ชีวิตใหม่ของผม ได้โปรดจืดจางลงหน่อยเถอะครับ! [Yaoi]

ตอนที่ 89 : จำนวนของความรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10114
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 280 ครั้ง
    5 ก.พ. 60







ท้ายที่สุดแล้วโรคภัยก็ค่อยๆหายไปก่อนที่ใครจะรู้ตัว

อัตราของผู้ประสบลดจำนวนลงจนอยู่ในเกณฑ์ที่สามารถควบคุมได้ อัตราการติดต่อ การแพร่กระจายในเมืองลดลง ซึ่งจากการคำนวนนั้นคาดว่าอีกไม่นานโรคภัยก็จะหายไปจนหมดเมืองหลวง

ทุกอย่างเกิดขึ้นได้เพราะ 'ฮาเรฟ แลนสลอต'

ด้วยการชำระเมืองครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของธาตุแสงสว่างศักดิ์สิทธิ์ โรคภัยได้รับการบรรเทา แม้ว่าไม่อาจหายขาดทว่าเวลาจะช่วยรักษาพวกเขา รอยยิ้มกลับคืนมาสู่บ้านเมืองอีกครั้งหนึ่ง

นักบันทึกประวัติศาสตร์ได้จดลงไปและเรียกขานเรื่องราวในวันนั้นว่า...


'ปาฏิหาริย์ของพระเจ้า'

.

.

.

...และแล้วโลกก็ถูกช่วยเอาไว้ด้วยมือของผู้กล้า...”


พอพึมพำคำนี้ออกไปก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนลมหายใจออกมา

ก็ไม่ต่างจากที่คิดเท่าไหร่ แม้ว่าไนเจลกับฮาเรฟจะแอบไปทำการชำระก็เถอะ แต่พวกเขาก็ไม่ปล่อยให้ตัวเองเหนื่อยฟรีหรอก อีกอย่างการที่จู่ๆโรคภัยมาอย่างไร้คำตอบ หายไปอย่างไม่อาจรับรู้มันคงทำให้ประชาชนสร้างเรื่องหรือความเชื่อผิดๆขึ้นมาจนจะเป็นปัญหามากกว่าเดิมก็ได้...”

ซาลซาอัลจิบชา ในวันนี้เพราะขี้เกียจทำขนมผมเลยลากเขามารับลมข้างนอกบ้าง “อืม”

โรคภัยทำให้สภาโต๊ะกลมหัวหมุนมามากเลยทีเดียว ปัญหา ภาระ ค่าใช้จ่าย เวลา กำลังและความเชื่อมั่นของประชาชน ไนเจลกับฮาเรฟอาจจะเป็นคนดีแต่พวกเขาไม่ใช่คนโง่ ขั้นแรกคงทำการชำระแบบแอบๆไปก่อน ทว่าเมื่อเชื้ออ่อนกำลังลงหรือถึงเวลาที่พอเหมาะก็ทำเป็นสร้างพิธีกรรมที่แสนยิ่งใหญ่ขึ้นมาเพื่อเรียกศรัทธาของประชาชน”

และคนที่สมควรออกหน้าในพิธีกรรมนี้มากที่สุดก็คือฮาเรฟ แลนสลอตสินะ” ซาลซาอัลยกยิ้ม

ใช่ เพราะทุกคนต่างรู้ว่าฮาเรฟมีธาตุแสง เขาจึงเป็นเหมือนตัวแทนแห่งความดีงาม มันเป็นการง่ายที่จะเรียกศรัทธาจากประชาชนอยู่แล้ว อีกอย่างตอนที่โรคภัยเกิดขึ้นมาใหม่ๆนั้นฮาเรฟก็เป็นคนทิ้งดาบของตัวเองแล้วลงไปสู่ภาคสนาม ประชาชนก็ตื้นตันใจจนไม่รู้จะพูดอะไรแล้วเหมือนกัน”

ไนเจลไม่ผูกใจเจ็บ?”

น่าจะ...มีบ้าง” ผมพึมพำ “จริงอยู่ที่ว่าเมื่อก่อนไนเจลจะอิจฉาในตัวตนของฮาเรฟ แต่สิ่งหนึ่งที่รู้คือไนเจลไม่ใช่คนโง่ เขาย่อมมองภาพรวมมากกว่าความรู้สึกตัวเอง”

แผนของนายถูกทำลายลงอย่างรวดเร็ว...” เจ้าชายหรี่ตาลง “รู้สึกเจ็บใจหรือเปล่า”

แน่นอนว่าไม่” ผมพูดออกมา “หรืออันที่จริงผมควรหาผ้าเช็ดหน้ามากัดกรอดๆแล้วพูดว่า...บังอาจทำลายแผนของฉัน! ฝากไว้ก่อนเถอะ! แบบนั้นน่ะหรอ? ไร้สาระน่าซาลซาล...ฮาเรฟกับไนเจลไม่ใช่คนโง่ ปกติที่ผมโจมตีเขาได้ตั้งแต่เมื่อก่อนจนถึงตอนนี้เพราะใช้ความคาดไม่ถึงของเขาและเป็นฝ่ายเริ่มก่อนมากกว่า...แต่ถ้าเปลี่ยนเป็นฮาเรฟกับไนเจลเริ่มก่อนผมเองก็ไม่มั่นใจเหมือนกัน...”

