[PRE-ORDER] ชีวิตใหม่ของผม ได้โปรดจืดจางลงหน่อยเถอะครับ! [Yaoi]

ตอนที่ 67 : ภาพอดีตนั้นแสนสวยงามเหมือนสีไม้ระบายน้ำ ขอเพียงไม่รู้เบื้องหลังแล้วใจจะเป็นสุข

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7939
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 346 ครั้ง
    5 พ.ย. 59






 

แล้ว...มีเรื่องอะไรล่ะ?”

รีบๆพูดมาแล้วก็รีบๆไปเสีย อยู่กับนายนานๆยอมรับว่าผมใจไม่ดีเท่าไหร่

ฮาเรฟเพียงปรายตาไปมองดาบศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ข้างตัวเองเล็กน้อย ก่อนจะหันมาทางผม ...อาเธอร์”

หืม?”

 

จดหมายของกษัตริย์อาเธอร์ที่เขียนให้กับซาลซาอัล...ข้อความที่บอกว่าเขาคืออาเธอร์

 

ใบหน้าเย็นเยียบก่อนจะหันไปมองดาบศักดิ์สิทธิ์ เรื่องนี้ไม่มีใครรู้นอกจากผม คาลิสและตัวซาลซาอัลเอง ถ้าหากว่าจะมีคนรู้เพิ่มคงเป็นดาบศักดิ์สิทธิ์ที่แอบดูความทรงจำของผม

สตอลเกอร์เขายังเคารพคนที่ตัวเองติดตามมากกว่าเธออีกนะป้า!

ขอสาปแช่งบรรพบุรุษตัวเองจะผนึกดาบนี่ไว้ทำไม สู้โยนๆถ่วงทะเลยังดีเสียกว่า!

นายต้องการอะไร” แต่ป่วยการที่จะเรียกร้องสิทธิและเสรีภาพของตัวเอง ผมหันมามองเจ้าของดาบคนปัจจุบัน “สิ่งที่ผมรู้เอ็กซ์คาลิเบอร์ก็รู้หมดแล้วนี่...”

ซาลซาอัลไม่ใช่อาเธอร์กลับชาติมาเกิด!” ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบดาบศักดิ์สิทธิ์ก็เป็นฝ่ายโพล่งมาก่อน “เราไม่รู้ว่าข้อความที่สายเลือดของคอนสแตนติน...หมายถึงกษัตริย์ของเจ้าคนปัจจุบันส่งมามีความหมายว่าอะไรกันแน่ แต่เจ้าเด็กน่ารังเกียจนั่นไม่ใช่อาเธอร์ เพนดราก้อน นาย...อดีตนายของเรา”

ผมแค่นเสียงคล้ายอยากจะถามว่าแล้วไง?

เรื่องพวกนี้คล้ายเรื่องที่ห่างไกล ไม่มีผลอะไรทั้งนั้น

ซาลซาอัลเป็นกษัตริย์อาเธอร์ เพนดราก้อนแล้วอย่างไรไม่ใช่แล้วอย่างไรมันไม่ได้ช่วยให้เขาเป็นกษัตริย์หรือทำให้ใครยอมรับเขาได้ตราบเท่าที่เขามีพลังแห่งความมืดอยู่ ก็เพียงแค่ออฟชั่นกลวงๆที่คล้ายเสริมความมีระดับของตัวละครขึ้นมาเท่านั้นเอง

และคล้ายดาบศักดิ์สิทธิ์จะอ่านสายตาผมออก

เหตุผลที่เราบอกเจ้าก็เพื่อไม่ให้เจ้าเอาความคิดแปดเปื้อนนั้นมาสู่อดีตนายของเรา” นัยน์ตาสีฟ้าจ้องตอบ “อย่าคิดเหมารวมเอาสหายของเจ้ากับนายของเรา โปรดระลึกไว้เสมอว่า...สหายของเจ้าไม่คู่ควรที่จะมาเทียบกับนายเรา

สหายของผม...ซาลซาอัล

จวบจนวันนี้ทั้งผมและคาลิสก็ยังไม่ได้มอบสัตย์สาบานกับเจ้าชาย และตัวเขาเองก็ไม่ใคร่จะสนใจเท่าไหร่นัก ผมรู้ว่าเขาไม่ได้ลืม เพียงแต่เลือกที่จะไม่เรียกร้อง มันเป็นความรู้สึกอ่อนหัดที่เรียกว่าความเชื่อใจ

