[Fic]Prince of tenniS :: My PrincesS

ตอนที่ 45 : Episode 32 : Prince&Princess(1.5)+พี่ชายมาแล้ว!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 620
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    28 เม.ย. 52

#Prince OF TenniS#
[ EpiSodE
 32 ]



- [ความเดิมตอนที่แล้ว] -

ทุกอย่างยังคงปกติ ทามามิและอายามิได้เจอกับใครกันก็ไม่รู้!?แล้วเรื่องของโคกะจะเป็นยังไงต่อล่ะเนี่ย

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

"บอกมาเหอะน่าได้ยินกันแค่สองคนเอง"

"รุ่นพี่คิคุมารุน่ะค่ะ - //// -"

"หา~!!!" แทนที่จะมีเสียงทามามิคนเดียวกลับมีเสียงอีกเสียงหนึ่งซ้อนมาด้วยพร้อมกับเสียงประตูกระแทก ทั้งสองหันไปมองที่ประตูโดยด่วนอย่างพร้อมเพรียง

และคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเธอก็คือ....

"เชอะ!ที่แท้ก็พี่ชายเองหรอกเรอะ -    -" อายามิพูดพลางหรี่ตามองคนตรงหน้า

"หมายความว่าไงฮะ!ไอ้คําว่า แค่ เนี่ย" ชายหนุ่มพูดแล้วย่างสามขุมเข้าไปหาอายามิ ทามามิได้แต่ยิ้มแหยส่งไล่หลังพี่ชายตัวเองไปเพราะรู้ดีว่าสองคนนี้ชอบทะเลาะกันแบบนี้จะตายและคนที่แพ้ก็คืออายามิตลอด

"เฮ้อ~ไม่หล่อแล้วยังสมองนิ่มอีก ไม่เข้าใจภาษาญี่ปุ่นหรือไง -   - " แต่ก็ชอบทะเลาะอย่างกวนๆประจําอย่างเช่นตอนนี้ ไอซาวะกัดฟันแน่นพยายามสะกดอารมณ์ไว้ไม่ให้ปะทุออกมาเสียก่อน

"เอ้าๆ!เสียงตึงตังอะไรกันน่ะเงียบๆหน่อย อ้าว!?" แต่ก่อนสงครามจะก่อตัวขึ้นคุณแม่ของทั้งสามก็โผล่มาซะก่อนทําให้ทั้งสองต้องรีบแยกตัวออกห่างๆกันทันทีก่อนจะหาเรื่องกัดกันต่อหน้าเสด็จแม่ เพราะรู้ดีว่าเสด็จแม่ของพวกเขาแสนใจดีและก็แสนดุยิ่งกว่าใครๆ -   -

"ลูกไอกลับมาแล้วหรอ ^   ^" คุณแม่พูดเพร้อมกับรี่เข้าไปสวมกอดลูกชายตัวเองอย่างรักใคร่

"คร้าบ~ผมกลับมาแล้ว" ไอซาวะตอบกลับด้วยสีหน้าอารมณ์ดี

"ใจร้ายจังนะที่ไม่มาหาแม่ก่อนน่ะ" ว่าแล้วก็ดันตัวไอซาวะออกแล้วมองสลับไปมากับลูกสาวทั้งสอง

"แหม~ก็ผมคิดถึงน้องนี่คร้าบ เนอะอามิทามะจัง ^   ^" ปากว่าไปนั่นแต่การกระทําไม่ได้ตามนั้นเลย ตอนนี้ไอซาวะกอดและลูบหัวทามามิอยู่ในขณะที่อายามิมองเขาตาขวาง

'หนอย!ถ้าไม่ติดว่าแม่อยู่ล่ะก็คุณพี่ชายคนนี้ไม่เหลือแน่ เดี๋ยวปั๊ด!จับโยนลงหน้าต่างซะเลย -   -+++' อายามิคิดพลางหายใจเข้าออกช้าๆเบาๆ

"แม่คร้าบผมรักแม่น้า"

"จ้าแม่ก็รักลูก...."

