Leave Her! ฝากบอกเธอ...อย่าเผลอมารักผม

ตอนที่ 11 : # Ep. ๐๐๙ เรื่องแบบนี้มันต้องเผ่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 506
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    14 มี.ค. 56

9

เรื่องแบบนี้มันต้องเผ่น

Type Boy : ผู้ชายที่ให้ความรู้สึกเหมือนพี่ชาย มักจะคิดกับเราแค่น้องสาวเท่านั้น โอ๊ย! มันเจ็บจี๊ดดดดดด!!

 

 @ ห้องประธานสภา เวลา 19.30 น.

"อืม..."

"ปวดอยู่มั้ย?"

"อืม นิดๆ อ่ะ"

"ไม่นิดแล้ว รู้สึกครั้งนี้มันจะรุนแรงมากเลย"

"นานๆ ทีนี่นา แล้วผมก็ไม่ได้ชอบอะไรอย่างนี้ด้วย"

"เดี๋ยวนายก็ชินไปเอง ช่วงเวลาสั้นๆ ผ่านคืนนี้ไปก็เสร็จแล้ว นายกลัวเจ็บเหรอ?"

"ไม่!!"

"ดี! งั้นนายก็ออกไปให้หมอฉีดยาได้สักที นั่งจับมือจนมือขวาฉันจะเป็นง่อยอยู่แล้วนะเฟ้ย ฉันเพิ่งจะรู้ว่าบ้านนายทำกิจการเกี่ยวกับโรงพยาบาล ไม่น่าถึงบอกว่าจะไม่เข้าไปโรงพยาบาลใกล้ๆ เพราะมันไม่ได้ระดับล่ะสินะ -_____-"

"ก็ผมรวย -_-"

"รวยนักก็ออกไปหาหมอสิไอ้งั่ง! ไอ้คุณหมอและนางฟ้าชุดขาวพากันแห่มาทั้งโรงพยาบาลเพราะได้ข่าวว่าลูกชายเพียงคนเดียวของผู้บริหารเป็นหวัด!! ทำไมนายต้องมาลากฉันเข้าห้องด้วยวะเนี่ย =[]=!"

ใช่แล้ว ตอนนี้เฮกเซนลากฉันเข้ามาในห้องทำงาน โดยล็อกประตูมิดชิด แม้แต่แบคทีเรียนของเห็บหมาสักตัวยังไม่สามารถเล็ดลอดเข้ามาได้

ให้ตายสิซ่าร่า! บอกฉันทีว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นต่อจากนี้เป็นเรื่องจริงใช่มั้ย?! เพราะข้างนอกห้องทำงานมีกองทัพคุณหมอและพยาบาลกว่าร้อยชีวิตพากันแห่มารุมล้อมรอบโรงเรียน อย่างกับว่าโรงเรียนนี้มีผู้ก่อการร้ายที่พร้อมจะทำร้ายร่างกายเด็กนักเรียนนับพัน หึๆ แต่ว่าโรงเรียนนี้ไม่มีผู้ก่อการร้าย และไม่มีนักเรียนถูกทำร้ายร่างกาย มีก็เพียงแต่ผู้ชายที่ชื่อเฮกเซนที่เป็นไข้หวัดเล็กน้อยเท่านั้น...

...ฉันคิดถูกแล้วสินะว่าหมอนี่คือผู้ชายที่เวอร์ที่สุดในจักรวาล ถ้าหมอนี่หายเป็นปกติแล้วฉันขอถีบสักทีเหอะ!!

"ไม่!"

"แล้วจะหายมั้ย!!"

"ก็จะหายแล้ว!!"

"แล้วจะโทรเรียกหมอ เรียกรถพยาบาลทำแป๊ะไรวะ!"

"มันดูเวอร์ป่ะล่ะ =O="

"โคตร!"

"นั่นแหละสิ่งที่ผมต้องการ :)"

ไอ้ประธานเวรเอ๊ย =___=!

