[Fic]Prince of tenniS :: My PrincesS

ตอนที่ 3 : Episode 02 : การพบกันของเซงาคุและเร็นงิน(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,921
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    18 เม.ย. 52

# Prince OF TenniS #
[ EpiSodE 02 ]




ณ โรงเรียนเร็นงิน : ห้องล็อคเกอร์ของชมรมเทนนิส(หญิง)

ภายในห้องล็อกเกอร์เต็มไปด้วยเหล่าสมาชิกตัวจริงของทีมเร็นงิน หนึ่งในนั้นมีหญิงสาวคนนั้นอยู่ด้วยนั่นก็คือฟุรุทากะ ฮารุสะนั่นเอง

ตั้งแต่มาอยู่ในห้องนี้ทุกคนต่างเงียบและไม่พูดอะไร…ได้แค่มองฮารุสะเปิดสมุดที่จดข้อมูลที่ได้มาเท่านั้น…

“ได้เรื่องยังไงบ้างล่ะรุ่นพี่ฟุรุทากะ” เสียงของโมโดกะดังทำลายความเงียบภายในห้องเป็นคนแรก

“ได้สิ…ได้มากเลยด้วย” ฮารุสะบอกแล้วยกขาขึ้นไขว่ห้าง

“แล้วเจ้านั่นล่ะ?” เสียงของกัปตันทีม…เคียวราคุ คามิชิโระเอ่ยถามฮารุสะ คนอื่นได้ยินคามิชิโระถามแบบนั้นก็พากันงงยกใหญ่

“ถามถึงใครล่ะ!?”

“ก็…ซี้เก่าเธอไง” คามิชิโระบอกแล้วทุกคนก็ต่างพากันร้องอ๋อทันที

“ก็เรื่อยๆ ดูสบายดีไม่มีปัญหา…อย่างน้อยฉันก็รู้จักหมอนั่นดีเพราะฉะนั้นไม่ต้องห่วงหรอก รับรองว่ารับมือได้ไม่ยาก” ฮารุสะบอกแล้วพลุบตาต่ำลงและยิ้มกว้างอย่างเจ้าเลห์พลางพึมพำออกมาเหมือนหมายมั่นไว้ว่า

“การแข่งครั้งนี้…ฉันสามารถไปได้ไกลกว่านายแน่ ถึงนายจะรู้จักฉันเหมือนที่ฉันรู้จักนาย…แต่นาย ก็ไม่มีทางเก็บรายละเอียดฉันได้หมดหรอก หึๆๆ!”

**********************

วันต่อมาเหล่านักกีฬาเทนนิสที่จะลงแข่งกันก็ยังคงมาซ้อมกันอยู่ที่สนามเทนนิสของโรงเรียนเป็นกิจวัตรดังเดิม ถึงแม้มันจะเป็นวันหยุดก็ตาม…แต่คงต้องเว้นไว้ที่ ‘เร็นงิน’ ล่ะนะ (U __ U)…

เพราะว่าพวกคุณเธอให้เหตุผลที่ว่า อยากพัก ในขณะที่บางคนในกลุ่มตัวจริงอย่างคามิชิโระ ฮารุสะและลูกทีมอีก3 คนคัดค้านเต็มที่แต่ไม่เป็นผล (- -)

“มะ…มีธุระอะไรไม่ทราบย่ะ!” คามิชิโระพูดพลางมองสองลูกทีมตัวแสบอย่างฮาสึคาเดะ โมโดกะและโฮโช อายามิ สองลูกทีมผู้มีท่าไม้ตายที่เหมือนกันซึ่งบัดนี้ยืนอยู่หน้าประตูบ้านเธอด้วยสีหน้ายิ้มแย้มในชุดไปรเวทที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

โมโดกะอยู่ในเสื้อคอกลมแขนยาวแบ่งสีเป็นส่วนๆระหว่างสีม่วงและดำ ใส่ทับด้วยเสื้อกั๊กแขนกุดสีดำใส่กางเกงยีน

