The fairy tale ※ อลวน...เทพนิยายพันธุ์พิลึก!!

ตอนที่ 32 : ※ 21 ※ จุดเริ่มต้นของอนาคต จุดจบของอดีต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3044
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    26 พ.ย. 54


MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com






 

ทางด้านของลูซินโคลว์กับมาดอนน่า...




ผมไม่นึกเลยจริงๆว่าคุณจะเป็นคนแบบนี้” ชายหนุ่มแสยะยิ้มออกมาขณะที่ดวงตาสีทองจับจ้องไปที่เด็กหญิงตรงหน้า มาดอนน่าเม้มปากแน่นปลายกระบอกปืนของเธอเล็งไปที่มือสังหารผู้นี้ ดวงตาสีม่วงฉายแววหวาดหวั่น “ปากคุณก็บอกว่ารักบรีเอลนัก รักบรีเอลหนาแต่สิ่งที่ผมเห็นอยู่นี้มันบอกว่า...”




...”




คุณทรยศบรีเอล”




หญิง...ไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้น” เด็กหญิงเม้มปากแน่น ดวงตาเหลือบไปมองรอบกายที่มีปีศาจมากมายล้อมอยู่แต่ไม่คิดที่จะเข้ามาโจมตีแต่อย่างใด




ไม่ตั้งใจ? หลักฐานคาตาขนาดนั้นน่ะนะ?” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบขณะที่ยืนนิ่ง มือของเขาปราศจากอาวุธแต่เชื่อเถอะเพียงแค่มือเปล่าเขาก็สามารถสังหารเด็กตรงหน้าได้ นัยน์ตาสีทองปรายตาไปมองปีศาจโดยรอบที่ราวกับต้องการจะพูดอะไรบางอย่างแต่เพราะเห็นพวกเขาสนทนาอยู่เลยไม่กล้ากล่าวออกมา “ต่ำมากครับ”





หญิง...” เด็กหญิงก้มหน้าลงก่อนจะร้อง “หญิงขอ...ไม่สิ แกเป็นแค่ชู้มีสิทธิ์อะไรมาด่าเมียหลวงอย่าหญิงไม่ทราบค๊า! หนอย เห็นว่าหญิงกำลังเคลิ้มเพราะอึ้งเลยหาทีมาทำให้หญิงออกห่างจากสุดที่รักแล้วคิดจะมาแทนที่หญิงสินะ...แผนสูงมากค๊า!”



ลูซินโคลว์ทำหน้าเซ็ง “คุณมีสิทธิ์ว่าด้วย? หน้าด้านมากครับ”




ชายหนุ่มกล่าวก่อนจะชี้ไปที่ ‘บางสิ่งบางอย่าง' และกล่าวเสริม “แถมรสนิยมยัง...ต่ำสุดๆ”




อุบะอุบะอุๆ!”




อุกรี๊ด! อีคนป่าปล่อยหญิงเดี๋ยวนี้นะค๊า! หน้าตาไม่หล่อ ไม่สวย ไม่น่ารัก ไม่ผมน้ำตาล ไม่ตาสองสี ไม่ผิวขาวอย่าหวังแอ้มหญิงค๊า! หญิงรู้นะคะว่าหญิงสวย หญิงน่ารัก หญิงโมเอะ แต่สี่ห้องหัวใจนี้ของหญิงเป็นของสุดที่รัก! โอ๊ะ สุดที่รักที่ว่าไม่มีทางใช่คุณอยู่แล้ว ย่อมต้องเป็นบรีเอล อาร์ลันโด อาโดนิส อายุสิบสามปี ส่วนสูงหนึ่งร้อย 144 น้ำหนัก37โล เวลาว่างชอบอ่านหนัง...”




...แมร่งปกติเพียงเสี้ยววิ กลับไปบ้าอีกแล้ว...




ลูซินโคลว์ทำหน้าเบื่อหน่ายก่อนจะฉีกยิ้มนิดๆแล้วเอ่ยว่า “ตอนนี้บรีเอลสูง 145น้ำหนัก 39 แล้วครับ”




...เอ๊ ที่รักสูงเพิ่มขึ้น หนักเพิ่มขึ้นหรอเนี่ย ต๊าย ห่างเพียงแปบเดียว (5 เดือน) สุดที่รักของหญิงก็เติบใหญ่เสียแล้ว แถมเลขส่วนสูงกับน้ำหนักยังคงความโมเอะเอาไว้เหมือ...” เสียงของท่านหญิงแคสซีโอเปียชะงักก่อนจะนึกอะไรบางอย่างได้ “แล้วคุณ...รู้ได้ยังไงกันค๊า!!”




ความลับครับ” มือสังหารหนุ่มกล่าวออกมา แว่วได้ยินเสียงกรีดร้องของท่านหญิงแคสซีโอเปียก่อนที่จะหล่อนจะลั่นไกอย่างบ้าคลั่ง แต่ชายหนุ่มเพียงเรียกเคียวของตัวเองขึ้นมาก่อนจะใช้มือเพียงข้างเดียวควงเคียวและปัดลูกกระสูนดั่งกล่าวอย่างง่ายดาย ส่วนเหล่าปีศาจที่ล้อมรอบอยู่จำต้องกระโดดหลบอย่างจ้าละหวั่นแทน




ว่าแต่ทำไมผมถึงจับพลังของเชอร์รัลเซ่ได้แถวนี้กัน” ลูซินโคลว์หันไปถามปีศาจที่มีภาพลักษณ์ของชายวัยกลางคนหน้าตาดีแทน “เท่าที่จำได้ดินแดนปีศาจกับป่านี้อยู่ห่างกันไม่ใช่หรอครับ? หมอนั่นหนีมาอีกแล้วหรือไงครับ?”




ท่านลูซินโคลว โชคดีจริงๆที่ได้พบท่านที่นี่ ตอนแรกข้านึกว่าจะต้องไปตามท่านถึงสมาพันธ์เสียแล้ว” เขากล่าวด้วยสีหน้าอ่อนใจ “พอดีฝ่าบาททรงหนีออกจากปราสาทมาแถวนี้น่ะครับ ถ้าเป็นไปได้เราอยากจะขอรบกวนท่านให้ช่วยหาตำแหน่งของท่านเชอร์รัลเซ่ได้หรือเปล่าครับ?”




