[PRE-ORDER] ชีวิตใหม่ของผม ได้โปรดจืดจางลงหน่อยเถอะครับ! [Yaoi]

ตอนที่ 33 : [แคส เบดิเวียร์] - วันเวลาแห่งความผิดพลาด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16476
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 487 ครั้ง
    25 พ.ค. 59







 

เขาคือเด็กที่เกิดมาพร้อมกับความตั้งใจ

ผู้กลายเป็นความผิดพลาดที่ไม่มีใครต้องการ

 

...ทำไมเจ้าต้องเกิดมา...”

มันเป็นประโยคที่ไม่ตั้งใจจะเอ่ยขึ้นมาของชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง

ตัวของผมในตอนนั้นยังไม่มีสติปัญญามากพอที่จะรับรู้ว่าอีกฝ่ายคือ 'พ่อรู้เพียงแต่ว่าเขาไม่อันตราย และมักจะเห็นผ่านตาอยู่เสมอ

บางครั้งเขาก็มักจะหลุดประโยคแนวนี้ออกมา

...มันคือการตัดสินใจที่ผิดพลาดหรือไม่...”

...มันคือความผิดของข้าใช่หรือไม่...”

...ผิดพลาดที่เจ้าอยู่...ผิดพลาดที่ผลักให้ลูกอีกคนกลายเป็นคนไร้ความสามารถ...”

ผมไม่เคยเข้าใจ ไม่เคยเลย จนกระทั่งเมื่อผมได้รู้จักกับ 'เธอ'

ผมถึงได้เรียนรู้ว่าโลกใบนี้...มันไม่น่าอยู่เลยสักนิด

.

.

.

เรื่องมันเกิดเมื่อตอนที่วิ่งหนี

ผมจำได้ว่าวันนั้นเหมือนกำลังวิ่งหนีอะไรสักอย่างที่เรียกว่าพี่ชาย ตัวผมในวัยสองขวบนั้นรู้สึกว่าอีกฝ่ายน่ากลัวมาก คล้ายกับคุณหมาที่วิ่งกระโจนใส่เวลาผมเดินผ่าน ดวงตาคู่นั้นมักจะเปล่งประกาย...ที่เมื่อพอรู้ความผมระบุมันว่า 'หื่นกระหาย'

ในวันนั้นผมวิ่งหนีไปยังหลังบ้าน ด้วยความบังเอิญตอนที่กำลังแอบอยู่นั้นมือไปเผลอโดนกลไกจนร่างร่วงหล่นตุ๊บไปยังห้องแห่งหนึ่ง เป็นสถานที่เก่าๆ ตรงกลางนั้นมีแอ่งน้ำใสที่ไม่เข้ากันอยู่ด้วย

และที่แห่งนั้นผมก็ได้พบกับ 'เธอ'

หญิงสาวผมสีทองเป็นลอนที่กำลังนอนหลับอยู่ ผมในตอนนั้นไม่รู้ว่าความสวยงามคืออะไร แต่เธอวิบวับอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ด้วยความสนใจผมเลยเดินเข้าไปใกล้...มากพอจนเธอรู้สึกตัวแล้วลืมตาตื่นขึ้นมา

ดวงตาสีฟ้าอันแสนอ่อนโยนและกระจ่างใส

ผมในยามเด็กไม่รู้ว่าอะไรคือสิ่งสวยงาม

แต่พอเธอยิ้ม

โลกทั้งใบ...

 

เบดิเวียร์...เจ้าคือเบดิเวียร์ใช่หรือไม่?”

 

กลับสว่างไสวขึ้นในพริบตา

.

.

.

จุดเริ่มต้นทุกอย่างมันก็เริ่มมากจากตรงนั้นแหละ

ตอนนั้นผมยังเด็ก...อันที่จริงตอนนี้ก็ยังเด็กอยู่เช่นเดียวกัน

จำได้ว่าพอยิ้มเสร็จเธอก็เริ่มพูด...พูดไม่หยุดจนอาจจะลืมไปแล้วว่าคู่สนทนาของเธอคือ 'เด็ก ขวบและที่น่าเศร้าอีกอย่างคือเธอตระหนักรู้ได้เร็วมาก เพื่อให้มีคนฟังเธอระบายความทุกข์หลังจากที่อยู่กับตัวเองมาเป็นพันๆปีเธอเลยเริ่มมอบพร...

