The fairy tale ※ อลวน...เทพนิยายพันธุ์พิลึก!!

ตอนที่ 21 : ※ 15 ※ From Your Heart แด่สีสันของท้องฟ้าในหัวใจ (รัก ขอบคุณ ขอโทษ...เกลียด) 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3018
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    6 ก.พ. 55





.

MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com



.



.




ยินดีที่ได้รู้จักนะ

ฉันหรอ? ฉันเป็นพี่ชายของนายยังไงล่ะ!


ไม่เชื่อหรอ? ฉันกับนายเราหน้าตาเหมือนกันจะตายไป!


แต่รู้อะไรไหม


ถึงแม้ว่านายจะเป็นน้องชายของฉัน


แต่ฉันน่ะ...












 

 

“ฉันโทรไปจัดการเรียบร้อย อีกเดี๋ยวหน่วยค้นหาก็คงมา...”




“ผมไม่รออะไรทั้งนั้น! คุณสั่งให้ไอ้พวกนี้ปล่อยผมเดี๋ยวนี้นะ! ผมจะไปหาบรีเอล!!



เสียงตะโกนของโอดีสซีอุสดังขึ้นขณะที่กำลังดิ้นไปมาเมื่อตอนนี้ถูกรุ่นพี่ที่มีอายุและส่วนสูงมากกว่านั้นล็อคขาล็อคแขนเอาไว้ตามคำสั่งของเจ้าชายที่เหลือบนัยน์ตาสีแดงมามองอย่างเบื่อหน่ายป่นรำคาญเล็กน้อยกับท่าทางของเพื่อนตรงหน้า



“ท่านโครวิส...”



“ถ้ามันดิ้นมากนักจะตบ ต่อยให้มันสลบก็ได้”


“แต่ว่าเขาเป็น...”


“ถ้าไม่อยากทำก็ล็อคมันให้อยู่แล้วอย่าพูดมาก น่ารำคาญ”



เจ้าชายเอ่ยออกมาก่อนที่มือนั้นจะวางโทรศัพท์ของโรงแรมลง หันไปมองไอ้หมาบ้าตัวหนึ่งที่ตอนนี้ไม่สวมแว่นแล้วเพราะมันดิ้นไปมาจนแว่นตกไปไหนแล้วก็ไม่อาจทราบได้ แววตาคมๆดุๆที่ตอนนี้เพียงแค่สบกับใครอีกฝ่ายเป็นจำต้องหลบเลี่ยงอย่างรวดเร็วนั้นปรากฏให้เห็น



ยังไม่รวมแววตาโกรธหงุดหงิดที่ยิ่งทวีความดุดร้ายของดวงตาคู่นั้นอีกนะ


“ตอนนี้โรงแรมก็ส่งหน่วยค้นหาไปแล้วอีกไม่นานก็เจอบรีเอล” โครวิสเอ่ยออกมาอย่างรำคาญก่อนที่นัยน์ตาสีแดงนั้นจะตวัดไปมองท่านหญิงราฟาแอลที่ตอนนี้กำลังร้องไห้และดิ้นไปมาเมื่อโดนรุ่นพี่สาวล็อคตัวอยู่ “แล้วคุณก็เลิกร้องไห้ด้วยครับ เสียงของคุณกับโอดีสซีอุสมารวมกันแล้วหนวกหูมากเลยนะครับ”



และเขาก็ไม่ได้อารมณ์ดีมากพอที่จะมานั่งฟังเสียงที่ว่าด้วย




“งั้นก็ปล่อยฉันสิคะ!! ฮึก...ฮึก...ปละ ปล่อยฉัน...ไปหาน้องชายของฉันเถอะค่ะ” ท่านหญิงกรีดร้องออกมาอย่างแผ่วเบาพร้อมน้ำตา “ดะ...ได้โปรด ถะ เถอะค่ะ...”



“ขอปฏิเสธครับ” เจ้าชายเอ่ยออกมาเสียงเรียบ “ผมไม่อยากเพิ่มภาระเท่าไหร่หรอกนะครับ ออกไปแล้วพวกคุณจะทำอะไรกันได้ครับ? นอกจากสร้างปัญหาให้มากขึ้นเสียเปล่าๆ ตอนนี้ ท่านชายอาโดนิสหายไปคนหนึ่งแล้ว ผมว่ามันคงไม่ดีเท่าไหร่หรอกที่จะมีรายการคนหายเพิ่ม...”



และดีเท่าไหร่แล้วที่พวกเขายังไม่ตาย...



เอ่ยกับตัวเองในใจทว่าไม่เลือกที่จะเอ่ยเป็นคำพูดออกมา มองไปยังโอดีสซีอุสที่ตอนนี้กำลังดิ้นไปมาปากก็ด่าทอเสียจนน่ารำคาญ ไปอีกข้างก็ราฟาแอลที่ตอนนี้ทั้งร้องไห้ ขอร้องและด่าทอสารพัดเสียจนน่าหงุดหงิด



และที่แน่ๆเขาไม่ใช่คนที่มีความอดทนสูงสักเท่าไหร่หรอกนะ



“โครวิส...สั่งให้นายปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ อย่าหาว่าฉันไม่เตือน!!” ท่านชายแห่งนาร์ซีซัสขู่ออกมานั่นทำให้เจ้าชายกระตุกรอยยิ้มนิดๆ




“แล้วคุณจะทำอะไรได้ครับ? เอาไว้ออกมาจากการจับกุมได้เมื่อไหร่ค่อยพูดไม่ดีกว่าหรือไงกัน?” เย้ยๆอีกฝ่ายไปพลาง ก่อนจะฉีกยิ้มนิดๆอย่างดูถูกดูแคลนแบบที่ตัวเองถนัดนั่นทำให้อารมณ์ของเด็กชายผมทองเพิ่มขึ้นสูงปรี๊ดอย่างรวดเร็ว




“ไอ้เวร!! ปล่อยฉันไปเดี๋ยวนี้นะ ฉันจะไปช่วยบรีเอล...ฉันจะไปช่วยเขา...ฉันน่ะเป็นอัศวินของเขานะ...”