การแก้เกมเป็นอะไรที่ยาก

เพราะเราไม่อาจรู้ได้ว่าตอนนี้เราอยู่ขั้นไหนของกับดักดังกล่าว

ถ้าถอนออกมาทันก็ดีไป แต่ถ้าอยู่ขั้นสุดท้ายแม้จะถอนออกมาได้ก็ทิ้งร่องรอยความบาดเจ็บเอาไว้อยู่ดี

เรื่องราวก็จบแล้วนายอยากจะทำอะไรต่อ? โจมตีอีกระลอกหรือทำขนมไปวันๆ?”

อยากใช้ผม?” ผมถามซาลซาอัลไปซึ่งเจ้าชายก็ไหวไหล่โดยไม่ปฏิเสธ “ขอโทษนะ แต่ผมอยากจะกลับไปทำขนมต่อมากกว่า อีกอย่าง...จะว่าเรื่องราวจบก็ไม่ถูกเสียทีเดียว”

หืม?”

พวกเขาไม่พูดเรื่องที่ว่าโรคภัยเกิดจากเจ้าชายซาลซาอัลเพราะอะไร? เพราะพวกเขาไม่อาจหย่อนความหวาดกลัวไปพร้อมกับศรัทธา”

ไม่อาจทำให้ตัวตนของทรราชน่าเกรงขามมากเกินไปในหัวใจของประชาชน

ผมหัวเราะแล้วพูดต่อ “เพราะงั้นจึงทำเป็นโทษธรรมชาติ โชคชะตาหรืออะไรก็ตามที่ทำให้เกิดโรคภัย จริงอยู่ว่าถ้าหากว่าประกาศว่าเจ้าชายต้องห้ามเป็นคนทำขึ้นมา มันอาจจะหย่อนความโกรธและความแค้นให้ขับเคลื่อนประชาชนได้ ทว่า...มันก็เพียงเล็กน้อยเท่านั้น...”

ผู้ที่ไม่ตายและได้รับการรักษาแรกเริ่มจะแค้น หลังจากนั้นจะหวาดกลัว

ส่วนผู้ที่แค้นจริงมีเพียงผู้ที่เหลือรอดทว่าคนรัก คนรู้จัก ครอบครัวตายเพราะถูกประหารจากโรคภัย

แต่แล้วอย่างไรเล่า ในเมื่อพวกนั้น...


มีเพียงประชาชนชั้นล่างเท่านั้นที่รู้แล้วโกรธแค้น ส่วนที่เหลือรอดจะหวาดกลัวเมื่อประกาศมันออกไป”


คือประชาชนชั้นต่ำที่ถูกคัดออกโดยสภาโต๊ะกลม

ไร้ซึ่งกำลังทั้งยังเป็นภาระ

เบื้องบนจึงไม่สนใจ

เบื้องบนจึงไม่ประกาศว่าโรคภัยเกิดเพราะใคร แต่เลือกที่จะสร้างภาพลักษณ์ที่ดี เมินเสียงร้องไห้และน้ำตาของชนชั้นล่าง ฟังเสียงร้องอวยชัยของคนส่วนมากที่ยังอยู่...” ผมเท้าคางขณะที่กำลังครุ่นคิด “ซึ่งยอมรับว่านี่ไม่ใช่ส่วนที่ผมคิดไว้เลย ตอนแรกผมคิดว่าพวกเขาจะประกาศไป แต่คิดอีกทีแบบนี้อาจจะดีกว่าก็ได้...”

เห็นนายอธิบายเหตุผลว่าไม่ประกาศว่าโรคเกิดเพราะใคร ฉันเลยคิดว่านายคิดถึงขั้นนี้แล้วเสียอีก”

ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามที่คิดหมดไม่ผมฉลาดมากก็แปลว่าพวกไนเจลกับฮาเรฟโง่มากแล้วแหละ” ผมยกยิ้ม “ศรัทธากับหวาดกลัว ถ้าเป็นฝั่งดีก็ต้องเลือกเลี้ยงศรัทธาอยู่แล้วนี่นะ อีกอย่างพวกชนชั้นล่างก็ไม่น่ากลัวจริงๆ...”

แต่ก็ใช่ว่าใช้ไม่ได้เสียหมด...

