ชีวิตใหม่ของผม ได้โปรดจืดจางลงหน่อยเถอะครับ! [Yaoi]

ตอนที่ 47 : แส้ เชือก เทียนคืออุปกรณ์เดินป่า อย่าคิดเชื่อมโยงไปไกล แม้ว่ามันจะน่าสงสัยในแง่การใช้งานก็ตาม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9448
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 369 ครั้ง
    5 ส.ค. 59








เย็นวันนั้นน้องสาวกลับมาจากกวดวิชา


ทุกอย่างเหมือนปกติคือกินข้าวและดูทีวี ไม่มีงานเลี้ยงวันเกิดจวบจนกระทั่งเขาเข้านอน ทั้งผมและน้องสาวถึงค่อยๆคลานออกมาจากห้องก่อนที่จะรีบวิ่งไปซอยถัดจากบ้านเรา 3 ซอย

'มันคือสุดยอดการเซอร์ไพรด์และการเอาคืน!' น้องสาวคลั่งวายหัวเราะโฮะๆ 'พี่ใหญ่ต้องตกใจมากกับเค้ก 18+ นี้!'

เค้กถูกตกแต่งเป็นภาพผู้ชายกำลังทำกิจกรรมเข้าจังหวะกันแบบ SD* ผมคิดว่าน้องสาวเก็บกดความแค้นจากการถูกโล๊ะนิยายวายเซตล่าสุดของพี่ใหญ่ไป เลยไปลงกับเค้กวันเกิดของเขา โชคดีที่เพื่อนบ้านคนนี้เป็นสาววาย ไม่งั้นคงมองหน้ากันไม่ติด

มีสิ่งหนึ่งที่พี่ใหญ่อาจจะไม่รู้

เขาเกิดตอน 5 ทุ่ม

เราจะฉลองทำไมในช่วงเวลาที่เขายังไม่เกิด? มันก็แค่ช่วงเวลาที่รอเวลากว่าเขาจะลืมตาดูโลก ที่เราควรฉลองคือตอนที่เขาเกิดขึ้นมา เพื่อขอบคุณที่เขาเกิดมาเป็นพี่ของเรา แม้ว่าเขาจะเป็นพี่ที่ไม่ดีเลยก็ตาม

วิ่งกลับมาที่บ้าน มองดูน้องสาวที่กำลังขนเอานิยายวายปกที่ทำให้พี่ใหญ่ปรี๊ดมากที่สุดมาวางกองรอบเค้กเป็นแบล็คกราว เราจะฆ่าเขาแล้วต้องจัดการให้สุดๆ! ส่วนผมมีหน้าที่อันยิ่งใหญ่คือกระชากตัวเขาขึ้นมารับความชังของน้องๆ

ผมไม่เคยเซอร์ไพรด์วันเกิดแบบตอนแรกทำเป็นไม่สนใจมาก่อน อีเว้นท์ที่เหมือนการ์ตูนแบบนี้มันน่าตื่นเต้นไม่น้อย! กับน้องสาวผมบูชาเกินกว่าจะใจร้าย เพราะงั้นถ้าบอกว่าไม่ตื่นเต้นเลยก็คงโกหกนัก

จากที่เขาบอกมาอีก 2 วันเขาจะกลับไป มั่นใจได้เลยว่านี่จะไม่มีการผิดพลาด!

เขาจะทำหน้าแบบไหน?

เพราะอยู่ด้วยกันไม่บ่อย นอกจากรอยยิ้มกับหน้าโอดโอยผมเลยไม่เคยเห็นสีหน้าแบบอื่นๆของเขา

เขาจะร้องไห้ไหมนะ? ดีใจหรือเปล่า? แล้วจากนั้น...จากนั้น...

เขาจะมีความสุขไหมนะ

เหมือนที่พวกเรามี ในวันเกิดของเขา

'พี่ชาย!' เปิดประตูห้องของพี่ใหญ่เข้าไปด้วยความมาดมั่น


'สุขสันต์วันเกิด!'


