The fairy tale ※ อลวน...เทพนิยายพันธุ์พิลึก!!

ตอนที่ 23 : ※ 17 ※ ครอบครัวหนึ่งมีส่วนประกอบที่ขาดไม่ได้คือสามี ภรรยา...และชู้นะเออ!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3649
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    27 ส.ค. 54


MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com



เธอเชื่อใจฉันหรือเปล่า

ถ้าเธอเชื่อใจฉันแล้วแหละก็




 

ได้โปรด...ยามที่เธอไม่เหลือใคร

โปรดเรียกชื่อของฉันออกมาดังๆ




 

“เพราะฉันจะอยู่เคียงข้างเธอ”




 

ได้โปรด...ยามเมื่อเธอกำลังร้องไห้

โปรดเรียกชื่อของฉันออกมาดังๆ




 

“เพราะฉันจะร่วมร้องไห้ไปกับเธอ”




 

ได้โปรด...ยามเมื่อเธอยิ้ม

โปรดเรียกชื่อของฉันออกมาดังๆ




 

“เพราะฉันจะเก็บภาพรอยยิ้มของเธอเอาไว้ในใจตลอดไป”



 

หรือแม้แต่ยามที่เธอกำลังต้องการความช่วยเหลือ

โปรดเรียกชื่อของฉันออกมาดังๆนะ




.

.

.

เอาล่ะ เรียกชื่อของฉันซะสิ

ที่รักของฉัน

 









 

“ควีเนเลีย?”




เสียงทุ้มของใครบางคนดังขึ้นเรียกให้นัยน์ตาสีม่วงอเมทิสต์นั้นตวัดไปมองอย่างช้าๆ ยามเมื่อเห็นว่าเป็นใบหน้าที่เหมือนเพิ่งเจอมาไม่นานนั้นก็ต้องขมวดคิ้วเล็กน้อยคล้ายจะแปลกใจ




เด็กหนุ่มสีดำ นัยน์ตาสีฟ้าและใบหน้าหล่อเหลาสะดุดตาคนนี้




รู้สึกจะเป็นลูกน้องคนใหม่ของมิคาเอล




แต่นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอจะให้ความสนใจเท่าไหร่นัก




เด็กสาวเบือนหน้าไปทางอื่น ตามตัวนั้นเต็มไปด้วยเลือดมากมายที่ไม่ใช่ของเธอเอง เอลซิคมองซากศพที่อยู่ใต้เท้าของเด็กสาวก่อนที่จะตวัดมามองเด็กสาวที่กำลังคลี่ยิ้มออกมาอย่างชั่วร้ายมาทางเขา




“อะไร ไม่เคยเห็นคนตายหรือไงกัน?” เด็กสาวเอ่ยออกมาอย่างเยาะเย้ย “นั่นน่ะ ฉันฆ่าเอง ทำไม? มองมาทำไม ไม่เคยเห็นคนโดนฆ่าหรือไง เด็กน้อยจริงนะ...”




เด็กสาวเอ่ยออกมาอย่างช้าๆก่อนจะสะบัดผมสีน้ำตาลแดงเป็นลอนสวยของตัวเอง นัยน์ตาสีอเมทิสต์มองเด็กหนุ่มตรงหน้าที่โคลงหัวเล็กน้อย ก่อนที่เสียงทุ้มจะเอ่ยออกมาอย่างช้าๆ





คงจะเอ่ยคำว่าน่ากลัว น่ารังเกียจ สารเลว สกปรกสินะ




ฉันน่ะ ได้ยินคำเหล่านี้มาจนชินเสียแล้วแหละ





เพราะงั้น...ไม่เป็นอะไรหรอก




“...ให้ฉันช่วยแบกศพไปทิ้งไหม?”




ฉัน...ชิน...





ห๊ะ ห๊า!!!




เมื่อครู่เหมือนหูแว่วๆ คลับคล้ายคลับคลาว่าได้ยินคำพูดแปลกๆออกมาอย่างงั้นแหละ! นัยน์ตาสีม่วงนั้นตวัดมามองร่างสูงอย่างรวดเร็ว เห็นว่าเด็กหนุ่มนั้นค่อยๆย่อตัวเองลงมาเล็กน้อยเหมือนจะทำอย่างที่พูดจริง ทว่าก่อนที่มือของร่างสูงนั้นจะได้สัมผัสกับศพเหล่านั้นเท้าของเด็กสาวก็ประชิดขึ้นมาเตะมือของเขาเสียก่อน





เอลซิคตวัดนัยน์ตาขึ้นมามอง คล้ายกับว่างงงงวยกับการกระทำของอีกฝ่าย



ทั้งๆที่การกระทำของเขาต่างหากที่สมควรจะงงงวยเสียยิ่งกว่า




“นายบ้าไปแล้วหรือไงกัน!!” เธอตวาดออกมา ไม่มีคนปกติที่ไหนเขาไม่ตกใจเวลาเห็นศพหรอกนะ ไม่รู้ว่าหมอนี่ตายด้านหรือว่างี่เง่ามากกันแน่ “คนตายอยู่ตรงหน้าไม่กลัวหรือไงกัน! อีกอย่างเอามือไปจับทำไม มันสกปรกจะตายไป!!




“แต่ตัวเธอก็เต็มไปด้วยเลือดนี่ เพราะงั้นไม่เป็นอะไรหรอก อย่างมากแค่สกปรกเอง” เขาเอ่ยตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงนิ่งๆเฉยๆตามแบบนิสัย นัยน์ตาสีฟ้านั้นมองมาทางเด็กสาวเบื้องหน้าตนเอง




เพราะฉันมันสกปรกยังไง ทั้งกายและใจเลย





แต่นายไม่เหมืนกับฉัน...