เราจะมอบสติปัญญาให้กับเจ้า...” เธอหลับตาลงก่อนจะเริ่มมอบพรที่เหมือนคำสาป “...เจ้าจะเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว ปัญญาล้ำเลิศเหนือผู้ใดในวัยเดียวกัน...”

...ดูเป็นพรวิเศษ

ตัวผมในตอนนั้น...ยังคงไม่เข้าใจอีกเช่นเคย หลังการมอบพรสติปัญญาที่จะมอบความซวยให้กับผมในอนาคตแล้ว เธอยังไม่หยุด เหมือนกับที่เธอไม่หยุดพูดนั่นแหละ พรเธอไม่ได้มีแค่ข้อเดียว

...พรที่สองที่เราจะมอบให้กับเจ้าคือ...” เธอหลับตาลงด้วยรอยยิ้มหวาน เหมือนนางฟ้าใจดีในนิทาน “...เจ้าจะเติบโตเป็นเด็กน้อยที่แสนอ่อนโยน จิตใจดี มีความอดทนเป็นเลิศ...”

ถ้าผมในอนาคตหลังจากได้ 'สติปัญญามายืนอยู่ตรงนี้ สาบานได้ว่าผมจะตบเธอเพราะคำพูดสุดท้ายนั่น...ความอดทนเป็นเลิศ

...และ...พรข้อสุดท้าย...”

เขาว่ากันว่าพรข้อสุดท้ายมักจะสุดยอดเสมอ...เพราะมันรุนแรงที่สุด สำคัญที่สุด และ

 

เจ้าจะเติบโตเป็นเด็กน้อยที่แสนงดงามเหมือนเรา...รูปโฉมเป็นหนึ่งไม่มีใครเลอเลิศเทียบเท่า...เป็นสตรีที่เพียบพร้อมจนก้าวไปเป็นราชินีแห่งแผ่นดิน!”

 

...โคตรแย่ที่สุด!

ในตอนนั้นผมเองก็ยังคง...ไม่เข้าใจ

แต่อย่างน้อยผมในวัยสองขวบก็รู้ว่าราชินีนั้นเป็น 'ผู้หญิงเพราะงั้นเลยอดที่จะถามยัยป้าพันปีไม่ได้ว่า...

...ผมเป็นผู้ชายนะฮะ?”

เอ๊?!” ดวงตาสีฟ้าเบิกกว้างก่อนที่เจ้าตัวจะยิ้มหวาน

 

งั้นให้เราสาปเจ้าให้เป็นผู้หญิงไหมล่ะ?”

.

.

.

ชื่อของเธอคือ...เอ็กซ์คาลิเบอร์

หลังจากได้รับพรนั้นผมเริ่ม 'ตระหนักรู้และเติบโตเร็วกว่าเด็กในวัยเดียวกัน ผมสามารถอ่านออกเขียนได้อย่างรวดเร็ว พอๆกับที่ความคิดเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น

...และรูปลักษณ์ที่เริ่มห่างไกลความเป็นชายมากขึ้น

ก่อนอื่นต้องขอเท้าความอีกรอบถึงพรที่ยัยป้าพันปีมอบมาถึงความหมายแฝงของมัน เริ่มจาก...

สติปัญญา...ฟังยัยป้านั่นพูดบ่นได้เข้าใจและสามารถตอบโต้ได้เพื่อเพิ่มอรรถรสในการจ้อของเธอ

จิตใจดี อดทนเป็นเลิศ...พรนี้มันมีเพื่อให้ผมกัดฟันนั่งฟังเธอบ่นไม่หยุดชัดๆ!!

