[PRE-ORDER] ชีวิตใหม่ของผม ได้โปรดจืดจางลงหน่อยเถอะครับ! [Yaoi]

ตอนที่ 97 : เรามักถามว่าคนอื่นให้อะไรกับเรา แต่เราไม่เคยถามว่าเราให้อะไรกับใคร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7986
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 217 ครั้ง
    28 มี.ค. 60







'พ่อบอกว่าคนที่ตั้งชื่อให้ผมคือพี่'


ครั้งหนึ่งในตอนเด็กชายผมเคยถามกับเขาเช่นนั้น

พี่ชายในตอนนั้นที่ยังคงเป็นเด็กไม่ต่างกันมองผมแล้วหัวเราะ 'ใช่แล้ว ชื่อของนายพี่เป็นคนตั้งเอง แย่งสิทธิ์การตั้งชื่อมาจากพ่อแม่เลยเชียวนะ! รู้สึกดีหรือเปล่า?'

'ดีตรงไหน! ดียังไง! ผมเกลียดชื่อนี้ที่สุด!' ผมร้องออกมาก่อนจะตีเขาให้รู้ว่าไม่พอใจมาก ซึ่งพี่ชายก็เพียงหัวเราะร่วนก่อนจะฟัดหัวผมเล่น 'ถ้าโตขึ้นผมจะเปลี่ยนชื่อ!...อืม อย่างไทจิ*หรือไดสุเกะ**ก็ไม่เลว...'

ช่วงนั้นกำลังติดดิจิมอน***ผมรู้สึกว่าชื่อนี้เป็นอะไรที่โคตรเท่!

'ชื่อพระเอกการ์ตูนเรื่องดิจิมอนนี่มัน...ไม่น่าเข้าเท่าไหร่' พี่ชายออกความเห็น 'แต่ถ้านายชอบก็แล้วแต่นายเถอะ อย่างไรก็ดีขอเพียงแค่นายชอบพี่ก็ไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว! เพียงแต่...อืม คงเสียดายนิดหน่อย'

'หืม?'

'พี่น่ะเฝ้ารอให้นายเกิดมาตลอด ตอนที่นายเกิดมาพี่ถึงกับคิดว่าต่อให้เด็กคนนี้จะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง พี่ก็คงให้เขาใช้ชื่อนี้อยู่ดี เพราะความหมายของชื่อนี้มันคือความหมายว่าเด็กคนนั้นที่เกิดมาจะเป็นเด็กที่พี่รักที่สุดในโลก...' เขาหัวเราะ ไม่รู้ว่าอุปทานไปเองหรือเปล่าที่คล้ายสัมผัสถึงความเหงาหงอยในน้ำเสียงของเขา


'เพราะชื่อนี้...คือชื่อของคนที่อาเธอร์ เพนดราก้อนรักที่สุดในโลก...'


อาเธอร์ เพนดราก้อนเหมือนจะเป็นต้นแบบของชื่อพี่ชายที่พ่อเป็นคนตั้งขึ้นมา

จากตำนานอะไรสักตำนานหนึ่งของประเทศอังกฤษ ตัวผมตอนเด็กก็ไม่รู้เรื่องพวกนี้เท่าไหร่นัก รู้เพียงว่าชื่อของพี่ชายเท่ดีแต่มันต่างจากผมนี่ ชื่อผมไม่เท่เลยสักนิดแถมยังน่าอายอีกต่างหาก

แต่ว่า...

มองเขาและมองสองมือเล็กๆของตัวเองแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ 'ถ้างั้น...เรียกคำแทนได้ไหม...อย่างผมจะเรียกพี่ว่าพี่ใหญ่ ส่วนพี่เรียกผมว่าน้องชาย แบบนี้ได้หรือเปล่า...แต่ว่า แต่ผมไม่เปลี่ยนชื่อหรอกนะ เพียงแต่...'

'ได้สิ' เป็นอีกครั้งที่เขาหัวเราะ 'เด็กน้อย พี่ตามใจนายเสมออยู่แล้ว'

'...อืม' ผมงึมงำ เขาอุตส่าห์ตั้งชื่อที่มีความหมายมาให้ แต่มัน...น่าอายมากสำหรับตัวผมในตอนเด็ก กระทั่งโตมาแล้วก็ยังคิดว่าน่าอายอยู่ดี ทว่าเพราะเขาตั้งให้ด้วยความรักและความตั้งใจ ผมถึงไม่เคยที่จะทิ้งมันลงไปอย่างเอาแต่ใจได้เลยแม้แต่น้อย

'ไม่ต้องรู้สึกผิดอะไร ความจริงพี่ก็คิดว่ามันน่าอายจริงๆนั่นแหละ...' เขาถอนหายใจ 'แต่คิดอีกแง่ ชื่อน่าอายแบบนี้นายคงกระดากเวลาแนะนำตัว แล้วก็ไม่ต้องไปสนิทกับใครมาก ก็...อืม ไม่เลวๆ'


'...พี่ใหญ่วันก่อนผมเพิ่งอ่านตำนานเทพมา สนใจเปลี่ยนจากอาเธอร์เป็นอาเธมิส****ไม่ก็อาเธน่า*****ไหม?'


