[Fic]Prince of tenniS :: My PrincesS

ตอนที่ 5 : Episode 04 : หนึ่งวันอันแสนยุ่งของคิคุมารุ(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    8 ก.พ. 52

# Prince OF TenniS #
[
EpiSodE
04 ]




เช้าวันถัดมาหลังจากการพบปะ(โดยบังเอิญ)ของเร็นงินและเซงาคุได้จบลงเมื่อวานนี้ หนุ่มผมแดงนามคิคุมารุ เอจิ ยืนแปรงฟันอยู่หน้ากระจกอย่างสบายอารมณ์ แล้วเสียงของพี่สาวเขาก็ดังขัดขึ้น

"นี่!เอจิลงมาทานอาหารช้าวได้แล้วเดี๋ยวก็สายหรอกนี่เจ็ดโมงแล้วนะ" เขารีบกลั้วน้ำแต่งตัวอย่างรวดเร็วและรีบวิ่งลงบันไดฉวยขนมปังปิ้งไปทันทีแต่ก่อนจะได้ก้าวผ่านประตูไปเสียงพี่สาวเขาก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"นี่!เอจิจะรีบมากอะไรขนาดนั้น วันนี้เป็นไข่เจียวอย่างฟูของชอบเอจิเชียวนะ" ได้ยินดังนั้นคิคุมารุก็กลืนน้ำลายลงคออย่างช้าๆในมือเขามีขนมปังปิ้งอยู่สองแผ่น

"วะ..วันนี้ผมมีซ้อมน่ะฮะ!ไปล่ะคร้าบ!!" แล้วคิคุมารุก็รีบแจ้นออกไปทันทีก่อนจะอดใจไม่ไหวต้องอยู่ทานข้าวเช้าจนหมดเวลาประตู(โรงเรียน)ปิดกันพอดี


"นี่วันบ้าอะไรของฉันนะเนี่ย" คิคุมารุโอดครวญแล้วตอนนี้เขาก็อยู่ในรถไฟแล้วซึ่งตอนเจ็ดโมงคนก็ค่อนข้างจะแน่นเอาการแล้วมันก็เป็นช่วงเวลาในการเร่งรีบของใครหลายๆคน ดีนะเนี่ยที่เขาหาที่นั่งได้ทันไม่งั้นได้ยืนโหนและเบียดกับผู้โดยสารคนอื่นแน่

เมื่อรถไฟจอดที่สถานีเรียบร้อยแล้วผู้โดยสารบางส่วนก็รีบเดินออกจากรถไฟทันทีและผู้โดยสารคนอื่นที่รออยู่ก็เข้ามาแทนที่ รถไฟเคลื่อนออกจากสถานีทันทีที่ผู้โดยสารทุกคนขึ้น-ลงจากรถหมด

....

"โอ๊ย!" เสียงใสๆดังเข้าโสตประสาทของคิคุมารุทําให้เขาหันไปหาต้นเสียงทันทีที่ได้ยิน เจ้าของเสียงร้องนั้นที่แท้ก็คือโฮโช อายามิ น้องสาวรองกัปตันเร็นงินนั่นเอง

เธออยู่ในชุดนักเรียนปกกะลาสีแขนยาว ผมถูกมัดเป็นแกละสองข้างผูกด้วยโบว์สีฟ้าซึ่งมันช่างขัดกับสีชุดนักเรียนที่เป็นสีชมพูนัก ผมที่มัดเป็นแกละนั้นยาวแทบจะมัดเป็นอะไรก็ได้ ถ้าปล่อยผมแล้วงี้มันไม่แทบจะกราบพื้นเลยหรือไงกัน

"นี่!เธอไม่เป็นอะไรนะ" คิคุมารุเดินเข้าไปถามเด็กสาวที่ตอนนี้นั่งจุมปุ๊กอยู่กับพื้นและลูบก้นเบาๆเนื่องจากตอนที่เธอล้มลงไปนั้นมันล้มลงไปกระแทกกับพื้นอย่างแรง

"อะ...อืม อ๊ะ!" อายามิอุทานออกมาเมื่อเห็นหน้าคิคุมารุส่วนคิคุมารุก็รู้สึกงงและแปลกๆกับแม่เด็กสาวคนนี้

.

.

.


