The fairy tale ※ อลวน...เทพนิยายพันธุ์พิลึก!!

ตอนที่ 7 : ※ 4 ※ สิ่งที่น่ากลัวที่สุด...คือเจ้าชายที่มาพร้อมกับเลื่อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4839
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    16 มี.ค. 54





MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com





หวีดร้องด้วยความหวาดกลัว


เสียงกรีดร้องของผู้ล่วงลับ




.

.

.




ฮึก...




เสียงสะอื้นเบาๆของเด็กชายข้างกายทำให้นัยน์ตาสีฟ้าที่ปราศจากแว่นนั้นหันไปมองเจ้าของเสียงอย่างช้าๆ เด็กชายตัวเล็กเจ้าของนัยน์ตาสองสีแปลกตานั้นกอดแขนของเขาแน่นพร้อมกับเบียดตัวเองเข้ามาหาเขาอย่างหวาดกลัว เรียกรอยยิ้มอ่อนโยนให้จุดประกายอยู่บนใบหน้าของร่างสูง




กลัวอย่างงั้นหรอครับบรีเอล?




ถามเสียงอ่อนก่อนที่มือนั้นจะกุมมือเล็กๆอย่างแผ่วเบา ฝ่ายผู้ถูกถามนั้นเพียงเงียบไม่เอ่ยตอบอะไรออกมาเรียกเสียงเบาๆในลำคอของอัศวินได้เป็นอย่างดี เขารู้นิสัยของคนตรงหน้าดีว่าเป็นพวก...ปากไม่ตรงกับใจเท่าไหร่นัก




แต่...นัยน์ตาสองสีนั้นตื่นกลัวอย่างเห็นได้ชัดเลยนะครับบรีเอล




รอยยิ้มนั้นขยับกว้างก่อนที่มือนั้นจะยกขึ้นมาลูบหัวของคนตัวเล็กกว่าอย่างแผ่วเบา เรียกให้นัยน์ตาสองสีนั้นมองมาที่เขาอย่างช้าๆ รอยยิ้มของโอดีสซีอุสจุดประกายมากขึ้นก่อนที่เสียงนุ่มนั้นจะเอ่ยออกมาอย่างช้าๆ




ไม่ต้องกลัวนะครับ... ถ้อยคำปลอบใจ ก่อนจะตามมาด้วยถ้อยคำที่หนักแน่นราวกับอัศวินที่กล่าวคำสาบาน ...ผมจะปกป้องบรีเอล...จะไม่ให้ใครมาทำร้ายบรีเอล จนกว่าร่างนี้จะไม่สามารถเป็นโล่ได้ จนกว่ามือคู่นี้จะไม่สามารถจับดาบได้ จนกว่าลมหายใจจะสูญสิ้น ...




ผมจะไม่ให้ใครมาทำร้ายคุณเด็ดขาดครับ...ผมสัญญา




.


.


.




โคตรเท่เลยว่ะ...




ถ้าเป็นแบบนั้นได้นี่ดีเลยเนอะ...




เพราะในความจริงแล้ว...




อ๊ากกกกกกกกก!!!!!!!!! ผี!! ผีเว้ยยย!!!! บรีเอล รอผมด้วยครับ บรีเอลลลลลลลล!!!!!!!!!!!”




เสียงกรีดร้องของลูกชายคนเล็กแห่งแม่ทัพใหญ่อาซิโดเลียดังขึ้นอย่างบ้าคลั่ง นัยน์ตาสีฟ้าเบิกกว้างอย่างตื่นกลัว ก่อนที่เจ้าตัวจะรีบวิ่งรี่ไปเกาะหลังของคนตัวเล็กกว่าที่ปรายตามามองอย่างเหยียดหยามเสียเจ็ดส่วน สมเพชอีกสามส่วน สงสารหรือ...ไม่มีเลยด้วยซ้ำไป




สรุปคือไอ้ที่กล่าวมาบนๆนั่นน่ะ...โอดีสซีอุสมันจินตนาการเอาเองล้วนๆ!!




งี่เง่า... คนตัวเล็กกว่าที่กำลังโดนอัศวินเกาะอยู่นั้นเอ่ยออกมาแกมรำคาญปนสมเพช ก่อนที่นัยน์ตาสองสีนั้นจะปลายตาไปมองคนตัวโตกว่าตัวเอง ...ของปลอมกลัวทำไมกัน




ก็มันหน้าตาน่ากลัวนี่ครับ!!” อัศวินร้องออกมาอย่างรวดเร็ว แหม ถึงผีปลอมแต่หน้าตาชวนสยองขวัญ ชนิดที่ว่าทำบุญกี่ชาติหน้าตาก็ไม่ดีขึ้นมันก็ทำให้เขากลัวเหมือนกันนะ ใช่ว่าผีพวกนี้มันจะหน้าตาน่ารักเหมือนผีแกสเปอร์สักหน่อย!




...ปัญญาอ่อน เอ่ยเสียงเรียบก่อนที่จะมองไปรอบกาย บรรยากาศวังเวงดูมืดครึ้ม แถมยังมีเสียงที่ชวนสยองดังออกมาเป็นระยะๆเรียกให้อัศวินนั้นแทบจะกระโจนมาขี่คอของคนตัวเล็กกว่าเลยก็ว่าได้




...จะกลัวทำไม นายกับผีมันญาติกันอยู่แล้วนี่ หน้าตาเหมือนกันซะขนาดนั้นน่ะ




...




บะ บรีเอลน้อยแค่ซึนเท่านั้นแหละ!!




