[PRE-ORDER] ชีวิตใหม่ของผม ได้โปรดจืดจางลงหน่อยเถอะครับ! [Yaoi]

ตอนที่ 88 : ปีศาจผู้ไร้ประกายของชีวิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10414
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 296 ครั้ง
    2 ก.พ. 60







ความคึกคักกลับมาสู่เมืองหลวงอีกครั้งหลังจากที่เจ้าชายซาลซาอัลหนีออกไป

เรื่องราวของเจ้าชายแม้จะมีหยิบมาพูดถึงบ้างแต่เพราะไร้ซึ่งความเคลื่อนไหวใดๆ ความหวาดกลัวเลยจางหายไปบ้าง อย่างไรก็ดีเมืองหลวงนี้ยังมีราชวงศ์และดยุกอยู่ ทั้งยังพร้อมไปด้วยความเจริญมากกว่าเมืองรอบข้างในอาณาจักรนี้อีกด้วย ถ้าหากว่าพูดถึงอันตรายแล้วที่นี่ซึ่งคล้ายกับปราการด่านสุดท้ายอาจจำเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดเลยด้วยซ้ำ!

พวกเขาต่างหัวเราะ พวกเขาต่างดื่มฉลอง ลืมเลือนคืนวันของความหวาดผวาในวันนั้น ขณะที่พวกเขากำลังคิดว่ามีความสุขอยู่นั้น

ความหวาดกลัวก็กลับมาอีกครั้ง ทว่าคราวนี้แตกต่างจากเดิม มันไม่ใช่ในรูปลักษณ์ของคนที่จับต้องได้ ทว่ามันมาในรูปแบบของอะไรบางอย่างที่ไม่พรากชีวิตพวกเขา ทว่านำพาความเจ็บปวดมาเยือน ความทรมานที่ทำให้หลายคนอยากตาย

มันติดต่ออย่างรวดเร็ว...เร็วเกินกว่าจะรักษา เร็วจนจำนวนผู้ประสบมากขึ้น...มากขึ้น...มากขึ้น

อดีตเคยถูกเรียกขานว่าคมเคียวของยมทูต

ปัจจุบันนามของมันคือ...


'โรคภัย'

.

.

.

ซาแซลทำอะไรทุกอย่างได้อย่างรวดเร็วจริงๆเลยเนอะ”


ผมพูดกับซาลซาอัลขณะที่กำลังรอเค้กที่กำลังอบ ส่วนเจ้าชายที่ควรจะนั่งบนเก้าอี้สวยๆ จากนั้นหัวเราะฮะฮะฮะ! ตายไปซะให้หมด!! ให้พวกคลั่งความมืดสะใจตอนนี้กำลังนั่งเลือกช็อกโกแลตว่าจะเอารสไหนไปละลายเพื่อโบกบนหน้าเค้กดี

ความจริงผมคิดว่าเจ้าชายควรจะทำตัวให้เหมือนจอมมารมากกว่านี้ ชั่วร้ายมากกว่านี้อีกหน่อย ไม่ใช่มาสวมผ้ากันเปื้อนลายลูกเจี๊ยบแล้วมาช่วยผมทำขนมแบบนี้! แต่เอาเถอะ...ช่างมัน ไม่มีคนมาช่วยเหมือนกัน ไม่หัดจับเขามาเป็นพ่อบ้านเสียบ้าง อนาคตก็คงอยู่ยากด้วย

พยักหน้ากับตัวเองในใจระหว่างรอเค้ก

ส่วนพวกผู้หลงใหล หรือ ซาลซาอัล FC ก็ปล่อยไป พวกนั้นต่อให้ซาลซาอัลเต้นซัมบ้าก็คงพูดเป็นเสียงเดียวว่าช่างเกรงขามเหลือเกิน! ใครไม่กลัวพวกเขาก็คงต้องแทงให้มันกลัวให้หมด!

ตอนแรกผมอยากคิดว่าซาลซาอัลอาจจะจ่ายหนักให้พวกเขา (ด้วยเงินของสาววาย) แต่ทุกวันนี้เจ้าชายก็ใช้เงินจากพวกซาลซาอัล FC อยู่ คงเรียกว่าความรักทำพวกนั้นตาบอดเสียมากกว่า

อืม...ผมมองเจ้าชาย อดไม่ได้ที่จะส่งเสียง “ถ้ายังไงลองออกไปเดินโชว์ตัวหน่อยไหม?”