~ หน้าโรงเรียนเซชุน(เวลา 7.10 น. เป๊ะๆ!) ~

"อ่ะ นี่ค่ะ! (^  ^) " แล้วอายามิก็ยื่นผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดให้กับคิคุมารุ และคิคุมารุก็รับมาด้วยสีหน้าติดงงนิดๆ(ย้ำ!!นิดๆ)

"นะ..นี่ "

"ตอนนั้นพี่ชนหนูหกล้มแล้วรุ่นพี่ก็ยังช่วยพาหนูไปส่งที่บ้านอีกด้วย แถมรุ่นพี่ก็ยังเอาผ้าเช็ดหน้าผืนนี้มาพันแผลให้อีก ก็เลยกะว่าจะซักแล้วคืนรุ่นพี่ให้ได้น่ะค่ะ  ฮิ!(^ v ^)...ไปนะคะ" พูดจบอายามิก็ยิ้มให้นิดๆก่อนจะวิ่งไปโรงเรียนอย่างรวดเร็ว

คิคุมารุมองอายามิที่วิ่งไปจนลับตาก่อนจะก้มลงมองผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นที่เธอยื่นมาให้เมื่อไม่กี่นาทีนี้พร้อมกับความรู้สึกต่างๆที่ถาถมเข้ามา

****************

ตอนนี้เหลือเวลาอีกไม่ถึง 15 นาทีก่อนที่ซ้อมช่วงเช้าจะหมดเวลา คิคุมารุวิ่งเข้ามาในชมรมด้วยความเหนื่อยพร้อมกับเสียงประกาศิตของกัปตันทีมที่ดังมาจากในสนาม

"โทษฐานที่มาสาย คิคุมารุไปวิ่งรอบสนาม 30 รอบปฏิบัติ!!"

"ง่า!ทําไมก๊าน!!!(> [] <)"

.

.

.

.

.

.



.

.

.

.

หลังพักเที่ยง : ในชั่วโมงเรียน

"เฮ้อ~นี่มันวันบ้าอะไรกันนะเนี้ยว! ทําไมฉันถึงเจอแต่เรื่องซวยๆนะ(คงเป็นเพราะฟ้าลิขิต : Hiroki(ใครบอก!?ข้าน้อยลิขิตต่างหาก 55+ : Makoto))" คิคุมารุบ่นระหว่างนั้นอาจารย์ก็อธิบายเกี่ยวกับเนื้อหาในหนังสือไปเรื่อยๆอยู่หน้าห้อง

"เอาน่าเอจิเดี๋ยวก็มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นเองนั่นแหละ" ฟูจิปลอบ

"มันเกิดแล้วล่ะไอ้เรื่องดีๆที่ว่าน่ะ..." คิคุมารุพูดออกมาลอยๆ

"เอ๋!นายว่าไงนะ"

"เอ๊าะ!เปล่าๆๆ" 

เฮ้อ!สวัสดีครับ ผมคิคุมารุ เอจิ ผมก็ไม่รู้น่ะนะว่าอะไรไปดลบันดาลให้ฟ้าลิขิตทําให้ผมซวยทั้งวันจวบจนตอนนี้ก็ครึ่งค่อนวันแล้ว ถ้าพูดถึงเรื่องดีๆก็แค่เมื่อเช้าตอนที่เจออามิจัง(อายามิ)เท่านั้นแหละ(^ //// ^) (แล้วนายจะหน้าแดงหาไรฟร่ะ!(= A =)a : Makoto/Hiroki)

ตอนนั้นผมก็นึกอยู่แล้วว่าทําไมถึงได้รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาอามิจังนัก ที่แท้เธอก็คือคนที่ผมเคยช่วยไว้ในตอนนั้นน่ะเอง 

พอดีตอนนั้นหลังเลิกชมรมผมไปแวะร้านขายเบเกอรี่เพื่อเอาของที่พี่สั่งไว้ แล้วตอนที่ผมกําลังจะออกจากร้านผมก็ดันเสล่อไปชนอามิจังที่เพิ่งเข้ามาในร้านเข้า เฮ้อ~ผมว่าถ้าอยากรู้ล่ะก็คงต้องให้มาโกโตะคุงทําตอนพิเศษให้แล้วล่ะ ไม่งั้นยาวเลย (= _ +)a