"งั้นนายก็ไล่หมอไปได้แล้วโว้ย!! แห่กันมาแหกปากเรียกนายอยู่ด้านล่างเป็นชั่วโมงแล้ว พวกเขาคงคิดว่าฉันมาฆาตกรรมนายสินะ ฉะนั้นรีบลงไปบอกพวกเขาได้แล้วว่าให้กลับไป เดี๋ยวฉันดูแลนายเองก็ได้"

"จริงนะ –O-"

"เออ!"

 

หลังจากเฮกเซนลากฉันลงมาด้านล่างเพื่อบอกกับบรรดาคุณหมอว่าตัวเองไม่ได้เป็นอะไรให้กลับไปก่อนได้ เหล่าคุณหมอและพยาบาลก็พากันมองฉันและไอ้ประธานบ้านี่ตาเขียว แต่ช่างปะไร บายบีเคยแคร์อะไรที่ไหนกัน :D

"เดี๋ยวฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ นายขึ้นไปบนห้องเลยก็ได้"

"เธอก็อย่าทำห้องน้ำโรงเรียนผมพังล่ะ ห้ามฉี่แรง -_-"

ไอ้ปลวกกกกกกกกกก -____________-!!

หลังจากด่าไอ้ประธานในใจแล้วฉันก็สะบัดเฮดเดินไปยังห้องน้ำของโรงเรียน ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากตึกที่ฉันพักมากนัก

เชอะ! เดี๋ยวนี้ฮันนี่ไม่ค่อยได้โทรมาหาฉันเลย บายบีล่ะโซแซดเวรี่มัชค่ะ TOT

"เหมี๊ยววววววววววววววววววววววว!!!!!!!!!"

เสียงกรีดร้องแหลมของแมวดังมาจากทางห้องน้ำที่ฉันจะเดินไป ฉันเลยหลบเข้าไปตรงพุ่มไม้ข้างๆ ห้องน้ำ เวลานี้คือสามทุ่มกว่า หวังว่าคุณผีสุมาลีคงจะไม่มาจ๊ะเอ๋ฉันตอนนี้หรอกนะ แค่คิดขนก็ลุกจนจะร่วงอยู่แล้วจ้า TTOTT

เมื่อฉันมองไปทางหน้าประตูห้องน้ำก็พลันพบกับเงาร่างของผู้ชายคนหนึ่ง ฉันมั่นใจแน่ๆ ว่าเป็นคน... (ต้องทำใจดีสู้เสือไว้ก่อน แงๆ) ในมือของชายคนนั้นถือมีดสีเงินที่ถูกย้อมไปด้วยเลือด

ไม่นะ...ถ้าฉันได้กลิ่นเลือดฉันจะ...

"ฮะ...ฮัด...! อุ๊บ!! >X<"

ใครสักคนเอามือมาปิดปากฉันจากด้านหลังแล้วลากฉันเข้าไปทางโรงยิมของโรงเรียน

มะ...มันเกิดอะไรขึ้นกัน TTOTT?

"ผมเอง"

หลังจากที่บุคคลปริศนาลากฉันเข้ามาในโรงยิมสำเร็จก็เอามือที่ปิดปากฉันออก อะไรกัน...เฮกเซนหรอกเรอะ

"เมื่อกี้น่ะ...นายเห็นมั้ย!"

"ชู่วว!! อย่าเสียงดังสิ โรงยิมกับห้องน้ำนี่อยู่ติดๆ กันเลยนะ"

หมอนี่เอานิ้วชี้ปิดปากฉันแล้วทำเสียงให้เงียบ ก่อนที่เจ้าตัวจะกดโทรศัพท์หาใครสักคน

"มันเริ่มแล้ว... หมอนั่นกำลังเริ่ม"

เริ่ม? เริ่มอะไร?! นี่ฉันเป็นนางเอกเรื่องนี้จริงหรือเปล่าเนี่ย!! ทุกคนเอาแต่พูดอะไรที่ฉันไม่เข้าใจ แง้ๆ บายบีสับสน T^T!

