[PRE-ORDER] ชีวิตใหม่ของผม ได้โปรดจืดจางลงหน่อยเถอะครับ! [Yaoi]

ตอนที่ 85 : สิ้นสุดปลายทางของความสิ้นหวัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8968
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 270 ครั้ง
    22 ม.ค. 60







ดัสเชสเบดิเวียร์ยังคงจำได้ถึงงานแต่งงานที่แสนงดงามของเธอและดยุกเบดิเวียร์

วันนั้นเธอคือสตรีที่สวยและงดงามที่สุด ครองคู่กับผู้ชายที่หล่อเหลาและสง่างามที่สุด

เราจับจูงมือกัน กล่าวคำสาบานให้แก่กัน สวมแหวนและจูบกัน

นอกจากวันนั้นแล้วอีกวันที่เธอจำได้ไม่เคยลืมคือวันที่ลูกชายของเธอเกิดขึ้นมา

แตกต่างกับงานแต่งงาน วันนั้นคือวันที่เธอน่าเกลียดที่สุด ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อ ไร้เครื่องสำอางตกแต่งใบหน้า ร่างกายอวบไม่งดงามเลยสักนิด

ส่วนดยุกเบดิเวียร์ยังคงเป็นผู้ชายที่หล่อเหลาและสง่างามอยู่เบื้องหน้าเธอ

นอกเหนือจากเธอและเขายังมีอีกสิ่งมีชีวิตหนึ่งในวันนั้นคือลูกชายของเธอ

เด็กน้อยหน้าตายับยู่ยี่ น่าเกลียดจนเธอต้องหัวเราะ

วันนั้นเราจับจูงมือกัน โอบกอดกัน กล่าวคำสาบานให้แก่กันต่อหน้าเด็กน้อย

 

ถ้าเพื่อลูกแล้วแหละก็...”

.

.

.

หญิงสกปรกคนหนึ่งยืนต่อหน้าทหารด้วยร่างกายที่สั่นจนน่าสมเพช

จากสายตาคนภายนอกเธอเหมือนหญิงบ้าเสียสติคนหนึ่ง ผมสีทองฟู มอมแมมสกปรก ไหนเมื่อครู่เพิ่งฆ่าทหารไปนั่นอีก

ทว่าแคสกับดยุกเบดิเวียร์ต่างจำได้ว่าหญิงบ้านั่นคือใคร...ดัสเชสเบดิเวียร์ที่มักจะอยู่ในวงน้ำชา สูงศักดิ์และสง่างามอยู่ในงานเลี้ยงคนนั้น

ทว่านั่นคืออดีตตอนนี้เธอคล้ายหญิงเสียสติคนหนึ่ง ทหารล้อมกรอบเข้ามามีเพียงแค่เธอเท่านั้นที่สามารถปกป้องลูกชายและสามีของเธอได้ ดัสเชสเบดิเวียร์เงื้อดาบวาดไปมาอย่างไร้สติและโง่งม วงดาบสะเปะสะปะจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เลยแม้แต่น้อยจนต้องถอยออกมาห่างๆ

ต้องหนี...ต้องหนี...” เธอพึมพำออกมาทั้งๆที่สั่นไปร้องไห้ไป “ต้องหนี คุณขอมา...ปกป้อง...ด้วย...”

...ท่านแม่...”

 

คุณ...ขอให้...ปกป้อง [แคสด้วย!!”

 

ในตอนนั้น...

ดยุกเบดิเวียร์ได้ฝากฝังบุตรชายเอาไว้ให้กับภรรยาของตน ปกป้องเด็กคนนี้และหนีไปโดยไม่ต้องสนใจเขา...

เธอทิ้งสามีของตนไปเพราะความกลัวที่จะสูญเสียลูกชาย

เธอโวยวาย...เพราะต้องหยุดแคส

เธอร้องไห้...เพราะต้องหยุดแคส

ใช้ความน่าสมเพชทุกอย่างเพื่อรั้งเขาเอาไว้ เพราะเธอผู้อ่อนแอสามารถทำได้แค่นี้ เพื่อความปรารถนาของเธอ เพื่อความต้องการของสามีผู้สง่างาม...