"เพราะฉะนั้นผมขออยู่กับน้องๆตามลําพังนะฮะ แม่ออกไปก่อนนะ ^  ^" ไม่พูดเปล่าพลางดันหลัง'เด็จแม่ให้ออกไปนอกห้อง ทํางี้คุณแม่ก็งงสิ - * -

ปัง~...

เสียงปิดประตูเงียบลง ไอซาวะก็เริ่มทําการสอบสวนคุณน้องทันทีโดยไม่รีรอโดยมีทามามิอยู่ตรงกลางด้วยสีหน้าไม่ค่อยดี

"เอ้า!บอกมาซะดีๆว่าเจ้าคนที่ชื่อคิคุมารุนั่นมันคือใครอยู่ที่ไหน?ทําอะไรเธอหรือเปล่า!?มันมีไรดีเธอถึงชอบมัน!?แล้ว..." ไอซาวะรัวยิงคําถามใส่อายามิที่หรี่ตาจ้องเขาอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์ ก่อนที่จะได้คําถามใหม่ๆมาอีกอายามิรีบจัดการขัดทันที

"พอๆๆ พอได้แล้ว!หนูจะชอบใครจะคบกับใครมันก็เรื่องของหนู แล้วพี่ชายก็ไม่ต้องไปกังวลขนาดนั้นด้วยเพราะเขาคนนี้คือคนที่มาส่งหนูที่บ้านตอนนั้นไงเล่า!!\ >  o  < /" ได้ยินดังนั้นไอซาวะก็ทําท่านึก นึกๆๆ

"อ๋อ!เจ้าหัวไม้กวาดสีแดงคนนั้นน่ะหรอ"

"ประมาณนั้น ทีนี้วางใจได้ยัง" อายามิพูดพลางเลิกคิ้วนิดๆ

"อืม~...." ได้ยินอย่างนั้นอายามิก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปเป็นดีใจทันที แต่แล้วก็ต้องพังทลายลงเมื่อไอซาวะร้องออกมาว่า

"ไม่มีทาง!!ถึงจะเป็นเจ้าเด็กม.ต้นคนนั้นพี่ก็ไม่ยอมหรอกนะ!>  __  <" แล้วทําหน้าทําตาอินโนเซ้นต์ ประมาณว่าคุณพี่ขอร้อง~เอามากจนอายามิแทบอยากจะเตะให้หน้าหงาย

"น่าเกลียดน่าพี่!หนูว่าหนูไปดีกว่านัดรุ่นพี่คิคุมารุไว้" อายามิมีสีหน้าแหยงๆรีบลุกเดินออกไปจากห้องทันที ไอซาวะทําท่าจะตามไปแต่ก็โดนทามามิกระชากคอเสื้อ(ย้ำ!!กระชาก)ให้กลับมานั่งที่เก่าเสียก่อน

"โฮ~อายามิCome Back!!TT [   ] TT//"

"ปล่อยอายามิเขาไปเหอะน่าพี่ไอ -    - ....ตอนเด็กจะหวงก็หวงไปเถอะแต่โตมาอย่าหวงให้มันมากเดี๋ยวพวกหนูก็ได้ขึ้นคานกันพอดี -  *  -"

ทามามิพูดอย่างหน่ายๆพลางมองไอซาวะที่ดิ้นอยู่กับพื้นไปมาอย่างขําๆ ยังกับเด็กร้องขอของเล่นพ่อแม่ไงงั้นแหละ ^  __  ^

............

"เฮ้ฟูจิ ถ้ามีใครถามหาฉันบอกว่าฉันมีธุระนะ ไปล่ะ!ฝากด้วยนะเพื่อน" คิคุมารุพูดพลางผูกเชือกรองเท้าก่อนรีบร้อนออกจากโรงเรียนไป

"ธุระอะไรของเขานะ!?อืมแต่ก็ช่างมันเถอะก็สอบเสร็จแล้วนี่" ฟูจิพูดอย่างอารมณ์ดีเช่นเคยก่อนหันหลังเดินเพื่อจะไปที่ชมรมทันทีแต่เสียงใครบางคนก็เรียกไว้ก่อน

"ฟูจิซัง~!!"

