Leave Her! ฝากบอกเธอ...อย่าเผลอมารักผม

ตอนที่ 5 : # Ep. ๐๐๓ อู๊น แอด แอด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 298
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    14 มี.ค. 56

   

3

อู๊น แอด แอด ?

Type Boy : ผู้ชายสุภาพบุรุษ มักพูดเพราะและไม่เสียมารยาทก็จริง... แต่ก็ควรเข้าใจบ้างว่ามันน่าเบื่อ!

 

"มาแล้วเหรอ...สวัสดี J"

"อะไรของนายเนี่ย!! ให้คนพาตัวฉันมาจากห้องน่ะมีอะไรนักหนาฮะ!!"

ฉันตัดสินใจถามไปหลังจากที่โดนลากมาโดยโฟเบีย และนั่นทำให้ฉันอารมณ์เสียอย่างมาก!!

หนึ่ง...นายโฟเบียพูดไม่รู้เรื่องเป็นทุนเดิม เมื่อฉันลองพูดไม่รู้เรื่องบ้างนายนั่นก็ทำหน้าหงุดหงิด

สอง...ฉันยังไม่ได้จัดการยัยพะยูนเกยหาดเลยด้วยซ้ำ!

สาม...ฉันเกลียดขี้หน้าประธานโรงเรียนนี้อย่างแรงส์!! -_-+

"ผมมาคิดๆ ดูแล้วว่าถ้าผมปล่อยให้เธออยู่เฉยๆ โดยที่ผมไม่ทำอะไรสักอย่าง ผมอาจจะแพ้และนั่นมันก็ไม่แฟร์กับผมสักนิด :'("

หมอนั่นแสร้งทำหน้าเศร้าและนั่นมันชวนให้ฉันอารมณ์เสียแบบทวีคูณ -_-+ ไอ้ซุงแหล!!

"ฉะนั้นเมื่อคุณตอบตกลงที่จะเล่นเกมส์นี้แล้ว... ผมก็ขอบอกเลยว่าเกมส์ของเราเริ่มต้น ณ บัดนี้ :)"

เกมส์เริ่มแล้ว =O=!! เริ่มที่โรงเรียนนี้เลยรึไงน่ะ แต่ก็ดีแฮะ เพราะฉันก็ขี้เกียจเรียนเหมือนกัน โฮ๊ะๆ

"มันเล่นยังไงล่ะเกมส์นี้"

"ง่ายมาก~" หมอนั่นค่อยๆ ลุกจากโต๊ะทำงานและเดินแบบเอื่อยเฉื่อยก่อนจะยื่นใบหน้ามาใกล้ๆ จนเกือบจะชิดหน้าฉัน "เธอก็แค่ต้องไปคบกับผู้ชายที่ผมเลือกให้ อ้อ แค่คบเพื่อเรียนรู้กันก็เท่านั้น ไม่ใช่ก็แค่เลิก ^^"

คบกันเหรอ...ในชีวิตฉันน่ะเคยคบกับฟรุตพั้นช์แค่คนเดียวเท่านั้น ตอนนั้นเป็นตอนที่ฉันอายุสิบขวบและฉันเองก็ไม่สบายมาก ไม่ยอมกินยาและไม่ไปหาหมอ และฮันนี่ของฉันก็บอกว่า

'ถ้าเธอยอมไปหาหมอและกินยา ฉันจะเป็นแฟนเธอหนึ่งอาทิตย์!!'

แบบนั้นแหละฉันเลยพูดได้ว่าฉันกับฟรุตพั้นช์เคยคบกันแล้ว >O< ถึงแม้จะเป็นเวลาเพียงอาทิตย์เดียวก็เถอะ!

"ไม่มีปัญหาสักนิด เตรียมตัวแพ้ก็แล้วกันเพราะรู้ไว้เลยว่าฉันไม่มีวันชอบผู้ชายหรอก!"