เด็กคนนั้นจะเกลียดเธอก็ไม่เป็นอะไรแต่ว่า..

 

แค่ลูกเท่านั้น...แค่ลูกมีชีวิตอยู่เท่า...”

 

เพียงเท่านั้น...

แม่ก็...

 

ฉึก!

 

ลูกธนูปักทะลุท้องของเธอไป

ดัสเชสเบดิเวียร์ไม่เคยสัมผัสความเจ็บปวดมาก่อน ตอนที่ลูกน้อยของเธอโดนปักตะปูนั้นเขาเจ็บเช่นนี้หรือไม่หรือมากมายกว่านี้กัน...

แต่เธอล้มไม่ได้ ล้มไม่ได้เด็ดขาด ด้านหลังของเธอยังมีสามีที่หล่อเหลาและสง่างาม มีลูกชายหน้าตายับยู่ยี่คนหนึ่งอยู่...

ล้มไม่ได้...

ฉึกฉึก!!

ท่านแม่!!”

หยุด...!!”

ลูกชายกับสามีของเธอกำลังกรีดร้องอยู่ด้านหลังของเธอ ในยามที่พวกเขาอ่อนแอสตรีแห่งเบดิเวียร์เช่นเธอยิ่งต้องเข้มแข็ง ตระกูลของเราคือผู้เดียวที่สามารถถือดาบศักดิ์สิทธิ์ของกษัตริย์อาเธอร์ไปโยนที่แม่น้ำได้นะเพราะงั้นแล้ว...

ไม่เป็นไร...ไม่เป็นไรเลย...

ดัสเชสเบดิเวียร์กัดฟันก่อนจะวาดดาบสะเปะสะปะเพื่อไม่ให้ทหารเข้าใกล้ หญิงเสียสติในสายตาของใครหลายคนกำลังครุ่นคิด ตัวเธอที่แสนอ่อนแอนั้นไม่อาจช่วยให้ลูกชายและสามีหนีไปได้ สามีผู้สง่างามก็โดนตรวนที่กักพลังเวทอยู่ ลูกชายก็เช่นเดียวกัน แต่ว่า...

แคสมีพลังแห่งความมืด

ตรวนนี้เจ้าชายซาลซาอัลเคยหนีมาได้ครั้งหนึ่งและแคสจะไม่ได้เลยจริงๆอย่างนั้นหรือพลังต้องห้ามที่น่าหวาดกลัวนั้นจะมาหยุดเพียงตรวนนี่เท่านั้นหรือ?

เธอจะขอเสี่ยง...

นัยน์ตาสีทองของดัสเชสเบดิเวียร์นั้นเป็นประกายแน่วแน่น ร่างกายค่อยๆผ่อนการรวาดดาบลงอย่างยากจะสังเกตุเห็นและเผลอเปิดช่องว่างจุดหนึ่ง แน่นอนว่าช่องว่างเช่นนี้ทหารที่มองดูอยู่ไม่อาจปล่อยผ่านไปได้อย่างแน่นอน!

ลูกธนูถูกยิงออกไป

ทะลุผ่านหน้าอกแขน ขา

ปักลงตรงอก เอวและไหล่

ร่างบอบบางค่อยทรุดฮวบลงและหงายหลัง สายตาเห็นท้องฟ้ายามเย็น จวบจนกระทบพื้นถึงเห็นใบหน้าของบุตรชายและสามี

ท่านแม่...” เสียงของลูกชายเบาราวเสียงกระซิบของสายลม “ท่านแม่...ได้โปรด ท่านแม่...ท่านแม่!!

เสียงเรียกที่นึกให้ถึงเสียงร้องไห้ในยามที่เขาเกิด

ในวันนั้นเธอผู้งดงามและสามีผู้สง่างามกล่าวคำสาบานเช่นไรกันหนอ?

มาวันนี้ก็ยังคงตรึงตราอยู่ในหัวใจนี้เสมอมา

'ถ้าเพื่อลูกแล้วแหละก็...'