ส่วนอายามิใส่เสื้อปกกะลาสีแขนกุดครึ่งตัว ด้านในใส่เสื้อกล้ามสีขาวคาดเข็มขัดและสวมกระโปรงสั้นสีชมพูมีขอบ(สีขาว)

“ก็แค่จะมาชวนไปเล่นเทนนิสด้วยกันน่ะ \ ( ^ ^ ) /” อายามิตอบและกระโดดเข้าไปเกาะแขนคามิชิโระ

“ช่ายๆ!เห็นว่าคัดค้านเรื่องที่พวกเราจะหยุดซ้อมก็เลยพาไปกันเล่นเทนนิสน่ะ!อืม..ยกเว้นพวกพี่น้องตระกูลทาคาระกับยัยนารุน่ะนะ เอ้า!ไปกันได้แล้วกัปตัน” โมโดกะบอกแล้วคว้ามือคามิชิโระให้ตามเธอมาทันที

“ฮะ..เฮ้!เดี๋ยวก่อนเซ่ ขอฉันมัดผมก่อน” คามิชิโระทักท้วงในมืออีกข้างกำยางรัดผมไว้ แต่ดูเหมือนโมโดกะจะไม่ได้ฟังเลยสักนิด

.

.

.

.

.

ณ สนามเทนนิสแห่งหนึ่ง

“พร้อมไหมครับรุ่นพี่ฟูจิ” เสียงเด็กหนุ่มเจ้าของนัยน์ตาสีฮาเซลเอ่ยบอกและตั้งท่าเตรียมพร้อม

“แน่นอนเอจิเซ็น ตีมาได้เลย” ฟูจิตอบ จากนั้นเรียวมะก็โยนลูกขึ้นและตีออกไปโดยใช้ท่าทวิสท์เสิร์ฟทันทีตั้งแต่เริ่ม และทันทีที่ลูกตกลงไปหมุนที่พื้นและเด้งขึ้นมา ฟูจิเกิดแกว่งแร็คเก็ตเร็วไปทำให้รับลูกพลาดเป็นผลให้เอจิเซ็นได้แต้มนำ

“ว้า!ดันรับพลาดซะได้” ฟูจิพูดเหมือนไม่ทุกข์ร้อนอะไร

“เอาอีกแล้วฟูจิ ชอบทำตัวไม่ทุกข์ร้อนอยู่เรื่อยเลย” เสียงของรองกัปตันแห่งเซงาคุพร้อมกับเสียงถอดถอนหายใจของเจ้าตัว

“แค่นี้ยังอ่อนหัดอยู่นะฮะ รุ่นพี่ฟูจิ!” แล้วเรียวมะก็ยกแร็คเก็ตขึ้นมาพาดไหล่

“ไม่เบาเลยนี่ เจ้าเอจิเซ็น” เสียง เสียงหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับปรากฎร่างของเจ้าของเสียงนั้น

“ว่าไงโมโมะมาจนได้นะ” ชายหนุ่มเจ้าของผมแดงนามคิคุมารุ เอจิเอ่ยทัก

“เทะสึกะให้หยุดทั้งทีนี่เนอะ!(^ __ ^)” เอจิพูดแล้วยิ้มยิงฟัน

“นั่นสินะฮะ ทั้งๆที่กำลังจะมีแข่งแท้ๆแต่กัปตันดันให้หยุด”

“หรือจะโทรไปขอยกเลิกวันหยุดก็ได้โมโมชิโระไมได้ว่าอะไร” โออิชิพูดทีเล่นทีจริงพร้อมกับยกมือถือขึ้นมาโชว์ให้โมโมะเห็น

“เย้ย!!มะ…ไม่ต้องก็ได้ฮะรุ่นพี่โออิชิ ผมเกรงใจ (^ ^);;” โมโมะพูดแล้ววางกระเป๋าแร็คเก็ตลงบนแท่นอัฒจันทร์ก่อนจะพูดอีกว่า

“จริงด้วยสิ เมื่อกี้ตอนที่ผมเดินมาเห็นผู้หญิงผมน้ำเงินคนเมื่อวานนี้ด้วยแถมอยู่กับคนอื่นที่เป็นผู้หญิงด้วยกันอีกประมาณ4 คนแน๊ะ!” แล้วอินูอิก็เบนความสนใจออกจากการแข่ง(เล่นๆ)ของฟูจิกับเรียวมะไปหาโมโมะก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า

“ไหนช่วยพาไปหน่อยซิ โมโมชิโระ” …..