เขากล่าวออกมาเป็นประโยคขอร้อง อันที่จริงแล้วตำแหน่งของเขาในดินแดนปีศาจก็สูงอีกทั้งตัวเขานั้นยังเป็นปีศาจระดับควีนซึ่งก็คือเชื้อพระวงศ์ พลังหรือ? แน่นอนว่ามากมายชนิดน่ากลัวทีเดียว น้อยครั้งนักที่เขาจะกล่าวประโยคขอร้องออกมา และก็มีเพียงไม่กี่คนด้วยที่เขาจะกล่าวประโยคดังกล่าว




หนึ่งในนั้นคือลูซินโคลว์




แม้ว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะเป็นเพียงมนุษย์ แถมอายุยังน้อยกว่าเขาเสียหลายเท่าตัว แต่ความคิดที่อยากลองดีกับคนตรงหน้าแทบจะไม่มี ในสายตาของคนอื่นหรืออาจจะผู้มากฝีมือหน่อยลูซินโคลว์เป็นเพียงเด็กที่เกิดมาอย่างโชคดี เขาคืออัจฉริยะในหมู่มนุษย์ เกิดมาพร้อมกับพลังเวทมนตร์ที่สูง และความสามารถทางกายภาพที่ไม่ด้อยไม่กว่าเผ่าพันธุ์ใด




แต่เขากล้าพูดเต็มปากเลยว่า...ลูซินโคลว์คืออัจฉริยะเหนืออัจฉริยะ




ดวงตาของปีศาจผู้มากวัยมองชายหนุ่มที่ถอดสร้อยคอของตัวเองด้วยมือเพียงข้างเดียว (อีกข้างใช้เคียวปัดกระสูนมาดอนน่า) เพียงสักพักก่อนจะใส่กลับเข้าไปใหม่และกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก...ภายใต้ชุดสีดำสนิทนี้ลูซินโคลว์ใส่เครื่องประดับเอาไว้อย่างมากมาย แต่ของดั่งกล่าวไม่ได้มีเอาไว้เสริมพลังอีกฝ่าย




แต่มันมีเอาไว้เพื่อผนึก




เขาไม่อยากจินตนาการเลยว่าถ้าลูซินโคลว์ถอดเครื่องประดับออกไปหมดตัวจะมีใครที่สามารถสู้ชายหนุ่มผู้เป็นอัจฉริยะเหนืออัจฉริยะผู้นี้ได้หรือเปล่า




หมอนั่นไม่ได้อยู่ที่ป่าแห่งนี้แล้วครับ” เสียงทุ้มของชายหนุ่มกล่าว “ตอนนี้หมอนั่นอยู่ที่ปราสาทแดนปีศาจแล้วครับ”




ปราสาท?” ปีศาจสูงวัยทวนออกมาคล้ายสงสัยก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อยแล้วโค้งให้อีกฝ่าย “ถ้างั้นก็ขอบคุณมากครับท่านลูซินโคลว์”





ไม่เป็นไร” ชายหนุ่มกล่าวออกมาก่อนที่จะหยุดหมุนเคียวของตัวเองเพื่อปัดกระสูนก่อนจะเปลี่ยนท่าเป็นดึงเท้าหาตัว ใช้จังหวะเท้าประมาณสิบหกจังหวะและก้าวเข้ามาเด็กหญิงที่ชะงักเล็กน้อยก่อนจะเปลี่ยนวิถีของกระบอกปืนไปด้านหลังพาดตรงบ่า แต่ความเร็วของการลั่นไกเธอไม่เร็วพอความเร็วของมือสังหาร




ข้อมือของลูซินโคลว์จัดการซัดไปที่ต้นคอของเด็กหญิง นัยน์ตาสีม่วงเบิกกว้างคล้ายตกใจก่อนที่เจ้าตัวจะล้มพับไป เขาหันไปมองคนป่าก่อนจะอัดบริเวณท้ายทอยเพื่อให้มันสลบลงไปเช่นเดียวกัน





ส้นรองเท้าสีดำสนิทมาหยุดอยู่ตรงหน้าเด็กหญิงที่ตัวเองพึ่งจัดการไปพลางโคลงหัวเล็กน้อย ฝ่ายปีศาจสูงวัยนั้นเพียงมองใบหน้าของเด็กหญิงและรำพึง “การตอบสนองของนางดีมาก ถ้าคู่ต่อสู้ของนางไม่ใช่ท่านแต่เป็นปีศาจระดับม้าขึ้นไปเกรงว่านางอาจจะสามารถจัดการโดยง่าย” เขากล่าวก่อนจะมองหน้าลูซินโคลว “ถ้านี่คือความสามารถโดยทั่วไปของมนุษย์ น่ากลัวว่าเผ่าพันธุ์ท่านคงแข็งแกร่งที่สุด”





เด็กคนนี้ถือว่าเป็นอัจฉริยะ...” เขาเอ่ยออกมาอย่างแผ่วๆ ดวงตาสีทองหรี่ลงเล็กน้อย “แม้จะเป็นการได้พลังมาแบบจำยอมก็ตาม...”





สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะปล่อยและหันไปทางปีศาจสูงวัยแทน “จะว่าไปก็ไม่ได้พบหมอนั่นมาตั้งนาน ถือโอกาสไปเยี่ยมสักหน่อยก็ไม่เลว”





ดินแดนปีศาจของเรายินดีต้อนรับท่านครับ” ปีศาจกล่าวออกมาก่อนจะโค้งเล็กน้อย “แล้วท่านเอาเด็กหญิงคนนี้ไปด้วยหรือไม่ครับ?”





มือสังหารจันทราโลหิตชะงักเล็กน้อยก่อนจะมองไปที่เด็กหญิง รอยยิ้มอ่อนโยนค่อยๆปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของชายหนุ่ม นัยน์ตาสีทองตวัดไปมองปีศาจสูงวัยและเอ่ยถาม





คุณดูละครหลังข่าวบ่อยหรือเปล่า?”


















 


ไม่ว่าจะพูดเท่าไหร่...



เสียงของฉันก็ไม่สามารถส่งไปถึงพวกนาย...




นี่...เรายังสามารถเชื่อกันอยู่ได้หรือเปล่า?




ฮือออ.....ออ...”




