Leave Her! ฝากบอกเธอ...อย่าเผลอมารักผม

ตอนที่ 9 : # Ep. ๐๐๗ คัพซี... ไม่มีแบน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,356
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 มี.ค. 56

7

คัพซี...ไม่มีแบน

Type Boy : Oh My God!! ผู้ชายสมัยนี้เป็นอะไรไปหมด! สติไม่ปกติกันทั้งนั้น! ม่ายยย!!!

 

"แล้วคุณก็เอาหม้อที่ใส่น้ำต้มอุ่นๆ สาดใส่หน้าหมอนั่นเหรอ"

"อืม (._. ;; )"

"หลังจากนั้นคุณกระโดดขึ้นมายืนบนโต๊ะอาหารแล้วก็จุดประทัดที่แอบพกมา"

"ใช่แล้วๆ เสียงมันดังสุดยอดเลยนะ! >O<... เอ่อ ใช่แล้ว ฉันจุดประทัดที่ร้านหมูกระทะ ( ._. )"

"-_-"

">O<;;"

"-_-"

"ฉันขอโทษ ฉันผิดไปแล้ว! ด่าฉันก็ได้นะ อย่าเงียบใส่สิ มันวังเวงอ๊า! TOT/"

ไอ้เฮกเซนชั่ว! หมอนี่จะใจร้ายไปถึงไหนกัน ดูสิดู!! ตั้งแต่กลับจากร้านหมูกระทะนั่นมาก็เอาแต่ส่งสายตานิ่งๆ ที่ฉันอ่านไม่ออกสักนิดมาให้! ความเงียบทำให้บายบีอยากจะขาดใจตาย~

"หึๆ เธอนี่นะ ^^~"

เสียงหัวเราะในลำคอซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่ของฉันแน่นอน และตอนนี้ห้องสภาก็มีแต่ฉันกับเฮกเซนสองคน (นั่งสอบสวนกันอยู่ที่โต๊ะประชุมสภา ทำอย่างกับฉันเป็นนักโทษ T^T!) เอ๊ะ! งั้นเมื่อกี้ก็...ก็... เสียงนายประธานงี่เง่านี่ล่ะสิ!! หนึ่ง...หมอนั่นกำลังหัวเราะหึๆ ในลำคอ สอง...เฮกเซนกลับมาเรียกสรรพนามฉันว่า 'เธอ' แล้ว สาม...กรี๊ดดดด!!! หมอนี่ยิ้ม! ยิ้มแบบที่ยกมุมปากแล้วก็ยิงฟันขาวสะอาดโชว์แผงฟันที่เรียงสวยเหงือกสีสดแสดงให้เห็นว่าถูกดูแลมาอย่างดี แล้วฉันจะมาพูดเรื่องเหงือกและฟันของหมอนี่ทำไมวะเนี่ย!! บ้า!

"นายยิ้ม >O<!"

"ผมยิ้มไม่ได้เลยรึไง"

"ปกตินายต้องยิ้มเจ้าเล่ห์ๆ สิ! แต่นี่นายยิ้มอ่ะ! ยิ้มแบบนี้เป็นนายแบบสบายๆ เลยนะ!!"

"คุณก็เคยได้ยินฉายาของผมแล้วนี่นา~" เฮกเซนพูดพร้อมเดาะลิ้น พลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ

"ผมน่ะมีฉายาว่าประธานอารมณ์อาเป่านี่นา... ก็อาเป่ามันคือเจ้าชายหลายอารมณ์ยังไงล่ะ~ แล้วตอนนี้คุณก็ต้องถูกลงโทษ! J"

ลงโทษ! TOT!

จะแบดคิงส์หรืออาเป่าก็แล้วแต่! น่าจะเพิ่มเป็นโซวิคเคด ออฟ นอฟวิส!

บุคคลเลวโคตรๆ ในนอฟวิสแห่งนี้! ยกให้หมอนี่เลย!!