'...ขอโทษครับ...'

.

.

.

ตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดหัว

พอฝันแบบนั้นก็เหมือนนึกขึ้นได้ว่าลืมถามชื่อของน้องสาวคลั่งวายกับตัวเองขึ้นมา ทั้งๆที่ควรจะสงสัยแท้ๆแต่อาจจะเพราะในชีวิตเดิมพวกเราก็ไม่ค่อยเรียกชื่อกันเองอยู่แล้ว อย่างผมก็เรียกพวกเขาว่าพี่ใหญ่กับน้องสาวคลั่งวาย ส่วนน้องสาวก็เรียกพี่ใหญ่กับพี่โง่

พอคิดแบบนั้นแล้วชื่อก็คล้ายไม่สำคัญเท่าไหร่ แต่เมื่อคิดถึงดาบศักดิ์สิทธิ์ คิดถึงความจริงที่ว่าพี่ใหญ่อาเธอร์หน้าตาเหมือนอาเธอร์ เพนดราก้อน ชื่อก็เหมือนจะสำคัญขึ้นมาทันที

ผมเดินไปที่ห้องอาหาร คาดว่าทุกคนคงจะอยู่ที่นั่น อีกนิดจะเข้าสู่ระยะเปิดประตูแล้วถ้าไม่ติดว่ามัน 'ระเบิด' ออกมาเสียก่อน

เบิกตากว้าง เตรียมตัวจะกรีดร้องประกาศให้โลกรู้ว่าตรงนี้เหมือนจะมีคนบุกมาแหละ! แต่เสียงโวยวายจากข้างในก็ดังเข้ามาเสียก่อน


เจ้าต้องรับผิดชอบ!”


เป็นเสียงโวยวายของผู้ชายที่ไม่คุ้นหูนัก ทว่าเสียงประกอบอย่าง 'ท่านพ่อหยุดเถอะะะ' 'ใจเย็นก่อนนะ!' 'เช้านี้อากาศดีจัง' หรือ 'นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะ!' ก็ล้วนเป็นเสียงของคนที่ผมรู้จักทั้งสิ้น

เผื่อระเบิดอีกรอบ งวดนี้ไม่เดินอย่างเริงร่าเข้าห้องอาหาร แต่ทำเหมือนกับทหารกล้าที่สุ่มยิงอยู่ เกาะกำแพงหนึบแล้วค่อยๆชะโงกหน้าเข้าไปมองภายใน เผื่อว่ามีระเบิดอะไรอีกอย่างน้อยผมก็หลบทันแหละน่า!

ในนั้นประกอบด้วยคนคุ้นตาอย่างซาลซาอัลที่กำลังหงุดหงิด ครอบครัวเบดิเวียร์ที่กินอาหารอย่างเฉยชา รวมถึงคาลิสที่กำลังเกาะเอวชายหนุ่มรูปงามแน่น

ถึงแม้ว่าผมจะไม่เคยเห็นผู้ชายคนนี้มาก่อนเลยแม้แต่น้อย แต่ใบหน้าที่เหมือนกับคาลิส เมอร์ลินในเกม Ushinawareta hoshi แต่บวกอายุเข้าไปหน่อย คาดเดาเลยว่านี่คงเป็นพ่อของคาลิส...พ่อมดเมอร์ลินคนปัจจุบัน

และเหมือนเจ้าตัวจะเป็นมือระเบิดเสียด้วย

นี่มันเรื่องบ้าอะไร...คาลิส ตอบ!” เจ้าชายที่กำลังหงุดหงิดหันไปถามสาววายที่ชะงักเล็กน้อย ทว่าก่อนที่คาลิสจะได้พูดอะไรออกมาพ่อมดเมอร์ลินก็โวยวายเสียก่อน

หยุด! อย่าตอบ! มีศักดิ์ศรีเสียบ้าง! อย่าเสียคนเพราะรั...”

ว๊ากกกกก!!!” สาววายกรีดร้องก่อนที่พ่อจะบอกให้เจ้าชายรู้ว่าเขารักเจ้าชาย

ถึงแม้คนอื่นเขาจะรู้แล้วก็เถอะว่าสาววายแกคิดไม่ซื่อกับซาลซาอัลขนาดไหน

อย่าร้อง! ว้อยยย! เจ้าชายซาลซาอัลไม่ว่าอย่างไรเจ้าก็ต้องรับผิดชอบ” พ่อมดเมอร์ลินตบโต๊ะดังปึง “ลูกชายข้าเป็นแบบนี้เพราะเจ้า!”