แม้จะคิดเช่นนั้นทว่าความจริง...ก็ไม่ได้เกลียดอะไร

ส่วนเรื่องที่สาวใหญ่ท่านนี้ตรงมาหาผมเพื่อบอก 'แค่ว่าซาลซาอัลกับอาเธอร์คนนั้นไม่ใช่คนเดียวกันผมว่ามันไร้สาระ

แต่กลับมองไม่ออกว่าจุดประสงค์ 'จริงๆของเธอคืออะไรกันแน่

มันไร้คำตอบเหมือนที่เมื่อก่อนเธอทำ ขุดคุ้ยความทรงจำของผมเกี่ยวกับพี่ใหญ่ มันดูไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิดที่ดาบศักดิ์สิทธิ์สนใจในความทรงจำเกี่ยวกับพี่ชายผม

มันไม่ปะติปะต่อเกินไป ห่างไกลเกินกว่าจะเอื้อมคว้ามาแล้วเชื่อมต่อกัน

เมื่อรู้ว่าตอนนี้คิดไปก็ป่วยการผมจึงเลือกที่เก็บชิ้นส่วนของความสงสัยเอาไว้ ป่วยการจะครุ่นคิด แต่หากอยากได้คำตอบก็ต้องไปควานหามา ตอนนี้ตัวการสำคัญอยู่ตรงหน้าอยู่ที่ว่าผมจะคว้าชิ้นส่วนของปริศนาชิ้นนี้มาจาเธอได้มากแค่ไหน

หัวสมองโลดแล่นทว่ายังไม่ทันที่จะได้เอ่ยปากอะไร หัวหงอกที่ดื่มชามานานกลับเปลี่ยนที่กับดาบของตัวเองราวกับรู้ทันความคิดของผม

เกว็นนิเวียร์กลับไปที่ห้องก่อน”

เรื่องนั้น...ได้ เราเข้าใจแล้ว” ดาบศักดิ์สิทธิ์พยักหน้า ในหัวเธอคงคิดว่าปล่อยเจ้านายเอาไว้กับผมคงไม่เป็นอะไร ตราบเท่าที่เจ้านายเธอรู้นิสัยแท้ของผมและไม่ประมาทอีก คงยากที่ไอ้ง่อยอย่างผมจะทำอะไรท่านผู้มีความนิยมอันดับ ได้

ซึ่งก็จริง

จริงสุดๆ

ฮาเรฟแรงเยอะ ผมยังจำความน่าประทับใจแรกสุดของเราได้ วินาทีที่ผมร้องไห้ไม่อยากเสียซิงในอนาคตเลยวิ่งหนีไนเจล จนหนุ่มน้อยแสนน่ารักคนนี้เศร้าโศก ก็เป็นฮาเรฟนี่แหละที่บุกมาหาผม ถีบโครมเดียวประตูผมพัง แต่เท้าเขายังใสกิ๊งอยู่ นี่ก็บอกถึงแรงกับความถึกทนของเขาได้แล้ว

ทำไมถึงห้าม” พอดาบสาวไม่อยู่ก็เป็นผมเองที่เปิดปากขึ้นมาก่อน “มีอะไรที่ผมไม่ควรรู้หรือไง?”

บางทีนายก็คิดมากเกินไปกิลเบิร์ต” ผมเลิกคิ้วมองฮาเรฟ “ดาบของฉันค่อนข้างเอาแต่ใจ ทว่าก็ซื่อตรงจนไร้เล่ห์เหลี่ยม ถ้าหากว่าเธออยากทำเธอจะทำ ถ้าหากว่าเธอไม่อยากทำ เธอก็จะไม่ทำ”

ต้องการจะพูดอะไรกันแน่”

เกว็นนิเวียร์มาที่นี่เพื่อบอกว่ากษัตริย์อาเธอร์ เพนดราก้อนกับซาลซาอัลไม่ได้เกี่ยวข้องกันเท่านั้น” ฮาเรฟกล่าว ทว่าแน่นอน...ผมไม่เชื่อ “อย่างไรก็ดีเธอคือดาบที่ถูกสร้างมาเพื่อกษัตริย์อาเธอร์ เพนดราก้อน นิสัยของเธอเลยค่อนข้างที่จะบูชาเจ้านายคนนั้นของตัวเองมากไปหน่อย”

ฮาเรฟมองผมที่ยังคงนิ่งเงียบและจุดยิ้มบาง “เธอคือดาบ กิลเบิร์ต และดาบไม่ได้ถูกสร้างให้มีกลไกความคิดอะไรมากมายเท่านั้น การกระทำของเธอตรงและเรียบง่าย แต่ที่ซับซ้อนมีเพียงความคิดของนายเท่านั้นเอง”

ถ้าเธอเรียบง่ายอย่างที่นายว่าจริงแล้วคำตอบของการกระทำเธอคืออะไร?