และ..รูปโฉมงดงาม อนาคตราชินี...สิ่งเดียวที่น่ากังวลคือ 'สิ่งนั้นของผมมันอาจจะหายไปเมื่อโตขึ้น เพื่อเป็นราชินีแห่งแผ่นดิ...

นี่มันพรบ้าอะไรคำสาปชัดๆ!!

และแน่นอนข้อแลกเปลี่ยนเพื่อให้ตัวเองไม่กลายเป็น 'ราชินีไปจริงๆคือการที่ผมต้องพบเธอทุกวัน...

เปรี้ยง!

ปาหนังสือใส่ดาบสีทอง บ้านผมรวยมาก หนังสือหายไปสักเล่มไม่มีปัญหา

...เด็กน้อย เจ้าอารมณ์รุนแรงขึ้นหรือเปล่า...หรือว่าฤดูนาง*ของเจ้ามาเยือนแล้วแต่เจ้าเพิ่ง 4-5 ขวบเอง ก็พร้อมมีลูกเสียแล้ว พลังอำนาจของเรายังคงเป็นหนึ่งไม่มีสองจริงๆ...”

มุมปากผมกระตุก

เอ็กซ์คาลิเบอร์...ผมเป็นผู้ชาย” ผมย้ำแม้ว่าอะไรหลายๆอย่างของผู้ชายจะไม่โตขึ้นเลยก็ตาม แต่คิดอีกแง่อาจจะเพราะผมยังเด็กอยู่ “...ซวยชะมัด...”

มีอะไรที่น่าซวยกัน บุรุษใดบ้างไม่แพ้สตรี แม้แต่กษัตริย์ก็ต้องยอมให้ราชินี...” ดาบศักดิ์สิทธิ์แห่งตำนานจ้อ ร่างนั้นลอยมาหยิบเอาหนังสือก่อนจะโยนลงไปในแอ่งน้ำเพื่อเก็บมันไว้อ่านเล่น “อีกอย่างเป็นโชคดีของเจ้าที่เกิดเป็นเบดิเวียร์ หากว่าเจ้าไม่เกิดเป็นเบดิเวียร์คงไม่มีทางเห็นเราในร่างนี้อย่างแน่นอน...”

นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่บังเอิญจนโคตรซวย

เอ็กซ์คาลิเบอร์เป็นดาบที่เรื่องมาก ถ้าหากว่าเป็นคนที่เธอไม่ยอมรับ จะเห็นเธอเป็นเพียงแค่ดาบสีทองสวยๆเล่มหนึ่งเท่านั้น

ในส่วนของผมที่เห็นเธอได้เพราะมีสายเลือดเบดิเวียร์ เธอบอกผมว่าเธอติดค้างตระกูลผมที่ไม่โยนเธอลงสู่ทะเลสาบ เพื่อแลกเปลี่ยนนั้นไม่ว่าใครก็ตามที่มีสายเลือดเบดิเวียร์จะมองเห็นเธอ และสามารถขอพรกับเธอได้

...แต่นอกจากผมแล้วเธอกลับไม่ได้มอบพรให้กับเบดิเวียร์คนไหนเลย เพราะพวกเขาต่างไม่มาหาเธอเพื่อขอพร หรือไม่ก็อาจจะลืมเลือนเธอไปแล้ว

...เป็นไปได้ควรฝังลืมด้วยซ้ำ!

เด็กน้อย...วันนี้เจ้ามีเรื่องเล่าของลูกหลานอาเธอร์ เพนดราก้อนมาเล่าให้เราฟังบ้างหรือไม่” เอ็กซ์คาลิเบอร์ลอยมานั่งอยู่ตรงหน้าผม

เธอมักจะบอกเสมอว่าตัวเธอนั้นเป็นดาบของอาเธอร์ เพนดราก้อนซึ่งเป็นปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์ และความปรารถนาของเธอคือการได้กลับไปเป็นดาบให้กับกษัตริย์ผู้มีสายเลือดของนายคนแรก ทว่าเมื่อผมบอกกับเธอว่าให้ผมพาเจ้าชายสักคนมาเยี่ยมเธอไหม

เอ็กซ์คาลิเบอร์กลับสะบัดหน้า

เราเป็นหญิง!” ยัยป้าพันปีเน้นเสียง “เป็นสตรีที่งดงามและเพียบพร้อมไม่มีใครเกินเพราะงั้นใครก็ตามที่คิดจะมาแตะต้องเรา เป็นเจ้าของของเราจะต้องฝ่าด่าน...”