สีหน้าของซาลซาอัลเหมือนจะแปะป้ายว่า 'อะไรวะ!'

ซึ่งผมก็เหมือนซาลซาอัล นี่มันเรื่องอะไรกันแน่เนี่ย! ทว่าผมก็สงสัยไม่นานเมื่อจู่ๆข้างตัวก็ปรากฏน้องสาวคลั่งวายกับแคสที่ไม่รู้ว่าออกมาจากห้องอาหารตั้งแต่เมื่อไหร่

พ่อมดเมอร์ลินมาโวยวายกับคาลิสตั้งแต่เมื่อวานน่ะครับ” ไม่รอให้ผมถามแคสก็เป็นคนเล่าออกมา “แต่คาลิสไม่ยอมกลับเพราะ...เออ...รักเจ้าชาย พ่อมดเมอร์ลินเลยมาโวยวายกับซาลซาอัลแทน”

กดดันลูกไม่ได้เลยมากดดันเจ้าชายแทนสินะ

ผมพยักหน้าหงึกๆแล้วเกาะดูการแก้ปัญหาของเจ้าชายต่อ หน้าซาลซาอัลเหมือนพร้อมจะล้มโต๊ะมาก ท้ายที่สุดแล้วเจ้าชายก็เค้นเสียงอย่างหงุดหงิดเต็มแก่ “รับผิดชอบ? รับผิดชอบบ้าอะไร! ให้ฉันแต่งงานกับคาลิสเลยไหม! ตกลงนี่มันเรื่องบ้าอะไรฉันยังไม่รู้เลยเว้ยย!!”

อ๊ะ...แต่งงานนี่เริ่ดเลย ป๊ะป๋าโวยวายต่อโลด!ท้ายเสียงสาววายพึมพำกับตัวเองเบาๆ แต่เหมือนพ่อมดเมอร์ลินจะรู้ว่าลูกชายกำลังฟินเลยหันไปถลึงตาใส่แล้วหันกลับมามองเจ้าชายต่อ

ข้าต้องการให้คาลิสกลับบ้านไปกับข้า” ในเมื่อเจ้าชายเหมือนจะไม่รู้เรื่องคาลิสคิดไม่ซื่อ พ่อมดเมอร์ลินเลยเปลี่ยนจากโวยวายเรียกร้องเป็นบอกความต้องการไปตรงๆ

ทว่า...ซาลซาอัลเลิกคิ้วสูง ตอบเสียงเกียจคร้านไปว่า “ไม่ให้กลับ”

สาววายทุบหลังพ่อมดเมอร์ลินปึกๆ! ร่ำร้องข้างหูพ่อตัวเองว่า “เขาไม่อยากแยกจากผมแหละ!” ฟินน่าดูเลยทีเดียว

ถ้าไม่มีหมอนั่นอยู่แล้วใครจะช่วยฉันถางทาง?”

ก่อนจะฝันสลายในประโยคต่อมา

ขี้ข้า Forever ไม่ใช่ฉายาที่ตั้งเอาไว้เล่นๆหรอกนะ

สีหน้าของพ่อมดเมอร์ลินบิดเบี้ยว ไม่รู้ว่าเพราะลูกชายมีสถานะเป็นกรรมกรหรือเพราะปวดหลังที่ถูกคาลิสทุบตีกันแน่

ถ้าหากว่าท่านมีอุดมการณ์ต้องการจะรวบรวมแผ่นดิน สิ่งที่ท่านควรทำคือทำด้วยตัวเอง...”

งี่เง่าน่า” เจ้าชายโบกมือ “นายพูดอย่างกับอาเธอร์ เพนดราก้อนสร้างแผ่นดินได้ด้วยการถอนหญ้าด้วยตัวเอง อะไรคือการที่เทพีแห่งทะเลสาบสร้างเอ็กซ์คาลิเบอร์ให้? อะไรคือการที่เมอร์ลินคอยเป็นมือเป็นเท้าให้? ท้ายที่สุดเจ้าหมอนั่นก็สร้างแผ่นดินได้เพราะความช่วยเหลื...”

