[PRE-ORDER] ชีวิตใหม่ของผม ได้โปรดจืดจางลงหน่อยเถอะครับ! [Yaoi]

ตอนที่ 65 : ในสายตาพี่ชาย น้องชายน่ารักเหมือนนางฟ้า มีปีกเล็กๆและกล้ามสลายมโนจนต้องขึ้นโมเสก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11542
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 355 ครั้ง
    28 ต.ค. 59







อาเธอร์ เพนดราก้อน

ชื่อนี้ต่อให้ไม่ได้เป็นติ่งเกม Ushinawareta hoshi ก็ได้ยินบ่อยๆ ไม่ใช่แค่ชื่อโหลแต่ตำนานของเขายังถูกรีเมคมามากมายนับไม่ถ้วน อาจจะถูกดัดแปลงบ้างตามยุคสมัย หรือถูกยุบไปรวมกับเกมอะไรอย่างเช่น Ushinawareta hoshi ที่นำเอาโต๊ะกลมในตำนานกษัตริย์อาเธอร์มาดัดแปลงเป็นเกมจีบหนุ่ม

อย่างไรก็ดี...ในเซตติ้งประวัติของเกมนี้คือกษัตริย์อาเธอร์ เพนดราก้อนตาย และราชวงศ์ปัจจุบันคือสายเลือดเซอร์คอนสแตนตินที่เปลี่ยนมาใช้ชื่ออาเธอร์แทน ทำให้ในยุคต่อมาจนถึงยุคที่ผมอยู่นี่หลายคนเข้าใจผิดว่าราชวงศ์ปัจจุบันมีปฐมกษัตริย์คืออาเธอร์ เพนดราก้อน

แต่ว่า...

อาเธอร์ เพนดราก้อนมีพลังแห่งความมืด

ซาลซาอัลมีพลังแห่งความมืด

คำพูดของกษัตริย์อาเธอร์คนปัจจุบัน...พ่อของซาลซาอัล

 

'ลูกคืออาเธอร์'

 

คุณตัวละครลับ...

คุณคงไม่ใช่สุดยอดกษัตริย์นั่นกลับชาติมาเกิดใช่ไหม?

ถ้าไม่นับเรื่องไร้กล้าม ปกติตัวละครอย่างคุณก็เพอร์เฟคสุดๆ แถมยังโกงเป็นบ้าอีกต่างหาก บริษัทเกม คุณอย่ายัดอะไรให้ซาลซาลมากกว่านี้จนเป้าหมายที่ถูกจีบคนอื่นๆอย่างว่าที่ดยุกกลายเป็นหางเครื่องเลย!

 

พี่!”

 

ยังคงเป็นอีกครั้งที่เสียงของแคสทำให้ผมตื่นจากมโนของตัวเอง

น้องชายผู้หรูหรามองผมอย่างหงุดหงิด แต่ด้วยคอนเซปความซึนนั้นมันมีความเป็นห่วงแฝงอยู่กลายๆ แต่ปากหนักไม่ยอมพูดมันออกมา

มองซ้าย มองขวา บริเวณนี้เป็นเขตส่วนตัวของว่าที่ดยุก ซาลซาอัลคงหิ้วตัวเองไปที่อื่นแล้ว

หืม? มีอะไรหรือเปล่าแคส” ผมถามด้วยรอยยิ้มแต่น้องชายกลับขมวดคิ้วตอบกลับมา

ถ้าพี่ไม่อยากยิ้ม...ก็ไม่ต้องยิ้ม” ผมเลิกคิ้วกับคำพูดนั้น “ไม่เคยมีใครขอให้พี่ยิ้ม...เพราะงั้นถ้าไม่อยากยิ้มก็ไม่จำเป็น...ต้องยิ้มอย่างว่างเปล่าแบบนั้นก็ได้”

ไม่ชอบ?” สำหรับผมจะยิ้มหรือไม่ยิ้มก็ไม่ต่างกัน แต่รอยยิ้มสามารถสร้างบรรยากาศสบายๆขึ้นมาได้ อีกอย่างมันก็ไม่ได้ลำบากมากมายอะไร

เปล่า” น้องชายคนงามปฏิเสธอย่างรวดเร็ว “ผมชอบ...รอยยิ้มของพี่”

ผมยิ้ม

และถ้ามันเป็นรอยยิ้มที่มากจากใจจริงของพี่...ผมคงจะรักมันมาก” น้องชายหัวเราะ “ผมคาดหวังจะเห็นมันนะ หรือไม่ถ้าเป็นไปได้...”

