[Fic]Prince of tenniS :: My PrincesS

ตอนที่ 4 : Episode 03 : ซ้อมแข่งแน่นะ! (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,188
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    8 ก.พ. 52

# Prince OF TenniS #
[
EpiSodE
03 ]



หลังจากที่จับคู่กันเสร็จทุกคนต่างแยกย้ายกันออกไปประจําตําแหน่งโดยสองคู่แรกที่จะลงคือ คู่ระหว่างคามิชิโระกับโมโดกะ และ คู่แร็กทองแห่งเซงาคุกับคู่แร็กทองแห่งเร็นงิน

พวกเขาเดินเข้าสู่สนามและเดินไปยืนยังจุดยืนของตนพร้อมเตรียมการตั้งรับ แววตาทั้งสองฝ่ายเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะได้ในชัยชนะ แม้ว่านี่คือการแข่งเล่นๆ ... ถึงแม้ว่าฝ่ายตรงข้ามจะอยู่โรงเรียนเรียนเดียวกันหรือไม่ก็ตาม


"เอาล่ะ!มาต่อจากเมื่อกี้กันเถอะ อ๊อ!แล้วก็นะ .. เมื่อวานนี้ฉันยังสะสางเรื่องที่เธอทําแร็กเก็ตฉันหักไม่เสร็จเลย (แล้วแร็กเก็ตที่เจ๊ใช้อยู่มันของใครกันล่ะนั่น - w - : Makoto) " คามิชิโระบอกแล้วโยนลูกตีออกไปทันทีด้วยสีหน้าอยากร้องไห้ปนโมโห

"ก็มันช่วยไม่ได้นี่นา  --- _ 0! อีกอย่างคนที่ทําหักมันก็ไม่ใช่หนูด้วย" โมโดกะพูดแล้วโต้ลูกกลับไป

"ใช่ไม่ใช่แต่คนที่หยิบมันไปก็เธอไม่ใช่หรือไงโม-โด-กะ" คามิชิโระพูดเน้นชื่อเจ้าตัวอย่างชัดเจน ....

ตอนนี้ในสายตาของคนอื่นที่เห็นต่างคิดว่าคู่ของสองคนนี้คงยืดเยื้อแน่ เพราะเสียงพูดคล้ายทะเลาะกันของสองคนดังออกมาให้ได้ยินอยู่รําไร

อีกด้านของคู่แร็กทองของทั้งสองโรงเรียน...

"แม๊...แย่จังเลยแฮะที่ปุบปับก็ถูกจับเล่นแบบนี้เนี่ย" รองกัปตันทามามิเอ่ยอย่างสบายๆพร้อมกับเหยียดยิ้มเล็กน้อยและตอนนี้เธอก็อยู่ในท่าเตรียมพร้อมที่จะเสิร์ฟ

"เอาล่ะนะ..." ทามามิพึมพํากับตัวเองก่อนจะโยนลูกขึ้นและกระโดดตามลูกขึ้นไปกลางอากาศและตีออกไปอย่างเต็มแรงท่ามกลางความตกใจของเหล่าเซงาคุและผู้คนที่มายืนดูแถวนั้น ยกเว้นเพียงแต่เหล่าสาวๆเร็นงินที่พากันเหยียดยิ้มออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

ตึง!!!...

เหมือนราวกับว่าทุกอย่างหยุดนิ่งและภาพของลูกเทนนิสที่ตกกระทบกับพื้นสนามค่อยๆเคลื่อนที่ไปอย่างช้าๆ ลูกเทนนิสเด้งขึ้นเฉียดหน้าด้านหน้าของคิคุมารุที่อยู่คอร์ดหน้าไปอย่างรวดเร็ว พวกเขาทั้งสองได้แต่ยืนนิ่งตกใจกับสิ่งที่เห็นจนไม่ได้สนใจว่าผลจะเป็นอย่างไร

"15...0" ทามามิเอ่ยขึ้นอย่างช้าๆ

'ท่าเสิร์ฟนั่นมันอะไรกันน่ะ' โออิชิและคิคุมารุคิด

"ช่วยเร่งเครื่องหน่อยนะเพราะพวกเราเครื่องร้อนง่ายซะด้วยสิ" อายามิพูด

"นั่นสิ (^ ^)" ทามามิเสริมและยกแร็กเก็ตขึ้นมาตีเบาๆที่ฝ่ามืออีกข้างของตัวเอง

"เอาซี่!มาเริ่มกันเลย"

........

....

.......