เพราะเขาคือคนที่ถูกเลือก” พ่อมดเมอร์ลินส่ายหัว “แต่ท่านไม่ใช่”

โห่...” นัยน์ตาสีแดงของซาลซาอัลหรี่ลง บรรยากาศเหมือนดิ่งลงสู่เหว มุมปลายสุดของโต๊ะผมเห็นท่านพ่อท่านแม่เช็ดมุมปากเรียบร้อยก่อนจะเดินอย่างสง่างามออกจากห้องอาหาร...แล้วมาชะโงกหัวดูเหมือนพวกเราอีกที

ซาลซาอัลเกลียดคำว่าคนที่ถูกเลือกพอๆกับคนพิเศษ เพราะตัวของซาลซาอัลคือคนที่ถูกโลกปฏิเสธ คือคนที่อยู่ในหมวดหมู่ 'คนที่สมควรหายไป'

ทว่าแม้จะพูดจี้ใจดำซาลซาอัลไปใบหน้าของพ่อมดเมอร์ลินก็ไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย “อาเธอร์ เพนดราก้อนคือคนที่ถูกเลือก เขาคือคนพิเศษ ทว่า...นั่นก็เป็นเพียงหนึ่งในเหตุผลหลายๆอย่างที่ทำให้บรรพบุรุษของเราติดตามเขาเท่านั้น แค่เพียงถูกเลือกมันไม่ใช่เหตุผลมากพอจะทำให้ก่อเกิดความภักดี”

นัยน์ตาของพ่อมดเมอร์ลินหรี่ลง จับจ้องไปยังซาลซาอัลไม่ไปไหน ราวกับต้องการมองทะลุไปถึงข้างใน

ซาลซาอัล พวกเรา...อัศวินโต๊ะกลมและพ่อมดเมอร์ลินทุกรุ่นต่างมีหัวใจ มีชีวิตและความรักตัวเอง มันต้องใช้อะไรบ้างกันที่จะทำให้พวกเราทุกคนต่างถวายความภักดีให้กับกษัตริย์อาเธอร์ในทุกรุ่นที่ผ่านมา? แน่นอนว่าไม่ใช่เพียงเพราะว่า 'เขามีสายเลือดอาเธอร์ เพนดราก้อน' เพราะพวกเราต่างรู้ดีว่าราชวงศ์...ไม่มีมันเลย

ราชวงศ์ล้วนไม่ใช่สายเลือดของผู้ถูกเลือก...ไม่ใช่สายเลือดของอาเธอร์ เพนดราก้อน

สาเหตุเดียวที่ทำให้เรายังอยู่รับใช้กษัตริย์อาเธอร์ในทุกรุ่น...จนมาถึงปัจจุบันคือท่านพ่อของเจ้ายูริอุส ไม่ใช่เพราะเขาคือผู้ที่ถูกเลือกเฉกเช่นอาเธอร์ เพนดราก้อน แต่เพราะเขาคือคนที่สมควรเป็นกษัตริย์...”

หึ...ตอบแบบกำปั้นทุบดินดีนี่” เจ้าชายหัวเราะ หรี่ตามองใบหน้าของพ่อมดเมอร์ลินคนปัจจุบัน...พ่อมดผู้อยู่ข้างกษัตริย์อาเธอร์ยูริอุส “ถ้างั้นความหมายของกษัตริย์คืออะไร? ต้องไม่ใช่ฉันที่มีพลัง...”

ไม่เกี่ยวกับเรื่องพลัง มันอยู่ที่ตรงนี้...” พ่อมดเมอร์ลินจิ้มลงที่บริเวณอก “และตรงนี้...” ถัดมาคือที่สมอง


สิ่งสมควรที่กษัตริย์ควรมีคือ...ท่านรักในประชาชนของท่านหรือไม่?

สิ่งสมควรที่กษัตริย์ควรมีคือ...ความคิดทุกอย่างของท่านมอบให้ประชาชนได้หรือไม่?


พ่อมดผู้นำทางกษัตริย์ยกยิ้ม “และถ้าหากว่าท่านมีพลังแห่งความมืด

ท่านกล้าพอที่จะรับชะตากรรมท้ายที่สุดที่จะตายเพียงเพราะประชาชนหวาดกลัวได้หรือไม่?”

นี่มัน...บ้าบอสิ้นดี” เจ้าชายหัวเราะ “ต้องยอมรับ?! ต้องยอมรับเท่านั้นอย่างนั้นหรือไง! ยอมรับพวกมันที่ผลักดันให้ฉันตาย! ยอมรับพวกมันที่...”

เพราะท่านไม่อาจยอมรับได้ ท่านจึงไม่สมควรเป็นกษัตริย์”

ซาลซาอัลนิ่งงัน

หากบ้านประกอบด้วยพ่อ แม่ ลูกแล้วอาณาจักรก็ประกอบด้วยราชา ราชินี อัศวินและประชาชน” พ่อมดเมอร์ลินเหลือบมองไปยังอดีตดยุกเบดิเวียร์ “หากขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่งไปก็ไม่ใช่อาณาจักร เจ้าผู้ปรารถนาเป็นราชาแต่ชิงชังประชาชนเหนือสิ่งอื่นใด...

แล้วเหตุใดจึงคิดว่าตัวเองมีคุณสมบัติที่จะเป็นกษัตริย์กัน?”

