Au Fic Identity V : Be our mistress

ตอนที่ 2 : เกมที่ 1 เดอะ มิสเตรส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 587
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    2 ก.พ. 62

เกมที่ 1 เดอะ มิสเตรส



               


                เสียงนาฬิกาเดินตามเวลาดังไปทั่วคฤหาสน์ที่ค่อนข้างเงียบวังเวง ยังไม่ถึงช่วงเวลาวุ่นวายที่มักจะเกิดเกมไล่ล่าก็จริง หากแต่เหล่าเซอร์ไวเวอร์ก็จำเป็นที่จะต้องตื่นตามเวลาอย่างที่ควรเป็น เพราะอย่างไรก็ไม่อาจรู้ใจเจ้าของเกมได้ว่าจะดึงตัวแต่ละคนเข้าไปยังอีกโลกเพื่อเล่นเกมเมื่อไร



ทุกๆวันผ่านไปไม่ค่อยมีอะไรเป็นพิเศษนัก พักผ่อน ทานอาหาร เข้าไปเล่นเกมไล่ล่าจากนั้นก็โดนส่งกลับมายังคฤหาสน์โดยฮันเตอร์อยู่ร่ำไป น้อยคนที่จะได้กลับออกไป



เรื่องน่าตื่นเต้นสำหรับที่นี่เกิดขึ้นเป็นครั้งคราว แต่พักหลังนี้ดูเหมือนเจ้าของเกมคงจะเบื่อหน้าพวกคนเก่าๆ จึงเริ่มเชื้อเชิญพวกหน้าใหม่ทั้งฝั่งเซอร์ไวเวอร์และฝั่งฮันเตอร์เข้ามาแทบอาทิตย์ต่ออาทิตย์จนบัดนี้ทั้งสองฝั่งมีสมาชิกเกือบจะเท่ากัน บวกลบเพียงหนึ่งหรือสอง



อย่างไรก็ตามนั่นไม่เป็นปัญหาเท่าใดนัก ในเมื่อต่างฝ่ายต่างแยกโซนกันอยู่ จึงทำให้ปัญหาประชากรนั่นไม่เป็นปัญหาเท่าใดนัก และที่นี่ก็เป็นคฤหาสน์หลังใหญ่อีกด้วย ท่าทางเจ้าของเกม(และคฤหาสน์หลังนี้)จะไม่ได้เดือนร้อนต่อค่าใช้จ่ายที่ตามมาเลยสักนิด



น่าตกใจที่รอบนี้ รอจนเข้าอาทิตย์ที่สี่ถึงจะมีเซอร์ไวเวอร์คนใหม่เข้ามา



เธอถูกเรียกว่า [เดอะ มิสเตรส]



หลายคนลงความเห็นว่าเธอนั้นสมควรได้รับชื่อนี้ ด้วยหน้าตาท่าทางและการแต่งกายที่เรียบร้อยสวยงาม แลดูมีราคาบนตัวหล่อนนั่นเอง



นอกจากนี้ที่น่าประทับใจสุดก็คือรอยยิ้มที่เผื่อแผ่ให้กับทุกคนนั่นเอง มันแสดงให้เห็นว่าคุณหนูคนนี้เป็นคนที่น่าคบหา มีความเป็นมิตร ไม่ได้เย่อหยิ่งอย่างที่คาดคิดแต่แรกเห็น



พวกคุณจะเรียกฉันว่า โชนัน ก็ได้ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ!” ร่างบางคลี่ยิ้มและถอนสายบัวพอเป็นพิธี ก่อนยื่นมือไปเขย่าตอบรับกับหญิงสาวในชุดพยาบาลซึ่งยื่นมาคอย



