[PRE-ORDER] ชีวิตใหม่ของผม ได้โปรดจืดจางลงหน่อยเถอะครับ! [Yaoi]

ตอนที่ 56 : โชคชะตาที่ถูกพระเจ้ารังสรรค์ ความบังเอิญที่ถูกมนุษย์สรรสร้าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13306
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 437 ครั้ง
    9 ก.ย. 59







ผมรู้สึกว่าตัวเองน้ำหนักลดลงมาก

แน่แหละว่าตัวผมนอนสามวันโดยไม่ได้รับน้ำเกลือเลยนะ! อันที่จริงน่าแปลกใจมากกว่าที่ตัวเองมีชีวิตอยู่ได้โดยไม่ดื่มน้ำสามวัน เออ...ทำไมผมยังไม่ตายหว่า คงไม่ใช่ระหว่างที่นอนอยู่ได้รับการดื่มน้ำโดยมิชอบใช่ไหม

ด้วยความไม่แน่ใจหลังจากทักทายสาวสวยเสร็จสิ่งที่ตามมาคือสอบถามคนข้างตัว “ซาลซาล...ตอนที่ผมหลับอยู่นายไม่ได้ขืนใจผมใช่ไหม?” ร่างกายผมยังบริสุทธิ์อยู่สินะ นายไม่ได้ฉวยโอกาสใช่หรือเปล่า?

จูบนิดหน่อยพอนับได้ไหม?”

...ต่ะ ตำรวจเบอร์อะไร!

ถอยห่างจากเจ้าชายพอเป็นพื้นที่ก่อนจะหันไปยิ้มบางและทักทายดาบศักดิ์สิทธิ์อีกรอบ “สวัสดีนะ เกว็นนิเวียร์ ไม่สิ ผมควรเรียกเธอว่าเอ็กซ์คาลิเบอร์สินะ ผมอยากพบ...”

 

เจ้าอยากพบเราเลยสร้างเรื่องพวกนี้ขึ้นมาเลยหรือไง!!”

 

เออ...อันที่จริงผมคิดว่าทางผมควรจะเป็นฝ่ายพูดมากกว่านะ” ผมงึมงำถอนหายใจและมองสบกับดาบศักดิ์สิทธิ์ตรงหน้า “รู้ไหมว่าช่วงนี้ผมฝัน...ฝันบ่อยมาก...เกี่ยวกับคนคนหนึ่งอย่างที่ไม่เคยฝันถึงเขามาก่อน...”

มันเริ่มตั้งแต่หลังจากพบกับผู้หญิงคนนี้เมื่อตอนที่ไปห้องฮาเรฟ ก่อนที่จะโดนเปลี่ยนความทรงจำ

ผมฝันถึง 'ผู้ชายสวมแว่นน่ารังเกียจ' คนนั้นบ่อยครั้งจนน่าแปลกใจ

หากฝันเพียงครั้งสองครั้งผมอาจจะปล่อยผ่าน มันคงเป็นความอาวรณ์ก็ได้ ความคิดถึงก็ดี แต่นี่มันมากเกินไป ถี่เกินไปในช่วงเวลาสั้นๆ และมันยิ่งเห็นชัดเจนเมื่อตอนที่ผมได้รับเวทมนตร์นิทราของซาลซาอัล

ผมฝันยาว...เกี่ยวกับพี่ชาย

ฝันยาวอย่างเป็นเรื่องราวและขั้นตอน เหมือนวิดิโอที่เล่นเรื่อยๆเมื่อกดปุ่มเพลย์ ผมเลยรู้ว่านอกจากตัวเองที่กำลังฝันอยู่ 'ใครบางคน' ก็กำลังดูมันพร้อมกัน รบกวนความเป็นส่วนตัวสิ้นดี

และคนที่มีพลังจะยุ่งกับความทรงจำของคนได้...เท่าที่รู้จักก็มีเพียงเธอเท่านั้น

 

คุณยุ่งอะไรกับความทรงจำของผม...เกว็นนิเวียร์ เอ็กซ์คาลิเบอร์”

 

ดาบศักดิ์สิทธิ์นิ่งงันทว่าไม่ตอบคำถาม

ในความทรงจำของผม สำหรับคนในโลกนี้สิ่งที่น่าสนใจมากที่สุดควรจะเป็นเรื่องที่ว่าโลกนี้เหมือนเกมในโลกผมมากกว่า ทว่าผู้หญิงคนนี้กลับไม่สนและตั้งใจที่จะขุดคุ้ยเรื่องของพี่ใหญ่

เพราะต้องการถามเราเรื่องแค่นี้ เจ้าถึงกับทำเรื่องแบบนี้กับฮาเรฟเลยอย่างนั้นหรอเบดิเวียร์...” เธอหัวเราะ “...เจ้าในตอนนี้ชั่วร้ายยิ่งกว่ามอร์แกน เลอ เฟย์*เสียอีก”

เธอกำลังหลีกเลี่ยงการตอบคำถามของผม โดยการโทษการกระทำของผมแทน

แต่...