“คนประหลาด”





ใช่ นายมันคนประหลาด ประหลาดที่สุด




“ศพพวกนั้นปล่อยเอาไว้เถอะ เพราะฉันเองก็จงใจที่จะปล่อยศพพวกนั้นทิ้งเอาไว้เหมือนกัน”




อีกอย่าง...นายน่ะไม่สมควรแตะต้องกับความสกปรกหรอก




นัยน์ตาสีฟ้านั้นตวัดมามองก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อยและเหยียดกายขึ้นเต็มความสูงของตัวเอง “ทำไมถึงต้องปล่อยเอาไว้?”




รอยยิ้มบรรจงกรีดขึ้นมาที่มุมปากของเด็กสาว ก่อนที่มือเรียวนั้นจะหยิบตราอะไรบางอย่างที่ทำจากเหล็กร้อนออกมาโยนลงไปที่ศพ ตราที่เรืองแสงสีม่วงเหมือนกับดวงตาของเธอนั่น




“เพื่อเป็นการบอกให้ใครที่เห็นรู้ไงล่ะว่าฉันเป็นคนฆ่าพวกมัน”




“...”




“นายคงจะมาใหม่เลยไม่รู้สินะ” รอยยิ้มกว้างมากขึ้น “ในอาซิโดเลียแห่งนี้ฉันถูกเรียกว่า แม่มดแคสสิโอเปีย เด็กสาวผู้โหดร้าย สังหารต่อใครมากมายเพียงเพราะพวกนั้นทำอะไรขัดหูขัดตา ทำอะไรตามใจตัวเองเพราะหลงคิดเสมอว่าแม่เป็นถึงดยุค เป็นสาวน้อยเอาแต่ใจ...หึ”




“...”




“นายเองก็ระวังเถอะ ฉันอาจจะฆ่านายทิ้งเข้าสักวันก็ได้นะ”




นัยน์ตาสีอเมทิสต์นั้นสบเข้ากับดวงตาสีฟ้าของคนตรงหน้าที่เป็นประกายเรียบเฉย ก่อนจะผินหน้าออกไปอย่างช้าๆและก้าวเดินต่อไปอย่างมั่นคงตามเส้นทางของแม่มดร้าย...




“ถ้าหากว่าเธอจะฆ่าใครเมื่อไหร่เรียกฉันด้วยนะ” เสียงทุ้มเอ่ยออกมาดังขึ้นกว่าปกติเล็กน้อย ท่าทางจะเป็นเสียงตะโกนของคนตรงหน้า ทว่ามันก็ดังไม่มากอยู่ดี “...เพราะ...ฉันจะไปช่วยเธอเอง...ควีเนเลีย”




นัยน์ตาสีม่วงของควีเนเลียตวัดมามองอีกฝ่ายก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย




“คนประหลาด...”




 

 

ในตอนนั้นฉันยังไม่เข้าใจถึงความหมายของคำว่าช่วยของคุณ

คุณไม่ได้มาช่วยฉันฆ่าใคร...

แต่คุณมาช่วยฉันจะขุมนรกที่เรียกว่าอำนาจต่างหาก




 

เด็กสาวเปลี่ยนไปเร่งเท้าทิ้งร่างสูงของเด็กหนุ่มเอาไว้เบื้องหลัง ทว่าความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัวของเธอ...




 

ถ้าหากว่าเมื่อไหร่ที่นายต้องกายความช่วยเหลือ

นายก็เรียกฉันบ้างแหละ...

เพราะฉันจะไปช่วยนายเอง...เอลซิค




 

คำพูดที่ในอนาคตข้างหน้า...มันคือคำพูดที่แม่มดแคสสิโอเปียคนนี้เอ่ยออกไป




 

.

.

.




“ตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้ เราก็ยังคงรักกันอยู่”










 

ภาพที่แล่นเข้ามาในหัวกะทันหันทำให้เด็กชายปวดหัว ก่อนจะกลับเข้ามาสู่โลกของความเป็นจริง เบื้องหน้าของเขาตอนนี้คือคิงคองหน้าหื่นตัวหนึ่ง นัยน์ตาสองสีเบิกกว้างด้วยความตกใจก่อนที่จะเผลอเปล่งเสียงออกมา



อาจจะเป็นเพราะ...ภาพเมื่อครู่ที่เผลอเข้ามาในหัวของเขาก็เป็นได้...




“ถ้าหากว่าเธอจะฆ่าใครเมื่อไหร่เรียกฉันด้วยนะ”




“อะ...เอลซิค!!!!!!!!!!




“...เพราะ...ฉันจะไปช่วยเธอเอง...ควีเนเลีย”




ชื่อของใครบางคนที่อยู่ในความทรงจำของจันทราโลหิตมาตลอดนั้นถูกเอ่ยออกมาผ่านริมฝีปากของน้องชายทำให้มือสังหารเบิกตากว้างด้วยความตกใจ กระทั่งคิงคองเองมือที่หมายจะปลดเสื้อของเด็กชายก็หยุดชะงักคล้ายกับงงงวยและทำท่าจะปลดต่อทว่า...




“โห่ววว หิ๊ว โห่ววว หิ๊ว โห่ววววววววววววววว”




มิทราบ...ใครมาหอนแถวนี้ครับ




เสียงหลอนใช้ได้เลยทีเดียว




แน่นอนว่าเสียงนั้นเรียกสายตาของทั้งคน ทั้งกลุ่มสัตว์หันไปมองที่มาของเสียงอย่างรวดเร็ว สายตาแว่วเห็นอะไรบางอย่างที่กำลังโหนมาทางนี้...




รูปลักษณ์คล้ายคิงคองยิ่งนัก




หรือว่า...!