 

- 8.00 @ หน้าเสาธงโรงเรียนนอฟวิส –

สถานะ : วันที่สี่แห่ง (นรก!) การแลกเปลี่ยน

"...เถลิงประเทศชาติไทยทวีมีชัย ชโย~ เนื่องจากวันนี้เป็นวันครบรอบวันเกิดของผู้อำนวยการของเรา เราจะมีการแสดงจัดขึ้นเพื่อเป็นการอวยพรวันเกิดท่านกันนะคะ ^^"

สิ้นเสียงของยัยหน้าหมวยที่ยืนทำหน้าที่ประกาศอยู่ที่หน้าเวทีก็มีเหล่านักแสดงทั้งร้องเล่นเต้นรำขึ้นไปทำท่าไส้เดือนโดนน้ำร้อนลวกอยู่ที่เวที ยัยพวกนั้นเต้นอะไรน่ะ ไร้สาระจริง! ไม่เห็นจะสู้การแสดงของฉันได้เลย หึๆ ;)

"จบไปแล้วนะคะสำหรับการแสดงของนักเรียนระดับชั้นปีหนึ่งถึงปีสาม ต่อไปจะเป็นการรำถวายพระพร..."

~¯ Ah...Ah...Ahhhhhhh! Ah...Ah...Ahhhhhhh! ¯~

"หือ O_O;;" สีหน้ายัยพิธีกร

"O[]O;;;" สีหน้านางรำบนเวทีกว่าสิบคนที่เพลงเทพพนมพรหมสี่หน้ากลายเป็นเพลงแดนซ์มันส์กระชากน้ำเหลืองในตับให้ออกมาเต้น

"=O=?" สีหน้าคนทั้งโรงเรียนที่รอดูอย่างใจจดใจจ่อ

ในเมื่อมีดนตรีเปิดมาแล้ว เราก็ต้อง Let's Go!

~¯ พี่จ๋าน้องนั่งเสียใจ น้องจากกันไปในวันลอยกระทง น้องสาวทำกันได้ลง ต้องกระทงแล้วนั่งลงคนเดียวววว... เอ้า! ออกมาเต้น เอ้า! ออกมาเต้น เด็ดขาดลีลาไปเลย!! ออกมาเต้น เอ้า!ออกมาเต้น! เด็ดขาดลีลาไปเลยยย!! ¯~

">O<!" คนทั้งโรงเรียนเริ่มขยับยักย้ายส่ายสะโพกไปตามจังหวะเพลง

~¯ จังซี้มันต้องถอน เอ๊ย! จังซี้มันต้องถอน เอ๊ยยยย! ถอนแล้วจึงสิม่วนนนนน!! เทวดาของแม่ เทวดาของแม่... ลูกค้ำลูกคูณลูกเทวดา ¯~

">O<~!" ทั้งนักเรียน คุณครูและผู้อำนวยการโรงเรียนเริ่มออกสเต็ปแดนซ์บ้าง

~¯ เลิฟวิ่งยู้ววว ไม่รู้เป็นอะไร๊~~ เอาสำลีมาปั่นก็ไม่หาย~ ทูมัช! แสบแสบอยู่ข้างใน คันหูทีไรอ่ะเวรี่มัชทุกที~! คันหู!! คันหู!! คันหูอ๊า~ ~¯

 "\~>O<~/" ดิ้นกันไม่เว้นแม้กระทั่งภารโรงและหมาขี้เรื้อน

"-_____-"

อ่า... ฉันว่ามีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ขำแล้วล่ะ -_-;

"เธอทำอะไรฮะคุณบายบี!!"

เฮกเซนที่คว้าไมค์ยืนพูดอยู่ข้างผู้อำนวยการและตวาดฉันอย่างเท่ ยี๊! ล้อเล่นๆ ไม่เท่เลยสักนิด!

"ม่ายเห็นเปนอารายเลยน่าคุณประธานนนนน ผมชอบนะเพลงมันส์ๆ แบบนี้ โอ๊ววว! เวรี่ฟันนี่จริงๆ เลยน้า >O<!" ผู้อำนวยการฝรั่งคว้าไมค์มาพูดบ้าง และหันหน้ามากล่าวชื่นชมฉันอย่างออกหน้าออกตา

เห็นมั้ยล่ะ! สนุกจะตาย!! *O*

"แต่ว่า..."

