Fic Tsurune | -Another Story- [Yaoi]

ตอนที่ 3 : เสียงของ 'ทสึรุเนะ' (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 685
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    12 ธ.ค. 61







เสียงของ 'ทสึรุเนะ' (3)

[ชู*มินาโตะ / มาซากิ*มินาโตะ]


วันนั้นที่พบกันครั้งแรกนั้นเป็นยามเย็น

สีทองของท้องฟ้า สีทองของแสงแดด

สีเขียวของใบไม้ สีชมพูของดอกไม้


“ฉันอยากยิงลูกดอก”

“...ธนูต่างหาก”


นั่นเป็น...บทสนทนาแรกสุดของเรา

หวนย้อนนึกกลับไปนั้น


“ฉันอยากเรียนยิงธนู”


ความทรงจำในวันวานนั้นครบถ้วนเป็นอย่างดี

เพราะนั่นคือจุดเริ่มต้นของฟูจิวาระ ชู กับ นารุมิยะ มินาโตะ


(1)

ฟูจิวาระ ชูเป็นคนที่โดดเด่น

เขาชินชาแล้วกับสายตาที่มองมา ดังนั้นเขาจึงแสดงทุกอย่างด้วยความสงบกลับไป

มากเข้าก็กลายเป็นคนที่ไม่แสดงความรู้สึก

เศร้า หงุดหงิด ดีใจ หรือ สนใจ

ทุกอย่างกลับถูกแสดงออกมาด้วยสีหน้าที่ราบเรียบ


ดังนั้นเวลาที่มองนารุมิยะ มินาโตะที่เขากำลังสนใจในรอยยิ้มกว้างๆกับดวงตาคู่นั้นสิ่งที่แสดงออกมากลับเป็นเพียงความเรียบเฉยเท่านั้น


(2)

เซยะเป็นเพื่อนสมัยเด็กของมินาโตะ

...แต่เหมือนมินาโตะจะสนิทกับคุมะสุนัขของเซยะมากกว่า

เขามองสุนัขตัวนั้นเงียบๆก่อนจะเงยหน้ามองเซยะ ไม่รู้ทำไม...เหมือนอากาศวันนี้จะไม่ดี

สายฟ้าไร้แสงที่คล้ายอุปทานนั้นปรากฏขึ้นมาตรงพื้นที่ระหว่างเขากับเซยะ


ไม่ต้องคิดอะไร ฟูจิวาระ ชูก็พอเดาได้ว่าเซยะไม่ค่อยชอบเขาเท่าไหร่


(3)

แต่ถึงไม่ชอบกันแต่ก็มักจะไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดเวลา

สาเหตุที่อยู่ด้วยกันได้ก็คงเพราะมินาโตะ

เซยะสนิทกับมินาโตะ เขาสนิทกับมินาโตะ

ไปๆมาๆก็กลายมาเป็นกลุ่มเดียวกัน

กินข้าวด้วยกัน

เข้าชมรมด้วยกัน

กลับบ้านด้วยกัน

แต่ถึงจะทำทุกอย่างด้วยกันตลอดเวลา แต่หลายครั้งที่สายตาของชูมักจะตกลงที่นารุมิยะ มินาโตะมากกว่าคนอื่นเสมอ ไม่ว่าจะตอนกินข้าวด้วยกัน ตอนที่เข้าชมรมด้วยกันหรือกลับบ้านด้วยกัน

มือของมินาโตะที่ขยับ รอยยิ้ม ดวงตา และอารมณ์บนใบหน้า

ทุกอย่างถูกจับจ้องด้วยดวงตาของเขา

แม้ว่าสิ่งที่แสดงออกมาไปจะเป็นเพียงความเรียบเฉยคล้ายรับฟังอยู่นั้น แต่ไม่มีใครรู้หรอกว่าเขา ‘เพ่ง’ มองมินาโตะตลอดเวลา

เขาคิดว่า


บางที


เขาอาจจะชอบมินาโตะ


(4)

นานวันเข้าเขาก็สารภาพรักกับอีกฝ่ายไป

เป็นอะไรที่ราบเรียบ เพียงเอ่ยปากว่า ‘ชอบ’ เท่านั้น

มินาโตะชะงัก ส่วนชูก็นิ่งเฉย

เขากำลังหวนนึกถึงตอนที่มีผู้หญิงมาสารภาพรักกับเขา แต่...นอกเหนือจากบอกชอบแล้วก็ไม่มีสิ่งอื่นใดอีก

