ชีวิตใหม่ของผม ได้โปรดจืดจางลงหน่อยเถอะครับ! [Yaoi]

ตอนที่ 114 : เพื่อกาเวน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12960
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 215 ครั้ง
    10 ก.ค. 60







ไนเจล กาเวนกำลังถูกกักบริเวณโดยอดีตดยุกกาเวน


มันเป็นเรื่องน่าขำที่ขำไม่ออก แม้ว่าอายุของไนเจลจะไม่ใช่วัยเลือดร้อนที่จะถูกพ่อแม่สั่งทำโทษก็ตาม ทว่ากับครั้งนี้เท่านั้นที่ทำให้โคเรย์ กาเวน อดีตดยุกอดไม่ได้ที่จะรู้สึกถอนหายใจออกมา

เรื่องนี้มันเกิดขึ้นมาหลังจากที่เขาได้รับรายงานเรื่องที่ลูกชายบุกไปฐานของเจ้าชาย ฟังดูมันก็คล้ายกล้าหาญดี ทว่าบุ่มบ่ามมากเกินไป ไร้สติมากเกินไป และเขาไม่ปรารถนาที่จะฟังเรื่องราวแบบนั้น

ลูก...ทำให้พ่อผิดหวัง” โคเรย์ กาเวนขึ้นต้นด้วยประโยคนี้ มองปฏิกิริยาของลูกชายที่ไม่ปรากฏท่าทางอะไรเลยแม้แต่น้อย ความกลัว รู้สึกผิดหรืออะไรก็ตาม บางทีอาจจะเพราะไนเจลโตแล้ว “มันเป็นเรื่องที่น่าชื่นชมหากลูกจะทำเพื่ออาณาจักร ไม่ใช่เพียงเพราะปัญหาส่วนตัว”

ไนเจลก็ยังคงไม่มีปฏิกิริยาใดๆตอบกลับ นิ่งเฉยและเงียบงัน

โคเรย์เป็นคนเลี้ยงลูกชายผู้งดงามคนนี้มา สอนสั่งให้เด็กคนนั้นกลายเป็นดยุกกาเวนที่สมบูรณ์ ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับท่าทางที่เก็บงำทุกอย่างนี้ก็มีบ้างที่เขารู้สึกหนักใจ

พ่อสอนลูกว่าอย่างไร?” โคเรย์ถอนหายใจ “กาเวนอย่างเราควรใช้คนให้เป็น ไม่ใช่คนที่ถูกใช้หรือคนที่ถูกปั่นหัว เราคือผู้ควบคุม ไม่ใช่คนที่ถูกควบคุม”

ครับ” ในที่สุดลูกชายก็เริ่มมีปฏิกิริยา “ผมรู้”

ความผิดพลาดไม่ใช่เรื่องที่น่าพิศมัยนัก” โคเรย์ลุกขึ้นมองลูกชายที่เติบโตอย่างงดงาม กล้าแกร่งและเหนือกว่าเขา “อย่าให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผลเป็นอันขาด”

ครับ” นัยน์ตาสีเงินหลุบลง ปฏิกิริยาที่ชวนให้นึกไปถึงยามที่ลูกชายยังเป็นเพียงว่าที่ดยุก “ผมเข้าใจแล้ว”

ลูกชายคนนี้เป็นเด็กดีเสมอ นอกเหนือจากรูปลักษณ์ที่เหนือล้ำกว่าคนธรรมดาแล้วก็เป็นเด็กที่เชื่อฟัง สิ่งเดียวที่มีปัญหาคือจิตใจที่โลเลไปเสียหน่อย โคเรย์เคยคิดว่าเมื่อไนเจลโตขึ้นสิ่งเหล่านั้นจะหายไปเหมือนตน ทว่าความจริงที่ประจักษ์อยู่นั้นกลับไม่ใช่แบบนั้น

คงเพราะ กิลเบิร์ต เบดิเวียร์

มองเห็นปัญหาที่อยู่ตรงหน้า แต่ตัวต้นเหตุกลับไม่ใช่คนที่สามารถทำลายทิ้งได้โดยง่าย ทว่าโลกนี้การแก้ปัญหาไม่ได้มีเพียงวิธีเดียวเท่านั้น ถ้าหากทำลายตัวปัญหานั้นไม่ได้เขาก็ใช้วิธีอื่นแทน