"อ้าว!?โคกะจังเองหรอ" โคกะวิ่งมาหยุดตรงหน้าเขาพลางหอบ ตอนนี้เธออยู่ในชุดนักเรียนแต่ดูเหมือนจะยังไม่เรียบร้อย

"แฮ่ก!แฮ่ก!...คือ นี่จ่ะ!>  <" โคกะยื่นกล่องใบหนึ่งให้ฟูจิอย่างเขินๆ ยังดีที่คนแถวนี้ไม่ค่อยมีเดินผ่านเลยไม่ต้องห่วงมาก ฟูจิลืมตาแล้วรับของมา

"ในนี้คืออะไรงั้นหรอ" ฟูจิพูดแล้วยิ้ม

"ละ...ลองเปิดดูเอาสิ" โคกะพูดอย่างติดๆขัดๆเนื่องจากรอยยิ้มของฟูจิ เล่นเอาใจเธอเต้นไม่เป็นจังหวะเลยทีเดียว ฟูจิเลิกคิ้วเล็กน้อยพร้อมกับเปิดกล่องดูสิ่งที่อยู่ข้างในคือ

"คุ้กกี้งั้นหรอ ดีจังนะฉันกําลังอยากทานอยู่พอดี ^  ^" ฟูจิว่า โคกะก็ยิ้มออกมาอย่างดีใจ ตอนนี้ทั้งสองไม่รู้เลยว่ามีเหล่าบุคคลที่สามคอยแอบดูอยู่ห่างๆมาแต่เริ่มต้นแล้ว

"โหย~รุ่นพี่ฟูจิน่าอิจฉาจังเลยแฮะ" โมโมะพูด

"ชอบยุ่งจังนะฮะเรื่องของคนอื่นเขาเนี่ย" เรียวมะพูดเสียงเรียบอย่างเบื่อหน่าย

"โหสิเอจิเซ็น แต่นายก็ตามมาจนได้ไม่ใช่หรือไงน่ะฮะ!!"

"หนวกหูเฟ้ย!ไอ้ลิง"

"หนอย~ว่าไงนะเจ้าอสรพิษ"

"เอาน่าทั้งสองคนน่ะ อย่าเพิ่งทะเลาะกันได้ไหมเดี๋ยวสองคนนั้นก็รู้หรอกว่าเราอยู่ตรงนี้น่ะ" โออิชิรีบห้ามทันที ส่วนเทะสึกะไม่มีความคิดเห็นใดๆนอกจากถอนหายใจเบาๆพลางมองเพื่อนตัวเองและโคกะอยู่เงียบๆ

สําหรับคุณทากะก็รีบชิ่งกลับบ้านไปช่วยพ่อที่ร้านตั้งแต่เลิกสอบแล้ว~

"แหมพี่โคกะนี่ล่ะก็ นึกว่ามีธุระอะไรซะอีก ที่ไหนได้มาหาคุณฟูจินี่เอง โธ่ๆบอกกันตรงๆก็สิ้นเรื่องและ" เสียงผู้หญิงดังขึ้นข้างๆเทะสึกะทําให้ทุกคนต่างพากันหันไปมองอย่างพร้อมเพรียง

"อะ..อ้าวเธอ น้องสาวของรุ่นพี่คนนั้นหนิ" โมโมะพูด

"ก็ใช่น่ะสิ แล้วมาหมกอะไรกันอยู่ตรงนี้ล่ะ" ฮิซาเมะพูดด้วยน้ำเสียงกวนๆ

"แล้วเธอล่ะมาทําอะไร หรือว่ามาตามพี่สาว" โออิชิพูด

"เปล๊า!แค่อยากรู้ว่าระหว่างพี่โคกะกับคุณฟูจิจะเป็นยังไงก็เท่านั้นเอง อ๊ะ!หมอนั่น...." ฮิซาเมะตอบพลางแอบมองสองคนนั้นหลังพุ่มไม้กับพวกเขา แต่ดูเหมือนจะมีบางอย่างสะดุดตาเธอเข้าให้