เขาคือคนที่ฉันสาบานว่าจะต้องปกป้อง...จะต้องปกป้องให้ได้...




จะไม่ยอมเสียไปเด็ดขาดเหมือนครั้งนั้น...



เมื่อสองปีก่อนนั่น




ฉันไม่อยากเสียเขาไปอีกแล้ว...




“...”




“อัศวินที่ปกป้องเจ้านายของตัวเองไม่ได้ก็ไม่สมควรที่จะมีชีวิตอยู่แล้วถูกเรียกว่าอัศวิน! บรีเอลคือคนที่ฉันถวายคำสาบานเอาไว้แล้วว่าจะต้องปกป้องเขาให้ได้! เพราะงั้น...ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เจ้าชายรัชทายาทอันดับ 2 โครวิส ลา เบลดิซิโอเน เซเฟอุส!!” เอ่ยออกมาอย่างหนักแน่นไม่ไหวตึง นัยน์ตาสีฟ้าที่ราวกับท้องฟ้านั้นมั่นคงราวกับเป็นการตอกย้ำในวาจาของตัวเอง





รอยยิ้มแย้มออกมากว้างมากขึ้นจากเจ้าชายรัชทายาทอันดับสองขณะที่มองไปยัง เพื่อนตรงหน้า




“ถ้างั้นก็ตายไปซะสิ...”




“...”





“ปกป้องเขาไม่ได้ไม่ใช่หรือไง? ก็ฆ่าตัวตายไปซะสิ จะอยู่ทำไมให้รกโลกกัน?”




“...”




“รู้อะไรไหม ฉันน่ะเกลียดพวกคนดีและคนโง่ที่สุด” กดเสียงต่ำก่อนจะยกยิ้มอย่างดูแคลนคนตรงหน้า “และดีใจด้วย! พวกนายสองคนในตอนนี้ดันกลายเป็นคนประเภทที่ฉันเกลียดอยู่พอดีเลยแหละ!!




“...”





“ราฟาแอลที่กำลังพร่ำบอกว่าอยากจะช่วยน้องของตัวเอง” มุมปากกระตุกเล็กน้อยราวกับขำขันเสียเต็มประดา “ถามจริงในตอนนั้นเธอทำอะไรได้? ใช้เวทโจมตีทีเร็กซ์หรือไงกัน? ก็ไม่...ทำอะไรก็ไม่ได้แถมยังมีหน้ามาเรียกร้องอยากจะออกไปข้างนอก ไม่ทราบว่าอยากไปตายหรือไงกันนะ?”





“ฮึก!” ท่านหญิงเม้มปากแน่นอย่างรวดเร็ว




“อย่ามาว่าราฟาแอลเด็ดขาด โครวิสต่อให้นายเป็นเจ้าชายฉันก็กล้าพอที่จะชกนายเหมือนกัน...” นัยน์ตาสีฟ้าของลูกชายนั้นฉายประกายดุเอาเรื่องทว่าเจ้าชายเพียงเหยียดยิ้ม




“ไม่ต้องห่วงโอดีสซีอุส เสร็จจากราฟาแอลนายเป็นคนต่อไปอยู่แล้วแหละ” ว่าพลางโคลงหัวเล็กน้อย “แล้วก็นะราฟาแอล...เธอน่ะบอกว่าเป็นห่วงน้อง เป็นห่วงน้องอยู่นั่นล่ะ น่ารำคาญชะมัดเลยรู้หรือเปล่า?”





“...”




“หึ...บอกว่าจะออกไปตามน้องแล้วเคยนึกหรือเปล่าว่าถ้าตัวเองหายขึ้นมาจะเป็นยังไง บาดเจ็บขึ้นมาจะเป็นไงหรือถ้าร้ายกว่านั้น....ตายขึ้นมาจะเป็นยังไง?”





“ดิฉันไม่กลัว!!” ท่านหญิงร้องออกมาอย่างรวดเร็วพร้อมกับน้ำตา นัยน์ตาสีทองนั่นเป็นประกายมั่นคงราวกับคำพูดนั้นเอ่ยออกมาจากหัวใจของเธอเอง “ดิฉันไม่กลัว! ขอเพียงช่วยน้องชายของฉันได้! ต่อให้ต้องเสียอะไรดิฉันก็ยอม...กระทั่งชีวิต...ดิฉัน...”




เพี๊ยะ!!!!!




ใบหน้าของท่านหญิงหันไปตามแรงตบของฝ่ามือเจ้าชายอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางความตกใจของคนทั้งห้องที่มองอยู่ โอดีสซีอุสเบิกนัยน์ตากว้างเล็กน้อยทว่าเมื่อได้สตินั้นคำด่าสารพัดถูกชักออกมาอย่างรวดเร็ว





“แก!!!!!” แรงขัดขืนของโอดสซีอุสที่มากขึ้นทำให้พวกที่ล็อคอยู่เริ่มหน้าเสีย หันไปเรียกเพื่อนตัวเองให้มาช่วยกันล็อคเด็กชายต่อ ทว่านั่นก็ไม่ทำให้โอดีสซีอุสีความคิดที่จะหยุดดิ้นแต่อย่างใด “แกตบราฟาแอล!!! แกทำร้ายราฟาแอล!!!!!!!!