การแข่งขันระหว่างคู่แร็กทองดําเนินต่อไปเรื่อยๆจนฝ่ายหญิงสาวทั้งสองแรงเริ่มตก เพราะไม่ว่าพวกเธอจะนําไปกี่คะแนนพวกเขาก็ไล่ตามได้ทัน

"แฮ่ก..แฮ่ก..ฮึ่ม!อีกแค่คะแนนเดียวเท่านั้นเราก็จะเป็นฝ่ายชนะในแมชท์นี้ เร่งมือเร็วเข้าอายามิ ตอนนี้ฮารุสะเก็บข้อมูลพวกเราทุกคนอยู่เพราะฉะนั้นอย่าให้แรงตกไปโดยสูญเปล่าเด็ดขาด" ทามามิพูดออกมาด้วยความเหนื่อย เพราะเธอนั้นต้องคอยวิ่งไล่ตามลูกที่อีกฝ่ายตีโต้กลับมาทุกครั้งโดยเฉพาะคิคุมารุที่เป็นนักเทนนิสกายกรรม

"เน้นการใช้สมองมากกว่าแรงนี่เนอะ!งั้นก็ช่วยไม่ได้ เห็นทีพี่ต้องใช้ไอ้นั่นแล้วล่ะนะ" อายามิพูดแล้วเหล่มองทามามิซึ่งยืนอยู่ในคอร์ดหลัง

"นั่นสิ..."



อีกด้านหนึ่งบนอัฒจันทร์

หญิงสาวเจ้าของผมสีน้ำเงินเข้มและดวงตาคมสีดํา เวลานี้ในหัวของเธอเต็มไปด้วยแผนต่างๆที่จะทําให้เร็นงินชนะและผ่านไปแข่งในการแข่งรอบต่อๆไปได้ 

เธอก้มจดข้อมูลที่ได้มาจาการสอดส่องดูการแข่งลงสมุดของเธอและที่หน้าปกก็มีเขียนไว้ว่า ' Saigaku ' คาดว่าเธอคงแบ่งข้อมูลที่ป็นคู่แข่งแต่ละโรงเรียนไว้เป็นเล่มๆแน่เลย

"ไง ซาดาฮารุทีมเร็นงินเป็นไงมั้งคิดว่าจะสู้ได้ไหมเอ่ย..." ฮารุสะทักชายหนุ่มซึ่งยืนอยู่ด้านหลังอย่างสนิทสนม

"ไม่รู้สินะ เท่าที่ได้เห็นแล้วคงประมาณ 90% ที่เซงาคุจะชนะเร็นงินได้" อินูอิพูดแล้วดันแว่นตามเคยชิน

"อ๊อ!งั้นหรอ ฉันว่าแค่ 80% มากกว่าล่ะมั้ง..." ฮารุสะพูดแล้วหรี่ตาเหล่มองอินูอิ บางคนถ้าได้ฟังอาจจะคิดว่านี่เป็นการดูถูกแต่ผิดถนัดเลย...ความมั่นใจต่างหากที่ทําให้เธอพูดได้อย่างนั้น อินูอิเองก็เช่นกัน

"รอดูในวันแข่งเอาก็จะรู้เองแหละ!เล็งใครไว้บ้างหรือยัง?" อินูอิถามแล้วนั่งลงที่ที่นั่งด้านหลังฮารุสะ

"แน่นอน...กัปตันทีมเซงาคุ อัจฉริยะฟูจิ ชูสึเกะแล้วก็นายยังไงล่ะ..." แล้วฮารุสะก็หันไปมองอินูอิที่นั่งอยุ่ด้านหลังตัวเองเต็มๆตาก่อนจะพูดออกมาว่า

"แข่งครั้งนี้...ขอคิดบัญชีย้อนหลังหน่อยเถอะคราวนี้ฉันต้องชนะนายให้ได้เลย" 

"เธอนี่ พวกแค้นฝังลึกจังนะ" อินูอิพูดแล้วฮารุสะก็ยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยก่อนจะหันไปทางเดิมและเท้าคางมองคนอื่นๆและแล้วเรียวมะก็หันมามองเธอก่อนจะพูดว่า

"ไงฮะรุ่นพี่มาแข่งกับผมสักหน่อยจะได้ไหมล่ะฮะ ผมเองก็อยากรู้ฝีมือของรุ่นพี่เหมือนกันนะฮะว่าจะแน่ซะแค่ไหนเขียว" เมื่อได้ยินอย่างงั้นโมโดกะซึ่งแข่งเสร็จแล้วก็โวยทันที

"นี่!เจ้าเด็กเปี๊ยก อย่าพูดแบบนั้นกับรุ่นพี่ฟุรุทากะนะคนอย่างรุ่นพี่เขาไม่มีทางแพ้ใครง่ายๆหรอก" พูดเสร็จคนเป็นกัปตันอย่างคามิชิโระก็รีบลากโมโดกะออกจากสนามทันทีก่อนจะหันมาประกาศว่า

"ยกเลิกแมชท์ของโมโมชิโระและฮาสึคาเดะ!ให้คู่ระหว่างเอจิเซ็นและฟุรุทากะมาลงแทน" เท่านั้นโมโมชิโระเตรียมจะโวยแต่โออิชิห้ามไว้ก่อนที่จะได้เรื่อง