อืม...” ผมพยักหน้ายกยิ้มบาง “อันที่จริง...การกระทำนี้ผมหวังผลไว้หลายอย่างเหมือนกันนะ”

นัยน์ตาสีฟ้าของผู้หญิงตรงหน้าหรี่ลงอย่างไม่ไว้ใจ

ควรจะ...เริ่มจากตรงไหนดีนะ” ผมพึมพำออกมาก่อนจะเริ่มชูนิ้ว “...คงเริ่มตั้งแต่ผมปลดผนึกพลังที่ซ่อนอยู่ของไนเจล กาเวนก่อน”

ผมพยายามนึกไปถึงตอนที่ฮาเรฟกับไนเจลสู้กันในป่าวันนั้น ผมไม่รู้ว่าในเกมก่อนที่อีเว้นท์ดราม่าพลังธาตุน้ำของไนเจลระเบิดเขามีพลังถึงระดับไหน รู้เพียงเวลาว่ามันจะเกิดต่อจากนี้อีกประมาณ 6-7 ปี

ผมคิดว่าคุณน่าจะรู้แล้วมั้งว่าไนเจล ไม่สิ กาเวนมีพลังธาตุน้ำซ่อนอยู่ เมื่อพวกเขาฝึกฝนไปเรื่อยๆจนเพิ่มไปถึงระดับหนึ่ง จะมีจุดหนึ่งที่เขาทะลวงเข้าไปสู่พลังต้องห้ามของตัวเอง กาเวนหลายรุ่นอาจจะไม่เกิดแต่กาเวนรุ่นนี้ต่างกัน เพราะมีคุณ...มีฮาเรฟ ไนเจลจะไม่หยุดพยายามอย่างเด็ดขาด”

กำแพงที่สูงเกินไป แลกมากับความพยายามที่มากกว่าใคร

เพียงแต่...ผมเลื่อนเวลาให้มันเร็วขึ้นเท่านั้น

ไม่ว่าอย่างไรมันก็เลี่ยงไม่ได้อยู่ดี แทนที่จะเป็นเพียงเรื่องเลวร้ายที่ไม่สร้างสรรใดๆ ก็นำมันมาเอื้อประโยชน์ให้ผมซะสิ...

มันก็แค่นั้น

จะว่าไปเพราะเรื่องนั้น...มันก็กระทบกับฮาเรฟด้วยนี่นะ” ผมเอียงคอ “รุนแรงถึงขั้นคุณต้องออกมาพบผมตรงๆโดยไม่ต้องไปหา อ้อ ถ้าคุณยังไม่ลืมไป...คุณกับฮาเรฟเคยทำอะไรผมเอาไว้ มันชดใช้ไม่ได้กับพรสองข้อที่คุณให้มาหรอกนะ เกว็นนิเวียร์ เอ็กซ์คาลิเบอร์”

พวกเขาดัดแปลงความทรงจำของผม

 

มันคือการเอาคืน”

 

ผมทำลายความเชื่อมั่นของฮาเรฟด้วยไนเจลและตัวผมเอง

คำสาปนิทราของซาลซาอัลผมเป็นคนขอให้เขาใช้มันใส่ผม และขอให้เขาคลายตอนที่เอ็กซ์คาลิเบอร์มาหา ผมต้องการรู้ว่าถ้านอนยาวผมจะฝันถึงพี่ชายยาวๆหรือเปล่า หากใช่แสดงว่า 'ฝัน' ของผมกำลังถูกบังคับอยู่

และคำสาปนิทรานั่นก็เพื่อฮาเรฟด้วยส่วนหนึ่ง

เพื่อการเอาคืนนายจริงๆ

ผมเป็นพวกผูกใจเจ็บน่ะ” ผมหลับตา

มันไม่...มากเกินไปหรือไง” หญิงสาวครางออกมาอย่างแผ่วเบา “ที่เจ้าทำมันไม่มากเกินไปหรือไง กิลเบิร์ต เบดิเวียร์!!”