นัยน์ตาสีทองเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อความคิดบางอย่างแล่นเข้ามาในหัวของเขาเอง บางทีอาจจะเป็นคิงคองตัวเมียที่โหนมาเพื่อกระทืบสามีที่ริอาจเบี่ยงเบน และหาบ้านเล็กข้ามสปีชี่ส์ก็เป็นไปได้!!




และภาพต่อมาที่เห็นคือ...




คิงคอง...




โดน...




ถีบ...




“อย่ามายุ่งกับสามีของหญิงนะค๊า!!!!!!!!!!!



ภาพของเด็กหญิงคนหนึ่งที่โหนตัวมาพร้อมกับเถาวัลย์ประกาศเสียงกร้าว ผมสีชมพูแปลกตานัยน์ตาสีม่วงสดใสน่ารักน่าชังแม้ว่าใบหน้าจะมอมแมมไปเสียหน่อยก็ตามที ส่วนเสื้อผ้าที่สวมใสนั้นก็ทำมาจากใบไม้ทั้งสิ้น



ซึ่งไอ้ข้อหลังนี่ไม่แน่ใจว่าที่สวมใบไม้เพราะอยากเข้ากับบรรยากาศมากหรือเปล่า...




ทว่าคนที่ตกใจที่สุดนั้นหาใช่ลูซินโคลว์ไม่ แต่เป็น...




“ดอน...มาดอนน่า?”




“แอร๊ยยยย!!! สุดที่รักกกกก!! ไอ้คิงคองนรกนั่นมันทำอะไรคุณหรือเปล่าค๊า!! แอร๊ยยย หญิงยอมมิได้เคอะ ขนาดหญิงยังไม่ได้แอ้มเลยเป็นแค่คิงคองมาแอ้มก่อนหญิงได้ไง แต่ถึงหญิงจะได้แอ้ม หญิงก็ไม่ยอมให้สุดที่รักกลายเป็นของคนอื่นเหมือนกัน แค่กๆ โอ้ย พูดมาก หญิงปวดคออออออออ”





“........................” (บรีเอล)




“แล้วไอ้หน้าตาหล่อเหลาบัดซบนี่มันใครกันละค๊า! หระ หรือว่า…! มาดอนน่าจากไปเพียงเดือนกว่าๆสุดที่รักก็มีคนอื่นมาแทนที่มาดอนน่าเสียแล้ว! มาดอนน่าไม่ยอมนะคะ มาดอนน่าไม่ย๊อม!! นี่ แกน่ะเป็นได้แค่ชู้เท่านั้นแหละย่ะ ภรรยาของเขามาแล้วก็ไสหัวไปสิยะ ชิ้วๆ!!




“.........................” (ลูซินโคลว์)




นัยน์ตาสีทองมองเด็กหญิงที่โผล่หัวออกมาก็เริ่มอ้าปากแว้ดๆด่าเขาอย่างรวดเร็วทำนองว่าเขานั้นไซร้ไปเป็นชู้รักกับสามี (?) เธอ นิ้วเล็กๆนั้นชี้มาทางเขาก่อนที่ปากเล็กๆจะเริ่มบริกรรมคำด่ามากมายชนิดที่ว่าแม่ค้ายังเก็บร้านหนีไม่ทันเลยด้วยซ้ำ




“ชิ อย่าคิดว่าตัวเองหล่อแล้วสุดที่รักของหญิงจะสนนะคะ จริงอยู่ค่ะที่คุณน่ะหล่อกว่าคุณพี่มิคาเอล สูงยาว เข่าดี ท่าทางจะรวย มีสง่าราศี แต่ถึงอย่างนั้นหญิงก็จะเอาความสาว (?) และความน่ารักเข้าสู้ คุณน่ะ...สู้ดิฉันไม่ได้หรอกค่ะเรื่องนี้ โฮะโฮะโฮะ!!!!




หนีคนบ้าน่ะ...




“ใครหรือครับ บรีเอล” ชายหนุ่มหันไปเอ่ยถามเด็กชายที่กำลังชักสีหน้า...เออ...เอื่อม...และก็...รังเกียจ ใส่เด็กหญิงคนนี้อย่างเต็มที่




“คู่หมั้นที่ท่านพี่เลือก”




“เอามาจากโรงพยาบาลบ้าหรือเปล่าครับ”




“กำลังคิดอยู่เหมือนกัน...”




“แอร๊ยยย!! คุณหาว่าหญิงเป็นคนบ้าอย่างนั้นหรอคะไอ้หน้าหล่อ!! ส่วนที่รัก...ถึงแม้หญิงจะบ้า แต่ก้บ้ารักคุณเพียงคนเดียวนะคะ!! แอร๊ยยย มาดอนน่าเขินน มาดอนน่าพูดไปแล้วมาดอนน่าเขินจังเลย” ว่าแล้วก็สะบัดตัวไปมาอย่างสะดีดสะดิ้ง





สุดที่รัก (?) ครับ กรูอยากถีบเมิงมากมายเลยครับ



“ผมมียาพิษอยู่ สนใจสาดหน่อยไหมครับ”




“...”




“เผื่อความสะดีดสะดิ้งจะลดลง”




“ต๊ายยย!! ไอ้หน้าหล่อ แกคิดจะกำจัดเมียหลวงอย่างหญิงเพื่อฮุบสุดที่รักไปสินะคะ!! ชิชะ อยากตายหรือไงกันคะ มาเล้ยย แล้วหญิงจะทำให้คุณรู้เองว่าไผเป็นไผ!!” เด็กหญิงประกาศออกมาเสียงกร้าวก่อนที่มือนั้นจะหยิบเอาปืนกระบอกใหญ่ของตัวเองออกมาเล็งไปที่อีกฝ่าย




“เอางั้นหรอครับ” ส่วนมือสังหารหนุ่มมีคนท้ามามีหรือจะไม่ยอมรับกัน? ชายหนุ่มจัดการชักเอาเคียวของตนออกมาทันทีอย่างรวดเร็วภายใน 1 วิ คล้ายมายากลจนน่าสงสัยว่า...