นัยน์ตาสีทองหรี่ลง มันเป็นประกาย เหมือนบอกว่านี่คือช่วงเวลาแห่งเดเระเดเระ*

...รอยยิ้มนั้น...ก็อยากให้มันเป็นของผมแค่เพียงคนเดียว...”

น้องชายที่รัก โปรดอย่ามาปล่อยฟีโรโมนแถวนี้ แม้พี่ชายจะไม่หวั่นไหว แต่พี่ชายหวั่นเกรง

ผมถอยห่างการเว้นระยะก็เป็นสิ่งที่ดีงาม “ไม่โกรธพี่?” ผมถาม “เมื่อหกปีก่อนนายเหมือนรับไม่ค่อยได้เท่าไหร่ อีกอย่างหลังจากนั้นนายเองก็กลายเป็นคนเก็บตัว ไม่ยอมคุยกับพี่ พี่เลยคิดมาตลอดว่านายเกลียดพี่เสียอีก”

เกลียด...” แคสทวนคำ “เปล่า...อันที่จริงไม่ใช่ ผมไม่ได้เกลียดพี่...เพียงแต่...ผิดหวังเท่านั้น

โห่” ผมเลิกคิ้ว เท้าที่กำลังสาวพาเขาไปยังสภาโต๊ะกลมจำลองชะลอลงเล็กน้อย “ผิดหวัง...เรื่องไหนล่ะ?”

เรื่องที่พี่ทำกับเพื่อน” แคสตอบกลับมา “...ส่วนเรื่องพี่ ยอมรับว่าผิดคาดนิดหน่อย แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าผมปฏิเสธที่พี่เป็นพี่ เพียงแต่ผมเพียงผิดหวัง...ผิดคาด...และรับไม่ได้กับสิ่งที่พื่ทำกับไนเจล กาเวนเท่านั้น...”

อืม”

มัน...ไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้อง พี่ผลักให้คนหนึ่งเกือบฆ่าตัวตาย ผมไม่รู้ว่าเหตุผลจริงๆที่พี่ทำคืออะไร เพราะพี่ไม่ได้พูดมันออกมา แต่สำหรับผมแล้ว...ไม่ว่าเหตุผลไหนมันก็ไม่เพียงพอที่จะทำร้ายชีวิตของใคร”

ผมหลับตา

ชีวิต...มันสำคัญมากนะครับ” นัยน์ตาสีทองมองผมนิ่ง “ไม่ว่าชีวิตของใครมันก็สำคัญทั้งนั้น ไม่ใช่สิ่งที่ควรนำไปล้อเล่น ไม่ใช่สิ่งที่ควรเอาไปอยู่ในแผนการใด ไม่ใช่สิ่งที่ควรนำไปใช้...ใดใดทั้งสิ้น

พี่ไม่เสียใจเลยหรอสิ่งที่พี่ทำกับเพื่อน พี่ไม่รู้สึกเจ็บปวดบ้างหรอที่พี่ทำร้ายใครสักคน พี่ไม่เคยรู้สึกผิดจริงๆหรอที่ทำแบบนั้น...รู้ไหม ถ้าพี่ตอบคำว่าไม่ผมก็คงบอกพี่กลับไปว่า...ผมไม่เชื่อ

อะไรทำให้นายมั่นใจขนาดนั้น” ผมถาม เหลือบมองมือที่ใหญ่และหนาจับที่ต้นแขนทั้งสองข้างของผม อาจจะกันไว้ให้ผมไม่วิ่งหนี แต่เขาตีความผมผิดไป...เพราะผมไม่คิดจะวิ่งหนีมันเลยแม้แต่น้อย

เวลา ความผูกพันและความทรงจำ” นัยน์ตาคู่นั้นมองผม “ผมไม่เชื่อหรอกว่าตลอดเวลากว่าสิบปีที่คบกันมา มันจะไม่มีอยู่เลยในหัวใจพี่...”