แว่วหูได้ยินประหลาดที่ทำเอาคนฟังอดไม่ได้ที่จะขนลุกซู่ขึ้นมา สิ่งมีเสียงเอฟเฟคของสายลมพัดโชยเบาๆเพิ่มความสยองนั้นทำเอาเหล่าปีศาจค่อยๆเบียดกันมากขึ้นเรื่อยๆ




ดะ เด็กน้อย นะ นั่นเสียงเจ้าร้องไห้หรอ?”




ปีศาจคนหนึ่งเอ่ยถามออกมาด้วยเสียงสั่นๆขณะที่กำลังเบียดๆกับเพื่อนปีศาจข้างกายมองเด็กตรงหน้าที่กำลังก้มหน้าอยู่ด้วยความหวาดกลัว




ฮืออออ...ออ..........ทำ...ไม...”




เสียงร้องไห้ดังออกมาอย่างโหยหวนมากกว่าเก่า ลมก็พัดแรงขึ้นจนคนฟังสะดุ้งโหยง พวกเขาถอยห่างจากเด็กชายชาวมนุษย์ด้วยความหวาดกลัวก่อนที่หัวสมองจะเริ่มเรียบเรียงบางอย่างได้...เด็กคนเดียว...ป่า...และ...




ผะ ผี!




มันไม่ใช่เสียงของผม...” เด็กชายตาสีประหลาดเงยหน้าขึ้นมามองด้วยสีหน้านิ่งเฉยก่อนที่จะเบิกตากว้างเล็กน้อยคล้ายตกใจ มือของเขายกขึ้นและพูดเสียงแผ่วว่า “ข้าง...หลัง...”




พรึบ!




ปีศาจทั้งคณะหันไปมองด้านหลังอย่างรวดเร็วพร้อมกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ผมสีดำสนิทสั้นยุ่งเหยิง มุมปากมีเลือดไหลอาบออกมาเลอะเต็มใบหน้า ผีขาวๆซีดๆและดวงตาที่เหมือนมีน้ำตาไหลออกมา...




ฮืออออ..........ทำ....ไม...ไม่มี....ใคร...สน...ฮือออ.......”





ผะ ผีของแต๊!!





วะ ว๊ากกกกกกกก!!!” ปีศาจกรีดร้องออกมาเสียงประสานไม่รู้ว่าเพราะความกลัวหรือความเกลียดชังที่มีอยู่ในหัวจึงเข้าไปรุมกระทืบแบบสหบาทาไปสักพักหนึ่งก่อนที่จู่ๆจะมีใครบางคนบอกให้หยุดเพราะเพิ่งสังเกตสีหน้าของ ‘ผี’ อย่างชัดเจน



คล้ายๆว่าจะจะเป็นหัวหน้าพวกกรู





หลายคนเงียบกันไปสักพัก มองตากันสักครู่ เหมือนว่าหัวหน้ามันจะสลบอยู่เพราะงั้น...




หะ หัวหน้า!! ใครทำท่าน โหดร้าย โหดร้ายนัก!!”





ใช่! พวกเราเพิ่งมาถึงท่านก็สภาพโทรมถึงเพียงนี้แล้ว สวรรค์! มนุษย์ช่างโหดร้ายกับท่านเหลือเกิน...”




พวกเมิงเนียน...นึกว่ากรูสลบหรอ จริงๆกรูแค่เกือบเหวย! แค่เห็นย่าจากแม่น้ำตรงข้ามเฉยๆ





ฮะ ฮือ หัวหน้าอย่าเพิ่งตายนะ! หนังสือรี (ปิ๊บ) ที่ท่านยืมไปยังไม่คืนผมเลย”




หัวหน้าเงินที่ยืมผมไปด้วย”





หัวหน้า รถที่เอาของผมไปซิ่งด้วย”




หัวหน้า...บ้านผมที่ท่านยึดไปกกการ์ตูน...”





...ไปๆมาๆกรูเริ่มอยากตายจริงและ...





พะ เพราะเจ้า! มนุษย์ตรงนั้นเจ้าบังอาจทำร้ายหัวหน้าเซนอลของพวกข้า!!” ปีศาจตนหนึ่งร้องขึ้นมาก่อนจะหันไปจ้องบรีเอลที่เลิกคิ้วสูงทำนองว่า ‘กรูหรอ?’





ถูกต้องเลยลูกน้องข้ามันนี่แหละ แม้ว่าตอนหลังพวกเจ้าจะทำให้ข้าเกือบตายของจริงมากกว่าก็ตาม...





พวกเราจะแก้แค้นแทนหัวหน้า เพราะงั้น...เมิงตาย!”





นัยน์ตาสองสีของพระเอกหรี่ตาลงอย่างช้าๆ มองดูด้วยความเหยียดหยามส่งเสียง ‘หึ’ ออกมาเบาๆในสมองประมวลบางอย่างที่แม้แต่เด็กก็ยังเข้าใจ





เหอะ...พวกเมิงมีเป็นสิบแต่กรูมีแค่หนึ่ง สู้กันยังไง




กรูก็แพ้เหวย!





นึกว่ากรูจะอยู่รอพวกเมิงเชือดหรอเพราะงั้น...หนี!




มะ มันหนีไปแล้ว!”




อะ ไอ้คนหน้าไม่อาย! เจ้ามีศักดิ์ศรีบ้างหรือเปล่า!!”





ถ้าบรีเอลสามารถหันหลังไปได้คงตะโกนด่าหน้าแม่ง...พวกเมิงด้านมาก! ด่ากรูไม่ดูตัวเองเลยเหวย! แต่ตอนนี้สิ่งที่พระเอกของเราทำได้คือหนี บังเอิญพระเอกเรื่องนี้มันไม่เมพ กระเดียดไปทางกาก ความสามารถคือดีแค่ปาก...ไปๆมาๆนอกจากหน้าตาแล้วหาข้อดีไม่เจอ




ปีศาจทั้งคณะนั้นเริ่มทยอยไปตามล่ามนุษย์เด็กชายที่ร้ายกาจขนาดสามารถจัดการหัวหน้าของพวกเขาได้ โดยลืมอะไรไปอย่างหนึ่งนั่นก็คือ...