…………

….

“30 - 15”

“ว้าว~ เยี่ยมไปเลย!กัปตัน!! (> v <)OO” เสียงใสๆของหญิงสาวซึ่งมัดผมสองข้างดังขึ้นอย่างไม่เกรงใจใคร

“เฮ้ๆอายามิ เกรงใจคนอื่นมั้งก็ดีนะ (- __ -);;”

“อ้าว!พี่เองหรอ!?หนูนึกว่าพี่เบื่อแล้วซิ่งหนีกลับบ้านไปก่อนแล้วซะอีกนะเนี่ย”

“ใครว่าเล่า!(-  -).. ฉันไปเข้าห้องน้ำมาหรอก แถมถ้าไม่เอาเธอกลับไปด้วยก็แย่น่ะซี่!” เธอบอกแล้วยกมือขึ้นขยี้ผมอายามิอย่างหมั่นเขี้ยว

“แง้ว! อย่าทำผมหนูยุ่งสิ (- [] - )” อายามิร้องแล้วดึงโบว์กับยางรัดผมออกก่อนจะใช้มือสางผมให้เรียกร้อยแล้วรวบกลับเข้าไปอย่างเก่า

“เห~… นี่คือทีมเร็นงินสินะ” ฟูจิพูดขึ้นแล้วมองไปที่คอร์ทเทนนิสเบื้องหน้าซึ่งมีการแข่งของพวกเธออยู่ อินูอิยกสมุดขึ้นมาจดข้อมูลโดยหารู้ไม่ว่ามีสายตาของใครบางคนจ้องอยู่

‘หึ!’

…….

“บางครั้งความมั่นใจมันมีมากไปก็ไม่ค่อยดีนักหรอกนะ โมโดกะ” คามิชิโระพูดก่อนจะโยนลูกขึ้นแล้วเหวี่ยงแขนตีออกไป

ป็อก!!

“มีไว้ไม่เสียหายหรอกค่า! กัปตัน (^ ^) /” โมโดกะเหวี่ยงแร็คเก็ตรับลูกไว้แล้วตีออกไปอย่างสบายอารมณ์

“ขอเอาจริงกว่านี้หน่อยแล้วกันนะโมโดกะ…” ว่าแล้วคามิชิโระก็โต้ลูกกลับไปด้วยท่าWind ซึ่งลมจะพัดไปตามทิศทางแรงของลูกที่ถูกตีออกไปและจะมีความแรงและความเร็วเพิ่มจากเดิมเป็น 2 เท่า

ตึง!!

“ว้า!อย่าลอกท่ากันสิกัปตัน (^ ^)”

“อ้าวๆ ทีอายามิเธอยังให้เขาเลียนแบบท่าเลยนะ อย่าหวงสิ” คามิชิโระพูด

“ก็นั่นหนูเป็นคนสอนเขาเองนี่นา” โมโดกะบอกแล้วเดาะลูกเทนนิสอยู่ 2-3 ทีก่อนจะโยนขึ้นแล้วตีออกไป …. ทุกท่วงท่าของพวกเธอสองคนอยู่ในสายตาของอินูอิและเหล่าพ้องตลอดเวลาโดยไม่รู้ตัวแม้แต่เพื่อนๆพวกเธอเอง

“ว้าว!สุดยอดเลย เร็วอะไรอย่างงี้” โออิชิพูดอย่างอึ้งๆ(นิดๆ)