"ใครว่า~ คนแพ้ต้องเป็นเธอต่างหาก อย่าลืมสิว่าผมน่ะคือผู้ชายที่ชื่อ 'เฮกเซน' นะ ไม่ว่าอะไรที่ผมจะทำต้องชนะเสมอ คำว่าแพ้มันสะกดอย่างไงผมยังไม่รู้เลย"

"หึ! แล้วก็อย่าลืมว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาก็แล้วกัน บางทีฉันอาจจะเป็นคนสอนคำว่า 'แพ้' ให้กับนายก็เป็นได้ เพราะฉันคือผู้หญิงที่ชื่อว่า 'บายบี' ยังไงล่ะ"

"หึๆ J"

"L"

ไม่ว่ายังไงฉันก็ต้องชนะ!!

 

[ Date Time : Gentleman, No. 1 P'Wasin ]

"สเต็กที่ร้านนี้ทำจากเนื้อชั้นดีนะครับน้องบายบี เนื้อวัวคัดพิเศษจากออสเตรเลีย เลี้ยงโดยให้วัวฟังเพลงแล้วก็กินแต่เบียร์เลยนะครับ ^^"

"อ่า...ค่ะ =O="

ฉันรับเนื้อที่ผู้ชายด้านหน้าตัดมาให้และส่งเข้าปาก แหวะ! เนื้อวัวชั้นดีจากออสเตรเลียงั้นเหรอ เคี้ยวยากชะมัด! โคขุนในเมืองไทยยังรสชาติดีกว่านี้เลย =A=

ตอนนี้ฉันกำลังเล่น 'เกมส์' ที่มีหัวใจของตัวเองเป็นเดิมพัน และตามอย่างที่นายเฮกเซนพูด หมอนั่นจัดสรรคนมาให้คบกับฉัน ตอนนี้หมอนั่นก็นั่งอยู่ด้านหลังฉันนี่ไงล่ะ!!

"พี่กับคุณหญิงระเบียบจัด... เอ่อ แม่พี่น่ะครับ ^^ เป็นโต้โผใหญ่ในสโมสรกุลสตรีไทย ซึ่งอนุรักษ์ความดีงามแบบไทย ส่งเสริมให้หญิงไทยมีกริยาเรียบร้อยดั่งกุลสตรีชาววัง อ่อนน้อมถ่อมตนเหมือนน้องบายบียังไงล่ะครับ"

อีตาพี่นี่ก็พล่ามยาว หมอนี่ชื่อพี่วศิน ลูกคุณหญิงระเบียบจัดบ้าบออะไรสักอย่างนี่แหละ อีตาเฮกเซนนั่นจัดหาให้มาพร้อมกับบอกว่า 'ผู้ชายสุภาพบุรุษคืออันดับหนึ่งในโพลของผู้ชายที่ผู้หญิงใฝ่ฝัน' ฉันล่ะอยากจะแหวะออกมาเป็นก้อนอึ! สุภาพบุรุษขนาดนี้ไม่ไปตามยัยอังสุมาลินไปที่ทางช้างเผือกเลยล่ะวะ วันๆ เอาแต่นั่งดีดขิมไม่ก็ร้อยมาลัยรอสามี =_= อย่างฉันขิมเขิมมันดีดยังไงไม่เคยจะรู้จัก ร้อยมาลัยก็ไม่เป็น ทำเป็นแต่พวงหรีด จะเอามั้ยล่ะ!

แล้วก็อยากจะบอกว่าผมของฉันตอนนี้ถูกวิกสีดำทับหมดแล้ว หมดเลยความเป็นบายบี สโลแกนฉันหายวับไปกับคำว่าสุภาพบุรุษและกุลสตรี โว้ย! ตูอยากจะกรี๊ด!!!