ชายผู้มีสายเลือดนำทางกษัตริย์อาเธอร์ในทุกยุคสมัยจับจ้องมาที่เจ้าชายนิ่ง...และนั่นเป็นครั้งแรกที่ซาลซาอัลเบือนหน้าไปทางอื่น “อาเธอร์ เพนดราก้อนก็เป็นเช่นเจ้า มีพลังแห่งความมืดทว่าเขารักในประชาชน รัก...มากพอที่จะตายได้ แต่เพราะเขามีพลังแห่งความมืด เขาจึงเลือกที่จะปกปิดมันเพียงเพื่อหวังว่าพลังและความสามารถของตนจะปกป้องประชาชนได้...”

นั่นคือความขี้ขลาด” ซาลซาอัลหัวเราะ “เขาเสแสร้งและหลอกลวงประชาชนที่นายบอกว่ากษัตริย์ที่ดีต้องรัก...”

นั่นคือความกล้าหาญ” พ่อมดเมอร์ลินส่ายหัว “เจ้าคิดว่าคนที่ปฏิเสธตัวเองจะมีความสุขอย่างนั้นหรือ? หลอกลวงคนอื่นและกังวลว่าสักวันหนึ่งความจริงจะถูกเปิดเผยหรือไม่จะมีความสุขได้อย่างนั้นหรือ? และหากความจริงถูกเปิดเผยแล้ว...

ผลลัพธ์เจ้าก็รู้ดีอยู่แล้วนี่ ซาลซาอัล เซคัลโน ดิ อาเธอร์

พลังที่ไม่ถูกยอมรับ พลังที่ถูกปฏิเสธ

เขาต่างกับเจ้าตรงที่เขาลงแรงทุกอย่างเพื่อประชาชน ทั้งๆที่รู้ว่าอนาคตอาจจะมีเรื่องที่พลังแห่งความมืดจะต้องเปิดเผย แต่เขาก็เลือก...เลือกที่จะเป็นกษัตริย์ที่ปกป้องประชาชน เป็นผู้นำทัพในสนามรบ เป็นเขาที่กล้าเดินออกไปข้างหน้าแม้จะปกปิดพลังของตน

แล้วเจ้าล่ะซาลซาอัล?

เจ้าที่เลือกหนีออกมาจากปราสาท เลือกที่จะทิ้งทุกอย่างก่อนจะได้ทำอะไรเพื่อใคร เหตุใดจึงกล้าพูดได้อีกกัน”

ทิ้งคำพูดที่โหดร้ายเอาไว้ ราวกับดาบที่กรีดหัวใจด้วยความเป็นจริง

การเป็นกษัตริย์ไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่เจ้าคิด ไม่ใช่เพียงแค่เจ้าอยากเป็นก็จะเป็นได้ ซาลซาอัล เซคัลโ...”


แล้วหมอนั่น...เป็นอย่างฉันหรือเปล่า”


นัยน์ตาสีแดงของเจ้าชายพลังต้องห้ามจับจ้องไปที่พ่อมดเมอร์ลินแน่น

นายเอาฉันไปเปรียบเทียบกับมัน ได้! งั้นฉันขอถามนายกลับมันเป็นอย่างฉันหรือเปล่า?! ไอ้คนที่เกิดมาอยู่ๆก็ถูกผลักให้ไปตายเพราะมีพลังแห่งความมืด! มันเหมือนฉันหรือเปล่าที่ถูกเปิดโปงจนต้องขังไว้!

คำตอบคือไม่! อาเธอร์ เพนดราก้อนมีชีวิตอยู่อย่างงดงามเพราะถูกคนคิดว่ามีพลังแห่งแสงสว่าง! ตายอย่างงดงามเพราะคนคิดว่ามันมีพลังแห่งแสงสว่าง! มันไม่เคยสัมผัสเลยว่าสิ่งที่ถูกเรียกว่าปฏิเสธเป็นเช่นไร! มันไม่เคยสัมผัสเลยว่าวินาทีที่ถูกผลักไสเป็นแบบไหนกันแน่! มันไม่เคย! ไม่เคยและไม่เคย!”

เจ้าชายหัวเราะตบโต๊ะเหมือนเป็นเรื่องที่ขำขันมาก “นายบอกว่ามันอยู่กับความกลัวว่าสักวันพลังแห่งความมืดจะเปิดเผย ใช่! มันอยู่กับความกลัว! ความกลัวมโนของมันไม่ใช่อย่างฉันที่ถูกเปิดโปงและใช้ชีวิตอยู่อย่างเปิดเผย! ถูกคนรังเกียจ! ถูกสาปแช่งและหวังจะให้ตาย ทั้งๆที่ ฉัน! ไม่! เคย! ฆ่า! ใคร!”

ปึง!