เขาจ่ายค่าตัวนายมาเยอะแล้ว ควรจะออกไปโชว์หน้าให้ FC ดีใจเล่นหน่อยนะ

ไม่ ทำไมฉันต้องทำอะไรยุ่งยากแบบนั้น” แต่เจ้าชายกลับตอบออกมาแบบนี้ ไม่เซอร์วิสคนจ่ายเงินเอาเสียเลย

อย่างน้อยก็ไปประชุมกับพวกเขา?” หาเรื่องชั่วๆทำให้สมกับเป็นตัวร้าย? “หรือไม่ก็ลองทำเรื่องร้ายๆดูอย่างจับคนไปเผา ตรึงกางเขน หรือจับเด็กสู้กับสัตว์ร้ายเพื่อเอาชีวิตรอด ให้มันหนีตาย จากนั้น...”

ทำขนมไป ฉันหิวแล้ว” ซาลซาอัลสั่งก่อนมองผมขึ้นลง “ใครที่มันคิดว่านายมันไอ้หน้าอ่อนกันนะ? ความคิดของนายมันวิกลจริตจนพวกเขาสมควรกราบนายกันทั้งนั้น! ...ที่รัก ถ้าฉันกับนายขึ้นเตียงสาบานได้ไหมว่าเราจะไม่ SM กัน?”

เมินเจ้าชาย!

เตาอบส่งเสียงติ๊ง! ผมใส่ถุงมือก่อนจะค่อยๆเปิดมันแล้วยกถาดเค้กปอนด์ออกมา “โรคภัยหนอ โรคภัย ไม่รู้ว่าตอนนี้ที่เมืองหลวงจะวุ่นวายมากขนาดไหนกัน...ประเด็นที่น่าสนใจมากกว่าคือพวกเขาจะทำยังไงกับที่มาของโรคภัยดีกว่า...”

ซาลซาอัลกระตุกยิ้มออกมาก่อนจะฮัมเพลง ขณะมองผมที่เมินช็อกโกแลตที่เจ้าชายเตรียมเอาไว้ให้แล้วใช้ช็อกโกแลตที่ตัวเองเตรียมเอาไว้แทน “ใช่ มันน่าสนใจมาก...มากจนคิดภาพออกเลยแหละ...”

คมเคียวของยมทูตที่ไปเยือนยังเมืองหลวง


โรคภัย


ในความคิดของคนมันไม่ใช่สิ่งที่ควบคุมได้ ทั้งยังแฝงอยู่ในชีวิตประจำวันของแต่ล่ะคนเสมอมา นั่นทำให้พวกเขาต่างคิดว่าเดี๋ยวก็หาย จนกระทั่งรู้ตัวอีกที...

ผมหัวเราะเมื่อคิดถึงมัน

.

.

.

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!”


นั่นเป็นเสียงโวยวายของดันแคน เคย์

คืนวันแปรเปลี่ยน ว่าที่ดยุคผันเปลี่ยนเป็นดยุค สิ่งที่รอรับพวกเขาอยู่คือโรคภัยที่ไร้ที่มาที่ไปจนน่าหงุดหงิด

เอกสารรายงานมาจากทั่วสารทิศในเมืองหลวง โรคภัยที่น่ารำคาญมันไม่ได้พรากชีวิตของผู้คนทว่ามันนำพาความทรมาน ติดต่ออย่างรวดเร็วจนเพิ่มจำนวนของผู้ประสบภัย และนั่นคือภาระอย่างใหญ่หลวงที่สุด

การรักษาที่ไม่พอดีกับผู้ประสบ

.

.

.

ผมหันไปยกผลไม้ออกมาจากตู้

ตอนแรกพวกเขาจะไม่สนใจมันเพราะโรคภัยมันก็แค่เรื่องเล็กน้อย โลกนี้มีเวทมนตร์ พวกเราสามารถรักษาหายได้ด้วยเวท ทว่าถ้าหากว่าผู้ประสบโรคภัยนั้นเพิ่มจำนวนล่ะ มากขึ้น มากขึ้น มากขึ้น...”

ปัญหาการรักษาก็จะเกิดขึ้น” เจ้าชายพูดขึ้นมาขณะที่นัยน์ตาของเขาเป็นประกาย “คนที่สามารถรักษาผู้คนได้มีน้อยกว่าผู้ได้รับโรคภัย อีกอย่างการรักษานั้นใช้ทั้งเงินตรา กำลัง เวทมนตร์ และเวลา...”

ถูกต้องในท้ายที่สุดนั้นพวกเขาจะทำการคัดเลือก...” ผมมองซาลซาอัล “ผู้ที่ได้รับการรักษาอันดับแรกคือชนชั้นขุนนาง จากนั้นถึงค่อยลงมาถึงประชาชนและนั่นจะทำให้เกิดความไม่พอใจ...”