“นั้นเรียกว่า Wind...” เสียงปริศนาดังขึ้นด้านหลังพวกเขาโดยเฉพาะคิคุมารุที่ตกใจจนวิ่งไปหลบอยู่ด้านหลังโออิชิเพราะเจ้าของเสียงนั้นยื่นมือไปแตะไหล่เขา

“Wind งั้นหรอ??” โมโมะพูดออกมาด้วยความสงสัยพร้อมกับเครื่องหมายคำถามที่โผล่ออกมาเต็มหัว

“เมื่อใช้ท่านี้ลมจะพัดไปตามทิศทางแรงของลูกที่ถูกตีออกไปและจะมีความแรงและความเร็วเพิ่มจากเดิมเป็น 2 เท่า ว่าง่ายๆเลยนั่นก็คือเป็นท่าที่ใช้สำหรับการเพิ่มความแรงความเร็วของลูกนั่นเองต่อให้คนที่ตีมีแรงน้อยก็ตาม…”

“อ้อ!อย่างนี้นี่เอง เป็นท่าที่ไม่เลวเลยนะเนี่ย…” เรียวมะพูด

“ได้ข้อมูลอีกแล้ว… เธอเป็นคนให้ข้อมูลกับฉันเองนะฮารุสะ…แล้วอย่ามาเสียใจทีหลังล่ะ” อินูอิพูดแต่สายตาก็ยังคงมองไปที่คอร์ทอยู่ดี

“หึ!… ฉันไม่คิดจะเสียใจภายหลังอย่างที่นายพูดหรอกนะ เพราะไม่ว่ายังไงก็ตามทีมที่ชนะในการแข่งต้องเป็นทีมฉันอยู่ดี” ฮารุสะกอดอกหรี่ตามองพวกเขาและพูดด้วยความมั่นใจ

“มั่นใจเกินไปแล้วมั้งรุ่นพี่ ทีมที่จะชนะคือทีมเซงาคุต่างหาก” ว่าแต่เขาตัวเองก็เป็นด้วยไม่ใช่หรือไงโมโมะ

“โอ้ว… นายเด็กปี2 ตอนนั้นสินะ แค่เห็บแว้บเดียวก็รู้แล้วว่าเป็นคนยังไง ความมั่นใจนี่พอๆกันกับฮาสึคาเดะไม่มีผิด” ฮารุสะพูดแล้วยิ้มนิดๆก่อนจะเดินไปหยุดยืนข้างๆอินูอิแล้วหันหลังพิงรั้วลวด

“ฮาสึคาเดะนี่ ใครกันน่ะ?” คิคุมารุถามอย่างอยากรู้อยากเห็นจนโออิชิที่ยืนอยู่ใกล้ๆต้องปราม

ฟุ่บ! ตุบ! .. ตุบๆ

“หืม!?”

“เฮ้!พี่สาว ช่วยเก็บลูกบอลให้หน่อยสิฮะ” เสียงเด็กชายคนหนึ่งตะโกนดังมาจากคอร์ทที่เยื้องๆกันกับคอร์ทที่พวกเขายืนอยู่

ฮารุสะก้มตัวลงไปเก็บลูกเทนนิสก่อนจะจัดการโยนบอลข้ามหัวอินูอิ โออิชิและคิคุมารุไปให้เด็กคนนั้นท่ามกลางความตกใจของเหล่าตัวจริงเซชุน(เท่าที่ยืนอยู่ตรงนั้นยกเว้น เรียวมะที่ไม่รู้สึกรู้สาอะไร) เพราะเท่าที่ดูๆแล้ว เธอยังเตี้ยกว่าพวกเขามาก (ว่าใครเตี้ยย๊า~!!> [] < : Harusa)

“ขอบคุณฮะ!” ….