มีหรือไม่นั้นผมไม่รู้ หรือบางที...อาจจะไม่สนใจ

 

ผมรักพี่”

 

ผมชะงักกับคำพูดที่มาอย่างไม่ทันตั้งตัว ได้แต่เพียงกระพริบตาเท่านั้น รู้สึกที่ต้นแขนของตัวเองที่ถูกบีบอยู่มันเพิ่มแรงมากขึ้น “ผมรู้ว่าคำพูดนี้มันไม่ควรจะพูดออกมาตอนนี้...ความจริง...ความจริงผมควรจะบอกพี่ก่อนหน้านี้ ควรจะบอกพี่มานานมากแล้ว แต่ว่า...แต่ว่า...

ผมรู้ดีว่าต่อให้พูดออกไปพี่ก็ไม่มีวันเชื่อ...พี่ไม่มีทางเชื่อมันอยู่แล้ว”

ผมนิ่งงัน

พี่จะไม่เชื่อมันเพราะความรักของผมกับความรักของพี่มันไม่เหมือนกัน บางที...ความรักในสายตาพี่อาจจะเหมือนกับที่ซาลซาอัลเป็น ยอมรับทุกอย่างที่เป็นพี่...แต่ผม...ผมไม่ใช่แบบนั้น ไม่ใช่เลย”

แคสเม้มปากแน่น

ผมรักพี่...แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าผมจะยอมรับทุกอย่างที่พี่ทำ เพราะนั่นไม่ใช่ผม...ไม่ใช่ผมที่สามารถเห็นดีด้วยทุกอย่างถ้าหากว่าสิ่งที่พี่กำลังอยู่คือสิ่งที่ผิด ไม่สามารถเห็นด้วยได้ทุกอย่างถ้าหากว่าสิ่งที่พี่กำลังทำอยู่คือสิ่งที่ทำให้พี่เสียใจ ผม...”

หยุด...คิดไปเองเสียทีเถอะ” ผมมองไปข้างทางอย่างอึดอัด ก่อนจะดึงแขนของเขาออกจากไหล่ บางทีแคสอาจจะลืมกล้ามที่ประดับอยู่ในแขนของเขา “นายต้องการอะไร...ต้องการอะไรกันแน่...”

ผม...”

ทั้งนายและไนเจลต้องการอะไรกันแน่? ต้องการให้ผมรับฟัง ต้องการให้ผมเชื่ออย่างนั้นหรือ? แล้วต่อจากนั้นจะเป็นยังไงต่อ ถ้าหากว่าผมรับฟังแล้วนายจะตัดใจ...หรือไง?” ผมถาม “ทำไม...ถึงพูดมันออกมาทั้งๆที่นายกับไนเจลน่าจะรู้...ว่าผมไม่ตอบรับมัน

เพราะอะไรอย่างนั้นหรือน้องชาย?

เพราะพี่ชายคนนี้ไร้หัวใจหรือเปล่า นายถึงพูดมันออกมา เพราะไม่อยากทนเก็บมันเอาไว้ใช่หรือเปล่า นายถึงพูดมันออกมา...นี่ ตอบได้หรือเปล่าว่าทำไม?”

ผมเพียงอยากให้พี่รู้”

นายเพียงต้องการแค่ทิ้งมัน...ทิ้งมันลงมาให้พี่” ผมสบตากับเขา “นายรู้สึกสบายใจที่สิ่งที่อยู่ในใจนั้นถูกโยนออกมา นายไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น นายอาจจะเลิกชอบพี่ หรือบางทีนายอาจจะชอบมากขึ้น แต่ท้ายที่สุดนายก็รู้สึกดีเพราะนายได้พูดมันออกไปแล้ว เมื่อพูดไปก็เหมือนกับว่าเราได้ 'พยายาม' แล้ว

แต่รู้ไหมความจริงแล้วนายไม่เคยพยายามเลย...ไม่เคยพยายามเลยทั้งนายและไนเจล

พวกนายแค่บอกว่ารักพี่ แต่อะไรคือสิ่งที่นายบอกว่ารักพี่ล่ะ?” ผมมองเขา ถามเขา และยิ้มให้กับเขา “นายได้อยู่ข้างพี่ไหมในเวลาที่พี่เสียใจ นายเคยอยู่ข้างพี่ไหมในเวลาที่พี่ต้องการใครสักคน นายเคยช่วยพี่ไหมในเวลาที่พี่ต้องการความช่วยเหลือ ถ้าหากว่านั่นเป็นรูปธรรมไปงั้นพี่ขอเปลี่ยนคำถาม