“หุบปาก!!!!!!!! เสียงของเจ้าชายที่ดังขึ้นมาอย่างไม่หยิ่งหย่อนกันนั้นทำเอาเด็กชายลูกชายแม่ทัพใหญ่ชะงัก “...รู้อะไรไหมถ้าเธอไม่ใช่ผู้หญิงป่านนี้ฉันมั่นใจว่ามันจะไม่หยุดอยู่ที่ตบอย่างแน่นอนราฟาแอล...”




“...”




“ยอมตายเพื่อบรีเอลอย่างนั้นหรอ? ใช่! เธอบอกว่ายอมตายได้เพื่อบรีเอลแล้วพี่เธอล่ะ เธอเอาดยุคมิคาเอลไปไว้ไหนกัน! เธอบอกยอมตายเพื่อบรีเอลโดยทิ้งดยุคมิคาเอลเอาไว้เบื้องหลังอย่างนั้นหรือไง!!” เจ้าชายตะโกน เขาตะโกนออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ “ดยุคมิคาเอล...ไม่สำคัญหรือไง?”




“มะ ไม่ใช่...ตะ แต่ ฮึก...” ท่านหญิงเม้มปากแน่นน้ำเสียงสั่นครือ “ตะ แต่จะให้ฉันปล่อยให้น้องชายตายไปต่อหน้าต่อตาหรือไงกัน! แบบนั้นมันไม่มีความรู้สึกไปแล้ว!! มันน่ารังเกียจเกินไปแล้ว!!!




“แล้วไง น่ารังเกียจแล้วไง เธอคิดว่ามีแค่เธอกับบรีเอลหรือไง คิดว่าคนที่เสียใจมีแค่นั้นหรือไงกัน!! พี่ชายเธอไม่มีหัวใจหรือไง!!




“ฮึก...ฮือ!!” น้ำตามากมายไหลรินออกมาผ่านนัยน์ตาสีทองของท่านหญิงจนเลอะใบหน้าไปหมด “ทำไมล่ะ ฉันผิดหรือไง!! ฉันผิดหรือไงกัน ฉันแค่ไม่อยากเสียใครไป!! ฉันผิดหรือไงกัน!! ฮือ



แรงดิ้นที่เคยมีมาหายไปหมด กระทั่งแรงยืนยังไม่มีสงผลให้ท่านหญิงนั้นทรุดตัวไปกับพื้น น้ำตาไหลนองมาจนต้องยกมือขึ้นมาปิด




 

“ต่อให้เป็นการกระทำที่น่ารังเกียจแค่ไหน...ก็ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปสิ...”

ครั้งหนึ่ง...นายเองก็เคยพูดกับฉันแบบนี้สินะ?

นายพูดพร้อมกับยิ้มออกมา

ทั้งๆที่นายเกลียดฉัน

...แต่ทำไม

นายถึงบอกให้ฉันมีชีวิตอยู่ล่ะ...

 




 

“ต่อไปก็ตานาย...” นัยน์ตาสีแดงนั้นเหลือบมองอัศวินที่ตอนนี้ผมเผ้ายุ่งเหยิงอย่างกับเพิ่งฟัดกับหมามา “โอดีสซีอุสผู้พร่ำบอกว่าจะปกป้องบรีเอลน้อย แถมเมื่อสองปีก่อนก็ดันถวายคำสาบานเป็นอัศวินของบรีเอลน้อย จนกว่าจะตายจะต้องปกป้องให้ได้ ว้าว น่าซึ้งใจเสียไม่มี” ว่าพลางขยับยิ้มทำหน้าปลาบปลื้มแบบเสแสร้งอย่างชัดเจนและจงใจจะบอกว่า ข้าปลาบปลื้มแบบหลอกๆจริงๆนะ




“อย่ามาล้อเลียน!!





คำพูดนั้นดูท่าจะไม่มีผลกับเจ้าชายแต่อย่างใด นัยน์ตาสีแดงนั้นปรายมามองอย่างเบื่อหน่ายก่อนจะไหวไหล่เล็กน้อยให้กับคนตรงหน้า




“เอาไว้คุณหลุดเมื่อไหร่ค่อยมาออกคำสั่งกับผมแล้วกันครับ” ว่าพลางยิ้ม “คุณน่ะสาบานไม่ใช่หรือไงว่าจะปกป้องบรีเอล ต่อให้ต้องตายก็จะปกป้อง เป็นอัศวินของบรีเอลไม่ใช่หรือไงกัน แล้วทำไมตอนนั้น...”




“...”




“คนที่คุณช่วยคือราฟาแอลไม่ใช่บรีเอลล่ะครับ”




“อึก!” คำพูดของคนตรงหน้าเหมือนกับปล่อยหมัดใส่เด็กชายที่เม้มปากแน่นก่อนจะเบือนหน้าไปทางอื่น ราวกับไม่มีข้อแก้ตัวใดๆทั้ง เจ้าชายมองก่อนจะฉีกยิ้มนิดๆ



“เพราะว่าในตอนนั้นคุณก็รู้สึกใช่ไหมล่ะ...”




“...”




“คุณน่ะรู้ว่ายังไงบรีเอลก็ไม่รอดแน่ๆ เลยรั้งฟาราแอลไม่ให้ไปช่วยบรีเอล เพราะไม่งั้นก็ตายเพิ่มเสียเปล่าๆ”




“มะ ไม่...ไม่ใช่นะ...”