ได้มหกรรมสังหารคิงคองเมื่อครู่น่ะ ทำไมท่าชักเคียวนานจังวะครับ?




...ถ้าไททานอสยังอยู่ตรงนี้เขาคงบอกว่า...




มันเก็กหล่อต่อหน้าน้องชาย!!’




“ถ้าผมชนะคุณต้องไสหัวออกไปจากบรีเอลของผมนะครับ”





“กรี๊ดดด!! ไอ้คำพูดแสดงความเป็นเจ้าของนี่มันอะไร๊!! มาดอนน่ารับไม่ได้ บรีเอลเป็นของหญิงต่างหากแหละค๊า!!” เด็กหญิงผมสีชมพูเอ่ยออกมาก่อนที่ปืนในมือจะชี้หน้ามือสังหารหนุ่มอย่างรวดเร็ว “ดับไปเสียเถอะค๊า!!!




“คนที่จะดับคือคุณต่างหากครับ!!” เคียวในมือถูกยกขึ้นอย่างช้าๆ




ณ วินาทีที่การต่อสูกำลังจะเริ่มต้นขึ้น



เสียงของคนที่เป็นสาเหตุของเรื่องราวก็ดังขึ้นมาเสียก่อน...



“น่ารำคาญ...”



ก่อนที่คนพูดจะ...




ถีบ...




ย้ำว่าถีบสองคนนั้นตกเหวไป...




“เฮ้ยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!

“แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!




เสียงแรกเหมือนตกใจ แต่ไอ้เสียงที่สองเหมือนสุขสมนี่มันอะไรกัน?




นัยน์ตาสองสีเหม่อมองไปยังจุดริบๆของร่างสองร่างก่อนที่จะค่อยๆหมุนตัวไปอย่างช้าๆโดยที่ตัวเองนั้นลืมอะไรบางอย่างไป...




คิงคองที่ล้อมเขาอยู่




นัยน์ตาสองสีนั้นมองภาพเบื้องหน้าอย่างเอ๋อๆเล็กน้อยก่อนจะโคลงหัวไปมา




“อุ๊กกก!! อุ๊กกกกก!!! อุ๊กกกกกกกกก!!!!! (ที่รัก! เอาล่ะตอนนี้เราก็ไปร่วมรักกันเถอะ)”




คิงคองตีอกไปมา





“ขอบใจฉันที่ถีบสองคนนั้นลงไปหรอ?”




เมิงพูดภาษาคิงคองได้ด้วยหรอวะบรีเอล...




“อุ๊กกก!! (ฉันไม่ได้หมายถึงสองคนนั้นนะ!!)”



คิงคองส่ายหัวไปมา




“ไม่เป็นไร...ฉันรำคาญสองคนนั้นอยู่พอดี”




“อุ๊กกก!! อุ๊กกกก!!!! (ฉันไม่ได้หมายถึงสองคนน้านนน)”



คิงคองส่ายหัวไปมาอีก



“ถ้างั้นฉันไปก่อนนะ...บาย”



ว่าแล้วก็เดินออกไปอย่างช้าๆท่ามกลางเหล่าคิงคองที่มองหน้ากันไปมา...



สรุป...คิงคองน่ะเข้าใจ



แต่บรีเอลน่ะ....มันมั่วต่างหาก




คิงคองโคลงหัวไปมาก่อนจะนึกขึ้นแล้วหันไปมองคนที่หมายมั่นจะเป็นภรรยา...



แต่สิ่งที่เห็นคงเป็นหลังไวๆของเด็กชาย



มันชิ่งไปแล้ว...






.

.

.

แท้จริงแล้วใครคือคนที่เลวที่สุดกันแน่นะ?











 

“ไอ้...เด็ก...นรก...นั่น!!



มันน่าแค้นนน แค้นนักกกกก




เขาโดนใบหน้าน่ารักๆนั่นของมันหลอกลวงมาแล้วกี่ครั้งกันเนี่ย?




ลูซินโคลว์ได้แต่ขบเขี้ยวความแค้นของตัวเองในใจ สายตาวาวโรจน์ยิ่งทวีความโกรธมากกว่าเก่าเมื่อคนที่ตกลงมาด้วยนั้นโคตรไม่ปกติอย่างยิ่ง ถ้าถามว่าไม่ปกติตรงไหนอย่างนั้นหรอ? ก็...




“แอร๊ยย! บรีเอลเตะดิฉันตกเขาด้วยแหละค๊า แค่คิดก็ใจเต้นตึกตักยิ่งกว่าเล่นบันจี้จัมฟ์ นี่หรือว่าบรีเอลกำลังจะบอกดิฉันว่าความรักของเขาสูงเหมือนกับเหว ไม่สิ บรีเอลอาจจะกำลังทดสอบความรักของดิฉันว่าจะอยู่มั่นคงประพันธ์หรือเปล่าเลยทำตัวร้ายๆสินะ แอร๊ย สุดที่รักใครน่ารักเหลือเกิน แค่คิดก็อยากให้ถีบลงเขามาอีกรอบเสียแล้ว...”




มันคิดเข้าข้างบรีเอลแบบโคตรๆ แถมยังสุขสมที่โดนถีบลงมาอีกต่างหาก




มิคาเอลเอาตัวอะไรมาเป็นภรรยาในอนาคตของบรีเอลวะครับเนี่ย!!