เธอคงไม่ได้เกิดอาการเลิฟๆอะไรกับพี่ใหญ่หรอกใช่ไหม?

ความคิดแบบนี้น่ากลัวเกินไปคงไม่ใช่หรอก!

แต่มันดู...เออ ตอบคำถามที่ผมคิดไว้ได้มากที่สุด...

ยิ่งคิดยิ่งหนาวมองดูเจ้านายดาบศักดิ์สิทธิ์คนปัจจุบันที่วันนี้เหมือนมาแปลก ฮาเรฟดูสงบ นิ่งเงียบ ถ้าถามว่าผมกับฮาเรฟเป็นยังไงคำตอบคือ...เขาเกลียดผม

ตรงข้ามกับสิ่งที่ไนเจลแสดง แต่นี่คือสิ่งที่ถูกต้อง เขาเกลียดผม แต่เขาไม่ได้ทำตัวเหมือนนายเหนือ หรือเสี่ยอะไรในละครที่จะแบบฉันเกลียดเธอ จากนั้นผลักลงเตียงและกระทำชำเรา...ซึ่งดีมาก เพราะถ้าเขาทำจริงผมจะไม่ลังเลเลยที่จะคว้ามีดมาจิ้มกล้ามเขาน่ะ

สิ่งที่ฮาเรฟทำคือ...ความสงบ ยิ้มที่เหมือนไม่ยิ้ม เฉยชาที่ไม่เหมือนเฉยชา คล้ายแสงที่เลยผ่าน จับต้องไม่ได้ แต่ล่วงรู้ว่ามีอยู่...เป็นบุคลิกที่น่ากลัวนะสำหรับผม เพราะคนแบบนี้เอาแน่เอานอนลำบาก นอกเหนือจากนี้คุณจะไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าคุณตกอยู่ในกำมือของเขาเมื่อไหร่

นิ้วเคาะลงบนโต๊ะ ท้ายที่สุดก็เลือกจะถามตรงๆ กับคนฉลาดเล่นแง่ไปก็เหนื่อยเปล่า “นายมีจุดประสงค์อะไรกันแน่ฮาเรฟ”

หืมสอบสวน?”

ใช้คำว่าถามตรงๆเลยดีกว่า เพราะผมคงไม่มีปัญญามากพอจะสอบสวนนายได้หรอก...”

อ้อ เหรอ...” นัยน์ตาสีรุ้งหรี่ลง “แต่รู้ไหม...ทั้งชีวิตนี้ฉันไม่เคยแพ้ใครนอกจากนาย

เหงื่อตก

เครียดชะมัด

นิสัยอย่างฮาเรฟไม่ฆ่าผมหรอก แต่ผมก็คนจะให้ไม่เครียดเลยกับสถานการณ์ที่รู้ว่าเป็นรองกว่าก็เป็นไปไม่ได้ แต่ถึงแบบนั้นนิ้วก็เคาะลงบนโต๊ะ อัตราเท่าเดิมตรงกันข้ามกับอัตราของหัวใจ

อยากรู้ แต่ใช่ว่าจะรีบร้อน ยังมีเวลา...

 

เป้าหมายของฉันก็เหมือนเดิม ตั้งแต่วันนั้นจวบจนวันนี้ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลง...”

 

ขณะที่หัวสมองความคิดตีกัน ฮาเรฟกลับพูดมันออกมา...คำพูดที่ไม่รู้ว่าจริงหรือหลอก

หรือถ้าพูดให้ถูก...แต่แรกเริ่มเดิมทีผมเองก็ไม่รู้ว่าเป้าหมายของเขาเป็นอะไรอยู่แล้ว

ยุ่งยากจังนะ

ที่เปลี่ยนไปมีแค่นายกับไนเจลเท่านั้น...”