“จริงๆแล้วคุณก็รู้สึกใช่ไหมล่ะว่าบรีเอลตอนนั้นเป็นตัวเปล่าประโยชน์น่ะเลยเลือกช่วยคนที่สามารถช่วยได้ดีกว่า...” ใบหน้าของเจ้าชายโน้มลงมาก่อนจะกระตุกยิ้มอย่างเย็นชา “การกระทำของคุณมันก็ถูกอยู่แล้วนี่เสียสละส่วนน้อยเพื่อส่วนรวมน่ะ”




“ไม่ใช่! ไม่ใช่นะ...ไม่...ไม่เด็ดขาด...” นัยน์ตาสีฟ้าสั่นไหวทว่าก็ยังเบือนออกไปไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับมาสบเลยแม้แต่น้อย




“แต่มันจะดีมากครับถ้าคุณไม่มาทำตัวโวยวายเอาตอนสุดท้ายน่ะนะ” มือขาวของเจ้าหยิบมือถืออกมาโยนเล่นและถอยห่างไปเพียงเล็กน้อย “พร่ำบอกว่าจะออกไปหาบรีเอลเพราะสาบานว่าจะปกป้องอยู่นั่นแหละ ทั้งๆที่ตอนนั้นคนที่คุณเลือกช่วยก็คือราฟาแอลมันทำให้ผมรู้อย่างหนึ่งเลยว่า...”




“...”




“คำสาบานของคุณมันเชื่อถือไม่ได้ไงล่ะครับ โอดีสซีอุส ลินคาโด นาร์ซีซัส”




“ไม่...ไม่...ไม่ใช่...”




“โชคดีจริงๆนะครับที่ผมไม่ได้มีอัศวินแบบคุณ หึ...”





เจ้าชายฉีกยิ้มนิดๆก่อนจะเดินจากไปทิ้งเพียงท่านชายท่านหญิงที่ตอนนี้กำลังหมดแรง ริมฝีปากของโอดีสซีอุสเม้มแน่นราวกับว่ากำลังสะกดกั้นอารมณ์อะไรบางอย่างเอาไว้...




และคลายออกมา...




อาจจะจริงอย่างที่โครวิสพูดก็เป็นได้...




แท้จริงแล้ว...





“ผมมัน...เชื่อถือไม่ได้จริงๆด้วยนั่นแหละครับบรีเอล...”





 

ท้องฟ้าในตอนนี้เป็นสีเทาหม่น

ต่อให้เป็นฟ้าใสฉันก็ยังคงมองเป็นสีเทาหม่น

หรือแม้แต่ตอนนี้ข้างๆฉันมีเธอ

ท้องฟ้าก็ยังสีหม่นอยู่ดี

เพราะในใจของฉัน...มันช่างน่ารังเกียจเหลือเกิน

ขอโทษนะ...ฉันไม่เหมาะกับความเชื่อใจของเธอเลย

 




อยากจะทำอะไรให้เธอมากกว่านี้

ตอบแทนความเชื่อใจของเธอ

แต่ว่า...

ฉันก็ยังเป็นเพียงคนขี้ขลาดที่ไม่กล้าแม้แต่จะกางแขนปกป้องเธอ




 

“ขอโทษครับ...ขอโทษครับ...ขอโทษครับ...บรีเอล...”




 

ถ้อยคำนี้เอ่ยซ้ำไปซ้ำมา หลายต่อหลายครั้ง

ไม่ว่าตอนนี้หรืออนาคตข้างหน้าฉันก็ยังต้องพร่ำมันอยู่ร่ำไป

ราวกับเป็นเครื่องย้ำเตือน...ว่าฉันยังไม่สามารถปกป้องเธอได้อยู่ดี

ถ้าฉันกล้าหาญได้แบบเธอมันคงดีสินะ?






.

.

.




ทุกครั้งที่เราพบกันนายมักจะยิ้มแล้วพูดเสมอว่า

“ยินดีที่ได้พบกันนะ”

ก่อนจะจากไปด้วยประโยคเดิมๆของนาย

ทั้งๆที่ฉันคือน้องชายของนาย

แต่ท้ายที่สุดเล้ว...

ฉันก็ไม่สามารถเข้าใจนายเลย

พี่ชายของฉัน








 

 

“งี่เง่าชะมัด...”




เจ้าชายเอ่ยออกมาอย่างหงุดหงิดก่อนจะถอนหายใจเสียงเบา ความรู้สึกในตอนนี้นั้นทั้งปวดหัวทั้งหงุดหงิดเคล้ากันไปเพราะรำคาญเพื่อนทั้งสองที่แม้ตอนนี้จะไม่พูดมาก แต่คนหนึ่งก็พร่ำร้องไห้ไปมา ส่วนอีกคนก็พร่ำขอโทษราวกับเสียสติอยู่ข้างนอก แถมประตูห้องนอนที่นี่ก็ดันไม่สามารถกันเสียงที่ว่าได้เสียด้วยสิ



แถมตอนนี้เขา...ง่วงนอน....มาก!



ตอนนี้ท้องฟ้าที่เคยเป็นสีมืดสนิทและเต็มไปด้วยดวงดาวนั้นกลายมาเป็นสีส้มชมพูคาดแถบน้ำเงินของการเริ่มต้นเช้าวันใหม่ เป็นการบอกกลายๆเลยว่าพวกเขานั้นยังไม่ได้นอนเลยแม้แต่น้อย



แต่...นัยน์ตาสีแดงนั้นเลื่อนไปมองยังท้องฟ้าที่เริ่มต้นของเช้าวันใหม่...ท้องฟ้าแบบนี้ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงใครบางคน...


มันจะเกี่ยวกับนายหรือเปล่านะ?


“พูดจาดโหดร้ายแบบนั้นกับเพื่อนระวังเพื่อนจะเกลียดเอานะโครวิส”


เสียง...ที่แผ่วเบา


เหมือนตัวนายที่จะหายไปได้ทุกวินาที...