ในห้องที่ไม่มีใครอยู่อีกต่อไป...


หลงเหลือเพียงเศษเสี้ยวของกระดาษ


'มีงานด่วนเข้ามา'


ที่ไร้ค่าสิ้นดี...


'...น่าเสียดายจริงๆที่พี่ใหญ่ไปก่อนจะเห็นเซอร์ไพรด์...' เสียงของน้องสาวปลุกผม เธอมองไปยังกองนิยายการ์ตูนวายตาปรอย พลังทำลายล้างที่กะเอามาใช้กับพี่ใหญ่ให้เขาแดดิ้นไม่ถูกใช้

'ช่างเถอะ'

คำพูดนี้คุณมักใช้เวลาที่ต้องการตัดใจ


'มีแค่พวกเรา...ก็พอแล้ว'


มาวันนี้ผมได้เรียนรู้ที่จะใช้คำนั้นในการตัดใจและไม่แยแสต่อสิ่งใด

เพราะผมรู้ดีว่าต่อให้คาดหวังมากแค่ไหน

...ความหวังก็ไม่เคยเป็นจริง

.

.

.

คุณคิดว่าชีวิตในโรงเรียน งานแบบไหนที่คุณครูให้มามีความยากระดับสูง?

คำตอบคือ


งานกลุ่ม


ยิ่งเป็นกลุ่มที่ครูจับให้เนี่ยโคตรแย่ที่สุด!

ทำไมฉันต้องมาอยู่กับนายด้วย...” ก้ามปูดันแคน เคย์เอ่ยออกมาอย่างหงุดหงิด

เอาน่า มาสเตอร์เขาจัดตามขั้วอำนาจเพื่อไม่ให้มีปัญหาทีหลังนี่นะ” หนุ่มสวยเฮเลนัส เพอร์ซิวัลไหวไหล่ “อีกอย่างพวกเรามันกลุ่มตัวประกอบ ที่ฉะกันของจริงน่าจะเป็นกลุ่มกาเวน กับกลุ่มแลนสลอตมากกว่า”

แต่ฉันอยากชนะ” ดันแคนหน้าเบี้ยว แต่เฮเลนัสเดาะลิ้นก่อนจะมองอีกฝ่ายเหมือนโง่มาก

กลุ่มเรามีปัญญาหรือไง? คนหนึ่งก็คนป่วยที่เพิ่งโยนเข้าห้องพยาบาลไป ส่วนอีกคนแข็งแรงแต่ตัวถ่วงระดับสูง” เฮเลนัสส่ายหน้า “กลุ่มเรา 4 คนว่ายากแล้ว 3 คนนี่เอาแค่อย่าโดนลูกหลงจากสองกลุ่มนั้นก็พอมั้ง!”

หนุ่มป่วยที่ว่าคือว่าที่ดยุกลาโมรัค คาแรคเตอร์ผู้ชายบอบบางนุ่มนิ่มที่เพิ่งน็อคอากาศไป ล่าสุดเพิ่งถูกดันแคน เคย์โยนเข้าห้องพยาบาลก่อนที่เจ้าตัวจะเป็นลมเพราะอากาศร้อนน่ะ...

กิจกรรมวันนี้เป็นการประลองแบบกลุ่มแนวไล่ล่าแล้วกระทืบทิ้ง แบ่งกลุ่มตามขั้วอำนาจของดยุกคือกลุ่มแลนสลอต กลุ่มกาเวน และกลุ่มเป็นกลาง

ตอนนี้ยังไม่มีสัญญาณเริ่มเพราะอยู่ในช่วงเตรียมตัว ผมถูกตัดออกจากสารบบการประชุมของกลุ่มเป็นกลางเรียบร้อยเลยมองไปรอบตัว ทางกลุ่มไนเจลกำลังปรึกษาพูดคุย และพอไล่สายตามองไปกลุ่มแลนสลอต...เอ ที่อยู่ในมืออาเรียนนั่นแส้หรือเปล่า?