แม้ต้องแลกด้วยชีวิต

 

แม่ก็ยินดี...”

 

แม่รักหนูนะ...

รักที่สุดเลย...

.

.

.

แคส เบดิเวียร์เคยคิดว่าตัวเองมีครอบครัวที่แสนเลวร้ายที่สุดคนหนึ่ง

ทว่าความจริงกลับไม่ใช่เช่นนั้น

เขามีท่านพ่อที่รักเขามากคนหนึ่งแต่เพียงแสดงออกมาไม่เก่ง เขามีท่านแม่ที่รักเขามากคนหนึ่งแต่ไม่กล้าพูด

แท้จริงแล้วเขาเกิดมาพร้อมกับความรัก

แท้จริงแล้วเขาถูกรักมาโดยตลอด

แต่เพราะความโง่งมของเขาที่โยนทุกอย่างทิ้งไป...

ทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะใครเกิดขึ้นเพราะอะไร?

เพราะเขามีพลังแห่งความมืด พลังที่ทุกคนหวาดกลัวแม้ว่าเขาจะไม่ได้ทำอะไรให้กับใคร

ทั้งๆที่เป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแท้ๆแต่เขากลับไม่สามารถใช้มันเพื่อปกป้องใครได้เลย ผิดกับหญิงสาวที่เขาตราหน้าว่าน่าสมเพช เธอยืนหยัดเพื่อปกป้องเขา พ่อของเขา

ขณะที่เขาทำได้เพียงแค่มอง

ตอนนี้ก็ยังทำได้เพียงแค่มองพ่อที่ประคองกอดเธอ มองพ่อที่ร้องไห้ออกมาอย่างไร้เสียง มองพ่อที่หัวใจสลาย มอง มอง มอง และมอง

เขาเกลียดตัวเองที่เป็นเช่นนี้...อยากจะเข้มแข็งมากกว่านี้ แต่เขาพยายามมาตลอด พยายามทุกอย่างด้วยตัวเองมาตลอดที่จะแข็งแกร่งขึ้นเพื่อคว้าโชคชะตาของตัวจริงแต่มัน...มัน...

ทำไม...” เขาร้องออกมา “ทำไม...”

เขาทำอะไรผิด?

แทนที่จะโกรธแคสกับรู้สึกเศร้า หัวใจบีบรัดแน่น เขาเคยคิดว่าตัวเองโตกว่าเด็กทั่วไปด้วยพรของเอ็กซ์คาลิเบอร์ ทว่าความจริงไม่เป็นอย่างนั้น

วินาทีนี้เขาอยากจะตะโกนขอร้องใครสักคน

ช่วยด้วย...

ช่วยครอบครัวผมด้วย...

ไม่ต้องช่วยผมก็ได้ ผมตายก็ได้ แต่ช่วยครอบครัวของผมด้วย...

ภาวนาด้วยความสิ้นหวังและปราศจากซึ่งศรัทธา ปรารถนาเพียงการช่วยเหลือของใครสักคนอย่างสิ้นสุดหัวใจ

ณ ปลายทางแห่งความมืดมิดนั้น ความหวังจะปรากฏ

นั่นจึงเข้าสู่เงื่อนไข

 

'แน่นอนค่ะฉันจะช่วยคุณอย่างแน่นอน!!'

 

ของการอัญเชิญเทพอย่างแท้จริง

.

.

.

ทหารกำลังจะเข้าไปจับนักโทษของตน

ด้วยความมั่นใจต่อตรวนของอาณาจักร ทว่าเมื่อเขาสัมผัสกับร่างของชายหนุ่มนั้นแสงกลับระเบิดออกมาอย่างบ้าคลั่ง!

พรึบพรึบพรึบ!

ไฟปรากฏขึ้นมาสามลูก ความร้อนและไอพลังเวททำให้ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้

พรึบพรึบพรึบ!