อาจจะมีร้องไห้เสียใจเพราะเขาปฏิเสธ บางคนก็เพียงยิ้มรับจางๆก่อนจะเดินจากไป

ส่วนมินาโตะนั้น…

หลังจากนิ่งเงียบไม่นานก็พยักหน้าตอบตกลง

ดังนั้นจากเพื่อนกลุ่มเดียวกันจึงกลายเป็น 'แฟน' ตั้งแต่วันนั้น


(5)

ถามว่าดีใจไหม

คงตอบได้แค่ว่ามากที่สุด

เท่านั้นเอง


(6)

ถึงสถานะเปลี่ยนไปแล้วแต่ทุกอย่างก็ยังคงเหมือนเดิม มีเพียงช่วงเวลาที่เซยะไม่อยู่เท่านั้นที่ชูจะสามารถจับมือกับมินาโตะได้


(เขาคิดว่าถ้าจับต่อหน้าเซยะสิ่งที่จะมาจะเป็นความยุ่งยาก เซยะเป็นอัศวินของมินาโตะ...บางทีเขาก็คิดว่าเพื่อนคนนี้น่ารำคาญเหมือนกัน)


มือของมินาโตะอุ่นมาก สัมผัสมือคล้ายกับมือของเขา เป็นมือของคนที่ยิงธนู แต่การจับมือตัวเองไม่ได้ให้ความรู้สึกอะไรมากมายเหมือนจับมือของมินาโตะ

อย่างน้อย


หัวใจก็ไม่เต้นแรงเหมือนตอนนี้


(7)

มินาโตะคล้ายยิ้มน้อยลง แต่สงบมากขึ้น

เวลาที่แข่งขันนั้นมุมของเขาจะเห็นแผ่นหลังของมินาโตะ ตั้งตรงและงดงามก่อนที่จะง้าวสายและปล่อยมันออกไปด้วยความสงบ

ไม่รู้ทำไมครู่หนึ่งถึงหวนคำนึงถึงตอนที่อีกฝ่ายปรากฏตัวออกมาและบอกว่าอยากเรียนยิงธนู

ไม่รู้ว่าทำไมครู่หนึ่งถึงหวนคิดถึงรูปถ่ายคู่กันรูปแรกใบนั้น


รอยยิ้มที่หายไป


บางที

อาจจะเพราะเติบโตขึ้น


(8)

"จูบกันไหม"


ทันทีที่ชูพูดทำนี้ออกไป สีหน้าของมินาโตะนั้นเปลี่ยนเป็นหลายแบบอย่างที่ชูไม่เคยเห็น

เขาจับจ้องด้วยความสงบ ขณะเดียวกันก็เก็บภาพดังกล่าวเอาไว้ในหัว

ไม่รู้ทำไมการเห็นท่าทางนี้ของอีกฝ่าย หัวพลันย้อนนึกไปถึงวันที่เขาสารภาพรัก

ตอนนั้นเขาก็พูดขึ้นมาแบบนี้ มินาโตะก็มีสีหน้าแบบนี้ หลังจากนั้น...ก็จะพยักหน้าตกลงเหมือนตอนนี้

มือของเขาจับไปที่แขนของมินาโตะ ก่อนจะก้มมอง เป็นภาพเดิมที่คุ้นเคย...สิ่งที่แปลกไปคงเป็นระยะประชิดเช่นนี้


เขาไม่เคย...เข้าใกล้มินาโตะมากขนาดนี้มาก่อน


ความเขินอายปรากฏ แต่ทุกอย่างก็หายไปอย่างรวดเร็วด้วยความเคยชินในการไม่แสดงอารมณ์


เขาก้มลงไป


สัมผัสกับริมฝีปาก รับรู้ถึงอุณหภูมิที่แตกต่าง เพียงครู่สั้นๆคล้ายรับรู้ได้ถึงอารมณ์มากมายที่มาปันปวนในหัวใจ...มันมาก...มากจนเขาต้องแผละออกจากมินาโตะ

ตอนนั้นขยับออกห่างมินาโตะมองมา

ด้วยความสงบ คล้ายว่าเมื่อครู่ไม่ได้เกิดอะไรขึ้นเลยแม้แต่น้อย

ชูจึงนิ่งจากนั้นก็ส่งมือ


"ไปกันเถอะ"


เขา 'พยายาม' ทำทุกอย่างให้ปกติ

ทั้งๆที่ความจริงแล้ว


ข้างใน

มันปันปวนไปหมด


เขาชอบ


นารุมิยะ มินาโตะจริงๆ


ชอบมาก

มากกว่าที่ตัวเองคิดไว้มากเลย...


(9)

ช่วงเวลาสามคนคือช่วงเวลาของเพื่อน

ช่วงเวลาสองคนคือช่วงเวลาของเขากับมินาโตะ


"ฉันจะไปเรียกเซยะมานะ"

ตอนที่ได้ยินมินาโตะพูดแบบนั้น ก่อนที่จะคาดคิดเขาก็ขยับปากไปแล้วว่า "ไม่ต้องหรอก"

"หืม?"

