The fairy tale ※ อลวน...เทพนิยายพันธุ์พิลึก!!

ตอนที่ 37 : ※ 26 ※ โบราณกล่าวเอาไว้ว่า "สีแดง แรงสามเท่า~♥" นะจ๊ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2395
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    15 ม.ค. 55


MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com


 





เจ้าชายโครวิสซีอุสและพ่อมดต่อสู้กับเหล่าปีศาจร้ายที่ขวางทางเพื่อไปสู่ปราสาทของราชาปีศาจ

บททดสอบจิตใจ ความกล้าหาญ ความเสียสละเกิดขึ้นมากมาย ทว่าก็ไม่สามารถทำให้เจ้าชายโครวิสนั้นท้อถอยลงได้ เพื่อเจ้าหญิงที่แสนไร้เดียงสานั้นเขาจะต้องไปช่วยเหลือนางจากเจ้าราชาปีศาจจอมชั่วร้าย


ล้มเสียหลายครั้ง แต่ก็ลุกขึ้นมาหลายครั้ง...

จนในที่สุด...เขาก็ได้พบกับราชาปีศาจ














สถานการณ์นี้ปีศาจอยากกรีดร้อง...



ห้องแห่งนี้กำลังมีความตรึงเครียดแฝงอยู่...โดยมีตัวประกอบหลักอันได้แก่...



ผู้กล้าผมทอง (?) ราชาปีศาจแอนด์เดอะแก๊งและเจ้าชายไก่



เอาล่ะ เรามาบรรยายสถานการณ์อันตรึงเครียดกันก่อนดีกว่า เริ่มจากผู้กล้า (?) ผมทอง นัยน์ตาสีทองหน้าตาหล่อเหลา แต่ท่าทางโหดบัดซบชนิดที่ว่าปีศาจหลายคนเริ่มติดต่อหาซื้อประกัน แต่บังเอิญในนี้ไม่มีโทรศัพท์ และบังเอิญประกันไม่ขายทางโทรจิต



ถัดมาคือราชาปีศาจหน้าตาหล่อ ที่ตอนนี้ใบหน้าเต็มไปด้วยความเป็นห่วง ความโกรธเคือง มือของเขานั้นคือดาบสีดำสนิทในมือแน่น ดวงตานั้นก็จับจ้องไม่คิดจะละไปไหน


ตัดมาทางเจ้าชาย...โครวิส...ไก่...เอาเถอะ



ข้ามมันไป


เริ่มมาฟังที่คำพูดกันเลยดีกว่า...


อย่าขยับ!!” เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด


ไม่งั้น...ยัยนี่ตาย!!!”




















 


ย้อนเวลาก่อนหน้านี้สักครึ่งชั่วโมง...



อารมณ์ดี เพราะมีความสุข~ ไม่มีทุกข์~ จะไม่สุขได้อย่างไร~”




เสียงร้องลัลล้าดังออกมาจากปากของราชาปีศาจหนุ่มสุดหล่อที่สุดในดินแดนนามเชอรัลเซ่หลังจากที่เพิ่งไปส่งตัวเจ้าหญิงแสนน่ารักโมเอะโดนใจ แต่เสี่ยงเข้าคุกฉิบหองเข้าห้องไป แม้จะสงสัยงงๆบ้างว่าสาเหตุใดไฉนแม่หญิงน้อยคนงามถึงอยากทราบว่าห้องของพวกองครักษ์หน้าตาดีของตนไปทางไหน แต่ราชาปีศาจนั้นก็ไม่กล้าขัดใจสาวในดวงใจนอกจากจะบอกชี้ทางสรรพเสร็จแล้วนั้นยังมีการเขียนแผนที่ให้เรียบร้อย




อืม สงสัยนางกลัวว่าถ้าเกิดมีเหตุร้ายจะได้ไปแจ้งได้แหละมั้ง!




เชอรัลเซ่คิดกับตัวเองในใจก่อนจะมองไปรอบๆปราสาทที่ว่างเปล่า มีทหารปละปลาย ตาแก่หงำหงอกที่คุ้นหน้าคุ้นตาก็ยังไม่เห็น สงสัยยังคงวิ่งหน้าเริ่ดจัดงานแต่งงานให้เขาอยู่ แต่เอาเถอะ เขาไม่ซีเรียส (เพราะเขาไม่ได้ทำ) อุโฮะๆ!




ตอนนี้เขาก็จัดการร่อนการ์ดสู่ขอไปเรียบร้อยโดยฝากเจ้าพวกนกปากมากไปให้พี่เขย (ตามคำบอกเล่าของเจ้าหญิงน้อย) ที่เหลือก็รอเวลาให้พี่เขยมาต่อจากนั้นต่อรองเรื่องสินสอดทองหมั้น...




ท่านเชอรัลเซ่ขอรับ!! มีผู้กล้ากำลังจะบุกเข้ามาในปราสาทของเราครับ” เสียงตื่นตระหนกของทหารคนหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับที่เจ้าตัววิ่งแท๊กๆมาทางราชาปีศาจ ทำให้เขาต้องหันไปมองอีกฝ่ายที่มาพร้อมกับสภาพสะบับสะบอมของอีกฝ่าย ก่อนจะหันไปเรียกให้ทหารที่อยู่แถวนี้รีบช่วยพยุง




ผะ ผู้กล้าทำร้ายเจ้าหรอ?” ราชาปีศาจเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว ไม่ใช่กลัวมันตายนะ กรูกลัวกรูโดนแบบมัน




...อันนี้ข้าสะดุดล้มพรมหน้าประตูครับ!” ตอบกลับด้วยเสียงมาดมั่น ทำนองว่าระดับข้าผู้กล้าทำอะไรไม่ได้หร้อก ฮ่ะๆ แต่คือราชาปีศาจอย่างกรูอยากจะบอกว่า...เมิง อนาถมาก




เอาแหละกลับมาเข้าเรื่องต่อ!




โลกนี้มันยังเหลือผู้กล้าอีกหรอ!” ราชาปีศาจถามก่อนจะเอ่ยต่ออย่างโกรธแค้น “ข้าจำได้ว่าเมื่อหลายปีก่อน (ราวๆพันกว่าปีที่แล้ว) ข้าเพิ่งฟ้องร้องอาชีพผู้กล้าไปไม่ใช่หรือไงกัน ข้อหาทำลายฟิกเกอร์ในห้องข้าน่ะ!”




