[Fic]Prince of tenniS :: My PrincesS

ตอนที่ 48 : Episode 35 : ความจําเสื่อม (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,067
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    1 พ.ค. 52

#Prince OF TenniS#
[ EpiSodE
 35 ]



- [ความเดิมตอนที่แล้ว] -

เซงาคุเตรียมซ้อมใหญ่เพื่อการแข่งขันระดับประเทศ!!

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

และแล้ววันนี้ก็มาถึง เซงาคุเอาชนะชิเท็นโฮจิแล้วเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ แต่สิ่งที่พวกเขาได้เจอในรอบนี้ก็คือพวกเขาต้องแข่งกับสาธิตริคไคซึ่งได้ชื่อว่าราชันย์

และสิ่งที่ไม่คาดฝันสําหรับพวกเขาเซงาคุก็เกิดขึ้นไม่ทันตั้งตัว เอจิเซ็น เรียวมะความจําเสื่อม แม้แต่รุ่นพี่ตัวเองก็จําไม่ได้เลย ทุกคนต่างตกใจและไม่รู้จะทํายังไงเรียวมะถึงจะกลับมาเป็นอย่างเดิม

การแข่งขันระหว่างเซงาคุและสาธิตริคไคดําเนินมาเรื่อยๆจนถึงแมทช์คู่มือ1 ตรงนี้คือขีดเส้นตายของเซงาคุเพราะจนถึงเวลานี้เรียวมะก็ยังคงจําอะไรไม่ได้เช่นเดิม จนโมโมะรู้สึกกระวนกระวายและหงุดหงิดมาก

"จะให้ชนะกันในคู่ของเรานี่แหละ" แจ็คกัลพูดพลางมองโออิชิและคิคุมารุซึ่งตอนนี้มีสีหน้ามั่นใจเต็มเปี่ยม

"ของมันแน่อยู่แล้ว" บุนตะพูดเสริม

"นี่จะเป็นการเล่นคู่ครั้งสุดท้ายของพวกเรา เราจะแพ้ไม่ได้" โออิชิพูดแล้วตั้งท่าเตรียม

"ที่ผ่านมาต้องขอบใจนายในหลายๆเรื่องเลยนะ" คิคุมารุพูดน้ำตาคลอก่อนรีบเช็ดมันออกอย่างรวดเร็ว

"ริคไคๆๆ!สาธิตริคไคต้องชนะ!! / เซงาคุสู้ๆ!!คู่แร็คทอง!!"

และการแข่งขันในแมทช์นี้ก็เริ่มต้นขึ้น โมโมะดูการแข่งด้วยสีหน้าที่บอกไม่ถูกก่อนรีบคว้าข้อมือเอจิเซ็นให้เดินตามมาอย่างรวดเร็ว

"มานี่เอจิเซ็น!"

"เฮ้!โมโมะ!?" คุณทากะและฟูจิร้องทัก

"อะ..เอ่อคือว่า ผม..." ยังไม่ทันที่เรียวมะ(ซึ่งยังความจําเสื่อมอยู่)จะได้พูดอะไร โมโมะก็ยัดแร็คเก็ตใส่มือเขาซะก่อน เรียวมะมองมันอย่างงงๆ

"เอาล่ะ!ฉันจะเป็นคนเรียกความจําของนายกลับคืนมาเอง"



ณ คอร์ทเทนนิสด้านนอก

"หว่า!?ให้เรียวมะคุงไปยืนในคอร์ททั้งๆที่ยังสูญเสียความทรงจําอยู่ รุ่นพี่โมโมะจังคิดอะไรอยู่ล่ะเนี่ย" คาจิโร่พูดขึ้นขณะที่ในคอร์ทกําลังจะเริ่มการโต้ลูกกัน

"อ๋า!!เริ่มแรกก็เอาจริงเลยหรอเนี่ย เรียวมะคุงระวัง!!"

ตูม!!

"เหวอ!!...ทะ ทําอะไรน่ะ"

..."นี่เรียวมะ
สนุกกับการเล่นเทนนิสหรือเปล่า"

"นึกให้ออกซี่!เอจิเซ็น ที่ผ่านๆมาเราร่วมต่อสู้กันมาตลอดเลยไม่ใช่หรือไง!" โมโมะตะโกนพร้อมกับชี้แร็คเก็ตไปหาเรียวมะ ก่อนเสิร์ฟบอลออกไปอย่างรุนแรง บอลเด้งไปกระทบกับเน็ตกั้นบอลเกิดเสียงดัง และโมโมะก็ทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้น

และในขณะเดียวกันด้านใน การแข่งของคู่มือ1....

"Game!เซชุน1-0!"

"เย้!ได้มาหนึ่งเกมแล้ว / คู่แร็คทอง!คู่แร็คทอง!" ตุบๆ! 