[เดอะ มิสเตรส] ทำให้ทุกคนนิยมชอบได้ในเวลาไม่นาน ช่างเป็นคนที่น่าพิศวงจริงๆ



ขณะเดียวกันนั้นเอง ทางด้านเหล่าฮันเตอร์ที่เพิ่งได้รับข่าวเรื่องนี้ระหว่างที่เหล่าเซอร์ไวเวอร์กำลังทำความรู้จักกัน ก็กำลังประหลาดใจกับชื่อของเซอร์ไวเวอร์คนใหม่ ตามปกติจะไม่ค่อยมีใครได้รู้ข่าวการมาของสมาชิกใหม่ของแต่ละฝ่ายนักหากไม่สอดหูสอดตาเอาเอง หรือจนกว่าจะเข้าไปเจอกันในเกม



แต่หนนี้คนที่บังเอิญได้ข่าวมานั้นคือ [เกอิชา] หรือชื่อตัวว่า มิชิโกะ เพราะหล่อนเป็นคนแรกที่ได้เจอกับเซอร์ฯคนนั้นที่พยายามเคาะประตูคฤหาสน์เรียกคนมาเปิด



ที่น่าประหลาดใจคือนามของเซอร์ไวเวอร์คนนี้



[เดอะ มิสเตรส]



เดอะมิสเตรส? เป็นเด็กผู้หญิงแถมยังเป็นคุณหนูอีกอย่างงั้นหรอ?แจ็คเดอะริปเปอร์เอ่ยอย่างเหลือเชื่อ เขาไม่ได้หูฝาดได้ยินสิ่งที่เกอิชาพูดเป็นอย่างนั้นใช่หรือไม่ หากเขาถอดหน้ากากออก ทุกคนในห้องก็อาจจะได้เห็นว่าเขากำลังเลิกคิ้วอยู่แน่



ฮี่ ฮ่าฮ่าฮ่า! ฟังจากชื่อแล้วก็คงจะไม่เท่าไรเหมือนกับ [แดนเซอร์] ซะล่ะมั้งสไมล์ลี่เฟสเอ่ยหลังจากปล่อยเสียงหัวเราะออกมาอย่างดูแคลน ครั้งหนึ่งตนเคยประมือกับแดนเซอร์ นางคนนั้นลองไม่มีกล่องเพลงหรือถ้าเพื่อนโดนจับวางเก้าอี้ไปสักคนจนถอดรหัสช้าลง ก็แทบจะไม่เหลือประโยชน์อะไรแล้ว



หึ เงียบเหอะน่าไอคุณตัวตลก ผมได้ยินเสียงหัวเราะคุณแล้วชักจะปวดหัวเสียงนั้นเป็นของหนุ่มผู้ดีเจ้าของใบหน้าอันหล่อเหลาที่ดวงตาข้างหนึ่งปรากฎรอยแตกสีดำแผ่ออกราวกับกิ่งไม้ มือข้างหนึ่งจับฝักดาบของตน อีกข้างคอยถือผ้าสะอาดเช็ดถูใบมีดอย่างเอาใจใส่



เฮอะ งั้นแกก็ไสหัวกลับไปที่ห้องซะสิวะไอช่างภาพ! ใครเชิญให้แกมานั่งอยู่ตรงนี้กันสไมล์ลี่เฟสว่ากลับอย่างหงุดหงิด ใช่ว่าเขาเคยนึกชมชอบไอผู้ดีจิตป่วยนี่เสียเมื่อไร



ชายหนุ่มหยุดมือที่กำลังเช็ดทำความสะอาดทันที ดวงตาซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นสีฟ้างดงามเหลือบมองคู่กรณีด้วยหางตาแวบหนึ่ง ก่อนเลื่อนกลับมาที่เดิม จากนั้นมือก็เริ่มทำงานต่อราวกับจะบอกว่าตนนั้นไม่คิดจะทำตามคำสั่งเลยแม้แต่น้อย



และการถูกเมินใส่นั้นก็ไม่ได้ทำให้คู่กรณีหายหงุดหงิดเลยด้วยเช่นกัน สไมล์ลี่เฟสจึงได้แต่โวยวายอีกสองสามคำและแสดงท่าทีฮึดฮัดเท่านั้น