 

โกหก”

 

ผมสบตาเขา รู้สึกขำขันกับคำพูดที่เป็นไปไม่ได้นั้น “นายเองก็เปลี่ยนฮาเรฟ ทั้งผม ไนเจล และนาย ทุกคนต่างเปลี่ยนไป...เมื่อเราโตขึ้น เราต้องเปลี่ยน”

ท่ามกลางความเงียบงันนั้นเขาสบตากับผม ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ผมมองไม่ออกว่าในดวงตาคู่สวยของเขาคิดอะไร โกรธหรือไม่น่าใช่ ผิดหวังงั้นหรอก็ไม่ใช่อีก

มันคือความรู้สึกด้านลบ รุนแรงและไม่เข้าใจความหมาย...

และเขาก็หัวเราะ

ผมบอกแล้วไงว่าเขาควรไปหาหมอ!

ถอยห่างจากเขาหนึ่งช่วงตัวทว่าไม่ทันเมื่อเขาคว้ามือผม ไม่มีฉากอย่างในละครอย่างลากเข้าปะทะอกแข็งหรือชนกล้ามอะไร เขาเพียงจับมือ เงยหน้าขึ้นและสบตาด้วยรอยยิ้ม

 

นั่นสินะ..”

 

เพียงแต่แขนเขามีกล้ามที่สุดยอดมาก...

กร๊อบ!

ข่ะ แขน...!

อะ...” เสียงเปล่งออกมาเพียงนิดเดียวทว่าความเจ็บปวดก็จางหาย แสงแห่งการเยียวยาปรากฏออกมาจากมือที่เพียงแค่บีบแขนผมเบาๆ ฮาเรฟยังเหมือนเดิม รอยยิ้มเท่าเดิม เพิ่มเติมคือมัน...สยองมาก

ครู่เดียวที่ผมแขนหัก ครู่เดียวอีกเช่นกันที่มันหาย คล้ายฝันเพียงตื่น เหมือนกับมดที่กัดเพียงครู่ ทว่ามันกลับทิ้งความกลัวเบาบางเอาไว้ในใจ...เพียงชั่วครู่เดียวเท่านั้น

แต่ถ้าหากว่าเขาหักแขนผม...รักษาและหักแขน ซ้ำไปซ้ำมาเช่นนั้นแล้วก็...

เงยหน้ามองเขาแล้วพยายามยกยิ้มแม้ว่าใจจะรู้สึกแกว่งนิดหน่อยก็ตาม

 

ร้องไห้สิ ฉันชอบให้นายร้องไห้มากกว่านะ

 

บำบัดครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ หมอให้ออกจากห้องแล้วหรอ ขอดูใบรับรองหน่อยครับ

น้ำตาผมตกเหมือนสั่งได้แล้วนั่น

ฮาเรฟปล่อยมือผมด้วยรอยยิ้มใบหน้าแบบเดิม “เหมือนจะเคยพูดแล้วนี่ว่าฉันเกลียดรอยยิ้มของนายน่ะ”

คาแรคเตอร์ผมยิ้มตลอด จะบอกว่าเกลียดผมตรงๆก็ได้ไม่ต้องอ้อมมากหรอก

ดึกขนาดนี้แล้วหรือเนี่ย...ฉันคิดว่าฉันไปก่อนดีกว่า” ฮาเรฟลุกขึ้นจากเก้าอี้ เข็นเก็บอย่างเรียบร้อยและปกติ ราวกับเมื่อครู่ไม่ได้เกิดเรื่องสยองสามบรรทัดขึ้นเลยแม้แต่น้อย “เรื่องของเอ็กซ์คาลิเบอร์ที่นายอยากรู้ฉันก็บอกนายไปหมดแล้ว...อืม น่าจะหมดแล้ว ที่เหลืออยู่ที่นายแล้วแหละกิลเบิร์ต”

บอกตอนไหน ผมจำได้แค่ว่านายหักแขนเท่านั้นแหละ!

มองแผ่นหลังของฮาเรฟ ออกไปได้เลยไม่ต้องห่วงหรือกลัวว่าผมจะรั้งหรือคาดคั้นว่าสิ่งที่นายพูดมันมีความหมายอะไรกันแน่ผมยอมร้องไห้ไปซบอกแฟบๆของซาลซาลให้เจ้าชายหน้ามืดไปกระชากคอนายถามดีกว่าลุยเองแล้ว

ฮาเรฟหยุดชะงักจนผมสะดุ้งโหยง ความคิดในใจว่าที่ดยุกหัวหงอกคงไม่ได้ยินใช่ไหมพลังของนายยังไม่ได้แอดวานซ์ไปโกงระดับอ่านใจได้ใช่หรือเปล่า?