นั่นข้อหาของเมิงแล้วหรอ? กรูไม่เกท




คือจะบอกว่า บ้านเมืองพังห่าหอกเหว เมิงไม่สน แต่ฟิกเกอร์พังแม่งยอมไม่ได้สินะ




...คือข้าก็ไม่แน่ใจว่ามันเป็นผู้กล้าหรือ แต่คือมันผมทอง มันหล่อ มันสูง...” ยังไม่ทันที่จะพูดจบเสียงเคาะประตูอย่างมีมารยาทก็ดังขึ้นสามที ทำให้เชอรัลเซ่ต้องหันไปมองก่อนจะสั่งทหารคนหนึ่งไปเปิดประตูรับอีกฝ่าย




เชอรัลเซ่มอง...ก่อนแคะขี้ตา...แล้วก็มองใหม่...





ไม่ใช่เพราะไอ้คนตรงหน้ามันหน้าตาอุบาศว์ ชาติชั่วหรืออะไร แต่มันทั้งหล่อเหลา สูงยาวเข่าดี อีกทั้งผมก็สีทองเป็นประกาย นัยน์ตาเย็นราบเรียบกระชากใจ แม้ว่าจะเป็นรองของลูซินโคลว์อยู่มาก แต่เจ้าคนหน้าตาดีผิดมาตราฐานไม่สมควรเป็นเกณฑ์มาวัดใคร เพราะไม่งั้นโลกใบนี้ก็จะมีแต่คนอัปลักษณ์





แต่...อืม รู้สึกมันคุ้นๆ




ไม่ใช่หน้าคุ้นๆ แต่กลิ่นพลังเวทมันช่างคุ้นแปลกๆ




แต่ช่างมันเถอะ!





คราวนี้เขาไปมองคนที่เดินด๊อกแด๊กตามหลังผู้กล้า (ไม่รู้ว่าใช่หรือเปล่า โมเมไว้ก่อน) มา โดยปกติแล้วพวกผู้กล้ามักไม่มาเดียว มันคือคติว่าหมาหมู่นั้นคือการรวมพลังสามัคคี (ขอเน้นหน่อย แค้นใจมาก) เขาจำได้ว่าจำนวนครั้งที่มากที่สุดที่ต้องบันทึกเป็นประวัติศาสตร์โลกว่า กลุ่มผู้กล้าแห่งความสามัคคี มีจำนวนสามร้อยคน...




อย่าถามว่าราชาปีศาจรุ่นนั้นเป็นอย่างไรแล้วกัน




ก่อนอื่นขอเล่าย้อนไปหน่อย ไอ้พวกผู้กล้านี่เป็นคำเรียกที่มนุษย์เรียกแล้วปีศาจเอามาใช้ตาม แต่ถ้าถามความหมายจริงปีศาจคงตอบไปว่า 'ไอ้พวกไม่สมประกอบที่ชอบหาเรื่องปีศาจเพราะว่าหน้าตาดีกว่า' ไอ้คนประเภทนี้พอมันไสหัวกลับไปบ้านมันเมื่อไหร่ก็ทำการเล่าเรื่องบิดเบือนความจริงชิบหองวายวอด และส่วนมากมักจะมีอาชีพเป็นพวกเจ้าชาย มันต้องแบบ...มีเรื่องเมพขิงๆมาเสริมบารมีเพื่อขึ้นครองราษฎร์เสียหน่อย





แต่เอาเถอะ อย่างไรเสียปีศาจกับมนุษย์ก็ไม่คิดจะญาติดีกันอยู่แล้ว อย่างมากแค่ติดต่อทำการค้าด้วยกันก็เพียงพอ





เรื่องชักออกทะเลและเครียดไปไกล กลับมาที่ผู้ติดตามของผู้กล้าก่อนแล้วกัน เชอรัลเซ่เคยเห็นผู้ติดตามโดยมาก...แต่กับสิ่งนี้กรูยอม...กรูไม่เคยเห็น...ไอเดียใหม่มาก...และเมิงกล้าโคตร...




เบื้องหน้าเขามันคือ...ไก่...




ไม่สิ...คนใส่ชุดไก่




ถือดาบด้วย...




เชอรัลเซ่มองอีกฝ่าย ผมดำ ตาแดง ชุดไก่สีขาว รวมๆแล้ว...




อนาถแสรด!!




เอาล่ะ ราชาปีศาจหนุ่มมองข้ามอีกฝ่ายไปหยุดที่ชายหนุ่มผมสีทองที่มองมาอย่างเรียบเฉย ก่อนที่จะโยนอะไรบางอย่างมากองแทบพระบาทซึ่งเป็นสิ่งคุ้นตาเขาเป็นอย่างมาก แว่วๆว่าไม่นานก่อนหน้านี้เพิ่งส่งมันไปเอาจดหมายสู่ขอเจ้าชายให้ว่าที่พี่เขยของไป...




หัวสมองของราชาปีศาจเริ่มประมวล...




ผู้กล้าโยนนก ---> นกที่เขาส่งไปสู่ขอเจ้าหญิง



เจ้าหญิง = น้องสาวของผู้กล้า




โอเค...ชัดและ




สรุป กรูชักข้าศึกเข้าบ้านหรอ!!




แถมข้าศึกระดับ S หน้าตาหล่อ แต่ท่าทางโหดชิบลอสอีกต่างหาก!!




ราชาปีศาจเดินถอยหลังแท๊กๆด้วยอาการหน้ามืดคล้ายจะเป็นลม รักนี้ว่าต้องห้ามเรื่องอายุแล้วมันยังไปซ้ำกับโรมิOกับจูXอีกหรอ!! พระเจ้า ท่านอยากให้ข้าครองคานไปอีกนานแค่ไหนกัน!




ยิ่งคิดยิ่งอยากร้องไห้ออกมา ใบหน้านั้นเริ่มสะอื้นไห้ข้างๆบัลลังก์ของตัวเอง




แต่ดูเหมือนอาการของราชาปีศาจจะไม่อยู่ในหัวของผู้มาใหม่เท่าไหร่นัก อีกฝ่ายยื่นมือออกมา นัยน์ตาสีทองกวาดมองไปรอบๆทำเอาเหล่าปีศาจในห้องนี้ต่างกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ไอสังหารที่ปล่อยออกมานั้นเข้มข้นชนิดเรียกให้ขนแขนพากันลุกชัน




คนๆนี้...เก่ง...และน่ากลัวมาก




มือที่ว่างเปล่าค่อยๆปรากฏหอกประจำกาย อาวุธที่มีพลังการทำร้ายสูงก่อนที่เจ้าตัวจะยกมันขึ้นมาชี้หน้าราชาปีศาจที่กำลังร่ำไห้อยู่เคียงข้างบัลลังก์กับชะตากรรมที่โหดร้าย




เอาคืนมา...” ชายหนุ่มเค้นรอดไรฟัน...



ถ้าเจ้าไม่ส่งน้องสาวสุดที่รักของข้าคืนมาแล้วแหละก็...ตาย!!”





กะ กรี๊ดดด!!”