เฮ้อ สองคนนี้เอาอีกแล้ว เมื่อไรจะรู้จักปรองดองกันบ้างนะเกอิชามองภาพของฮันเตอร์ชายทั้งสองซึ่งไม่ถูกกันมาแต่ไหนแต่ไรอย่างเหนื่อยอ่อน เธอที่ไม่อยากยื่นมือไปยุ่งเรื่องของใครจึงทำได้เพียงเป็นคนนอกเท่านั้น



ปล่อยให้พวกมันทะเลาะกันไปเถอะ แล้วเรื่องเดอะมิสเตรส มีข้อมูลอะไรอีกไหม?แจ็คเดอะริปเปอร์เอ่ย



ไม่ นี่เป็นทั้งหมดที่ฉันรู้มา นอกเหนือจากนี้เราคงต้องไปศึกษาพฤติกรรมเธอต่อในเกมไล่ล่ากันเอาเองแล้วล่ะเจ้าค่ะ งั้น--- ขอตัวก่อนนะเจ้าคะเกอิชาส่ายหน้าน้อยๆ พัดในมือถูกคลี่ออกมาปิดใบหน้าครึ่งล่างก่อนที่เธอจะเดินผละออกไป



อรุณสวัสดิ์ คุณมิชิโกะ



จังหวะนั้นเองที่ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มคนหนึ่งเดินมาพร้อมกับร่มวิญญาณในมือเดินสวนมา เขาคือ [อู่ฉาง] อีกร่างของเขายังคงสถิตอยู่ในร่มคันนั้น ร่างที่เห็นอยู่ตรงหน้าจึงเป็นอู่ฉางร่างขาวผู้ที่มักจะแต่งแต้มใบหน้าด้วยรอยยิ้มสุภาพ



ริมฝีปากเล็กหลังใบพัดที่คลี่ออกเผยยิ้มน้อยๆ เกอิชาสาวค้อมศีรษะให้ตามมารยาทอย่างงดงามสมกับที่ในอดีตเคยได้รับการสอนสั่งอบรมมาจากสำนักเกอิชา



อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะ ท่านเฮ่ยไป๋อู่ฉาง



เมื่อครู่เหมือนเราจะได้ยินว่ามีเซอร์ไวเวอร์คนใหม่เข้ามา



โชคดีที่ท่านได้ยินนั้นถูกต้องแล้ว จากที่ได้ยินมา เซอร์ฯคนนั้นถูกเรียกว่าเดอะมิสเตรสเกอิชาเอ่ยตอบ



เดอะมิสเตรส...?



ไป๋อู่ฉางเอ่ยทวนคำ คล้ายมีความสงสัยเจืออยู่ในน้ำเสียง



*วาบ*



โอ้…” เป็นเสียงของแจ็คเดอะริปเปอร์ที่ครางขึ้นมาพร้อมกับตราสัญลักษ์ไฟลายกังหันหนวดที่ปรากฎบนตัวไป๋อู่ฉางชั่ววินาทีหนึ่ง



มันเป็นสัญญาณบอกว่าเกมไล่ล่าเกมแรกของวันนี้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และ [อู่ฉาง] คือฮันเตอร์ที่ถูกเลือก หลังจากนี้เขาจะถูกย้ายไปยังอีกมิติหนึ่งเพื่อเล่นเกมเช่นเดียวกับทางเซอร์ไวเวอร์ซึ่งจะถูกสุ่มเลือกออกมาสี่คน



[การ์เดนเนอร์]


[ทนายความ]


[โคดิเนเตอร์]



และสุดท้าย...



[เดอะ มิสเตรส] !