นัยน์ตาสีแดงนั้นเหลือบไปมองเจ้าของเสียงที่ตอนนี้กำลังนั่งอยู่บนเตียงของเขาเองพร้อมรอยยิ้มอ่อนจางบนใบหน้า ท่าทางของเจ้าชายรัชทายาทอันดับสองจะไม่มีท่าทีตกใจเลยแม้แต่น้อยกับการปรากฏตัวอย่างไร้ที่มาที่ไปของชายผู้นี้...



เจ้าชายรัชทายาทอันดับ 1 ไททานอส...



ชายที่มีใบหน้าคล้ายคลึงกับเขาทว่าดูคมกว่าอาจจะเพราะอายุที่มากกว่าก็เป็นได้นั้นทอดดวงตาสีเดียวกันมามอง ก่อนจะยิ้มเล็กน้อยอย่างอ่อนจาง พร้อมกับประโยคเดิมๆที่มักจะเอ่ยออกมาเสมอๆทุกครั้งที่ได้พบหน้ากัน...



“ยินดีที่ได้พบกันนะ”



มันเป็นเช่นนี้ทุกครั้งไป...



เด็กชายมองพี่ชายของตนด้วยใบหน้าเย็นชาปราศจากรอยยิ้มที่มักจะมีอยู่ทุกที ฝ่ายไททานอสนั้นเพียงยิ้มออกมาเล็กน้อยไม่เลือกเอ่ยอะไรออกมาเช่นเดียวกัน ความเงียบสงบนั้นดำเนินอยู่เพียงครู่หนึ่งก่อนที่ปากของเด็กชายจะเอ่ยออกมาอย่างช้าๆ



“...เรื่องนี้เกี่ยวกับนายหรือเปล่าไททานอส”


เรื่องที่บรีเอลหายตัวไปและเรื่องทีเร็กซ์นั่น...


อีกฝ่ายเพียงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยราวกับรู้ความหมายของคำพูดผู้เป็นน้องชาย ก่อนจะชักสีหน้ายุ่งๆเล็กน้อยกรอกตาไปมาราวกับคิดไม่ตกและเอ่ยเสียงเบา “ก็...ไม่เชิง...ไม่สิ อันที่จริงก็เกี่ยว”


โครวิสมองท่าทีของพี่ชายก่อนจะเบือนสายตาไปมองยังท้องฟ้าต่อ...



ตั้งแต่จำความได้นั้นเขาไม่เคยเรียกคนตรงหน้าว่า พี่เลยแม้แต่น้อย และดูเหมือนอีกฝ่ายเองก็ไม่ได้คิดมากเช่นเดียวกันกับท่าทางที่ไร้ซึ่งความเคารพของเขาทั้งๆที่คนตรงหน้าเป็นเจ้าชายรัชทายาทอันดับหนึ่ง ส่วนเขานั้นเป็นอันดับสอง...



ทว่าไททานอสเป็นเพียงเจ้าชายรัชทายาทอันดับหนึ่งเพียงในนามเท่านั้น...


ไททานอสร่างกายอ่อนแอ กระทั่งใช้ดาบยังไม่สามารถทำได้เลยด้วยซ้ำ บางทีเขาควรจะตายไปตั้งนาน ทว่าหลังๆมานี่สุขภาพของไททานอสเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆอย่างไร้สาเหตุ ทว่าสุขภาพที่ว่านั่นอาจจะทำให้มีชีวิตอยู่ต่อไปเท่านั้น จะให้เหาะเหินฝืนสังขารใช้เวทมนตร์หรือว่าใช้ดาบก็คงไม่ไหว...


เพราะงั้นไททานอสยังคงเป็นเจ้าชายเพียงในนามต่อไป...




“เกี่ยวกับเพื่อนของนาย?” เขาเอ่ยไททานอสยิ้มก่อนจะผงกหัวเป็นเชิงว่าใช่



โครวิสรู้เรื่องที่ว่าไททานอสคบกับพวกมือสังหาร แม้จะไม่รู้ว่ามือสังหารที่ว่านั่นเก่งมากแค่ไหนก็ตามที แต่เขาก็ไม่มีความคิดที่จะเปิดเผยความลับนี้ของคนตรงหน้าเท่าไหร่ ไม่ใช่เพราะใจดีหรืออะไรนั่นเพราะคนอย่างโครวิสไม่คิดว่ามันจะมีอยู่ในจิตใจของตัวเขา



ขอเพียงแค่ไททานอสกับเพื่อนมือสังหารที่ว่าไม่มายุ่งกับเขาก็เพียงพอที่เขาจะทำเป็นไม่สนใจเช่นเดียวกัน


ต่างคนต่างอยู่...ก็เท่านั้น


“แล้ว...บรีเอลปลอดภัยหรือเปล่า”



“ฉันไม่รู้” ชายหนุ่มเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าเป็นกังวลทว่าก็ไม่คิดจะอธิบายเพิ่มเติมอะไรให้กระจ่างเท่าไหร่นัก “แต่ฉันคิดว่าเขาน่าจะปลอดภัย...”



ลูซินโคลว์ไม่มีทางปล่อยให้น้องของตัวเองตายอย่างแน่นอน...


ทว่า...



“ระดับหนึ่ง...”



ถ้าปากของบรีเอลยังเป็นอย่างนั้นอยู่เขาก็ชักไม่มั่นใจในความปลอดภัยของบรีเอลที่อาจจะโดนสโตรกเกอร์ แค่กๆ พี่ชายกลับใจมาฆ่าน้องตัวเองทิ้งก็เป็นได้!



โครวิสมองใบหน้าของพี่ชายที่ตอนนี้กำลังยิ้มออกมาอย่างฝืดๆก่อนจะเบือนไปมองท้องฟ้าต่อ ทิ้งความเงียบเอาไว้จนคนเป็นพี่ชายโคลงหัวไปมาก่อนจะลุกขึ้นยืนและเอ่ยเสียงเบา



“ฉันไปก่อนนะ...”