'งืม~เมื่อไรจะหมดคาบซะทีน้า!น่าเบื่อจริงๆเลย' ผมคิดแล้วฟุบลงกับโต๊ะโดยมีหนังสือเรียนตั้งบังไว้

"เอ้า!คิคุมารุคุงช่วยอ่านต่อทีซิ" แย้ก!!ผมว่าผมต้องไปให้หมอดูดูดวงของอาทิตย์นี้ให้ผมแล้วล่ะเพราะมันซวยจริงๆที่ต้องอ่านพวกเรื่องภาษาญี่ปุ่น ถ้าให้อ่านพวกประวัติศาสตร์จะไม่ว่าอะไรสักกะติ๊ด! -*-

"อะ!คร้าบ" ผมรีบเด้งตัวลุกขึ้นยืนทันทีพร้อมหนังสือในมือ

"หน้า 54 บรรทัดที่ 3" 

"โอ๊ะ!แต๊งกิ้ว!ฟูจิ (^ _ ^)" ผมขอบคุณฟูจิเบาๆ

"อะ เออ..ถ้าได้ลองพิจารณาในส่วน..."


หลังหมดคาบภาษาญี่ปุ่นก็ต่อด้วยคาบวิชาประวัติศาสตร์ แต่ไม่รู้ว่าอาจารย์เขาหัวไปโขกเสาที่ไหนมากันถึงได้เรียกชื่อผมผิดตลอดทั้งชั่วโมง (= _ =)a

"เออ..คาคุมารุคุงไหนลองตอบคําถามข้อนี้ให้ดูหน่อยซิ" โธ่~!!อาจารย์!!ผมพิ่งบอกไปเมื่อไม่นานนี้เองนะฮะว่าผมชื่อ คิคุมารุ ไม่ใช่คาคุมารุอะไรนั่น

หน้าตายังกะปลากะโฮ้ถูกเสียบ(เอ๊ะ!เป็นไงอ่ะ?? : Makoto/Hiroki)มาเกิดใหม่ ยังบังอาจเรียกชื่อผมผิดอีกหรือไงฮะ (- _ -)


(ดูเหมือนหมอนี่จะภูมิใจที่ตัวเองเกิดมาหน้าตาดีนะครับมาโกโตะคุง : Hiroki)
(นั่นสิ - _ - ... แต่ถึงยังไงผมก็ยังหน้าตาดีกว่าอยู่ดีนั่นแหละขอรับ *ผัวะ แอ็ก!!(โดนแฟนคลับคิคุมารุกระโดดเตะเพราะฉะนั้นไปดีเถิดนะมาโกโตะคุง สาธุ! // ทีมงาน) : Makoto)


"ตอบปี 1983ครับ!แล้วก็นะฮะอาจารย์ผมบอกหลายรอบแล้วนะฮะว่าผมชื่อคิคุมารุไม่ใช่ คาคุมารุ"

"โอ๊ะ!โทษทีๆวันนี้ฉันรู้สึกเบลอๆนิดหน่อยน่ะเลยเรียกชื่อคนเขาผิดไปทั่ว เอ้า!ตอบได้ดีมากคิคุมารุคุงนั่งลงได้" ที่อาจารย์บอกว่าเรียกชื่อคนผิดไปทั่วเนี่ยผมว่าแค่ผมคนเดียวมากกว่านะ แล้วอาจารย์กับผมคงพูดเป็นครั้งที่ร้อยได้แล้วมั้ง...

"ฮะๆๆดูท่าคงถึงเวลาทีอาจารย์แกต้องไปตรวจเช็คระบบความจําซะแล้วล่ะ เนอะเอจิ" ฟูจิพูดอย่างอารมณ์ดีในขณะที่คนที่พูดถึงกําลังเล่าเรื่องประวัติศาสตร์ตั้งแต่ยุคแรกๆให้นักเรียนฟังอย่างเช่นทุกครั้งจนคนเรียนฟุบหลับไปทีละคนสองคน

****************

"นี่เอจิ"

"....."

"เอจิ"

"เฮ้อ~"

"เอ-จิ!"