โอดีสซีอุสยิ้มออกมาอย่างฝืดๆพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะคิดออกมาในแง่บวก ทั้งๆที่ต่อให้คนโง่มาฟังยังรู้เลยว่าประโยคนั้นแฝงแววลบเสียเต็มสิบ เท้าทั้งสองข้างนั้นสาวตามหลังคนตัวเล็กกว่าที่ดูจะไม่กลัวอะไรสักอย่างเลยแม้แต่น้อยไปอย่างช้าๆ




ฝ่ายอีกสองคนที่เดินตามหลังประกอบด้วยเจ้าชายในชุดลายพลางกับเด็กหนุ่มผมแดงในชุดดำนั้นเดินตามหลังมาอย่างเงียบๆ เนื่องจากหนึ่งคนกำลังครุ่นคิด ส่วนอีกหนึ่งคนนั้นกำลังมองตามหลังเด็กชายสองคนที่เดินนำหน้าตัวเองอยู่




เจ้าชายผู้ขึ้นชื่อเรื่องความโรคจิตชอบสะสมของมีคมทุกชนิดนั้นกำลังคิดแผนการเชือดคนข้างกาย แผนที่ว่านั้นต้องไม่มีทางสาวถึงตัวเขา และแน่นอนว่าเพื่อไม่ให้สาวถึงตัวเขา...มันต้องมีแพะรับบาปซึ่งคนนั้นก็ต้องเป็นโอดีสซีอุส




เป็นเด็กอย่างมากฆ่าคนตายไม่ถึงขั้นติดคุกเท่าไหร่หรอก อีกอย่างอยู่ไปก็รกโลกเสียเปล่าๆ




 

เจ้าชายโครวิสมีดีทุกอย่างยกเว้นนิสัย

ถ้าถามว่าใครชั่วที่สุดในเรื่องไม่แคล้วไอ้เจ้าชายคนนี้นี่แหละ

 




น่าแปลกจังเลยนะครับที่เห็นคุณโอดีสซีอุสกลัว ตอนแรกผมนึกว่าคนที่กลัวน่าจะเป็นคุณบรีเอลเสียอีก เมื่อเห็นว่าเงียบเกินคนข้างกายจึงเริ่มหาเรื่องคุย เสียงที่เอ่ยออกมานั้นแฝงแววอารมณ์ดีเจือความขบขันเสียส่วนหนึ่ง แต่ถ้าเกิดให้ผมมาเดินคนเดียวบางทีผมอาจจะเป็นแบบคุณโอดีสซีอุสก็ได้ครับ




เดินคนเดียวแล้วกลัว?




คิ้วสีน้ำตาลนั้นเลิกขึ้นเล็กน้อย ไอ้บทสนทนายาวๆที่มันหามาพูดน่ะไม่เข้าหัวสมองของเขาหรอก สิ่งที่จะเข้าก็มีแต่ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ที่ใช้ในการฆาตกรรมมันเท่านั้นแหละ! รอยยิ้มแสยะค่อยๆปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของเจ้าชาย พร้อมๆกันนั้นแผนที่เคยวางไว้คร่าวๆเริ่มเป็นแบบเป็นแผนมากขึ้นเรื่อยๆเช่นเดียวกัน




ว่าแต่ว่าถ้าเกิดออกจากบ้านผีสิงเราจะไปที่ไหนกันหรอครับ? รอยยิ้มนิดๆปรากฏขึ้นมาบนใบหน้า ผมแนะนำว่าไปรถไฟเหาะก็ไม่เลวเหมือนกันนะครับ




ยังไงก็ได้...




ที่แน่ๆแกได้ (ตาย) ขึ้นสวรรค์อย่างแน่นอน!!














 

 

แล้ว...ทำไมผมต้องมาแต่งตัวแบบนี้ด้วยไม่ทราบครับ เสียงหงุดหงิดดังออกมาจากปากของโอดีสซีอุสขณะที่กำลังมองสภาพของตัวเองผ่านกระจกของห้องแต่งตัวที่บ้านผีสิง ไม่ทราบว่าคุณเพื่อนแกหาห้องนี้เจอได้ยังไง แต่เอาเป็นว่าเดินอยู่ดีๆมันก็มาลากเขาเข้าห้องนี้เฉยเลย




อา...แต่ว่าเราช่างหล่อเหลือเกิน โมเอะมากๆขนาดตอนนี้อยู่ในชุดสีเขียวขาดๆตุ่นๆ ไร้หลักการสิ้นดีก็ยังหล่อ...




โครวิสเหลือบมองเพื่อนตัวเองเล็กน้อยอย่างแปลกใจกับคำถามของคนตรงหน้าที่ถามขึ้นมา ผิดกับที่เขาคิดไว้เยอะเลยทีเดียว




ฉันนึกว่านายจะถามว่าทำไมถึงลากนายออกมาแล้วปล่อยบรีเอลน้อยเอาไว้กับไอ้โรคจิตนั่นเสียอีก




ลองมันชอบคุณก็แสดงว่ารสนิยมมันแปลก บรีเอลเขาปกติมันไม่สนใจหรอกครับ




.............................. (โครวิส)




ใจเย็นเอาไว้โครวิส...อย่าลืมว่ามันต้องเป็นแพะรับบาปให้เรา!!




ว่าแต่คุณลากผมมาแต่งตัวเหมือนจิ๋กโก๋แบบนี้ทำไมล่ะครับเนี่ย เอ่ยพลางขยับแว่นของตัวเองเล็กน้อยแล้วปรายตาไปมองเจ้าชาย ถ้าให้ผมคาดคะเนความน่าจะเป็นของความคิดคุณแล้วแหละก็....คุณคิดจะแต่งผีไปหลอกไอ้หมอนั่น?




ใช่ เด็กชายเจ้าของเนตรสีแดงยิ้ม...ไม่สิ




แสยะยิ้มต่างหาก




แผนการของเขาวางเอาไว้คร่าวๆว่าจะให้โอดีสซีอุสไปหลอกไอ้โรคจิตนั่นส่วนตัวเขาจะดักฆ่ามัน!! หลังจากฆ่ามันเสร็จก็หันไปลากบรีเอลน้อยออกมา ทำตัวเป็นผู้เสียหายเสียแล้วป้ายความผิดให้โอดีสซีอุสมันไป!!