อาวุธสินะ...

ส่วนในมือฮาเรฟ...เทียน? สงสัยไว้ใช้จุดไฟกลางป่า...

เชือก...อุปกรณ์จิปาถะน่า...อุปกรณ์จิปาถะ!!

เพื่อไม่ให้เกิดความหวาดกลัวมากกว่านี้ผมเลยหันกลับมาที่กลุ่มตัวเอง พอดีกับที่เฮเลนัสเหมือนคิดอะไรบางอย่างได้ “จะว่าไปวันแรกกิลเบิร์ตบอกว่ามีเงานี่? ถ้ายังไงไปลากเงาของนายมาช่วยก็แล้วกัน”

จะให้เข้าไปลากตอนนี้? น่าอายไปหน่อยนะ” ตอนนี้ชั้นธรรมดาเรียนอยู่ เสนอหน้าเข้าไปเลยจะเป็นเป้าสายตาเสียเปล่าๆ แต่คิดไปคิดมาชั้นเรียนธรรมดามีผู้หญิง... “อืม จริงๆก็ไปเรียกให้ได้อยู่ ขอเวลาสักครึ่งชั่วโมงในการแต่งตัว”

เฮเลนัสมองผมอยากเหยียดหยาม คล้ายรู้จุดประสงค์ “ผู้หญิงมีอะไรให้น่ามองกัน? พวกเธอสวยสู้ผมไม่ได้เลยสักนิด!”

นายอย่าหลงในความสวยของตัวเองมากเชียว ไม่งั้นปลายทางชีวิตของนายจะเป็นแบบคาลิส!

พวกผู้หญิงอ่อนแอน่ารำคาญ!” ดันแคนมีสีหน้ายุ่งยากใจ...สหาย นายพูดแบบนี้แสดงว่าไม่รู้จักผู้หญิงดีพอ แม้ว่าแรงเธอจะสู้พวกเราไม่ได้ แต่ไอสังหารและฝีปากเธอ ต่อให้ปากคมๆอย่างซาลซาอัลยังมีสิทธิต้องพ่ายแพ้เลยนะ!

เพื่อไม่ให้เสียเวลาไปมากกว่านี้ท้ายที่สุดเฮเลนัสก็กลับมาสู่ประเด็นเดิม “ตามความคิดผม...ผมคิดว่ากลุ่มเราน่าจะไปเป็นกลุ่มแรกๆ”

อะไรทำให้นายคิดแบบนั้นเฮเลนัส?” คำถามส่งมาจากดันแคน ขณะที่ผมเลิกคิ้ว

ผมไม่คิดว่าพวกเขาจะเก็บกลุ่มเราเอาไว้หลังๆหรอก นิสัยของฮาเรฟและไนเจลเป็นพวกไม่ประมาท จริงอยู่ที่ว่าประสิทธิภาพของกลุ่มเรามันค่อนข้างต่ำ แต่ก็ใช่ว่าไม่มีวิธีพลิกเลย” คนหน้าสวยนิ่งไปเล็กน้อย “...ยกตัวอย่างเช่นก็วิธีดาษๆตามประวัติศาสตร์ ให้ทั้งสองกลุ่มฟาดฟันกัน จากนั้นเราก็ชุบมือเปิปเอาทีหลังเป็นต้น”

ดันแคนสีหน้ารับไม่ได้ คาดว่าวิธีดั่งกล่าวคงไปสะเทือนต่อมอัศวินของเขาเข้า

เพราะงั้นสิ่งที่เราต้องทำคือ 'อยู่ให้ได้นานที่สุด'...ถึงแม้ว่าผมจะรับไม่ได้ก็เถอะ แต่ถ้าไปเร็วก็ดู...แย่ไปหน่อย” คนสวยทำสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