ไม่ว่าใครต่างก็รักชีวิตตัวเองทั้งนั้น พอคิดแบบนั้นแล้วผมก็หัวเราะออกมาเมื่อพูดมัน


ของความต่างระหว่างชนชั้น”


เจ้าชายเอียงคอจากนั้นยังเสริมด้วยว่า “นี่ยังไม่รวมเรื่องที่ว่าโรคภัยนั้นจะติดต่อไปยังผู้รักษาได้ ถึงตอนนั้นบางทีพระผู้ช่วยอย่างผู้รักษาก็คงจะหนีไปบ้าง และนั่นเอง...”

และนั่นทำให้ปัญหามันเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม” ผมปาดช็อกโกแลตลงบนเค้ก “...ประชาชนคือเบี้ย แม้ว่าจะเป็นเบี้ยทว่าก็มีจำนวนมากที่สุดในกระดาน พวกเราสามารถใช้แล้วทิ้งได้ ขณะเดียวกันสามารถใช้แล้วรุกฆาตได้เช่นเดียวกัน...”

อือหื้อ--” เจ้าชายรับคำในลำคอขณะที่มองผม “ไม่รู้สึกผิด?”

ทำไมผมต้องรู้สึกผิด?” ตัวผมยังคงทำเค้กอยู่ “ผมต้องรู้สึกผิดเพราะทำร้ายคนบริสุทธิ์เหรอ? พวกเขาหลายคนไม่ได้ทำอะไรผมเลยแท้ๆแต่ผมกลับทำร้ายพวกเขาอย่างเลือดเย็น ก่อกรรมทำชั่ว อะไรแบบนี้สินะ...”

อืม ประมาณนั้น” ตัวร้ายที่คนบูชาพยักหน้ารับคำผม

ขออภัยนะผมไม่รู้สึกเลยแม้แต่น้อย” เมื่อปาดเค้กเรียบร้อยแล้วผมก็ไปหั่นผลไม้ต่อ “เหมือนกับวันนั้น พวกเขาผลักดัน 'แม่' ของผม ผลักดัน 'พ่อ' ของผมเข้าสู่ลานประหาร พวกเขาย่อมไม่รู้สึกอยู่แล้วนี่เนอะ ก็พวกเขาคิดว่าสิ่งที่พวกเขาทำมันถูกต้อง แค่ทำลายคนที่กำเนิดคนบาปเท่านั้นเอง”

...”

แน่นอน ผมเองก็จะคิดแบบเดียวกันกับพวกเขา ผมก็จะคิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นมันถูกต้อง เพราะผมแค่ทำลาย...อืม...ว่าที่ศัตรูของผม? ประชาชนที่อาจจะมาฆ่าผมกับนายในอนาคตอะไรแบบนี้?” ผมเอ่ยออกมาด้วยทำนองน้ำเสียงแบบเดิม “ผมน่ะไม่มีความคิดอ่อนแออย่างปล่อยให้ศัตรูของตัวเองยิ้มได้นานๆหรอกนะ ไม่ใช่คนใจเย็นขนาดนั้น”

เลือดเย็นจังเลยนะ” เจ้าชายเปรยออกมา

อืม คงงั้น...น่าจะเป็นแบบนั้น” ผมตอบเจ้าชายมองเค้กตรงหน้าตาไม่กระพริบ “แต่ว่านะซาลซาลสุดท้ายแล้วคนที่ฆ่าพวกเขา ประชาชนเหล่านั้นไม่ใช่ผม...ไม่ใช่เลย”

ผมยกยิ้มบาง


แต่เป็นเบื้องบน...สภาโต๊ะกลมกับราชวงศ์ต่างหากที่จะฆ่าประชาชนของตัวเอง”


ผมแค่ทรมาณพวกเขา แต่พวกเขายังชีวิตคอยู่ และจะหายได้เมื่อได้รับการรักษา

ทว่าสุดท้ายพวกเขาจะตาย

เพราะเบื้องบนมองว่า 'เป็นภาระ'


ผมไม่เคยอ่านพวกตำราสงคราม...แต่นี่เรียกว่ายืมดาบฆ่าคนได้หรือเปล่านะ?”

.

.

.