"พี่ครับ รีบกลับบ้านได้แล้วล่ะฮะวันนี้พี่ยูมิโกะบอกว่ามีเลี้ยงแหนะ!ให้มาช่วยเตรียมงานหน่อย  เออ..แล้วเธอ"

"ออนี่ทาคาระ โคฮะกะเธออยู่ปีสามนะ" ฟูจิแนะนําโคกะกับยูตะ

"งั้นนี่ก็น้องของคุณฟูจิสินะคะ ^  ^" โคะกะพูดอย่างอารมณ์ดีแต่ผิดกับคนที่ถูกเรียกว่าน้องของฟูจิที่ตอนนี้มีสีหน้าไม่ค่อยพอใจนิดๆ

"เอ่อ..โคกะจัง อย่าเรียกเขาอย่างงั้นเลยนะ เผอิญเจ้าตัวไม่ค่อยชอบน่ะ" ฟูจิกระซิบบอกโคกะ เธอพยักหน้าเข้าใจก่อนพูดต่อว่า

"แล้วเธอชื่ออะไรงั้นหรอฉันจะได้เรียกถูก"

"ฟูจิ ยูตะอยู่ปีสองครับ" โคกะมองยูตะไล่ตั้งแต่หัวจรดเท้า นี่ขนาดปีสองยังสูงขนาดนี้เลยหรอเนี่ย รู้สึกคนเป็นพี่เนี่ยเทียบไม่ติดเลยแฮะ

"อ้า~!!จําได้แล้ว นายมันเจ้าบ้าตอนนั้นนี่!!" ฮิซาเมะตะโกนและลุกขึ้นเดินออกมาจากพุ่มไม้อย่างห้าวหาญ แล้วดุเหมือนว่าเจ้าตัวจะลืมซะสนิทเลยล่ะมั้งว่าตัวเองกําลังแอบอยู่ แถมเจ้าพวกนั้นก็คงจะห้ามไม่ทันซะล่ะมั้ง

"เธอก็คือยัยเปี๊ยกตอนนั้น!..."

"หมายความว่าไงฮะ!มาเรียกฉันมายัยเปี๊ยกน่ะ"

"แล้วจะทําไมล่ะฮะก็เธอเตี้ยกว่าฉันไม่ใช่หรือไง!!"

"อ้าว!?รู้จักกันแล้วหรอ" โคกะพูด

"เปล่าฮะ!/ป่าวนะพี่โคกะ!" ทั้งสองตอบพร้อมกัน ทําให้โคกะชะงักไปหน่อยแต่ก็แอบลอบยิ้มออกมา

"นี่!เธอมาพูดตามฉันทําไม/นี่!นายมาพูดตามฉันทําไมยะ!!" ทั้งสองหันหน้ามองกันและพูดขึ้นกันอย่างพร้อมเพรียงซึ่งคนเป็นพี่ต่างก็อมยิ้มอย่างขําขัน ส่วนพวกที่อยู่หลังพุ่มไม้โดนเทะสึกะสั่งแกมบังคับไปวิ่งรอบสนามเรียบร้อยแล้ว

สรุปก็คือ ไม่มีผีตัวไหนมันอยู่ดูแล้ว...

*************************

อืม~(บิดขี้เกียจ -   - )อัพรวมสองตอนเลยแฮะวันนี้ -  w  -  .... เอาล่ะ!สู้ตายขอรับ เป็นกําลังใจให้กันด้วยนะขอรับทุกคน >   <


....

ตอนต่อไปของ ...[Fic]Prince of tennis :: My Princess ...' Prince&Princess(2) ' 

....



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

94 ความคิดเห็น