หวาย ฉันเพิ่งมาถึง ก็ได้เล่นเลยหรอเนี่ย!?เด็กสาวคิดหลังจากถูกพาวาร์ปมาอยู่ในสถานที่ปิดตายซึ่งมีลักษณะเป็นห้องโถงขนาดกลาง เธอกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารเหมือนที่เคยเห็นในเกมจากโลกเดิม



นี่เธอ ตื่นเต้นไหมอ่ะ?



อืม ก็ประมาณหนึ่งเลยโชนันตอบ บุคคลซึ่งนั่งถัดจากเธอและเป็นเจ้าของคำถามนั้นไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจาก [การ์เดนเนอร์] หรือเอ็มม่า วู้ดส์ สาวน้อยผู้มักจะยิ้มแย้มสดใส



ฮะๆๆ นั่นสินะ ก็มันเป็นเกมแรกของเธอเลยนี่นา ไง ขอแนะนำตัวอีกครั้งนะ ฉันชื่อเอ็มม่า



ฉันโชนัน หลังจากนี้หากทำอะไรผิดไประหว่างที่เล่นเกมก็ต้องขอโทษพวกคุณด้วยนะคะเธอเอ่ยเป็นเชิงดักล่วงหน้า เพราะไม่รู้ว่าพอเข้าไปในเกมแล้ว ตนเองจะเผลอทำอะไรพลาดไปบ้าง



เอาไว้หลังจบเกมค่อยมาขอโทษก็แล้วกันคุณหนู เพราะเราจะไม่มีวันได้กลับออกไปเร็วๆนี้แน่หากไม่ชนะเกมครบทั้งสี่คน” [ทนายความ] ซึ่งนั่งถัดจากเอ็มม่ากอดอกพูด เขาเป็นชายหนุ่มหน้าตาธรรมดาแต่มีความภูมิฐานไม่น้อยจากชุดที่สวม ทว่าด้วยฟันคู่หน้าซี่ใหญ่อันเป็นเอกลักษณ์กลับทำให้เขาดูน่าขบขัน



ข้างเขาคือ [โคดิเนเตอร์] สาวมั่นไม่พูดอะไรนอกจากนั่งด้วยใบหน้าติดจะเซ็งๆ ท่าทางหล่อนจะไม่ชอบที่จะต้องมาร่วมทีมกับ [ทนายความ] เท่าไรนัก แม้ว่าความสามารถของเขาจะเป็นประโยชน์ต่อการหาเครื่องถอดรหัส



อ้า--- จริงด้วย ความสามารถของโชนันคืออะไรหรอ?เอ็มม่าถามด้วยความสนใจ



[เดอะ มิสเตรส] ชื่อที่แสนไพเราะนี้ บางทีอาจจะไม่ได้เป็นแค่คุณหนูธรรมดาๆไปได้แน่(?)



เอ่อ...



ในจังหวะที่ไม่รู้ว่าจะตอบอีกฝ่ายอย่างไรดี ร่างบางก็รู้สึกเหมือนจู่ๆก็วูบไป เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งก็พบว่าตนกำลังยืนอยู่ท่ามกลางพื้นที่ป่าไม้ต้นสูงลิบ บรรยากาศอึมครึม หมอกลง พื้นที่ค่อนข้างโล่ง ที่หลบที่ซ่อนส่วนใหญ่จะเป็นพวกตู้คอนเทนเนอร์ที่วางเรียงรายเป็นจุดๆ



เท่าที่เห็นพวกข้าวของซึ่งวางตั้งเกลื่อนนั้น เป็นไปได้ไหมว่า นี่อาจเป็นด่านโรงงาน



อืม---



โชนันลากเสียงในลำคออย่างใช้ความคิดขณะมองไปมารอบๆ



.....



ขณะนั้นทางฮันเตอร์ [อู่ฉาง] ก็ตกอยู่ในห้วงความคิดไม่ต่างจากเด็กสาว เพียงแต่เท้านั้นได้พาร่างออกเดินตามหาเหล่าเซอร์ไวเวอร์ไปพร้อมๆกัน ทั้งที่ใบหน้านิ่งขรึมเช่นทุกครั้ง ทว่าใครเลยจะรู้ว่าหัวใจของไป๋อู่ฉางนั้นกำลังเต้นรัวด้วยความคาดหวัง



[เดอะ มิสเตรส]



ฉันไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม?