“ทำไมนายถึงมาหาฉัน” เด็กชายเอ่ยออกมา “ถ้าเรื่องนี้เกี่ยวกับนายจริงๆ นายก็ไม่จำเป็นต้องมาหาฉันเพื่ออธิบายให้ฉันฟังก็ได้นี่ไททานอส”



เพราะฉันไม่คิดจะสนใจมันอยู่แล้ว...



ต่อให้คนที่ตายเป็น เพื่อนฉันก็ไม่สนใจ



นัยน์ตาสีแดงของชายหนุ่มมองน้องชายที่ยังคงมองท้องฟ้าวันใหม่นิ่งก่อนจะระบายยิ้มออกมาอย่างอ่อนจาง...ที่เขามักจะเห็นจนชินตาเสียจนเบื่อที่จะเห็นมัน...




“อย่าสำคัญตัวเองไปสิโครวิส”



“...”



“ที่ฉันมาบอกนายเพราะอย่างน้อยฉันคิดว่านายน่าจะจัดการท่านหญิงราฟาแอลกับท่านชายโอดีสซีอุสอยู่ขึ้นมาบ้าง แล้วก็...ทางอาโดนิสด้วย”



ท่านชายบรีเอลหายไป...อาโดนิสเองก็คงไม่อยู่เฉยเช่นกัน



จากความคิดของเขาไม่แน่ว่าดยุคมิคาเอลอาจจะมาจัดการลงภาคสนามเองและเริ่มปฏิบัติการถอนป่าอย่างไม่สนใจอะไรเลยก็ได้ด้วยซ้ำไป



ถ้าโชคร้ายมิคาเอลได้เจอกับลูซินโคลว์แล้วก็...



นั่นเป็นเรื่องที่เกินกว่าจะควบคุมได้




เพราะงั้น...โครวิสจึงเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับตอนนี้...



“แล้วคิดว่าฉันจะให้ความร่วมมือหรือไง”



“นายจะทำ...นายเกลียดเรื่องยุ่งยากน่ารำคาญเพราะงั้นนายจะทำ...”



เพราะนายเหมือนกับฉัน...เพียงแต่ต่างตรงที่นายสามารถเลือกได้



แต่ฉันไม่...ทางเลือกของฉันมันหายไปหมดแล้ว



ร่างกายที่อ่อนแอผลักดันให้ฉันสนเพียงวิธีการที่จะมีชีวิตอยู่เท่านั้น


เพราะงั้นแหละ...เพราะงั้นแหละ...


“ถึงแม้ว่านายจะเป็นน้องชายของฉัน”


“...”



“แต่ฉันน่ะ...เกลียดนายที่สุดเลยแหละ...โครวิส”


นายไม่น่าเกิดมาเลย


น้องชายของฉัน







 

ท้องฟ้าในตอนนี้เป็นสีส้มชมพูคาดด้วยสีน้ำเงิน

มันก้ำกึ่งระหว่างตอนกลางวันและกลางคืน

เหมือนนาย...

ฉันไม่รู้เลยว่านายคิดอะไรอยู่กันแน่

ทุกครั้งที่พบกันนายจะพูดว่า “ยินดีที่ได้พบกันนะ”

ก่อนจะจากไปด้วยประโยคว่า “ฉันเกลียดนายที่สุด”

พี่ชาย...พี่ชายของฉัน...

 






“ฉันเอง...ก็เกลียดนายมากเหมือนกันไททานอส”



 

อย่าให้ความเกลียดของฉันที่มีต่อนายมันมากกว่านี้เลยพี่ชาย

เพราะหากมันมากกว่านี้ กินพื้นที่ในหัวใจของฉันมากกว่านี้...

ฉันอาจจะเผลอฆ่านายสักวันก็เป็นได้

พี่ชายของฉัน

 



xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

สรุปสำหรับตอนนี้! (อยากให้อ่านนะ)


ตามชื่อตอนเลยนะคะ รัก ขอบคุณ ขอโทษ...เกลียด


3.ขอโทษ (โอดีสซีอุส)


                ในส่วนล่าสุดที่เพิ่งลงไปนั้นจะเป็นของโอดีสซีอุสค่ะ น้องโอเป็นคนน่าสงสารนะคะ ถ้าอ่านจากภาคอดีตมาจนภาคปัจจุบันนี้นั้นจะเห็นว่าน้องโอแกเหมือนจะปกป้องบรีเอลทว่าสุดท้ายก็ไม่สามารถช่วยได้เสียที นั่นทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดมากค่ะ


                กระทั่งตอนล่าสุดยิ่งมาโดนโครวิสพูดแทงใจดำนั้นยิ่งทำให้เขารู้สึกเกลียดตัวเองเข้าไปใหญ่ เพราะมันเป็นอย่างที่โครวิสพูดจริงๆ แม้จะสำคัญมากแค่ไหน แต่ในช่วงเวลาอย่างนั้นเราเลือกช่วยคนที่ช่วยได้ไม่ดีกว่าอย่างงั้นหรอ? ถึงแม้จะต้องมาเสียใจทีหลังก็ตามที



                แต่ก็ดีกว่าเสียคนสำคัญไปถึงสองคน



                เพราะโอดีสซีอุสคิดแบบนี้นั่นทำให้เขาช่วยผู้ที่สามารถช่วยได้ แล้วท้ายที่สุดก็ต้องมาเสียใจทีหลังนั่นทำให้โครวิสเกลียดนิสัยส่วนนี้ของโอดีสซีอุสมากค่ะ ว่าถ้าอย่างนั้นจะทำไปแต่แรกทำไมกัน