...ละ ลูกน้อง...บะ แบกกรูไปด้วยยยย...............ย”





ขอไวอาลัยแด่เซนอลผู้จากไป (กรูยังไม่ตายเว้ย แค่เกือบ : เซนอล)





ตัดฉากกลับมาที่พระเอกของเราที่กำลังวิ่งหนีตัวร้ายก่อนจะหยุดชะงักเมื่อมาหยุดอยู่ที่หน้าผาสูง มองไปข้างล่างเห็นเพียงแม่น้ำ ด้วยความสูงระดับนี้บอกคำเดียวว่าตกไปกรูตายห่าแน่นอน




เจ้าหนีไม่รอดแล้วเจ้าคนชั่วร้าย!”





บรีเอลหันกลับมาเผชิญหน้าเหล่าคณะปีศาจเบื้องหน้าแล้วเม้มปากแน่น ด้านหลังคือน้ำ ด้านหน้าคือปีศาจ สรุปทางไหนตายห่าคู่เช่นเดียวกัน





ปีศาจตนหนึ่งก้าวออกมาข้างนอกก่อนที่มือนั้นจะปรากฏไฟขึ้นมา ก่อนจะประกาศเสียงกร้าวชี้หน้าบรีเอลคล้ายกับว่าเขาเพิ่งไปพรากภรรยา ฆ่าลูก เผาหมู่บ้าน ทำร้ายคนอ่อนแอ “ข้าจะขอใช้ไฟแห่งความยุติธรรมนี้ลงทัณฑ์เจ้าผู้ชั่วช้าแล้วเอาศพของเจ้าไปบูชาต่อหัวหน้าเอง!”





นัยน์ตาสองสีฉายแววนิ่งเฉยก่อนที่มือนั้นจะกำแน่น...เอาไงดีวะ ข้างหน้าก็ไฟ ข้างหลังก็น้ำ เขามองอย่างช่างใจและอดไม่ได้ที่จะกลั้นลมหายใจ






มีคนกล่าวเอาไว้ว่า...” ปีศาจหนึ่งในนั้นตะโกนขึ้นมา “...คนดีตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้ ถ้าเจ้ามั่นใจในความบริสุทธิ์ (?) ของเจ้าจริง เจ้าจงโดดลงไปไม่ก็ให้พวกข้าลองเผา!”





ใช่ๆ ตกน้ำไม่ไหล!”




แค่จมน่ะสิสรัด!




ตกไฟไม่ไหม้”





แต่เกรียมเว้ย!





เด็กชายคิดกับตัวเองในใจขณะที่สายตาเริ่มมองหาลู่ทางหนี ด้านหน้าคือปีศาจ ด้านหลังคือน้ำ แต่ด้านข้างกรูยังว่าง! เอาวะ เสี่ยงเป็นเสี่ยงอย่างมากแค่โดนเผาจนเกรียม ผิวลอก น้ำหนองไหล เจ็บจนดิ้นพล่าน รวมกันคือกรูไม่เหลือห่าอะไรเลย ตายลูกเดียว...





เขาเม้มปากแน่นก่อนจะออกแรงวิ่งไปทางซ้ายท่ามกลางความตกใจของเปล่าปีศาจ...สรัด กรูมัวแต่ดักหน้าไม่ได้ดักด้านข้าง! กว่าจะคิดทันเด็กชายก็วิ่งไปแล้ว...





โครม!!




สะดุดเปลือกกล้วย ในป่าเปลือกกล้วยมาจากไหน!





(คำตอบคือ : คิงคองไงสรัด)




กึก...เปรี้ยง!





หินที่นอนอยู่ปริแตก...พร้อมๆกับภาพของเด็กชายที่ตกลงไป




นี่...กรูไปทำเวรกรรมอะไรไว้?




(เมิงยังไม่รู้ตัวอีกหรอ!)




.

.

.




นี่เป็นเพียงปฐมบทของอนาคตที่แตกต่าง

แต่จุดหมายคือจุดเดียวกัน


















 



ในวันนี้...ข้าไม่อาจเห็นเจ้าได้อีกต่อไป

การจากลาของเราอาจจะไม่สวยงามสำหรับใครหลายคน

อาจจะไม่ฉากจบที่ดีสำหรับเจ้า

แต่มันคือคำบอกลาที่ดีที่สุดของข้าเอง


เพราะมันคือสิ่งที่ทำให้เจ้าสามารถยิ้มได้ในอนาคต

อย่ายึดติดกับข้าเลยนะ...อาโดนิส





นี่เรา...หลุดมาอยู่ที่โลกไหนกันอีกแล้วนะ?




รำพึงกับตัวเองในใจทว่ากลับไร้ซึ่งท่าทางตื่นตระหนก อาจจะเพราะชินชากับเรื่องแบบนี้แล้วก็เป็นได้ นับตั้งแต่หนีออกจากบ้านมานั้นเขาก็เดินทางไปแทบทุกที่ทุกแห่งหน จุดหมายนั้นก็ไม่แน่ไม่นอนดั่งเช่นตอนนี้...ที่เขามาโผล่ที่ไหนสักแห่งหนึ่งบนดาวแห่งนี้




ดวงหน้างดงามเงยขึ้นไปมองท้องฟ้าทั้งๆที่ตัวเองไม่สามารถเห็นได้ เพราะดวงตาทั้งสองข้างถูกปกปิดเอาไว้ด้วยผ้าคาดตาสีขาว แต่การมองเห็นกลับไม่ใช่ปัญหาที่จะรู้ว่าที่นี่คือที่ไหนกัน ร่างงดงามค่อยๆทรุดตัวลงไปนั่งกับพื้นแห่งนี้พร้อมกับที่มือสัมผัสอย่างแผ่วเบา รับรู้ได้ถึงความขรุขระและความหยาบของหิน




สิ่งที่รับรู้เป็นสิ่งต่อมาที่ความทรงจำมากมายที่เริ่มไหลเข้าไปสู่สมองของเขา...ความทรงจำของสถานที่แห่งนี้เมื่อสิบปีก่อน...ร้อยปี...พันปี...หมื่นปี...จวบจนกระทั่งวันที่โลกนี้ได้สร้างขึ้นมา เขาสามารถบอกได้ว่าที่แห่งนี้เกิดอะไรขึ้นบ้าง มีใครอาศัยอยู่บ้างและมีใครหลงเข้ามาในที่แห่งนี้





แต่นั่นกลับไม่ใช่ประเด็นที่เขาสนใจ ความทรงจำมากมายของสถานที่แห่งนี้บ่งบอกว่าสถานที่ที่เขาเหยียบอยู่เป็นพื้นเหวขนาดลึกที่เดินไปข้างหน้าอีกราวๆไม่กี่กิโลเมตรก็จะเป็นสายน้ำไหลยาวของดินแดนปีศาจ...แต่ต้นสายของแม่น้ำนี้กลับเป็นดินแดนที่แสนคุ้นเคย





...ไม่นึกเลยว่าจะได้กลับมาสถานที่นี้อีกครั้งหนึ่ง






รอยยิ้มแสนอ่อนโยนที่มีอยู่เสมอตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของเขา มือเรียวค่อยๆปลดผ้าพันตาสีขาวสะอาดออก ขับให้ใบหน้าครึ่งส่วนก่อนที่จะถูกปกปิดนั้นเผยความงดงามออกมามากกว่าเก่า ดวงตาสีเงินยวงสวยดุจเดียวกับจันทรานั้นมองไปในทิศที่ตรงกันข้ามก่อนหน้านี้





กลับมาแล้วนะ...”