ถ้าให้ผมคิดพวกชนชั้นล่างที่เหลือรอดและโอบกอดความแค้นเอาไว้จะมาพึ่งพานาย ยอมเป็นคนของนาย ซึ่งแน่นอนว่าทางฝั่งโต๊ะกลมก็คงไม่คิดอะไร พวกเขาเป็นชนชั้นล่างสุด เป็นได้แค่แรงงานหรือไม่ก็โล่มนุษย์...” ผมถอนหายใจ “พวกเขาไม่รู้หรือไงว่าผมกล้าพอจะฝังอัญมณีระเบิดแล้วส่งพวกโล่มนุษย์พวกนี้ไปโยนที่เมืองหลวงสัก 10 คนเล่นน่ะ? โลกนี้ไม่มีศาลเรียกร้องสิทธิมนุษย์ชนนะ!...แต่...อ๊า! เอาเถอะๆ...”

ผมงึมงำ “แรงงานมนุษย์ที่เต็มไปด้วยความแค้นพวกนี้ ถ้าเห็นแววก็เอามาฝึกเถอะ ถ้าแข็งแกร่งก็เลี้ยงให้เป็นทหาร ถ้างดงามก็เลี้ยงให้เป็นหญิงค่ำคืน จากนั้นก็ส่งพวกเขากลับเข้าเมืองหลวงอีกครั้งเพื่อให้หาข่าวสารให้พวกเรา หรือไม่ก็...ก่อความวุ่นวายนิดๆหน่อยๆ”

ในเมื่อทางนั้นโยนคนมาให้ เราก็จะใช้เขาให้เป็น

โลกนี้ไม่มีสิ่งใดที่ไร้ประโยชน์ อยู่ที่ว่าเราจะเล็งเห็นอะไรเสียมากกว่า

เจ้าชายมองผมเพียงครู่หนึ่ง ไม่รู้ว่าวินาทีนั้นเขาคิดอะไรอยู่ แต่ท้ายที่สุดเจ้าตัวก็เอ่ยออกมา “เลี้ยงด้วยยาพิษ?”

ก็ควรจะเป็นแบบนั้น กันพวกนั้นรู้ว่าใครคือคนสร้างโรคภัยแล้วย้อนกลับมาแว้งกัดทีหลัง” ผมพยักหน้ารับคำของเจ้าชาย

ไม่คิดว่าถ้าพวกเขารู้แล้วจะแค้นนายจนแทบกระอักเลือดเลยหรือไง”

ผมบอกแล้วไงซาลซาล ผมแค่ทรมานพวกเขา” ผมยกยิ้ม “แต่คนที่ฆ่าพวกเขาคือสภาโต๊ะกลม”

ผมมองชาของตัวเอง มองภาพสะท้อนที่แสนงดงามด้วยผมและนัยน์ตาสีทองที่ราวกับแสงสว่าง

หรือถ้าพวกเขาอยากจะฆ่าผมจริง”

รอยยิ้มที่แต่งแต้มอยู่บนใบหน้างดงามนั้น


...ผมก็ไม่ยอมตายเด็ดขาด...ไม่มีวัน”


ดูแสนดีราวกับเทวดาที่แสนอ่อนโยน

.

.

.

.

.

.

วันนี้ซาลซาอัลกับคาลิสไม่อยู่ที่นี่


ผมไม่รู้ว่าคาลิสขุดนีท*...หมายถึงเจ้าชายออกจากบ้านไปไหนกันแน่ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้กิจวัตรประจำวันของผมเปลี่ยนไป ตื่นเช้าขึ้นมาและทำขนม พวกซาลซาอัล FC เองก็ไม่ค่อยชอบมาวุ่นวายกับผมอยู่แล้ว แต่จะว่าไปหลังจากที่แผนการนั้นประสบผลสำเร็จด้วยดี สายตาจิกกัดประหนึ่งเมียหลวงมองเมียน้อยที่มอบให้ผมก็หายไป

ซึ่งก็นับว่าดี ผมไม่ได้รู้สึกแย่กับการถูกมองแบบนั้น เพียงแค่รำคาญเท่านั้น

ผมตั้งใจจะเดินไปที่ครัวทว่ากลับถูกขวางด้วยคนที่คลั่งซาลซาอัลที่สุดในกลุ่มผู้หลงใหล

ซาแซล...ผู้หลงใหลในศาสตร์มืดทว่าขาดคุณสมบัติ

เขาเป็นคนแรกที่หลังจากซาลซาอัลหนีออกมาจากเมืองหลวงก็มาพบ ผมไม่รู้ว่าซาลซาอัลกับซาแซลรู้จักกันได้ยังไงทั้งยังไม่อยากรู้ ทว่าซาแซลเก่งมากนั่นคือความจริง ทว่าเขาก็ดู...ไม่ค่อยปกติมากเหมือนกัน