"อย่าได้ใจไปเจ้าพวกเซชุน"

"จากนี้ไปมันก็แค่นี้ล่ะเฟ้ย!" ..ทั้งสองถอดที่รัดข้อมือออกรวมทั้งที่ข้อเท้าทั้งสองข้างด้วย

"อะ..เอ่อ ช่วยสอนเทนนิสให้ผมหน่อยได้ไหมครับ" เรียวมะเดินเข้าไปหาโมโมะแล้วพูด โมโมะยิ้มออกมาน้อยๆก่อนตอบกลับไป

"ไม่ไหวหรอกไม่มีเวลา..." และยังไม่ทันพูดจนจบก็มีเสียงคนหนึ่งขัดขึ้นดังมาจากทางประตู

"ให้ฉันช่วยไหมโมโมชิโระ"

"ระ..รุ่นพี่ฟุรุทากะ" โมโมะพูด เธอกอดอกยืนพิงอยู่ตรงประตูพลางยิ้มให้น้อยๆก่อนเดินเข้าไปหา

"ไม่ไปอยู่กับเจ้าพวก... เอ่อ พวกคุณซานาดะหรือไงฮะ" โมโมะรีบเปลี่ยนคําทันทีเมื่อฮารุสะหรี่ตามองเขาอย่างน่ากลัว

"แหม เห็นฉันด้วยงั้นหรอ" ฮารุสะพูดพลางทําหน้าเหรอหราไม่รู้เรื่องอะไรกับเขา

"รุ่นพี่มาแล้วยังไงก็วานด้วยนะครับ ผมลองมาเกือบหมดแล้วดูจะไม่เหมือนจะไม่เป็นผลเลย" โมโมะว่าพลางชี้ไปที่เรียวมะที่ยังคงสงสัยกับบุคคลที่มาใหม่อย่างเธออยู่

"อืมแน่นอน ก็กะว่าจะมาเพื่อทําอย่างงั้นอยู่แล้ว" เธอว่าก่อนเหล่ไปมองเรียวมะที่ดูเหมือนเห็นว่าเธอมองมาก็เลยสะดุ้งนิดหน่อยพลางยิ้มแหยๆให้

......

"ตราบใดที่ฉันยังอยู่ ลูกไม่มีทางได้ผ่านไปง่ายๆหรอกน่า!" แจ็คกัลพูดพร้อมกับวิ่งตามไปรับบอล

"มาแล้ว!ลูกเทิร์นดีเฟนซ์ของรุ่นพี่แจ็คกัล เท่านี่พวกมันก็จบเห่แล้ว"

"แย่ล่ะสิ!เอจิถอยเร็ว" โออิชิพูดและโต้ลูกไป

'พอถอดที่ถ่วงน้ำหนักออก เจ้าพวกนี้ก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย!...โออิชิเองก็ยังหนักใจกับลูกวอลเล่ย์ของเจ้านั่น' คิคุมารุคิดพลางมองบุนตะที่เตรียมใช้ลูกพิสดาร

ฟึ่บ!...

"ลูกพิสดาร...นรกต่างมิติเวลา"

"Game!ริคไค2-1!"


"รุ่นพี่อินูอิ ทําแบบนี้จะดีหรอฮะที่แว้บหนีออกมาจากโรงพยาบาล" ไคโดพูด

"แต่ว่า..ฉันรู้สึกว่าถ้าไม่ได้อยู่กันพร้อมหน้ามันจะไม่ชนะน่ะสิ" อินูอิว่า ตอนนี้หน้าเขาถูกพันด้วยผ้าก็อตสีขาวเต็มไปหมด ทําให้ดูเหมือนมัมมี่เดินได้ไม่มีผิด

"แฮ่ก!แฮ่ก!" ฮารุสะหอบเล็กน้อยก่อนหันมองเรียววมะอย่างพิจารณา

"มันต้องแบบนี้สิถึงค่อยสมกับที่เป็นเอจิเซ็นคนนั้นน่ะ" โมโมะตะโกน หลังจากดูการโต้ลูกของสองคนนี้มานาน ดูเหมือนเรียวมะคงพอจะจําอะไรขึ้นมาได้บ้างแล้วล่ะ

'ทั้งๆที่ความจําเสื่อม แต่กลับโต้ลูกได้ขนาดเลยงั้นเหรอเนี่ย' ฮารุสะคิด


"Game!ริคไค5-4!"

"ริคไค!อีกเกมเดียวเท่านั้น!!"