ซึ่งโคเรย์ตัดสินใจได้แล้ว


ระหว่างที่ทำงานอยู่ลองไปที่ฝ่ายทะเบียนแล้วหาสตรีที่มีพลังหายากดู”


ไนเจลชะงัก

ฝ่ายทะเบียนจะต้องมีการบันทึกเกี่ยวกับเด็กที่เกิดมาและสายพลัง ลูกมีความงามที่เหนือล้ำแล้วมันคงเป็นเรื่องตลกเกินไปที่จะหาสตรีที่งดงามมาเพื่อเพิ่มความงามให้กับสายตระกูล” อดีตดยุกกาเวนวิเคราะห์ “สูงสุดที่ต้องการคือสายเวทแสงสว่าง ถ้าหากไม่มีก็เอาพลังหายากสายอื่นยกเว้นสายต้องห้ามเสีย”

มืออุ่นร้อนของอดีตดยุกตบลงบนบ่าของผู้เป็นลูกชาย

ลูกเป็นลูกชายที่พ่อภูมิใจ ต่อจากนี้ถึงเวลาที่จะให้กำเนิดสายเลือดสักที เจ้าคงจะไม่ทำให้พ่อผิดหวังใช่ไหม?”


สิ่งที่ตอบกลับคือความเงียบในช่วงสั้นๆ จากนั้นหูของโคเรย์ก็ได้ยินเสียงของลูกชาย “ครับ”

ตอนแรกโคเรย์คิดว่าทุกอย่างจบลงแล้ว ถ้าหากไม่ใช่ว่าลูกชายของตนเอ่ยประโยคคำถามขึ้นมาเสียก่อน


ท่านพ่อรักท่านแม่หรือเปล่าครับ?”


ประโยคที่ชวนนึกไปถึงอดีต

ครั้งหนึ่งโคเรย์เคยพาไนเจลไปพบกับเอลิซ่า...ภรรยาของเขา แม่ของไนเจล สตรีผู้งดงามที่สุดในอาณาจักรแห่งนี้ ผู้หญิงที่โคเรย์แต่งงานด้วยเพราะปรารถนาในความงามของเธอที่จะให้กำเนิดเด็กที่งดงามเพื่อกาเวนออกมา

ในตอนนั้นหลังจากที่พบเอลิซ่า ไนเจลตัวน้อยก็ถามเขาออกมาเช่นนั้น

โคเรย์จำไม่ได้ว่าตอนนั้นตัวเองตอบอีกฝ่ายไปว่าอะไร เรื่องราวมันนานเกินกว่าจะจดจำได้ ทว่าหากถามเขาในตอนนี้ใช้เวลาเพียงไม่นานโคเรย์ก็ตอบลูกชายกลับไปว่า “มันไม่จำเป็น”

ครับ?”

มันไม่จำเป็นว่าพ่อต้องรักเธอหรือเปล่า เหตุผลเพียงหนึ่งเดียวในตอนนั้นที่พ่อต้องการเธอคือเธองดงาม เพื่อให้กำเนิดเด็กที่งดงาม เพื่อกาเวน นอกเหนือจากนั้นแล้วเหตุผลยิบย่อยอะไรล้วนไม่สำคัญทั้งสิ้น

จะรักหรือไม่รัก โคเรย์เลิกที่จะถามตัวเองมานานมากแล้ว

เพราะมันไม่จำเป็นเลยแม้แต่น้อยที่ต้องถาม สาเหตุหลักของการมีชีวิตอยู่คือเพื่อกาเวน สิ่งอื่นใดล้วนไม่จำเป็นต้องคิดให้หนักทั้งสิ้น

นั่นสินะครับ” หูของโคเรย์คล้ายได้ยินเสียงที่เจือความขบขันของลูกชายตัวเอง “ผม...ไม่น่าถามเลยจริงๆ”