ผมไม่รู้จะนิยามผู้หลงใหลคนนี้ว่าอะไรดี เขาเหมือนนักวิทยาศาสตร์ที่ใกล้เสียสติเต็มทน สายตาที่เขามองซาลซาอัลมันดูหยาดเยิ้มทว่าไม่ใช่หลงแบบเข้าไปปู้ยี้ปู้ยำเหมือนคาลิส มันคืออะไรที่มากกว่านั้น ทั้งบ้าคลั่ง ทั้งเคารพ ทั้งรัก ทั้งบูชา...ดูไม่น่าเข้าใกล้เลยแม้แต่น้อย

ตอนนี้ซาแซลกำลังวิจัยวิธีการที่ทำให้คนทั่วไปสามารถใช้ศาสตร์มืดได้อยู่ ขั้นตอนการวิจัยไม่ต้องพูดถึงเลยว่าเสียสติขนาดไหน เขาสามารถทำการทดลองได้ไม่ว่าจะเป็นเด็ก ผู้ใหญ่ คนแก่ ทารกและคนท้อง เพราะสิ่งที่เขาสนใจคือ 'ผลลัพธ์' หาใช่ 'การทดลอง'

ไร้มนุษย์ธรรมก็จริง ทว่าที่นี่ก็ไม่ใช่สถานที่ที่ดีงามขนาดที่ต้องมาเรียกร้องมนุษย์ธรรม

ผมมองเขาที่เดินยิ้มเข้ามา สภาพคล้ายคนที่ไม่ได้นอนมานาน มองไม่เห็นเลยว่าอดีตคือบุคคลผู้รุ่งโรจน์คนหนึ่งของยุคสมัย

โอ้...เหตุใดจึงอยู่ตรงนี้...” เขายกยิ้ม ตาโค้งเป็นจันทร์เสี้ยว “ตัวของเราได้ยินมาว่าข้างหน้ามีคนมาขอพบท่านนี่? ท่านไม่ไปอย่างนั้นหรือ?”

คนมาขอพบ?” ผมเลิกคิ้ว “ใคร”

เอ...เรื่องนั้น” ซาแซลครุ่นคิด เขาไม่ได้ตั้งใจจะยียวนทว่าเขาเป็นพวกเมื่อไม่สนใจสิ่งใดก็จะปล่อยผ่านและลืมโดยง่าย ผมคิดว่านั่นคือการจัดการกับความทรงจำในหัวของเขา “...พวกเขาเรียกตัวเองว่าเบดิเวียร์”

เบดิเวียร์?” ผมทวน รู้สึกไม่แน่ใจเท่าไหร่ “...ไม่น่ามาถึงเร็วขนาดนี้นี่...”

ตามความคิดผมพวกเขาไม่น่าจะหาเจอได้เร็วขนาดนี้ แม้ว่าแคสจะมีพลังแห่งความมืดแล้วสามารถจับพลังของซาลซาอัลมาได้ แต่ที่นี่ถูกกางเขตอาคมป้องกันเอาไว้อย่างดี ทั้งนี้เพื่อป้องกันการตรวจสัมผัสของเอ็กซ์คาลิเบอร์และสัตย์สาบานของไนเจล เพราะงั้นพลังของแคสไม่สามารถนำทางมาได้อย่างเด็ดขาด

ตามความคิดผมคนที่นำทางมาน่าจะเป็นท่านพ่อ...ดยุกเบดิเวียร์ ถึงแม้ว่าท่านพ่อจะไม่ได้มีพลังมากเท่ากับดยุกคนอื่น ทว่าตัวเขาเป็นเหมือนเจ้าพ่อข่าวสาร ความสามารถการหาข่าวพวกนี้กลับมีเยอะจนน่ากลัว

ถ้าหากว่าท่านพ่อสามารถหาเจอได้อย่างรวดเร็วเพราะข่าวสารจริง...สถานที่นี้ก็คงไม่ปลอดภัยอีกต่อไป

ทว่าเรื่องนั้นก็เอาไว้พูดกันทีหลังอีกที

เมื่อผมเดินไปถึงก็เป็นอย่างที่ซาแซลบอก เบื้องหน้าของผมมีคนคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่จริง...ครอบครัวเบดิเวียร์

ท่านพ่อที่ซูบผอม ท่านแม่ผู้ยุ่งเหยิงและน้องชายของผม

มีเพียงครู่หนึ่งเท่านั้นที่ผมรู้สึกปวดใจ ทว่ามันก็หายไปอย่างรวดเร็วเมื่อแคสมองมา ผมเห็นความกรุ่นโกรธในนั้นพอให้คาดเดาได้ว่าระหว่างทางเขาคงได้ยินอะไรๆไปเยอะแล้ว เขาไม่ใช่คนโง่และคงคิดได้ทัน

ทว่าก่อนที่ผมจะได้พูดอะไรออกมานั้นเสียงผมของก็ต้องหายไปเสียก่อน ทันก่อนที่ใครจะรู้ตัว


เพี๊ยะ!!