เสียงกรี๊ดที่ดังออกมาเรียกสายตาของทกคนให้หันไปมองเจ้าของเสียง เด็กหญิงเรือนผมสีทองนัยน์ตาสีทองคู่สวยกำลังยืนอยู่ตรงนั้นด้วยชุดลูกไม้น่ารักสีชมพูที่เจ้าตัวชอบใส่ ใบหน้าน่ารักงดงามเบิกกว้างมองดูผู้กล้าผมทอง...หรือดยุคมิคาเอล อิลกราซเซโต อาโดนิสที่เบิกกว้างอย่างตกใจก่อนที่เจ้าตัวจะถอยหลังไปสามสี่ก้าว





ท่ะ ท่านพี่สุดหล่อของหญิง!! มาตามหญิงกลับบ้านหรอค๊า!!”





อยะ อย่าสำคัญตัวเองผิดไป! ขะ ข้าไม่ได้มาตามเจ้ากลับบ้าน คะ แค่บังเอิญเดินผ่านมา...เดินผ่านมาเท่านั้นแหละ!!” ชายหนุ่มรีบแย้งออกมาอย่างรวดเร็ว






ดยุคมิคาเอล อิลกราซเซโต อาโดนิส

ติดสถานะ : คำสาปซึนต่อหน้าน้องสาว

ผลของสถานะ : คาดว่าตลอดชีวิตว่ะ





คำพูดของผู้กล้า (?) ทำให้ราชาปีศาจฟื้นคืนชีพอย่างรวดเร็ว ใบหน้าที่ก่อนหน้านี้นั้นคลี่ยิ้มออกมาอย่างดีใจก่อนที่จะตวัดสายตาไปมองผู้กล้า “ท่ะ ท่านไม่ได้มาขัดขวางความรักของข้ากับราฟาแอลสินะ! ท่านไม่ได้มาขัดขวางความรักของข้ากับเจ้าหญิงสินะเนี่ย!!”




มิคาเอลตีสีหน้าเย็นเรียบแต่ไม่ตอบอะไรออกมานั่นทำให้ราชาปีศาจคลี่ยิ้มออกมามากกว่าเดิม เขาหันไปมองราฟาแอลที่กระพริบตามองปริบๆและกุมมือของเด็กหญิงเอาไว้ “เจ้าหญิง! เจ้าหญิง!! เจ้าชายเขาไม่คิดขวางทางรักของเราแล้วนะ”




อร๊าง หล่อ...” ดูเหมือนสนทนากันคนละเรื่องมากครับ...ตรงนั้นนี่มุมเลิฟสตอรี่มากมาย แต่ตรงนี้...




กร๊อบ!




กำลังจะเป็นนิยายแนวฆาตกรรม




โครวิสเดินด๊อกแด๊กๆถอยหลังไปประมาณ 4-5 ก้าว เพื่อชีวิตที่ยั่งยืน สายตาเหลือบไปมองใบหน้าของดยุคมิคาเอลที่ตอนนี้เย็นราบเรียบมากกว่าเก่า ดวงตาสีทองนั้นฉายแวววาว แต่เนื่องด้วยกำลังติดสถานะคำสาป (?) ทำให้ไม่สามารถเอ่ยปากออกมาได้แม้ใจจริงพี่แกคงอยากถลกกางเกงไปกระทืบราชาปีศาจด้วยซ้ำไป




เพราะงั้น...




เจ้าชาย...” มุมปากของชายหนุ่มยกขึ้นมาเป็นรอยยิ้ม “...ไปเอาน้องสาวของข้าคืนมา”





กรูอีกแล้วหรอ!! ปล่อยให้กรูเป็นตัวประกอบไปเถอะ! กรูไม่อยากเป็นตัวเอก!




อีกอย่างมัน...จะมากเกินไปแล้วนะเว้ย!!





เขาเป็นถึงเจ้าชาย! ย้ำอีกครั้งเพื่อความไม่ลืม เค้าคือเจ้าชายรัชทายาทอันดับสองของอาซิโดเลียขณะที่คนตรงหน้าเป็นแค่ดยุคเท่านั้นเองนะ! แค่ใส่ชุดไก่มันก็เกินพอแล้วเว้ย! ไอ้นี่แม่ม ไอ้คืบเอาโคตรศอก!!




ไอ้คนไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงแบบนี้มันต้อง...




คะ ครับ...”





ยอมแพ้...




จากการประเมินสถานการณ์โดยเจ้าชายโครวิสแล้วนั้น ถ้าทำก็ต้องไปท้าชนกับราชาปีศาจ มีสิทธิ์ตาย แต่ก็มีสิทธิ์รอด แต่ถ้าไม่ทำ กรูไม่รอดชัวร์!




คิดได้ดังนั้นแล้วเจ้าชายก็ค่อยพาร่างของตัวเองไป ยกดาบขึ้น...ชี้หน้าราชาปีศาจและประกาศเสียงกร้าวว่า




...เอาตัวราฟาแอลคืนมา!! (เพราะไม่งั้นเดี๋ยวกรูตาย!!)”




เชอรัลเซ่หันมามองอีกฝ่ายและ...




ไก่...”




กร๊ากกกกกกกก!! น่ะ นั่นเทรนใหม่ของคุณเพื่อนค๊าหรอค๊า!! ดิฉันแหละ...อุ กร๊ากกกกก!! ขำเว้ยค๊า!!!!”





แต่เพื่อนกรูนี่หัวเราะไม่ยั้ง...ราชาปีศาจเมิงโปรดเบิ่ง คนนี้แน่หรอที่เมิงจะแต่งงาน กรูว่าเมิงเอามันไปคืนศรีธัญญา ณ บัดนาวเสียดีกว่า...แต่แน่นอนได้แต่คิด ด้านหลังของเขายังมีพี่ชายที่ติดสถานะคำสาปซึนเดเระอยู่ มันนี่ซิสค่อนตัวพ่อง ด่าน้องมันมีสิทธิ์ว่ากรูจะได้ลดเวลามีชีวิตอยู่




เอาล่ะ เรื่องไอ้เพื่อนที่สมควรตัดเพื่อนนี่เอาไว้เล็ดรอดสายตาพี่มันเมื่อไหร่ เมิงตาย!! (ย้ำเพื่อเสริมสร้างความแค้นในใจ) ตอนนี้กลับมาสนใจราชาปีศาจที่มองมาทางเขาอย่างเอ๋อๆ งงๆ หน้าตามันหล่อชิบหองแต่เท่าที่เล่าต่อๆกันมานั้นหน้าตาไอ้หมอนี่มันผ่านมีดหมอ ศัลยกรรมมาอย่างดี มีข่าวลือเหมือนกันว่าถ้าอยากจะหล่อต้องไปศัลกรรมที่ดินแดนปีศาจ!