น้องชาย นายรู้ไหมพี่ชายชอบอะไร นายรู้หรือเปล่าว่าพี่กลัวอะไร นายรู้หรือเปล่าว่าพี่เกลียดอะไร

นายไม่เคยรู้ นายไม่เคยถาม นายไม่เคยพยายามอะไรเลยแล้วทำไม...” ผมหลับตาลง

 

ทำไมนายถึงกล้าพูดมันออกมา”

 

ผมไม่เข้าใจ

ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงพูดมันออกมา ไม่เข้าใจว่าเรื่องทุกอย่างมันเริ่มจากตรงไหน ทั้งยังไม่เข้าใจว่าอะไรทำให้เขา 'รัก' ผมและกลั่นมันออกมาเป็นคำพูด เพราะผมไม่รู้และไม่รู้สึก ผมถึงไม่ตอบรับ

การได้รับความรักอาจจะเป็นเรื่องน่าอิจฉาสำหรับใครหลายคน แต่สำหรับผมมันคือความอึดอัด...เพราะผมไม่สามารถหาเหตุผลมารองรับสิ่งที่พวกเขารู้สึกได้เลย

เลิกพูดเรื่องนี้เถอะ” แล้วเป็นผมที่ทำลายบรรยากาศนี้ขึ้นมา ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่หยุดยืนคุยตรงนี้ “พี่ว่าตอนนี้ว่าที่ดยุกคนอื่นคงมารอนานแล้ว การไปสายดูไม่ใช่มารยาทที่ดีเท่าไหร่ด้วย”

...ตั้งแต่ตอนนั้น...” เสียงของแคสที่ดังขึ้นไล่หลังทำให้ผมชะงักเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้หยุดเท้า “...ผมก็ตามหาพลังมาตลอด ...นี่ พี่คิดว่าผมตามหามันเพื่ออะไรอย่างนั้นเหรอ?”

ผมหันไปหาเขา หลับตาลงและส่ายหัว นั่นทำให้รอยยิ้มบางปรากฏบนใบหน้าของน้องชาย

มันมีไว้เพื่อปกป้องพี่”

ผมทำหน้าแปลกใจ

มันมีไว้เพื่อหยุดพี่” นัยน์ตาสีทองที่เหมือนกันคู่นั้นเปล่งประกาย “หยุด...ในสิ่งที่พี่คิดจะทำ

หยุด...สิ่งที่จะทำให้พี่เสียใจ”

ผมขมวดคิ้วกับถ้อยคำที่เหมือนพูดซ้ำอีกรอบ แต่แคสไม่ปล่อยให้ทุกอย่างเงียบนานเกิน อาจจะเพราะเริ่มเข้าใกล้จุดหมาย เขาถึงรีบพูด รัว เร็ว แต่ชัดทุกประโยค

ผมก็เป็นของผมแบบนี้และไม่คิดที่จะเปลี่ยนมัน ต่อให้ผมรักพี่ แต่ไม่ได้หมายความว่าผมจะต้องเปลี่ยนแปลงทุกอย่างเพื่อเป็นไปตามที่พี่รัก เพราะนั่นไม่ใช่ผม...แต่ถึงแบบนั้น อาจจะไม่ใช่คนแบบที่พี่ชอบ อาจจะไม่ใช่คนแบบที่พี่หวัง แต่นั่นก็คือผม และนั่นก็คือหน้าที่ของผม...ท่ะ ท่ะ ที่ต้องทำให้พี่ ช่ะ ชอบ...”

ท่อนหลังเริ่มตะกุกตะกัก คาดว่าเจ้าตัวจะเริ่มอาย แต่สุดท้ายพ่อหนุ่มผู้หล่อหรูก็เม้มปากแน่น ก่อนจะกัดปากแล้วพูดต่อ “ผ่ะ ผมเป็นคนที่ไม่มีอะไรเลย ไม่มีเลยแม้แต่อย่างเดียว เพราะงั้นผมถึงต้องควานหา ตามหาพลังเพื่อมา ป่ะ ป่ะ ปกป้องพี่ หยุดพี่ ห้ามพี่ในสิ่งที่มันผิด...พี่อาจจะไม่ชอบก็จริง แต่...