"ฉันจะดูลาดเลาที่นี่สักพัก ระหว่างนั้นเธอก็มารับบายบีกลับไปก่อนก็ได้"

โอ๊ะ! กลับ? กลับได้เหรอ *O*~

[ที่นี่ก็ไม่ว่างขนาดนั้น! นายคงต้องดูแลยัยนั่นไปก่อนแล้วล่ะ นายรู้มั้ยหลังจากการประชุมวันนี้เกิดอะไรขึ้น!? เราได้รับข้อความที่คาดว่าเป็นคำขู่]

"อะไรนะ!!"

"เฮกเซนนายห้ามเสียงดังเซ่ =O=!"

หมอนั่นหันมามองฉันด้วยสายตาอยากจะฆ่าให้ตายเต็มที่ ก่อนจะกลับไปสนใจโทรศัพท์ต่อ

"ข้อความนั่นว่าไง"

[เหมือนจะเป็นปริศนา 'แสงสีแดงส่องประกาย อาบร่างดวงใจแห่งรัก มิตรภาพและสายสัมพันธ์ ย้อมเลือดจักรพรรดิผู้เป็นหนึ่ง คนทรยศแหลกสลาย จงระวังหัวใจแห่งสี่สถาบัน' ตอนนี้ฉันยังไม่รู้ว่าหมายความว่ายังไง เราต้องรอคำสั่งจากเฮียแปงก่อน]

"บายบี... ยัยนั่นเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็น คุยกันเองก็แล้วกัน"

เฮกเซนยื่นโทรศัพท์มาให้ฉัน ท่าจะเป็นเรื่องใหญ่สินะ... หนูก็แค่เห็นคนฆ่าแมวเท่านั้นเอ๊งงง! TTOTT!!

"ฮะ...ฮัลโหล?"

[สวัสดีบายบี ฉันฟรุตพั้นช์นะ]

"กรี๊ดดดดดดดดดดด!!! ฮันนี่ อุ๊บ! >x<!!!!!!!"

ฉันกรี๊ดออกมาและนั่นส่งผลให้เฮกเซนที่ยืนข้างๆ รีบเอามือมาอุดปากฉันโดยไว

อ๊ากกกกก! ลืมเลยว่าคนร้ายอยู่ด้านนอก ตายโหงล่ะเธอเอ๋ย

"เงียบๆ เซ่! อยากให้มันมาฆ่ากันหมดรึไง"

"แหงะ T^T ก็ฉันไม่ได้ตั้งใจนี่นา"

ปัง! แกร๊ง!!

เสียงปืนจากด้านนอกที่พยายามยิงที่ระตูโรงยิมดังขึ้น มะ...มันมาแล้ว คนร้ายมันมีอยู่จริง กระทิงแดง! TOT

"บ้าเอ๊ย!"

เฮกเซนจับข้อมือฉันแล้วพาวิ่งไปหลบอยู่หลังรถเข็นที่ด้านในมันมีลูกบาสอยู่ ฉันก็ไม่รู้มันเรียกว่าอะไร คงต้องไปเปิดพจนานุกรรมดู แต่เวลานี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องนั้น แง้ๆ คนร้ายด้านนอกยังคงกระหน่ำยิงปืนมาที่ลูกบิดของโรงยิมหมายจะให้ประตูเปิดออก ดีนะที่ตอนเข้ามาเฮกเซนล็อกอะไรเรียบร้อย แถมประตูโรงเรียนนี้ยังได้มาตรฐานทนทาน (แต่มันจะทนได้เท่าใด?) กว่ามันจะเปิดโรงยิมนี้ได้คงต้องใช้เวลาอยู่พอควรล่ะ

[ฮัลโหลๆ พวกนายได้ยินฉันมั้ย?]