โคเรย์หันกลับไปมองลูกชาย

พวกเรามีชีวิตอยู่อย่างเรียบง่าย ทำตามเพียงเจตนารมณ์ที่เหล่าบรรพบุรุษต่างหลงเหลือและทิ้งเอาไว้ ไม่จำเป็นต้องถามว่าทำไม เพราะทุกครั้งที่ถามคำตอบมันก็จะออกมาเองว่าเพื่อกาเวน

ลูกชายกำลังยิ้ม

ความงดงามที่ทำให้ใครก็ตามที่เผลอจ้องต้องหยุดลมหายใจ นี่คือความงามที่เหนือล้ำ เกิดจากการสรรสร้างของเขา

ถ้าหากว่าท่านพ่อพูดแบบนี้ผมจะได้สบายใจขึ้นหน่อย” ชายหนุ่มเอ่ยออกมาเช่นนั้น น้ำเสียงนุ่มนวลฟังดูอบอุ่นเป็นอย่างมาก “ผมคิดว่านี่ก็ถึงเวลาแล้ว พวกเราสมควรฆ่าเธอได้แล้วมั้งครับ?”

ฆ่า...เธอ?

หัวคิ้วของโคเรย์ขมวด เขาคล้ายกลายเป็นคนโง่ที่ไม่เข้าใจคำพูดของลูกชายตัวเอง

และไนเจลก็ไม่ปล่อยให้ความสงสัยของเขาอยู่นาน ลูกชายผู้งดงามเอ่ยต่อว่า “เอลิซ่า กาเวนสมควรจะตายได้แล้วแหละครับ”

ทำไม...?”

ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องให้เธออยู่ต่อ” ลูกชายเอ่ยออกมา “เธอเลยวัยที่งดงามมาแล้ว ไม่ใช่ช่วงวัยที่สามารถกำเนิดสายเลือดกาเวนได้อีกต่อไป ผมไม่เห็นความจำเป็นของเธอที่ต้องมีชีวิตอยู่ต่อเลยแม้แต่น้อย”

เรื่องนั้นมันก็...ใช่

แต่ว่า

นั่นไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้องนัก” โคเรย์เอ่ย มองลูกชายที่มองเขานิ่งคล้ายกำลังรอฟังเหตุผลจากเขาอยู่ “ถ้าหากเธอตายทุกคนจะมองกาเวนอย่างไร? เอลิซ่าคืออดีตดัสเชสของกาเวน ไม่ใช่คนที่สามารถฆ่าได้โดยง่าย---”

มีหลายวิธีไปที่จะให้เธอตายอย่างเป็นธรรมชาติ อีกอย่างผมไม่ได้จะจ้างนักฆ่ามาฆ่าเธอเพื่อหยามกาเวนให้มัวหมองว่าไม่สามารถปกป้องอดีตดัสเชสที่แสนอ่อนแอคนนี้ได้” นัยน์ตาสีเงินจับจ้องโคเรย์ไม่ไปไหนราวกับต้องการสังเกตท่าทางของเขา เรียนรู้ ตอบโต้...

กลับกันผมกลับเห็นว่าการที่เธออยู่จะทำลายชื่อเสียงของกาเวนเสียมากกว่า คนทั่วไปต่างรับรู้ว่าอดีตดัสเชส...ท่านแม่ของผมนั้นร่างกายอ่อนแอเลยไม่สามารถออกจากคฤหาสน์หาเวนได้ แต่พวกเราต่างรู้ดีว่ามันไม่ใช่ เธอมีอาการทางจิต หวาดกลัวผมกับท่านพ่อ ทั้งยังขังตัวเองอยู่ในโลกจินตนาการแสนหวาน”

เสียงของลูกชายนั้นเรียบเรื่อย โคเรย์อ่านไม่ออกว่าไนเจลจะทำจริงหรือเพียงต้องการขู่เขากันแน่

เพ้อพกในรักที่มีให้กับอดีตดยุกแลนสลอต รู้ไหมครับว่าถ้ามันหลุดจะทำลายชื่อเสียงของกาเวนอย่างไร? อดีตดัสเชสกาเวนอยากเป็นชู้รักกับอดีตดยุกแลนสลอต?” ประโยคที่ลูกชายพูดออกมาคล้ายศรที่แทงลงไปในใจของโคเรย์ “ตอนนี้เธอไม่มีความงาม ไม่สามารถให้กำเนิดเด็กได้อีกแล้ว อดีตดยุกกาเวน ผมขอถาม


เหตุใจเราจึงต้องเก็บเอลิซ่า กาเวนเอาไว้อยู่?”