"สนุกจะตายคุณประธาน คุณคือนักเรียนแลกเปลี่ยนจากโรงเรียนเชอรี่บลอสซั่มช่ายหมายยย คุณช่างสุดยอดจริงๆ เลยหนา~ ผมสนุกมากโดยเฉพาะเพลงสุดท้ายนี่สนุกสุดๆ มันคือเพลงอะไรเหรอ >O<~!"

"มันคือเพลง Too Much So Much Very Much Ft. คันหู น่ะค่ะ ถ้าผอ. อยากได้หนูจะไรต์ลงแผ่นมาให้นะคะ >O<!!"

"โอ้ววววว จอร์จ!~"

พอเห็นผู้อำนวยการไม่ลุกขึ้นมาด่าฉันแต่กลับชื่นแบบออกหน้าออกตา อีตาเฮกเซนก็เริ่มขอจับไมค์ต่อว่าฉันแทน งุงิ

"ความผิดของเธอเมื่อวานยังไม่ได้ชำระเลยนะ! วันนี้ยังมาก่อเรื่องอีกเรอะ!!"

"อะไรกัน เมื่อวานนายยังบอกว่ามันเป็นการกระทำที่เร่าร้อนสุดๆ อยู่เลยนะฮันนี่~" ฉันพูด ฮ่าๆ! เร่าร้อนแน่สิ น้ำต้มร้อนๆ สาดใส่หน้าเลยนะ (หน้านายเจเจ)

"อู้ววว เร่าร้อนนนน! OoO~" นักเรียนทั้งโรงเรียน

"คุณบายบี..." เฮกเซน

"จริงนี่นา! นายน่ะเวลานอนชอบเปลือยท่อนบน อ๊ะ! ไม่สิ เสื้อกล้ามก็ยังใส่อยู่นี่นา~ แต่ว่านะ นายน่ะนอนดิ้นนิดๆ เวลาหลับลึก มีครั้งหนึ่งนายดิ้นมาทับฉัน หนักจะตายอยู่แล้ว ดีนะที่พอสักพักนายก็นอนนิ่งๆ เหมือนเดิม...แต่นายไม่นอนกรนนี่นะ :)"

"โอ้ววว นอนทับกันด้วยยย~!"

"ไม่หมดแค่นั้นนายน่ะชอบฉุด (โทรศัพท์) ฉัน ชอบถอด (สายหูฟัง) ชอบเล่นจ้ำจี้ (มะเขือเปราะแปะ) กับฉัน ชอบจับ (ผิด) โน่นนี่ในตัวฉันตลอดๆ!!" ฉันพูดใส่ไมค์แล้วทำท่าเขินอาย ฮ่าๆ ฉันไม่ได้โกหกนะ แค่พูดไม่หมดเท่านั้นเอง แล้วคิดดูสิว่านายเฮกเซนนี่จะมาเล่นจ้ำจี้มะเขือเปราะแปะกะเทาะหน้าแว่นกับฉันเหรอถ้าฉันไม่ชวนแกมบังคับน่ะ =_= เหอะ!

"ทั้งฉุด ถอด เล่นจ้ำจี้ จับนู่นจับนี่กันด้วย O////O" สีหน้าคนทั้งโรงเรียน...อีกแล้ว

"หึๆ..."

แต่ผิดคาด พอฉันหันไปทางเฮกเซนหมอนั่นกลับทำแค่ยิ้มเจ้าเล่ห์แบบฉบับซูเปอร์ไซย่า แถมยังไม่สะทกสะท้ากับคำครหาปลอมๆ ที่ฉันสร้างขึ้นมาอีกแน่ะ! โว๊ยยย!! เหยื่อไม่ติดกับ!!

"ถ้าเธอต้องการอย่างนั้นก็ย่อมได้ ผมก็เต็มใจที่จะจัดให้ J"

"=O=;;"

ฮะ...เฮ้ย! ทำไมหมอนั่นเดินตรงดิ่งมาทางฉันได้ล่ะ ทั้งยังฉุดกระฉากลากกถูฉันให้ขึ้นไปยังห้องประธานอีกแน่ะ! ผิดๆๆๆๆ ผิดแผนเว้ยเฮ้ยยย!!