ไฟปรากฏขึ้นอีกสามลูกในทิศทางที่ตรงกันข้าม ไอเวทที่แผ่ออกมาค่อยๆร้อยเรียงกัน จากนั้นลานประหารคล้ายถูกเติมเติมด้วยอักขระเวทโบราณ งดงาม สูงส่งและแข็งแกร่ง

นี่คือความศักดิ์สิทธิ์

เหล่าผู้สูงศักดิ์ของอาณาจักรต่างตื่นตะหนก แม้กระทั่งกษัตริย์อาเธอร์ก็นิ่วหน้า...สิ่งที่อยู่นอกเหนือการคาดเดาของเขากำลังปรากฏออกมา

แผ่นดินสั่นสะเทือนราวกับร่ำร้อง ราวกับเสียงขู่คำราม พร้อมกันนั้นเวลาผันเปลี่ยนจากเย็นเป็นกลางคืน ดวงดาวสุกสกาวเต็มแผ่นฟ้า

ความปรารถนาที่แรงกล้า

เรียกร้องให้ 'เธอลงมา

โลกเคยเกิดเรื่องราวเช่นนี้ไม่กี่ครั้ง ไม่มีใครรู้ว่าคือสัญญาณของอะไร ครั้งหนึ่งเคยเกิดแถวปราสาทของอาณาจักร ครั้งหนึ่งเคยเกิดแถวคฤหาสน์เมอร์ลิน

นี่คือการปรากฏตัวของเทพชั้นสูง

ที่มนุษย์ต่างต้องยำเกรง

 

เปรี้ยง!!!

 

สายฟ้าฟาดเปรี้ยงจนก่อเกิดเป็นควันและเมื่อมันจางหายไป

ครอบครัวเบดิเวียร์ก็ไม่อยู่อีกต่อไป

.

.

.

แคส เบดิเวียร์กำลังตะลึงงันเมื่อเขามาปรากฏตัวในป่าหาใช่ลานประหาร

ร่างกายของแม่ที่บาดเจ็บสาหัสนั้นกลับหายสนิท ท่านพ่อร้องไห้ทั้งรอยยิ้มกอดท่านแม่ราวกับชั่วชีวิตนี้จะไม่ปล่อยเธอไปอีก

ด้วยการรักษาของฉัน ของเพียงไม่สิ้นลมย่อมรักษาได้หมดอยู่แล้ว!”

เสียงใสหนึ่งดังขึ้นทำให้แคสและดยุกเบดิเวียร์ต่างรู้ว่าที่แห่งนี้ไม่ได้มีเพียงพวกเขา แต่มีใครอีกคนที่เหมือนจะเป็น 'ผู้มีพระคุณ'

'ผู้มีพระคุณท่านนี้มีเรือนผมสีดำสนิทยาว ดวงตาสีเดียวกัน สวมเสื้อกระโปรงสีขาว ใบหน้าไม่เรียกว่างดงามแต่ก็น่ารักน่ามอง สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือรอยยิ้มกว้างที่ชวนให้ความรู้สึกผ่อนคลาย

ก่อนอื่นฉันว่าพวกเราควรจะหนีออกไปจากที่นี่ก่อนดีกว่า สายพลังของฉันนั้นเอ็กซ์คาลิเบอร์สามารถตรวจสอบได้ ทางที่ดีคุณควร...อืม หากิลเบิร์ต เบดิเวียร์ให้เจอก่อนน่าจะดีที่สุด!” ผู้มีพระคุณพูดเสียงเจี๊ยวจ๊าว คำพูดของเธออย่างไรก็ดีก็เป็นความต้องการของครอบครัวเบดิเวียร์อยู่แล้ว

อาจจะทรมานสุดสวยผมทองท่านนี้ไปบ้าง แต่เราต้องรีบแล้ว แน่นอนว่าฉันสามารถช่วยพวกคุณได้ แต่ฉันฆ่าใครไม่ได้” เธอกล่าวออกมาก่อนจะหันมาทางแคส “ทั้งโลกนี้คนดีเช่นฉันกล้าตบตีได้เพียงแค่พี่ชายเท่านั้นเพราะงั้นเรารีบออกเดินทางกันดีกว่า!”