เอาเถอะครับ ยังไงเสียผมก็ไม่ได้ชอบมันเท่าไหร่ (ข้อหาที่หล่อหว่า) ผมจะร่วมมือกับคุณก็ได้ครับ เด็กชายเจ้าของดวงตาสีฟ้าเอ่ยออกมา ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วเอ่ยถามต่อ ว่าแต่ไม่แต่งหน้าจะดีหรอครับ ผมว่าหน้าตาอันหล่อเหลาของผมมันเหมือนเทวดามากเกินไป หลอกใครไม่ขึ้นหรอกครับ มีแต่เห็นหน้าแล้วจะมาหลงรักเสียมากกว่า




เมิง...ไม่ค่อย...




(พยายามไม่สนใจ) เสียเวลามามากแล้วผมว่าเราออกไปดีกว่าครับ โครวิสฉีกยิ้มออกมาก่อนจะออกจากห้องเป็นคนแรกตามด้วยโอดีสซีอุสที่เดินตามมาทีหลัง พวกเขาเลือกที่จะลัดเลาะหลุมศพ (ปลอม) ของบ้านผีสิงไปมากกว่าจะเดินทางเส้นทางหลักเพื่อง่ายต่อการหลอก นัยน์ตาทั้งสองคู่กรอกไปมาเพื่อหาเป้าหมาย ซึ่งแน่นอนว่าไม่นานเขาก็ค้นพบ...




บรีเอลกับ...ไอ้โรคจิตนั่น...




มัน...



อ๊ากกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!”




รู้สึกคราวนี้เสียงร้องมันโหยหวนแปลกๆนะครับ เด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีแดงนั้นเอ่ยออกมาก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นอยากแปลกใจ ผิดกับบรีเอลที่เดินอยู่ข้างหน้า นอกจากไม่มีความกลัวแล้วเด็กชายยังติดจะเบื่อหน่ายเสียด้วยซ้ำไป




คุณดู...เบื่อๆนะครับ




ใช่ เอ่ยอย่างราบเรียบไม่คิดจะปิดบังแต่อย่างใด เรียกรอยยิ้มจางๆให้ขยับบนใบหน้าของคนถามอย่างง่ายดาย




คุณผิดกับเด็กวัยเดียวกันนะครับ ดูไม่กลัวอะไรแบบที่เด็กเขากลัวเลย จนบางทีผมก็สงสัยเหมือนกันว่าคุณเคยกลัวอะไรบ้างหรือเปล่า ว่าพลางโคลงหัวไปมานัยน์ตาสีเขียวจับจ้องไปยังร่างเล็กๆที่ปรายนัยน์ตาสองสีกลับมามอง




อยากรู้ไปทำไม? ถามเสียงเรียบขณะที่กำลังเดินอยู่ อยากแกล้ง?




เปล่านะครับ!! ผมแค่สงสัยเฉยๆเท่านั้นจริงๆครับ เรื่องอยากแกล้งคุณ...ผมไม่กล้าแน่นอนครับ!!”




ปฏิเสธออกมาอย่างรวดเร็วด้วยสีหน้าตื่น แหงแหละ!! เขาไม่ได้กลัวเด็กชายคนนี้หรอกนะ แต่เขากลัวไอ้คนหวงน้องเข้าขั้นร้ายกาจนั่นจะมากระทืบเขาทิ้งเสียมากกว่าถ้าเกิดเขาแกล้งเด็กชายคนนี้น่ะ!!




บรีเอลมองอย่างเฉยชาก่อนที่จะไหวไหล่เล็กน้อย ปากนั้นขยับพึมพำออกมาเบาๆเหมือนกับพูดกับตัวเองเรียกให้เด็กหนุ่มเจ้าของนัยน์ตาสีเขียวเลิกคิ้วสูงอย่างแปลกใจ ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างๆอย่างอารมณ์ดีให้กับคนที่เดินอยู่ข้างหน้า




ถ้าคุณพูดเบาๆแบบนั้น คนฟังก็ไม่ได้ยินหรอกนะครับ




...




ความเงียบคือสิ่งที่เป็นคำตอบของบรีเอล นัยน์ตาสองสีนั้นฉายแววเบื่อหน่ายแกมรำคาญอย่างเห็นได้ชัด ทว่าคนที่ได้รับสายตาแบบนั้นกลับหัวเราะเบาๆในลำคอนัยน์ตาสีเขียวนั้นเป็นประกายระริกๆอย่างนึกสนุก




ทั้งๆที่คุณน่ะ...ใจดีขนาดนี้แท้ๆ ว่ากลางยกมือของตัวเองขึ้นมาแกว่งเบาๆ ...ผมพอจะเข้าใจแล้วแหละครับว่าทำไมพวกเพื่อนเขาถงได้รักคุณมากขนาดนี้ เพราะเขาเห็นในสิ่งที่ผมและคนอื่นไม่เห็น...และเพิ่งเห็นเอาวันนี้สินะครับ




ฉันแค่สมเพชเท่านั้นแหละ




ผมพอเข้าใจเลยแหละครับว่าทำไมคุณโอดีสซีอุสถึงบอกว่าคุณน่ะปากไม่ตรงกับใจ เด็กหนุ่มเอ่ยออกมาก่อนที่จะกุมมือเอาไว้อย่างหลวมๆ...




ก็แค่...พอเดินอยู่ดีๆไปๆมาๆรอบกายก็เหลือเขากับเด็กชายที่สุดแสนจะเงียบ เขาก็แค่บอกอีกฝ่ายว่ากลัว...




คนตรงหน้าเลยจูงมือเขา...




ก็เท่านั้นเอง...




และนั่น...เป็นต้นเหตุของเสียงโหยหวน...