"อยากให้ผมถอด จับโน่นจับนี่ และเล่นจ้ำจี้กันก็ไม่บอกล่ะ อ้อ วันนั้นที่เธอมานอนกับผมน่ะผมก็ไม่ได้นอนเหมือนกัน :)"

เฮ้ย! ไม่ได้นอน! ได้ไงอ่ะ!! จำได้ว่าอีตานี่ละเมอมากอดฉันอยู่เลย

"ไม่จริงน่า! นายหลับไปแล้ว"

"เปล่า... ผมไม่ได้หลับทั้งคืนเลยต่างหากบายบี และผมก็จดจำทุกการกระทำของตัวเองได้ว่าผมเอาเปรียบเธอเท่าไหร่ แค่เธอมาป่าวประกาศแบบสองแง่สองง่ามนี่ยังน้อยไปด้วยซ้ำนะเนี่ย :)"

"=///=" กะ...โกหกชัดๆ

"เอาล่ะ ในเมื่อเธอเสนอผมก็พร้อมที่จะสนอง งั้นเรามาสานต่อกันเถอะ :)"

สานต่อ!? สานต่ออะไรยะ ไม่นะ! ม่ายยย!!! >O<//

 

@ ณ เตียงนอนแสนตะละล้าในห้องประธานสภา

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!!! >O<"

"จะกรี๊ดทำไม!"

"ก็นายโยนฉันขึ้นเตียง!"

"หรือเธออยากไปทำในห้องน้ำล่ะ อ๊ะ! เวลานี้ลองเป็นโรงยิมหรือไม่ก็หลังโรงเรียนดีมั้ย... เร้าใจดีออก หรืออยากที่บอก ลองไปทำในห้องปกครองดูมั้ยล่ะ J"

"นายพูดอะไรออกมา!"

"หึๆ"

หมอนั่นพูดแล้วโถมตัวลงมาทับฉัน แง้ๆๆ ไหนยัยคนเขียนบอกว่านี่เป็นนิยายรักวัยรุ่นแบบสดส๊ายย สดใสไม่ใช่เรอะ! แล้วนี่จะมีฉากไม่พึงประสงค์ติดเรต 18+ หรือติดป้าย ฉ. ได้ไง TOT มันหลอกฉันมาใช่มั้ย!! แง้ๆๆๆๆๆ

"นายทำไมไม่ลุกออกไปจากตัวฉันสักทีล่ะ T^T"

ฉันถามหลังจากที่เฮกเซนนอนนิ่งทับฉันอยู่นานพอสมควร โดยที่ยังไม่ได้ทำอะไรเอาแต่ทับเฉยๆ เอ๊ะ! หมอนี่มีเหงื่อเต็มเลยอ่ะ

"ผม... -_-;"

เฮกเซนเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับเหงื่อที่แตกพลั่กเต็มใบหน้า แง้ๆ หมอนี่นอนกอดฉันอยู่โดยที่ร่างฉันโดนทับอยู่ใต้ร่างของเฮกเซน สาธุ! อย่าให้ใครเข้ามาเห็นตอนนี้เลยนะ ฉากนี้ทำให้คิดลึกอย่างแรงส์!

"นายเป็นอะไร >O<"

"ผมโดนวางยา"

"หา!"

วางยางั้นเรอะ! O_o! แล้วทำไมนายไม่ตายๆ ไปซะที มัวแต่ทำตัวเป็นไอ้แก่หนังเหนียวตายยาก นายน่าจะตายไปตั้งนานแล้วนี่นา!!

"มีคนวางยาผมในแก้วกาแฟ ยานี้เป็นยาพิษกลายๆ ติดตรงที่ว่าทำให้ร่างกายชา ไม่สามารถใช้งานได้สองวันหลังจากได้รับพิษโดยทันที"

"นายก็ยังมีแรงแบกฉันมานี่นา เฮ้! นายคิดว่าฉันเป็นคนร้ายเหรอ !"

เปล่านะ! ถึงฉันจะเกลียดอีตานี่มากแค่ไหนแต่ไม่ได้เกลียดถึงขั้นจะเอาชีวิตเลยนี่นา ใครกันที่ทำแบบนี้!!

