ่งกลับลอยฟุ้งสวนกลับออกมา ด้วยความหอมหวานชวนเรียกน้ำย่อยเสียเหลือเกิน ฉันจึงตัดสินใจก้าวเข้าไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น

 

แผ่นหลังเปลือยเปล่าของหมอนั่นกำลังวุ่นวายอยู่หน้าเตา ผู้ชายที่มีรอยสักลิเกๆ กับการทำครัวงั้นหรอ หึ...

 

“ตื่นแล้วหรอ กินแพนเค้กสิ”

 

“แพนเค้ก?”

 

“ถือว่าตอบแทนบุญคุณคราวที่แล้วตอนผมป่วยแล้วกันนะ” ลอว์เทแพนเค้กลงบนจานสองจาน สีสันหน้าดูน่ากินสุดๆ ทว่าจิตใจฉันกลับรู้สึกระแวงขึ้นมาแปลกๆ

 

“นายเอาแป้งมาจากไหน...แม่บ้านคงเอามาให้ใช่มั้ย ^_^;;

 

“อาเหม็ดเป็นลูกที่กตัญญูสุดๆ ไปเลยล่ะ -.-” หมอนั่นตอบด้วยหน้าตานิ่งเฉยๆ ก่อนขยับตัวออกจากเตา เผยให้เห็นวัตถุดิบที่วางเรียงรายบนเคาต์เตอร์ครัวและ...ถุงแป้งสีฟ้าขาวที่ถูกเปิดออกเป็นช่องเล็กๆ ตรงมุมถุง

 

“ดีดี้ลูกแมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม๊ TOT

 

“ใช้ไปไม่เกิน 500 กรัมหรอก ผมชั่งน้ำหนักแล้ว -_-

 

“นาย...นายมันฆาตกร T^T

 

“เป็นลูกก็ต้องหัดทนแทนบุญคุณพ่อแม่สิถึงจะถูก -_-

 

“นายฆ่าลูกช้านนนนนนนนนนนนนน!!!










TALK WITH WRITER

ตอนนี้เอาฮานะ 5555555 0[]0 ช่วงนีไม่ค่อยสบายค่าเลยไม่ได้มาอัพ

รอติดตามตอนต่อๆๆ ไปด้วยน้า รักคนอ่านทุกคนจ้าาา



O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

306 ความคิดเห็น

  1. #298 -ymmij (@-ymmij) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 12:33
    ลอว์นั่นลูกเลยนะ! 555555
    #298
    0
  2. #274 คุณนายคิม * (@thanchapor) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 12:46
    ตลกลอว์อ่ะ 55555555555
    #274
    0
  3. #247 diamonside (@diamonside) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 00:54
    น่ารักก อาเหม็ดลูกกตัญญู555555555
    #247
    0
  4. #192 โลลิค่อน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 21:17
    สนุกมากค่ะ
    #192
    0
  5. #144 ◇ ZAICO ◇ (@soraaki) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 08:22
    น่ารัก 55555555 เป็นลูกที่มีความกตัญญูมากค่ะ
    #144
    0
  6. #86 Kangsadan Thaweesub (@fiidomgalz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 11:24
    ตลกอ่าาา 555555555 กลับมาแต่งต่อเรื่อยๆนะไรท์ จิ่รอออออ
    #86
    0
  7. #85 [YUKI-CHAN]™ (@-YUKI-JANG-) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 07:22
    โอ๊ย 555 ตั้งแต่ชื่อแล้ววว 555555 ตั้งชื่อได้แปลกมากก 555 ลอว์นี้ก็เหลือทน เอาลูกตัวเองไปทำแพนเค้ก แล้วยังมีหน้ามาบอกว่าทดแทนบุญคุณด้วยนะ ขำ 555555555555
    #85
    0
  8. #84 PpPPuii (@PpPPuii) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 17:38
    555 ขำกับถุงแป้ง
    #84
    0
  9. #83 Bloody Rose (@sayurahime) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 13:40
    โอ๊ยฮา!!!!! ลอว์ฆาตกรรมลูกชายเจ้าข้าเอ๊ย!!!!!!!!!!!!1
    #83
    0
  10. #82 mook12098 (@mook12098) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 07:37
    ม้าาายยย ลอววววว์!!เอาลูกตัวเองมาของกินได้ยังไงงงง!!แล้วทีนี้ดีดี้จะอ้วนพลีเหมือนเดิมได้ไหมเนี้ยยยยย//หายไวๆเน้อไรท์
    #82
    0
  11. #81 _NesZaZa_ (@_NesZaZa_) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 06:26
    เอาลูกไปทำเป็นของกินได้งายยยยยย ลอวววววว์ --
    #81
    0
  12. #80 Tell1037 (@tell1037) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 05:53
    เอาไปทำของกินหน้าตาย 55555555 ลูกตัวเองนะนั่นนน
    #80
    0
  13. #79 BNRB (@lookmeesecret) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 23:46
    555555555555555 ลอว์กะนามิมีลูกสะแล้ววววว จะอาเหม็ดหรือดีดี้ก็ต้องกตัญญูนะ
    #79
    0