แล้วคุณคิดว่าสิ่งที่คุณทำไม่มากเกินไปหรือไงคุณผู้หญิง” ผมยิ้ม “คุณเปลี่ยนความทรงจำของผม จริงอยู่ที่มันแก้ได้เพราะคุณเพิ่มพลังปลดผนึกให้กับผม แต่ขอโทษสิ่งที่คุณทำในระยะสั้นมันไม่ได้หมายความว่ามันจะหาย มันไม่ได้หมายความว่ามันจะไม่เคยเกิดขึ้นเลย ดาบศักดิ์สิทธิ์...”

 

ผมไม่ใช่ของเล่นของใคร ไม่ใช่สิ่งที่คุณจะอยากทำอะไรขึ้นมาก็ทำ ทั้งไม่ใช่อยากจะปล่อยก็ปล่อย”

 

ถ้าถามว่าผมรู้สึกผิดไหม กับฮาเรฟอาจจะไม่ แต่กับไนเจล...

พี่...”

เสียงเล็กๆขัดความคิดของผม ทว่าเสียงนั้นก็ทำให้ร่างของดาบศักดิสิทธิ์แข็งค้าง

แคส เบดิเวียร์ที่ควรนอนแล้วกลับปรากฏอยู่ตรงบริเวณประตูห้อง ...ผม...มาดู...อาการ แต่ว่า...”

นัยน์ตาสีทองหลุบลงก่อนจะใช้แววตาที่ไม่แน่ใจมองมาทางผม “ที่...พี่พูดก่อนหน้านี้ พี่...หมายถึงอย่างที่พูดจริงๆหรือเปล่า ไม่สิ ไม่ถูก ที่ผมควรจะถาม...

ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้...พี่เป็นคนทำหรือเปล่า...”

อืม”

ถ้าหากว่าเขาได้ยินมาขนาดนั้น ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องปฏิเสธ

นัยน์ตาของแคสสั่น ฉายแววไม่เข้าใจซึ่งผมไม่แปลกใจ “กับไอ้หงอก เออ...หมายถึงฮาเรฟ ถ้าหากว่าเขาทำกับพี่อย่างที่พี่ว่าผมไม่อะไร แต่กับไนเจล กาเวน...พี่ทำแบบนี้...ผมคิดว่า...มันไม่ถูก ไม่สิ อย่างน้อย พี่มีเหตุผลอะไรหรือเปล่า?”

น้องชายผู้อยากจะเชื่อในตัวพี่ชาย

ไม่ว่ายังไงพลังของไนเจลก็ต้องตื่น” ผมนิ่งไปครู่หนึ่ง “พี่ก็แค่เร่งเวลาเท่านั้น ถ้าหากว่าต้องตื่นมาทำร้ายใครจริงๆ...ก็สู้ให้มันเอื้อประโยชน์กับพี่ไม่ดีกว่าหรือไง?

นั่นมัน...โหดร้ายเกินไปหรือเปล่า?” แคสส่ายหัว “ไนเจลเป็นเพื่อนพี่นะ”

แล้วไง”

ไปหาไนเจล” แคสจับมือผมแน่น “พี่ต้องไปเห็นเขาแล้วพี่จะไม่พูดแบบนี้ พี่ชายของผมเป็นคนอ่อนโยน...เขาไม่มีทางพูดแบบนั้นเด็ดขาด...

พี่ชายของนาย...พี่ชายของนาย...พี่ชายของนาย...

หัวของผมวนเวียนแต่คำนี้จนไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่มายืนออยู่ตรงหน้าไนเจล ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ฮาเรฟวิ่งลงมาด้วยเช่นเดียวกัน หูได้ยินเสียงดีใจของฮาเรฟ รอยยิ้มของไนเจล ความยินดีปรากฏอยู่ตรงหน้า ผมรู้ดีว่าสิ่งที่ควรทำตอนนี้คือแย้มยิ้ม ทำเหมือนเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วแก้ไขปัญหาเรื่องของไนเจล จากนั้นทุกอย่างก็จะจบลงอย่างมีความสุข...

แม้ว่าเรื่องทุกอย่างจะเป็นผมที่เริ่มขึ้นมาเองก็ตาม

มองน้องชายที่คล้ายคาดหวังแล้วยกยิ้ม “ไนเจล...”

ถ้าหากผมพูดความจริงไป...

พลังธาตุน้ำของนาย...เป็นผมที่ปลดผนึกมันออกมาเอง” ผมสบตากับอีกฝ่าย มองแผลเป็นที่คอ “พลังของผมคือปลดผนึก...เพราะงั้นที่จู่ๆธาตุน้ำนายตื่นขึ้นมา เพราะผมเอง

ไนเจลเพียงนิ่งครู่หนึ่งก่อนจะจับมือผมมาเขียนคำ...(ไม่เป็นไร)...