ในที่สุดแล้วนโยบายการคัดเลือกผู้รักษาก็เกิดขึ้น


พิจารณาจากลำดับชนชั้นของผู้ได้รับการรักษา

ดยุคแลนสลอตคนปัจจุบัน...ฮาเรฟ แลนสลอตค้านนโยบายนี้ ตัวของฮาเรฟนั้นมองว่านโยบายนี้คือการทำลายอาณาจักรอย่างแท้จริง ความเหลื่อมล้ำจะทำให้ก่อเกิดปัญหา ควรมีการปรับเปลี่ยนลำดับการรักษาตามระยะของอาการ

ข้อเสนอของดยุคแลนสลอตถูกคัดค้าน จนท้ายที่สุดดยุกแลนสลอตผู้ครอบครองพลังแห่งแสงสว่างก็เลือกที่จะวางดาบของตนลงบนสภาโต๊ะกลม เข้าสู่ภาคสนามแห่งการรักษาเพื่อช่วยเหลือประชาชนให้ได้มากที่สุดเท่าที่ตัวเองสามารทำได้

ความวุ่นวายถูกระงับลงชั่วคราว

ก่อนที่มันจะกลับมาอีกครั้งเมื่อดยุกแลนสลอตถูกวางยา เมื่อขาดผู้มีพลังแสงสว่างคนนี้ไปอะไรที่เคยราบรื่นนั้นกลับวุ่นวายมากยิ่งขึ้น ผู้ที่ได้รับการรักษาก่อนหน้านี้กลับมาเป็นอีกครั้งหนึ่งเพราะไม่สามารถหาสาเหตุของโรคภัยได้

เกิดการสร้างเขตแดนเพื่อป้องกันการติดต่อ แบ่งระยะระหว่างประชาชนผู้เหลือรอดกับผู้ได้รับโรคภัย

ทว่าท้ายที่สุดแม้จะแบ่งแล้วก็ตาม ผู้เหลือรอดก็ยังติดโรคภัยอยู่ดี

.

.

.

.

.

.

.

โรคภัยพวกนี้ไม่เลือกคน นายไม่กลัวว่าแคสหรือพ่อแม่นายจะติดหรือไงที่รัก?”


เมนูวันนี้คือคุกกี้

ผมเหลือบมองเจ้าชายเล็กน้อย วันนี้เจ้าตัวยังคงเปลี่ยนสถานะจากสัตว์มงคลประจำกลุ่ม แค่ก! ตัวร้ายลาสบอสประจำกลุ่ม! มาเป็นลูกมือผมทำขนมอีกอยู่ดี

แต่แน่นอนเขาไม่ได้ทำอะไรหรอก นอกจากทำตัวเป็นมาสคอต*ประดับห้องน่ะ เพราะขืนให้ซาลซาอัลทำจริงได้ท้องเสียกันพอดี

ไม่ติดหรอก ไม่ติดหรอก” ผมตอบขณะที่กำลังนวดแป้ง “ถ้าหากว่าพวกเขาตรวจสอบสักหน่อย คงจะรู้นานแล้วแหละว่าโรคภัยที่นี่คือการจงใจ


เพราะมันเกิดขึ้นที่เมืองหลวงที่เดียวเท่านั้น โดยไม่แพร่ไปที่อื่นเลยแม้แต่น้อย”


หืม? น่าสนใจดีนะ”

ผมสั่ง...หมายถึง ขอร้องพวกผู้หลงใหลของนายให้จัดการเรื่องนี้ให้เลยนะ และแต่ละจุดที่เป็นแหล่งมันก็ไม่ได้มีการเคลื่อนย้ายที่ทำให้โรคติดไปที่อื่นอยู่แล้วด้วย” ผมครุ่นคิด...อืม ทำรูปกระต่ายก็ไม่เลวนะ! “สาเหตุที่ผมเลือกเมืองหลวงหนึ่งเพราะมันง่าย ส่วนมากจะมีการเข้าเมืองหลวงมากกว่าการออก สองพวกเขาต่างมั่นใจว่าเมืองตัวเองคือปราการด่านสุดท้าย นั่นทำให้พวกเขาพลาด และสาม การกระจายของโรคจากเมืองหลวงไปที่อื่นเกิดขึ้นได้ยาก”

โอ้...อะไรทำให้นายคิดแบบนั้น”

เพราะที่นั่นมีสภาโต๊ะกลม พวกเขาเป็นขุนนางแต่พวกเขาก็คืออัศวิน” ผมตอบกลับไปนึกถึงพวกเลือดร้อนที่เรียนด้วยกันมา “พวกเขาต้องพยายามไม่ให้โรคมันแพร่แน่นอนอยู่แล้ว ตอนนี้พวกเขายังหาสาเหตุของโรคไม่ได้สิ่งที่พวกเขาจะทำก็คือการกักคนไม่ให้เคลื่อนย้ายไปที่อื่น แบบนั้นโรคภัยก็จะไม่ไปไหนด้วย จากนั้นถ้ามันใหญ่โตเกินไป เพื่อป้องกันพวกราชวงศ์ เบื้องบนและชนชั้นสูง การลดจำนวนจะเกิดขึ้น...