เอิ่ม เริ่มชักออกนอกเรื่องกลับเข้ามาที่เรื่องกันต่อ




ราชาปีศาจเอียงหัวเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยปากถาม “ไก่จะสู้กับข้าอย่างนั้นหรอ?”





เมิง ไม่ต้องมาย้ำปมด้อยกรูนัก!!




ถึงกรูจะเป็นไก่ แต่กรูก็เป็นไก่เจ้าชายเว้ย!!



โครวิสพยักหน้าก่อนจะกระชับดาบแน่นขึ้นขณะที่ราชาปีศาจขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างแปลกใจ “ปกติต้องให้เจ้าชายเปิดประเดิมก่อนไม่ใช่หรือไง?”




คุณเพื่อนค๊าของดิฉันเป็นเจ้าชายรัชทายาทอันดับสองของอาซิโดเลียค๊า สามีขา...” ราฟาแอลเอ่ยตอบออกมาก่อนจะเรียกอีกฝ่ายว่าสามีอย่างเต็มปาก เอ่ม หน้าไม่อายมากครับ




จ๋า...ภรรยายจ๋า...ว่าแต่อาซิโดเลียมันอาณาจักรไก่หรอจ๊ะ...”




...พวกคุณเมิงช่วยกรุณาอย่าสวีตกันได้ไหมคร๊าบ!! โปรดเบิ่งมาทางนี้หน่อยเว้ยย จอมมารกำลังบังเกิดวันโลกาวินาศกำลังจะเกิดแล้วเว้ยยย!!



โครวิสเม้มปากแน่นก่อนที่จะตั้งตัวตรงนัยน์ตาสีแดงนั้นหรี่ลงและผ่อนลมหายใจอย่างช้าๆ ท่วงท่าของผู้ที่ชำนาญดาบถูกงัดออกมาใช้อย่างรวดเร็ว...สมดั่งชื่อเจ้าชายผู้เป็นอัจฉริยะศัตราวุธทุกแขนง ดาบในมือนั้นถูกยกขึ้นตั้งตรงชี้ไปที่อีกฝ่าย น้ำเสียงที่แสนจริงจังค่อยๆเปล่งออกมาผ่านริมฝีปากของเขา...



...ถึงแม้ผม...ไม่สิ ข้าจะเด็ก” สำนวนแบบโบราณถูกเอ่ยออกมาผ่านริมฝีปากของเจ้าชาย “ฝีมือของข้าอาจจะเทียบสู้ท่านไม่ได้ ส่วนสูงก็เทียบไม่ติด...”





อืมๆ...เหล่ากองปีศาจที่อย่ในห้องพยักหน้า




...กำลังใจข้าก็ไม่มี”




อะ อืมๆ...




...ความรู้สึกอยากช่วยโคตรติดลบ”




...เมิงมีอะไรบ้าง อันนี้แหละที่กรูอยากถาม




เป็นไปได้ข้าอยากจะเกยราชรถให้ท่านเอายัยบ้านี่ไปเลย! เอาไปเลย! ข้าอยากจะแถมพื้นที่แถวชายแดนอาซิโดเลียให้ด้วยซ้ำ...แต่ข้าทำไม่ได้ ข้ากลัวตาย...”




ใบหน้าของเจ้าชายนั้นเริ่มฉายแววท้อแท้ เกิดมาทำชั่วตั้งนานมีครั้งนี้แหละที่กรูอยากตาย แต่อุ้ย! ไอ้ไอสังหารด้านหลังมันเพิ่มขึ้นหรือเปล่าหว่า...




...ตะ แต่ข้าจะสู้! สู้จริงๆนะเออ!!” เจ้าชายโครวิสย้ำออกมา รู้สึกไอสังหารด้านหลังที่มาเฟีย เออ หมายถึงดยุคมิคาเอลปล่อยออกมานั้นเริ่มหายไป ดาบในมือนั้นยกขึ้นไปข้างหน้าและประกาศว่า “เพราะงั้นเตรียมตัวไว้เลยราชาปีศาจ!!”




พูดไปนั่นแต่เอาความจริงแพ้เห็นๆ...แต่ไม่เราต้องมั่นใจ




สีแดง...แรงสามเท่า!



กรูตาแดง จะงอยแดง




แรงเก้าเท่าเว้ย!!




...สามีค๊า หญิงหิว...”




ได้จ๊ะ ภรรยาจ๋า ป่ะ ไปกินข้าวกัน...”




...แต่เหมือนแม่งจะไม่ฟังกรูเลย...




ขณะที่ไอสังหารเริ่มเพิ่มมากขึ้น โครวิสแอบเหลือบไปมอง อุ้ย นั่นจอมมารล้างโลกหรือ...น่ากลัวขิงๆ ตอนนี้กรูขอตัวไปทำประกันชีวิตได้หรือเปล่า...




เพื่อชีวิตของตัวเองที่สามารถมีอยู่ได้ในวันพรุ่งนี้โครวิสจับดาบแน่นหัวสมองพยายามคิดหาวิธีจัดการกับราชาปีศาจ มองไอ้เพื่อนสาวบัดซบที่กำลังหัวเราะคิกๆกับผู้ชายแล้วพาลหงุดหงิด แม่ง สบายอารมณ์มากแต่ชีวิตของกรูนี่สิอยู่ใกล้กับความตายชิบหอง เพราะเมิง เพราะเมิ๊งงงงงงงง




แต่แล้วโครวิสก้ชะงักเมื่อความคิดบางอย่างเข้ามาในหัวของเขาเอง...จริงสิ มันยังมีวิธีนี้อยู่นี่นา...



เด็กชายเม้มปากแน่นก่อนจะมองไปรอบกายมีความเสี่ยงมาก...แล้วก็มากที่สุดแต่ว่า ผลออกมามันทำให้เขา (คิดว่า) เขาน่าจะชนะเจ้าราชาปีศาจบ้านั่น!



เพื่อ...ชีวิตที่ดีกว่า!!



สู้เว้ย!!



ระ ราชาปีศาจ!” เด็กชายตะโกนออกมาเรียกให้ราชาหันไปมองอย่างแปลกใจ ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้เอ่ยปากไล่อีกฝ่ายออกจากปราสาทของตัวเองนั้น โครวิสก็ใช้จังหวะดังกล่าววิ่งเข้าไปหาพร้อมกันนั้นก็ปาดาบของตัวเองออกไป นั่นทำเอาราชาปีศาจผงะ มือของเขาปรากฏดาบสีดำสนิทขึ้นมาก่อนที่เจ้าตัวนั้นจะยกปัดดาบที่มาอย่างไม่คาดคิดทิ้งทว่า...



อย่าขยับ!!” เสียงของเจ้าชายดังขึ้นเรียกสายตาของทุกคนให้หันไปมองอย่างรวดเร็ว ดวงตาของแต่ละคนเบิกกว้างด้วยความตกใจ “ไม่งั้น...ยัยนี่ตาย!!!”