"ผมไม่คิดว่าเธอเป็นคนร้ายหรอกน่า... คนที่ยุ่งแต่เช้าด้วยการคิดว่าจะเปิดเพลงอะไรดีในวันครบรอบวันเกิดผู้อำนวยการไม่มีเวลาว่างขนาดมาวางยาในถ้วยกาแฟผมได้หรอก ถึงงั้นยังไงผมเลยรีบฉุดเธอขึ้นมาบนห้องนี้เพื่อความปลอดภัยของเราทั้งสองคน ต้องขอบคุณวีรกรรมเพลงแดนซ์ของเธอจริงๆ -_-"

ถึงจะโดนวางยาแต่ยังปากหมาเหมือนเดิมแฮะ =__=

"แล้วเมื่อไหร่นายจะออกไปจากตัวฉันสักที"

"ผมขยับได้ที่ไหนเล่า! ดีนะที่ผมดื่มแค่จิบเดียว ไม่งั้นผมคงพูดไม่ได้แหงๆ"

"ออกไปซะทีเด้!!!"

"ก็ขยับไม่ได้นี่หว่า!!!"

"งั้นก็เอาแขนนายออกไปเซ่!! มากอดฉันทำไม!!"

"แล้วไงเล่า! ก็คนมันกอดไปแล้วนี่นาถ้าพิษมันแล่นขึ้นมาหน้า ผมก็หมดแรงแบบจริงๆ แล้ว -_-+ ฮึ่ย! อย่าเอาหน้ามาใกล้ผมได้ป๊ะ!"

"ใครเค้าอยากเอาหน้าใกล้นาย นายนั่นแหละเอาหน้ามาใกล้ฉันเอง! เฮ้ยๆ นายอย่าเลื่อนลงดิ ลมหายใจนายมันมาเป่ารดคอฉันแล้วนะโว้ย!"

"เธอก็อย่าดิ้นมากเซ่! ผมขยับไม่ได้นี่นา ถ้าดิ้นมากๆ หน้าผมมันจะไปซุกอยู่ตรงหน้าอกเธอแทนนะ =_____="

...ไอ แอม นิ่งเลยเจ้าค่ะ -_-;;

"อยู่นิ่งๆ อย่างนั้นแหละ -_-^"

เฮกเซนพูดพร้อมกับซบหน้าลงตรงซอกคอฉันอย่างหมดแรง อร๊ายย! รู้สึกจนลุกชะมัดตอนที่หมอนี่หายใจเข้าออก มันรู้สึกหวามไหวยังไงไม่รู้ แต่ก็รู้สึกดีแฮะ...

บายบี! ห้ามเคลิ้มนะ!! >O<//

"นี่...นายทับฉันจนฉันจะเป็นกล้วยทับแล้วนะ"

"ขออีกแป๊ปนึงน่า..."

เฮกเซนงึมงำเบาๆ ในทั้งๆ ที่ใบหน้ายังคงซุกอยู่ในลำคอของฉันพร้อมกับกระชับวงแขนให้แน่นขึ้น อร๊าง! แบบนี้มันคือการกอดชัดๆ เลยนี่หว่า TOT///

"ลุกไปสักทีสิไอ้บ้า!"

"ครอกฟี้~ ครอกฟี้~ ZzzZzz~"

"นายไม่ต้องมาแกล้งหลับเลยนะ รีบๆ ลุกออกไปจากตัวฉันสักทีสิ ทับจนนมฉันจะแบนแล้วนะโว้ย!!"

"คัพซีไม่แบนง่ายๆ หรอก -_-"

คะ...คัพซี =O=!!

"กรี๊ดดดดดดดด!!! ไอ้ประธานหื่นจิต!"

"ผมไม่ได้หื่นนะ! เฮ้ยๆ อย่าตีเด่ะ!! ก็ผมนอนทับเธออยู่ แล้วหน้าอกเธอมันก็ต้องโดนผมอยู่แล้วนี่นา มองจากภายนอกอาจจะเห็นว่าเป็นคัพบี แต่ถ้าสัมผัสดีๆ จะรู้ว่าเป็นคัพซี 35 เธอรู้รึเปล่าว่าเธอใส่ชั้นในเล็กกว่าขนาดจริงไปนะ ผมเดาได้เลยว่าชั้นในของคุณต้องเป็นคัพซี 32 แน่นอน อ๊ะๆ สีชมพูด้วยฟันธงเลย!"