พวกเขาจะประหารประชาชนของตัวเองเพื่อลดการแพร่กระจายของโรคภัย”

.

.

.

แผ่นดินอาบเลือดของประชาชนแทนที่เลือดของทรราช


ฮาเรฟวิ่งมาเร็วที่สุดแล้ว...เร็วเท่าที่จะทำได้ทว่าสุดท้ายก็ไม่ทัน

ปราศจากคนเห็นด้วย เป็นอีกครั้งที่อุดมการณ์ของเขาถูกคัดค้าน

ท่านดยุกได้โปรดถอยออกไปเพื่อป้องกันการติดโร---”

หุบปาก!” ฮาเรฟตะโกนออกมาขณะที่มองไฟลุกท่วมตรงหน้า บริเวณนี้ออกห่างจากเมืองหลวงมาเล็กน้อย ถูกกั้นด้วยเขตแดนเพื่อประหารและทำลายอย่างรวดเร็วไม่ให้เหลือสิ่งใดที่เป็นเชื้อได้อีก

นี่คือการลดจำนวน

ริมฝีปากถูกขบแน่นขณะที่นัยน์ตาสีรุ้งมองภาพตรงหน้า ถ้าเพียงเขามีพลังมากกว่านี้อีกนิด...


เอ็กซ์คาลิเบอร์


ด้วยพลังของดาบสามารถช่วยได้มากขึ้น ทว่าเมื่อใช้ไปแล้ว คนที่จะตายไม่ใช่ประชาชน ทว่าเป็นตัวของเขา คนข้างหลังเขา พ่อแม่และญาติพี่น้องของตัวเขาเอง

อุดมการณ์ที่งดงาม กับ ความเห็นแก่ตัวของเขา

ฮาเรฟก้มหัวลงนี่คือการขออภัยต่อผู้ตาย ก่อนจะเดินจากไป ทว่าก่อนที่เขาจะเดินไปจากที่แห่งนี้นั้น สายตาของเขาเห็นดยุกกาเวน...ไนเจล กาเวนยิงพิงต้นไม้จ้องมองเขาอยู่

ไม่กลัวติดโรค?”

ไม่” ไนเจลมองมาทางเขาอย่างเรียบเฉย “หาสาเหตุของโรคได้แล้ว...น่าหัวเราะจนน่าตกใจเลยแหละ ที่แน่ๆคือพอเดาได้เลยว่าใครทำ”

ฮาเรฟรับเอกสาร 'ลับ' ดังกล่าวจากมือของไนเจล นัยน์ตาสีรุ้งกวาดไปทั่วเอกสารยิ่งอ่านเขาก็รู้สึกเหมือนอะไรจุกในอก

คนที่ค้นพบคือพวกนักเล่นแร่แปรธาตุ ไม่ใช่นักเวท เพราะสิ่งที่เจือปนไม่ใช่เวทมนตร์แต่เป็นสาร หมวดหมู่ไม่มีเพราะไม่เคยพบเห็นมาก่อน แต่อีกไม่นานน่าจะถูกบรรจุเข้าในหมวดพวกยาพิษ” นัยน์ตาสีเงินของดยุกกาเวนหลุบลง “ประเด็นที่น่าสนใจคือแหล่งตัวพาหะของมันจริงๆคือแหล่งแบบระบบปิด ทำให้ไม่มีการแพร่กระจายไปยังที่อื่นได้ และที่น่าขำคือ...มันมีเล็กน้อยทว่าหลายจุด ทำให้ไม่สามารถทำการแก้ไขได้อย่างรวดเร็ว แล้วถ้าหากว่าอาณาจักรนี้ไม่มีฉันกับนาย เจ้าชายซาลซาอัลคงชนะไปแล้ว...”

มือของฮาเรฟกำแน่น

หมอนั่นยังคงเป็นคนที่ใจร้ายเสมอ และยอมรับ...นี่คือการเอาคืนประชาชนได้เจ็บแสบจริงๆ” ไนเจลหัวเราะเมื่อกล่าว ฮาเรฟเห็นความบ้าคลั่งในนัยน์ตาสีเงินคู่นั้น “...แต่ก็ยังเหลือวิธีช่วยที่ถ้าหากว่าราชวงศ์รู้คงรู้สึกหน้าชาเพราะพูดตบหน้า...”