 "น้องบายบีรู้มั้ยครับ ว่าวันก่อนพี่ไปเที่ยวกับเพื่อนแถวๆ พัทยา แถวนั้นสาวๆ นุ่งน้อยห่มน้อยเต็มเลยครับ พวกนั้นน่ะอยากจะให้พี่พาขึ้นห้อง แต่พี่ก็ไม่ทำหรอกนะครับ"

นกเขาแกไม่ขันล่ะสิไอ้เอ๋อ -_-

"ทำไมเหรอคะ ^^?" แต่ฉันก็ยังปั้นหน้ายิ้มยินดี

"เพราะว่าพี่ชอบผู้หญิงรักนวลสงวนตัว ต้องแต่งตัวมิดชิด เป็นกุลสตรี และต้องไม่ชิงสุกก่อนห่ามน่ะครับ เอ้า! อีกชิ้นๆ"

แกก็ไปแต่งกับแม่ชีเลยสิฟะ! ถ้าจะดีและเรื่องมากขนาดนั้น =_=

พี่วศินยังคงตักเนื้อวัวที่โดนเลี้ยงดูมาดีกว่าคนมาให้ฉันอีกครั้ง ซอสมันก็อร่อยดีอยู่หรอกแต่เนื้อมันเหนียวอ่ะ

เคี้ยวๆ เคี้ยว...และเคี้ยว...

ครืด!

=A= อ่า...เนื้อติดฟัน

เวร! ไม้จิ้มฟันก็ไม่มี นี่มันเป็นร้านอาหารฝรั่งเศสระดับห้าดาวได้ไงวะเนี่ย!!! (มันก็ถูกแล้วที่ไม่มีอ่ะนะ -_-)

"น้องบายบีครับ พี่ว่าเราควรจะมาสานสัมพันธ์ อย่างเช่นน้องบายบีจะให้เลขสิบหลักที่มันจะทำให้พี่ติดต่อน้องได้สะดวกจะได้มั้ยครับ~"

จะขอเบอร์ก็บอกตรงๆ สิฟะ ให้ได้อยู่หรอก ฉันน่ะพวกชอบให้เบอร์โทรศัพท์คนอื่น แต่ถ้าพวกนั้นโทรมาจริงๆ ก็ไม่รับหรอก มันน่ารำคาญน่ะว่ามั้ย -_-

"อู๊น แอด แอด..."

"อะ...อะไรนะครับ –O-?"

"อู๊น แอด แอด!!"

"น้องบายบีพูดอะไรน่ะครับ -_-;;"

"ฮึ่ย! เออโอไอ!! อู๊น แอด แอด...!!!!!"

เวร! (T^T#) เนื้อติดฟันอยู่นะโว้ย จะให้พูดยังไงล่ะฟะ!! อุตส่าห์บอกเบอร์ไอ้บ้านี่ก็โง้โง่ แปลคำก็ไม่ออก!

เอาใหม่ๆ (พยายามข่มอารมณ์อย่างเต็มที่)

"อู๊น แอด แอด..."

"ปู๊ด แปร๊ด แปร๊ด! หือ... น้องบายบีปวดขี้เหรอครับ O_O!!"

ไอ้พี่วศินพูดขึ้นมานั่นก็ทำให้ฉันตบะแตกลุกขึ้นทุบโต๊ะอย่างแรงจนเนื้อในจานพลิกคว่ำอย่างสวยงาม

ไอ้โง่! ไอ้เวร! ปวดขี้แป๊ะไรล่ะ =____=!

"โว๊ะ! เนื้อที่แกให้ฉันกินน่ะมันเหนียวจนเคี้ยวติดฟัน! อุตส่าห์จะพยายามไม่พูดแล้วนะ!! ฉันน่ะไม่ใช่สเป็กนายแน่นอน เพราะฉันไม่ใช่ผู้หญิงเรียบร้อยเหมือนผ้าซักแล้วไม่ตากอะไรนั่น ดูนี่! เห็นมั้ยว่าฉันย้อมสีผมเป็นสีชมพู!!" ฉันถอดวิกออกและโยนใส่ไอ้โง่ด้านหน้า "ฮึ่ย!! โง่แบบนี้จะสุภาพบุราสุภาพบุเริดอะไรก็ไม่สนแล้ว ปวดขี้บ้านป้าแกน่ะสิ!! แฮ่กๆๆ เอามานี่เซะ!!" ฉันพูดรัวแบบไม่เว้นจังหวะหายใจ ก่อนจะคว้าตะเกียบแหลมๆ ขึ้นมาแคะเนื้อที่มันติดอยู่ตรงฟัน จนเนื้อบ้านั่นหลุดออกและจัดการถุยลงตรงโต๊ะ -_-* (โคตรจะซกมกเลยนางเอกคนนี้ -_-;;)