พลังนี่คือความพยายามของผม...เพราะงั้น...เพราะงั้น....ช่วยรับไว้หน่อยเถอะ...ครับ

ในตอนนั้นทุกอย่างมีแต่ความเงียบ

เดินอีกไม่ไกลก็จะสามารถไปปรากฏอยู่ในสภาโต๊ะกลมจำลองได้แล้วแท้ๆ ทว่าผมกลับยืนอยู่ตรงนี้ ถ้าถามว่าอะไรที่รั้งผมให้ยืนอยู่ตรงนี้ได้ก็คงเป็นแคสที่อยู่ตรงหน้า

แคสต่างกับไนเจล ถ้าหากว่าพูดถึงความระแวง ผมระแวงเขาน้อยกว่าไนเจลมาก อาจจะเพราะพื้นฐานนิสัยของแคสไม่ได้มีความดาร์กให้หวาดเสียวเล่น นิสัยของเขาต้องแต่เด็กจนโตแม้จะมีความซึนเป็นองค์ประกอบ แต่ปรอทความเป็นนางเอก-พระเอกในตัวก็สูงไม่แพ้กัน

เพราะงั้นถ้าถามผมว่าผมเชื่อที่เขาพูดไหม...คงต้องยอบรับว่าเชื่อ

เพียงแต่ถ้าถามว่าผมสามารถตอบรับได้ไหม...คำตอบคือไม่รู้

ผมเกาแก้ม...มองน้องชายที่กัดปากหันหน้าไปทางอื่นพร้อมกับสีหน้าแดงก่ำตรงหน้า ถ้าผมเป็นผู้หญิงคงตรงเข้าไปขยี้เขาอย่างง่ายดาย มันปลุกหัวใจหมาป่ามากไปนะ! แต่มองกล้ามแขนเขาแล้วก็พับเก็บความหื่นได้รวดเร็วพอๆกัน

ถ้ามองในแง่เกมจีบหนุ่ม...การที่ถูกผู้ชายบอกรักหลายคนในเกมนั้น ปลายทางที่รออยู่จากการใจโลเลไม่เลือกใครของคุณมีเพียงความแห้ว ไม่ใช่รูทฮาเร็มอะไรหรอกนะ ไม่งั้นทุกรูทมันจะมี Bad end ไว้ทำไม

แต่บางเกมมันก็มีฮาเร็มรูทจริงๆนั่นแหละ แต่กับเกม Ushinawareta hoshi คงไม่ใช่เพราะตัวละครเป้าหมายการจีบเยอะเกินไป...อย่างน้อยก่อนผมตายบริษัทเกมก็ยังไม่ได้ผลิตรูทฮาเร็มอะไรออกมา

 

พี่!”

 

และเป็นอีกครั้งที่ผมออกจากภวังค์ด้วยเสียงของแคส

ตาของน้องชายเขียวปั๊ด คาดว่าโหมดเดเระเดเระน่าจะหมดแล้ว กลับเข้าสู่โหมดปากไม่ตรงกับใจต่อ ผมครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนที่สุดท้ายจะตัดสินใจเลือกพูดประโยคนี้ออกไป

 

แล้วแต่นายแล้วกัน...”

 

จะทำอะไรก็ทำ

แต่คำพูดของผมนั้นกลับทำให้พ่อหลุยซ์วิกตองหลุดยิ้ม ก่อนจะรีบกลับไปเก๊กหน้าขรึม กระแอ่มไอเล็กน้อยอย่างมีมาด ถ้าเปลี่ยนแคสเป็นสาวน้อยได้ผมคงจะดีใจกว่านี้ เพราะท่วงท่าบางอย่างของเขามันครบสูตรตัวละครแนวน้องสาว ไม่ก็แนวโลลิในไลท์โนเวลสุดๆ!!

แต่แน่นอนว่าตัวละครแนวนั้นล้วนไม่มีกล้าม

มองกล้ามของแคสอย่างสาปแช่ง! หากว่าไม่มีมันผมคงจะได้น้องชายตัวเล็กๆน่ารักมาสักคน ถ้าหากกล้ามผมสามารถเอาไปขายให้ใครได้ ผมจะเลือกขายให้ซาลซาอัล! ไม่สิ ถ้าขายให้มันพรหมจรรย์ผมก็น่ากลัวไป...กลัวมันขืนใจน่ะ

พี่...มองอะไร”

มองกล้ามนาย

แต่พูดไม่ได้ มันดูโรคจิตเกินไปผมเลยแถด้วยสีหน้ายิ้มบาง “มองหน้าตานาย ไม่คิดเลยว่าโตขึ้นนายจะหน้าตาดีแบบนี้ หืม? หน้าแดง? น้องชาย นายเขิน?”