เดี๋ยวนะ?! ฝ่าด่าน?!!”

เอ๊ะเราไม่เคยบอกเจ้าหรอ?” เอ็กซ์คาลิเบอร์มองผมตาใส “ถ้าหากว่าเดินทางมาจากทางปกติ เจ้าจะต้องพบเจอกับกับดักกลไกกว่า 99 ชนิด เป็นกับดักโบราณที่ข้าสร้างมาเอง และเพื่อไม่ให้เราดูเป็นผู้หญิงที่ง่ายเกินไป ในห้องนี้ได้มีกลไกกับดักชิ้นที่100ไว้อยู่...เป็นเวทมนตร์ขั้นสูงที่ทำเอาหลายคนเผลอฆ่าตัวตายเองก็มี...”

...”

 

ทุกวันนี้ ผมเสี่ยงชีวิตมาตลอดมาเลยหรอ!

.

.

.

'เด็กน้อย!! วันนี้มีคนมาหาเราแล้ว!! เด็กสายเลือดเมอร์ลินเรียกเขาว่าซาลซาอัล เซคัลโน ดิ อาเธอร์!!'

'น่ะ ในที่สุดอาเธอร์ก็มารับเราแล้ว!!'

ขณะที่ผมกำลังนอนอยู่นั้น จู่ๆเอ็กซ์คาลิเบอร์ก็ส่งเสียงเข้ามาในสมอง

เสียงนั้นแฝงแววตื่นเต้นและดีใจเป็นที่สุด แถมยังเร่งเร้าให้ผมไปหาเธอ เพื่อมองดูพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์ที่เมื่อพันปีเคยเกิดขึ้นมา เพราะงั้นหลังจากแต่งตัวแล้วผมก็เลยไปทางลับที่ใช้เป็นประจำ เห็นยัยป้าพันปีเริ่มเดินไปเดินมาในห้องแห่งนี้

เราสวยหรือยังเรางามแล้วหรือยัง!!”

พอเห็นผมเธอก็รีบพุ่งมาถาม...ผมกวาดตามองขึ้นลง วันนี้เอ็กซ์คาลิเบอร์งดงามกว่าทุกวัน ผมที่เคยปล่อยเป็นลอนก็มีการรวบ กระทั่งชุดยังเต็มไปด้วยระบายอลังการมากเป็นพิเศษ

อืม สวยดี”

ร่ะ ร่ะ เราขาดอะไรหรือไม่!” เธอเริ่มกระวนกระวาย “หร่ะ หรือแบบนี้ดูแก่ไปไหมแน่แหละนี่มันเป็นที่นิยมเมื่อพันปีที่แล้ว เราควร...เราควร...!!”

เธอบอกว่าความงามเธอล้ำเลิศเหนือใครจะกลัวทำไม?”

มันก็...ใช่นะ” นัยน์ตาเป็นประกาย “เราจะกลัวทำไมในเมื่อเรานั้นงดงามกว่าผู้ใด!”

มาแล้ว...ความหลงตัวเองไม่มีใครเกิน

ผมกลอกตาก่อนที่จะโดน 'ผู้งดงามไม่มีใครเกินผลักไปอยู่หลังกำแพง เจ้าตัวร่ายมนต์บังตากำกับและบอกผมว่าอยากเห็นให้ชะโงกดูเท่านั้น ห้ามส่งเสียงเด็ดขาด!

หลังจากผ่านไปสักพัก 'อาเธอร์ก็มาเยือน...