แต่คำพูดของเขาก็ทำให้ผมเบาใจ

อ้อ...แล้วก็ฉันยังยืนยันคำเดิมนะ” นัยน์ตาสีรุ้งเบือนมาสบผม แม้เพียงแค่ข้างเดียวแต่ก็หนาววูบถึงไขสันหลัง “ฉันยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนไป...ไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆ...”

ไม่ ไม่เชื่อเด็ดขาด

 

ตอนเด็กฉันชอบให้นายร้องไห้ยังไง ตอนโตฉันก็ยังชอบให้นายร้องไห้อยู่ดี”

 

และประตูก็ปิดลง ปึง

ทิ้งผมเอาไว้กับความกลัวจนต้องกอดตัวเองแน่น

ฮาเรฟ ตลอดมานาย...

 

คิดหักแขนผมตั้งแต่เด็กเลยเหรอ!

.

.

.

ฮาเรฟ เจ้าเกลียดลูกหลานเบดิเวียร์จริงๆเหรอ?”

 

พอเข้ามาในห้องดาบศักดิ์สิทธิ์ถามเจ้านายตนเช่นนั้น

อืม เกลียดสิ” เขาตอบรับดาบของตนด้วยความนิ่งเฉย “ถ้าให้ขยายคงใช้คำว่า...มาก

ในนิยายที่เราอ่านก็มีความสัมพันธ์เช่นนี้” ดาบศักดิ์สิทธิ์เอ่ย แต่ฮาเรฟคร้านจะสนใจว่าตลอดมานี้ดาบของเขาเรียนรู้อะไรจากหนังสือบ้าง “ผู้ชายบางคนเวลาที่ทั้งชอบและเกลียดผู้หญิงคนหนึ่งก็มักจะรุนแรงเป็นพิเศษ ชอบทำให้เขาร้องไห้ ชอบทำให้เขาทรมาณ ชอบใช้อุปกรณ์บางอย่างกลั่นแกล้งให้เธออ้อนวอน...”

เดี๋ยว เธอไปหาหนังสือพวกนี้มากจากไหน” คล้ายจะจำได้ว่าเขาไม่มีหนังสือพวกนั้น

ตอนลงใต้ดินครั้งล่าสุด” เธอตอบไม่โกหกหรือเอียงอาย เพียงขมวดคิ้วเท่านั้น “เจ้าอยากทำกับลูกหลานของเบดิเวียร์เช่นในหนังสือนั่นหรือเปล่า?”

เรื่องนั้น อืม...ซับซ้อนเล็กน้อย ฉันเกลียดเขามาก” เขาพยายามเรียบเรียงบางสิ่งในหัวให้กับดาบศักดิ์สิทธิ์ฟัง เรื่องบางเรื่องที่ซับซ้อนใช่ว่าเธอจะไม่เข้าใจ แต่ก็...นะ เขาเองก็ไม่ได้อยากให้ดาบมีนิสัยเช่นตนเท่าไหร่

ทำไมล่ะ”

ฉันชอบคนโง่ เขาแสร้งโง่ เห็นได้ชัดว่ายุ่งยาก” เขาตอบถอดเสื้อนอกของตัวเองแขวนไว้ “เกว็นนิเวียร์พักเถอะ...”

อืม” ดาบรับคำก่อนที่จะเกิดละอองแสง หญิงสาวหายไปหลงเหลือเพียงดาบศักดิสิทธิ์ที่คุ้นตาวางพาดสงบอยู่ มือของเขาสัมผัสดาบ ความคมที่สมบูรณ์ พลังที่มากล้น นี่คือดาบที่ถูกสร้างโดยทวยเทพเพื่อใครบางคนที่ไม่อยู่ที่นี่อีกต่อไป

อาเธอร์ เพนดราก้อน

 

'อย่างไรก็ดีเธอคือดาบที่ถูกสร้างมาเพื่อกษัตริย์อาเธอร์ เพนดราก้อน นิสัยของเธอเลยค่อนข้างที่จะบูชาเจ้านายคนนั้นของตัวเองมากไปหน่อย'

 

เขาบอกกับกิลเบิร์ตเช่นนั้น อีกฝ่ายอาจจะไม่เชื่อทว่านั่นคือความจริง

เอ็กซ์คาลิเบอร์เลือกเขาเพราะว่าเขาคือแลนสลอต เธอบอกเขาเช่นนั้น และนั่นไม่ใช่เรื่องโกหก ไม่เกี่ยวกับเวทแสงในตัว ไม่เกี่ยวกับพลังและความสามารถ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงเลือกสายเลือดของแลนสลอตผู้ทรยศนายแทนคนอื่นที่ได้ชื่อว่าซื่อสัตย์