"หึ!ได้เรื่องจนได้แต่เอาเถอะ เพราะทั้งทีมฉันขาดแค่ข้อมูลของกัปตันทีมกับเจ้าเด็กปี1 คนนี้ก็เท่านั้นแหละ" ฮารุสะพึมพํากับตัวเองก่อนจะลุกขึ้นเดินลงจากอัฒจันทร์พร้อมกับแร็กเก็ตสีน้ำเงินของตนในมือ


"The Best Of One Set Match เร็นงิน ฟุรุทากะเป็นฝ่ายเสิร์ฟ" 

เมื่อคามิชิโระพูดจบฮารุสะก็โยนบอลขึ้นและตีออกไปด้วยท่าธรรมดาก่อนจากนั้นเรียวมะก็โต้ลูกกลับด้วยมือขวา

'ยังไม่คิดจะใช้มือซ้ายโต้ลูกสินะหรือว่าถนัดทั้งสองมือกันแน่...' 

ทั้งสองโต้ลูกกันอยู่นานจนในที่สุดเรียวมะก็รับลูกพลาดทําให้ฮารุสะนําไป 15-0

"เอาจริงหน่อยสิเอจิเซ็น... ถนัดซ้ายไม่ใช่หรือยังไงฮึ"

"นี่รู้อยู่แล้วหรือยังไงกันว่าเจ้าเอจิเซ็นถนัดซ้ายน่ะ" โมโมะพูด

"ถนัดทั้งสองข้างต่างหากล่ะ" ฟูจิแย้ง

"หึ!ถึงผมไม่ใช้มือซ้ายก็เอาจริงได้เหมือนกันนะฮะรุ่นพี่" 

คราวนี้ฮารุสะเดาะลูกอยู่สองสามครั้งก็โยนลูกขึ้นและตวัดแร็กเก็ตตีออกไปด้วยความเร็วซึ่งเรียวมะก็รับได้สบายๆแต่

ตึง!  "30-0" 

"ทะ...ทําไมล่ะ ทั้งๆที่เมื่อกี้เจ้าเปี๊ยกก็รับลูกได้นี่!!??" คิคุมารุพูดอย่างแปลกใจส่วนคนอื่นก็ตกตะลึงงึงงันไปตามๆกัน ทางฝ่ายเร็นงินทุกคนก็พากันนึกขําในท่าทีของพวกผู้ชาย


"ไง ..ไหนว่าถึงไม่ใช้ซ้ายก็เอาจริงได้ไง" ฮารุสะพูดแล้วหรี่ตามองเอจิเซ็น นี่คือ1 ใน3ทักษะความเร็วของเธอ  ...'Water Ball Serve'...

'บ้าน่า!ทําไมลูกถึงตกลงไปได้ล่ะ!?ทั้งที่เมื่อกี้ เราก็รับลูกได้หนิ' เรียวมะคิดด้วยสีหน้าตกใจและมองรุ่นพี่หญิงตรงหน้าอย่างไม่เชื่อ

"หึ!เอาล่ะ ลูกสุดท้ายเตรียมใจไว้ได้เลยเอจิเซ็น..." ฮารุสะพูดจบก็เตรียมโยนบอลขึ้นอีกครั้งแต่เสียงโทรศัพท์เธอก็ดังขึ้นเสียก่อน

"หวา!ดันลืมปิดโทรศัพท์ซะได้" ฮารุสะพูดพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสาย

"ฮัลโหล! มีอะไรงั้นหรอคะ...อ๋อ!อืมๆๆได่ค่ะจะไปเดี๋ยวนี้แหละ! *//ปิ๊บ!//" แล้วฮารุสะก็วางหูเก็บโทรศัพท์ลงไปก่อนจะหันไปบอกคนอื่นว่า

"ฉันกลับก่อนนะคามิชิโระ มีธุระด่วน ยังไงก็ฝากจัดการกับเจ้าพวกที่เหลือด้วยล่ะ!บาย" แล้วฮารุสะก็วิ่งขึ้นไปบนอัฒจันทร์คว้ากระเป๋าแร็กเก็ตมาแล้วเก็บแร็กเก็ตอย่างรวดเร็วจากนั้นก็วิ่งออกจากสนามไปอย่างรวดเร็ว

'หนอย!หนีไปซะได้...' เรียวมะคิด

****************

แก้ไข :: 8.2.52


ต้องรีบจบโดยไว ไม่งั้นยืดเยื้อแน่ๆ (= ~ =)

....

ตอนต่อไปของ [Fic]Prince of tennis :: My Princess ...'หนึ่งวันอันแสนยุ่งของคิคุมารุ'
...

....


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

94 ความคิดเห็น