“สุดที่รักของฉันนี่น่ารักจริงๆเลยนะค๊า แอร๊ยๆ มาดอนน่ามีความสุข รอก่อนนะคะที่รักเดี๋ยวมาดอนน่าจะปีนขึ้นไปหา!!” ว่าเสร็จเด็กหญิงก็ผุดลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและออกวิ่งเพื่อหมายจะไต่เหวไปหาสุดที่รักของเธอเอง





แว่วเสียงได้ยิงเสียงแอร๊ง ง ง ง ง ตามมาอีกให้ดูไม่ปกติเล่น...




โครม!!





ทว่าความจริงกับนิยายนั้นห่างกันเส้นโคตรหนา พอถึงเขานึกว่าจะไต่ขึ้นได้กับชนโครมกับแผ่นหินเสียจนใบหน้าขึ้นรอยแดง เหตุไฉนนังแมงมุมแดงน้ำเงิน (สไปเดอร์แมน) ยังไต่ไปได้ แต่ทำไมสุดสวยคนนี้ไต่ไม่ได้กันล่ะค๊า?




พระเจ้าลำเอี๊ยง!





นัยน์ตาสีทองมองมาทางเด็กหญิงเบื้องหน้าอย่างสมเพชเสียส่วนใหญ่




มิทราบว่านั่นกำลังทดสอบหนังหน้าตัวเองอยู่อย่างนั้นหรอ?




“ทำบ้าอะไรของคุณน่ะครับ?”




เขาเอ่ยถามก่อนจะผุดลุกขึ้นมาก้มหน้ามองเด็กหญิงที่ตอนนี้เอามือกุมหัวของตัวเองไปมา อันที่จริงการตกจากความสูงระดับนี้ก็น่าอันตรายอยู่ ยิ่งพลังเวทของเขาไม่เหลืออยู่แล้วยิ่งน่าอันตรายเข้าไปใหญ่ แต่ก็นับว่ายังดีที่ก่อนลงมาเขาใช้กระแสวาดดาบของเคียวต้านลมเอาไว้ จึงลงมาอย่างปลอดภัย




ส่วนเด็กหญิงคนนี้ จากรูปการแล้วท่าทางจะถึกพอดู หรือไม่ก็ฝีมือมากพอตัว บาดแผลแม้จะมากกว่าแต่ก็ถึงพื้นอย่างปลอดภัยเช่นเดียวกัน




“งื้อ เจ็บจังเลยค่ะ” เด็กหญิงเริ่มหน้าเบ้ออกมา “อยากไปหาสุดที่รักจังเลย ทำไมดิฉันต้องมาติดกับชู้ของสุดที่รักกันล่ะคะ อะฮ่า!! จริงๆแล้วที่สุดที่รักถีบคุณลงมาด้วยเพราะว่าตั้งใจจะกำจัดคุณน่ะสินะ อุโฮะ! บอกแล้วระหว่างชู้กับเมียหลวงมันแทนที่กันไม่ได้! โฮะโฮะโฮะ!!!




ได้ข่าวว่าเมิงก็โดนถีบตกลงมาเหมือนกันนะ...





แต่ขี้เกียจเถียงให้มากความ นัยน์ตาสีทองฉายแววสมเพชจึงส่งออกมาให้กับเด็กหญิงที่ผุดลุกขึ้นมานั่งอย่างรวดเร็วแทน นัยน์ตาสีม่วงมองมาทางเขาก่อนที่ปากเล็กๆจะเริ่มเอ่ยออกมาอย่างช้าๆ




“อย่ามามองฉันแบบนั้นนะคะ สายตาแบบนั้นดิฉันสงวนลิขสิทธิ์ให้สุดที่รักของฉันเพียงคนเดียวเท่านั้นค่ะ! ว่าแต่ว่าไปๆมาๆพอสังเกตดีๆแล้วคุณก็คล้ายสุดที่รักของดิฉันอยู่หลายส่วนเลยแหะ เหมือนกว่าท่านพี่เขยมิคาเอลเสียอีก”




ก็พี่น้องพ่อแม่เดียวกันนี่




ลูซินโคลว์คิดกับตัวเองในใจขณะที่มองเด็กหญิงบ้าบอตรงหน้าเขาเอง




นัยน์ตาสีม่วงหรี่ลงเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยต่อ “อย่าบอกนะว่าโตขึ้นสุดที่รักจะหน้าตาหล่อแบบคุณ ไม่น้า! อย่างนี้ถ้าดิฉันออกไปทำงานแล้วสุดที่รักอยู่ที่บ้านก็ต้องมีโอกาสโดนสาวในเมืองแอ้มน่ะสิ มาดอนน่าไม่ย๊อมมม”




เหมือนบทบาทมันสลับกันแปลกๆ ผู้หญิงทำงาน ผู้ชายเฝ้าบ้านเนี่ยนะ?




“เขาโตขึ้นมาหน้าตาไม่เหมือนฉันหรอก” ชายหนุ่มเอ่ยออกไปอย่างเบื่อหน่าย




“นั่นสินะ ก็พวกคุณไม่ใช่พี่น้องกันเสียหน่อย อีกอย่างสุดที่รักยังเด็กไม่แน่ว่าโตขึ้นมาอาจจะหน้าตาจืด...”