อ่ะ อืม...” แคสรับคำ มองเด็กสาวตรงหน้าที่เริ่มผิวปากก่อนออกเดิน เธอเป็นคนดีและไม่ได้คิดร้าย เขาและพ่อจึงเดินตามเธอไป

พี่โง่แม้ว่าจะไร้หัวใจไปบ้างแต่เป็นคนที่ให้ความสำคัญกับครอบครัวสูงมาก เพราะเขารู้จักรักเพียงแต่ครอบครัวเท่านั้น แม้ว่าจะซึนเดเระใส่พี่ใหญ่ แต่เมื่อพี่ใหญ่ถูกรังแกพี่โง่นั้นจะออกโรงเลยทีเดียว...แต่ อืม พี่ใหญ่ของฉันคือจอมเสแสร้ง ความจริงแล้วพี่ใหญ่นั้นแสนใจคด เขาแค่เป็นพวกซาดิสม์ที่มาโซกับน้องชายตัวเองแล้วอยากลองได้รับการปกป้องจากน้องชายเท่านั้น”

...ขอโทษนะ

เธอพูดอะไรเขาไม่เข้าใจเลย

หันไปทางท่านพ่อที่นิ่งสนิท ส่งเสียงอืมๆให้ไม่เงียบเหงา คล้ายชินชากับสาวน้อยที่ชอบพล่าม บ่นไม่หยุดและพูดอะไรที่ไร้สาระหรือไร้ความหมาย

โอ๊ะ ลืมแนะนำตัวไปชื่อของฉันคือวิเวียน” เธอหรือวิเวียนหันมายิ้ม “ไม่นานมานี้เหมือนเห็นแววว่าพี่โง่บางคนไม่น่าเรียกฉันออกมาได้ เลยเลือกเข้าสู่เส้นทางแสงสว่าง ลุ้นถูกซัมมอนโดยตัวละครที่ชอบน่าจะมีแววกว่า ตอนนี้คือเทพแสงสว่างของนาย ยินดีที่ได้รู้จักนะคะแคส!”

แคสทำหน้างงงัน

 

...แสงสว่าง?

 

เขาคิดว่า...มันมีอะไรสักอย่างที่ผิดพลาด

เพราะเท่าที่จำได้ ตัวของเขาคือธาตุความมืดไม่ใช่ธาตุแสง!

.

.

.

ห่างไกลออกไป...

ในห้องที่มีแสงไฟเพียงริบหรี่กับอากาศที่หนาว เจ้าชายผู้ถูกไล่ล่าหันมองคนผมทอง พ่อมดเองก็หันมองคนผมทอง และทุกคนในที่นี้ก็หันมองคนผมทอง

ข่าวสารที่ได้รับจากเมืองหลวงนั้นไม่ดีเท่าไหร่นัก...สำหรับคนผมทองคนเดียวในห้องนี้

เพราะคนผมทองไม่มีปฏิกริยาอะไร บางคนคิดว่าเขาตกใจจนสิ้นสติแต่ซาลซาอัลไม่คิดแบบนั้น เขากลับคิดตรงกันข้ามและแปลกใจมากกว่า “ฉันคิดว่า...มันไม่น่าเป็นไปได้”

มีบางสิ่งที่ไม่ถูกต้อง

หลักๆคือโทษประหารของตระกูลเบดิเวียร์นั่นแหละ

ก่อนหน้านี้ทุกอย่างถูกตัดสินอยู่ในขั้น 'รอการพิจารณาจากสภาทั้งเบดิเวียร์และเมอร์ลิน คำประกาศดั่งกล่าวเหมือนบอกกลายๆให้หนีไปก่อน พ่อมดเมอร์ลินที่มีพลังเวทสูงกว่าสามารถหนีไปได้อย่างรวดเร็ว ส่วนเบดิเวียร์เองก็ควรหนีไปได้ด้วยเช่นกัน...มันไม่น่าเป็นแบบนี้