อยู่ให้ได้นานที่สุด ก็คงไม่ต่างจากคำว่า...หนีให้ได้นานที่สุด

จริงอยู่ที่ว่าเขามีศักดิ์ศรี แต่จะให้พุ่งเข้าไปอย่างโง่ๆ แล้วพ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว แบบนั้นน่าอายกว่าวิธีหนีเสียอีก

ผมว่าพวกเขาก็เหนียมอายเกินไปหน่อย การหนีไม่ใช่อะไรที่น่าอายสักนิด เผลอๆมันคือการกระทำที่ฉลาดเสียด้วยซ้ำ ถ้าหากว่าระหว่างที่คุณหนีคุณสามารถวางกับดัก ปั่นหัวพวกเขาและทำลายสติ ความใจเย็นและความรอบคอบของเขาลงไปได้

คนเราขอแค่ประมาท ต่อให้มีพลัง ความสามารถอะไรมากแค่ไหนก็แค่ไอ้โง่คนหนึ่งเท่านั้น

แต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่ผมต้องเข้าไปยุ่งนี่?

ท้ายที่สุดหลังจากพวกเขาพูดคุยกันและมีผมเป็นหัวหลักหัวต่อ การประชุมของกลุ่มผมก็ได้ผลสรุปคือเราจะแยกกันตอนอยู่ในป่า หลังจากตกลงอะไรกันแล้วพวกเราต่างก็ไปเตรียมตัว

ผ่านไปครู่ใหญ่เมื่อถึงเวลาอันพอสมควรแล้ว มาสเตอร์ก็ปรากฏมาอีกครั้ง ไม่มีการเกริ่นนำ ใต้ฝ่าเท้าปรากฏวงแหวนเคลื่อนย้ายพร้อมกับภาพทุกอย่างที่เปลี่ยนฉาก จากนอกป่ากลายมาเป็นในป่า

ไร้เสียงสัญญาณ

ไร้วาจา

แต่พวกเขาต่างรับรู้


การไล่ล่าเริ่มขึ้นแล้ว!

.

.

.

ห่างไปไม่ไกลเท่าไหร่นัก...


หน่ะ เหนื่อย...แฮ่ก...แค่กๆ”

เสียงลมหายใจดังออกมาถี่ๆ ก่อนที่ร่างทั้งร่างจะไถลลงไปนั่งใต้ต้นไม้ มือขาวสะอาดฉวยหยิบเอาอัญมณีที่ติดมาจากบ้านมาวางแนบหน้าอกเพื่อไล่ความเหนื่อยล้า

ในตัวของเขายังมีอัญมณีอีกหลายก้อนที่หยิบติดไม้ติดมือมาด้วย ของพวกนี้ล้วนเป็นของแพงเพราะมีประจุเวทมนตร์ระดับสูงอยู่ นอกจากนี้ยังมีวิธีการใช้ที่ค่อนข้างยุ่งยาก และรูปแบบการใช้ที่ไม่ค่อยหลากหลายเลยเป็นของที่ไม่ค่อยได้รับความนิยมเท่าไหร่นัก

แต่ตัวเขามีสติปัญญาระดับสูง การใช้งานอัญมณีเวทมนตร์ไม่ใช่เรื่องลำบากเลย...


ยิ่งตัวเขาไม่มีเวทมนตร์ด้วยแล้ว...


เสียงถอนหายใจดังออกมาอย่างหนักหน่วง เมื่อความเหนื่อยล้าหายไป เด็กชายตัวเล็กก็ผุดขึ้นมาจากใต้ต้นไม้

ถูกต้องแล้ว 'เด็กชาย'

แสงแดดปะทะกับเส้นผมสีทองหยักศก ใบหน้างดงาม ดวงตาสีทองสดใส เขาเหมือนเทวดาตัวน้อยๆดูบริสุทธิ์และน่ารัก


...ท่านพี่...”


จุดหมายอยู่ไม่ไกล...

ผมจะไม่ยอมให้...