นิ่งไปอีกรอบและเขียนเพิ่ม

...(เป็นอะไรหรือเปล่า)...

...(ขอโทษนะ)...

...(เพราะพลังของผม)...

มือนั้นเย็นเฉียบ นิ้วนั้นเย็นชืดของธาตุน้ำแข็ง แต่ว่า...ผมเม้มปากแน่น

เขาไม่โกรธ...ไม่มีความโกรธเลย เพราะอะไรอย่างนั้นหรอ?

เพราะไม่เชื่อว่าผมจะทำ? เพราะคิดว่าเรื่องทั้งหมดมันแค่ความบังเอิญ?

มัน...ไม่ใช่เรื่องบังเอิญนะไนเจล” ผมยิ้ม...ยิ้มเหมือนปกติที่เป็นมา “ผมตั้งใจ...ผมตั้งใจจริงๆที่จะทำให้พลังของนายระเบิดออกมา เข้าใจหรือเปล่า? ไม่ใช่ทั้งโชคชะตาและความบังเอิญแต่เป็น-เพราะ-ผม-ทำ

นิ้วเรียวตวัดกลางฝ่ามือ...(...?)...

...ผมรู้มาตลอดว่านายมีพลังธาตุน้ำอยู่ในร่าง ผมถึงปลดมันออกมา” ความจริงเริ่มพรั่งพรูออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ผมรู้ว่าด้วยนิสัยของนาย...ความรับผิดชอบของนาย นายจะเข้ามาอยู่ที่คุกแห่งนี้ นายจะตัดสินใจที่จะตายเพื่อกาเวนหรือเหตุผลอะไรก็ดีที่แสนสวยงาม...”

...”

ฮาเรฟที่ช่วยนายไม่ได้จะรู้สึกผิด เขาเป็นแบบนั้นมาแต่แรกอยู่แล้ว ผู้ชายที่เต็มไปด้วยคุณธรรม...แม้ว่าเรื่องทั้งหมดเขาจะไม่ใช่สาเหตุที่ทำให้มันเกิดขึ้นก็ตาม...ผมสบกับนัยน์ตาสีเงินตรงหน้า “เขามักจะห่วงคนใกล้ตัวเสมอ อย่างตอนเด็กเรื่องของนายกับผมก็ดี นั่นสินะ...ก็ต้องยอมรับว่าส่วนหนึ่งผมทำเพื่อเอาคืนฮาเรฟเล็กๆ ส่วนนาย...”

 

ก็แค่โชคร้าย...ล่ะมั้ง?”

 

พี่...”

เสียงแผ่วเบาที่คล้ายหัวใจแตกสลาย น่าเศร้าที่ไม่ได้มีเพียงคนเดียว แต่ได้ยินถึงสอง ทว่าอีกคนกลับเป็นเสียงขบแน่นของฟันคล้ายสะกดอารมณ์ทำให้ผมยกยิ้ม...แล้วยังไงต่อนะ...

ผมมาเพื่อจะพูดความจริง” ผมพยายามดึงมืออกจากฝ่ามือของไนเจล “ที่เหลือหลังจากนี้จะเป็นยังไงก็แล้วแต่นาย...แต่ถ้าหากนายจะเลือกตายผมก็ขอพูดเอาไว้อย่างหนึ่ง...

พลังธาตุน้ำของนายน่ะไม่ว่าอย่างไรในอนาคตมันก็ต้องปลดออกมาอยู่ดี แต่ผมแค่ทำให้มันเร็วขึ้นเท่านั้น” มือที่ถูกกุมอยู่เป็นอิสระ “เพราะงั้นชะตากรรมนี้ของนายผมก็แค่เลื่อนให้มันเร็วเท่านั้น นายจะอยู่ หรือนายจะตายท้ายที่สุดแล้วก็อยู่ที่ตัวนายเอง แต่ถ้าหากนายจะอยู่ก็ควบคุมพลังน้ำของนายให้ได้ เรื่องการปกปิดพลังต่อหน้าดยุกก็ให้ซาลซาอัลผนึกเอาไว้ก่อนเหมือนกับแคส แต่ถ้าหากว่านายเลือกที่จะตายก็นั่งอยู่ตรงนั้นและไม่ต้องทำอะไร”

มือของผมเอื้อมไปสัมผัสที่แผลเป็นตรงลำคอของอีกฝ่าย

 

แต่ผมบอกไว้อย่างว่าผมไม่เสียใจ หรือร้องไห้อย่างเด็ดขาดถ้านายจะตายไป”

 