ต้องรู้ด้วยว่ารากฐานของสภาโต๊ะกลมผ่านกาลเวลามาหลายพันปี ไม่เคยมีเพิ่มหรือลด ทั้งยังไม่เคยเปลี่ยนจำนวนสภาโต๊ะกลมออกไปเลยด้วยซ้ำ

ทว่าข่าวเรื่องพลังของแคสหลุดออกมาในช่วงที่ผู้คนต่างตื่นกลัว นั่นคือการผลักให้เบดิเวียร์สู่จุดต่ำสุดอย่างรวดเร็ว การทรยศของกิลเบิร์ตไม่อาจเทียบได้กับการที่มีบุตรครอบครองพลังแห่งความมืด

บาปของแคสคือการเกิดมา บาปของดยุกและดัสเชสเบดิเวียร์คือการให้กำเนิดคนบาป

เมื่อคิดถึงตรงนี้ 'เจ้าชายผู้มีพลังต้องห้ามก็ร้องเหอะออกมาอย่างหงุดหงิด

ทว่านั่นเป็นเพียงข่าวโคมลอยอย่างไรก็ดีก็ต้องมีการพิจารณาและตรวจสอบ ทว่าทุกอย่างกลับรวดเร็ว...รวดเร็วเกินจนคิดได้เพียงแค่อย่างเดียวว่า...

มันเป็นฝีมือของ 'ใครบางคนในสภาโต๊ะกลม

มีเพียงสภาโต๊ะกลมเท่านั้นที่รู้เรื่องของแคส มีเพียงสภาโต๊ะกลมเท่านั้นที่สามารถกระทำการได้อย่างรวดเร็ว และมีเพียงสภาโต๊ะกลมเท่านั้นที่สามารถจัดการคนในสภาของตัวเองได้

แต่ประเด็นนั้นมันคือใคร?

หันไปมองกิลเบิร์ต เบดิเวียร์ที่นิ่งงันมานาน ท้ายที่สุดแล้วเจ้าตัวก็เพียงขยับยิ้มน้อยๆ งดงามเสียจนตาพร่า ทว่าตาที่ควรเป็นประกายนั้นกลับว่างเปล่า ราวกับเจ้าตัวรู้ว่าเพราะใคร...เพียงแค่ฟังข่าวเท่านั้น

นั่นทำให้เจ้าชายต้องรีบคิดตามให้ทัน

ใครที่กล้าทำแบบนี้ ใครที่มีอำนาจมากพอที่จะทำแบบนี้ และใครที่มีเหตุผลมากพอที่จะทำแบบนี้

สภาโต๊ะกลมว่าที่ดยุกฮาเรฟ แลนสลอต?

ไม่ ฮาเรฟไม่มีความใจเด็ดพอที่จะทำแบบนี้ ถ้าจะมีใครสักคนที่จะทำแล้วแหละก็...

 

ไนเจล...กาเวน”

 

มีเพียงตระกูลกาเวนเท่านั้น

ตึง!

กิลเบิร์ตลุกขึ้นจนทุกคนในที่นี้สะดุ้งโหยงและเดินออกไป ในตอนนั้นหลายคนคิดว่าเขาเพียงเศร้า เสียใจ ร้องไห้เพราะตัวเองนั้นไร้ปัญญา ไร้พลัง แต่ซาลซาอัลกลับคิดต่าง

หมอนั่นกำลังโกรธ

ความโกรธที่ไม่ว่าใครก็ไม่ปรารถนาที่จะสัมผัส

เจ้าชายยกยิ้ม จู่ๆเขาก็นึกภาพที่เขาพบกับกิลเบิร์ต ยามที่อีกฝ่ายยังเป็นเพียงเด็กชาย นึกถึงเจ้าบ้าที่สั่นหวาดกลัวเขาแทบตาย แต่พอเขาสาปน้องชายตัวเอง คนที่กลัวเขาแทบตายกลับสามารถฟาด 'เจ้าชายพลังแห่งความมืดที่ตัวเองหวาดกลัวจนเลือดกลบปาก!

นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขาสนใจ 'กิลเบิร์ต เบดิเวียร์'

เจ้าชายหัวเราะ...บางทีนะ บางที

สิ่งที่กษัตริย์อาเธอร์ควรกังวลที่สุดอาจจะไม่ใช่ตัวเขา

 

แต่เป็นกิลเบิร์ต เบดิเวียร์ที่กำลัง 'โกรธต่างหาก

 

...................................................

[โต๊ะน้ำชาหลังม่าน -คนทรยศ-]

กิลเบิร์ต “ความเชื่อถือที่เธอมีต่อพี่มันเท่าไหร่เท่าไหร่กัน!! (ร้องไห้)”

วิเวียน (น้องสาวคลั่งวาย) “น้อยพอๆกับขนาดหน้าอกของฉัน”

กิลเบิร์ต “ไม่มีสินะ”

วิเวียน (น้องสาวคลั่งวาย) “น้อยย่ะ!”

 

[โต๊ะน้ำชาหลังม่าน -ซาดิสม์และมาโซตัวจริง-]

พี่ใหญ่ “เรื่องนี้...คล้ายไม่ถูกต้องเท่าไหร่นักนะน้องสาว”

วิเวียน (น้องสาวคลั่งวาย) “ขอโทษค่ะ...”

กิลเบิร์ต “คนโรคจิตไม่ยอมรับว่าโรคจิตก็มีถมไป”

พี่ใหญ่ “เรื่องนี้...ไม่”

กิลเบิร์ต “พี่ใหญ่เป็นคนโรคจิต แน่นอนอยู่แล้วว่าเป็นคนโรคจิตถูกไหม?”

พี่ใหญ่ “อ่ะ อืม...ได้ ได้ ได้ แล้วแต่นายเลย”