เธอชิงชังโต๊ะกลม ชิงชังคอนสแตนตินที่แอบอ้างชื่อของอาเธอร์ เพนดราก้อน ทว่าเธอก็ไม่ทำอะไรเพราะนี่คือแผ่นดินที่อาเธอร์ เพนดราก้อนสละชีวิตมา

มาวันนี้เพียงแค่เรื่องเล็กๆอย่างเจ้าชายคนนั้นไม่เกี่ยวกับเจ้านายที่เธอบูชา หญิงสาวคนนั้นกลับออกไปเพียงแค่พูดประโยคเดียว เพราะไม่อยากให้เจ้านายของเธอแปดเปื้อน ฟังดูไร้สาระ งี่เง่าและโง่งม

แต่นั่นคือเธอ...

 

'เธอคือดาบ กิลเบิร์ต และดาบไม่ได้ถูกสร้างให้มีกลไกความคิดอะไรมากมายเท่านั้น การกระทำของเธอตรงและเรียบง่าย แต่ที่ซับซ้อนมีเพียงความคิดของนายเท่านั้นเอง'

 

เธอทำไปทำไม

เธอขุดคุ้ยความทรงจำของกิลเบิร์ตทำไม

...ทุกอย่างมันก็แค่คำตอบเดียวไม่ใช่หรือ?” เขาหัวเราะเพียงแค่เข้าใจจุดหนึ่งก็คล้ายจะหยิบบางอย่างเข้าเติมในช่องว่างที่สงสัยเอาไว้ได้ “อาเธอร์ เพนดราก้อน...”

ถ้าเธอเคลื่อนไหว นั่นแสดงว่าเธอกำลังทำอะไรบางอย่างเพื่ออาเธอร์ เพนดราก้อน

'พี่ชายที่เอ่ยถึงจะเกี่ยวอะไรกับอาเธอร์ เพนดราก้อน ตอนนี้เขาไม่รู้ ทว่าจากการดิ้นรนของเอ็กซ์คาลิเบอร์เขามั่นใจ ความทรงจำของกิลเบิร์ต...ความทรงจำของวิญญาณต่างโลกที่บอกว่าโลกที่เขาอยู่คือเกม

โลกนี้ไม่มีอยู่จริง

เพราะแบบนั้นหรือเปล่านะกิลเบิรต์ถึงเริ่มทุกอย่าง ไม่สนใจอะไร เพียงเพราะคิดว่าพวกเขาคือส่วนหนึ่งของ 'เกมในโลกนั้น

นิ้วจรดที่แขน เล็บจิกเข้าไปในเนื้อ กรีดออกมาเป็นแผลตรงยาว เลือดผุดมาตามรอยแผลไล่ตามแขนอย่างช้า หยดจรดลงพื้น

นี่คือความเจ็บปวด

นี่คือเลือด

เขารับรู้ เขารู้สึก แต่น่าเสียดายว่าอีกคนอาจจะคิดว่าเขาไม่รับรู้ ไม่รู้สึก เพราะคิดว่าเขาเป็นของปลอมก็ได้มั้ง?

เขาหลับตาลง ปล่อยให้เลือดไหลออกมาโดยไม่รักษา ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ตระหนักถึงความเป็นจริงข้อนี้ ทุกอย่างก็คล้ายหนักขึ้น กิลเบิร์ตมองเขาเป็นของปลอม เขากลับชอบที่จะทำให้รู้ว่าเขาไม่ใช่ของปลอม ไม่ใช่ความฝัน ทั้งนี่คือชีวิตจริง

เขามีตัวตนอยู่ ไม่ใช่ฮาเรฟ แลนสลอตในเกมบ้าบออะไรนั่น

การมอบความเจ็บปวด

คือสิ่งที่บอกกิลเบิร์ตได้ดีที่สุดว่านี่ไม่ใช่ความฝัน เขาอยู่ตรงหน้า 'ฮาเรฟ แลนสลอตอยู่ตรงนี้

 

'ฮาเรฟ เจ้าเกลียดลูกหลานเบดิเวียร์จริงๆเหรอ?'

 

คำถามของเอ็กซ์คาลิเบอร์เหมือนย้อนกลับมาในหัวของเขาอีกครั้ง

 

เกลียดสิ”

 

และเขายังคงตอบตัวเองด้วยคำพูดเดิมๆ

ที่เขาคิดว่ามันควรจะเป็นเช่นนั้น

 

.........................................

