[Fic]Prince of tenniS :: My PrincesS

ตอนที่ 46 : Episode 33 : Prince&Princess(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 451
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    29 เม.ย. 52

#Prince OF TenniS#
[ EpiSodE
 32 ]



- [ความเดิมตอนที่แล้ว] -

พี่ชายของทามามิและอายามิมาแล้ว แบบนี้คิคุมารุจะโดนคุณพี่ยําเอาไหมเนี่ย โคกะก็แสนจะ...อืม ฟูจิก็ปากหวานดูท่าคงจะชอบโคกะด้วยสินะ ฮิซาเมะกับยูตะคงได้ทะเลาะกันอีกยาว

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

ณ บ้านฟุรุทากะ ตอนเย็น....

หญิงสาวผมลอนน้ำเงินเข้มกําลังยุ่งกับการจัดกระเป๋าเพื่อเตรียมกลับบ้านเช่นเดียวกับนารุมิ อีกไม่นานห้องนี้ก็จะว่างเปล่า เธอมีสีหน้าหมองลงเล็กน้อยแต่ก็ยิ้มออกมาได้จนได้เมื่อพ่อและแม่เธอเปิดประตูเข้ามา

"ไงเหนื่อยไหมจ๊ะลูกฮารุ ให้พ่อกับแม่ช่วยไหม ลูกจะได้อ่านหนังสือเร็วๆด้วยไงจะชอบแล้วหนิ" คุณแม่คุกเข่าลงมานั่งข้างๆฉันด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเหมือนเดิม ถ้าให้เดาลึกๆท่านคงไม่อยากให้ฉันไปสักเท่าๆไรหรอก ส่วนคุณพ่อพยักหน้าเบาๆก่อนคุกเข่าลงมานั่ง

ฉันส่ายหน้าเป็นคําตอบไปให้เงียบๆก่อนลงมือจัดกระเป๋าต่อ อีกอย่างฉันเองก็ชอบช่วยงานที่ร้านของน้าชิบากิมากกว่าที่ต้องมาอยู่อีแบบนี้ แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าฉันไม่ชอบเลย

"หนูไม่อยู่แล้วอย่าหักโหมทํางานเกินตัวนะคะ แล้วอย่าทะเลาะกันด้วย หนูยังไม่อยากดูมวยสดตอนพ่อแม่กลับมา" แล้วพ่อกับแม่ก็หัวเราะน้อยๆอย่างอารมณ์ดี เชอะ!มีอะไรน่าขํากันนักหนาเนี่ย อายเป็นเหมือนกันนะ พ่อหยุดหัวเราะแล้วบอกกับฉันว่า

"โอเครับทราบแล้วจ้าคุณลูก งั้นพ่อไปก่อนนะต้องรีบไปทํางาน" แล้วพ่อก็เดินอกไป วันนี้พ่อเป็นเวรตรวจตรารอบดึกงั้นหรอ....

"งั้นเดี๋ยวแม่ไปทําอาหารเย็นก่อนแล้วกันนะจ๊ะ อย่าลืมอ่านหนังสือด้วยล่ะ" แล้วแม่ก็เดินออกไปอีกคน เหลือฉันคนเดียวในห้อง

เฮ้อ~จะได้เจอกับพวกเซอิจิแล้วรู้สึกตื่นเต้นยังไงก็ไม่รู้สิ อืม....

เมี้ยว~!

"อ๊ะ!!มิรุ มิเทะ..." เสียงนั้นคือเสียงแมวเธอนี่เอง แมวตัวน้อยทั้งสองพากันร้องประสานเสียงกันพลางกระโดดขึ้นไปเกาะเสื้อแล้วพยายามปีนขึ้นไป ซึ่งเธอรู้ดีว่านี่คือสัญญาณว่าอยากเล่นด้วย

"ไม่ได้ๆ อย่าซนสิ" ฮารุสะจับตัวมิรุและมิเทะออกแต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล

'ไม่เขยื้อนเลยสักนิด = _ =' ฮารุสะคิดแล้วถอนหายใจออกมาและส่ายหน้าอย่างปลงๆก่อนลงมือจัดกระเป๋าต่อแล้วไปอ่านหนังสือ แต่ไม่วายที่จะมีตัวกวนคอยกวนการอ่านหนังสืออยู่อีก -   -