"กรี๊ดดดดดดดดดดดด!! นายลุกออกไปเลยนะ ไอ้บ้า ไอ้โรคจิต ไอ้สติวิปลาส ขาดการศึกษา! แง้ๆๆๆ TT////TT! ทำไมนายแกล้งฉันอย่างนี้"

ฉันทุบไอ้ประธานโรคจิตนี่ไปหลายอัก ฮือๆ มีที่ไหนเอาขนาดหน้าอกของผู้หญิงมาพูดได้หน้าตาเฉย จะไม่ว่าอะไรเลยนะถ้าไม่เดาผิด แต่นี่มันเจือกตอบถูกเป๊ะๆ ซะงั้นน่ะ!! ฮึ่ย! เอาไปอีกดอก!!

พลั่ก!

"โอ๊ย! เธอนี่ชอบความรุนแรงจังนะ เห็นผมเป็นพวกมาโซคิสม์หรือไงน่ะ (-_- #)"

"ออกไปเลย!" ฉันพูดและจัดให้อีกหนึ่งดอก

"เอางี้...เธอก็ผลักให้ผมพลิกกลับมาด้านหน้า มือผมมันชาและขยับไม่ได้แล้วด้วย ฉะนั้นเมื่อเธอพลิกมาอยู่บนตัวผมได้แล้วเธอค่อยแงะผมออกก็แล้วกัน"

เออ ความคิดดี =O=~

พรึ่บบบ~!

ฉันค่อยๆ ดันตัวเฮกเซนออกไป ตัวหมอนี่หนักจังเลยแฮะ ตัวก็โตอย่างกับบัฟฟาโล่คุง กล้ามก็มี ซิกซ์แพ็กส์ก็จัดเต็ม หุ่นก็ออกจะแมนแฮนด์ซั่มกายส์ บายบีๆ...! ห้ามเคลิ้มสิฟระ >_<!!

 ฟู่วววว! ดันออกสำเร็จเรียบร้อย -_-=33

"ทีนี้เธอก็แงะมือผมออกไปได้แล้ว"

หมอนั่นพูด ฉันจึงเริ่มกระแซะมือเฮกเซนที่กอดฉันไว้แน่นมาก! และพอแงะเสร็จฉันก็ลงมานั่งจุ้มปุ๊กอยู่ข้างเตียงเนื่องจากชาไปทั้งตัว

"นายหนักเท่าไหร่กันเนี่ย! ทับฉันมาได้ไง"

"ผมหนักหกสิบสอง"

"อ๊ายยย! อ้วนนี่นา "

"ใครบอก... ผมสูงร้อยแปดสิบสามหนักแค่หกสิบสองเองนะ หุ่นแบบนี้กำลังดีต่างหาก"

เออ ไม่เถียง! -.,-

"ว่าแต่เธอเถอะ น้ำหนักเท่าไหร่"

"ฉันหนักสามสิบหก"

"บ้าน่า! คนบ้าอะไรหนักสามสิบหก ตัวเธอก็ออกจะสูง! -*- ถึงเมื่อกี้นี่ผมกอดดูแล้วหุ่นเธอจะบอบบางมากก็เถอะ แล้วตอนที่ผมอุ้มเธอมาก็เบาหวิวเลยด้วย แต่หนักแค่สามสิบหกมันเกือบครึ่งของน้ำหนักตัวผมเลยนะ วันๆ เธอกินอะไรเป็นอาหารเนี่ย =_____=!"

"ฉันกินทุกอย่างที่ขวางหน้า ว่าแต่นายเถอะ! รู้ว่าตัวเองโดนวางยาพิษแล้วทำไมต้องลากฉันขึ้นมาด้วยล่ะเนี่ย –O-!!"

ฉันถามขณะที่เฮกเซนยังคงนอนตะแคงมองฉันที่นั่งหน้าอึนอยู่ข้างเตียง ฉันเถียงกับหมอนี่จนลืมถามเลยว่าใครเป็นคนวางยาเลยแฮะ

"ผมจะไปรู้ได้ไง แต่พอจิบไปครั้งเดียวก็รู้สึกเลย แต่ผมยังออกอาการอะไรมากไม่ได้เพราะคนร้ายจะไหวตัวทัน ส่วนเรื่องคนร้ายเป็นใครนั้น... เรายังไม่แน่ชัด คุณไม่จำเป็นต้องรู้หรอก"

"ไม่จำเป็น! รู้ไม่ได้! ไม่ต้องรู้!! แล้วถ้ามันทำร้ายฉันฉันจะรู้อะไรบ้างล่ะวะเนี่ย!"