สายลมพัดโชยมาเบาๆต้องใบหน้าราวกับต้องการฝากเสียงตอบรับของใครบางคนที่กล่าวว่า...





'ยินดีต้อนรับกลับมานะ...'



เขายิ้ม...ยิ้มมากกว่าเก่า




ยิ้มให้กับคนที่จากไป




ทั้งๆที่น้ำตามากมายเริ่มไหลรินออกมาอย่างเงียบงัน...




ข้ากลับมาแล้ว...อาซิโดเลีย”





ข้ากลับมาแล้ว...อาโดนิส
















นานเท่าไหร่แล้วที่อยู่ในความมืดมิดแห่งนี้?

อาจจะนานพอที่จะสร้างความสิ้นหวัง

อาจจะนานที่ลืมเลือนความแค้น

แต่ไม่เคยลืมเลือนเลย

ความหมายของรอยยิ้มที่มาจากคนๆหนึ่ง

นี่...ข้ายังเฝ้าหวังได้หรือเปล่า


ข้ายังหวังที่จะได้พบท่านได้อีกหรือเปล่า...ราชาของข้า







เสียงของสายโซ่ตรวนกระทบกันยามเมื่อเขาขยับร่างกาย





หัวสมองที่เพิ่งตื่นใหม่นั้นว่างเปล่าเพียงครู่หนึ่งก่อนที่จะมองไปรอบข้าง ทัศนียภาพเดิมๆที่เห็นเหมือนทุกวันที่ผ่านมานั้นไม่น่าสนใจเท่าไหร่ ห้องแห่งนี้ยังคงเป็นห้องมืด ทึบและอับ ไม่มีแสงตะวันและดวงจันทร์โผล่มานาน...เท่าไหร่ก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะบางทีตอนนี้แสงเป็นสีอะไรเขายังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ





ห้องแห่งนี้เป็นห้องสี่เหลี่ยมที่มีขนาดใหญ่และมืดมิดตลอดเวลา แต่ด้วยความที่อาศัยอยู่กับมันมานานทำให้เขารู้ส่วนประกอบต่างๆของห้องนี้ได้เป็นอย่างดี เริ่มตั้งแต่ผนังที่ห้อยสายโซ่ตรวนระโยงระยางติดกับตัวล็อคตามลำตัวของเขาที่มีมากมายเกินความจำเป็น





อย่างแขนข้างหนึ่งก็มีสายโซ่ล่ามอยู่ถึงห้าตัว ที่น้อยสุดคงเป็นหัวที่ไม่มี รองลงมาคือบริเวณคอที่มีสายโซ่เชื่อมกับตัวล็อคถึงสองตัว แถมแต่ล่ะตัวนั้นก็ลงอาคมแก่กล้าพร้อมทั้งย้ำด้วยเลือดของผู้ร่าย เขียนเป็นสัญลักษณ์ประจำตัวตามแต่ละตัวล็อคนั้นจะมีสัญลักษณ์อย่างน้อยหนึ่งตัว...





ถ้านับทั้งหมดตัวนั้นสัญลักษณ์ในตัวของเขาประกอบด้วยแพนโดร่า แอนโดรเมด้า ยูโรปา อิคะเริส แกนิมิด เพรียม เฮเลน โอฟีอุส ลีดา แคสซีโอเปีย นาร์ซีซัส อาโดนิส...และ...




เซเฟอุส






ยังไม่นับตรงพื้นหินที่มีวงแหวนเวทขนาดใหญ่ร่ายโดยดยุคและกษัตริย์แห่งอาซิโดเลียเสียสรรพเสร็จ นอกจากจะพันธนาการเขาเอาไว้แล้วนั้นยังใช้มนต์ขั้นสูงกักขังเอาไว้อีกชั้น เรียกว่าทำเพื่อ 'นักโทษคนสำคัญ' โดยเฉพาะ






มุมปากของเขายกยิ้มออกมาอย่างสมเพช รู้สึกว่าหลังจากที่เจ้าเซเฟอุส (รุ่น 1 ) ตายไปตั้งแต่นั้นก็มีกษัตริย์เซเฟอุสรุ่นต่อมามาหาเขาเหมือนกัน ล่าสุดนี่เหมือนจะเป็นรุ่นที่ห้า...แล้วก็หายเงียบไปตลอดกาล ไม่รู้ว่าเพราะกลัวนักโทษคนนี้เลยจัดการปิดตายทิ้งเอาไว้หรืออาซิโดเลียมันล่มแล้วกันแน่





แต่...เขาก็ไม่คิดที่จะสนใจ






เขามีอายุอยู่มานานตั้งแต่ตอนที่อาซิโดเลียสร้างขึ้นมา สาเหตุที่อยู่ได้คงเป็นเหล่ามนต์หยุดเวลาที่ร่ายเอาไว้ตามตัวล็อคเสริมจากเวทกักขังเอาไว้ทำให้เขาสามารถมีชีวิตอยู่ได้ในตอนนี้...





มันคือโทษที่เขาได้รับ...คือการอยู่เหนือกาลเวลา




แต่เวทมนตร์นั้นไม่จีรังยิ่งเหล่าคนร่ายเวทตายไปนานแล้วนั้นเวทดั่งกล่าวก็เริ่มถดถอย เวลาของเขาหยุดลงแต่เวลาของเวทพวกนี้กลับนับถอยหลังเพื่อรอวันคลาย...