หน้าตาเราก็คล้ายกัน ต่างกันแค่กล้ามนายเท่านั้นเอง!

ม่ะ ไม่...อ่ะ อันที่จริงก็...” แคสเอามือปิดปากก่อนจะหันหน้าไปทางอื่น ริ้วสีแดงปรากฏเต็มใบหน้าจรดใบหู “เหอะ ไม่ได้ดีใจเลยสักนิด”

อย่าใช้ความซึนเดเระมาปลุกความ S ของพี่เชียวนะน้อง

ความอดทนพี่ชายไม่ได้มากขนาดนั้น!


 

..............................................

*เดเระเดเระ – อาการตกหลุมรักใครบางคน

 

[โต๊ะน้ำชาหลังม่าน -โปรดอย่าสงสัย นี่คือความจริงใจจากผม-]

(บทบรรยาย ให้เสียงโดนนักเขียน)

สำหรับกิลความรักมันเป็นเรื่องยากค่ะ

ตั้งอยู่บนความระแวง เพราะเจ้าตัวก็รู้แหละว่าตัวเองไม่ใช่คนดีเลยแม้แต่น้อย

ถามว่าทุกอย่างที่ทำกิลกลัวผลสะท้อนของมันไหม

คำตอบคือกลัว

เพราะงั้นยิ่งโตขึ้น กิลเบิร์ตเลยกลายเป็นคนระแวง

 

บางทีถ้าหากว่าพวกเขาทำรายงานสารภาพความรู้สึกว่าเริ่มตรงไหน มีอะไรมาส่งเรื่องมันคงจบง่ายกว่านี้”

 

ซาลซาอัล “ห๊ะ? เดี๋ยวนะ รายงาน...”

กิลเบิร์ต “ผมรู้สึกว่าแค่จดหมายมันน้อยไป...ต้องการอย่างละเอียดเพื่อมาวิเคราะห์น่ะ ฮือ...”

คาลิส “มีคนบอกไหมคะว่าคุณคิดมากไป!”

พี่ใหญ่ “เรื่องนั้น...นับเป็นเรื่องดี ถ้าหากว่ามีความจริงใจ เรื่องแค่นี้ก็ต้องทำได้อยู่แล้ว”

น้องสาวคลั่งวาย “(ตกใจ) พี่ชายคลั่งน้องชายท่านนี้คือคนเดียวกับพี่ชายฉันหรือเปล่าคะ---”

แคส “ก่ะ ก็ไม่ได้ตั้งใจเขียนมากหรอกนะครับ...น่ะ นี่...เดี๋ยว! ไอ้แว่นตรงนั้นอย่าเอาไปเผา!”

ไนเจล “...รายงานของผม...”

พี่ใหญ่ “แต่ความจริงใจก็ต้องผ่านอุปสรรคเหมือนกัน”

แคส/ไนเจล “...”

 

#เหนือกว่าแม่สามีก็พี่ชายนี่แหละ
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 355 ครั้ง