มัน---ไม่มีความจำเป็นเลยแม้แต่น้อย

โคเรย์รับรู้ว่าตัวเองสมควรจะพูดอะไรบางอย่าง ทว่าเขาก็ไม่สามารถเอ่ยประโยคใดออกมาได้เลย จวบจนกระทั่งวันนั้นมาถึง วันที่เขามองศพของ 'ภรรยา' ตัวเองที่ไม่งดงามอีกต่อไป รอยย่นบนใบหน้าที่สงบนิ่งและไร้ลมหายใจของเธอ

เธอผู้ไม่มีประโยชน์กับกาเวนแล้ว ทั้งๆที่เขาควรจะเฉยชากับความตายนี้ ทว่าอะไรบางอย่างก็ทำให้วันต่อมาทุกอย่างคล้ายแปรเปลี่ยน

เขาไม่อาจกินข้าวได้มากเท่าเดิม ไม่อาจสงบได้มากเท่าเดิมและเหม่อลอยบ่อยขึ้น

หลายวันนั้นลูกชายได้มาเยี่ยมเขา สายตาของไนเจลเป็นเช่นไรเขาเหมือนลืมเลือนไปแล้ว จวบจนกระทั่งเด็กดีคนนั้นฉุดเขาขึ้นมา พาเขาไปยืนอยู่ตรงหน้ากระจกเขาจึงคล้ายตื่นขึ้นมา

ชายชราคนนี้คือเขา? ช่างห่างไกลจากอดีตดยุกกาเวนผู้สง่างามคนนั้นเสียเหลือเกิน

ท่านพ่อตรอมใจ” ไนเจลเอ่ยออกมาเช่นนั้น จากนั้นก็พาเขาไปนั่งบนเก้าอี้ยาว จมูกของโคเรย์คล้ายได้กลิ่นกุหลาบ—นี่เหมือนจะเป็นดอกไม้ที่เอลิซ่าปลูก? “...คุณรักเธอ?”

ไม่รู้

จวบจนกระทั่งเธอตายแล้วโคเรย์ก็ยังไม่รู้ว่ารักหรือไม่ ทว่านั่นมันสำคัญอะไรในเมื่อโลกนี้ไม่มีเธอแล้ว

หูเหมือนได้ยินเสียงถอนหายใจของลูกชาย พร้อมกับประโยคที่เรียบเฉยว่า “ถ้าหากคุณบอกผมแต่แรกว่ารักเธอ ผมคงไม่ฆ่าเธอแล้วแท้ๆ...”

ปราศจากซึ่งความรู้สึก

แม้ว่าตนจะเป็นคนสั่งฆ่ามารดาไปแล้วก็ตาม

นัยน์ตาของโคเรย์กระพริบ ครู่หนึ่งอยากจะมองเห็นดวงตาของลูกชายตนเอง...เจ้าคิดอะไรอยู่ เจ้ารู้สึกอย่างไร เจ้าโศกเศร้าเช่นเดียวกับเราหรือไม่?

ทว่าเมื่อได้สบตากับลูกชายตัวเองแล้วนั้นโคเรย์กลับหนาวสั่น

นี่ยังคงเป็นใบหน้าที่งดงามเลิศล้ำเช่นเดิม สมบูรณ์เช่นเดิมและปราศจากอารมณ์ความรู้สึกเช่นเดิม

ราวกว่าไม่ว่ามือคู่นี้จะเปื้อนมากแค่ไหน ก็ไม่อาจทำลายความงดงามเช่นนี้ลงได้

เมื่อก่อนโคเรย์ไม่เคยสังเกตเห็น ทุกครั้งที่พูดกับไนเจลเด็กดีของเขามักจะก้มหน้าเสมอ ซุกซ่อนแววตาและใบหน้าทุกอย่างด้วยการมองพื้น เขาเคยคิดว่านั่นคือความสำนึกผิด คือความหวาดเกรง ทว่าวันนี้เขาได้รับรู้แล้ว...