ไป๋อู่ฉางเอ่ยกับตัวเอง สำหรับเซอร์ไวเวอร์แล้วไม่มีทางที่จะได้เห็นเลยว่าฮันเตอร์ในเกมนั้นนั้นคือใครจนกว่าจะเข้าไปอยู่ในสถานที่ไล่ล่า ทว่าสำหรับฮันเตอร์นั้นมันกลับกัน ฮันเตอร์จะรู้เห็นได้ยินทุกอย่างว่าใครเป็นใคร แล้วเซอร์ไวเวอร์สาวหน้าใหม่ก็ทําตนมิอาจถอนสายตาได้



มีอะไรหรือเปล่าท่านพี่?



ฉันคิดว่า ฉันเจอเด็กคนนั้น...ในห้องมิตินั่น



ไป๋อู่ฉางสื่อสารทางจิตกับแฝดน้อง



ท่านเจอเธอ ในที่แบบนี้เนี่ยนะ!? มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน!”



ฉันเองก็ยังสงสัย อีกเดี๋ยวเราก็ได้รู้กัน---



การโต้ตอบระหว่างพี่น้องชะงักไป



สายตาของฮันเตอร์หนุ่มสบเข้ากับร่างของเซอร์ไวเวอร์สาวสองคนเข้าพอดี พวกหล่อนกำลังถอดรหัสเครื่องอยู่เบื้องหน้าไม่ไกล และหนึ่งในนั้นคือคนที่ตนกำลังเอ่ยถึง



[เดอะ มิสเตรส]



ชุดกระโปรงยาวเหนือเข่าสีม่วงตัดขาว ติดระบาย ประดับริบบิ้นสีเหลือง นั่นยิ่งทำให้ร่างนั้นดูอ่อนหวานขึ้นไปอีก ต่างจากคนที่อยู่ด้วยกันซึ่งสวมชุดทหารหญิงแบบตะวันตก มีความทะมัดทะแมงมากกว่า



*ตึกตัก ตึกตัก*



เสียงหัวใจที่เต้นแรงขึ้นจนได้ยินก้องในหูทำให้ [โคดิเนเตอร์] รีบหันกลับไปมองอีกครั้ง ก่อนพบว่าเบื้องหลังพวกเธอทั้งสอง ร่างสูงโปร่งของอู่ฉางกำลังสืบเท้าเข้ามาใกล้พร้อมกับร่มสีดำในมือที่พร้อมง้างขึ้นเมื่อไรก็ได้



แย่ล่ะสิ! รีบหนีก่อนเร็ว โชนัน



[โคดิเนเตอร์] เป็นคนแรกที่ชิ่งหนีออกไปก่อนด้วยสัญชาตญาณในฐานะทหารคนหนึ่ง เธอมีปืนอยู่กับตัวก็จริง แต่มันก็ยิงได้เพียงนัดเดียว หากไม่จวนตัวจริงๆก็ไม่อยากเอาออกมาใช้นัก



หวังว่าเด็กคนนั้นจะไหวตัวทันและหนีเจ้าแฝดนั่นได้นะ



*ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก*



ก้าวขาไม่ออก...