*เดี๋ยวมาปรับแก้ภาษานิดหน่อยวันพรุ่งนี้ T-T

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 270 ครั้ง

31,468 ความคิดเห็น

  1. #31343 Kn_nann (@Kn_nann) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 17:57
    กุว่าเเร้ววววว
    #31343
    0
  2. #31332 kanyaest (@kanyaest) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 13:00
    โอ๊ยยยถามจริงงง ไนเจลอ่ะนะะะ นิยายเรื่องนี้มันไม่ใช่ฮาเร็มแล้ววว
    #31332
    0
  3. #31227 ์Namwan1704 (@gmmobile49) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 11:25
    มาแล้วพี่กิล 80กว่าตอนที่ผ่านมา พี่จะได้โชว์เทพแร้ว!!! ร้องไห้ได้มั้ย555555 อยากรู้จริงๆว่าน้องโกรธจะเป็นยังไงน้า
    #31227
    0
  4. #30814 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 09:23
    อ่่านกี่ครั้ง น้ำตาฉันก็ไหล
    #30814
    0
  5. #29857 amemiz (@UkeHana) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 00:02
    ยังไงก็ยืนยันคำเดิมว่า ถ้าไม่มีกิล ที่มีความทรงจำชาติก่อน เรื่องทั้วหมดจะไม่เกิดขึ้น จะไม่มีรูท 41 ขึ้นมา และการเกิดของกิล คนที่อยู่เบื้องหลังน่าจะเป็น พี่ใหญ่ อาเธอร์สินะ
    #29857
    0
  6. #29443 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:04
    เราว่าตระกูลนี้ ชื่อโลกเก่าก็ชื่อเดียวกันกะโลกนี้นั่นแหละ
    #29443
    0
  7. #29008 Night Demon (@pimmie1204) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 00:28
    เดี๋ยว... วิเวียนเป็นชื่อของคนรักของพ่อมดเมอร์ลินไม่ใช่เหรอ? น้องสาวคลั่งวาย... เป็นวิเวียน?
    #29008
    0
  8. #27689 Choco'l Pis (@nekoy) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 00:36
    กรี๊ดมากค่ะ รักวิเวียน(น้องสาวคลั่งวาย)มากมาย TT นึกว่าแคสจะแย่เสียแล้ว แต่เศร้าอยู่เหมือนกันพอคิดว่าเรื่องบ้าๆ นี่เกิดขึ้นเพราะตระกูลไนเจลแล้วรู้สึกอยากจะร้องไห้(เราทีมไนเจล) T____Tเอ้าาาา สละเรือออออฮือออ
    #27689
    0
  9. #27615 Motif (@M0tif) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 00:50
    อ้าว น้องสาวไปอยู่กับแคสซะแล้ว
    ไนเจล แกคิดแผนนี้เพราะกะจะจับตัวกิลและพวกพ้องสินะ 
    #27615
    0
  10. #27339 SOUGIYA (@himitsu-me) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 22:32
    ฝีมือไนเจลจริงดิ!?
    #27339
    0
  11. #26818 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 11:23
    คิดถูกด้วยแหะว่าเป็นไนเจล ดูเรื่องต่อไปปปป
    #26818
    0
  12. #26105 phansaooa (@phansaooa) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 21:09
    กิลออกโรง
    #26105
    0
  13. #26083 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 14:13
    เป็นฝีมือไนเจลจริงเหรอ
    #26083
    0
  14. #25995 จ้าวแมวน้อย (@K715207) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 21:52
    โฮฮฮฮ ไรต์!!!! พอธนูปักอกดัสเชสเท่านั้นแหละน้ำตามา ฮือออ ปวดตับ
    #25995
    0
  15. วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 11:54
    อห... มันมีปมเพิ่มขึ้นมาอีกแล้ว...
    #25630
    0
  16. #23756 Lugunexo (@Lugunexo) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 09:01
    ตอนนี้เป็นตอนที่โคตรหน่วงอ่ะ แต่ไม่อยากหลั่งนำ้ตา เพราะท่านแม่นั่งอยู่ข้างๆ...
    #23756
    0
  17. #22493 memeeNam (@memeeNam) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 15:31
    ร้องไห้หนักมากตอนที่คิดว่าพ่อ แม่ แคสกำลังจะถูกประหาร  คือไม่อาจคาดเดาจิตใจคนเขียนได้ว่าเขาจะให้พ่อกับรึเปล่า แคสอาจจะไม่ตาย แต่พ่อกับแม่ก็ไม่แน่ เรากลัวพวกเขาตายมากๆ แต่สุดท้ายก็รอด เห้ออออ //ถอนหายใจอย่างโล่งอก
    #22493
    0
  18. #21680 Hunters (@kurisu) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 22:55
    กิลมาแล้ว!
    #21680
    0
  19. #21354 Ggggib (@123ggg) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 16:04
    อยากจะร้องไห้~
    #21354
    0
  20. #20372 Good morning. (@ringkoa-567) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:02
    รอเฉลยชื่อกิล..
    #20372
    0
  21. #19035 handmake42 (@handmake42) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:12
    พี่ =อาเธอ น้อง= วิเวียน
    กิล=?
    #19035
    0
  22. วันที่ 28 มกราคม 2560 / 19:16
    ขอเดาชื่อกิลแบบมั่วๆว่าชื่อมอเดร็ดได้ไหมคะเนี่ย-------
    #18575
    0
  23. #18450 น้องน้อยผู้คลั่งพี่กิล (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 18:06
    มีความคิดที่มโนไปเองนะว่า

    ...ถ้าวิเวียนเป็นเทพของแคสไปแล้ว

    ...เทพของกิลเบิร์ตล่ะ?...อยากให้เป็นคุณพี่ชายเหลือเกิน

    กิลสู้ๆ จัดการให้หนักๆเลยค่ะ

    #18450
    1
    • #18450-1 phansaooa (@phansaooa) (จากตอนที่ 85)
      17 กรกฎาคม 2560 / 21:11
      เชียร์ๆ
      #18450-1
  24. #18449 tongta_xx (@tongta278) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 22:48
    กิลดาร์กหน่อยยยยย ชอบ>_<
    #18449
    0
  25. #18448 Pugkard Piyamaporn (@pugkard25) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 18:19
    กิลโกรธแล้วๆ รอนะคะ
    #18448
    0