แล้วเมื่อถึงตอนนั้น...เขาจะหายไปตลอดกาล




ไม่ใช่ความตาย...กาลเวลาทำให้กระทั่งวิญญาณของเขาเริ่มว่างเปล่าแล้วกลวง สาเหตุที่ยืนอยู่ได้เพราะเวทของคนตายแบบนี้ ถ้าเวทคลายตัวไปเขาก็แค่...หายไปตลอดกาล...คืนสู่ความว่างเปล่า...ที่ไร้จุดเริ่มต้นใหม่...




จุดจบที่น่ารังเกียจ...แต่นั่นก็คืออีกโทษหนึ่งที่เขาได้รับ





...ข้าจะไม่สามารถพบท่านได้ได้อีกแล้วอย่างนั้นหรอ...”





เรือนผมสีเงินยาวสลวยนั้นยกลงปรกลงที่ใบหน้าของเขาเอง ตัวเขาไม่เคยเชื่อในพระเจ้าต่างกับคนๆนั้น ถึงแม้ว่าจะไร้คำภาวนา...แต่สำหรับเขาคนเดียวที่เชื่อเสมอ คนเดียวที่เป็นเหมือนโลกทั้งใบ คนเพียงคนเดียว...ที่เป็นราชาของเขา





ยังจำได้วันที่เขาก้มหัวลงหยิบยื่นสัตย์สาบานแห่งอัศวินให้กับคนๆนั้น





ยังจำได้วันที่ทุกอย่างที่แสนธรรมดาเปลี่ยนไปเป็นสิ่งงดงามยามเมื่อคนๆนั้นยิ้มออกมา





ท่านจะ...ไม่มาหาข้าเลยหรอครับ...




เพียงแค่หวัง...ข้าก็หมดสิทธิ์แล้วใช่ไหมครับ?




กษัตริย์ของข้า...


.

.

.




แต่นี่กลับเป็นบทสุดท้ายของอดีต

ที่จุดหมายคือจุดที่ตรงข้ามกัน



















xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx100%xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

เนื่องด้วยความขี้เกียจกั๊กเลยลงทีเดียวแม่ม เบื่อและ *v*
(อ้าว...ยึดติดคำพูดตัวเอง 3 วิแล้วเปลี่ยนเป้นอื่นไปเลยหรอ!!)

กลิ่นมาม่าลอยมาแต่ไกล - -+ เปิดตัวตัวละครสองตัวใหม่ อันที่จริงทั้งสองคนนี้เขาไม่เด่นในนิทานเจ้าหญิงนี่หรอก

แต่เด่นในบทต่อไปเสียมากกว่า 'w'

จริงๆสองคนนี้มีมาเพื่อปิดเรื่องราวของอาซิโดเลีย อย่างที่บอกไปว่า 50% ที่เหลือคือจุดจบของอดีต

หวังว่าหลายๆคนคงเดาออกว่าทั้งสองคนนี้เป็นใครบ้างนะเออ =w=!

คนแรก > ผมขาว ตาสีเงิน (คาดว่าไม่มีใครเดาออกหรอก)

คนที่สอง > ผมสีเงิน ตา (ยังไม่บรรยาย อุโฮะ!)

แล้วขอขัดตาทัพไว้ก่อนว่า...คนที่สองมาจากเรื่อง "Call me the king of the king" ก็จริง ผมสีเงินก็จริง แต่ไม่ใช่ซินเซียนะค๊า =[]=!

ผมสีเงินในรุ่นที่ 1 มีอยู่สองคนค่ะ 'w'/ ซินเซียหนึ่งคนแล้วส่วนอีกคน...

 

ใบ้* ลองย้อนไปอ่านดูรายชื่อตระกูลที่กักขังดู ขาดตระกูลไหนก็ชื่อหมอนั่นแหละ!!!!!!!!!

ใบ้2* อาโด กับ อาโดนิสน่ะ คือ....(2 พยางค์ สั้นๆง่ายๆ ถ้ารู้แล้วตอบได้ทุกอย่าง)



http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=748404&chapter=3

อันนี้จะช่วยเตือนความจำของใครได้หลายๆคน - -+
ซินเซียเข้ามาและใช้ชื่อว่า...

สปอยเรื่องของพวกอาโดโคตรๆ

Linea-Lucifer


xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx25%xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

เปิดมาฉากตบตีกันของภรรยากับคุณชู้ 'w'/

ไม่สบายหนักกว่าเก่า เวรกรรมมาก

เสียงตอนนี้บอกคำเดียวว่า...แหบโคตร!!

ร้องไห้* เล็กน้อยนะฮะ ตอนนี้แบ่งออกเป็น 4 ช่วง ด้วยกัน 2 ช่วงแรกคือจุดเริ่มต้นของอนาคต 2 ช่วงหลังคือจุดจบของอดีต

หวังว่าหลายคนหลังจากอ่านตอนนี้จบจะเดาได้ว่าใครคือใครกัน - -+

เพราะ 2 คนหลังที่โผล่ออกมาคาดว่าจะเป็นภาคต่อไปของเรื่องนี้แล้วแหละ!

แต่คิดว่าคงไม่ใช่นิทานที่ซิลเวอร์เล่าหรอกฮะ เน้นเกี่ยวไปกับอาซิโดเลียมากกว่า 'w'/

ขอบคุณที่ติดตามนะฮะ

ปล. ช่วงนี้ติดนิยายวายที่เรื่องแนว...เพื่อนกรูรักเมิงว่ะ แต่ดำเนินไปอย่างช้าๆ แบบว่าช้าโคตรรร 30 ตอนแล้วมันยังไปไม่ถึงไหนเลย ซึ่งผม...ชอบมาก!! ใครมีนิยายวายที่เรื่องความรักดำเนินช้านรกแบบนี้แนะนำผมทีนะฮะ ^[]^ ชอบมากกกกกกกกก

ปล2. เปลี่ยนมาใช้ตัวอักษรใหญ่ๆแบบนี้แทน...คิดว่าโอเคนะฮะ?


Linea-Lucifer


xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx0%xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx



Game & Poll มหกรรมการโหวต (?) รักใครชอบใครจงจิ้มซ้า+อัพเกมวันคริสมาสฮะ - -+


โพสคำตอบลองในหน้านั้นเลยนะฮะ

 

สำหรับการโหวต


รู้สึกประมาณวันที่ 7 หรือ 9 มกราคมนี่แหละคือวันเปิดเรื่องนี้ ซึ่งก็หมายความว่าเรื่องนี้ใกล้ครบ 1 ขวบแล้วนะค๊า =[]=!