ทุกครั้งที่ก้มหน้าเด็กคนนี้ได้ซุกซ่อนความบ้าคลั่งเอาไว้

ความบ้าคลั่งที่เงียบงันและเขาไม่เคยสังเกตเห็น ซุกซ่อนมันเอาไว้กับท่าทางที่สำนึกผิดที่เขาไม่สนใจ จวบจนกระทั่งมันระเบิดออกมา

ท่านพ่อ...” เสียงนุ่มนวล “ผมทำเพียงเพื่อกาเวนเท่านั้น เอลิซ่าไม่มีประโยชน์อีกต่อไปแล้ว ไม่มีเหตุผลที่จำเป็นต้องเก็บเธอเอาไว้อยู่...”

เอลิซ่าหมดประโยชน์แล้ว—เธอจึงถูกจำกัด

แต่ท่านพ่อต่าง ท่านพ่อไม่ได้มีเพียงความงาม ท่านยังมีมันสมอง ความฉลาดและสายสัมพันธ์มากมายกับอดีตดยุก” ลูกชายผู้งดงามคุกเข่าลงต่อหน้าผู้เป็นพ่อ มือขาวสะอาดนั้นวางลงบนหลังมือของโคเรย์ “ท่านยังมีประโยชน์ต่อกาเวนอยู่”

โคเรย์ยังมีประโยชน์—เขาจึงมีชีวิตอยู่

มือของโคเรย์ชื้นเหงื่อจวบจนกระทั่งมือขาวสะอาดของลูกชายตบเบาๆที่หลังมือ นี่คือท่าทางของการให้กำลังใจ ทว่ามันกลับทำให้หัวใจของโคเรย์เต้นรัว หวาดเกรงและจำยอม...

รักษาร่างกายของท่านให้ดี เราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่กันที่สงครามจะเริ่ม ท่านยังจำเป็น

คล้ายทำเสียงหาย แต่ความกลัวสั่งให้โคเรย์อ้าปากตอบรับ “ครับ...”

รอยยิ้มของลูกชายเปล่งประกาย งดงามอย่างที่ฝันไว้

แม้ว่าเบื้องหลังนั้นจะเต็มไปด้วยคมเคียวของความบ้าคลั่ง

ที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่กันมันจะปลิดชีพของเขา


นี่คือความบ้าคลั่ง

ที่กาเวนเป็นคนสร้างขึ้นมา


.............................