อ๊ากกกกกกกกกกกก!!! ไอ้ $!@#$#@%!$#^!&%&^@ มันจับมือบรีเอลน้องของผม!! อิจฉาเว้ยยย เอ๊ย! บรู๊ววววววววววว เฮ้ย!! อ๊ากกกกกกกกกกกก เสียงโหยหวนของเครื่องคงไม่หลอนเท่าเสียงของโอดีสซีอุสที่ตอนนี้วิญญาณบราค่อน (กับน้องชายเพื่อน) เข้าสิง โรคจิตไม่ว่า งี่เง่าไม่สน แต่ยุ่งกับน้องชาย (เพื่อน) กุ เมิงอย่าอยู่เลยยยยยย




เหมือนอีเวนต์ (เหตุการณ์) นอกแผนนั้นซาตานดลใจให้มันเกิด เครื่องเลยฟิต สตาร์ทติดง่านตอนนี้ต่อให้เขาเป่าหูให้โอดีสซีอุสวิ่งไปเชือดไอ้บ้านั่นบางทีก็คงไม่ยากเลยด้วยซ้ำไป! รอยยิ้มของโครวิสเหยียดออกมาบางๆขอบคุณสวรรค์!! ไม่สิ เลวๆแบบนี้มันต้อง...




ขอบคุณนรก!!




คุณเห็นใช่ไหมครับ? ดูนั่น มันจับมือบรีเอลแน่นขึ้นแล้ว!!”




อ๊ากกกกกกกกกก!!!!!”




ไม่แน่นะบางทีมันอาจจะเปลี่ยนมากอด...




ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!”




ลูบนิด ลูบหน่อย...




แอร๊ยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!! อยากทำบ้างงงง เอ๊ย!! อย่านะเว้ยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!”




จากเจ้าชายกลายมาเป็นบ่าวช่างยุ จากอัศวินกลายมาเป็นเจ้านายหูเบาคนหนึ่งก็ยุคนหนึ่งก็ร้องออกมา พอเห็นว่าลูกยุเริ่มได้ที่ เจ้าชาย (นับว่ามันเป็นดีไหมนะ?) ก็เริ่มแผนการตัวเองทันที




เอาล่ะครับ เพื่อไม่ให้บรีเอลเสียตัวให้กับมันผมว่าคุณรีบทำตัวเป็นผีไปหลอกมันดีกว่าครับ มันกลัวผีทีนี้มันก็จะแยกกับบรีเอล จากนั้นเราก็จะลากมันไปซอก (?) และซ้อมมันเสีย!!”




เริ่ดมากครับคุณเพื่อน!! บรู๊ววววววววววว!!” เพื่อความสมจริงกับบทบาทเสียงหมาเลยแถมมาให้ โอดีสซีอุสค่อยๆโก่งตัวไปข้างหน้าทำท่าเหมือนเหมือนสไปเดอร์แมนกำลังไต่กำแพง (ในแนวราบ) อัญเชิญวิญญาณบราค่อนทั่วโลกมาสิงสถิต! โอ้ พลังแห่งบราค่อยโปรดดลใจให้ข้าจัดการพิษภัยแห่งบราค่อนด้วยเถิด!!




น้องชาย (เพื่อน) กรู บูชายิ่งกว่าพ่อแม่ แตะไม่ได้ จับไม่ได้ สัมผัสไม่ได้เว้ยยยยยยย!!




คิดเสร็จก็เริ่มคลานด๊อกๆแด๊กๆอย่างเชี่ยวชาญ (?) หรือไม่รู้ว่ามันทำบ่อย (?) กันแน่เลยไปอย่างรวดเร็ว หรือบางทีอาจจะเพราะเลือดบราค่อนมันคั่งในนัยน์ตาสมองเลยหลั่งอะดรีนาลีนออกมาก็เป็นได้! แม้ว่าทฤษฎีดังกล่าวจะไม่ได้รับการพิสูจน์แต่โอกาสที่เป็นไปได้ก็มีอยู่สูงนะว่าไหม?




เออ...ข้ามเรื่องหลักการนี้ไปก่อนแล้วกลับมาต่อที่เนื้อเรื่องกันดีกว่า โอดีสซีอุสที่สวมวิญญาณสไปเดอร์แมนไต่พื้นตรงไปหาเป้าหมายที่กำลังเดินอย่างรวดเร็วด้วยความรัก (น้องชาย) และความแค้น (ไอ้คนที่ยืนอยู่ข้างๆ!)




ฉับพลัน!! ไม่รู้เพราะพลังความรักและแค้นส่งมากไปหรือแท้จริงเสียงคลานมันดังไปกระทบหูกันแน่ สองเป้าหมายจึงหันมาพร้อมกัน ไอ้โรคจิตนั่นเบิกตากว้างอย่างตกใจด้วยความหวาดกลัว! อุแม่เจ้า!! ผีอะไรวะน่ากลัวโคตรๆ!!




(ผีบราค่อนยังไงล่ะ...)




ผิดกับเด็กชายเจ้าของนัยน์ตาสองสีที่จับจ้องมาทางผีอย่างตกใจเล็กน้อย ทว่าก่อนที่จะรู้อะไรนั้นเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆก็ออกแรงฉุดร่างเล็กๆอย่างรวดเร็วให้โอดีสซีอุสเบิกกว้างและกรีดร้องออกมา




บรีเอลน้อยหนีตามผู้ชาย (?)!!




ม่ายยยยยยยยยย!!!!!!!” กรีดร้องออกมาอย่างโหยหวน โอดีสซีอุสรับไม่ได้! ถ้าบรีเอลน้อยจะหนีต้องหนีกับเขานี่สิ!




ดูนั่นมันฉุดบรีเอลไปแล้วแบบนี้มันต้องเอาไปทำมิดีมิร้ายอย่างแน่นอน!”




เหมือนเห็นภาพรี (ปี๊บ!) ยิงกระสูนดับเครื่องชนใส่โอดีสซีอุส ไฟดับเครื่องชน (บราค่อน?) โผล่ขึ้นมา สปีดความเร็วของโอดีสซีอุสจึงเพิ่มมากกว่าเก่า เดิน (คลาน?) ไปหาเป้าหมายอย่างรวดเร็ว งานนี้ถ้าผีถึงตัวไม่ตายยังไงก็ไม่ฝันดีอย่างแน่นอน




...ทำไมบ้านผีสิงมันยาวอย่างนี้วะ!” เด็กหนุ่มสบถออกมาขณะที่ฉุดบรีเอลให้วิ่งตามเพื่อหนีการไล่ล่าของผีที่ตอนนี้คลานมาเร็วขึ้นกว่าเดิม บรีเอลขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ...