ทันทีที่เท้าเหยียบลงบนพื้น เจ้าชายซาลซาอัลกับเมอร์ลินก็ชะงัก ผมคิดว่าเขาคงกำลังติดอยู่ที่กลไกอันดับ 100 ของเอ็กซ์คาลิเบอร์และน่าจะสักพักกว่าจะหลุด ระหว่างนั้นเลยหันไปมองเจ้าของห้องที่กำลัง

เบิกตากว้าง...

 

ไม่...ไม่ใช่...”

 

ร่างเล็กนั้นลอยไปหยุดอยู่ตรงหน้าซาลซาอัล มือโปร่งแสงจับไปที่ต้นแขนของเจ้าชายพร้อมกับหน้าที่ซีดลงเรื่อยๆ “...เลือดของเขา...ไม่มีเชื้อสายของอาเธอร์ เพนดราก้อนอยู่เลยแม้แต่น้อย...”

จะเป็นไปได้ยังไง?

เจ้าชายซาลซาอัลเป็นเจ้าชายที่เกิดจากราชินี เป็นเจ้าชายองค์โตของราชวงศ์นะ?” ผมเอ่ยปากไปตามที่ผมรู้ แต่เอ็กซ์คาลิเบอร์กลับยิ่งส่ายหน้า “...หรือว่าเจ้าชายซาลซาอัลเป็นลูกของราชินีกับ...ชู้รัก?”

พอพูดไปแบบนั้นใบหน้าที่ซีดของเอ็กซ์คาลิเบอร์ก็ดีขึ้น ก่อนจะงึมงำออกมาเสียงเบา “คง...แบบนั้นแหละ เพราะเราสัมผัสได้ถึงสายเลือดของคอนสแตนตินที่เป็นหนึ่งในอัศวินโต๊ะกลมของอาเธอร์...ไม่ว่ายุคสมัยไหนก็มีเรื่องชู้รักทั้งนั้น อีกอย่างเชื้อสายอาเธอร์ เพนดราก้อนไม่มีทางหายไป...”

เอ็กซ์คาลิเบอร์หลับตาลง...

 

...เราคงคิดไปเอง”

 

ผมในตอนนั้นต่อให้มีสติปัญญามากแค่ไหนก็ยังคงเป็นเด็ก

เลยไม่ได้ตระหนักรู้เลยแม้แต่น้อย

ว่าคำว่า 'คิดไปเองของเธอ

คือภาวนา 'ไม่ให้มันเป็นจริง'

.

.

.

เพราะหลังจากวันนั้นมาเจ้าชายกับพ่อมดต่างบุกมาทำลายกลไก เอ็กซ์คาลิเบอร์เลยบอกผมว่าไม่ต้องมาคุยด้วยกันจนกว่าพวกเขาจะไป

เธอบอกว่าเธอจะจำศีลชั่วคราว...มันคงเหมือนการนอนหลับ

ผมคิดว่าเธอเหนื่อย...แต่ผมกลับไม่รู้ว่าเธอกำลังหนีความจริง

เธอกลับไปนอนแบบนั้น เมื่อตื่นขึ้นมาคงจ้อไม่หยุด

ตอนที่พบว่าเจ้าชายซาลซาอัลใช้เธอผ่านฮาเรฟ แลนสลอตนั้น ผมก็ได้แต่ด่าอีกฝ่ายว่าโง่ในใจ ผู้หญิงคนนี้ไม่ปลื้มซาลซาอัลเพราะเขาไม่มีสายเลือดอาเธอร์ เพนดราก้อนแต่เจ้าดำนั่นดันเอาเธอมาใช้ประโยชน์อีก...

ระวังเธอจะให้ 'พรก็แล้วกัน!

และเวลาเดียวกันผมได้รู้ความจริงบางอย่าง...