อ้าว...ฮันนี่ยังอยู่เรอะ –O-;;

"ฉันคุยเอง"

เฮกเซนแย่งโทรศัพท์จากมือฉันไป ไม่นะคะฮันนี่ oT^To

"ตอนนี้ไอ้เวรนั่นกำลังจะบุกเข้ามาในโรงยิมแล้ว คาดว่าอีกสักห้านาทีประตูคงพัง..."

[แล้วนายไม่อยากรู้เหรอว่าหมอนั่นเป็นใคร?]

"อยากน่ะอยาก..." เฮกเซนปรายตามาทางฉันเล็กน้อย "แต่ตอนนี้มีตัวถ่วงแถมไอ้ข้างนอกน่ะกระสุนนะครับ ผมไม่ใช่คนเหล็กที่จะไปสู้กับกระสุนได้หรอกนะ ไว้รอรอดจากตรงนี้แล้วพรุ่งนี้ค่อยไปดูกล้องวงจรปิดเอาก็ได้"

[เหอะ เอาล่ะ...ตอนนี้พวกนายสองคนเดินไปที่แป้นบาส แล้วขึ้นยืนอยู่ที่จุดสูงสุดของแป้นบาส อ๊ะ! แรฟเฟิลนายมาดูตรงนี้หย่อยสิ มันเชื่อมกันมาที่โรงแรมนั้นได้รึเปล่า?] เสียงปลายสายเหมือนคุยกัน [เอาล่ะเฮกเซน นายให้บายบีขึ้นไปที่แป้นบาส ปีนไปที่ยอดแล้วยืนขึ้น ข้างบนจะเป็นเพดานโรงยิม ให้เลื่อนฝ้าที่ตรงขอบมีรูปเหยี่ยวสีจะไม่ค่อยเหมือนเพื่อนเท่าไหร่ถ้าดูใกล้ๆ จากนั้นจะให้เอามือควานหาจะมีกุญแจสีฟ้าอยู่ให้หยิบมันลงมาแล้วเอากุญแจไปไขตรงประตูไม้ เอิ่ม... ประตูไม้อยู่ใต้ไอ้รถเข็นลูกบาสอะไรนั่น เลื่อนรถนั่นออกไปก็จะเจอประตู เอากุญแจไขเสร็จแล้วก็เข้าในนั้น มันจะมีอุโมงค์เชื่อมไปที่ห้องใต้ดินลับ มันเป็นห้องเล็กๆ แต่ไปหลบอยู่ตรงนั้นก่อนจะดีกว่านะ]

"โอเค -_-"

[ฉันไม่ทวนซ้ำหรอกนะ ขี้เกียจพูด]

"ผมฉลาดพอที่จะตั้งใจฟัง ไม่โง่ให้เธอทวนซ้ำหรอกคุณราชินีแห่งเชอรี่บลอสซั่ม"

คุยอะไรกันเนี่ย บายบีหึงนะ >O<! (หึงฮันนี่นะ อย่าเข้าใจผิด!)

"บายบี ได้ยินแล้วใช่มั้ย เธอไม่ต้องขึ้นไปหรอก เดี๋ยวผมทำเอง อีกสามนาทีไอ้หมอนั่นก็จะเข้ามาได้แล้ว รีบไปเลื่อนรถเข็นนั่นออกไปเร็ว"

ฉันจัดการเลื่อนรถบ้านี่ออกไป แอบหนักแฮะ -_-; แล้วหันไปมองทางเฮกเซน พอหมอนั่นพูดจบก็พุ่งตัวยังแป้นบาส ก่อนจะปีนขึ้นแป้นอย่างชำนาญและจัดการอะไรของหมอนั่นก็ไม่รู้ ฮะๆ =O=; ไม่นานก็ได้กุญแจสีฟ้ามา

ฉันรับกุญแจจากเฮกเซนมาและจัดการไขมันกับประตูไม้

"เปิดได้แล้ว O_O!"