เหนื่อย...




อดทนอีกนิดนะครับ! ถ้าเราหยุดเราตายนะครับ ให้ตายเถอะ! เสร็จงานนี้ไปผมไม่คิดจะมาเช้าบ้านผีสิงอย่างแน่นอน




เหนื่อย...




ผมอุ้มไหมครับบรีเอล!!!”




อย่านะเว้ยยยย!! ฮือออออออออออ!!! ม่ายยยยยยยยยยยยย!!!”




เสียงโหยหวนของผีบราค่อนดังออกมาเหมือนโดนเผาด้วยไฟริษยา โครวิสที่แอบสุ่มยิงปืน (คำยุ) อยู่นั้นขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อโอดีสซีอุสตามเป้าหมายไม่ทันสักที บางทีเขาควรจะทำอะไรสักอย่างเพื่อให้โอดีสซีอุสตามสองคนนั้นทัน...




คิดแล้วก็ค่อยๆเคลื่อนไปอยู่ข้างหน้า เอาเท้าออกไปหน่อยๆและ...




อะ...




ให้บรีเอลน้อยสะดุดล้ม...




แม้จะเสี่ยงต่อการที่ผีบราค่อนจะดมตามกลิ่นเจอทว่านั่นก็เป็นแผนที่ดีมาก! ไอ้โรคจิตผมแดงนั่นหยุดชะงักอย่างรวดเร็วด้วยความตกใจ ส่วนโอดีสซีอุสเลือดบราค่อนกระแทกตารีบคลาน (ทำไมไม่เดิน?) ไปหาเด็กชายอย่างรวดเร็ว




บรีเอล!! ผะ ผี!!” นัยน์ตาสีเขียวเบิกตากว้างอย่างตกใจเมื่อเห็นผีนั่นกำลังคลานเข้ามา อย่างน่าหวาดหวั่นน้ำตานองเต็มหน้า (ที่เห็นว่าบรีเอลเจ็บ)




เลือด... คนเจ็บขมวดคิ้วเล็กน้อย




อ๊ากกก!! ม่าย...ฮือ...ม่าย...ฮือ...เลือด...




บางทีมันอาจจะเป็นแวมไพร์ผสมกับผีญี่ปุ่นก็ได้นะครับ รู้สึกพอมันเห็นเลือดแล้วมันคลานมาหาเราเร็วขึ้นหรือเปล่า? เด็กหนุ่มเอ่ยออกมาอย่างตกใจแทบผงะเมื่อเห็นว่าความเร็วผีมันเร็วขึ้นกว่าเดิมเพราะความกระหายเลือด

 




...เลือดบราค่อนมันเข้าตาน่ะ

 




...ไป... นัยน์ตาสองสีนั้นมองสบกับดวงตาของเขา ...ไปสิ...เร็วๆ...




บรีเอล...คุณ... เสียงของเด็กหนุ่มเริ่มเอ่ยออกมาอย่างแหบพร่าเมื่อเข้าใจในคำพูดนั้น คุณจะให้ผมหนีไปแล้วทิ้งคุณเอาไว้อย่างงั้นหรอครับ!! ผมทำแบบนั้นไม่ได้หรอกครับ!!”




...เปล่า! ฉันหมายความว่าให้ไปตบกับผีเร็วๆแล้วฉันจะใช้จังหวะนั้นหนีไปเอง




.............................




เอิ่ม...เลวบริสุทธิ์มากครับ...




ทว่าเด็กหนุ่มก็ยอมทำด้วยใบหน้าที่น้ำตาเริ่มนองใบหน้า! โอดีสซีอุสเมื่อเห็นว่าจู่ๆศัตรูก็หันมาเผชิญหน้ากับตัวเองพลังแห่งบราค่อนยิ่งคลั่งคลานไปอย่างรวดเร็วด้วยระยะอีกนิดเดียวก็ถึงตัวศัตรู




...เอาไงดี สู้คนก็ไม่เป็น ฟัดกับหมายังแพ้ จะให้มาตบตีกับผีเนี่ยนะ? จีซัส! กรูทำได้จริงเขียนใส่กินเน็ตบุ๊คเลยว่ากรูเมพขิงๆน่ะ!!




แต่...แต่เขาดูองคบากไป 2 ภาคนะ!! บางทีมัน...เออ...อาจจะช่วยได้!




คิดกับตัวเองในใจแล้วอัญเชิญวิญญาณจา (ปิ๊บ!) มาสิงกับตนเอง เอาล่ะ..นั่น! ไอ้ผีนั่นมันเริ่มกลายพันธุ์จากเดินสี่ขา (?) กลายมาเป็นสองขาเพื่อโจมตีเขาแล้ว...เอาล่ะ...




ย๊ากกกกก!!! จระเข้ฟาดหางงงงงงงง




เปรี้ยง!!!!!




เตะไปเต็มๆที่ต้นคอส่งผลให้ร่างของผีนั้นลอยละลิ่วไปตกตรงหลุมศพปลอมรอบกาย มองว่าผีมันชะงักแล้วไม่รีรอให้เสียเวลาจัดการแบกเอาเด็กชายนัยน์ตาสองสีที่นั่งแหมะกับพื้นไปอย่างรวดเร็วไม่หันมาดูสภาพศพเลยแม้แต่น้อย...




อา...บรีเอลน้อยที่เคารพรัก... นัยน์ตาสีฟ้าที่พร่าเลือนกับรอยยิ้มที่แทบจะหมดแรง มือนั้นค่อยๆยกขึ้นมาราวกับจะไขว่คว้าอะไรบางอย่างเอาไว้...




สิ่งที่ต่อไปนี้...เขาไม่อาจจะแตะได้อีกต่อไป




พี่ชาย (?) คนนี้คงไม่มีโอกาสได้สโตกเกอร์บรีเอลน้อยอีกแล้ว...แต่ถึงเป็นวิญญาณ...ก็อย่าลืม...กงเต็กข้าวของของบรีเอลน้อยมาให้....พี่.....ด้วย.....นะ................