"เป็นอีแบบนี้คงไม่ต้องอ่านแล้วล่ะมั้ง(เจ๊ไม่อ่านก็สอบได้อยู่แล้วหนิ -  - ) ลงไปกินข้าวดีกว่า" แล้วฮารุสะก็ลุกเดินออกจากห้องไปพร้อมกับสองตัวแสบที่ยังไม่ยอมออกห่าง(ยังเกาะอยู่บนไลห่อยู่เล้ย)



ที่บ้านเวลามีงานเลี้ยง ในสวนจึงมักมีคนอยู่ เสียงหัวเราะและกลิ่นหอมของอาหารลอยออกมาจากสวนบ้านฟูจิ

'นึกไม่ถึงเลยจริงๆแฮะมาต้องมาเจอยัยนี่ แถมบ้านก็ดันอยู่ติดกันซะอีก' ยูตะคิแล้วหันไปมองบ้านอีกหลังหนึ่งซึ่งอยู่ติดกัน ก่อนหันไปมองฮิซาเมะที่สนทนาอยู่กับแม่ของเขาอย่างออกรส

'เมื่อไรยัยนี่จะพูดดีๆกับเราบ้างล่ะเนี่ย T   T' ยูตะคิดแต่แล้วก็ต้องหลุดออกจากภวังค์เมื่อพี่สาวเขาเดินเข้ามาหา

"เป็นไรไปยูตะ งานมันไม่สนุกหรอ"

"ปะ...ป่าวฮะ สนุกดี อะ..เออ" ยูตะตอบพลางเหลือบมองฮิซาเมะซึ่งมันก็ไม่สามารถพ้นสายตาของยูมิโกะไปได้ ยูมิโกะแอบลอบยิ้มออกมาแล้วหัวเราะเบาๆก่อนพูดขึ้นว่า

"ไงยูตะ สนใจงั้นหรอ" ยูมิโกะโผล่ไปดักหน้ายูตะและเพยิดหน้าไปหาฮิซาเมะที่ยังคงไม่รู้เรื่องรู้ราวที่ตรงนี้

"ปะ...เปล่าสักหน่อย >  ///  <" ยูตะรีบตอบกลับทันทีแล้วเดินออกไป ยูมิโกะเห็นดังนั้นก็ยิ้มไล่หลังยูตะที่กําลังเขินไปอย่างอารมณ์ดี

'ท่าทางยูตะคงเจอคนที่ชอบแล้วล่ะมั้งแบบเนี่ย..^   ^'

'เฮ้อ~ ฮิซาเมะเป็นพวกที่ค่อนข้างปากไม่ตรงกับใจแถมยังดื้อซะด้วย แบบนี้ยูตะคุงคงต้องรอไปอีกนานเลยล่ะมั้ง -    -' โคกะซึ่งเห็นเหตุการณ์และเผอิญได้ยินอีกต่างหากคิดอย่างปลงๆเพราะนั่นคือนิสัยที่ไม่เชิงว่าจะดีของน้องเธอ

"อ้าวโคกะจัง มาทําอะไรอยู่ตรงนี้ล่ะ!?" เสียงของฟูจิดังขึ้นด้านหลัง โคกะสะดุ้งแล้วหันไปมองอย่างตกใจ

"อ้อเปล่าค่ะฟูจิซัง"

"งั้นมากับฉันหน่อยสิ" ว่าแล้วฟูจิก็จับมือโคกะให้เดินตามมา(กรี๊ด~!!ยอมไม่ได้!!>  < : สาวกฟูจิ) โคกะยอมตามไปแต่โดยดีแต่ก็ยังคงสงสัยอยู่ดีว่าจะพาไปไหนและดูเหมือนฟูจิจะรู้ว่าโคกะคิดอะไรอยู่

"ก็กะว่าจะพาเธอไปแนะนําให้พ่อกับแม่รู้จักน่ะ นอกจากนี้ก็ยังพี่สาวฉันด้วยล่ะนะ"

"อะค่ะ!..o /// o"

..............