อาเธอร์ เพนดราก้อนตายไปก่อนจะมีบุตร

ราชวงศ์ปัจจุบันคือสายเลือดของอัศวินผู้รับใช้นาม 'คอนสแตนติน'

เขาสถาปนาตัวเองเป็นกษัตริย์ และนำชื่อของผู้เป็นนาย...อาเธอร์ เพนดราก้อนมาเป็นนามสกุล

จึงกลายมาเป็น...ราชวงศ์อาเธอร์

น่าแปลกที่เธอไม่เปลี่ยนมาเป็นมนุษย์และโวยวาย ผมเลยคิดว่าเจ้าชายกักพลังเธอเอาไว้ หรือไม่เธอก็หลับลึกเกินไป...

 

และผมก็พลาด...ผมพลาดแล้ว...

.

.

.

คืนนั้นเธอมาหาผม...

ไม่ใช่มาเป็นเสียงแต่มาด้วยร่างที่เราพบกันอยู่เสมอในห้องนั้น

...แรกเริ่มเรารู้มาตลอดว่าเจ้าเป็นผู้ชาย...” เธอหลับตาลง “เรารู้ เราเลยแกล้งให้พรนั้นกับเจ้า ให้เจ้าสวยงดงามดั่งสตรี...เรารู้ว่าเจ้าจะโวยวาย เรารู้ว่าเจ้าจะโมโห แต่ที่เราทำไปเพียงเพราะ...

เราอยากจะคุยกับเจ้า”

...”

สร้างข้อแลกเปลี่ยนให้เจ้ามาหาเรา เพราะเรารู้ดีว่าหากไม่ทำอะไรสักอย่าง เราจะกลับไปโดดเดี่ยวอีกครั้ง ณ สถานที่แห่งนั้น” นัยน์ตาสีฟ้าสบกับผม มันเรียบนิ่งไม่มีความอ่อนโยน ...เราขอโทษ”

ผมเงียบไม่รู้จะพูดออกมาแบบไหนดี โกรธ หงุดหงิด ขำหรืออะไรหลายอย่างปนกันมั่วไปหมด

 

เรามาลา”

 

ท้ายที่สุดก็กลายมาเป็นความใจหาย

ตอนนี้เรามีเจ้านายแล้ว เราคงไม่อยู่ที่นั่น...เราคงไม่ได้พบเจ้าอีกแล้ว...” เธอค่อยๆคลี่ยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่บรรยายไม่ถูกว่าอ่อนโยนหรือตามมารยาทกันแน่ “โลกใบนี้ไม่มีสายเลือดของอาเธอร์ เพนดราก้อน...เราจึงไม่จำเป็นต้องรออีกต่อไป...”

ในตอนนั้นผมอยากจะถาม...

อาเธอร์ เพนดราก้อนสำคัญกับเธอมากเลยหรอ?

ตลอดพันปีเธอรอเพียงสายเลือดของคนคนนั้น รอจนรู้ว่าโลกนี้ไม่มีสายเลือดของเขาจนเธอใจสลายเลยหรอ?

ไม่...นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมควรพูด ไม่ใช่เลย...

ผม...

 

ลาก่อน...แคส”

 

ครั้งแรกที่เธอเรียกผมว่า 'แคส'

...คือครั้งสุดท้ายที่ผมเห็นเธอ

.

.

.

...จะว่าไปผมสงสัยนานแล้ว เอ็กซ์คาลิเบอร์ ชื่อนั้นไม่แมนไปหน่อยหรือไงความจริงเธอเป็นผู้หญิงนี่...หรือว่าไม่ใช่...”

ครั้งหนึ่งผมเคยถามเธอแบบนั้น

เราสวยขนาดนี้จะเป็นผู้ชายไปได้อย่างไรกัน?!” เอ็กซ์คาลิเบอร์เบ้หน้า “เอ็กซ์คาลิเบอร์เป็นชื่อที่เทพีแห่งทะเลสาบตั้งให้เรา แม้นางจะสวยพอๆกับเราแต่เซ็นส์ค่อนข้างไม่ดีเท่าไหร่...”

ไม่ใช่ว่าความจริงเขาต้องการสร้างมาเป็นผู้ชายแล้วเธอสาปตัวเองเป็นผู้หญิงหรอกหรอ...”