แต่ในความเป็นจริงนั้น [เดอะ มิสเตรส] ไม่อาจหลีกหนี [อู่ฉาง] ได้เลย ใบหน้าหวานแทบปั้นหน้าไม่ถูกเมื่อฮันเตอร์ที่ตนชอบเสียนักหนา บัดนี้กลับมาปรากฎตัวต่อหน้า ไม่รู้ว่าเสียงหัวใจที่ดังอยู่นี้ มาจากความตื่นเต้นส่วนตัวหรือแค่สัญญาณเตือนยามฮันเตอร์อยู่ในระยะใกล้กันแน่



หืมม์ ไม่ตามเพื่อนเธอไปหรอ เด็กใหม่



เสียงทุ้มเอ่ยพลางมองเซอร์ไวเวอร์สาวไม่วางตา



ก็อยากจะไปอยู่หรอกค่ะเด็กสาวยิ้มแหย พยายามจ้องตากลับ



แต่การได้เห็นอีกฝ่ายใกล้ๆแบบนี้มันไม่ได้มีโอกาสกันง่ายๆนี่นา ต่อให้โดนตีจนล้มและพาไปนั่งเก้าอี้ส่งกลับคฤหาสน์ โชนันก็ยอมนะคะ!!



อืม แต่ให้ฉันพาเพื่อนเธอมาหาน่าจะดีกว่านะ เขาว่ากันว่าเซอร์ไวเวอร์มือใหม่มักจะไม่ค่อยทำประโยชน์ให้ใครได้



“…..”



เด็กสาวฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาวเรียงตัวสวยแบบแกนๆ



?



รวบรวมกำลังใจอย่างเด็ดเดี่ยว



ขอตัวก่อนนะค้า!”



“!?



จากนั้นรีบพุ่งตัวหนีออกไปด้วยความเร็วสูงสุด!



ท่องนะโม ขันติ อะไรก็ได้ไว้โชนัน เธอจะต้องไม่มอบตัวง่ายๆแบบนั้น ต่อให้ [อู่ฉาง] จะยืนล่อตาล่อใจอยู่ตรงหน้าเธอก็ต้องใจเย็นและวิ่งหนี ไม่ใช่วิ่งเข้าหา!



เดาว่าหากรั้งรอนานอีกนิด ไป๋อู่ฉางจะต้องเงื้อร่มขึ้นตบเธอแน่นอน การที่เขาบอกว่าจะพาเพื่อนมาหาแทนที่จะให้เธอตามไปก็มีอยู่อย่างเดียวคือจับเธอนั่งเก้าอี้แล้วให้คนวิ่งเข้ามาช่วย ส่วนเขาก็จะได้ตีเก็บสบายๆซะเลยไง



หึๆๆๆ



ไป๋อู่ฉางหัวเราะในลำคอเบาๆ



เธอคิดหรือว่าเขาจะยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ ยังไงก็ต้องตามไปอย่างแน่นอน ไม่ว่าจะเป็นคนหน้าเหมือนหรือตัวจริงก็ตาม เพราะดูเหมือน [เดอะ มิสเตรส] จะจำตนไม่ได้เลย ดังนั้นในขณะที่ยังมีโอกาสคงต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อยืนยันความคิดของตนหน่อยแล้ว



“…..”



แต่ก่อนอื่น...



คงต้องขอเก็บ [การ์เดนเนอร์] ที่อยู่ตรงนั้นก่อนล่ะนะ



อ๋า---!?



เอ็มม่าชะงักมือที่ตั้งท่าจะถอนกลไกเก้าอี้ทันที เมื่อฮันเตอร์หนุ่มที่ตนคิดว่าจะตามโชนันไปนั้น ดันกลับหลังหันมา รอยยิ้มสุภาพที่เย็นเยือกนั่นทำให้คนเห็นเสียวหลังวาบเสมอ











THE★FARRY

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

26 ความคิดเห็น

  1. #5 paiwarn254800 (@paiwarn254800) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:30

    อร้ายยยยย​ สนุกมากกกก​ ตื่นเต้น​มาก​อะค่ะ

    #5
    1
    • #5-1 Tsuki Makoto (@lion4748) (จากตอนที่ 2)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:15
      ขอบคุณจ้า
      #5-1
  2. #3 Run for your life (@ingfhakaewsri) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:36

    สนุกมากเลยค่ะ
    #3
    0