ก็บอกว่าพี่ใหญ่ไม่มาที่โลกนี้ไงล่ะ!!

ไม่มาที่โลกนี้หรอกนะ!

แต่เราไม่เคยบอกว่าพวกกิล... :D ตึงโป๊ะต่อยอดมโนเอาเองค่ะ อาจจะถูกหรืออาจะผิด ก็แล้วแต่เรื่องราว///

 

ความคิดของฮาเรฟก็นึกถึงวลี “ตบหน้าแล้วเจ็บ นี่ไม่ใช่ความฝันสินะ!” แล้วเพิ่มความโหดขึ้นไปหน่อยนึง!

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 346 ครั้ง

31,471 ความคิดเห็น

  1. #31471 **Music** (@fhcy) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 00:12
    ถ้าเป็นข้ามโลกไปมานี่พีคเลยนะ คงไม่หรอก..เนอะ
    #31471
    0
  2. #31362 d_nutss0648 (@d_nutss0648) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 23:57
    ปมเยอะจนเราโง่หมดเเล้ว;-;
    #31362
    0
  3. #31310 kanyaest (@kanyaest) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 13:44
    ลุ้นปมพี่ใหญ่มากตื่นเต้น แค่เห็นวิธีการเลี้ยงน้องชายก็รู้ได้ว่าไม่ใช่คนธรรมดา
    #31310
    0
  4. วันที่ 24 เมษายน 2561 / 11:06
    เก็บความงงไว้......
    #30044
    1
    • #30044-1 ใบอ่อนม้วนงอ (@cramsky) (จากตอนที่ 67)
      5 ธันวาคม 2561 / 21:24
      ช่วยเก็บนะคะ /ลงทะเบียนผู้เก็บความงงอีกหนึ่งหน่วย
      #30044-1
  5. #29844 amemiz (@UkeHana) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 18:50
    กิลกับการปิดกั้นตัวเองไปหมดเลย ไม่เชื่อเพราะเคยถูกทรยศสินะ คงจะจำฝั่งใจกับความรักที่มีให้น้องนั้นแหละ เพราะมันเจ็บมาก กิลเลยไม่คิดจะรักใครและไม่ศรัทธาในความรัก แต่ก็ยังมีแค่น้องสาวคนเดียว ส่วนความคิดที่ว่าอาเธอร์กับพี่ใหญ่เกี่ยวข้องกันอาจจะจริงก็ได้นะ ฮืออออ ลุนแลงมากอ่ะ สงสารฮาเรฟ สงสารไนเจล สงสารแคส คือเค้าพยายามแสดงออกว่าเค้ารัก แค่การแสดงออกของสี่คน(รวมซาลซาล)มันไม่เหมือนกัน มันแสดงให้เห็นถึงความรักหลายแง่มุมนะ แต่เพราะมันไม่เหมือนกัน และความรักเหล่านั้นมันไม่เหมือนที่กิลคิดป้ะ เลยไม่ศรัทธามันไม่เชื่อมัน เพียงเพราะอคติ เฮ้อออออ เป็นกำลังใจให้หนุ่มๆเมะทุกคน ให้พิชิตใจกิลให้ได้ ช่วยเติมเต็มใจที่เคยแต่ปิดกั้นให้ศรัทธากับความรักทีเถอะ
    #29844
    0
  6. #29428 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:45
    มโนรอเฉลย...เราว่าพี่ใหญ่คืออาเทอร์ที่กลับไปเกิดใหม่ เป็นคนที่เห็นอนาคตได้ และจดจำอดีตชาติก่อนได้ เลยไปสร้างเป็นเกมในโลกที่น้องชายอยู่ ส่วนพวกน้องๆ อันที่จริง กิลคือคนที่อาเทอร์พยายามปั้นเองกับมือเลยหรือเปล่า แล้ววาบน้องสาวมาก่อน เพราะน้องน่าจะเป็นเทพแต่แรกที่โดนดูดไปโลกนู้นเหมือนกัน แต่กิลคือวิญญานโลกนู้นจริงแต่โดนดูดมาโลกนี้ เพื่อให้มาคลายเรื่องทั้งหมดที่อาจจะเป็นปมว่าทำไมอาเทอร์จึงไม่มีทายาท แล้วมีคนสมอ้างเอาชื่อไปตั้งราชวงศ์...หรือเปล่านะ มโนล้วนๆ รออ่านบทเฉลยต่อไปจ๋า
    #29428
    1
    • #29428-1 Kaede_Kaede (@Kaede_Kaede) (จากตอนที่ 67)
      25 กันยายน 2561 / 14:23
      ทำไมคิดเหมือนกันเลย ว้าว!!!
      #29428-1
  7. #27744 woonwai!! (@kimmania) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 07:33
    งี้นี่เองๆๆๆๆ ยังคิดว่าเป็นเกมอยู่สินะๆ เลยทำทุกอย่างที่หาน้องเจอ ระวังเถอะ หึหึ สยองแทน
    #27744
    0
  8. #26071 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 08:21
    ฮาเรฟเกลียดของนายคือรักสิน่ะ เรื่องนี้ฮาเร็มใช่ไม๊ค่ะ