มือนั้นตบโต๊ะอย่างรุนแรงและกระชากคอเสื้อของพ่อมดเมอร์ลินคนปัจจุบันเข้ามาใกล้ นัยน์ตาสีแดงที่ราวกับปีศาจนั้นเป็นประกายวาวโรจน์


ฉันไม่อยากเป็นกษัตริย์”


ฉันอยากจะมีชีวิตอยู่ หัวเราะกับคนที่ฉันรัก มีความสุขในทุกๆวัน” มือของเจ้าชายกำแน่นขึ้น “แต่พวกนาย...พวกนายทั้งหมดที่พรากมันไปจากฉัน กักขังฉันไว้ ตราหน้าฉันแล้วคอยพิพากษาว่าวันไหน...ที่ฉันสมควรตาย”

...”

พวกนายเรียกร้องความตายจากฉัน...แต่ไม่เคยให้อะไรกับฉันเลย...” เจ้าชายหลับตาลง “...แล้วมันมีเหตุผลอะไรที่ฉันต้องรักพวกมัน”

เพราะงั้นเจ้าถึงไม่สมควรเป็นกษัตรย์ ซาลซาอัล” พ่อมดเมอร์ลินกล่าวเช่นนั้น “เพราะแบบนั้นแล้วผู้คนที่มีพลังแห่งความมืดถึงไม่สมควรเป็นกษัตริย์”

เพราะประชาชนไม่อาจรักคนที่มีพลังมืดได้และเพราะผู้มีพลังมืดไม่อาจรักประชาชนได้

หากเหตุผลการเป็นกษัตริย์ของเจ้าไม่หนักแน่นพอ ได้โปรดปล่อยตำแหน่งนี้ทิ้งไปเสีย” นัยน์ตาของพ่อมดเมอร์ลินหลุบลง “หากเจ้าปรารถนาในความสุข ก็ปล่อยวางมันไป โปรดอย่าดื้อดึงและเผลอทิ้งความสุขกับความต้องการของตัวเอง นั่นคือสิ่งที่ข้าพูดได้ในฐานะพ่อมดเมอร์ลินคนปัจจุบัน”

มือขาวของพ่อมดเมอร์ลินคนปัจจุบันตบลงที่ไหล่ของเจ้าชายพลังต้องห้ามสองสามที ก่อนจะปรายตาไปมองคาลิสที่สะดุ้งเล็กน้อยแล้วกดเสียงหนักกับลูกชายว่า “กลับบ้าน”

แต่ว่า...” คาลิสมองเจ้าชายสลับกับพ่อตัวเองอย่างพะว้าพะวง

เขาไม่มีคุณสมบัติให้เจ้ารับใช้” พ่อมดเมอร์ลินถลึงตาใส่ลูกชาย “อย่างน้อยก็ตอนนี้...”

คาลิสชะงักเช่นเดียวกับซาลซาอัล

ตัวเจ้าที่ตอนนี้ยังไม่เคยทำอะไรควรจะหัดทำอะไรได้ด้วยพลังของตัวเองเสียที เจ้ามั่นใจในพลังแห่งความมืดของตัวเองไม่ใช่หรือ? ใช้มันให้ข้าเห็น ประกาศมันออกมา เหตุผลของการเป็นกษัตริย์ของเจ้า

และเมื่อถึงวันนั้นแม้ว่าต้องร่วงหล่นสู่นรก หากว่าพวกเรายอมรับเจ้าแล้ว...เมอร์ลินทั้งหมดพร้อมยินดี”

พ่อมดเมอร์นลินกล่าวเช่นนั้นก่อนจะใช้เวทเคลื่อนย้ายตนและลูกชายออกไป ราวกับหมดหน้าที่ของตนแล้ว แรกเริ่มเดิมทีหน้าของเขาเพียงลากลูกชายของตนกลับไป การพูดสอนสั่งเช่นพ่อมดเมอร์ลินนั้นไม่จำเป็นต้องพูดก็ได้

ทว่าท้ายที่สุดเขาก็พูดเฉกเช่นพ่อมดเมอร์ลิน...ผู้ซึ่งชี้นำกษัตริย์มาทุกยุคสมัย

นี่คือนัยยะอะไร? ต้องการจะบอกว่าแม้จะเป็นพลังแหงความมืดแต่หากจุดมุ่งหมายหรืออุดมการณ์ที่มากพอที่อีกฝ่ายยอมรับก็พร้อมจะยินดีที่จะรับใช้อย่างนั้นหรือ

ซาลซาอัลไม่รู้ว่าควรพูดเช่นไรออกมากันแน่

ได้เพียงแต่ถอนหายใจ

เท่านั้นจริงๆ...



...........................................