เด็กชายเอ่ยออกมาขณะที่มือข้างหนึ่งนั้นกอดเอวเด็กหญิงเอาไว้อย่างหลวมๆ มือข้างขวาก็บีบเข้าไปที่คอของราฟาแอล ดวงตาสีแดงกวาดมองไปโดยรอบ ก่อนจะขยับยิ้มออกมากับแผนการที่สุดแสนจีเนียส...




หนะ หน้าไม่อายยิ่งนัก!” (ปีศาจ)




ภะ ภรรยาของข้า!! ปล่อยนางนะ!” (ราชาปีศาจ)




ปล่อยน้องสาวของข้า ถ้าเจ้าไม่อยากตาย!!” (มิคาเอล)




ไม่สิ ร้องไห้กับแผนการนี้ดีกว่า...




ไอ้คนแรกน่ะไม่เท่าไหร่ คนกลางนี่มันกำลังตาบอดเพราะรัก แต่ไอ้คนหลังน่ะกรูกำลังไปเอาน้องสาวของเมิงคืนตามคำสั่งของเมิงอยู่นะครับ!!




นี่คุณเพื่อนเล่นบ้าอะไรกันค๊า!” ราฟาแอลกระซิบถามออกมาอย่างแผ่วเบา “หระ หรือว่าคุณเพื่อนก็แอบหลงหลังดิฉันกันค๊า อร๊าง เขิน ว่าแต่คุณเพื่อนที่จริงก็หุ่นเซ็กซี่มากเหมือนกันเลยนะค๊า อร๊าย ดิฉันแหละเขินยามเมื่อแผ่นหลังของดิฉันสัมผัสกับอกของคุณเพื่อนค๊า อร๊าง”




...สรุปนอกจากกรูจะโดนพี่กับ (ว่าที่) สามีของมันฆ่าแล้วกรูยังเปลืองตัวโดนมันลวนลามอีกหรอ!




เจ้าชายโครวิสไม่มีครั้งไหนที่รู้สึกอยากหายไปจากโลกนี้เท่ากับครั้งนี้มาก่อนเลยจริงๆ นัยนตาสีแดงมองแล้วกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มองไปทางราชาปีศาจมันก็ถือดาบสีดำสนิทหน้าตานี่เหมือนเขาไปฆ่าพ่อ ล่อแม่ เผาบ้านมันมาก็ไม่ปาน ส่วนอีกคน...จอมมารล้างโลกมองมาด้วยสีหน้านิ่งเฉย ไอสังหารเต็ม MAX มือก็ถือหอกประจำกาย...คาดว่าถ้ากรูปล่อยน้องมันเมื่อไหร่มันโยนหอกแทงกรูตายเปรี้ยงๆแน่นอน




แล้วกลับมาดูเขา ตอนนี้เขามีอะไรบ้างนอกจากตัวประกันกับมือเปล่า พ่วงด้วยการโดนมันลวนลามอีกต่างหาก! เพราะงั้นต่อให้ตายแต่เพื่อชีวิตที่ดีกว่า ถึงแม้จะโดนมันล่วงละเมิดไปบ้างแต่เขาไม่มีทางปล่อยมันไปอย่างเด็ดขาด!




บรรยากาศของความตรึงเครียดกางออกมาอย่างรวดเร็วทว่า...




ไฮ เชอรัลเซ่เพื่อนรัก เห็นว่ามีผู้กล้าบุกมาหาเจ้าสินะ!”




เสียงทุ้มที่แฝงแววร่าเริงดังขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยเรียกสายตาของคนทั้งห้องให้หันไปมองอย่างรวดเร็ว ประตูถูกเปิดออกมาพร้อมกับเจ้าของเสียงที่เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มนินๆบนใบหน้าที่หล่อมาก...หล่อสุดๆ...หล่อโคตรชนิดที่ว่าโครวิสนั้นรู้สึกตากระตุกอยากเข้าไปกระทืบมันแปลกๆเพราะความหล่อเกินให้อภัยแบบนี้...




หน้าแบบนี้มันสร้างความเป็นหม้ายให้กับผู้ชายชัดๆ!!




คนๆนั้นมีเรือนผมสีเงินยวงสวยดวงตาสีทองสดใสนั้นมองไปที่เชอรัลเซ่ ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับหายไปทันทีเมื่อเห็นใครบางคนที่ยืนอยู่ข้างๆราชาปีศาจ ไอสังหารที่มีมากมายปล่อยออกมาพร้อมกันนั้นรอยยิ้มก็ขยับกว้างขึ้น...ไม่สิ




แสยะยิ้มต่างหาก...




บรรยากาศที่ตรึงเครียดก่อนหน้านี้เปลี่ยนเป็นเต็มไปด้วยไอสังหารและความตรึงเครียดที่มีมากกว่า โครวิสเม้มปากแน่นก่อนจะเดินถอยหลังพร้อมกับดึงราฟาแอลมาด้วย ฝ่ายราชาปีศาจนั้นก็กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เจ้าตัวมองลูซินโคลว์ก่อนจะฉีกยิ้มนิด




อ่ะ อ่า...ไง ละ ลูซินโคลว์...”




ทว่าดูเหมือนเขาจะทักอีกฝ่ายเก้อเนื่องจากคนตรงหน้าไม่คิดจะสนใจเลยแม้แต่น้อย ดวงตาของสองอาโดนิสสบกันครู่ใหญ่ๆ ใบหน้าของดยุคมิคาเอลนั้นเรียบเฉยผิดกับใบหน้าของมือสังหารจันทราโลหิตที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มสดใส




กะไว้แล้วว่าจะได้เจอนายที่นี่มิคาเอล” มือสังหารเอ่ยสนทนาด้วยรอยยิ้มอันตราย “...เคยบอกแล้วไม่ใช่หรือไง...”




...”




ว่าถ้าเจอนายอีกครั้ง...คราวนี้ฉันไม่ปรานีเหมือนครั้งที่แล้วหรอกนะ”



เคร้ง!!