หึ” ฮาเรฟยกยิ้ม...ใช่ แสบมาก


แลนสลอต กระจายข่าวออกไป ปิดกั้นแหล่งน้ำระบบปิดไม่ให้ประชาชนเข้าใกล้และ...เตรียมการชำระ


ด้วยพลังธาตุน้ำต้องห้ามและเอ็กซ์คาลิเบอร์ที่ราชวงศ์หวาดกลัว

.

.

.

โลกนี้ธาตุน้ำไม่ถูกยอมรับ เพราะงั้นผมก็เลยโจมตีที่น้ำ เพราะธาตุนี้ไม่มีผู้ตรวจสอบ”


ผมเอ่ยออกมาก่อนจะพยักหน้าให้กับตัวเอง “ก็นะ ใครมีธาตุน้ำก็ถูก ฉับ! ตายหมดแล้วนี่ ไม่งั้นไนเจลไม่ปกปิดพลังธาตุน้ำของตัวเองหรอก”

แต่สุดท้ายพวกเขาก็แก้ไขได้อยู่ดี” ซาลซาอัลเลิกคิ้ว “ด้วยธาตุน้ำของไนเจลและพลังศักดิ์สิทธิ์ของเอ็กซ์คาลิเบอร์”

ใช่ มันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว ท้ายที่สุด โลก! ก็จะถูกช่วย! ด้วยพลังของผู้กล้า!” ผมเอ่ย “เพียงแต่ว่านี่คงเป็นการทำความดีแบบหลบซ่อน พวกเขาไม่กล้าใช้พลังกันโต้งๆหรอก มันโง่ไป อย่างมากก็แค่ค่อยๆแอบชำระน้ำให้สะอาดขึ้นเรื่อยๆจนสิ่งเจือปนหายไปหมด แต่ก็นะ---ระหว่างนั้นคนก็ตายไปอยู่ดี”

เคยคิดไหมว่าตัวเองอาจจะไม่ตายดี”

ก็คิดอยู่” ผมเอ่ยออกมา “แต่ผมไม่รู้สิ ขนาดน่าจะตายไปแล้วครั้งหนึ่งแต่สุดท้ายก็กลับมาเกิดใหม่ในโลกนี้ บางทีตายอีกอาจจะไปเกิดที่โลกอื่น หรือว่า...อาจจะได้ตกนรกจริงๆก็ได้มั้ง? พอไม่มี...อยู่ผมก็ไม่ได้เข้าวัดทำบุญด้วย”

อ้อ...” เจ้าชายงึมงำออกมาส่งชิฟฟ่อนเข้าปาก “ในตอนเด็กนายปรารถนาที่จะใช้ชีวิตให้นานที่สุด มาตอนนี้กลับกลายเป็นว่านายเป็นตัวการที่พรากชีวิตคนมากที่สุด...ฟังดูน่าแปลกประหลาดดีเหมือนกัน”

ผมเป็นคนผูกใจเจ็บ” ผมบอกเขา “เป็นพวกสายพันธุ์ที่ชอบแก้แค้น ผมคิดว่าตัวเองน่าจะเป็นแบบนั้น...”

รู้ไหมว่าตัวเองกำลังไร้หัวใจไปทุกวัน...” เจ้าชายมองผมด้วยสายตาจริงจัง

รู้...คิดว่ารู้” ผมบอกเจ้าชาย “เพราะไม่เศร้าเท่าไหร่ ก็น่าจะเริ่มไร้หัวใจไปจริงๆ”

ขั้นกว่าของการไม่สนใจอะไร กลายเป็นคนไร้หัวใจอย่างนั้นหรือ...” เจ้าชายถอนหายใจออกมา ลุกขึ้นแล้วขยี้หัวผม “รู้ไหมว่าตอนนี้ผู้หลงใหลเรียกนายว่าอะไร? หลังจากที่พวกเขาฟังแผนการของนาย ปฏิบัติและทำตาม จวบจนกาลเวลาผ่านไปและผลของมันปรากฏ


เขาเรียกนายว่าปีศาจ...ปีศาจร้ายผู้ไร้ประกายของชีวิต



...........................................