“เอ่อ…”

“ความจริงก็อยากรู้เหมือนกันใช่ม้า!คุณรองกัปตัน” เธอเอ่ยก่อนที่โออิชิจะได้พูด

“อึก…”

“อืม … ฉันจะบอกให้ก็ได้!” ฮารุสะพูดเสียงสูงในคำสุดท้ายเป็นการเน้น

“เฮ้!!พวกเธอหยุดเล่นก่อนซิแล้วมารวมกันที่อัฒจันทร์ที” ฮารุสะตะโกนบอกแล้วกวักมือให้เหล่าตัวจริงตามเธอไปในคอร์ท

........

............

"มีอะไรงั้นเรอะ!?ฮารุสะกําลังมันส์เชียว" คามิชิโระถามแล้วเอามือไขว้ไว้หลังหัว ตามด้วยสมาชิกคนอื่นๆที่ยืนอยู่ด้านหลังในท่าสบายๆแต่ดูเหมือนว่าเครื่องหมายคําถามกับเครื่องหมายตกใจที่ลอยเด่นอยู่บนอากาศมันจะหล่นทับพวกเธออยู่แล้วนะเนี่ย (= __ -) ...


รุ่นพี่เกิดเพี้ยนอะไรขึ้นมานะถึงได้เรียกให้รวมตัวกัน - -??    <--- ความคิดของโมโดกะ

อะไรกันอ่ะ?หนูนั่งลุ้นการแข่งจนตัวโก่งเลยนะรุ่นพี่ฮารุสะ  ... แล้วเจ้าพวกนั้นใครกันว่ะ!    <--- ความคิดของอายามิ

มีอะไรอีกล่ะเนี่ยฮารุสะ (^ _ -)a !!??    <--- ความคิดของพวกที่เหลือ

"ขอแนะนําให้รู้จักก่อนเลยนะ นี่คือเหล่าตัวจริงของเซงาคุน่ะ" ฮารุสะบอกแล้วหลบไปยืนตําแหน่งอื่นปล่อยให้ทั้งสองฝ่ายเผชิญประมวลผลหน้าตากันเอง[เกี่ยวไหมนั่น (- _ -);;]

"หืม!?ที่เรียกมาก็เรื่องนี้เองงั้นหรอ ก็...ยินดีที่ได้รู้จักนะ ทางฉันขอแนะนําตัวก่อนเลยแล้วกันฉันกัปตันทีมชื่อเคียวราคุ คามิชิโระ อยู่ปี3" คามิชิโระแนะนําตัวแล้วยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

"ฉันรองกัปตันชื่อโฮโช ทามามิ อยู่ปี3" แล้วทามามิก็ยกมือไปวางไว้ที่หัวน้องตัวเองซึ่งยืนอยู่ข้างๆ

"ส่วนหนูเป็นน้องสาวของพี่ทามามิชื่อโฮโช อายามิ อยู่ปี2 เจ้าค่ะ! (^ ___ ^)//" อายามิแนะนําตัวแล้วเหลือบมองเอจิด้วยสีหน้าขึ้นสีนิดๆ(เป็นอะไรไปเนี่ย?ยัยนี่ (= _ +);; : Makoto/คนอ่าน)

"ฮาสึคาเดะ โมโดกะ อยู่ปี2เช่นกัน ถ้าพวกนายคิดว่าแน่ก็มาแข่งกันสักแม็ทช์สิ" โมโดกะพูดแล้วชี้หน้าเหล่าตัวจริงโดยเฉพาะโมโมะที่โดนเธอเล็งเป็นพิเศษ

"ส่วนฉันคงไม่ต้องแนะนําตัวซ้ำหรอกนะ"


"เห ..จริงอย่างที่ฟุรุทากะจังพูดเลยแฮะ เนอะฟูจิ" เอจิหันไปกระซิบพูดกับฟูจิ

"อื้ม!แต่รู้สึกว่าสมาชิกในทีมเร็นงินจะน้อยไปหน่อยเนอะว่าไหมเอจิ" ฟูจิตอบกลับเบาๆ

"นั่นสิเนอะเพราะอย่างน้อยสมาชิกในทีมน่าจะมีซักประมาณ 7-8 คนแล้วฉันก็รู้สึกว่าคนที่ชื่อโฮโช อายามิอะไรนั่นหน้าคุ้นๆเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลยแฮะ ( -  - )a..." เอจิพูดแล้วจ้องอายามิอย่างครุ่นคิด ในขณะเดียวกันพออายามิเห็นว่าเอจิจ้องเธออยู่ก็รีบก้มหน้าหลบสายตาเขาทันที