                ขอพูดเกี่ยวกับโครวิสสักนิดหนึ่งนะคะ หลายคนอาจจะคิดว่าการกระทำของโครวิสโหดร้ายมาก แต่ที่โครวิสพูดอย่างนี้ต้องยอมรับจริงๆว่าสำหรับเขาแล้วพวกบรีเอลไม่สามารถเรียกว่า “เพื่อน” ได้อย่างเต็มปาก ตลอดชีวิตของโครวิสเขาไม่คิดจะเชื่อใคร กระทั่งโตไปก็ไม่เชื่อใครอยู่ดี การที่เขามาอยู่กับบรีเอลนั้นเพราะคิดว่า “คงสนุกดี” ค่ะ



                แต่ก็เพราะว่าไม่มีความสัมพันธ์ใดๆนอกจากความสนุกนั่นแหละมุมมองของโครวิสเลยเป็นเหมือนกับบุคคลที่สาม คนกลางที่คล้ายไม่เกี่ยวข้องกับพวกเขาเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย คำพูดของโครวิสเลยสื่อออกมาแบบนั้นค่ะ


                ราฟาแอลยอมตายได้เพื่อน้องชายของตัวเองเพราะบรีเอลสละทุกอย่างมาให้เธอ


                นั่นเป็นการกระทำที่ดูน่าสรรเสริญ ยอมตายเพื่อน้องชายแต่ในสายตาโครวิสมันคือการกระทำโง่ๆของคนที่อยากตายค่ะ เพราะราฟาแอลเหมือนจะอยู่เพื่อบรีเอล โดยลืมมิคาเอลเอาไว้ข้างหลัง นิสัยส่วนนี้ของราฟาแอลนั้นโครวิสเกลียดมากค่ะ

 




4. เกลียด (โครวิส)

                ในที่สุดก็ได้เขียนความสัมพันธ์ของสองพี่น้องนี่อย่างจริงๆจังๆเสียทีนะ!

อย่างที่รู้ไปในช่วงตอนสวนสนุกว่าไททานอสไม่ชอบโครวิส แต่ยังไม่เคยได้เขียนการแสดงออกของไททานอส ในตอนนี้ได้เขียนแล้วนะคะว่าไททานอสบอกโครวิสตรงๆเลยว่าไม่ชอบ

สำหรับใครหลายคนที่คิดว่าทำไมตอนนี้เฮียไททานอสแกเท่จัง อยากจะบอกว่าอันนี้เป้นนิสัยจริงๆของไททานอสค่ะ เป็นคนร่างกายอ่อนแอ ให้บรรยากาศเหมือนกับว่าจะหายไปได้ตลอดเวลา ท่าทางดูสุขุมนุ่มลึก แต่เราไม่ค่อยเห็นเฮียแกมาดนี้หรอกเพราะส่วนใหญ่ที่ฉากไหนมีเฮียแก ฉากนั้นต้องมีลูซินโคลว์พาซวยไปด้วยน่ะนะ ฮา




ในที่สุดก็อัพแล้ววว ขออภัยที่หายไปนานเนื่องจากมัวแต่แต่งฟิคมากไปหน่อยเรื่องนี้เลยไม่ยอมลงสักที ฮา~!!

โดยรวมแล้วชอบตอนนี้นะ อย่างน้อยมันก็ทำให้เรื่องมีสาระขึ้น (หรือเปล่า?)

ตอนนี้หลายๆคนเริ่มรู้ความสัมพันธ์ของตัวละครแล้วนะคะ 'w'/ หวังส่าจะชอบความสัมพันธ์แบบบิดๆเบี้ยวๆนี่น๋อ

Linea-Lucifer

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

3,390 ความคิดเห็น

  1. #3361 DarkSaylai (@meloly) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 23:38
    โครวิสพูดถูกจริงๆ เพราะตอนที่แล้วเราเคืองโอดีสซีอุสมาก
    #3361
    0
  2. #3100 Revenge (@jamkoko22) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2556 / 19:29
    อ่านตอนนี้แล้วคิดว่า เรานิสัยเหมือนโครวิสเลยแหะ = = ;;; (หรือว่าฉันจะไม่เชื่อใจใครน่ะ) 
    #3100
    0
  3. #2670 t_g_k (@rasberry-kwa) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2555 / 18:53
    ในมุมมองของเรานะไม่รู้สิ...เราว่าโครวิสสโหดร้าย...
    ในเมื่อโครวิสไม่คิดว่าพวกบีเอลเป็นเพื่อนก็จะเสียใจได้เท่ากับราฟาแอลกับโอดีสซีอุสอยู่แล้ว
    แต่...ที่โครวิสพูดมันก็ถูกเพราะยังไงก็ทําอะไรไม่ได้อยู่แล้ว
    ตอนนี้ทําเราเกือบร้องไห้
    #2670
    0
  4. #2229 _kami_ (@kami125) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 เมษายน 2555 / 21:41
    ตอนนี้เริ่มจิ้น...(?)
    #2229
    0
  5. #2115 ✖ L o √ e ღ Ohm ✖ (@iluvfran) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 16:36

    อ่านตอนนี้แล้วรู้สึกรักโครวิสมากกก T T

    #2115
    0
  6. #1935 honeypan (@honeypan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2555 / 09:37
     เจ้าชายทำถูกแล้วล่ะ ถึงจะแรงแต่เป็นความจริงยังไงก้อต้องรับให้ได้