*มาสคอต - สิ่งมีชีวิตที่เป็นตัวแทนถูกนำเสนอออกมาสู่สาธารณชน ทั้งนี้ทั้งนั้นเป็นทั้งหน้าตาและรวบรวมคอนเซปของกลุ่มเอาไว้ โดยมากจะเป็นตัวละครที่ออกแบบมาอย่างน่ารัก


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 296 ครั้ง

31,460 ความคิดเห็น

  1. #31368 อาเนส (@1670500341080) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 01:18
    จาก BL Game สู่ ดาร์กแฟนตาซี
    #31368
    0
  2. #30658 Alpha9 (@0610279635) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 01:50
    ถวายทุกอย่างแด่กิล รักกิลเวอร์ อ่า~~~ชอบจริงๆพี่ชาย(อาเธอร์)นายเลี้ยงน้องชายมาได้ดีจริงๆ ชอบอ่ะชอบชอบกิลมากเชิญเทพเลยกิลจะได้ไม่เหนื่อยมาก
    #30658
    0
  3. #30622 Kaede_Kaede (@Kaede_Kaede) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 21:17
    กิลแบบ คือดี ถึงจะแก้แค้นแบบผิดๆ แต่เราก็ชอบ ชอบความดาร์กของนาง ชอบความบิดเบี้ยวของนาง ปกติเราก็ชอบคนเลือดเย็นอยู่แล้ว กิลนี่คือในอุดมคติเลย //ดีจริงๆที่เลือกที่จะอ่านนิยายเรื่องนี้ //กราบ....
    #30622
    0
  4. #30295 rumiOwO (@rumiOwO) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 13:59
    กิลแก้อแค้นได้แบบ...สุดยอดมาก ยอมๆ ถึงมันจะผิดแต่ก็ชอบ!! เรายอมถวายตัวเข้าลัทธิ(?)นี้ค่ะ!
    #30295
    0
  5. วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 04:00
    กิล เรารักนาย เรายอมเป็นเทพให้นายก็ได้นะ อัญเชิญเราง่ายๆ แค่จูบ...555
    #29785
    0
  6. #29774 calledmemoonchild. (@vshcny) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:02
    เขิน ฮาเรฟกับไนเจล กีสๆๆๆๆๆขอคู่นี้ได้มั้ย55555555555 กิลเลือกเย็นมาก ฮือกัวว
    #29774
    0
  7. #29446 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:57
    ก็สมอยู่...แค่ไม่แตะก็ไม่ร้ายละ แตะปุ๊บก็...บึ่ม เหมือนระเบิดอะ วางเฉยๆ ก็แค่ระเบิด อย่าถอดสลักและโยนมันก็พอ
    #29446
    0
  8. #28590 `Pяіdє..® (@pasuta1150) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 12:18
    ชอบ ถ้าเป็นเราก็จะทำ มาทำกับคนสำคัญของเราแบบนี้ เราก็จะทำ จะค่อยๆทรมานมันเรื่อยๆ หึหึ เริ่มอิน 5555
    #28590
    0
  9. #27618 Motif (@M0tif) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 01:41
    กิล ท่านเป็นยอดกุนซือทะลุมิติ ใช่ไม๊ ๆ  เล่นรบแบบนี้ การปกครองที่ไหนก็ต้องล่ม
    อ่า ก็นะ  ถ้าไม่เล่นครอบครัวเขาเกือบตาย เขาก็คงไม่เล่นแรงแบบนี้หรอก  นิยายจีนเขาเรียกจุดตาย แบบสิ่งที่ห้ามแตะต้องเป็นอันขาดไม่งั้นวอดวายยกแก๊งแน่
    #27618
    0
  10. #27341 SOUGIYA (@himitsu-me) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 00:13
    กิลโคตรดาร์ก
    #27341
    0
  11. #26823 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 12:12
    ทำกับครอบครัวกิลเองนะ แบร่ๆๆๆๆ
    #26823
    0
  12. #26088 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 18:03
    กิลสุดยอด
    ฮาเรฟแสนดีสุดๆ
    #26088
    0
  13. #26008 จ้าวแมวน้อย (@K715207) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 22:33
    กิล.. ยูอาร์มายเลิฟเวอร์คาแรคเตอร์
    #26008
    0
  14. #25911 feng yangming (@akihiko9461) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 19:54