เขาหลับตาลงก่อนจะเดินต่อไป ไม่มีเกวียนหรูหรา ไม่มีคนรับใช้หรือผู้ติดตาม กระทั่งคนตามหาก็ไม่มี


แคส เบดิเวียร์ในวัย 8 ปีได้หนีออกจากบ้านเพื่อไปพบพี่ชาย

โดยที่ไม่รู้ตัวสถานที่ที่เขาอยู่คือป่าแห่งการทดสอบของเหล่าว่าที่ดยุกทั้ง 12...

หรือบางทีนี่อาจจะเป็นโชคชะตาที่เร็วกว่าปกติ


การพบกันของเหล่าตัวเอกแห่งเกม Ushinawareta hoshi!


................

*SD (Super Deformation) ตัวละครผิดสัดส่วน (ตัวละครจิบิ,หัวโตตัวเล็ก)


[โต๊ะน้ำชาหลังม่าน -เรื่องราวของคุณพ่อกับลูกชายคนโต-]

กิลเบิร์ต “ท่านพ่อ! ท่านพ่อ!! ท่านกล้าดียังไงปล่อยแคสน้อยสู่โลกกว้าง!”

ดยุกเบดิเวียร์ “...พ่อไม่รู้ กลับมาน้องก็ไม่อยู่แล้ว!”

กิลเบิร์ต “คนตามหาล่ะ!”

ดยุกเบดิเวียร์ “แคสทิ้งจดหมายว่าจะไปหาลูก จากเส้นทางก็ไม่มีอันตรายอะไร แถมไม่ไกลเท่าไหร่ จะเรียกว่าการฝึกความอดทนก็พอได้อยู่”

กิลเบิร์ต “เกิดน้องถูกหลอกไปขายล่ะ? คุณเป็นพ่อคนได้ไง! ทำไมถึงไม่ห่วงลูกตัวเองเลย!!”

ดยุกเบดิเวียร์ “เพราะน้องฉลาดกว่าลูก”

กิลเบิร์ต “...”

ดยุกเบดิเวียร์ “เกรดออกหรือยัง”

กิลเบิร์ต “ขอโทษครับท่านพ่อ ลูกจะไปอ่านหนังสือเดี๋ยวนี้!”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 369 ครั้ง