"เธอรีบๆ เข้าไปก่อนเลย ผมจะทำลายหลักฐานก่อน"

"อืม"

ฉันพูดและมุดตัวเข้าไปในระตูไม้สี่เหลี่ยมแคบๆ นี่ อ่า...ทางเข้ามันแคบนะ แต่พอลงมาแล้วทางข้างล่างเป็นบันได ที่รอบๆ ข้างมีแสงสว่างจากหลอดไฟ แง... TOT น่ากลัวเหมือนอยู่บ้านผีสิง

ตุ๊บ!

ฉันมองไปทางเดิมก็พบเฮกเซนที่หล่นตุ๊บลงมา

"เรียบร้อยแล้วเหรอ"

"อืม ผมเอาพรมมาปิดที่ประตูนี่แล้ว ไม่มีทางเห็นได้หรอก"

โรงเรียนอะไรจะไฮโซขนาดนี้ โรงยิมยังมีพรมเลยค่ะคุณผู้ชม!

"เอาล่ะ ไปกันเถอะ..."

เฮกเซนพูดพร้อมเดินมาจับจูงมือพาฉันเดินด้านหน้า...

อ่า...นี่มัน 'จับมือ' แบบที่ในละครเขาทำกันใช่รึเปล่า? ///

เราทั้งสองคนเงียบมาตลอดทาง มีเพียงเสียงลมหายใจเท่านั้นแต่ว่ามือของหมอนี่ใหญ่ดีจัง อุ่นด้วย เจ้ฟรุตพั้นช์ไม่เห็นเคยจับมือบายบีเดินแบบนี้บ้างเลยน้า~ (._.  )

"เฮกเซน..."

"หืม?"

"โชแปงนี่คือใครกันแน่ ฉันรู้จักรึเปล่า?"

ฉันถามในขณะที่เรากำลังเดินเรื่อยๆ นี่ก็ไกลจากจุดที่เราเดินมาตอนแรกมากแล้วนะ เมื่อยขาไปหมดแล้ว

"ไม่หรอก เธอจะรู้จักเฮียแปงได้ไง เขาคือประธานคนแรกแห่งนอฟวิสเชียวนะ"

"จริงอ่ะ! นอฟวิสไม่ใช่ว่าสร้างมาเจ็ดสิบกว่าปีแล้วเหรอ หรือว่าพี่โชแปงนี่อายุหกสิบกว่า –O-?"

"เธอจะบ้าเรอะ หมายถึงเป็นประธานคนแรกที่มีผู้ยกย่องไง ก็หมายความว่าถึงจะมีประธานที่โรงเรียนนี้กี่คน คนที่ได้รับการยกย่องมีอยู่แค่สองคนเท่านั้นหนึ่งในนั้นก็คือพี่โชแปง เขาปฏิวัติโรงเรียนนี้ให้เป็นนอฟวิสอย่างทุกวันนี้ไงล่ะ"

"อีกคนล่ะ"

"ผมไง :)"

ถุย! -_______-

"อ๊ะ! นั่นไงประตู" เฮกเซนพูดแล้วลากฉันไปยังประตูไม้เก่าๆ พอเปิดเข้าไปก็ต้องเจอกับ...

โอ๊วววววว! นี่หรือที่เรียกว่าโรงแรม TOT;

ตรงหน้าฉันคือห้องที่มีขนาดเล็ก มีฝุ่นเขลอะและด้านในห้องนั้นมีฝูกเก่าๆ หมอนและผ้าห่มที่ตรงมุมห้องมีเตาผิง

...ดูท่าว่านอนในเตาผิงจะสบายกว่านะ แง้ TTOTT

"ในฐานะที่ผมเป็นสุภาพบุรุษ เดี๋ยวผมนอนในเตาผิงเองก็ได้ เธอก็นอนบนเตียงซะนะ"

สุภาพบุรุษบ้านเห้แกน่ะเซ่! เตาผิงที่ไร้ไฟไร้ฟืน ด้านในสะอาดหมดจดแถมยังมีเบาะขนาดใหญ่ปูรองไว้อีก ดีกว่าเตียงชัดๆ เลยอ่ะ!!