"ไม่ต้อง...ตามเซยะหรอก"

"อืม"

มินาโตะพยักหน้า จากนั้นเราก็นั่งด้วยกันท่ามกลางความเงียบ

ในความสงบและราบเรียบที่มีกันสองคนเช่นนี้


ชูไม่เคยบอกกับมินาโตะว่า

เขาหวงแหนช่วงเวลาแบบนี้เหลือเกิน


(10)

ทุกอย่างราบเรียบ ก่อนที่มันจะร่วงหล่นลงมา

ก่อนที่ใครจะรู้ตัว

มินาโตะไม่สามารถยิงธนูได้อีกต่อไป


เขาควรจะพูดอะไร?

เขาควรจะพูดสิ่งใด?


หลายอย่าง

เข้ามาในหัว

ท่ามกลางความสับสนนั้น


ท้ายที่สุด

เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป


ตอนที่มินาโตะบอกว่าจะเลิกยิงธนูแล้วเขาเพียงเอ่ยออกมาว่า "อืม"

มินาโตะมองมาจากนั้นก้มหน้าลง

สิ่งที่ปรากฏอยู่ในสายตานั้นคือความรู้สึกผิด


และ


ความผิดหวัง

...

ทำไม?


(11)

มินาโตะย้ายโรงเรียนแล้ว

ไม่มีคำบอกลา ไม่มีคำพูดใดๆ

ราวกับว่าช่วงเวลาก่อนหน้านี้


คล้ายความฝันเพียงตื่นหนึ่ง


(12)

สีทองของท้องฟ้า สีทองของแสงแดด

ครั้งหนึ่ง...ยามเย็นเคยมีสามคน

ครั้งหนึ่ง...ยามเย็นเคยมีสองคน


วันนี้เหลือเพียง...คนเดียว


ทางเดิมที่คุ้นเคยเหมือนแปลกตาไปกว่าเดิม


เขาเดิน


เขาหยุด


จากนั้นก็เดินต่อ


ท่ามกลางความสับสน เมื่อถึงทางแยกประจำนั้นก็นิ่งงัน

วันวานเคยส่งเสียงว่า "เจอกันพรุ่งนี้"


วันนี้…

ต่อให้ส่งเสียงไป


วันพรุ่งนี้ก็เป็นเพียงความว่างเปล่าอยู่ดี


(13)

ถ้าหากว่าได้เจอกันอีกครั้งหนึ่งแหละก็...

เขาจะ--


(14)

สีทองของท้องฟ้า สีทองของแสงแดด

สีเขียวของต้นไม้ สีชมพูของดอกไม้


ยามเย็นที่กำลังเข็นจักรยานกลับบ้านนั้นดูเงียบกว่าทุกวัน

สำหรับมินาโตะแล้วมันทั้งชินและไม่ชิน

ทางกลับบ้านท่ามกลางความเงียบนั้นคล้ายจะยาวกว่าปกติ

ทว่าท่ามกลางทางที่ราบเรียบนั้นเขาเห็นใครสักคนหนึ่ง


คนคนนั้นเอง...เมื่อสังเกตเห็นเขาก็เพียงยิ้ม


"มินาโตะ"

"มาซะซัง"


ทางกลับบ้านวันนี้คล้ายจะไม่เงียบเหงาอีกต่อไป







TBC : เสียงของ 'ทสึรุเนะ' (4)








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

90 ความคิดเห็น

  1. #80 Burning Zombie (@star-of-evil) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:53
    ร้องไห้หนักมากอ่ะ มานิ่มๆแต่บาดลึกไปถึงใจ
    #80
    0
  2. #72 ShamanWcat (@ShamanWcat) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 18:04
    //ช้ำ บ้าเจรงงง
    #72
    0
  3. #63 สึนะ นารุเสะ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 21:47

    ชูคุงงงงงง บางทีความรู้สึกมันก็ไม่มีความหมายนะ ถ้าเราไม่พูดมันออกมา

    #63
    0
  4. #43 Mangifera01 (@mango01) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 02:57
    ยังไม่ได้บอกเลิกกันเลยTT ตอนนี้ไม่รู้ว่าจะเชียร์ใครเลย
    #43
    0
  5. #7 yakaya (@yardy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 00:16
    โอ้นยนย ฮือออ ชู

    คือทั้ง2คนยังไม่ได้เลิกกันถูกไหม แล้ว แล้วทำไม... นี่มันไม่ถูกต้อง TT
    #7
    0