“อย่างน้อยตอนเด็กฉันไม่หน้าตากระเดียดไปทางสวยแบบนั้น”




“หมายความว่าในอนาคตฉันต้องรับมือกับผู้ชายด้วยสินะคะ” เด็กเริ้มหน้าเบ้ “ชิ ทำไมที่รักของฉันถึงหน้าตาดีแบบนี้นะ มาดอนน่าเหนื่อยใจ ตอนนี้ก็ต้องมานั่งตบกับโอดีสซีอุสที่ชอบทำตัวติดกับสุดที่รัก! ชิ อนาคตข้างหน้าดิฉันไม่ต้องหัวฟูเพราะว่าราชาปีศาจมาหลงรักที่รักของดิฉันเลยหรอคะ”




อันที่จริงตอนนี้ก็มีราชาคนหนึ่งมายุ่งกับบรีเอลเหมือนกันนะ




ราชาแห่งโลกมืดน่ะ...





“...หมอนั่นโตขึ้นอาจจะหล่อสวยก็ได้นะ”




“ขอหล่ออย่างเดียวไม่ได้หรอคะ อย่างน้อยหล่ออย่างเดียวรับมือแค่ผู้หญิง ชะนีน่ะไม่น่ากลัวหรอก! แต่ไอ้คำว่าสวยที่ตามมาดิฉันต้องรับมือกับผู้ชายด้วยเลยนะคะ!!” เด็กหญิงเริ่มบ่นออกมา




“ถ้าเหนื่อยขนาดนั้น งั้นก็ไปหาคู่หมั้นคนอื่นสิ”




คู่หมั้นน้องชายแบบนี้...เขาก็กลัวหลานออกมาไม่ปกติเหมือนกัน...




“ไม่เอา!!! เด็กหญิงรีบค้าน “ถ้าไม่ใช่สุดที่รักบรีเอลดิฉันไม่เอาเด็ดขาดค่ะ อะฮ้า!! ที่พูดเนี่ยต้องการเป็นมือที่สามแย่งชิงบรีเอลไปจากดิฉันสินะคะ เหอะ อย่าหวังเสียให้ยากไม่ว่าจะผ่านมากี่ปีความรักที่ดิฉันมีต่อบรีเอลก็ไม่เคยจางหายไปไหนหรอกค๊า!!




เคยมีคนบอกไหมว่าน่าจะไปแต่งนิยายนะ





ระดับการเรียบเรียงความคิดในสมองน่ากลัวมาก...





ชายหนุ่มมองเด็กหญิงตรงหน้าอย่างระเหี่ยใจก่อนจะยืดกายเต็มความสูง นัยนืตาสีทองหรี่ลงเล็กน้อยก่อนที่มือว่างเปล่าจะปรากฏอาวุธประจำกายของตัวเอง ส่วนเด็กหญิงนั้นก็ค่อยๆลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ สะบัดหัวไปมาเล็กน้อย นัยน์ตาสีม่วงสดใสนั้นมองชายหนุ่มข้างกาย





“คุณรู้สึกด้วยหรอคะ? ทั้งๆที่อยู่ไกลถึงเพียงนี้คุณรู้สึกด้วยหรอคะ?”




คำพูดที่แปลกประหลาด...แต่กับสถานการณ์อย่างนี้หากว่าไม่ แข็งแกร่งพอก็ไม่มีทางเข้าใจ




“เธอรู้?” เขาเอ่ยออกมาอย่างแปลกใจก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อเห็นเด็กหญิงพยักหน้าเบาๆ




“ปีศาจ...” มือตวัดออกไปเบื้องหน้าก่อนที่จะปรากฏปืนกระบอกสีทองสวยในมือของเด็กหญิง “เยอะมาก...”




ไม่ธรรมดา...




นัยน์ตาสีทองหรี่ลงเล็กน้อย




มิคาเอลหาของไม่ธรรมดาให้อยู่ข้างกายน้องชายของเขาเลยหรอ...





จะเพื่อปกป้องจากการแย่งชิงนัยน์ตาสองสี




หรือ...ปกป้องจากเขากันแน่นะ





“แอร๊ยยย ปีศาจเยอะแบบนี้ที่รักกำลังมีภัยมาดอนน่ายอมไม่ได้ อยากเป็นนก มาดอนน่าอยากบินนนน”




...แต่จะดีมากถ้านิสัยไม่เป็นแบบนี้




เด็กหญิงเบ้หน้าลงก่อนที่จะบ่นงึมงำออกมา “ดิฉันจะไปเป่าพวกมันให้หมดก่อนที่มันจะไปเข้าใกล้สุดที่รักของดิฉัน ถ้าสุดที่รักของดิฉันเป็นอันตรายขึ้นมา...ฉันจะบุกไปแดนปีศาจ ทุบประตูด่าราชาปีศาจ จะตั้งม็อบ จะประท้วงว่าเอาชีวิตสุดที่รักของดิฉันคืนมา!!




“...แค่ปืนเป่ามันทีเดียวไม่หมดหรอก...” ชายหนุ่มเอ่ยออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม “...เล่นมาเป็นพันตัวแบบนี้...”




นัยน์ตาสีม่วงคล้ายแปลกใจก่อนท้ายเสียงจะเริ่มเครียด





“มากขนาดนั้นเชียว?”




“ใช่...” นัยน์ตาสีทองหลับตาลงเล็กน้อยก่อนที่มือนั้นจะสัมผัสเบาๆที่อัญมณีสีแดงสดน่าหวาดหวั่นนั่นเพียงครู่เดียวและลืมตาขึ้นมาใหม่




“ณ จุดศูนย์กลางของป่า พลังความมืดเข้มข้นมาก...”





“พลังความมืด...คุณมองเห็นระดับนั้น ไม่สิ เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน พลังความมืดที่เข้มข้นนั้นมันเข้มข้นขนาดไหนกันคะ...ระดับปีศาจล่ะบิชอป ม้า ควีน...”