เสียงของหอกกับเคียวที่ปรากฏจากความว่างเปล่าดังขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ทั้งคู่จะชักอาวุธกลับไปแล้วตวัดปะทะกันใหม่ด้วยความเร็วที่เพิ่มมากขึ้นไปอีกจนเกิดเสียงเวลากว่าอาวุธหรือกระทั่งภาพติดตา




ทว่าต่อมาหอกเวทมนตร์ก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าบริเวณเหนือพื้นถึงสามเมตรก่อนที่มันจะพุ่งดิ่งลงมาอย่างรวดเร็ว แต่มือสังหารหนุ่มกลับเหลือบมองก่อนที่เจ้าตัวจะเว้นระยะห่างพอกับความยาวหอกมิคาเอล มือซ้ายหยิบมีดขึ้นมาปะทะกับหอก ขณะที่มือขวากวาดเคียวเป็นวงกว้างเพื่อกำจัดหอกเวทมนตร์บริเวณที่ตัวเองยืนยัน หลักจากจัดการได้แล้วนั้นก็ปามีดออกไปก่อนจะชักเอาหลอดทดลองสีม่วงเรืองแสงออกมาแล้วโยนใส่อีกฝ่าย





มิคาเอลไม่กล้าประมาท หรือกระทั่งให้ปะทะกับน้ำในหลอดดังกล่าว เขาถอยห่างออกไปจนได้ระยะที่พ้นพอดี แล้วความคิดของมิคาเอลก็ถูกต้องที่ไม่พุ่งชนกับมันเพราะมันคือกรดที่มีฤทธิ์ร้ายแรงที่ทำเอาแผ่นหินแผ่นหนึ่งหายไปทั้งก้อนอย่างง่ายดาย





แต่มือสังหารกลับไม่หยุดเพียงเท่านั้นเขาเข้ามาประชิดอย่างรวดเร็วก่อนจะวาดเท้าเตะอีกฝ่าย แน่นอนว่ามิคาเอลสามารถหลบได้อย่างง่ายดาย ทว่าเมื่อหลบแล้วเขากลับรู้สึกเของเหลวสีแดงที่ไหลรินออกมาเงียบๆที่ลำคอของเขา...





โดนอาวุธลับของมันเข้าแล้วไง...





มิคาเอลเม้มปากแน่นก่อนจะยกหอกขึ้นมาเพื่อปะทะกับอีกฝ่ายต่อท่ามกลางสายตาของเหล่าปีศาจที่มองอยู่ในสถานที่แห่งนี้ เชอรัลเซ่เองก็จับจ้องไม่แพ้กันความทรงจำบางอย่างค่อยๆเข้ามาในหัวของเขาเอง...ท่าแบบนี้มันคล้าย...





เดี๋ยวนะ...ผมสีทอง นัยน์ตาสีทอง ไหนจะกลิ่นเวทมนตร์ที่คุ้น...




ถึงแม้ว่าเมื่อก่อนหน้าตามันจะเถื่อน...มันจะถ่อย...มันจะสถุลโคตรไม่เหมือนปัจจุบัน




ไม่ผิดแน่...หมอนี่มัน...




มะ มิคาเอล เฟอร์ลิสเซ่!”





หน้าตามันเปลี่ยนไปชิบลอส! หรือว่ามันจะไปทำศัลยกรรมมา? แต่เรื่องนั้นช่างหัวมันก่อนดีกว่า...แต่นี่ ปราสาท ปราสาทของเขา...ลูซินโคลว์ที่ตอนนี้กลายเป็นมือสังหารอันดับหนึ่งกับมิคาเอลมาปะทะกันแบบนี้...





ปราสาทของเขามันจะเหลือหรอวะ!!





ฝ่ายเจ้าชายโครวิสนั้นจับจ้องนิ่งก่อนที่เจ้าตัวจะมองดูท่านหญิงราฟาแอลที่ตัวเองจับกุมอยู่กำลังมองการต่อสู้นี้อย่างไม่กระพริบด้วยสีหน้าเหม่อลอยและถอนหายใจออกมา...




สรุปคือ...กรูกลับไปเป็นตัวประกอบอีกครั้งแล้วสินะ









'ส่งตัวเจ้าหญิงคืนมานะเจ้าราชาปีศาจผู้ชั่วร้าย!'

เจ้าชายประกาศออกมาเสียงเข้มก่อนที่จะชี้ดาบของตนไปทางราชาปีศาจ สภาพสะบัดสะบอมของเขานั้นบ่งบอกถึงการฟันฟ่าทุกอย่างเพื่อเจ้าหญิงได้เป็นอย่างดี แม้ว่าจะเหนื่อยอ่อนมากแค่ไหนทว่าดวงตาของเขากับเจิดจรัสเต็มไปด้วยความเชื่อมั่น กำลังใจที่ได้รับจากพวกพ้องอย่างเต็มเปี่ยม


ฝ่ายราชาปีศาจเมื่อเห็นมนุษย์ตัวน้อยก็หัวเราะออกมาอย่างดังก้องคล้ายขำขันกับท่าทางของอีกฝ่าย ดวงตานั้นหรี่ลงมองมนุษย์ผู้ท้าทายอย่างเหยียดหยามก่อนจะประกาศโต้ไปว่า 'ถ้าข้าไม่ให้ เจ้าจะมีปัญญาทำอะไรข้าได้เจ้าชาย'


'ข้าจะใช้ทุกวิถีทางเพื่อเอาชนะเจ้า!' เจ้าชายกล่าว 'ข้าจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาดไม่ว่าอย่างไรข้าก็ต้องช่วยเจ้าหญิงให้จงได้!!'


สิ้นเสียงประกาศนั้นเจ้าชายกับราชาปีศาจก็ได้ปะทะกัน ในช่วงที่ราชาปีศาจกำลังพลาดท่าอยู่นั้นเองเจ้าหญิงก็ปรากฏตัวออกมา ทันทีที่ราชาปีศาจเห็นนั้นความคิดชั่วร้ายบางอย่างก็ปรากฏขึ้นมาในหัว


เจ้าราชาปีศาจที่ชั่วร้ายจับองค์หญิงเอาไว้เป็นตัวประกันทำให้เจ้าชายเผลอชะงักกับท่าทางของอีกฝ่าย ทั้งโกรธ โมโห ทว่าก็กังวลและหวาดกลัวเจ้าหญิงที่ถูกจับอยู่จะเป็นอันตรายใดๆ

'อย่าขยับเจ้าชาย!' ราชาปีศาจประกาศ 'โยนดาบทิ้ง...ไม่งั้นข้าจะฆ่าเจ้าหญิงเสีย!'


ราชาปีศาจประกาศห้องออกมาทำให้เจ้าชายโครวิสเม้มปากแน่นก่อนที่เขาจะโยนดาบทิ้งไป...








xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx100%xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx




สำหรับตอนนี้ไม่มีอะไรมากมาย


หลายคนคงสงสัยว่าบรีบรี๊หายไปไหน หรือจะโดนตัวเอกคนอื่นๆถีบตกจอจนกลายเป็นตัวประกอบไปเสียแล้ว?


ตอนหน้าเฉลยการหายตัวไปของบรี๊บรี้แล้วนะฮะ >W<///



นอกเรื่องเล็กน้อย



ถึงตัวละคร...