31,472 ความคิดเห็น

  1. #31414 jokingdroll (@jokingdroll) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 19:54
    เราคิดไปคนเดียวรึเปล่าว่ามันต้องมีปมในอดีตที่ทำให้กิลกลายเป็นคนแบบนี้ เพราะดูแล้วเหมือนความร่าเริงจะเป็นพื้นฐานความรู้สึกของกิล แต่เพราะมีบางอย่างเกิดขึ้นแล้วสะสมมานานทำให้จากปมในใจกลายเป็นความยึดติดกับปมนั้น ส่วนตัวแอบคิดว่ามีผลมาจากพี่ชายด้วยแหละ ลองอ่านมาตั้งแต่ช่วงแรกๆ แล้ว เวลากิลทำพลาดหรือคนอื่นด่าเขาก็จะตอบด้วยรอยยิ้มเสมอ สิ่งที่กิลทำไปอาจเพราะคิดว่า'มันน่าจะดีที่สุด'สำหรับเขาในช่วงเวลานั้น เพราะคนส่วนใหญ่ก็ไม่ชอบเวลาคนเรามาด่ากันหรอกแต่การที่ตอบไปด้วยรอยยิ้มบางทีอาจจะไม่ได้หมายความว่าเขาไม่ใส่ใจกับสิ่งนั้น แต่อาจจะกำลังพยายามปฎิเสธมันในวิธีของเขา แล้วช่วงหลังๆ ก็มีเรื่องน้องสาวมากระตุ้นอีก ด้วยความที่ว่าเป็นคนรักเพียงคนเดียวและสามารถเชื่อได้อย่างสุดหัวใจไร้ซึ่งความลังเล เลยอาจจะทำให้ต้องทำแบบนี้ กิลดูเป็นคนมีความรู้สึกนะแต่เหมือนไม่มีอารมณ์ร่วมทุกข์สุขกับคนอื่น อาจจะเป็นคนที่สับสนในอารมณ์และนิสัยตัวเองแถมชาติที่แล้วยังไม่ค่อยเข้าสังคม เขาดูเป็นคนหาเหตุผลเพื่อมารองรับความรู้สึกต่างๆ อาจเพราะไม่เคยสัมผัสความรู้สึกนั้นเลยก็ได้
    (ข้างบนน่ะ ความมโนเราล้วนๆ อันนี้แค่เดาเล่นๆ นะคะ ไม่ได้วิเคราะห์นิสัยนะ เราลองเดาดูเฉยๆ เพราะคิดว่าน่าจะเป็นแบบนี้^^°)
    #31414
    0
  2. #31361 d_nutss0648 (@d_nutss0648) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 23:37
    กิล ทำตัวน่าอิจฉาจริงๆ เลวเเค่ไหนก็ยังมีคนรัก มีเเต่คนหล่อๆทั้งนั้น//กัดผ้าเช็ดหน้า
    #31361
    0
  3. #31308 kanyaest (@kanyaest) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 13:26
    พ่อหลุยซ์วิกตอง55555555
    #31308
    0
  4. #31249 pinwarans (@pinwarans) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 17:26
    กิลเป็นคนเห็นแก่ตัวอ่ะ คิดว่าตัวเองถูกทุกคนต้องเข้าใจและยอมรับตัวเอง
    #31249
    0
  5. #30858 ไมยะ จัง (@Mind_ly) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 17:19
    เลวแค่ไหนแต่ก็มีคนรัก... น่าอิจฉา​นางนะ
    #30858
    0
  6. #30713 ใบอ่อนม้วนงอ (@cramsky) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 17:29
    ออลกิล บอมบาเย่ ออลกิล บอมบาเย่
    ระวังนะ เล่นตัวมากไป ทุกคนรุมจับนายกดไปเลยหมดเรื่อง!
    #30713
    0
  7. #30553 Nutnicha Khamkerd (@minnie162) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 19:44
    พี่ชายผู้ขัดขวางทุกรูท5555555
    #30553
    0
  8. #30518 Anasia_104 (@jaidah) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 06:36
    พี่ชายผู้ขัดขวางรูทแฮปปี้เอนด์ของกิล5555
    #30518
    0
  9. #30343 ปาล์ม (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 01:31
    กลัวความรักเพราะพี่ชายรึเปล่า
    #30343
    0
  10. #30242 khinggzaza (@khinggzaza) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 01:44
    อ่า แคสกับไนเจลนี่ จริงใจรึเปล่านะ
    อืม~ พูดไม่ออก ไม่เข้าใจความคิดแต่ละคนจริงนั่นแหละ
    #30242
    0
  11. #30007 p-q5 (@p-q5) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 09:47
    ซาลซาลผู้อยู่ข้างกันมา6ปีแต่ไม่คืบหน้ากับกิล ทำอะไรสักอย่างสิ ไม่งั้นจะหนีไปเรือแคสละนะ
    #30007
    0
  12. #29878 9494 (@nammu-hits) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 22:15