    #26071
    0
  9. #25945 จ้าวแมวน้อย (@K715207) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 00:47
    ว่าแล้วเชียว! คุณพี่ชายของน้องงง
    #25945
    0
  10. วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 16:29
    อื้อหือ...ได้ใจมากๆค่ะ
    #25577
    0
  11. #25457 Ljchompoo (@chomjang) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 20:02
    ชอบสายยันนนนนน
    #25457
    0
  12. #24009 2BXo7 (@choilo) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 10:27
    มากันทั้งครอบครัวเลย.. ไอย้พวกครอบครัวต้องสาปปป
    ฮาเรฟ เกลียดของนายมันคือคำว่า รัก อย่างนึงสินะ :---;
    #24009
    0
  13. #23780 CLAUDIE5550 (@CLAUDIE5550) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 17:56
    สายยันก็มา หึหึหึ
    #23780
    0
  14. #23574 Aommyiizaa (@Aommyiizaa) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 12:50
    พี่ใหญ่หายไปหกปี เกี่ยวข้องแน่นอนนน
    #23574
    0
  15. #22390 memeeNam (@memeeNam) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 15:09
    ขำหนักมากกับฉากหักแขน 5555555
    #22390
    0
  16. #21730 Azlyss (@Azlyss) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 01:20
    เกลียดมากแต่ก็ไม่ได้เกลียดอย่างที่คิด... ;-;
    #21730
    0
  17. #17094 แคนต้าลูปปปป ^^ (@Canta_TT) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 06:22
    สงสารฮาเรฟฟฟ
    #17094
    0
  18. #16568 ExNKY (@nammknight) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 16:00
    พี่ชายกิลต้องเป็นคนสร้างเกมแน่เลย
    #16568
    0
  19. #16297 cherryme (@cherryme) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 00:08
    จะออกไปที่โลกหรอ!!! โอ้วก้อดดดด เรฟฟฟฟ คืออยากทำร้ายกิลเพื่อให้กิลรู้ว่าของจริง คนจริงๆ มีเลือดเนื้อ ความรู้สึก และรักกิล แม่นบ่!!!
    #16297
    0
  20. #15563 p'chom (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 08:49
    ในที่สุดฮาเรฟก็มีบทT_T
    #15563
    0
  21. #15298 fanggy.fuu (@fangfarrah) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 09:21
    เฮ้อออออ
    #15298
    0
  22. #15263 phet1324 (@phet1324) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 18:39
    พี่ชายคืออาเธอเพนดราก็อนหรือเปล่าไม่ก็คนสร้างเกม
    #15263
    0
  23. #15258 tongta_xx (@tongta278) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 18:11
    กิลๆๆๆๆๆๆ
    #15258
    0
  24. #14985 MY dear (@chatrapon7145) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 21:50
    เรากลัวนายจริงๆฮาเรฟ ตอนนี้ขอปักธงไว้ที่แคสเหมือนเดิมก่อน555 พี่ใหญ่นี่ยังไง ไม่ได้อยู่โลกนี้แต่ปมเยอะเกิ้น เฮ้อตอนที่อ่านแรกๆชั้นนึกว่านิยายเรื่องนี้ดูไร้สาระไม่มีอะไรเอาแต่ตลกล้อมไปด้วยผู้ชาย แต่ตอนนี้มันลึกลับไปหมดแล้วววว ชอบมากๆๆๆๆติดงอมแงม
    #14985
    0
  25. #14953 PHJangZ (@naphat-jang) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 15:41
    อะไรน่ะ!!! ไปร้องไห้ซบอกซาลซาล!!
    //ทั้งตอนไม่ได้ออก แต่ความมโนของ#ซาลกิลนั้นยิ่งใหญ่!!!!!!
    #14953
    0