ฟูจิเห็นท่าทางของอายามิแบบนั้นก็นึกขําอยู่ในใจจากนั้นเขาก็หันไปสะกิดเรียกเอจิแล้วพูดว่า "เฮ้ฉันว่านายเลิกจ้องน้องเขาได้แล้วมั้ง ดูสิน้องเขาอายจนไม่กล้ามองหน้าแล้วนะ" เอจิได้ยินดังนั้นก็รีบหัวเราะ(เบาๆ)กลบเกลื่อนทันที

"พวกเราคือทีมเซงาคุยินดีที่ได้รู้จัก ฉันรองกัปตันทีมชื่อโออิชิ ชูอิจิโร่อยู่ปี3"

"ฉันชื่อฟูจิ ชูสึเกะอยู่ปี3 (^ ^)"

"ฉันคิคุมารุ เอจิอยู่ปี3เช่นกัน"

"ส่วนฉันอินูอิ ซาดาฮารุอยู่ปี3"

"โมโมชิโระ ทาเคชิอยู่ปี2"

"เอจิเซ็น.../ส่วนเจ้านี่อัจฉริยะปี1ชื่อเอจิเซ็น เรียวมะหรือจะเรียกว่าเจ้าเปี๊ยกก็ได้" ทันทีที่เรียมะพูดนามสกุลตัวเองออกมา โมโมชิโระก็ชิงพูดแทน

"เอาล่ะ!ทีนี้ต่างคนก็ต่างรู้จักกันแล้วก็ขอให้แยกกันไปซ้อมทีละสองคู่นะเพราะคอร์ทที่เราใช้ได้มีแค่สองคอร์ทเท่านั้น ซึ่งก็คือภายในรั้วสนามนี้" ฮารุสะบอกแล้วเดินแยกออกไปนั่งอยู่ที่อัฒจันทร์ด้านบนสุดพร้อมกับกระเป๋าแร็คเก็ตและสมุดโน้ตของตัวเอง

"ลองลงสนามแข่งกับพวกผู้หญิงดู ฉันจะได้ช่วยดูจุดบกพร่องของพวกนายแต่ละคนด้วยแถมยังได้ข้อมูลของคู่แข่งมาเป็นของกํานัลอีกด้วย[หึๆๆ!]"

ส่วนพวกที่เหลือก็พากันแบ่งคู่การเล่นออกไป ตามนี้

คามิชิโระ VS โมโดกะ ----> ดูท่าสองคนนี้อีกนานกว่าจะเลิก ( - __ -);;
เอจิกับโออิชิ VS ทามามิกับอายามิ
ฟูจิ VS เรียวมะ ----> สองคนนี้คงจะด้วย
ส่วนโมโมชิโระจะสวมเข้าแทนที่หลังจากคู่ใดคู่หนึ่งแข่งเสร็จ

**********************

DatE :: 1 August  2008
แก้ไข :: 8.2.52
          18.4.52


ว้า~! แย่จังนะขอรับ ตอนแรกคาดว่ามันจะเยอะกว่านี้

แต่ไปๆมาๆเลยกลายเป็นว่าพิมพ์อีกนิดต่อจากอันเดิม

ก็ครบแล้ว ( ^ ~ ^ ) .... ขอบคุณทุกคอมเมนท์ที่เมนท์มานะขอรับ!


.........

ตอนต่อไปของ
[Fic]Prince of tennis :: My Princess ... 'ซ้อมแข่งแน่นะ!' ...



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

94 ความคิดเห็น

  1. #83 Iต่าxมุu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2553 / 00:30
    เอจิเซ็น เปนนามสกุนนะคับ
    #83
    0