    โอ๊ยยยย ฉันรักฮาเรฟกับแคสอะ คือแม่งพ่อของลูกมากอะ ตัวละครที่ผิดหวังตอนนี้ก็คงจะเป็นกิลมั้ง ส่วนตัวละครที่รู้สึกดีด้วยก็คงจะเป็นซาลซาล ซาลร้ายแบบไม่เลือดเย็นแบบกิลอะ คือจริงๆแทบไม่ร้ายเลยอะ น่าสงสารมากกว่า รักเรื่องนี้มากอะ ถึงจะเป็นคนไม่ชอบอ่านเรื่องหน่วงๆก็เหอะแต่แบบอ่านแล้วได้แง่มุมเยอะ ไม่ได้พล็อตแฮปปี้เอนดิ้ง หักมุม ตัวละครตลบหลังกันไปมา แต่ที่เศร้าที่สุดคงเป็นความสัมพันธ์ของสามเพื่อนซี้นี่แหละ สงสารฮาเรฟ;-;
    #25911
    0
  15. #25908 Yiwha_LOVE (@Yiwha_LOVE) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 16:07
    กิลคือลาสบอสที่แท้จริง งื้อออออ แต่ทำไม...ฉันรักเขาจัง! ชอบอะ! ตัวเองสายดาร์ก ดูเหมือนไม่ค่อยฉลาด บื้อๆ คนดี๊คนดี แต่ที่จริง...ร้ายกาจจนตัวร้ายอย่างซาลซาลยังต้องยอมรัก เอ๊ย! ยอมรับ!
    #25908
    0
  16. วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 12:40
    กิลนี่สายดาร์กอย่างแท้จริง...ฉันรักเค้า
    #25635
    0
  17. #24066 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 11:27
    กิล ผู้สะท้อนสัจธรรมชีวิต 
    #24066
    0
  18. #24034 2BXo7 (@choilo) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 22:19
    กิลเบิร์ตนี่แย่ขึ้นทุกวัน.. ฮาเรฟไม่น่าลบน้องสาวคลั่งวายแล้วใส่ตัวเองลงไปเลยอ่ะ เอาจริง
    แก ดูนางเอาคืนดิ เอาคืนคนเดียวเจ้บปวดทุกฝ่าย จากนั้นก็จะเอาคืนกันไปเรื่อยๆๆ สรุป
    คาลิสรอด #โคตรไม่เกี่ยวเลย!! 5555555
    #24034
    1
  19. #23766 Lugunexo (@Lugunexo) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 10:57
    เรื่องนี้แสดงให้เห็นถึงความจริงว่าชีวิตจริงคงมีแค่ไม่กี่คนที่จะสามารถเสียสละส่วนน้อยที่ตัวเองรักเพื่อส่วนรวมที่เราไม่รู้จักได้ แสดงให้เห็นถึงความเห็นแก่ตัว สัจธรรม ที่ในชีวิตจริงไม่มีทางเหมือนในนิยายกรือการ์ตูน
    #23766
    0
  20. #23584 Patricia Lacie (@abbycute) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 07:59
    กิลมีโอกาสตายสูงเลยค่ะ... ในแง่ของจริยธรรมนะคะ คนเขียนอาจเปลี่ยนหรือเขียนตามใจก็ได้ 
    แต่จากประสบการณ์พระเอกแนวทรราช ปฏิวัติมักจะตายค่ะ อย่างลูลูชกับไลท์เดธโน้ต เพราะตัวเอกถูกสร้างมาให้ร้าย แต่พอตอนจบคนเขียนที่มีจริยะ จะฆ่าตัวเอกทิ้งค่ะ  เพราะเป็นการไม่ให้คนอ่านเอาเป็นเยี่ยงอย่าง... และเป็นการสอนว่า สุดท้ายผู้ที่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน ผลของการกระทำก็จะย้อนกับเข้าตัวค่ะ 
    #23584
    0
  21. #22134 painia (@pairda) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 23:54
    ใจร้ายมากเลยค่ะ จนแบบเอ๊ะ นี่ตัวเอกใช่มั้ย จนเราปันใจให้ตัวละครทุกคนยกเว้นกิลแล้ว ฮือ อาจจะเพราะส่วนตัวเราด้วยเหตุผลบางอย่างล่ะมั้งคะ5555555555555
    #22134
    0
  22. #22027 mangpor43 (@por2543) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 11:38
    กิลช่ะ ชั่วร้ายมาก
    #22027
    0
  23. #21285 kanmanee38 (@kanmanee38) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 00:02
    สถานีต่อไป.......โรคภัยจากอากาศ ชัวค่ะ
    #21285
    0
  24. #20393 Good morning. (@ringkoa-567) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:12
    ยังไม่แต่งถึงขั้นคิดเรื่องบนเตียงเลยหรอค่ะซาลซาล /เรื่องมาถึงตอนนี้คงกู่ไม่กลับแล้วล่ะ กิลสู้ๆนาาา
    #20393
    0
  25. #20190 RhongTood (@marklmsg7) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:58
    เห็นด้วยกับคห.ที่19,936 ค่ะ
    ถ้ามีใครทำซาลจัง น้องสาว พี่ใหญ่แล้วล่ะก็...เหอะๆ ชิหายค่ะงานนี้
    #20190
    0