แบบนี้ดูจะเข้าเค้าเสียกว่า

เราเป็นสตรีที่งดงามตั้งแต่เกิด!” เธอมุ่ยหน้าก่อนจะพูดต่อ “อันที่จริง...คำพูดของเจ้าก็คล้ายกับอาเธอร์ เพนดราก้อนนายของเรานิดหน่อยเหมือนกัน เขาบอกชื่อนี้ดูบุรุษไป ไม่เหมาะกับเราผู้แสนงดงามเลยสักนิด”

...” ผมกลอกตา...กลัวแต่เขากังวลว่าเธอจะเป็นดาบกระเทยมากกว่า!

เพราะงั้นเขาเลยตั้งชื่อให้เรา บอกกับเราว่าถ้าเราอยู่ในร่างมนุษย์ก็ใช้ชื่อนี้ดีกว่า...เวลาถูกถามว่าชื่ออะไรก็บอกนามที่เขาตั้งให้...เป็นนามที่ไพเราะและเราก็ชอบมากเลยเวลาที่เขาเรียก...”

เธอยิ้มก่อนจะหลับตาลง

 

เกว็นนิเวียร์...”

 

...เกว็นนิเวียร์ เอ็กซ์คาลิเบอร์...”

ดาบศักดิ์สิทธิ์เพียงหนึ่งเดียวของอาเธอร์ เพนดราก้อน

 

 

...............................

*ฤดูนาง – ประจำเดือน,รอบเดือน

 

[โต๊ะน้ำชาหลังม่าน -เขาไม่ได้อยากอยู่กับคนแก่กว่า แต่รอบตัวมีแต่คนอายุมากเท่านั้น-]

แคส “เดี๋ยวนี่มันหัวข้ออะไร!!”

กิลเบิร์ต “เอ...น้องชายที่รักกำลังมีปั๊ปปี้เลิฟกับคนอายุมากกว่า?”

เอ็กซ์คาลิเบอร์ “ความจริงเราก็รู้ว่าเราสวยมากนะ แต่ว่าเราไม่สนเด็ก”

ฮาเรฟ “...ถ้าจะแต่งงานกับดาบของฉัน นายต้องเอาพี่ชายนายมาแลก”

ฮาเรฟ “แต่ฉันให้แค่แต่งงาน ส่วนเอ็กซ์คาลิเบอร์ยังต้องเป็นดาบของฉันเหมือนเดิม”

แคส “คิดไปเองหมดแล้วผมไปสนป้าอายุหลักพันแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่?!”

แคส “อีกอย่างนี่มันขาดทุนชัดๆเอาพี่ชายไปแลก แต่ไม่ได้ดาบมาฟาดคนเนี่ยนะ!”

กิลเบิร์ต “หม่ะ หม่ะ หมายความว่าถ้าได้ดาบจะเอาพี่ไปแลกหรอ!!”

แคส “แลกก็บ้าแล้วนั่นมันพี่ชายสุดที่รั...ระ ระ รำคาญเลยนะ!!”

ฮาเรฟ “...น้องเขย”

แคส “น้องบ้าอะไรไม่แลก ยังไงก็ไม่แลก!”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 487 ครั้ง

31,453 ความคิดเห็น

  1. #31420 tunty0505 (@tunty0505) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 20:40
    ดาบกับแคสน่ารักดีจริง แต่เราไม่จิ้น555เก็บเข้าหมวดมิตรภาพอันสวยงาม
    #31420
    0
  2. #31064 pupe. (@pupe) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 13:54
    สรุปน้องกิลเราได้อะไรบ้างวะ ตัวประกอบที่แท้เลยจริงๆ 5555555
    #31064
    0
  3. #30971 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 07:43
    เธอจะล้อกันเล่นแบบนี้ไม่ได้น้าาา
    #30971
    0
  4. #30488 Anasia_104 (@jaidah) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 22:31
    ฮาเรฟมีความออกตัวแรง ในบรรดาพระเอก(?)ทั้งหมดฮาเรฟคือชัดเจนที่สุดแล้ว
    #30488
    0
  5. #30398 403 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 23:54