"ไม่! ฉันจะนอนในเตาผิง"

"ผมต่างหากจะนอนในเตาผิง!"

"ฉัน"

"ผม"

"นายน่ะสุภาพบุรุษหรือเปล่า ไปนอนในเตาผิงแสนสะอาดขนาดนั้นแล้วปล่อยให้สุภาพสตรีอย่างฉันนอนเตียงแสนโสโครก"

"ผมน่ะ..."

ตั๊กแก...!

"หืม =O=;" เราสองคน

ตั๊กแก...!

"นายได้ยินเหมือนฉันหรือเปล่าบีหนึ่ง..."

"ฉันก็ได้ยินเหมือนเธอนะบีสอง..."

ตั๊ก... ตั๊ก... ตั๊ก... ตั๊กแก!!

"ตุ๊กแกใช่ม้ายยยยย TTOTT" x2

ฉันกับเฮกเซนพูดประโยคเดียวกันพร้อมๆ กัน ไอ้ห่วยเอ๊ย! ผู้ชายบ้าอะไรกลัวตุ๊กแกเนี่ย

"นายเป็นผู้ชายได้ยังไงกลัวตุ๊กแก"

"ก็มีแต่เจ้านี่แหละที่ผมไม่อยากเข้าใกล้ที่สุดน่ะ!"

ตั๊กแก!

"แว้กกกกกกกกกกกกกกกกก!!"

เฮกเซนตะโกนแล้วพุ่งเข้ามากอดฉันอย่างแน่น ด้วยแรงของหมอนี่ทำให้เราล้มลงไป...บนเตียง

ส่อชะมัดเลยแฮะ -__________-//

"ออกไปนะไอ้ประธานโรคจิต!"

"มันไปรึยัง ไอ้ตุ๊กแกผีนั่นมันไปหรือยัง >_<"

โอ๊ะ! ทำหน้าหลุดแบบนี้แล้วน่ารักจัง สมแล้วที่นายนี่มีชื่อว่าผู้ชายหลายอารมณ์ ฮะฮ่า! เฮกเซนน้อยน่ารักที่สุดเลยยยยย~

"มันอยู่ในเตาผิง –O-"

"งั้นเธอนอนในเตาผิงก็ได้นะ เดี๋ยวผมนอนข้างนอกก็ได้"

เหมือนจะสุภาพบุรุษเนอะ ไม่อยากนอนในเตาผิงเพราะมีตุ๊กแก ไม่อยากนอนบนเตียงเพราะมันสกปรก น่าถีบจริงๆ เลย!

"ไม่ต้องล่ะ! นอนเตียงนี่แหละ นอนด้วยกันไปเลย!!"

"หา! O_o"

"นอนด้วยกันนี่แหละง่ายดี! นอนได้แล้ว!!"

จบคำปฏิบัติการกวาดล้างสิ่งสกปรกบนที่นอนก็เริ่มขึ้น... อาเมน
-_-

Cr.Theam :-  BB 
Lable :- STANDARD

 

 
B B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

110 ความคิดเห็น

  1. #65 SAM ' BUCK (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:45
    กลัวอะไรไม่กลัว กลัวตุ๊กแกเนี่ยนะ ? โอ้-เจ้า-แม่ เอ๊ย! โอ้-แม่-เจ้า
    #65
    0
  2. วันที่ 23 ตุลาคม 2555 / 22:31
    ตุ๊กแกพาเกรียน 5555+// ไม่ต้องแย่งกันนนอนนะ !! 555 อัพด่วนงับ
    #37
    0
  3. #27 *-*//-*- (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กันยายน 2555 / 17:38
    อัพๆๆๆๆๆๆ
    #27
    0
  4. #26 ตัวเล้ก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 12:14
    55555555555555555555555555555 ฮา
    #26
    0