เพราะนั่นเป็นสิ่งที่นายเลือกเอง แม้ว่าตัวผมจะเป็นคนผลักดันให้นายเลือกมันก็ตาม” มือละออกจากแผลเป็นนั่นก่อนจะหันหลัง มองเห็นสายตาไม่อยากเชื่อสองคู่ตรงหน้า น้องชายผู้คาดหวัง กับเพื่อนที่มองมาอย่างไม่เข้าใจ

นาย...เสียใจหรือเปล่าที่ทำแบบนี้กับ...พวกเรา” เป็นฮาเรฟที่หาเสียงได้คนแรก เขาเปล่งมันออกมาและไม่ขยับไปไหน “...ฉันเคยคิดว่าฉันเข้าใจนาย”

 

แต่ความจริงฉันไม่รู้จักนายเลยใช่หรือเปล่า?”

 

คาดหวังอะไร? ต้องการคำตอบแบบไหน?

พอมองหน้าเขาผมกลับรู้ทุกอย่าง

คำพูดสวยหรูเต็มไปหมดในสมอง ทว่าสิ่งที่ผมพูดออกมากลับเป็นความจริงที่แสนเอาแต่ใจ “คงงั้นล่ะมั้ง”

อืม...นั่นสินะ” ฮาเรฟหลับตาลงก่อนจะหัวเราะ เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งนัยน์ตาสีรุ้งนั้นกลับคมปราบ ตัวตนที่ถูกทำลายหลายครั้งจนอ่อนแอกลับมาแข็งแกร่งอีกครั้งหนึ่ง “หลังจากวันนี้เราจะไม่ใช่เพื่อนกันอีก”

ประโยคต่อมาจะเป็นถ้าเจอหน้ากันอีกนายจะฆ่าผมอะไรแบบนี้หรือเปล่า?” ผมหัวเราะก่อนส่ายหัว “แต่นายทำไม่ได้นี่...”

การทำให้ตำแหน่งดยุกหายไปไม่ใช่เรื่องง่าย ยังไม่รวมที่ว่าเขาจัดการปัญหาการขับไล่ผมจากตำแหน่งไปแล้วก่อนหน้านี้

อัศวินยากจะกลับคำ

ฉันคงเพิ่งจะรู้จักนายจริงๆเบดิเวียร์” ฮาเรฟหัวเราะบ้าง เขาเดินผ่านผมไปเพื่อรักษาไนเจล ส่วนผมเพียงมองน้องชายตัวน้อยที่ถอยห่างออกไป ดวงตาคู่นั้นมีแววสิ้นหวัง ไม่อยากจะเชื่อปนเปไปมาจนผมล้มเลิกความคิดที่จะจูงมือเขากลับไป

แคสรับไม่ได้

'พี่ต้องไปเห็นเขาแล้วพี่จะไม่พูดแบบนี้ พี่ชายของผมเป็นคนอ่อนโยน...เขาไม่มีทางพูดแบบนั้นเด็ดขาด...'

รับความจริงที่ว่า 'พี่ชายของเขา' ไม่ได้เป็นแบบที่เขาคิดไม่ได้

ผมถอนหายใจก่อนจะเลือกก้าวเดินออกไปทว่ายังไม่ทันเดินไปไหนมือขาวคู่หนึ่งก็เอื้อมมารั้งเสียก่อน...ไนเจล กาเวนที่เพิ่งออกจากที่คุมขัง นัยน์ตาสีเงินเบิกกว้าง ทุกอย่างปนเปไปหมด ก่อนที่เขาจะก้มลงขีดนิ้วผม รุนแรงอย่างลืมตัว...(มันไม่จริงใช่ไหม?)...

มันคือความจริง” ผมย้ำ “มันคือความจริงไนเจล”

...(ถ้างั้นคุณบอก...)... ริมฝีปากเรียวบางอ้าออกเล็กน้อยก่อนที่เจ้าตัวจะตั้งใจเขียนต่อ...(...ให้ผมยิ้มทำไม...)...

...(คุณช่วยผมเอาไว้ทำไม...)...

ผมไม่เข้าใจ” ผมขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจว่าเขาต้องการจะสื่ออะไร ทว่าไนเจลกลับค่อยๆยกยิ้ม ด้วยรูปโฉมที่งดงามนั่นทำให้ตรึงตามากที่สุด

...(คุณเคยบอกว่าชอบรอยยิ้มของผม)...

...(คุณเคยบอกว่าให้ผม...)...

หยดน้ำตาหยดหนึ่งไหลออกมาตรงกระทบฝ่ามือขณะที่เจ้าตัวค่อยๆเขียน

...(...มีความสุข)...

...(เพราะงั้นแล้วผมถึง...)...