    ชื่อนั่นไม่ใช่ชื่อควีนหรอกรึ

    #30398
    0
  6. #30200 KING_Akira (@0983508651) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 07:55
    -^-ความรักของพี่น้องชั่งแน่นแฟ้นจริงๆ
    #30200
    0
  7. #29382 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:55
    โห..ซิสค่อนกับบลาคอน
    #29382
    0
  8. #29187 แกรบค่ะเตง (@prussiazand) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 17:25
    ตอนแรกนึกว่าเกลียดกิลที่แท้ซึนนี้เอง=^=
    #29187
    0
  9. #29006 ม่าม่าแดกได้-..- (@btsmee1233) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 22:35
    อ้ายยน่าร้ากกกก
    #29006
    0
  10. #26947 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 22:22
    ฮาวงนำ้ชาหลังม่านนั่น 5555+
    #26947
    0
  11. วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 13:33
    นี่มันมีกี่เรือแล้ว...
    #25419
    0
  12. #24853 KangFRung (@kamol-ang) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 02:14
    แคสอะ หวงพี่ชายมากจรัมไว้
    #24853
    0
  13. #24750 MonnPK (@MonnPK) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 22:49
    อื้อหือออกตัวแรงมากค่ะฮเรฟฟฟ
    #24750
    0
  14. #23944 2BXo7 (@choilo) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 18:23
    ฮาเรฟนี่ออกตัวแรงมาก สรุปชอบกิลใช่ไหม ใช่หม้ายยยย
    โง้ยยยๆๆ ฮาเร็มคุณกิลนี่มันจริงๆรุย
    #23944
    0
  15. #22359 min0053 (@min0053) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 00:28
    นี่มัน สมาคมก๊วนคนหลงรักกิล กันทั้งนั้น เปลี่ยนจากแคสมาเปนกิลก้ได้นะ กิลสร้างฮาเร็มเองแบบไม่รุ้ตัว55555555
    #22359
    0
  16. #20598 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:38
    แย่งกิลกันเข้าปายยยย สุดท้าย กิลจาเปงของคัยน้อออ อยากรู้จุงเบยยย
    #20598
    0
  17. #19669 เพชรกานต์ (@petcharakarn) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:31
    เรฟกิลสิงานนี้ เรฟมาสนใจลูกชั้นตั้งเเต่เมื่ไหร่เนี่ย5555555555555555
    #19669
    0
  18. วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:10
    ป้ากับแคสน่ารักดีนะ สงสารป้าจัง
    #19417
    0
  19. #18594 himarikui (@yada-fay) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 19:55
    สงสารป้าแกอยู่แฮะ  ทำไมรู้สีกชอบคู้ป้ากับแคสจุงงๆๆๆ
    #18594
    0
  20. #17049 แคนต้าลูปปปป ^^ (@Canta_TT) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 13:44
    เรฟแคสกิลค่ะ ช่วงท้าย มีความแย่งกิล5555
    #17049
    0
  21. #17042 newmagi02 (@newmagi02) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 12:37
    กรี๊ดดดด มีความซึนชูป้ายไฟแคสxกิลแปบแต่ฮาเรฟก็ดีแต่ฮาเรฟนี้จะเอากิลไผทำอะไรเหรอ-.,-
    #17042
    0
  22. #16260 cherryme (@cherryme) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 12:50
    อิสองซึนนี่5555555
    #16260
    0
  23. #15365 p'chom (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 19:03
    แคสยังคงความซึน55555555
    #15365
    0
  24. #14916 Faibook42 (@failikebook) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 22:43
    ชอบแคสอะดูมีสาระกว่ากิล
    #14916
    0
  25. #14614 l3oss_it (@suchanee) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 20:36
    แลกเลยแคส แลกเลยสิ นายรำคาญนักไม่ใช่เหรอ ก็แลไปเลยสิ!!
    #14614
    0