มิคาเอล -เฮียมิคค๊า เฮียเด่นมากเลยแหละค่ะ ยอมรับเลยว่าตอนที่วางแพลนเนื้อเรื่องไว้แรกสุด แบบตั้งแต่เริ่มเรื่องนี้มาเลยนะนิสัยของเฮียแกกำหนดอยู่แล้วว่าซึน ไม่แสดงออก ชอบใจร้ายกับน้อง แต่พอมาเขียนเข้าจริง นอกจากจะซึนแล้วยังบราค่อนซิสค่อนเวอร์ รักน้องเสียไม่มี


แต่น่ารักว่ะ...


ลูซินโคลว์ - หมอนี่เขียนคาแรกเตอร์เอาไว้ให้เป้นพวกหน้าซื่อใจคด จะทำอะไรก็ยิ้มไว้ก่อน ฆ่าคนก็ยิ้ม อะไรยิ้มหมด ตั้งใจเอาไว้ว่าเป็นตัวเด่นที่คอยชักนำบรีเอลไปในทางที่ผิด (?) จีบน้องตัวเองอย่างเนียนๆ ไหงไปๆมาๆหมอนี่ดันกลายเป้นสโตรกเกอร์ก็ได้ก็ไม่รู้เหมือนกัน


โอดีสซีอุส - ไม่อยากจะบอก แต่ถ้านับโดยรวมๆแล้วหมอนี่แอบมีบทมากกว่าบรีเอลอีกนะเนี่ย


โครวิส - นิทานเรื่องนี้โครวิสนายเปลืองตัวมากเลย แล้วก็...คนแต่งอยากให้นิทานเรื่องนี้จบเร็วๆ มีหลายคนถามมาเหมือนกันเรื่องความสัมพันธ์ของโครวิสกับบรีเอล คนแต่งอยากจะเฉลยนะ! แต่มันต้องหลังนิทานเรื่องนี้จบลงนี่สิ!


ราฟาแอล - ตัวเอกหญิงที่ขาดไม่ได้เลย ทุกคนไม่คิดหรอ ราล์ฟน่ารักนะ (?)

บรีเอล - เราเริ่มชักสงสัยแล้วสิว่าตกลงนายเป็นตัวเอกของเรื่องจริงๆหรือเปล่าน่ะ (หัวเราะ) เอาจริงๆในหมู่ 4 คนนั้นบรีเอลแมนมากเลยนะ แต่เพราะหน้าตาของเขาลยทำเอากลายเป็นเด็กโมเอะไปเลย...นิสัยของบรีเอล นิ่ง เงียบ พูดน้อย คนแต่งกำลังรออยู่ว่าเมื่อไหร่หมอนี่จะโตเสียทีนะ! ตอนนี้เวลาวาดรูปทีไรก็วาดแต่ภาพบรีเอลตอนโตตลอดเลย T3T ถามว่าทำไมน่ะหรอ


เพราะตอนโตบรีเอลน่ารักมากเลยน่ะสิ!!


เซเฮล - สุดที่รักของคนแต่ง ผมแดงสองข้างยาวไม่เท่ากัน ตอนแรกไม่นึกว่าจะรักแต่พอคิดพลอตไปในหัวรู้สึกว่าหมอนี่น่ารักมากเลย! อีกประมาณ 3-4 ตอนก็จะออกมาแล้ว ><// เขาคนนี้น่ะน่ารัก ขี้อ้อนสุดๆไปเลยแหละอาอู XD////






Linea-Lucifer



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

3,390 ความคิดเห็น

  1. #3345 Perna (@pernar) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 16:49
    ทำไมนิทานกับเรื่องจริงมันต่างกันจังวะ
    #3345
    0
  2. #2733 Canaries (@kideri) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 กันยายน 2555 / 20:12
    555555+ มิคน่ารัก
    #2733
    0
  3. #2433 animeluver (@luvlygooddie) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2555 / 18:20
    โครวิสซีอุส???
    #2433
    0
  4. #1885 Phantom (@pampampula) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 16:58
    555+ ขำราฟาแอลสุดๆ
    #1885
    0
  5. #1815 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 มกราคม 2555 / 15:56
    โอย ฮ่าฮ่า เรื่องจริงกับนิทานนี่คนละเรื่องเดียวกันเลยแฮะ
    #1815
    0
  6. #1809 s.tiger (@jennyblue) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 21 มกราคม 2555 / 20:19
    เป็นนิทานที่ต้องพยายามเล่าให้รักษาน้ำใจเด็กมากๆเลยละ
    #1809
    0
  7. #1800 lightwars (@lightwars) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 มกราคม 2555 / 09:58
    งือๆ อยากเจอนู๋บรีไวๆ TOT
    #1800
    0
  8. #1795 Te-amo...Tomo (@te-amo) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 มกราคม 2555 / 01:47
    เราเข้าใจเทอนะบริเอล เพราะถ้าเล่าแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ เด็กๆคนเปลี่ยนจากผ้าขาวกลายเป็นผ้าดำชัวร์ -_-;; ในเมื่อเรื่องจริงม้นออกจะ...ชั๊ว ชั่วออกขนาดนั้น ขืนได้ฟังมีช็อก!
    อ่านเรื่องนี้แล้วเกิดความสงสัยในหลายเรื่องมากๆ หนึ่งเรื่องที่สงสัยมากๆคือ คนที่โอดิสซีอุสรักจะใช่ราฟาแอลรึป่าว? เพราะตอนนั้นก้อเลือกช่วยราฟาแอล แถมยังมีผมสีทองที่ทำให้ไม่ยอมแต่งงาน? ที่สำคัญคือ... บรีเอลหน้าเหมือนราฟาแอลด้วย แต่ดิสซีอาจจะรับไม่ได้กับนิสัยราแฟลล์ =[]= ต่อมาคือ... ราแฟลล์เป็นอะไรโครวิสถึงถามว่าไม่ไปเยี่ยมหรอ? และใครคือคนในกลุ่มที่สละโสดไปแล้ว???
    โว้ววว!!! นับดีๆมีเรื่องสงสัยมากมายยยยยยยยยยยยยยย นี่แค่เฉพาะกลุ่มเด็กๆยังไปล่อไปซะหลายคำถามเลย ><
    แต่ที่สงสัยสุดๆก้อคือ... ตกลงเรื่องนี้ (ถ้าบรีเอลเป็นพระเอก) จะมีนางเอกเป็น "ผู้หญิง"  มั้ยคะ? หรือว่าจะ Y (ToT)
    ยังไงก้อตาม มีความรู้สึกว่าเรื่องนี้... เลือกยากค่ะว่าตกลงเราจะปักใจรักใครดี :)
    #1795
    0
  9. #1789 Alicia (@alicia) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 มกราคม 2555 / 14:46
    เช้ยยยยยยยยยยยยยยย
    โครวิส... โดนลวนลามแถมเกือบโดนฆ่าอีก ฮา~*
    บริเอลนี่แหลแดร๊กเลยนะคะ แหลชิบลอส นิทานแม่มเนื้อหาโคตรตรงกับความเป็นจริงเล้ย!!
    ลูซินนี่โผล่มาแป๊ปเดียวแย่งซึนคนอื่นไปหมดเลยแหะ~!
    *ขำ*
    #1789
    0
  10. #1785 SB_Gray (@sb-gray) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 มกราคม 2555 / 10:20
     เล่าเพื่อความสนุก...
    แต่แหลเว่อร์อ่ะฮะ...
    #1785
    0
  11. #1778 jane123 (@areerat-41936) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 มกราคม 2555 / 22:05

    มะ..มมันไร้ซึ่งความจริงโคตร ๆ =_=

    ทำไมนิทานกับความจริงมันถึงได้แถออกทะเลได้ขนาดนี้?