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 215 ครั้ง

31,444 ความคิดเห็น

  1. #31219 ploydreamhigh (@ploydreamhigh) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 16:54
    แพ้ภัยตัวเองแล้วไหมล่ะ อดีตดยุกทำลายชีวิตวัยเด็กของลูกตัวเองที่ควรจะได้ทำตามใจชอบและพอใจกับความสามารถตัวเอง รู้สึกสะใจจริงๆ
    #31219
    0
  2. #31167 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 13:51
    สอนลูกมาดีจริงๆ เป็นอย่างที่นายต้องการเลยใช่ไหมละ เพื่อกาเวน
    #31167
    0
  3. #30798 ไออิกู (@JJawizz) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:23
    กลับมาอ่านอีกทีก้ได้แต่ร้อง ป้าดดด
    #30798
    0
  4. #30797 ไออิกู (@JJawizz) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:22
    กลับมาอ่านอีกทีก้ได้แต่ร้อง ป้าดดด
    #30797
    0
  5. #30793 🎭Guise 🎭 (@zero0000000000) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:01
    ไนเจลคือคนที่เจ็บปวดที่สุดจริงๆความกดดันจากรอบข้างกับความรักที่เป็นเพียงภาพลวงตา....ไนเจลเธอจิตมาก...-_-
    #30793
    0
  6. #30668 Alpha9 (@0610279635) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 18:50
    อ่าา~~ไนเจลสมกับที่รักเธอ มาถึงตอนนี้แล้วอยากจะสารภาพบาปกับไรท์ว่าไนเจลคือสเป แค่กๆ หมายถึงเมนเรา แม้ไรท์จะให้เกร็นคู่ใครแต่เราก็หวังลึกๆว่าเมนเราอาจมีหวังแม้มันจะลิบหรี่ยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทรก็ตาม
    #30668
    0
  7. #30567 Nutnicha Khamkerd (@minnie162) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 14:07
    ไนเจลลูก.....นี่หนูเป็นบอสลับรึเปล่า....
    #30567
    0
  8. #30527 Anasia_104 (@jaidah) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 02:43
    ไนเจลบังไคแล้วนี่เอง
    #30527
    0
  9. #30432 Hiroyosha (@kanokthon59) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 06:10
    สม.......
    #30432
    0
  10. #30360 ohjesus (@rhmourwa) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 14:18
    โอ้โห ผู้นำคนใหม่ อย่างกับจอมมาร
    #30360
    0
  11. #30305 rumiOwO (@rumiOwO) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 09:37
    เป็นความบ้าคลั่งที่...ดี!!!! อร่อยมากๆ //-//
    #30305
    0
  12. #30272 Hunters (@kurisu) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 10:32
    ชอบไนเจลมานาน และยังชอบอยู่!
    #30272
    0
  13. #30162 p-q5 (@p-q5) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 19:39
    เลิศๆๆๆๆ
    #30162
    0
  14. #29887 amemiz (@UkeHana) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 19:13
    พี่แกกดมาลึกมากจริงๆ ถึงเวลาแล้วที่มันจะระเบิดตู้ม
    #29887
    0
  15. #29712 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:06
    โอ้ว...ไนเจล...นายสุดยอด บทแรกๆเราว่านายเก็บกฏและดาร์คมากแล้วนะ เจอบทนี้ นายสุดๆแห่งความชั่วร้ายเลย เจ้าชายขนาดเป็นธาตุมืดยังไม่เท่านายเลยนะ ไนเจล

    ปล.นี้คือการชมนะไนเจล อย่าหันมายิ้มแบบนั้นให้เรา เราสยอง
    #29712
    0
  16. #28709 NongYingNutty (@haruminilove) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 13:38
    ไนเจลดาร์คมากอะ
    #28709
    0
  17. #28677 INNV (@esen-ty) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 02:43
    รู้สึกว่าทั้งเรื่องคนที่น่าสงสารที่สุดคือไนเจลอ่ะ กดดันทั้งเรื่องแข่งขันกับฮาเรฟ ทั้งครอบครัว แล้วยังมาโดนทำร้ายจิตใจซ้ำๆ อีก เหมือนเป็นตัวละครที่มีปัญหามากที่สุด และดูแก้ไขยากด้วย
    #28677
    0
  18. #28676 INNV (@esen-ty) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 02:42
    รู้สึกว่าทั้งเรื่องคนที่น่าสงสารที่สุดคือไนเจลอ่ะ กดดันทั้งเรื่องแข่งขันกับฮาเรฟ ทั้งครอบครัว แล้วยังมาโดนทำร้ายจิตใจซ้ำๆ อีก เหมือนเป็นตัวละครที่มีปัญหามากที่สุด และดูแก้ไขยากด้วย
    #28676
    0
  19. #28151 Faibook42 (@failikebook) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 19:30
    โครตร้ายอะ
    #28151
    0
  20. #27880 Haruthai-Mookki (@Haruthai-Mookki) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 20:44
    ว้าว...
    #27880
    0
  21. #27854 crystaljade (@luggyguy) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 13:14
    ว็อท เดอะ!!!!!
    #27854
    0
  22. #27691 Choco'l Pis (@nekoy) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 19:41
    ไนเจลลลลลลล กรี๊ดดดดดดดดTT
    #27691
    0
  23. #27666 Piszerel (@manaki-ne) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 23:33
    เข้าใจถึงความรู้สึกของ 'ลูกชาย' ตัวเองบ้างแล้วนะ หึๆๆๆ
    #27666
    0
  24. #27635 Motif (@M0tif) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 22:40
    อะจ๊ากกก ผลของการแต่งงานเพื่อหวังลูกที่เป็นเลิศเป็นเยี่ยงเน้นี่เอง
    #27635
    0
  25. #26989 PareWaPkh (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 10:08
    มัน....โหดร้ายมากกก
    #26989
    0