ถ้อยคำขาดหายไปนานทำให้ผมชะงัก ตอนแรกผมนึกว่าเขาไม่มีอะไรจะพูดแล้ว ทว่าหยดน้ำที่หล่นลงมากระทบมือมากขึ้นเรื่อยๆกลับปฏิเสธความคิดของผม เรียกให้ผมเงยหน้าขึ้นไปมองริมฝีปากที่ขยับ ทว่าไร้เสียงออกมา

แรกเริ่มไม่เข้าใจ ทว่าพอมันย้ำมากๆเข้าทุกอย่างก็กระจ่าง

 

...รักคุณ...

 

คำเดิมซ้ำๆ...พูดซ้ำๆเหมือนกลัวไม่เข้าใจ พูดซ้ำๆเหมือนเสียงที่หายไปจะเปล่งออกมาเพื่อสื่อสาร

 

...ผมรักคุณ...

 

รู้ไหม...” มือของผมวางบนฝ่ามือเย็นของไนเจล “ผมได้รับพรจากเอ็กซ์คาลิเบอร์ ข้อแรกให้ผมมีพลังเวทที่สูง และข้อสอง...”

หยดน้ำตาตกกระทบฝ่ามือเกลือกกลิ้งลงจรดพื้นที่เย็นเฉียบ

มันทำให้ผู้ชายหลงใหลผม เพราะงั้น...คำบอกรักของนาย...” สบกับนัยน์ตาสีเงินคู่นั้น “ผมไม่เชื่อ”

เศษเสี้ยวบางอย่างแตกร้าว

มันคือหัวใจของใครบางคน

หยดน้ำสีใสร่วงหล่นมาจากนัยน์ตาสีเงินมากกว่าเก่า เหมือนจันทราที่ร่วงหล่นและจมน้ำ ริมฝีปากงดงามเม้มแน่น ไม่มีคำพูดใดออกมาที่ทำให้หัวใจสลายได้มากกว่านี้ ผมดึงมือออกอย่างแผ่วเบาก่อนจะเดินออกจากห้องนี้ไป

ถ้าเดินออกจะไม่ใช่เพื่อน

ถ้าเดินออกจะตัดขาดซึ่งทุกอย่าง

เหลือบนัยน์ตาของตัวเองมองไนเจลก่อนจะหลับตาลง ครั้งหนึ่งผมเคยบอกเขาเมื่อตอนยังเด็ก วันนี้ผมจะพูดกับเขาด้วยประโยคเดิม ย้ำเตือนให้เขาได้รู้ความจริงว่า บนโลกนี้...

 

ช่วยรัก...ตัวเองให้มากกว่านี้หน่อยเถอะนะ...”

 

ไม่มีใครรักเขาได้เท่ากับตัวเขาเองอีกแล้ว...

.

.

.

เมื่อแผ่นหลังนั้นจากไปหูของไนเจลเหมือนได้ยินเสียงอื้ออึงในสมอง

 

'ช่วยรัก...ตัวเองให้มากกว่านี้หน่อยเถอะนะ...'

 

ครั้งหนึ่งประโยคนี้เคยช่วยเขาในวัยเด็กที่สับสนเอาไว้

มาตอนนี้ ต่างวัน ต่างเดือน ต่างปี

 

ประโยคนั้นได้ทำลายหัวใจเขาทั้งเป็น

 

.........................................

*มอร์แกน เลอ เฟย์ - แม่มดแห่งศาสตร์มืด ลูกพี่ลูกน้องของอาเธอร์ เพนดราก้อน

 

กิลเบิร์ตถูกเลี้ยงโดยพี่ชายที่บิดเบี้ยว ตัวเขาเลยบิดเบี้ยวตาม ขณะเดียวกันก็ใจเด็ดและโหดร้ายที่สุดเลย! สำหรับเขาความรักไม่ใช่อะไรที่สดใสบริ๊งบรั๊งใจเต้น มันคืออะไรที่บิดเบี้ยว อาจจะเพราะทุกอย่างของเขาเรียนรู้มาจากพี่ชาย

 

เพราะงั้นไนเจลมาใสๆเลย lose ไป (แต่ได้ใจคนเขียนนะคะ ;w;)

 

แต่ใครที่คุณคิดว่าไนเจลจะแพ้ คุณคิดผิดแล้ว! ตอนนี้คือจุดเปลี่ยนเท่านั้นแหละ! จุดเปลี่ยนของใครหลายคนมากกว่าที่คุณจะคิด!