    หรือความจริงบรีเอลจะมีสกิลแถรอบจักรวาล? (<< ขนาดนี้แล้วไม่มีดิแปลก)

    อ่านตอนนี้แล้วขำกร๊ากจนหยุดไม่อยู่ ท่านพี่.... ท่านพี่จะซึนอะไรไปไหนค่ะ+ รู้ไหมว่าคนอ่านใจละลาย~ T^T

    รอตอนต่อไปใจจดใจจ่อค๊า!!!

    #1778
    0
  12. #1777 woozyyy (@woozyyy) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 มกราคม 2555 / 19:42
     นิทานที่เล่ามันสตอเบอแหลที่สุด อ่ะ
    #1777
    0
  13. #1774 TONNAM' (@tonnamro) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 มกราคม 2555 / 17:54
    เปลี่ยนใจไปชอบมิคาเอลโครวิสทันมั้ยเนี่ย ฮา
    ไก่ ไก่ ไก่ จะไก่กี่ทีก็ฮา 555555 เป็นเจ้าชายที่รันทดจริงๆเลยเน้อ
    อยากให้โตเหมือนกันค่ะ แต่อีกใจก็ โตแล้วดราม่า เฮฮาต่อไปเรื่อยๆก็ดีเหมือนกันนะคะ ;w;
    #1774
    0
  14. #1772 karmdodcom (@karmdodcom) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 มกราคม 2555 / 17:41
    ..อ่านจบ รู้สึกว่า เจ้าชายไก่..เอ้ย! โครวิสมีชีวิตที่น่าอนาถอะไรเยี่ยงนี้ เฮ้อออ =_= (แต่ขอโทษ นั่งขำ)
    #1772
    0
  15. #1769 ปลาทองจำแลง (@goldfish43) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 มกราคม 2555 / 16:16
    บรีเอลจ๋า~ จะบิดเบือนไปไหนวะคะนั่น!!!
    สวดมนตร์บ่อยๆ นะ ถึงพระเยซูจะไถ่บาปให้ชาวคริสต์ไปแล้วก็เหอะ...

    เค้าว่า สีแดง แรง 3 เท่า!!! กรูตาแดง (เป็นโรคตาแดง?) จะงอยแดง...
    แรง 9 เท่าเวร้ย!!!
    คิดได้ไงฟระ จีเนียสขิงๆ -[ ]-

    #1769
    0
  16. #1768 @ P i e r r o t ?™❖ (@black-fantasy) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 มกราคม 2555 / 15:39
    เมื่อไรเอลจะออกน้า~~~~
    ปราสาทท่านพังแน่ค่ะ แม้แต่ฟิกเกอร์สักตัวก็ไม่เหลือ 555+
    ตัวละครตัวใหม่ ท่าทางจะโมเอะ(?)
    #1768
    0
  17. #1767 Lester V. Waneriar (@hyperion) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 มกราคม 2555 / 14:22
    นิทานหลอกหลวงคนอ่านมากกก =[]=  ไหงมันกลับกันหมดแบบนี้ล่ะ
    #1767
    0
  18. #1760 e_noo@beamnoi (@enoobeam) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 มกราคม 2555 / 10:28
     เฮียมิคค๊า ซึนโครตเลยค๊า
    #1760
    0
  19. #1758 Linea-Lucifer (@linea-lucifer) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 มกราคม 2555 / 09:38
    มาเปลี่ยนเพลงใหม่แล้วนะฮะ ;w;///
    #1758
    0
  20. วันที่ 15 มกราคม 2555 / 09:27
    อันว่า นิทาน...คือการบิดเบือน
    #1757
    0
  21. #1756 L!tch-----* (@bobolove) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 มกราคม 2555 / 09:25
    สีแดงแรงสามเท่า!
    ตาแดง จะงอยแดง
    เลยกลายเป็นแรงเก้าเท่า แจ่มมมมม!
    ชอบชื่อตอนม๊ากมากกกก อ่านแล้วฮา ขำกลิ้งปลิ้นอยู่บนเตียง 555
    สู้ต่อไปเน้อมายด์ ^^
    #1756
    0
  22. #1755 Mefamed (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 มกราคม 2555 / 22:22
    ขอโทษคับ องค์ประกอบ ไม่ใบ่องค์กร
    #1755
    0
  23. #1754 จันทราสูญสลาย (@b22925) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 มกราคม 2555 / 22:21
    บระ...บรีเอล...บิดเบือนซะเปลี่ยนไปเลยอ่ะ =O= เรียกว่าถ้าไม่เห็นเบื้องหลังนี่..เชื่อไปแล้วนะเนี่ย

    สมกับเป็นนักเล่านิทานจริงๆ :X
    #1754
    0
  24. #1753 Mefamed (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 มกราคม 2555 / 22:19
    5555+ เป็นอะไรที่ตลกสุดๆ อ่านรวดเดียวจนจบ นี่เป็นครั้งแรกจิงที่ทำให้หัวเราะขนาดนี้ 555

    แต่ตอนนี้ผมรู้สึกว่าคุตกำลังใช้ความหมายของสีแดงผิดหน่อย (มันดูอวยรู้แร่ผมก็อดไม่ได้จะบอกกับคุณ) เพราะความจิงสีแดงจะต้องใช้กับองค์กรคับ ถึกจะแรง 3 เท่าจิง



    ถ้าตอนต่อไปมาผมจะรามอ่านคับ

    ปล. เพลงเพราะนะครึบ แต่บางตอนมันไม่เข้ากับตอนเลย อย่างตอนนี้ ผมรู้สึกว่าเพลงมันหนักไป จนผมไม่มีสมาธิอ่านเท่าไร (ขออภัยที่จุกจิกคับ ผมชอบเป็นแบบนี้ประจำ)
    #1753
    0
  25. #1751 kiriyu_kura (@kiriyu25) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 มกราคม 2555 / 19:00
    นิทานกับความจริงแตกต่างกันชิบลอสเลย(วะ)ครับ()คุณไรเตอร์
    =w=

    #1751
    0