"ฮะๆ!?อ้อ โออิชิเองหรอมีอะไรอ่ะเรียกซะดังเชียว" เจ้าของชื่อสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะถามคนที่เรียกอย่างสงสัย

"ฉันเรียกนายตั้งนานแล้วหรอกน่า แล้ววันนี้นายเป็นอะไรไปน่ะถึงได้มาสายเชียวปกติเห็นมาเช้าดีนี่นา??" โออิชิว่า

"คือ... ไม่มีอะไรหรอกน่าโออิชิแล้วตกลงมีธุระอะไรงั้นหรอถึงได้เรียกน่ะ?" คิคุมารุตั้งท่าจะตอบแต่ก็เงียบไม่บอกจากนั้นก็ถามคําถามเดิมอีกครั้ง

"เฉพาะนักกีฬาตัวจริงให้แยกย้ายกันไปซ้อมแต่ละคอร์ทตอนนี้คนอื่นเขาก็แยกย้ายกันไปหมดแล้วเหลือแต่นายเนี่ยแหละที่ยังยืนเหม่ออยู่ตรงนี้"

"อืม งั้นหรอๆงั้นก็ไปซ้อมกันเถอะโออิชิเราจะแพ้ทีมอื่นไม่ได้เด็ดขาด" คิคุมารุพูดพร้อมกับดันหลังโออิชิให้เดินไปยังคอร์ทว่างที่อยู่กลางสนาม

"แน่ใจนะว่าไหวน่ะเอจิ?" โออิชิถามเพื่อความแน่ใจ

"ไหวสิๆเอาล่ะนะโออิชิ" อีกฝ่ายพยักหน้าให้จากนั้นคิคุมารุก็โยนบอลขึ้น

"หวา!รุ่นพี่คิคุมารุระวังบอลด้วยฮะ" เสียงของโมโมชิโระตะโกนเตือนเพราะลูกเทนนิสที่เขาตบกลับไปมันดันเด้งออกนอกคอร์ทซะได้แถมได้จังหวะดีจริง!จริ๊ง!(คําเตือน - กรุณาอ่านเป็นเสียงสูงอย่าบิ้วอารมณ์นานเดี๋ยวหมดบรรทัดก่อน(หมดไปแล้วล่ะ!(- _ -a)))

ทําไมน่ะหรอ?ก็มันเด้งกระดอนแต่ละทีสูงจริงๆ ยังกับคลื่นเสียงเพลงแนวร็อค((= [] =;;)เกี่ยวกันไหมนั่น : Hiroki/คนอ่าน) คิคุมารุหันไปตามเสียงแล้วลูกบอลที่โมโมะว่าก็เด้งอัดใส่หน้าเข้าให้เต็มรัก

"แอ๊ก!"

"รุ่นพี่/รุ่นพี่คิคุมารุ!!/เอจิ!!" ต่างฝ่ายต่างรีบรี่เข้าไปดูอาการคิคุมารุทันทีโดยเฉพาะเหล่าตัวจริง

"เป็นอะไรมากไหมคิคุมารุ(ในที่สุดก็มีบทเหมือนชาวบ้านเขา(^ O ^)// : Makoto)" เทะสึกะถามอย่างเป็นห่วงแต่ยังคงตีหน้านิ่งเหมือนเดิม

"อุ๊ย~เจ็บจังเลย" คิคุมารุยันตัวขึ้นมานั่งหลังจากที่ถูกบอลอัดใส่หน้าหงายไปนอนกับพื้น คิคุมารุเอามือปิดบริเวณจมูกไว้ ของเหลวๆสีแดงข้นไหลออกมาจากจมูกแล้วค่อยๆไหลหยดใส่เสื้อเขาทีละนิดๆจนเทะสึกะรีบสั่งให้พาไปห้องพยาบาลแทบจะในทันที

แล้วคนที่พาไปนั้นก็ไม่พ้นโออิชิและฟูจิ โดยมีคุณทากะตามไปด้วยอีกคนส่วนที่เหลือก็พากันหยุดซ้อมกันเพราะมีคนเจ็บและตอนนี้เทะสึกะก็กําลังหาตัวการอยู่

"ผมก็บอกแล้วไงว่าอย่าตบลูกด้วยดั้งค์สแมชแรงเกินเดี๋ยวมันจะเด้งออกจากคอร์ทเอาได้" เรียวมะพูดแล้วเอามือล้วงกระเป๋ากางเกง

"หนอย!ก็บอกแล้วไงว่ามันเป็นอุบัติเหตุน่ะ!อุบัติเหตุ"