มือนั้นได้ตกลง...อย่างไร้เรี่ยวแรง.........




พร้อมกับการจากลาของใครคนหนึ่ง........





ตลอดกาล..........




โอดีสซีอุส ลินคาโต นาร์ซีซัส มรณะ XX YY OOOO











 

 

แฮ่ก...แฮ่ก... เด็กหนุ่มหอบออกมาเบาๆเมื่อตอนนี้มาอยู่ทางออกเรียบร้อยแล้ว นัยน์ตาสองสีนั้นปลายตามามองอย่างเย็นเหยียบก่อนจะเลิกคิ้วเมื่อเห็นใครบางคนเข้า




โครวิส? แล้วโอดีสซีอุสล่ะ? บรีเอลหันไปเอ่ยถามเพื่อนชายที่ตอนนี้กำลังเดินตรงเข้ามา ทว่าพอได้ยินคำถามนั้นรอยยิ้มเศร้าๆก็ค่อยๆปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของเจ้าชายรัชทายาทอันดับ 2




...เขา...ไปในที่ที่เราไม่สามารถมองเห็นแล้วแหละครับ... เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แสดงความเสียใจจากใจจริง...




เสียใจ...มันยังไม่เป็นแพะรับบาปให้กุเลย...




หรอ... นัยน์ตาสองสีนั้นเป็นประกายเฉยชาก่อนจะมองเด็กหนุ่มที่ตอนนี้เหมือนหายเหนื่อยแล้วก็กลับมาฉีกยิ้มฝืดๆ ...จะไปเล่นเครื่องเล่นที่ไหนต่อดี...




เมิงยังจะเล่นอีกหรอ!!




รอยยิ้มฝืดนั้นยิ่งฝืดกว่าเก่าสักสองเท่าทว่าก็ไม่กล้าพอที่จะปฏิเสธเด็กชายไป




รถไฟเหาะแล้วกัน โครวิสเอ่ยออกมาก่อนจะไหวไหล่ พลางเหลือบนัยน์ตาสีแดงนั้นไปมองใบหน้าฝืดๆของเด็กหนุ่ม แกอยากเล่นไม่ใช่หรือไง




ก็...ครับ...




มันคงไม่สยองเหมือนบ้านผีสิงหรอกมั้ง...นะ....มั้งนะ...





โครวิสยิ้มออกมาก่อนที่เขาจะหันไปจูงมือเด็กชายแล้วปลายตามองเด็กหนุ่มเหมือนสั่งกลายๆว่าให้เดินตามมาเองไปยังรถไฟเหาะของสวนสนุกแห่งนี้ ดวงตาสีแดงสดนั้นเป็นประกายชั่วร้ายเมื่อแผนการแสนเลวนั้นเข้ามายังหัวสมองของตนเอง...




เดี๋ยวพอขึ้นรถไฟเหาะนั้นเขาจะจัดการทำให้ตัวล็อกของที่นั่งไอ้โรคจิตนั่นขาด พอรถไฟเริ่มตีลังกาหัวมันก็จะโหม่งพื้น!! และ...มันก็จะตาย!!




หี่หี่หี่....หึหึหึ...หี่หึหี่หึ!!!




เสียงหัวเราะอันเหมือนตัวร้ายถูกชักขึ้นมาใช้อย่างรวดเร็วให้เจ้าของนัยน์ตาสองสีนั้นปลายตามองอย่างไม่ไว้ใจเท่าไหร่นัก...




จะทำอะไรไม่ว่า ขอแค่อย่าให้เขาซวยก็พอ! ตอนนี้เขายิ่งไม่มีตัวตายตัวแทน (โอดีสซีอุส) นะ!!




โอดีสซีอุส จู่ๆบรีเอลก็เอ่ยออกมาก่อนที่จะแกะมือของโครวิส นัยน์ตาสีแดงนั้นฉายแววแปลกใจเล็กน้อยที่อยู่ๆเด็กชายผู้แสนเย็นชาคนนี้ก็พูดออกมาทั้งๆที่ปกติไม่สนใจว่ามันจะซวยปานไหนซะด้วยซ้ำไป พวกนายไปเที่ยวกันสองคนเถอะ...ฉันจะไปตามหาโอดีสซีอุส




ว่าพลางวิ่งไปอีกทางอย่างรวดเร็วทิ้งเอาไว้หนึ่งเจ้าชายกับหนึ่งเด็กหนุ่มที่ตอนนี้ยิ้มฝืดๆออกมา...




บรีเอลปล่อยให้เขาอยู่กับโรคจิตสองคนเนี่ยนะ?...




หรือว่า!! นัยน์ตาสีแดงนั้นเบิกกว้างด้วยความตกใจในสัจธรรมบางอย่างของคำว่า เพื่อน บรีเอลที่ไม่เคยห่วงโอดีสซีอุสนั้นก็แค่ใช้มันเป็นข้ออ้างเพื่อให้เขาอยู่กับไอ้โรคจิตนี่สองต่อสองเพื่อฆ่ามันได้อย่างถนัดๆ?!! ใช่แล้ว!! มันต้องเป็นแบบนี้อย่างแน่นอน!!




คิดกับตัวเองในใจแล้วก็แสยะยิ้มออกมา




เออ...ผมไปช่วยบรีเอลตา...




ไปรถไฟเหาะกันเถอะครับ...ผมว่าสวนสนุกนี่มันช่างสนุกแบบไม่ลืมเลือนจริงๆ!!”










.

.

.

มีคนกล่าวเอาไว้ว่าคนดีผีคุ้ม...




แต่ไม่แน่ว่ามันอาจจะไม่สามารถใช้ได้กับเจ้าชายที่กำลังหงุดหงิด...




ใช่!! เขากำลังหงุดหงิดขั้นร้ายกาจ!!




...สนุกดีจังเลยนะครับเด็กหนุ่มหันมาฉีกยิ้มให้กับเจ้าชาย




...ครับ (กัดฟัน)...




สนุกกับผีน่ะสิ!! ตั้งแต่แยกกับบรีเอลเขาก็จัดการหาวิธีฆ่ามันหลายอย่าง!!