เพราะงั้นเมื่อครบ 1 ขวบเมื่อไหร่ก็จะทำการปิดโหวตตัวละครที่ชอบครั้งที่ 1 แล้วนะฮะ =w=!

ถ้ารีบปั่นโหวตจงรีบซะ (อ้าว...ชี้ให้เลวซะงั้นตรู 555+)

ส่วนของเซอร์ไพรด์เมื่อโหวตเสร็จ...ก็เซอร์ไพรด์ต่อไปแล้วกัน

เรารู้ค่ะว่าเราเลว ห้าห้าห้าบวกส์ส์ส์ส์

 

 

Linea-Lucifer

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

3,390 ความคิดเห็น

  1. #3145 nejan12 (@kijsanee) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 มกราคม 2557 / 21:22
    เชสเตอร์เหรอ (ไม่แน่ใจชื่อนะ ลืม!!//เค้าขอโตดนะ~(T/^\T)) น่าจะใช่?มั้ง!!
    #3145
    0
  2. #2011 N. I. N. A U. L. D. A. E. R. F. O. R. D (@ayumusang) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 มีนาคม 2555 / 18:20

    อ๋อ คนนี้นี่เอง >[]<

    #2011
    0
  3. #1558 II Pierrot Demy II (@black-fantasy) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2554 / 09:07

    ตกลงไปเจอลูซินพอดี ได้รับกรรมแล้วบรีเอลน้อยชอบผลักคนลงเหวดีนัก! (แต่หนูไม่ผิดนะเออ!)

    #1558
    0
  4. #1504 dlky (@plky) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 09:46
    ใครมิรุ แต่รุว่าไม่ใครก็ใครสักคนในสองคนนี้ คือ ลืมแล้วอ่ะ ชื่อไรหว่า??
    #1504
    0
  5. วันที่ 30 พฤศจิกายน 2554 / 18:18
     เขาคือใคร
    #1494
    0
  6. #1487 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2554 / 16:24
    อือ ตอนท้ายงง ๆ แฮะ ใครกันหนอ
    #1487
    0
  7. #1432 kiriyu_kura (@kiriyu25) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 11:45
     อ้ากกกกกกกกก
    ปริศนา?
    มันคือปริศนา!!!!
    ค้างอ่ะไรเตอร์   ตอนหลังๆแอบเศร้านะตัว
    >_<

    #1432
    0
  8. #1431 Masgis Fartiras (@magis) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2554 / 22:50
     รักไรเตอร์สุดใจ -3-
    #1431
    0
  9. #1419 jane123 (@areerat-41936) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2554 / 09:08
    ตัวละครใหม่นี่ไผกัน @O@

    คิดไม่ออกสมองจะระเบิดแล้วค๊า!!!  TOT

    ตอนนี้บรีเอลมันซวยได้โล่มาก (สม!) //โดนสาวกบรีเอลกระทืบ//

    สู้ ๆ ต่อไปบรีเอล!

    คนดีตกน้ำไม่ไหลตกไฟไม่ไหม้ แต่ตกเหวนี้ไม่รู้ว่าจะรอดเปล่าค่ะ? =_=
    #1419
    0
  10. #1418 s.tiger (@jennyblue) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2554 / 22:37
    ซิซิฟัสแน่ๆเลย
    #1418
    0
  11. #1417 kimki_love (@tummiie-saturn) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2554 / 22:36
    จะผิดมั๊ยถ้ามึน....(ตึ้บเลยด้วย)
    สมองตามไม่ทัน... ปล่อยมันกลวงต่อไป สมองกลวงโบ๋@_@
    #1417
    0
  12. #1410 TONNAM' (@tonnamro) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2554 / 21:23
    พึ่งเห็นคำใบ้ที่สอง!!<br />
    อร้ากก อาโด อาโดนิส มัน มัน #%$@!<br />
    เอาเถอะ.. เราสปอยตัวเองไปแล้วละค่ะ 555 ถูกรึเปล่าช่างมัน...<br />
    นึกว่าใช้อาโดนิสเป็นชื่อตระกูลอย่างเดียวไม่ได้ใช้เป็นชื่อซะอีก...<br />
    <br />
    แบบว่าตอนนี้เม้นไปสามรอบ  จริงๆแล้วเราควรจะไปอีดิทจากเม้นเก่าสินะ แต่มันยาวอะ ; v ;<br />
    <br />
    อย่างงี้ใครไม่อ่านเรื่องอาโดก็ถือว่าไม่สปอยมั้งเนี่ย 55
    #1410
    0
  13. #1407 ♣Reject-T♣ (@phaibuster) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2554 / 18:50
    กรี๊ดดด ค้างทั้งที่กลิ่นมาม่ายังกรุ่นๆ ใครกันนะ หนุ่มคนแรกใครกัน

    คนที่สองเราไปค้นมา..ชิ..ซิ ฟัส? ใช่มั้ยคะ ชิซิฟัลใช้มั้ยคะ ฮรือ อยากอ่านต่อมากๆ จะรอไรเตอร์มาต่อเร็วๆนะคะ คำใบ้ที่ไรเตอร์ให้ไว้เราดันตีไม่ออกแถมงงไปหมดเลยorz/สมองน้อย

    จะรอตอนต่อนะคะ!/กดดัน/โดนตบ
    #1407
    0
  14. #1405 lightwars (@lightwars) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2554 / 18:47
     อื่ม...50 แรกมาฮา 50 หลังมาเศร้า สรุปคือเรื่องเศร้าเคล้าน้ำตา TOT พอพูดชื่อสัญลักษณ์ด้านบนแล้วอยากให้แกนีมิดปรากฏตัวออกมาไวๆ >///< พอคิดถึงตำนานซุสกับแกนิมิดแล้ว... >.,< เอ่อ มันไม่น่าจะเกี่ยวกัน ข้ามๆ แนะนำการ์ตูนภาพสวยๆอย่าง Olimpos ที่ออกกับลัคค่าาาาา
    #1405
    0
  15. #1404 Vanessa (@nakiro_wa) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2554 / 18:00
    คนแรกใครฟ่ะ!?!?! ผมขาว ตาสีเงิน แต่ช่างมัน!?!! เพราะตูชอบสีผมกับสีตา(นั่นคือเหตุผล?)
    คนที่สอง ตระกูลที่ไม่มีก็... ตระกูลอะไรฟ่ะ! ขี้เกียจหาเว้ย =[]=!! (มันจะตบ/ตัดมุขอะไรนักหนาวะคับ!:ใครพูดอีกแล้วฟร่ะ!)