"อย่างที่คาดไว้เลย ดูเหมือนช่วงนี้โมโมะเริ่มจะควบคุมแรงในการตีดั้งค์สแมชได้ไม่ค่อยดีสักเท่าไร" อินูอิพึมพํากับตัวเองแล้วเปิดสมุดบันทึกจดรายละเอียดเพิ่มลงไป

"โมโมชิโระวิ่งรอบสนาม 20 รอบ!(ข้อหาประมาท)เอจิเซ็นวิ่งรอบสนาม 10 รอบ!(ข้อหาทะเลาะในคอร์ท)ปฏิบัติ!!" ส่วนเทะสึกะก็รู้ตัวการแล้วด้วยสิเนอะ (^ _ ^)

เฮ้อ~เอาล่ะ!ขอให้โชคดีนะเหล่าตัวจริงสู้ต่อไปนะโอ้!! (^ O ^)/


ส่วนทางด้านอายามิที่เมื่อเช้าไปโรงเรียนสายก็....

.......

ห้องฝ่ายปกครอง

"แง้~!ทําไมฉันต้องมาทําอะไรแบบนี้ด้วยนะ!!" ก็ลงเอยด้วยการอยู่ช่วยงานในห้องฝ่ายปกครองกับฮารุสะที่เป็นกรรมการรักษาระเบียบ

"อย่าบ่นน่าอายามินี่ยังเล็กน้อยนะจ๊ะ!ถ้าหนักกว่านี้หน่อยอย่างน้อยก็โดนไปขัดห้องน้ำมัธยมคนเดียว...หรือจะเอาอย่างงั้น" พูดเสร็จรุ่นพี่ฮารุสะก็หันมายิ้มให้ซึ่งในความคิดของฉันมันคือรอยยิ้มของปีศาจชัดๆ

"(-_-  ) (  -_-) (-_-  ) (  -_-)...(เอาก็บ้าแล้วล่ะ)" ฉันรีบส่ายหน้าโดยด่วน อีกอย่างเมื่อเช้าฉันก็ถูกรุ่นพี่ฮารุสะจับไปวิ่งรอบสนามหลายรอบแล้วล่ะ แถมยังมีของแถมมาอีกนั่นก็คือวิดพื้น 10 ครั้ง

"งั้นก็ดี เพราะฉันขี้เกียจมานั่งคุมน่ะนะ(^ ^)" ง่ะ!แค่ไม่ต้องทําก็บุญแค่ไหนแล้วรุ่นพี่ฮารุสะ แต่อย่ายิ้มได้ไหม รุ่นพี่ยิ้มทีไรนึกถึงปีศาจในคราบนางฟ้าแสนดีทุกทีเลย (T ^ T) หรือรุ่นพี่เกิดมาเพื่อยิ้มหรืออย่างไรกัน โฮกกกกก(T O T)

"เอ้า!ทํางานๆรีบๆทํา จะได้กลับบ้านไปทานข้าวเย็น" ทราบแล้วค่าๆคุณกรรมการรักษาระเบียบแต่ชอบแหกซะเอง(อ้าว!?)

"โอ๊ะ!ขยันกันดีจังนะ!(^ ^)" เสียงนี้หรือว่า...

"ไงโคกะ แบบฟอร์มที่ให้พิมพ์เสร็จแล้วใช่ป่ะ!" ใช่แล้วรุ่นพี่โคกะนี่เอง รุ่นพี่เขายิ้มแล้วพยักหน้าให้รุ่นพี่ฮารุสะก่อนจะยื่นแบบฟอร์มที่ว่าให้ โฮกกกกกก(T O T) เวลารุ่นพี่โคกะยิ้มยังดีกว่าเวลาที่รุ่นพี่ฮารุสะยิ้มตั้งเยอะ โอ้ว!มันช่างล้ำเลิศจริงๆ(อะไรของแกเนี่ยอายามิ (= _ =a) : Makoto/Hiroki/คนอ่าน)

เอ!?แล้วแบบฟอร์มที่ว่ามันแบบฟอร์มอะไรอ่ะ??....