 

 

อืม...บอกเพิ่มกันความเข้าใจผิด แต่เรื่องพวกนี้จะเฉลยในตอนต่อไป

* เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับไนเจล แก้แค้นอะไรฮาเรฟนั่นเหตุผลรองได้ไม่ใช่เหตุผลหลัก

* กิลเบิร์ตไม่เข้าใจว่าไนเจลรักตัวเองที่ตรงไหนจริงๆ

* สาเหตุที่ปฏิเสธไนเจลนอกเหนือจากพรของเอ็กซ์คาลิเบอร์แล้วยังมีอย่างอื่นอีก
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 437 ครั้ง

31,473 ความคิดเห็น

  1. #31439 tunty0505 (@tunty0505) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 23:03
    เดาไม่ถูกเลยแฮะ
    #31439
    0
  2. #31399 pop3y3 (@lovetvxqsj) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 03:14
    สรุปรักน้องชายบ้างป่ะนิ หรือรักแต่คนโลกเก่า???
    #31399
    0
  3. #31359 d_nutss0648 (@d_nutss0648) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 22:24
    เป็นตัวเอกทั้งทีจะธรรมดาได้ไง เเอบหน่วงเหมือนกัน เเต่พอคิดว่าคนที่เลี้ยงกิลมาก็ปลง อยากให้พี่ชายมาอยู่นี่อะ อยากเห็นครอบครัวของน้องบ้าง ฮื่อออ เราสงสารไนเจลเหมือนกันนะ;-;
    #31359
    0
  4. #31324 Mammy Sentereza (@mam3714) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 00:20
    ไนเจลลลลล กี๊ด กิล แกนะแก ทำน้องฉันร้องไห้ หนอยยยย
    #31324
    0
  5. #31299 kanyaest (@kanyaest) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 21:54

    คือไม่คิดว่าเรื่องมันจะพามาถึงจุดนี้ กิลเบิร์ตโหดร้ายมากกว่าที่เราคิด ตอนที่ไรท์อธิบายว่ากิลมีพี่ชายที่เลี้ยงมาแบบนี้จึงทำให้บิดเบี้ยวเราก็ได้แต่คิดว่ามันบิดเบี้ยวตรงไหน จนกระทั่งตอนนี้ ครั้งแรกที่อ่านตั้งใจว่าจะฮีลใจอ่านนิยายทะลุมิติต่างโลกใสๆเพราะเห็นชื่อเรื่อง แต่ไม่คิดว่าไส้ในมันจะโหดร้ายแบบนี้ สุดท้ายสามเพื่อนรักก็แตกหักกันจริงๆ สงสารไนเจลที่สุดแล้ว ทำไมกิลถึงได้โหดร้ายอย่างนี้
    #31299
    0
  6. #31240 บาบาน่า (@FISHOKUN) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 03:35
    หลงมาอ่านคิดว่าเป็นแนวทะลุมิติใสๆ ตลกโปกฮา พออ่านมาถึงตรงนี้คือ .....ไม่ใสแล้ววววว โอ๊ย ตับพัง ฮืออออ
    #31240
    0
  7. #31212 ploydreamhigh (@ploydreamhigh) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 13:22
    เพราะพี่ชายที่เลี้ยงมาแบบนั้น กลายเป็นว่านายเอกเหมือนคนเก็บกดลึกมากๆ พอเจออะไรที่ทำให้ตัวเองทนไม่ไหวก็แก้แค้นซะไม่มีชิ้นดี ใจบิดเบี้ยว...ช็อคมาก รู้สึกสงสารไนเจลและทุกคน
    #31212
    0
  8. วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 22:12
    ชอบ…ชอบนายเอกแบบนี้ที่สุด! เอาใจไปเลยค่ะฉันรักคุณ ชอบตัวเอกที่แบบเหมือนจะใสๆไร้พิษภัยโง่เง่าแต่มีอีกตัวตนหรือความในใจอะไรเงี่ย ช๊อบชอบ เราหาอ่านนิยายแบบนี้ยากนะบอกเลย ขอบคุณไรท์~
    #31189
    0
  9. #31138 y_pps (@y_pps) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 22:54
    ไม่เคยอ่านแนวฮาเร็ม? แล้วสงสารแคนดิเดทเพราะตัวเอกร้ายแบบนี้มาก่อนเลย 555555
    สรุปไม่มีใครรู้จักน้อง คนอ่านคนนี้ก็ไม่รู้จักน้องค่ะ