    เเต่พี่น้องคู่นี้เหมือนกันมากนะ


    เเบบนี้หรือเปล่าที่เขา่ว่าแม่เหล็กขั้วเดียวกันจะผลักกัน
    #1935
    0
  7. #1783 Te-amo...Tomo (@te-amo) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มกราคม 2555 / 02:43
    ณ นาว เกิดอาการตกหลุมรักโครวิสแบบถอนตัวไม่ขึ้น
    #1783
    0
  8. #1690 111 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 17:00
    ตอนนี้ดราม่าสุดๆเลยอ่า TT^TT
    #1690
    0
  9. #1545 II Pierrot Demy II (@black-fantasy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 20:08
    อย่างโครวิสต้องปะทะกับบรีเอล(//โดนตบ)
    #1545
    0
  10. #1409 Masgis Fartiras (@magis) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2554 / 21:22
     ง่ะ 
    โครวิส นายตรงมาก =[ ]=
    #1409
    0
  11. #1359 s.tiger (@jennyblue) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2554 / 19:03
    ทำไมโครวิสถึงไม่เชื่อใครเลยล่ะ น่าสงสารจัง
    #1359
    0
  12. #1260 woozyyy (@woozyyy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2554 / 01:41
     โครวิส ......
    #1260
    0
  13. วันที่ 4 พฤศจิกายน 2554 / 09:38
    ชอบคู่พี่น้องจัง โครวิสโหดร้ายมากกก เกลียดพี่ชายผู้บอบบาง(??)ได้ลงคอออ
    พูดได้แทงใจม๊ากมากก ถึงมันจะโหดร้ายไปสำหรับโอดีสซีอุสกับราฟาแอลไปหน่อยก็เถอะ..
    #1139
    0
  14. #1120 llamll (@llamll) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2554 / 11:18
     โห จึกมาก โครวิส
    #1120
    0
  15. #922 ท่านapollo (@apollo89541) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 12:35
    โครวิส นายซึนเเน่ๆ ซึนชัวร์
    #922
    0
  16. #899 ~+*MiNd_Za*+~ (@ploymind) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2554 / 21:38
    จี๊ดอ่ะ เอาโครวิสพูดถูกก็จริง แต่จี๊ดอ่ะ=______=

    เฮ้ย! โครวิส มาต่อยกับฉันเปล่า=w= (me/วิ่งไปหลบหลังไรท์)
    #899
    0
  17. #803 e_noo@beamnoi (@enoobeam) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 กันยายน 2554 / 19:28
     คราวนี้โครวิสพูดได้แทงใจดำมาเรยค่า คิดแร้วเจ็บ

    แต่ว่านะโดยรวมก้อยังมองโควิสไม่ถึงกับแย่มากอยู่ดี

    ไรเตอร์แต่เก่งมากๆเรยค่ะ
    #803
    0
  18. #724 ศาลส้ม (@ramon14) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2554 / 19:18
     มีแต่คนน่าสงสารง่ะ
    #724
    0
  19. #701 L!tch-----* (@bobolove) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2554 / 19:55
    ตอนนี้อารมณ์มันรุนแรงจริงวุ้ย =_=*
    อ่านแล้วเหมือนจะหายใจติดขัด กินขนมฝืดคอไปเลย
    โดยเฉพาะโครวิสด่าตาโอกับหนูแอล โอ้...เผ็ดร้อนอย่าบอกใคร จิ้มหัวใจจึ้กๆ กันไปเลยดีกว่างั้น ToT
    #701
    0
  20. #698 ♫ M. Kalina ♪ (@aloneice) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2554 / 17:23
    พออ่านตอนที่โครวิสด่าโอดีสซีอุิส แล้วฟังเพลงไปด้วย
    เกือบร้องไห้เลย T^T มันสะอึกอ่ะ
    #698
    0
  21. #553 เป็ดเมากีวี่ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2554 / 15:32
    โครวิส~~~~ นี่นายไม่สนใจบรีเอลจริงๆเหรอ~~ เกลียดพี่ชายจริงๆเหรอ~~~ จริงๆไม่ได้ซึนๆใช่ม๊ายยยยย (หวังให้ซึนอยู่นะ อย่าใจร้ายแบบนี้ซี่ TAT)



    แต่ไม่ว่ายังไงก็ยังชอบคุณเจ้าชายโรคจิตคนนี้ที่สุดอยู่ดีค่ะ เป็นตัวละครที่มีเสน่ห์ แล้วก็รู้สึกว่ามีความลึกในคาร์แรกเตอร์ดีจัง อยากให้มีบทเยอะๆ อยากรู้ด้วยว่าทำไมถึงไม่เชื่อใจใคร แล้วอนาคตก็ยังจะเป็นแบบนี้งั้นเหรอ? เพื่อนๆจะเปลี่ยนแปลงเค้าไม่ได้เลยเหรอ?



    แอร๊ยยยยยยย โครวิสสสสส!!!!! (=__=""")
    #553
    0
  22. #542 TONNAM' (@tonnamro) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2554 / 18:48

    ความจริงคิดว่าพี่น้องคู่นี้เหมือนกันมากเลย
    อ่านตอนนี้แล้วกดดันอย่างบอกไม่ถูกแฮะ *ซีด*

    #542
    0
  23. #541 Joker Mask (@gamsor) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2554 / 18:56
    พี่กับน้องรักกันม๊ากกกกกกกมากเนอะ
    #541
    0
  24. วันที่ 19 กรกฎาคม 2554 / 17:44
    ว้าว คุณพี่ชายเปลี่ยนไป๊ ไม่น่าเชื่อว่าเพียงแค่ไม่มีลูซินโคล์วอยู่ ไททานอสจะเท่ได้ถึงเพียงนี้

    แต่อ่านตอนนี้แล้ว แหม มันพี่น้องกันจริงครับท่าน ไม่ต้องพิสูจน์ทางดีเอ็นเอเลย ของแท้ชัวร์ป้าบร้อยเปอร์เซ็นต์

    #540
    0
  25. #531 เด็กเรียนc.v.k (@26243-26243) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2554 / 08:27
    คู่พี่น้องSM = ="
    #531
    0