ผมถูกตบ

ด้วยมือหยาบและแห้งกร้านแตกต่างจากสมัยก่อน ผมควรจะพูดอะไรสักอย่างทว่าเมื่อสบตากับคนตรงหน้าที่ตบผมแล้ว ทุกอย่างกลับกลืนหายเข้าไปในลำคออีกครั้งหนึ่ง ได้แต่เพียงยืนอย่างทำอะไรไม่ถูกต่อหน้าเธอ...


ลูก...ทำบ้าอะไร!!”


มีเพียงเธอเท่านั้นที่ผมจะไม่มีวันทำอะไรตอบเด็ดขาด

ท่านแม่ของผม

.

.

.

พวกเขาถูกพามายังห้องรับรองที่ดีที่สุด ด้วยสภาพที่สกปรกที่สุด

ทว่าก็ยังไม่มีใครที่คิดจะเดินจากไปไหน

ผมมองสบสายตากับมารดาผู้ให้กำเนิดตัวเองในชาตินี้ นัยน์ตาสีทองที่ผมได้รับจากเธอนั้นมองมาด้วยความโกรธ ตั้งแต่เกิดมาจนถึงเดี๋ยวนี้ผู้หญิงคนนี้รักผมมาก...มากที่สุด เธอไม่เคยโกรธ ไม่เคยตี ไม่แม้แต่จะบังคับและจะยิ้มให้ผมเสมอ

เธอคือแม่ที่ดีที่สุดคนหนึ่งสำหรับผม

ในความเงียบนั้นไปผมที่สูดลมหายใจเข้ามา ก่อนจะก้มหัวลง


ขอโทษครับ”


และเธอก็ร้องไห้...ร้องไห้ออกมาจนสุดเสียงเหมือนผู้หญิงที่เสียสติ

หูของผมได้ยินเสียงร้องไห้ของเธอ สายตาของผมเห็นเธอที่กำลังกอดท้องของตัวเอง เธอร้องไห้ออกมาเหมือนต้องการขับอะไรบางอย่างท ปากที่สั่นระริกนั้นเต็มไปด้วยเสียงคร่ำครวญจนแทบไม่ได้ศัพท์...

ทำไมต้องทำแบบนี้...ทำไมกันลูก...” เธอมองผมผ่านม่านน้ำตา “ทำไมต้องพรากชีวิตของคน ทำไมต้องอยู่ฝั่งเจ้าชายซาลซาอัล ทำไม...ทำไม...ทำไมหรือลูก...”

นั่นสินะ...ทำไม?

พอถูกเธอถามนั้นผมก็เพียงยกยิ้ม รู้สึกบางทีมันก็คล้ายเรื่องตลก...

ผมมองสบตากับท่านพ่อที่พยักหน้าลงแล้วก็เพียงถอนหายใจ ก้มหน้าลงอีกครั้งปฏิเสธที่จะตอบคำพูดของท่านแม่ด้วยคำเดิมๆ...


ขอโทษครับ”


ได้โปรด...ตอบแม่มา...ได้โปรด...” แม่ร้องไห้เธอเม้มปากแน่นก่อนจะอ้าปากด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “ทำไมต้องมาอยู่ฝั่งเจ้าชาย ทำไมต้องฆ่าผู้คน ทำไม...”


ขอโทษครับ”


แม่ไม่ได้ต้องการคำขอโทษของลูกแต่แม่ต้องการคำตอบว่าทำไม!” เธอตะโกนออกมา ขยำกระโปรงซอมซ่อแล้วมองหน้าผม “ลูกรู้ไหมว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น? ลูกรู้ไหมว่าก่อนหน้านี้พวกเราเป็นเช่นไร? ลูกรู้ไหมว่าตอนนั้นท่านพ่อของลูกโดนอะไรบ้าง?! ลูกรู้ไหมว่าน้องชายของลูกโดนอะไร?! ลูกรู้ไหม?! ลูกรู้ไหม?!!”

ขอโทษครับ...”

ท่านพ่อของลูกโดนหยามเกียรติ น้องชายของลูกโดนตรึงกางเขน...ท่านพ่อของเจ้าคุกเข่าลงต่อหน้าประชาชน ก้มกราบขอร้องให้เขาปล่อยน้องชายเจ้าไป ทิ้งศักดิ์ศรีทุกอย่างเพื่อน้องชายของเจ้า แล้วเจ้าล่ะกิลเบิร์ต...แล้วเจ้าล่ะ...” เธอมองผมผ่านม่านน้ำตา “แล้ววันนั้น...


เจ้าอยู่ที่ไหนกันลูกชายของเรา?”