    อ่ะ เรือแคสมาแล้วจ้าาาาม เบื่อซาลซาล5555555555555555
    #29878
    0
  13. #29425 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:57
    กิล...เราว่านายโดนซานซานเครมไปแหละดีละ เพราะดูเป็นคนเดียวที่นายกดได้นะ ซานๆสู้แรงนายไม่ได้หรอก
    #29425
    0
  14. #29024 ม่าม่าแดกได้-..- (@btsmee1233) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 21:35
    อ้ายยยยยยยย ฉันจะขึ้นเรือนี้ เขินนนนนนนน่าร้ากกกก แคสกิล
    #29024
    0
  15. #27576 Motif (@M0tif) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 17:55
    แคสน่าร๊ากกกก
    #27576
    0
  16. #27317 SOUGIYA (@himitsu-me) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 08:16
    แคสน่ารักกกก
    #27317
    0
  17. #26536 ZeHn GungnanG (@lilyvacy) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 20:07
    ชอบแคสอ่ะ พูดจามีเหตุผล หวังว่ากิลจะหยุดเอาอะไรมาเข้าข้างตัวเองซักที ควรเปลี่ยนตัวเองมากกว่า เหมือนเรื่องนี้ตัวร้ายคือกิลเลย
    #26536
    0
  18. #26518 byunb0605 (@taekajaeshi) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 06:52
    บ้าเอ้ยทำไมหยุดจิ้นพี่น้องคู่นี้ไม่ได้สักที บาปสุดดดTT
    #26518
    0
  19. #25943 จ้าวแมวน้อย (@K715207) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 00:24
    อยากให้พี่ใหญ่โผล่มาจริงๆเลย5555555555555555
    #25943
    0
  20. #25882 Zistar (@novelheart) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 23:10
    ใจแข็งมันก็ดีนะคะ เพราะเป็นเราก็ระแวงและคิดมาก อะ แต่ไม่ได้มีประสบการณ์แบบนั้นเลย 555555 ขออย่าทำร้ายใครอีกเลยนะกิล จะร้อง -.-
    #25882
    0
  21. วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 16:07
    อ่านไปอ่านมา สงสารกิล...
    #25575
    0
  22. #25467 Piszerel (@manaki-ne) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 23:13
    ชอบแนวคิดมากค่ะ น่าสนใจดี :)
    #25467
    0
  23. #25453 Ljchompoo (@chomjang) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 19:51
    ชอบกิลแบบเมื่อก่อนมากกว่าาาาาา
    #25453
    0
  24. #24530 ZakittaA (@zakittaa) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 22:26
    อยากรู้ว่าเรื่องครอบครัวมากค่ะ พี่ชายที่เคยรักมากมาเป็นเกลียดมากได้ไง แล้วน้องสาวที่เคยเกลียดมาก มาเป็นรักมากได้ไง จริงๆคนเราก็บิดเบี้ยวทุกคน -ความรู้สึกที่อยากเทอยากทิ้ง อยากทำทุกอย่างแค่เพื่อตัวเอง ตอนแรกก็คิดว่าทำไมกิลถึงบื้อขนาดนี้ อยากให้ทันคนมากกว่านี้ พอภาคสองมา โอยยยย หนูทันเกินไปลูก พอเข้าใจกิลนะ แต่ทีมไนเจลไงคะ น้ำตาจะไหล สงสารสัมมีย์ อ่านไปเรื่อยๆค่ะ เป็นเรื่องที่ไม่ควรคาดเดา อ่านตอนแรกก็เกมจีบหนุ่มนะ ไปๆมาๆ เอ้ยยย เนื้อเรื่องไปไกลละ 55555555 แต่กิลจะรู้ไหมว่าเกมนี้ไม่ได้จีบแคสละนะ เปลี่ยนมาจีบกิลหมดละจ้า เริ่ดเด้อออ
    #24530
    0
  25. #24007 2BXo7 (@choilo) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 08:24
    ฉึกกก
    โดนปักธงไปแล้วค่ะแม่เอ้ยยย คุณพี่ชายจะรุ้ตัวรึยังว่า ที่โดนๆๆ ปักนะ ไม่ใช่แคสเลยนะ เอ็งทั้งนั้น แค่นี้ก็น่าจะดูออกแล้วว่าเนื้อเรื่องเกมมันไม่ค่อยตรงกับความคิดพี่เท่าไหร่55555.
    บทแคสสารภาพรักนี่..ม..มัน..น่ารักเกินไปแล้ววว!! ความซึนนี่มันอะไรกัน
    เหอะ ก..ก็ไม่ได้..ช..ชอบหรอกนะ!
    #24007
    0