อย่างเริ่มจากรถไฟเหาะนั้นเขาจัดการทำตัวล็อกตรงที่นั่งของมันให้เสีย! เวลาหมุนมันจะได้คว่ำตาย!! แต่ว่า...




...อา เดี๋ยวรถไฟก็จะออกแล้วตื่นเต้นจังเลยนะครับ...เอ๊ เฮ้ย ว๊ากกก!! คุณโครวิสผม...ผมขอโทษครับ มือถือผมไปเกี่ยวข้อต่อตัวล็อคของคุณจน...มันพังแล้ว!!”




เฮ้ยย!! ไอ้พนักงานน่ะ อย่าให้รถไฟเหาะออกนะเว้ยย!! อย่านะเว้ยยยยยยยยยย!!!!!!!!!”




รถบั๊ม...




เขาแอบตัดสายเบรกมันไปแต่ว่า...




อ๊า!! คุณโครวิส ทำไงดีครับ ผม ผมหยุดรถไม่ให้เหวี่ยงชนคุณไม่ได้!!”




ไอ้เวรเอ๊ย!! ด้วยคำสั่งของเจ้าชายรัชทายาทอันดับสอง!! พนักงานที่ไหนก็ได้มาหยุดรถมันทีสิเว้ยยย!! กรูโดนชนจนจุกแล้วววววววว!!”




ม้าหมุน...




เขาแอบตัดไอ้ตัวยึดม้าที่มันขี่...




ฟู่ว! โชคดีที่ยังไม่ขึ้น เฮ้ย! คุณโครวิสครับ! ม้ามันกลิ้งไปทางม้าของคุณครับ!!”




อั๊กกก!! ด้วยคำสั่งของเจ้าชายรัชทายาทอันดับสอง!! พนักงานมายกม้าออกไปเดี๋ยวนี้เลยเว้ยย!!”




เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละ...




และมันก็ทำให้เขา...หงุด...หงิด...มาก!!




ฆ่ามันก็ไม่ได้...แถมตัวเองยังซวยอีก...




...สนุกจริงๆเลยน้า~”




แถมมันยังมีหน้ามาบอกว่าสนุกอีกด้วย!! อ๊ากก!! กรูอยากตายเว้ย!!




อยากฆ่ามัน...มันต้องตาย...ตาย...ตาย...ตาย...




ฮะฮะ ตอนแรกผมนึกว่าพวกคุณเป็นคนแบบโหดร้ายอะไรแบบนี้เสียอีก แต่จริงๆแล้วคุณบรีเอลก็เป็นคนน่ารัก จิตใจ...เออ...(เกือบ) ดี ส่วนคุณก็เป็นคนที่ตลกสนุกสนานมากเลยนะครับ!!...ฮะฮะ




...กรูไม่ทนอีกแล้วเว้ย




เมิงไม่ยอมตายดีๆเองนะ! โอเค๊ ได้!!




กฏหมง กฏหมายอะไรนั่นกรูไม่สนแล้ว!!





นัยน์ตาสีแดงนั้นตวัดมองไปรอบด้านอย่างรวดเร็ว สายตานั้นไปหยุดกับแหล่งก่อสร้างและอาวุธบางอย่างที่เขาชอบใช้มันมากที่สุด!!




เออ...คุณโครวิสเดินไปหยิบ...เออ...เลื่อยมาทำไมหรอครับ? เด็กหนุ่มเอ่ยถามออกมางงๆขณะที่นัยน์ตาสีเขียวนั้นก็จับจ้องไปที่เจ้าชายที่ตอนนี้กำลังส่งเสียงหัวเราะหึๆออกมาเบาๆอย่างน่าสยดสยองยิ่งนัก นัยน์ตาสีแดงนั้นฉายแวววาวๆอย่างคนกระหายเลือดก่อนที่รอยยิ้มเหี้ยมประจำตัวจะปรากฏออกมาบนใบหน้าของโครวิส...




ฆ่ามันอ้อมๆผีมันช่วยแต่ถ้าเกิดว่าคราวนี้เขาฆ่ามันตรงๆผีจะช่วยได้ไหมนะ...





เด็กชายฉีกยิ้มออกมาก่อนที่จะเดินไปหาเด็กหนุ่มที่ยิ้มฝืดๆและก้าวถอยหลังไปเล็กน้อย...




อย่าอยู่ให้รกโลกเลย!!”




ว๊ากกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!”




 

.

.


.


ว่าแต่ตกลงไอ้โรคจิตนั่นมันชื่อว่าอะไรหว่า?



...





xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

จบแล้วกับตอนนี้ ซึ้ง* เราว่าเรื่องความเสื่อมนี่โอดีสซีอุสกินขาดเต็มๆ แบบบุญทุ่มมาก

จากที่เขียนมาหลายๆต่อจะเห็นว่าความเสื่อมมันเกิดจากน้องโอนะ ฮา/ สาเหตุมากจากบราค่อนล้วนๆ!

เจ้าชาย...เอิ่ม...ซึ้ง ซูฮกให้กับความแปลกของ He แกเลย ตอนแรกร่างๆคาแรกเตอร์เอาไว้เฉยๆว่าเจ้าชายจะเป็นคนประเภท S ไปๆมาๆ มีนิสัยหลายส่วนที่เพิ่มเข้ามาเสริมความบ้าๆบอๆเสียอย่างงั้นแหละ!

บทต่อไปท่านหญิงราฟาแอลที่เงียบเหงาไปนานก็จะออกมามีบทบาทแล้วนะคะ XD/
คู่หมั้นบรีเอลยกยอดต่อไป สักวันหนึ่งเขาคนนี้จะโผล่ออกมา
ต่อหน้าเปิดตัวเหล่าวายร้าย (มันมีร้ายกว่าเจ้าชายอีกหรอ!!) ของเรื่องนะคะ~!!
หรือนี่จะเริ่มเข้าสู่บทเครียด!!?
(แน่หรอ...)
เครียดจริงๆนะ!!
(...)