สรรพนามที่เปลี่ยนไป ทว่าสิ่งที่ผมทำได้ก็ยังคงเหมือนเดิม

ขอโทษครับ”

ในเวลาที่สิ้นหวังลูกชายคนโตของเราอยู่ที่ไหนกัน? ในเวลาที่เราต้องการการปกป้องเจ้าอยู่ที่ไหนกัน? เจ้าที่หยิบยื่นความโชคร้ายให้กับครอบครัวของเราอยู่ที่ไหนกัน? กิลเบิร์ต...กิลเบิร์ต...” เธอพยายามจะยิ้ม “...แม่อยากจะฟังเจ้า อยากจะเป็นกำลังให้กับเจ้า เพราะแม่เป็นแม่ของลูก...เพราะแม่รักลูก แต่พอมาเจอลูก...ในวันนี้แม่กลับรู้สึกว่า...ไม่น่าเลย...”

เธอมองผมแล้วยกยิ้มผ่านน้ำตา


แม่ไม่น่า...คลอดเจ้าออกมาเลย...”


ผมหลับตาลงเพื่อไม่มองใบหน้าของเธอ ไม่มองน้ำตาที่ไหลรินออกมาจากดวงตาของเธอ


ขอโทษครับ”


น้ำตาที่ราวกับจำนวนความรักของเธอที่กำลังหายไป...


......................................

*นีท – พวกประเภทไม่ทำงาน ไม่เรียนหนังสือ ใช้ชีวิตไปวันๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 280 ครั้ง

31,444 ความคิดเห็น

  1. #29448 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:18
    ลูกท่านโดนบีบมา แต่เชื่อเถอะ แม่ที่ถามแบบนี้เป็นเรา เราก็ไม่มีวันบอกหรอก น่ารำคาญเกินไป เพราะความเข้าใจ และบันทัดฐานไม่เท่ากัน
    #29448
    0
  2. #28671 INNV (@esen-ty) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 19:25
    สงสารเบริเวียร์
    #28671
    0
  3. #27619 Motif (@M0tif) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 02:00
    ค่ะ ขุ่นแม่ พอดีวันนั้นราชาของคุณกำลังจะบีบคอลูกชายคุณน่ะค่ะ เขาเลยต้องหนีไปกะเจ้าชายนะคะ  
    แต่จริง ๆ กิลก็น่าจะหาทางไปช่วยครอบครัวนะ  หรืออาจจะรู้ข่าวช้า เพราะวันนั้นประกาศปั้งทีเดียวว่าประหาร ก็ประหารเย็นนั้นเลย  ไม่พร้อม ไม่มีแผน อยู่ไกล ไปไม่ทัน ข่าวมาอีกทีหนีได้แล้ว อะไรเทือกนี้
    #27619
    0
  4. #27334 แมวแสนเศร้า (@katunyta) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 19:47
    ไม่มีใครดีที่สุด สมบูรณ์ที่สุด เก่งที่สุด หน้าตาดีที่สุด ฉลาดที่สุด ฐานะดีที่สุด และสมบูรแบบที่สุดแม้แต่พระเจ้าถ้ามีจริงๆนั่นคงแค่ฝันไป จำไว้ซะนะคะคุณแม่!!
    #27334
    0
  5. วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 12:51
    เบดิเวียร์มาแล้ว....น้องสาวไปไหน
    #25636
    0
  6. #24658 veekun50 (@veekun50) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 02:32
    อ่านตอนนี้แล้วผมมีความรู้สึกว่า กิลก็เหมือนเทพนะ... เทพที่มาเพื่อลงโทษอะไรหลายๆอย่างของมนุษย์ อย่างอาเธอร์ที่คิดจะฆ่าซาลซาลเพียงเพราะซาลซาลมีพลังความมืด ถ้าจะฆ่าซาลซาลทำไมไม่ฆ่าตััวเองแทนสะละ? มันเหมือนการสะท้อนให้เห็นว่า.... นี่แหละคือมนุษย์ ไหนจะประชาชนที่ผลักดันให้ประหารพ่อแม่และน้องของกิลอีก มันก้สมควรแล้วนี่? ใจเขาใจเรา จะบอกว่ากิลผิดหรอ?? ก็ไม่ได้หรอกนะ กิลก็เหมือนที่ว่าเกิดมาเพื่อลงโทษคน แสดงให้เห็นแล้วไง... ทางสภาฆ่าคนที่เป็นโรคโดยไม่ฟังคำใดๆ คนที่ไม่ได้ติดโรคก็ยินดี  นี่แหละมนุษย์  เพราะคือมนุษย์ก็ไม่แปลกที่จะฆ่ามนุษย์ด้วยกันนี่  ขนาดไนเจลที่บอกรักกิลยังทรยศกิลได้เลยไม่ใช่รอ? ก็สมควรแล้วที่มันจะไม่มีคำว่าเชื่อใจ ตั้งแต่แรกนี่ที่ไนเจลเองก็ตั้งใจจะหลอกใช้กิล เหอะ.... 
    #24658
    0
  7. #24035 2BXo7 (@choilo) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 22:27
    ลาก่อนคุณแม่
    คุณได้จุดชนวนระเบิดอีกลูกในตัวกิลเบิร์ตแล้ว
    #24035
    0
  8. #22135 painia (@pairda) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 00:09
    555555555555แฮปเอนใช่มั้ยคะ จะเป็นแบบนั้นใช่มั้ยคะ แต่รู้สึกดีมากเลยที่คุณแม่ถามแบบนั้น ตอนนั้นไปอยู่ไหนมาหรอ? อยากถามแบบนั้นเลยค่ะ อาจจะเพราะเราไม่ได้ชอบกิลขนาดนั้นเลยแบบ ไปแคส ไป เราจะเป็นหนุ่มหล่อโว้ยยย (ขออภัยในความเกรี้ยวกราดค่ะ)
    #22135
    0
  9. #21179 นี่เราวาย (@mayparadise) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 21:27
    ชอบกีลในเเบบที่เปิดเผยตัวเองมากก อยากจะพูด ว่า ร้ายกาจ เเบบ รอน วีลลีย์
    #21179
    0
  10. #20398 Good morning. (@ringkoa-567) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:56
    กิลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล
    #20398
    0
  11. #19952 แคนต้าลูปปปป ^^ (@Canta_TT) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:59
    มันต้องผ่นไปด้วยดี... ใช่มั้ย...
    #19952
    0
  12. #19815 ปิ่นนะคุคุ (@narupin-578-sana) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:00
    พอกลับมาอ่านก็เหมือนได้เห็นอะไรๆมากขึ้นเลยนะ กิลก็ยังคงเป็นกิล ทั้งในชาตินี้หรือชาติก่อน กิลก็คือกิล แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือครอบครัวที่กิลมาอยู่ด้วยในชาตินี้ ไม่มีคนคอยช่วยถือหางให้กิลอย่างพี่ใหญ่ ไม่มีคนเหมือนจะไม่สนับสนุนแต่ก็ไม่พูดว่าอะไรอย่างน้องสาวคลั่งวาย