"คุณไม่จำเป็นต้องรู้หรอกบายบี รู้แค่ว่าพาร์ตเนอร์ของเธอเป็นผมเท่านั้นก็พอ"

เฮกเซนพูดอย่างเอื่อยเนือยก่อนจะพลิกตัวไปอีกข้างหนึ่งบ่งบอกว่าไม่อยากจะคุยอะไรกับฉันแล้ว

เอ๊ะ! พลิกตัวได้นี่หว่า =[]=

เรื่องยาพิษและเรื่องตัวชาอาจจะเป็นเรื่องจริง แต่เรื่องให้ฉันพลิกตัวออกจากหมอนี่เมื่อกี้ต้องโกหกแน่ๆ ไม่นะ! ไม่อยากจะเล่าเลยว่าตอนพลิกตัวน่ะร่างของเฮกเซนร่นลงมาจนหน้าของหมอนั่นซุกอยู่ตรงหน่มน้มฉัน อร๊างง! คัพซีที่รักของแม่ ลูกมีราคีซะแล้วมายมิ้ลค์~

บายบีไม่ยอมนะเคอะ! คอยดูเถอะคอยดู ไว้ฉันหลุดออกจากโรงเรียนบ้าบอนี่เมื่อไหร่ฉันจะล้างแค้นแน่นอน! บี แคร์ฟูล!!

 

ว่าแต่ว่านะ...ตั้งแต่มาโรงเรียนนี้ฉันก็รู้สึกว่าการเป็นตัวของตัวเองของฉันมันยังไม่เต็มที่เท่าไหร่ดูเหมือนว่านี่มันยังจะแค่ขั้นเบสิกๆ เพราะแค่แต่งคอสเพลย์ แกล้งคนนู้นคนนี้ (ขอบอก! ตลอดเวลาที่อยู่ที่นอฟวิสนี้ฉันแกล้งคนกว่าสามสิบคนแล้ว จริงๆ ไม่ได้โม้!!) ทำตัวสะเด็ดบนเวที ไล่ปาขี้ใส่หมาหน้าโรงเรียน ยิงเด็กเกรียนด้วยหนังยาง ขัดขวางการทำงานของคุณครู ฉายคลิปวู้ฮูของเดอะซิมส์สาม กินมะขามในชั่วโมง ใส่โสร่งให้กับรูปปั้นประจำโรงเรียน ...นี่มันยังขั้นเบสิกนะเนี่ย~

จะจัดแอดวานซ์เมื่อไหร่ดีน้า~ :D

แต่จะจัด 'แอดวานซ์ฉบับพิเศษ' เมื่อไหร่นั้นก็จะขอให้คนที่มีความแค้นกับฉันมารวมตัวกันก่อน และคนที่ขึ้นแบล็กลิสต์ทั้งสองคนนั่นจะได้รับ 'แอดวานซ์ฉบับพิเศษ' อย่างถึงใจที่สุด! คอยดูเซ่!!

แต่เฮ้ย!... นี่ฉันใส่ชั้นในเล็กกว่าคัพจริงเหรอ =O=;;

 

Cr.Theam :-  BB 
Lable :- STANDARD


 

B B

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

110 ความคิดเห็น

  1. #63 SAM ' BUCK (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:28
    ยัยเกรียนนนนนนน!! ฉันรักเธอบายบี ~ ^3^
    #63
    0
  2. วันที่ 23 ตุลาคม 2555 / 22:11
    ชอบบบบอ๊ายยย เกรียนนนแท้ !! TOO MUCH SO MUCH FT.คันหู 555+
    #36
    0
  3. #23 ivyindy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2555 / 15:49

    5555+

    สนุกๆๆๆมาอัพต่อนะคะ

    ชอบบายบี~><

    #23
    0
  4. #20 ariya.banana (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2555 / 08:58
    ถ้าชื่อตอนจะส่อแบบนี้ล่ะก็นะ >
    #20
    0