ราชอาณาจักรของดินแดนมนุษย์นั้นแบ่งปีศาจออกมาเป็นระดับแบบระบบหมากรุก โดยวัดกันที่ระดับพลังความมืดของปีศาจแต่ละคน โดยปีศาจที่มีระดับต่ำสุดนั้นคือเป็นพวกที่มีพละกำลังสูงเพียงอย่างเดียวแต่ไร้เวทมนตร์เราให้คำจำกัดของปีศาจระดับนี้ว่าเบี้ย





พวกที่มีพลังเวทสายมืดขึ้นมีหน่อยระดับหนึ่งนั้นคือบิชอป





หากว่ามีระดับสติปัญญาจะถูกเรียกขานว่ารูค




แต่ถ้ามีทั้งสามอย่างนั้นจะถูกจัดอันดับเป็นม้า




ส่วนควีนนั้นใช้เฉพาะราชวงศ์เท่านั้น




สุดท้าย...คิง สำหรับราชาปีศาจเพียงผู้เดียว





นัยน์ตาสีทองมองเด็กหญิงตรงหน้าครุ่นคิด...เด็กคนนี้ดูท่าทางจะรู้รายละเอียดมากเกินกว่าเด็กทั่วไปจะรู้จริงๆ...แถมเรื่องที่รู้ยังเป็นอะไรที่ผู้หญิงไม่น่าจะรู้กันด้วยนี่สิ




ยิ่งมองยิ่งพาลให้นึกถึงควีเนเลียขึ้นมาหน่อยๆ...





“...ระดับพลังแห่งความมืดนั่นน่ะ...” รอยยิ้มกระตุกขึ้นมาที่มุมปากของมือสังหาร “คุ้นเคยเสียจนน่าขนลุกเลยแหละ ระดับหลังปีศาจของไอ้หมอนั่นน่ะ...






ระดับคิง...ราชาปีศาจมาเยือนเองเลยแหะ~





**********************************************************

มาแล้วท่านราชาปีศาจ!! ในที่สุดหมอนี่ก็โผล่หัวออกมาแล้วนะคะ!
ไม่รู้ว่าหลายๆคนยังจะจำเรื่อง "เจ้าชายปราบราชาปีศาจ ช่วยเจ้าหญิง" ได้หรือเปล่า
แต่ตอนนี้เรื่องที่ได้เข้าสู่เนื้อเรื่องหลักแล้วนะคะ!!

ฮา มาดูกันดีกว่าว่างานนี้ ใครจะช่วยใคร มันจะป่วน บัดซบ (?) เลวร้ายแค่ไหน!
โปรดติดตามในตอนต่อไป!!



Linea-Lucifer





***********************************************************


ตอนนี้ลูซมีโปรเจคเขียนเรื่องใหม่อีกแล้วแหละค่ะ!!

(แว่วเสียงดองนิยาย??)

เนื่องจากหลังจากที่เขียนนิยาย เหล่าลูกๆตัวเอกที่น่ารักมันเริ่มเผยสันดาน แค่กๆ หมายถึงนิสัยไปทางสายมาร

(เฟียร์ภาค 2 นี่ร้ายลึก ส่วนบรีเอล...มันเริ่มเผยความเลวทีละนิด)

เลยอยากจะแต่งเรื่องใหม่แหละค่ะ !!

.

.

.

เขาเป็นคนดี...คนดีที่เก็บกด

เขามีชีวิตที่รันทดยิ่งกว่าซิลเดอเรลล่า!

อย่างน้อยซิลเดอเรลล่ายังมีเจ้าชาย

แต่เขา...ไม่มี๊!!

ชีวิตจริงไม่มีนางฟ้า ไม่มีพี่เลี้ยงใจร้าย

มีแต่นางมารกับพี่ชาย (แท้ๆ) ใจร้าย

ไม่มีรองเท้าแก้ว

มีแต่รองเท้าแตะ

ถ้าเขาเจอเจ้าชาย (ที่เป็นผู้หญิง) เมื่อไหร่ เขาคงขว้างรองเท้าแตะใส่หน้า กรีดร้องบอกว่า

“มารับฉันทีสิเว้ยยย!!

 “ลาซเซนเคียร์ ซาโลเฟียร์”

ขอสาบาน! แค้นนี้ต้องชำระ เขาสาบาน!!

ซักวัน...ซักวัน...ซัก 70 ปีเมื่อพี่ชายเขาตาย

เขาจะไปด่าต่อหน้า (หลุมศพ) พี่ชายของเขาเอง!!








บันทึกลับจากฟากฟ้า ของผู้ติดตามธรรมดา (จริงๆนะ)!!

คุณเชื่อไหม...เรื่องนี้มันแค่เรื่องเบาสมองที่ไม่มีอะไรแอบแฝงอยู่เลยน่ะ!!

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

3,390 ความคิดเห็น

  1. #3089 rorony (@ricotta) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2556 / 20:23
    คห. 1433 จินตนาการบรรเจิดมากค่ะ (แอร๊ยตามมาดอนน่า)
    #3089
    0
  2. #2726 Canaries (@kideri) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กันยายน 2555 / 17:02
    ถีบพี่ชายลงเหว? 55555+
    #2726
    0
  3. #2329 heaven kung (@--theheaven--) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 12:43
    เรื่องอะไรอ่ะ ตอนท้ายน่ะ
    #2329
    0
  4. #2233 _kami_ (@kami125) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 09:42
    คาดว่าจะมีการลักเด็กในตอนหน้า=.,=
    #2233
    0
  5. #2116 ✖ L o √ e ღ Ohm ✖ (@iluvfran) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 17:00

    เหนด้วยกับคห 1433 =..=

    #2116
    0
  6. #1547 II Pierrot Demy II (@black-fantasy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 20:37
    เห็นด้วยกับคห.1433
    มันชวนคิดนะ......……(' ')
    #1547
    0
  7. #1433 la~la~* (@lovelyeye) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 13:01
     ไม่ใช่ว่าราชาปีศาจหลงรักบรีเอลใช่มั้ย?