*ไทจิ ตัวเอกของดิจิมอน แอดเวนเจอร์ (ภาค 1)

**ไดสุเกะ ตัวเอกของดิจิมอน ซีโร่ทู (ภาค 2)

***ดิจิมอน อนิเมะแนวผจญภัยของเด็กผู้ถูกเลือกกับดิจิมอนคู่หูในดิจิตอลเวิร์ล

****อาเทมิส เทพปกรณัมของกรีก เป็นเทพแห่งการล่าและดวงจันทร์

*****อาเธน่า เทพปกรณัมของกรีก เป็นเทพแห่งปัญญาและสงคราม



[โต๊ะน้ำชาหลังม่าน – ว่าด้วยเรื่องลูกชาย-]

พ่อมดเมอร์ลิน “ในที่สุด! ข้า! ก็เอาเจ้าลูกบ้านั่นกลับบ้านได้แล้ว โฮๆ!!”

พ่อมดเมอร์ลิน “บรรพบุรุษในที่สุดข้าก็ทำได้แล้ว! โฮ!”

คาลิส “ป๊ะป๋าจิตใจบอบบางเหลือเกิน!”

กิลเบิร์ต “มีลูกอย่างนายคนเป็นพ่อก็ต้องหนักใจอยู่แล้ว!”

(อดีต) ดยุกเบดิเวียร์ “มีลูกอย่างเจ้าพ่อเองก็หนักใจเหมือนกัน”

กิลเบิร์ต “...”


[โต๊ะน้ำชาหลังม่าน – ว่าด้วยเรื่องน้องชาย -]

กิลเบิร์ต “ตัวผมตอนเด็กกับตอนโตใครน่ารักกว่ากัน!”

พี่ใหญ่ “สำหรับพี่แล้วนายก็น่ารักตลอดเวลา”

แคส “ตัวผมตอนเด็กกับตอนโตใครน่ารักกว่ากัน”

กิลเบิร์ต “ตอนเด็ก!!”