31,443 ความคิดเห็น

  1. #31430 tunty0505 (@tunty0505) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 22:13
    แคสลูกกก ทำไมบ้านกิลเป็นงี้5555 คนอื่นเครียดซะ อ่านบ้าน(ชาติก่อน) ของกิลคือเจ็บปวด ครส.เหมือนลูกโป่งที่ลอยสูงขึ้น แล้วอยู่ดีๆก็ถูกเข็มจิ้ม ร่วงฟิ้ว เหลือแต่ซาก
    #31430
    0
  2. #31355 d_nutss0648 (@d_nutss0648) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 21:17
    น้องค้าบบบบ กลับบ้านเถอะค้าบบบ555 เห้อ เบดิเวียร์ดูเเบบตลกคาเฟ่ดีเน้าะ555
    #31355
    0
  3. #31293 kanyaest (@kanyaest) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 20:39
    ทำไมบ้านเบดิเวียร์มันดูก๊องแก๊งเหมือนพวกตลกคาเฟ่ ดูบ้านอื่นเขาปูปมอย่างยิ่งใหญ่5555555
    #31293
    0
  4. #31186 ์Namwan1704 (@gmmobile49) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 20:15
    เจ็บๆ จุกๆ 5555555555
    #31186
    0
  5. #31084 pupe. (@pupe) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 19:43
    น้องงงง มาทำไมค้าบบบบ
    #31084
    0
  6. #31009 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 23:12
    โดนพ่อตอกกลับซะจุกเชียว 5555
    #31009
    0
  7. #30505 Anasia_104 (@jaidah) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 00:01
    "เพราะน้องฉลาดกว่าลูก" ประโยคเดียวจบทุกปัญหา
    #30505
    0
  8. #30217 KING_Akira (@0983508651) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 16:11
    -^-อุ๊ย น่าชาเลยทีเดียว
    #30217
    0
  9. #27566 Motif (@M0tif) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 12:33
    ท่านพ่อออออออออด ไหนว่าเย็นชากะน้อง
    #27566
    0
  10. #27177 SOUGIYA (@himitsu-me) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 21:37
    ท่านพ่อ.....55555555555
    #27177
    0
  11. #26962 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 10:43
    โอ้ววว มาตามหาคุณพี่ชาย~
    #26962
    0
  12. #26054 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 18:06
    ดยุกทั้ง 12 ต้องเป็นของกิลน่ะ
    #26054
    0
  13. #25912 Fun_Hyoyeon (@funny16) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 20:00
    คิดถึงท่านพี่สินะน่ารัดจริงๆเลยยย
    #25912
    0
  14. #25909 00309 (@13803) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 19:17
    เพราะน้องฉลาดกว่า อย่างนี้ก็ได้เหรอ 555
    #25909
    0
  15. วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 14:26
    เฮ้ยยยยยยยยยยย มาไงลูกกกกกกก
    #25487
    0
  16. #25435 Ljchompoo (@chomjang) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 16:43
    คุณพ่อพูดจี้ใจมาก55
    #25435
    0
  17. #23979 2BXo7 (@choilo) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 16:13
    จะโทษพี่ชายฝ่ายเดียวก้ไม่ได้เด้ เพราะตอนแรกบอกไม่มีของขวัญให้ ถึงอาจจะเป้นวันเกิดคนละปีกัน แต่พอพูดไปแล้วอีกฝ่ายก้คงเข็ดไม่อยากหวังเหมือนกันน่ะ พอหมดหวังเลยคิดว่าไม่มีเซอไพร์อะไร พาลให้น้องๆ ผิดหวังไปตามๆ กัน
    เกลียดคำว่า 'ช่างถอะ' ชีวิตนี้คล้ายคุณพี่ชายมากจริงๆ หวังไว้ดิบดีสุดท้ายไม่เคยเป็นจริงTTTT
    นุ้งแคสนี่รีบโตทีพี่ขอร้องงง นี่คิดถึงพี่ชายจนแอบหนีออกมาเลยเรอะ! มันอันตรายนะะะะ!!
    #23979
    0
  18. #21981 ZSEN_JINN (@ZSEN_JINN) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 14:08
    ท่านพ่อแม่มมมม จี้ใจดำจริงๆ 555555555555555555
    #21981
    0
  19. #21156 kanmanee38 (@kanmanee38) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 17:14
    สารภาพว่าอ่านเฮเลนัสเป็นเฮเซลนัส
    #21156
    0
  20. #20140 RhongTood (@marklmsg7) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:49
    เกลียดโต๊ะน้ำชา 5555555555
    #20140
    0
  21. #19685 เพชรกานต์ (@petcharakarn) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:30
    ขำโต๊ะน้ำชาชิบหายวายวอด เกรดออกยังลูก5555555555555555555555555555555
    #19685
    0
  22. #19472 PareWaPkh (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:51
    เพราะน้องฉลาดกว่าลูก55555
    #19472
    0
  23. #17066 แคนต้าลูปปปป ^^ (@Canta_TT) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 16:34
    เศร้าเรื่องพี่ใหญ่
    มาขำเรื่องโต๊ะน้ำชา55555555555555
    #17066
    0
  24. #15912 เหมียวขนฟู (@bloodytea) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 13:22
    เพราะน้องฉลาดกว่าลูก55555555
    #15912
    0
  25. #15571 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 10:29
    งานวันเกิดพี่ชายเรียกว่าเฟลทั้งสองฝั่งเลยอ่ะ เศร้า

    โอ้ยยยยยย ความโชตะมาอีกแล้วววว ><
    แคสจ๋าแคสสสสสส

    //อาวุธของฝั่งฮาเรฟช่างน่าสงสัย - -^
    #15571
    0