ฉันไม่ใช่ผู้หญิงเรียบร้อย ไม่ใช่ผู้หญิงที่ทำตัวแอ๊บแบ๊ว ฉันน่ะเป็นตัวของตัวเองสุดขีด เพราะอะไรน่ะเหรอ...

เพราะฉันคือบายบี!...กุลสตรีนแห่งชาติ!!

 

"ฮ่าๆๆๆๆๆๆ"

"หัวเราะอะไร -_-*"

ฉันหันมามองอีตาเฮกเซนที่ตอนนี้คาดว่าหมอนี่ไปกินยาบ้ามาแน่ๆ ตั้งแต่ออกมาจากร้านไอ้บ้านี่ก็เอาแต่หัวเราะอย่างกับคนบ้า!!

ตลกตรงไหนแว้ =____=!

"ฮ่าๆ อู๊น แอด แอด ฮ่าๆๆๆๆ ปู๊ด แปร๊ด แปร๊ด คิดได้ไงวะไอ้บ้านั่นน่ะ ฮาเป็นบ้าเลย ฮ่าๆๆๆ"

"นี่นายจะหัวเราะอีกนานมั้ยเนี่ย! ว่าแต่ไอ้ซื่อบื้อที่นายหามาน่ะห่วยมาก -.,- ฉันไม่มีทางหลงรักคนโง่หรอกนะ ส่อเค้าว่าฉันจะชนะเห็นๆ รีบๆ เซ็นใบรับรองให้ฉันซักทีเด่ะ!!"

ฉันพูดและหันไปทางหมอนั่นที่เอามือเกาคางอย่างใช้ความคิด ฉันจะพยายามไซโคไอ้บ้านี่เรื่อยๆ จนกว่ามันจะยอมเซ็นใบรับรองให้ฉันนั่นแหละ รู้ว่ามันยากแต่จะทำให้ได้

อุปสรรคมีไว้ให้พุ่งชน...กระทิงเปลี่ยว!!

"ผู้ชายสุภาพบุรุษไม่เหมาะกับเธองั้นเหรอ... ได้! ต่อไปเป็นผู้ชายฉลาดก็แล้วกัน คราวนี้ไม่มีพลาด!!"

"เชื่อเถอะว่าฉันไม่มีทางรักผู้ชายได้หรอกน่า ตัดใจซะเถอะ เซ็นใบรับรองเลยจะได้จบๆ -.,-"

"เธอคิดว่านานๆ ทีจะมี 'ของเล่น' ที่มีชีวิตหลงมาให้ผมได้เล่นสนุกบ่อยๆ รึไง~ เธอรู้รึเปล่าว่าเกมส์ที่เล่นโดยมีสิ่งที่เรียกว่าความรักเป็นเดิมพันนั่นจะเป็นเกมส์ที่สนุกที่สุด J"

"หมายความว่าไง..."

"ก็หมายความตามที่พูดนั่นแหละ ความรักของเธอน่ะดูน่าสนุกเป็นไหนๆ เพราะมันพิสดารกว่าคนอื่นยังละ~"

"แล้วไง!! คนไม่เคยมีความรักอย่างนายจะไปเข้าใจอะไร!!"