แคส “...”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 217 ครั้ง

31,453 ความคิดเห็น

  1. #30697 _jh408 (@ppciiz) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 17:13
    เราจิ้นคู่พี่น้องงง กิลคือใครอะ เราเดาว่าแม่มด
    #30697
    0
  2. #29955 Fifa30152 (@Fifa30152) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 16:55
    เจ้าชายสู้ๆนะคะ
    #29955
    0
  3. #27353 SOUGIYA (@himitsu-me) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 17:48
    ไม่มีใครรักซาลซาลเท่าคาลิสและกิลแล้ว
    #27353
    0
  4. วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 12:04
    คนที่อาเธอร์รัก...เรือพี่น้อง!!! นี่มันเรือพี่น้อง!!!!!!!
    #25825
    0
  5. #24048 CLAUDIE5550 (@CLAUDIE5550) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 06:08
    ชาติที่แล้วกิลชื่อเหมือนแม่มดคนที่หน้าตาเหมือนกันเด๊ะอ่ะป่าว เดาแปบ
    #24048
    0
  6. #24044 2BXo7 (@choilo) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 00:29
    ..........
    #24044
    0
  7. #22189 คนเหงาเข้าใจไหม (@minamiko) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 11:51
    ซาลๆน่าสงสารจะตาย จริงๆแล้วพวกที่เห็นแก่ตัวที่สุดก็คือประชาชนนั่นแหละ
    #22189
    0
  8. #22177 G.Ren(っ´▽`)っ)) (@rentine01) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 23:32
    ไม่เกร็นนิเวียร์ก็ชื่อของแม่มดที่เป็นพี่น้องกับอาเธอร์อ่ะ แต่ลืมชื่อ แวแว 
    #22177
    1
  9. #22155 Daw Prdz KS (@doddydoody) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 21:08
    ได้แต่ถอนหายใจจจ เฮ้ออออ แต่มีความรู้สึกว่าพ่อมดคนพ่อเท่ขึ้นแบบแปลกๆ
    #22155
    0
  10. #22154 ทำไมต้องไอค่อน' (@tingerbel) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 18:29
    ซึ้งใจ เมอร์ลินดูเป็นผู้ใหญ่มากๆ แต่เรามันลำเอียงพอๆกับคาลิส ถือหางเจ้าชายสุดๆ บางทีนะเราว่าเจ้าชายอาจไม่อยากเป็นกษัตริย์แล้วก็ได้ พอฟังเมอร์ลินพูดแล้วมันจุกแปลกๆ นาทีนี้มีแค่คาลิสที่ยังหน้าหนาพอจะต่อล้อต่อเถียงต่อได้
    #22154
    0
  11. #22150 indee-indy (@indee-indy) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 11:28
    เห้อ อยากกอดซาลซาล แบบว่าหนักอึ้งไปหมด ต้องแบกอะไรบ้างก็ไม่รู้บนบ่า เราดันรู้สึกว่าเรื่องนี้จบแบบสวยๆไม่ได้ อาจจะน้ำตานหน้า หรือมีการนองเลือด
    #22150
    0
  12. #22148 DarkSaylai (@meloly) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 00:51
    ได้อ่านแล้วก็ได้แต่ทอดถอนหายใจ...แค่นั้นจริงๆ
    #22148
    0
  13. #22147 paer2277 (@paer2277) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 20:23
    ซาลซาลน้อยใจ
    #22147
    0
  14. #22146 Ph_foammy (@foambaka) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 18:07
    ซาลซาลมีความน้อยใจเยอะมาก บางครั้งเราก็สงสัยนะทำไมประชาชนถึงคิดว่าพลังความมืดคือสิ่งไม่ได้ แล้วก็จะไปทำร้าย ไปฆ่าคนที่มีพลังนั้น ทั้งๆที่เค้ายังไม่ได้ทำอะไรเราเลย หรือถ้าบรรพบุรุษเคยทำไว้แต่ก็ใช่ว่าปัจจุบันเค้าจะต้องทำด้วยเสียหน่อย แล้วเค้าก็เป็นคนผิดทั้งๆที่เราไปทำไปทำเค้าก่อน แถมยังจะไปว่าเค้าว่าเพราะเค้าจึงทำให้ลูกหลาน คนในครอบครัว หรือเพื่อน ต้องตาย ต้องบาดเจ็บ โดยที่ตัวเองก็ไม่เคยคิดที่จะกลับไปดูสาเหตุที่ทำให้เกิดเรื่องขึ้น//รู้สึกว่าเราจะเขียนยาวไปหน่อย555(เก็บกดมานาน)สู้ๆคะไรท์
    #22146
    0
  15. #22144 MiNt565 (@MiNt565) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 09:37
    โต๊ะน้ำชายังคงฮาเช่นเคย555
    #22144
    0
  16. #22143 painia (@pairda) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 02:01
    สงสารตัวเองก่อนละกันค่ะ ล่มเรือให้หมด พังหมดแล้วทุกอย่าง หมดสิ้นหนทาง55555555555555555555 อยากเห็นใจซาลซาลนะคะ แต่ทำไม่ได้ค่ะ พอเรือล่มทุกอย่างเคว้ง เป็นคนไร้สติเลยทีเดียว
    #22143
    0
  17. #22131 Aidan (@ninewcub) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 22:30
    กิลชาติก่ินชื่อเกว็นนีเวียร์รึเปล่านะ?
    #22131
    0
  18. #22128 Faibook42 (@failikebook) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 21:24
    แสดงว่าชื่อกิลในโลกก่อน ต้องชื่อออกแนวผู้หญิงแน่ๆๆ สงสารซาลซาล ไม่ได้มาเป็นเจ้าชายไม่รู้ถึงความทรมานของเจ้าชายหรอก
    #22128
    0
  19. #22126 Hiroyosha (@kanokthon59) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 10:51
    หมันใส่พ่อมดจริงดูโลกสวยจังกับคำว่า กษัตริย์ถ้าตัวเองเจอแบบเจ้าชายเเล้วไม่เก็บกดให้มันรุ้ไปดิ เหอะๆๆๆๆยิ่งอ่านยิ่งหมันใส้น่าตบบบบบบบ แต่ก็นะอ่านท้ายๆก้ยังลดความหมันใส้ลงได้หน่อยละ ไม่งั้นโดนบุกแน่ๆ--
    #22126
    0
  20. #22125 nonunonu (@nonunonu) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 08:55
    สงสารซาลซาลอ่ะTT
    #22125
    0
  21. #22119 ชะนีรักสงบ (@earnly-poopoo) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 00:16
    เทพีทั้งสององค์ที่นายเลือกมานี่ขึ้นคานทั้งคู่เลยนะกิล
    นี่มีนัยยะอะไรไหมเนี่ยหื้ม 555555555555555
    #22119
    0
  22. #22118 khonkhumfilm (@khonkhumfilm) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 18:59
    คนที่อาเธอร์รักมากที่สุด..ยูเทอร์ป่ะ 555
    #22118
    0
  23. #22117 สายรุ้ง (@noominzaaa) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 18:33
    สงสารแคส
    #22117
    0
  24. #22116 [:Wynn:] (@jemakub) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 18:30
    กิลนี่ไม่ปิดบังความ โชตะ ของตัวเองเลยสินะ สงสานแคสอ่ะ555555
    #22116
    0
  25. #22115 Google09 (@Google09) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 18:27
    กิลเบิร์ตโลกก่อนชื่อ เกว็นนิเวียร์ แน่เลย เพราะดาบเอ็กซ์คาลิเบอร์ อาเธอร์เป็นคนตั้งชื่อให้ว่าเกว็นนิเวียร์ ทั้งๆที่ความจริงชื่อเกว็นนิเวียร์เป็นชื่อของคนรักของอาเธอร์(ตามตำนาน)
    #22115
    0