    ตอนนี้ครอบครัวของกิลไม่ได้บิดเบี้ยวเหมือนกิล แคสได้รับพรวิเศษจากเอ็กซ์คาริเบอร์ ท่านแม่ผู้เป็นหญิงสูงศักดิ์ ท่านพ่อผู้มีเกียรติและศักดิ์ศรีของดยุค ทุกคนต่างมีมุมมองแตกต่างจากกิล นั่นคือไม่แปลกเลยที่ท่านแม่จะพูด'แบบนั้น'กับกิล

    แต่ดูๆแล้วท่านพ่อเหมือนจะไม่สนใจมุมมองของกิลเท่าไหร่นะ ประมาณนายอยากทำอะไรก็ทำเถอะลูกชาย(?) หรือเพราะเป็นผู้ชายที่แอบมีด้านมืดเหมือนกัน!?

    อ่านๆไปก็... อืม บ้านกิลนี่เหมือนจะมีแต่เทพเลยนะ พี่ชายอาเธอร์ น้องสาววิเวียน และกิลคือใครกันน้อ? ตอนนี้ก็ยังเดาไม่ออก..
    #19815
    0
  13. #19809 ただ今 (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:43
    ชอบกิลที่เป็นแบบนี้ค่ะ กริ๊ดดด ร้ายๆแรงๆดาร์กๆ

    แล้วก็ที่แม่กิลว่าก็ไม่ผิดนะ ในฐานะแม่เราว่าท่านแม่ทำได้สุดยอดและรักลูกมากๆ อย่างตอนที่กิลแคสเกิด หรือตอนที่ยอมโดนธนูยิง หรือว่าตอนทิ้งคนที่รักเพื่อลูก หรือตอนสัญญา คือทุกอย่างมันแสดงให้เห็นว่านางรักลูกมากๆ ขนาดแคสที่นางไม่ได้อะไรตอนแรกๆเพราะแคสมีพลังมืด แต่นางกลับยอมตายแทนได้

    ที่นางพูดมาเราว่านางคงเจ็บปวดมากๆ เพราะนางคงรักของนางมากจริงๆยิ่งกับกิลอะเราว่าคงไม่ต้องพูดถึงเลย
    #19809
    0
  14. #19808 ただ今 (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:30
    ชอบกิลที่เป็นแบบนี้ค่ะ กริ๊ดดด ร้ายๆแรงๆดาร์กๆ