    ณ วินาทีนี้ขอกอดฮาเรฟก่อน เพราะคนเขียนเคยบอกว่าคนนี้ใสสุดแล้ว..
    หรือคิดอีกทีควรกอดตัวเองดีกว่า
    #31138
    0
  10. #31094 pupe. (@pupe) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 22:22
    เรื่องนี้ไม่มีใครดีจริงๆสินะ แต่มันก็คือความเป็นจริงของโลกใบนี้ ที่ไม่มีใครขาวสะอาดทั้งหมด ทุกคนเป็นสีเทาไปค่อนมืด สุดยอดจริงๆ จากนี้ทุกคนก็จะมีแค่ความร้ายที่ฟาดฟันกัน พี่ชายสอนน้องได้ดีจริงๆ ผลจากการสอดส่องของดาบ ทำให้เรื่องราวมันเป็นแบบนี้ ทำให้กิลจดจำอะไรหลายๆอย่างจากพี่ชาย แต่เรื่องราวทั้งหมด มันก็เริ่มต้นจากตัวกิลเองนะ ? แต่เอาเถอะ เพราะอย่างงี้เจ้าชายถึงปักใจรักยัยน้องกิลสินะ ก็ดูสิ เทอเขาร้ายขนาดนั้น 555555555
    #31094
    0
  11. #31079 FeMeelz (@Num-khaw) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 18:07
    สรุปคือ..จริงๆเเล้วเราไม่เคยรู้จักน้องเลย
    #31079
    0
  12. #31032 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 01:14
    เป็นอีกตอนที่ โอ้ยยยยย
    #31032
    0
  13. #30857 ไมยะ จัง (@Mind_ly) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 09:55
    ..... เศร้าครับ
    #30857
    0
  14. #30760 LISIATANAFIA (@LISIATANAFIA) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 16:57
    นึกว่ากิลจะกาก ดีแล้วล่ะ ที่เก่งและฉลาด(?)
    เอ๊ะ หรือเข้าใจผิด ตอนนี้เชียร์ไนเจลกับซาลซาลอยู่นะ -w-
    #30760
    0
  15. #30742 failikebooknew (@failikebooknew) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 09:07
    สงสารไนเจลมาก
    #30742
    0
  16. #30599 aloevera (@fantasygirl) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 09:38
    ชอบไนเจล เชียร์ไนเจลลล ผู้ขายแสนดีis the besttttแงงง สงสารรรร
    #30599
    0
  17. #30512 Anasia_104 (@jaidah) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 22:38
    ฮืออออออออ ร้องไหหหหหหหห้ ไม่อ่านแล้ววว พักก่อนนน ขอพักยกก่อนนนนน TTTToTTTT
    #30512
    0
  18. วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 13:52
    คือไม่ไหว อ่านต่อไม่ได้ ฮือออ สงสารรร
    #30322
    0
  19. #30277 rumiOwO (@rumiOwO) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 20:14
    ไนเจล ฮื่ออออ //วิ่งเข้าไปปลอบน้อง
    #30277
    0
  20. #30264 แกรบค่ะเตง (@prussiazand) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 15:23
    ..........
    #30264
    0
  21. #30250 Wiaillaksn (@Wiaillaksn) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 20:42
    หน่วงมากเลยจ่ะ//ยิ้มอ่อน
    #30250
    0
  22. #30244 0872576159 (@0872576159) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 07:04
    เอาจริงๆรู้สึกสงสารไนเจลจำได้ว่ามีตอนหนึ่งฮาเรฟบอกว่ากิลคือรักแรกของไนเจล แต่ตรงๆนะก็รู้สึกว่าที่กิลทำมันก็เหมาะแล้วถ้าเลี้ยงดูแบบนั้น #ไนเจลผู้หน้าสงสาร
    #30244
    0
  23. #30232 KING_Akira (@0983508651) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 19:51
    ผมเริ่มเบลอล่ะ
    #ไนเจลนายยังมีติ่งที่รักนายนะ แคสก็ด้วยสงสาร
    #30232
    0
  24. #30043 kinnare2547 (@kinnare2547) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 21:47
    ชอบกิลนะ ดาร์กดี แบบอยู่ในโลกความจริง แต่ทุกอย่างก็ยังงงๆอยู่ ไปอ่านต่อดีกว่า
    #30043
    0
  25. #29927 Fifa30152 (@Fifa30152) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 07:18
    ใครจะว่ายังไงกิลเราไม่สน เราชอบกิลโหมดนี้ มองโลกในความเป็นจริงดีและมองโลกในแบบที่เขาเคยถูกสั่งสอนและเลี้ยงดูมาเลยบิดเบี้ยวแบบนี้และดูเป็นคาร์ที่ดูน่าสนใจมาก

    แต่เอาใจช่วยไนเจลนะคือสงสารมากอะ แคสด้วยอีกคน สู้ๆนะ-น้อง ส่วนฮาเรฟ...ช่างมัน...ไม่สนใจค่ะ
    #29927
    0