"คนโง่เท่านั้นที่มีความรัก... ความรักทำให้คนเสียใจ มันพร้อมที่จะทำลายและหักหลังคุณทุกเมื่อยามคุณพลั้งเผลอ...ความรักทำให้คนจมปลัก ทำให้เฝ้ายึดติดและทำอะไรไม่ได้เรื่อง เพราะผมเป็นคนฉลาดเลยไม่ต้องการความรักยังไงล่ะ J"

"เหอะ!! นายเอาอะไรมาคิดว่านายฉลาดกัน! มองแค่นี้ฉันก็รู้เลยว่านายน่ะโง่เง่าสิ้นดี!! ที่นายไม่อยากมีความรักก็เพราะนายกลัวล่ะสิ!"

ฉันรู้... หมอนี่กลัว คิดไม่ออกสักนิดว่าคนที่หมอนี่หลงรักต้องประหลาดสุดแรงเกิดแน่ๆ ที่ทำให้ไอ้คุณประธานบ้านี่หลงรักได้

"ผมกลัวอะไร ทำไมต้องกลัว!!"

"นายน่ะ..." ฉันพูดช้าๆ ก่อนจะขยับไปใกล้ๆ จนใบหน้าของเราห่างกันไม่ถึงสองเซนติเมตร "กลัวความรักและที่สำคัญ... นายกลัวตัวเองด้วย"

"!"

"นายกลัวว่าถ้านายมีความรักนายจะต้องมามีอาการเหมือนคนโง่ที่นายบอกเอาไว้ไง นายกลัว... กลัวที่จะมีใครสักคนทำให้นายต้องเสียใจ กลัวที่จะมีใครสักคนทำให้นายต้องยึดติด หึงหวง จมปลักและไม่ได้เรื่อง"

"เธอ..."

"และนั่นแหละ นายกำลังกลัวความรักที่จะทำให้เป็นแบบนั้น ซึ่งการคิดแบบนั้นไม่ใช่วิธีของคนฉลาดเลยนะ~"

"..."

"เพราะฉะนั้นอย่ามาดูถูกความรักของฉัน จำเอาไว้!"
        ( To be continue )





     


         ไรเตอร์อัพแล้วจ๊าาาา รักรีดเดอร์มากๆๆ มากอดที <3

ตอนนี้การบ้านเยอะมาก ! ปั่นยังจะไม่เสร็จ อย่าถามถึงการเปิดคอมเลย Y_Y ไรเตอร์ยังไม่ค่อยได้แตะ
อ๊ากกกก ! อยากจะบ้าตาย !!! 
# เข้าเรื่อง ,, ตอนนี้จะค่อยๆ มีผู้ชายมาให้บายบีของเราเลือกเดตแล้ว >.< คราวนี้ She จะชอบใครกัน ?
555 คอยติดตามดูนะคะ 
## อ่านแล้วเม้น อย่าเป็นนักอ่านเงา ไรเตอร์ก็เหงาได้ เพราะเราใส่ใจกานิเยร์ !! ( -   - )v
  

Cr.Theam :-  BB 
Lable :- STANDARD



 

B B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

110 ความคิดเห็น

  1. #59 SAM ' BUCK (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:29
    ป๊าดดดด! o[]o ตั้งแต่อ่านมาบายบีเป็นผู้เป็นคนที่สุดก็ตอนนี้เลย อึ้ง ทึ้ง เสียว -__-^ ไม่ใช่ละ
    #59
    0
  2. #24 น้ำตาลไหม้. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2555 / 16:11
    เอ่อ... ยอากบอกว่าตอนนี้กำลังซดมาม่าอยู่
    พอถึงตอน "น้องบายบีปวดขี้หรอครับ"
    ง่ะ..
    กินไม่ลงแล้ว!
    #24
    0
  3. #18 ariya.banana (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2555 / 08:54
    คิดได้ไงไรเตอร์ ! อู๊น แอด แอด >0
    #18
    0
  4. #12 forever 9 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2555 / 22:05
    งานนี้ใครจะชนะกันแน่ค่ะ
    หนูบายบีจะได้กลับโรงเรียนCB ไหมหนอ หุหุ
    555+ กลุสตรีน ช่างกล้ามากค่ะ ><
    #12
    0