ติดตามตอนต่อไป XD/

Linea-Lucifer

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

3,390 ความคิดเห็น

  1. #3235 `kany@nk๐96 (@kanekochin96) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2557 / 19:59
    อาจจะไม่ได้เม้นทุกตอนเพราะเพลินค่ะ...สนุกมาก
    #3235
    0
  2. #3161 เบอรี่'หวาน (@noonee_oppasehun) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 23:54
    เอิ่มม บรีเอลน้อยช่างเลว บริสุทธิ์เจงๆ=.=
    #3161
    0
  3. #3058 serinsama (@miracaru) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2556 / 22:21
    นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า..หนุ่มเอ๋อลักกี๊ครับ(กลั้นขำเพราะกลวคนในร้านหาว่าบ้า)
    #3058
    0
  4. #2939 Rin Scarlet (@rin-scarlet) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2555 / 20:11
    สรุปชื่ออะหยัง? 55555. ฮามากเลยอ่า
    #2939
    0
  5. #2892 ~แตงโม~ (@pakbuhg45) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2555 / 06:02
    บรีเอลเลวบริสุทธิ์มาก -.- 555
    #2892
    0
  6. #2832 *.Saeneine Sonata.* (@diarypeem) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2555 / 11:46
    ตอนต้นๆเรื่องกำลังดีนะโอดีสซีอุส...
    ความจริงมันกลับกันเยอะเลย!!

    หนูบรีเอลร้ายบริสุทธิ์ของแท้!...

    สุดท้ายหนุ่มน้อยผู้หลงผิด(?)จะหนีเลื่อยของโครวิสพ้นไหมหนอ..?
    #2832
    0
  7. #2653 t_g_k (@rasberry-kwa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2555 / 14:08
    หะ...โหดร้ายมาก แต่ก็นะหาวิธี่ฆ่าหลายอย่างไม่ตาย-v- ก็เลยเจอแบบนี้ เหอๆ
    #2653
    0
  8. #2605 _LooKkeD_ (@sociallove) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2555 / 01:35

    ขำจนท้องแข็งหมดแล้ว!

    ตลกเจ้าชายอ่ะ 5555
    โอดิสซีอุสก้อใช่ย่อย(รังสีบราค่อนแผ่ตลอดเวย์)
    บรีเอลร้ายบริสุทธิ์อย่างน่ารัก
    ส่วนเจ้าโรคจิต......ขอไว้อาลัยให้พ้นเลื่อยเจ้าชายนะ.....อาเมน



    #2605
    0
  9. #2602 preaw231 (@preaw231) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2555 / 23:05
    ขำท้องแข็งไปหมดแล้วค่าาาา
    #2602
    0
  10. #2484 DawZ_>3 (@konkawat) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2555 / 14:37
     ขำแตกมากกกกกกกกกกกกก

    5555555555555555


    #2484
    0
  11. #2411 กองฟางข้าวk-f-k (@k-f-k) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2555 / 12:06
    หัวเราะจนหน้าเป็นรอยเลย บรีเอลน้อย~ เกือบดีจริงๆเลย~
    #2411
    0
  12. #2364 mimi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2555 / 19:42
    ท้องคัดท้องแข็งไปหมดแล้ว5555+
    #2364
    0
  13. #2326 Dream Freedom (@freedomtwo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 11:00
    ซึ้งมากตอนนี้ นั่งน้ำตาไหล........
    ภกร๊ากกกกกก มันตายแล้วหรอ เป็นบทสูญเสียที่ฮาที่สุดเลยว่ะ
    #2326
    0
  14. #2317 caucasus27 (@caucasus27) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 21:21
     หยุดหัวเราะไม่ได้เลยอ่ะ 55555
    #2317
    0
  15. #2309 firebird (@whoami12) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 16:19
    (ไ-อ้)คุณโรคจิตมานชื่อจีซัส???????
    #2309
    0
  16. #2304 The White Rose of Death (@nali-rabanos) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 15:07
    เลวได้ไร้เดียงสามากคะ บรีเอล.....
    #2304
    0
  17. #2284 Raindrop (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 10:43
    สวดมนให้โอดิสซีอุส เหอ เหอ = w =
    #2284
    0
  18. #2082 ✖ L o √ e ღ Ohm ✖ (@iluvfran) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 17:40
    5555 จรเข้ฟาดหาง
    #2082
    0
  19. #1967 kami125 (@kami125) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:32
    อย่างที่ข่าวว่ามา...บรีเอลมันซึนเดระ*w*๐!!!
    #1967
    0
  20. #1881 Sky Blue (@chromejung) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 10:13
     ลองมาหลายวิธีกว่าจะได้นะคะ
    #1881
    0
  21. #1872 ...ฟิ้ว~ (/=__=)/ (@minidark) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:00
    คุณพี่่♥♥♥


    #1872
    0
  22. #1541 br.straw (@mxooxm) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 19:20
    เฮ้อ! สงสารผมแดงจัง สงสัยตอนหน้าคงเกือบลาโลก(หรือไม่ก็เดี้ยง)ด้วยฝีมือโครวิส
    #1541
    0
  23. #1510 II Pierrot Demy II (@black-fantasy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 10:26

    เป็นถึงเจ้าชาย ฆ๋าๆไปเหอะ ไม่มีใครกล้าเอาเรื่องหรอก(มั้ง)
    บรีเอล หนูเลวบริสุทธิ์ได้อีกลูก!!

    #1510
    0
  24. วันที่ 29 พฤศจิกายน 2554 / 22:01
    แล้วก็ไม่ทำตะแต่แรก เป็นถึงเจ้าชายโบ่ยความผิดมั่วๆไปก็พอแล้ว

    ใครก็รู้ว่านายเป็นคนฆ่าแต่ถ้าไม่อยากโดนฆ่าเป็นรายต่อไปก็จงหุบปากซะนะ 

    ประมาณนี้ ^ ^
    #1462
    0
  25. #1312 s.tiger (@jennyblue) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2554 / 00:29
    โครวิสท่าจะต้องอดทนมากๆนะเนี่ย
    #1312
    0