"อีกเกมเดียวเท่านั้น ริคไคก็จะชนะ...รีบทําอะไรสักอย่างทีเถอะคู่แร็คทอง" อาจารย์ริวซากิคิด

"กัปตัน!!เอจิเซ็น่ะ...หลังจากได้สู้กับพวกคู่แข่งโรงเรียนอื่นที่เคยแข่งด้วย ตอนนี้ความทรงจําเริ่มกลับคืนมาเรื่อยๆแล้วล่ะฮะ" เสียงโมโมะตะโกนดังมาจากด้านบนพวกเขาเซงาคุ

"ถึงว่ามันแปลกๆ ที่พูดมาจริงหรอครับ" ยางิวพูด

"เห แต่ตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วล่ะพวก!เพราะอีกเกมเดียวริคไคของเราก็ชนะแล้ว!" คิริฮาระพูด

'เอจิเซ็น!' เหล่าตัวจริงตอนนี้ต่างภาวนาหวังว่าให้เรียวมะกลับมาเป็นอย่างเดิมเร็วๆ

"จะว่าไปแล้วตอนที่เวลาคับขันพวกเธอก็ได้เอจิเซ็นคอยเตือยสติไม่ใช่เรอะ" อาจารย์ริวซากิพูดขึ้น ทุกคนพยักหน้าและต่างนึกถึงการแข่งที่ผ่านๆมาวึ่งแน่นอน เรียวมะคอยเตือนสติอยู่เกือบทุกครั้ง

"รุ่นพี่เอจิรุ่นพี่โออิชิ!!อุตส่าห์ถ่วงเวลาให้ ขอบคุณมากคร้าบ!" โมโมะโค้งตัวให้ทั้งสองซึ่งอยู่ในสนาม และตอนนี้พวกเขากําลังยิ้มอยู่

"เอาจริงได้แล้วล่ะเนอะโออิชิ"

"นั่นสินะ"

"ไม่จริงน่า!เจ้าพวกนี้..ถึงขั้นใช้ซิงโครได้ตามใจชอบแล้วงั้นหรอเนี่ย!!" บุนตะและแจ็คกัลพูดออกมาพร้อมกัน

"หวาว!พูดถึงซิงโคร แทบจะใช้ไมได้ถ้าไม่ได้อยู่ในสภาวะคับขันนี่นา!"

บุนตะตั้งสติได้ก่อนก็รีบโต้ลูกกลับไปทันที...!

"เก็นอิจิโร่!?" เร็นจิทักเมื่อเห็นซานาดะตั้งท่าหันจะเดินออกไปพร้อมแร็คเก็ตในมือ

"จะไปหาเด็กคนนั้นล่ะสินะ ซานาดะ..." ยูคิมูระพูด

"ล้มเจ้าเด็กจอมอวดนั่นแบบซึ่งๆหน้า นั่นแหละวิธีการของราชันย์ริคไค" ซานาดะพูดก่อนเดินขึ้นบันไดไป และเขาก้ต้องเจอกับอาโตเบะซึ่งยือยู่ตรงนั้น อาโตเบะยิ้มที่มุมปาก

"พวกฉันก็ไปด้วยสิ"

"ตามใจ" ซานาดะตอบ



"Game Set One By!เซชุน7-5!"

"ว้าว!สมเป็นคู่แร็คทองของเซชุน โค่นคู่หมายเลข1ของประเทศได้ด้วย!"

"ทีนี้ก็ชนะ2 แพ้1แล้วสินะ"

"จากนี้ไปเป็นการแข่งขันชิงแชมป์ทั่วประเทศของเดี่ยวมือ1 ระหว่างสาธิตริคไค ยูคิมูระ เซอิจิและเซชุน เอจิเซ็น เรียวมะ"

"...!!..." / "ผู้เล่นทั้งสองโปรดรีบลงมาในสนามด้วย"

"เจ้าโมโมะมัวทําอะไรอยู่เนี่ย ถึงตาเจ้าเปี๊ยกลงแข่งแล้วนะ!" คิคุมารุที่ดุเหมือนจะยังไม่หายเหนื่อยพูดขึ้น

"ดูท่าจะไม่ทันการซะล่ะมั้ง" ยางิวพูดพลางดันแว่น

"สมน้ำหน้า แบบนี้พวกเราชนะแหง!"

"ใครว่ายูคิมูระเองก็ไมลงสนามเหมือนกัน" เร็นจิพูด

......

"อะ เอ่อเรียวมะคุง ได้ยินมาว่า..เธอสูญเสียความทรงจํา ชั้นเอง...ครั้งนึงเรียวมะคุงก็เคยสอนเทนนิสให้ชั้นนะ ละ..แล้วก็"

"หืม!?พูดอะไรของเธอน่ะริวซากิ โทษนะไว้คุยกันทีหลังได้ป่ะ"

"เอ๋!?"

"เพราะที่ตรงนู้นมีคนที่ต้องโค่นได้อยู่..."


เครดิต : Prince of tennis vol.42
*************************

เอาล่ะ!ใกล้ได้เวลาแล้วขอรับ เรียวมะจะได้แข่งกับยูคิมูระแล้ว ช่วงนี้ต้องอาศัยมังงะในการเขียนเพราะเป็นการแข่งทั่วประเทศนี่เนอะขอรับ

....

ตอนต่อไปของ ...[Fic]Prince of tennis :: My Princess ... ' การแข่งตัดสินชะตาของสองบุรุษ ' 

....



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

94 ความคิดเห็น

  1. #91 เทีย (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2554 / 08:32
    เอ่อ..คุณทากะค่ะไมใช่ฟุรุทากะ^^
    #91
    0