    แล้วก็ที่แม่กิลว่าก็ไม่ผิดนะ ในฐานะแม่เราว่าท่านแม่ทำได้สุดยอดและรักลูกมากๆ อย่างตอนที่กิลแคสเกิด หรือตอนที่ยอมโดนธนูยิง หรือว่าตอนทิ้งคนที่รักเพื่อลูก หรือตอนสัญญา คือทุกอย่างมันแสดงให้เห็นว่านางรักลูกมากๆ ขนาดแคสที่นางไม่ได้อะไรตอนแรกๆเพราะแคสมีพลังมืด แต่นางกลับยอมตายแทนได้

    ที่นางพูดมาเราว่านางคงเจ็บปวดมากๆ เพราะนางคงรักของนางมากจริงๆยิ่งกับกิลอะเราว่าคงไม่ต้องพูดถึงเลย
    #19808
    0
  15. #19807 ทีมไนเจล (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:03
    กิลลลลล กิลล หนูมาไกลเกินไปแล้ว!!

    คือจนถึงตอนนี้มันแบบ.. นี่ กิลล์ พี่โง่คนนั้นจริงๆหรอ

    เข้าใจความรู้สึกของไนเจลเลยที่หลงรักกิลในตอนเด็กๆแต่กลับไม่สามารถมองกิลที่เป็นกิลในตอนนี้ได้ เพราะเรากำลังทำแบบเดียวกัน มองหากิลคนเดิม แหะๆ คือกิลในตอนนั้นทำเราหลงรักเลยจริงๆ มันดูบริสุทธ์ อ่อนโยน สดใส อบอุ่น เติมเต็มส่วนที่ทั้งไนเจล และแคสขาดได้เป็นอย่างดี

    #แต่สุดท้ายไรต์ก็ทำให้เราเห็นว่าไม่มีคนที่สมบูรณ์แบบขนาดนั้นกิลเองก็ขาดบางสิ่งบางอย่างและไม่สามารถจัดการกับมันได้เหมือนคนอื่นๆ

    #ถ้ามองดีๆเรื่องสอนเราเยอะมากนะ

    #คิดว่าที่กิลพูดร้ายๆใส่ไนเจลให้ตัดใจนั่นมันถูกแล้วนะเพราะถ้าถามว่าไนเจลสามารถรับกิลในตอนนี้ได้รึเปล่าเปล่าเราว่าไม่อะ
    #19807
    0
  16. #19721 pla.lookpla (@lookplapla) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:10
    สงสารคุณแม่...
    #19721
    0
  17. #19720 rookie1208 (@rookie1208) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:00
    นิยายที่ว่าด้วยตำนานของมารร้าย ไม่ใช่ผู้กล้า
    อยากให้มีเรื่องแบบนี้มานานแล้วแล้ว อยากรู้เรื่องของฝั่งคนที่เรามองว่าเขาร้ายบ้าง
    #19720
    0
  18. #19719 Helena Kadian (@mint-fah) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:54
    พอมาแบบนี้ ไม่น่าจะเจอกันเลย55555
    ทำพี่กิลเราเสียใจ
    #19719
    0
  19. #19718 _KonBam (@kkeemm_) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:05
    สงสารกิลฮืออออ
    #19718
    0
  20. #19717 Newthink (@snow-prince-000) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:32
    ฮื่ออออ ต่อด่วนค่าา อยากรู้ว่ากิลจะพูดอะไรร
    #19717
    0
  21. #19716 Ding-Dongs (@MILD-K-PAT) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:44
    แล้ววิเวียนหายไปไหน?
    แต่เรื่องนี้ปมเยอะมากกกก บอกตรงๆ เลย 555555
    ติดตามต่อนะคะ^^
    #19716
    0
  22. #19714 Noey55555 (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:31
    กิลนี่มีปมเรื่องผู้หญิงเยอะเนอะ

    เสียพ่อเเม่ โดนย่าตีทั้งๆที่ถูกพี่ชายตามใจมาตลอด เคยทำร้ายน้องสาวเเละรักน้องสาวมาก ในโลกนี้มีเเม่ที่เเสนดี เเต่ตอนนี้เป็นเเบบนี้กิลคงเจ็บมาก

    #ถ้ากิลจะเลือกซาลซาลก็ไม่เเปลกหรอกเนอะ

    #เพราะความชอบทำให้เราเมินความเป็นจริง#fcกิล



    #19714
    1
  23. #19712 เพชรกานต์ (@petcharakarn) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:29
    คือเราไม่เข้าใจว่าทำไมกิลกลายเป็นแบบนี้เว้ย555555555555
    #19712
    0
  24. #19710 audarut-parpo (@audarut-parpo) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:18
    เป็นนิยายYเรื่องแรกที่อ่านค่ะ
    พออ่านแล้วติดYตั้งแต่ตอนนั้นเลยค่ะ
    (เป็นกำลังใจให้น่ะค่ะ)
    #19710
    0
  25. #19706 arigato. (@thank-naka) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:02
    อ่านยาวจนวางไม่ลงเลย
    #19706
    0