ระหว่างที่รุ่นพี่เขาคุยไปเรื่อยเปื่อยฉันก็เสนอหน้า(ย้ำ!เสนอหน้า - [] -)เข้าไปในวงสนทนาแล้วดูชุดเอกสารที่อยู่ในมือรุ่นฮารสะปรากฎว่าไอ้แบบฟอร์มที่ว่านั่นก็คือกระดาษจดรายชื่อคนมาสายและทําผิดกฎนี่เอง ช่องถัดๆไปก็เป็นช่องติ๊กจํานวนครั้ง ถัดไปอีกคือช่องเขียนจํานวนคะแนนที่ถูกหัก ถัดไปคือช่องว่างยาวไว้สําหรับเขียน

"ไงจ๊ะอายามิ เป็นเรื่องดีนะเนี่ยที่ฮารุสะเขาทําใบจดรายชื่อเนี่ย" ดีกับผีน่ะสิคะรุ่นพี่โคกะ(TT [] TT) เพราะตามปกติแล้วรุ่นพี่ฮารุสะเขาจะจดชื่อใส่เศษกระดาษไว้แล้วหักคะแนนและไม่เคยมีไปเป็นหลักฐานให้อาจารย์ฝ่ายปกครองดูเลยสักครั้งเพราะพี่เขาทําหายก่อนเอาไปให้เป็นประจําแต่รอบนี้เห็นทีจะได้ซวยกันถ้วนหน้าล่ะค่ะคุณผู้อ่าน (TT ^ TT)

"อ้าวๆ!เป็นอะไรไปน่ะอายามิทําหน้ายังกะจะขอส่วนบุญ" รุ่นพี่ฮารุสะเลิกคิ้วถามฉัน ง่า!ที่หนูเป็นแบบนี้ก็เพราะรุ่นพี่นั่นแหละ(เป็นซะงั้น(= _ =))

เฟี้ยว!

เอ๊ะ!เดี๋ยวก่อน...เมื่อกี้ดูเหมือนจะมีคนวิ่งผ่านหน้าห้องไปนะ - -++

เฟี้ยว!เอี๊ยด!!

"โย่!รุ่นพี่ฮารุสะ สวัสดีตอนเย็นนะคะ" อ้อ!ยัยฮิซาเมะนี่เอง ไอ้เราก็นึกตั้งนานว่าใครกันที่อาจหาญกล้าวิ่งผ่านหน้าห้องฝ่ายปกครอง ยังไงซะคนที่กล้าวิ่งผ่านก็มีแค่ยัยนี่คนเดียวเท่านั้นแหละ( -  - )

"อืม เช่นกันฮิซาเมะ"

"โอ้!ว่าไงอายามิได้ข่าวว่ามาสายชิมิ (^ ^)//" เออสิฟ่ะ!ถ้ารู้แล้วอย่าตอกย้ำกันเซ่!!

"อืม(ตอบห้วนๆได้ใจความ - _ -)" 

"แย่จังน้า คนอย่างเธอไม่เคยมาสายซะด้วยสิเนอะ .. เอาเถอะ!ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อเสวนาเรื่องไร้สาระกับเธอหรอกนะ(^ ^)//" อ้าว!คนที่ไร้สาระมันเธอเองไม่ใช่หรือไงยัยบ้า( - * - ) แล้วคนที่เริ่มก่อนมันก็เธอด้วยนะยะ

"นี่!พี่โคกะกลับกันได้ยังอ่ะ!แม่โทรตามแล้วนะ"

"อืมๆไปเดี๋ยวนี้แหละ!ไปก่อนนะฮารุสะแล้วก็อายามิจังด้วยนะพยายามเข้าล่ะ!สู้ๆ( ^ ^ )" แล้วรุ่นพี่โคกะก็ออกจากห้องพร้อมกับยัยฮิซาเมะไปเหลือเพียงฉันกับรุ่นพี่ฮารุสะแค่สองคน

"....." โฮกกกกกก (T O T)มีอะไรจะพูดก็พูดๆมาเถอะค่ะ เขาเตรียมใจได้แย้ว

"เอาล่ะ!มาทํางานกันต่อเถอะ(^  w  ^)"

"งืมๆ (TT w TT)" หวังว่าพรุ่งนี้คงดีกว่านี้นะ....

****************

แก้ไข :: 8.2.52


โฮกกกกกจบไปอีกหนึ่งแล้ว เป็นปลื้มๆO(> w <)O

....

ตอนต่อไปของ [Fic]Prince of tennis :: My Princess ...วันหยุดของกัปตัน(ทีมไหนอ่ะ) '
...

....


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

94 ความคิดเห็น