    เลยยกขบวนขันหมาก(?)มาสู่ขอ
    #1433
    0
  8. #1412 Masgis Fartiras (@magis) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2554 / 21:42
     ชอบชื่อตอนมาก
    มาดอลน่า น่ากลัวนะเนี่ย -0-

    ไรเตอร์แต่งเก่งสวดๆ
    #1412
    0
  9. #1361 s.tiger (@jennyblue) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2554 / 01:34
    มาดอน่ามีสาระกว่าที่คิด
    #1361
    0
  10. #1261 woozyyy (@woozyyy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2554 / 02:16
     รู้สึกว่าบรีเอลมันน่ากลัวมากเลยอ่ะ
    #1261
    0
  11. วันที่ 4 พฤศจิกายน 2554 / 10:51
    บรีเอลเลวมากค่ะ คุณเมิงทำกับพี่ชายได้.. แต่เรื่องคู่หมั้นนี่ช่างมันเหอะ ตายๆไปก็ดี(!?)
    ในที่สุดก็เข้าเรื่องหลักแล้วสินะ(ปาดน้ำตา)
    เรื่องใหม่น่าอ่านมาก แต่อย่าดองเรื่องนี้นะค้าาา
    #1141
    0
  12. #1122 llamll (@llamll) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2554 / 11:32
     เจ้าหญิงบริเอลจัง
    #1122
    0
  13. #939 NeniN (@ketkarn123) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2554 / 23:47
    ราชาปีศาจต้องมาลักบรีเอลแหงมเลย
    #939
    0
  14. #924 ท่านapollo (@apollo89541) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 12:53
    เจ้าหญิง...บริเอลเหรอ
    #924
    0
  15. #901 ~+*MiNd_Za*+~ (@ploymind) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2554 / 21:54
    เจ้าหญิงหมายถึงบรีเอล=____=?

    ถ้างั้นฉันขอเป็นเจ้าชายจะได้อยู่กับบรีเอลตลอดไป อุคิๆ
    #901
    0
  16. #828 หลินเฮ้ย (@pandamai) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2554 / 12:14
    ราชาปีศาจจะมาเเดินเล่น
    แต่ความจริงจะแอบมาลักพาตัวบรีเอลป่ะเนี่ย?!?!!
    #828
    0
  17. #726 ศาลส้ม (@ramon14) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2554 / 20:23
    โอ้ว เล่นราชาปีศาจเลยแฮะ

    จะเป็นคนเเบบไหนเนี่ย

    ปูเสื่อรออ่าน
    #726
    0
  18. วันที่ 27 สิงหาคม 2554 / 20:10
    เอิ่ม เจ้าหญิงที่ว่าคงไม่ใช่บริเอลหรอกใช่มั้ยอ่ะไรต์ แล้วคุณราชาปีศาจก็คงไม่ดันไปหลงรักบริเอลจริงอย่างที่มาดอนน่าพูดหรอกมั้ง

    นิยายเรื่องนี้คงไม่รั่ว่ไหลขนาดนั้นเลยใช่มั้ยคะ มาดอนน่าคงไม่ไปตั้งด่านประท้วงจริงๆ ใช่มั้ยคะ

    ใช่มั้ยคะไรต์
    #681
    0
  19. #671 Linea-Lucifer (@linea-lucifer) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2554 / 10:27
    เย็นนี้อัพ (ชื่อตอน) นะเออ!
    #671
    0
  20. #670 TONNAM' (@tonnamro) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2554 / 20:17

    มาดอนน่าเท่มากเลยฮ่ะ  คุณพี่ก็เท่มากเลยคะ ระดับเทพ
    ราชาปีศาจ เปิดเผยตัวตนแล้วสินะ จะหล่อมั้ยนะ*O* //โดนไรเตอร์ตบ
    สารภาพว่าลืมเนื้อเรื่องหลักไปแล้ว ๕๕๕

    ตอนพิเศษเฮียมิค อยากอ่านจังเลยคะ ดูจะเป็นสาระหลักของเรื่องรึเปล่านะ 'v'
    ปล. เปลี่ยนธีมแล้ว สวยมากเลยคะ สว่างๆดี ดูคนละอารมณ์กับธีมเก่าเลยแฮะ ๕๕



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 26 สิงหาคม 2554 / 20:18
    #670
    0
  21. #667 Linea-Lucifer (@linea-lucifer) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2554 / 18:57
    หนูไม่รู้ ฮา~
    ตอนต่อไปขอคั่นด้วยตอนพิเศษของเฮียมิคนะคะ!
    #667
    0
  22. #666 karmdodcom (@karmdodcom) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2554 / 22:24
    เจ้าหญิงนี่คือบรีเอล?= = 
    #666
    0
  23. วันที่ 25 สิงหาคม 2554 / 21:07
    มาดอนน่าซ่อนคม~
    เอ่อ อืมหวังว่าคอนเซ็ปของเรื่องที่ว่าช่วยเจ้าหญิงนี่ ตัวเจ้าหญิงคงไม่ใช่บรีเอลหรอกนะ =O=;
    #665
    0
  24. #664 Linea-Lucifer (@linea-lucifer) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2554 / 20:04
    มาดอนน่าเค้าน่ารักเนอะ อุฮิ~!
    #664
    0
  25. #663 ♫ Aurora_chan ♬ (@salinya) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2554 / 19:48
    เค้าชอบมาดอนน่า

    ผู้หญิงอีกคนที่ชอบนอกจากราฟาแอล 555
    #663
    0