"รุ่นพี่~จะพาหนูไปไหนน่ะ" อายามิถามขึ้นเพราะตอนนี้พวกเธอทั้งสองเดินมาได้ราวๆครึ่งชั่วโมงแล้วล่ะมั้ง

"เอาน่าอามิจัง เดี๋ยวก็จะถึงแล้วล่ะอ๊ะ!ที่นี่ไง"

ตรงหน้าเธอมีสิ่งสิ่งหนึ่งรูปร่างเหมือนกล่องสี่เหลี่ยมแต่มีขนาดใหญ่เท่านั้นเอง(คงรู้นะว่าที่นั่นคือที่ไหน) คิคุมารุกระโดดขึ้นไปอยู่ข้างบนสิ่งนั้นก่อนหันกลับมาย่อตัวลงแล้วยื่นมือมาไปให้อายามิ

"เอ้า!ขึ้นมาสิ" อายามิพยักหน้าแล้วเดินเข้าไปใกล้ก่อนหาที่ล็อคมือจับแล้วกระโดดขึ้นไป

"ว้าว~สวยจังเลย" อายามิร้องแล้วมองท้องฟ้าไปมาอย่างตื่นเต้น แล้วคิคุมารุก็สวมบางอย่างให้อายามิ เธอหยุดแล้วหันกลับมามองคิคุมารุก่อนก้มลงมองอย่างสงสัย

"น่ะ...นี่มัน!" สร้อยเส้นเล็กสีเงินจี้รูปดอกไม้สีฟ้าอมเขียวสะท้อนอยู่บนคอเธอ อายามิเงยหน้ามองคิคุมารุแต่ไม่ทนที่จะได้พูดอะไรต่อ คิคุมารุก็อาศัยจังหวะกอดอายามิอย่างรวดเร็ว

"ฉันชอบอามิจังนะ" เมื่อได้ยินคํานี้อายามิก็ถึงกับสะอึกและหน้าแดง นึกไม่ถึงว่าจู่ๆก็มาบอกกันแบบนี้ เล่นเอาตั้งตัวไม่ทนเลยทีเดียว

"ฉัน..."

"เพราะฉะนั้นขอจองอามิจังไว้ก่อนนะ" คิคุมารุพูดพลางเล่นผมอายามิเล่นอย่างสบายๆ ในขณะคนที่โดนกอดทําอะไรไม่ถูก

"ฉัน...ก็ชอบนายเหมือนกันเจ้าบ้า" อายามิตอบกลับอย่างเขินๆ โว้ย~!!มันเขินนะ ตอนนี้เธออยากแทรกแผ่นดินหนีจริงๆให้ตายสิ!

"เย้!จริงนะอามิจัง" คิคุมารุพูดเสร็จก็อุ้มอายามิหมุนอย่างดีใจ ก่อนหยุดแล้วพูดพลางเหล่อายามิไปด้วย

"งั้นขอตั้งกฎหน่อยแล้วกัน ไม่เกินความสามารถเธอแน่"

"อะไรล่ะ...-   -"

"ให้เรียกฉันว่าเอจิ แล้วก็ห้ามเถียง!..." คิคุมารุรีบพูดทันทีเมื่อเห็นว่าอายามิทําท่าจะเถียง อายามิมีสีหน้าไม่พอใจนิดๆก่อนเร่งข้อต่อไปให้บอกมาสักที

"สุดท้าย ถ้าไม่เรียกฉันว่าเอจิเมื่อไร ต้องถูกหอมแก้มหนึ่งทีต่อจํานวนครั้งที่เรียก" พูดจบ อายามิก็รีบโวยทันทีและดูเหมือนจะไม่ได้ฟังข้อสุดท้ายหรือคิดว่าแค่ขู่กันก็ไม่รู้

"นี่นาย!อ๊ะ!!..." ยังไม่ทันไรก็โดนคิคุมารุเล่นงานจนได้

"และเริ่มกฎทั้งสามข้อนี้ตั้งแต่ตอนนี้เลยด้วยนะอามิจัง" คิคุมารุพูดพลางยิ้ม

"หนอย!" ถึงโมโหไปก็ไม่ช่วยอะไรและขืนพูดมากว่านี้เผลอๆจะโดนเยอะกว่านี้แน่ เธอจึงรีบหุบไปและปล่อยให้คิคุมารุระรื่นไปคนเดียวอย่างหมั่นไส้

*************************

อืม~(บิดขี้เกียจเช่นเดิม -   - ) แหมฮิซาเมะจังเป็นไอ้ประเภทนี้งั้นหรอ สลับนิสัยกับอายามิมาหรือเปล่าเนี่ย แต่เอาเถอะขอรับ เรื่องดื้อสองคนนี้ที่หนึ่งพอๆกัน(อ้าว!?) แหมคิคุมารุนึกไม่ถึงเลยนะขอรับว่าจะเป็นคนแบบนี้

....

ตอนต่อไปของ ...[Fic]Prince of tennis :: My Princess ... ' Prince&Princess(3) ' 

....





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

94 ความคิดเห็น