    ได้ข่าวมันดราม่าไม่ใช่หรอ? แกจะโวยวายอะไรนักหนาห๊ะ! (ตัวเบรกมุขNo.2)
    หรือว่ามันเกี่ยวกับละครหลังข่าวของลูซินโคลว์...(me//ถูกเตะลอยฟ้าโทษฐานป่วนเกินขนาด?)
    #1404
    0
  16. #1402 TONNAM' (@tonnamro) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2554 / 13:50
    ว่าแล้วว่ามันต้องมาม่า!!!!

    คนที่สอง..  รู้ชื่อแล้วละค่ะ แต่ก็ยังไม่รู้ว่านายคือใครอยู่ดี//ทรุด
    ราชานั่นดูจะไม่ใช่เซฟ ก็เห็นเรียกว่าเจ้าเซเฟอุสรุ่นที่หนี่ง แต่ก็ดูจะมีซัมติงกับเซเฟอุส ก็เห็นเน้น..
    รึอาจจะเกลียดเซฟหรอ แล้วทำไมมาเป็นหนึ่งในตระกูลขุนนาง รึเกลียดกันทีหลัง ; v ; แล้วราชามันใครกันล่ะฮือ
    ถึงจะบอกว่าสปอย... แต่ก็ไม่ได้รู้อะไรมากขึ้นเท่าไรเลยค่ะ ได้แต่เดาเพิ่ม orz
    หรือเราอ่านไม่ละเอียดไม่มีความสามารถเอง...

    ที่ไรเตอร์เคยสปอยเป็นรูปคนที่คาดตาไว้ จะใช่คนแรกรึเปล่านี่ แค่สีผมสีตาเปลี่ยนไป?
    ซึ่งถ้าเป็นคนนั้น...  เราเดาเอาไว้ว่าเป็นอาโด .. ถึงผมคนนั้นในรูปสีน้ำตาลและอาโดผมดำก็เหอะ OTL
    ในตอนนั้นรู้สึกมันเชื่อมโยงกับอาโดสุดแล้ว เหตุผลที่เป็นดยุคไม่ได้ ครั้งหนึ่งที่ข้าเคยมองเห็น...
    แต่ว่า... ถ้าเป็นอาโดจะพูดถึงอาโดนิสทำไมฟระ OTL สรุปไม่ใช่อาโดสินะ OTL

    ยิ่งเดายิ่งปวดตับฮือ ลุงๆรุ่นอดีตนี่มันซับซ้อนจริงๆ....
    #1402
    0
  17. #1398 TONNAM' (@tonnamro) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2554 / 23:48
    เซนอล ชุ้นจะไม่ลืมนายเลย.. //ปาดน้ำตา
    อะไรนะ? ยังไม่ตาย?... งั้นโดจิน no.ปื้บ ที่จะเผาไปให้ก็ไม่ต้องสินะ...
    ละครหลังข่าวอะไรกัน... ลูซินต้องการจะทำอะไรคะ 555
    ตอนนี้คะแนนโหวตเฮียมิคพุ่งเร็วไปมั้ย.. แสดงมีคนปั่นโหวตให้เยอะสินะคะ *ซาบซึ้ง*#ผิด
    เราไปโหวตให้ไททานอสที่รักอีกคนตอนนี้จะทันไหม.. ทำไมคะแนนนายมันต่ำต่อยอย่างนี้ ; v ;!!
    #1398
    0
  18. #1396 lightwars (@lightwars) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2554 / 12:29
    อย่าบอกนะว่าหนูบรีตกลงไป...สู่แม่น้ำ...บนดอกท้อ
    เกิดเป็นโมโมทาโร่หมายเลขสอง!!! =[]= ลอยละล่องเข้าสู้ปราสาทราชาปีศาจแสนโลลิ

    ...

    อ้อยเข้าปากช้างงงงงงงงงงงงง

    //ดีใจด้วยค่ะที่ใกล้จะครบหนึ่งขวบ~~~
    #1396
    0
  19. #1393 อัศวินสีเลือด (@180239) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2554 / 21:29
     ไว้อาลัย 8 วิ
    #1393
    0
  20. #1392 ♣Reject-T♣ (@phaibuster) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2554 / 20:19
    /ไว้อาลัยแด่ เซนอลผู้จากไป... ขอให้ได้ดูมาโดกะss2บนสวรรค์นะ/โดนตบบบบบบบ

    บรีเอลตกน้ำไม่ไหลตกไฟไม่ไหม้ กร๊าก นี่นายยังไม่รู้อีกเหรอว่าทำกรรมอะไรไว่นะหา!

    โอดีซีอุส รีบมาช่วยบรีเอลเร็วๆนะ!
    #1392
    0
  21. #1391 karmdodcom (@karmdodcom) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2554 / 18:48
    บะ...บรีเอ๊ลลล!!

    ไว้อาลัยแด่เซนอลเงียบๆ...นายไปหาย่าของนายท่อีกฟากของแม่น้ำเถอะ =_=
    #1391
    0
  22. #1389 ๑เงา๑ (@cygnus159) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2554 / 18:27
    คนเขียนคงจะโอตาคุมาก --ll
    #1389
    0
  23. #1388 Alicia (@alicia) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2554 / 16:49
    =3=........... ก๊อด ขำมาก หัวหน้า... ชั่วมาก ทั้งยืมรถยืมเงินยืมรี (ปี๊ป) ไป ฮ่าๆๆๆๆๆๆ บรีเอลน้อย......... นายแหลได้สุดยอด! ขำ สุดท้ายก็เหมือนเดิม...
    #1388
    0
  24. #1387 นักอ่านตัวน้อย (@ngam221038) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2554 / 14:15
    555+ หมด หมดมาดเผ่าปีศาจกันหมด >[ ]<
    #1387
    0
  25. #1386 lorun (@lorun) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2554 / 12:33
    เซนอลน่าสงสารโคตร


    บริเอลอุตส่าแหลสุดท้ายก็ลงอีหรอบเดิม
    #1386
    0