กลรักเจ้าหัวใจ

ตอนที่ 75 : บทที่ 25 (1) เจ้าของหัวใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,429
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    20 มี.ค. 62




          “กลับมาแล้วเหรอคะ ทานอะไรมาหรือยัง”

          ร่างเล็กๆผุดลุกขึ้นจากที่นอนหญิงสาวรู้สึกตัวตื่นขึ้นมากลางดึก เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูห้อง ภาคินเหลือบสายตามองคนที่นั่งอยู่บนเตียงก่อนจะพยักหน้า แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปโดยไม่พูดไม่จา สายไหมเลิกคิ้วยกมือขึ้นเกาศีรษะเบาๆอย่างไม่เข้าใจ เธอรับรู้ถึงปฏิกิริยาที่เปลี่ยนไปของชายคนรักในค่ำคืนนี้ จริงๆก็ไม่ใช่เพิ่งเป็นหรอกเธอรู้สึกว่ามันไม่เหมือนเดิมตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว ก่อนเลิกงานเขาบอกเธอว่ามีนัดกับณรากรจะไปดื่มนิดหน่อยหลังคุยงานเสร็จ ซึ่งสายไหมขอไม่ไปด้วยเพราะรู้ว่าชลธารเพื่อนรักก็ไม่ได้ไปเช่นเดียวกัน เนื่องจากอายุครรภ์ได้หลายเดือนเธอจึงปล่อยให้หนุ่มๆไปตามลำพังแต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นชายหนุ่มจึงมองด้วยสายตาตัดพ้อแกมน้อยใจเมื่อกลับมาถึงห้อง       

               “เป็นอะไรของเขาล่ะเนี่ย”

          ใช่ว่าสายไหมไม่คิดมากหรือไม่สนใจแฟนหนุ่มแต่เธอแค่รอจังหวะที่จะถามภาคินว่าเขาเป็นอะไรถึงไม่ค่อยพูดค่อยจากับเธอเหมือนเดิม ทำเหมือนโกรธกันอย่างไงอย่างงั้น แต่เรื่องอะไรล่ะ เอาล่ะคนอย่างสายไหมไม่ชอบอะไรที่มันค้างคาใจอยู่แล้ว ยังไงวันนี้ก็ต้องได้คำตอบหญิงสาวขยับตัวลงจากเตียงเมื่อเสียงน้ำไหลในห้องน้ำหยุดลง เธอสูดลมหายใจเข้าปอดแล้วค่อยๆปล่อยลมออกจากริมฝีปากอิ่ม
          
          ร่างหนาที่เปลือยท่อนบนอวดสายตาท่อนล่างพันด้วยผ้าขนหนูผืนใหญ่ เดินออกมาจากห้องน้ำไม่แม้แต่จะเหลือบแลสายตามามองเธอสักนิด สายไหมเม้มปากแน่นจากที่มีความคิดอยู่เล็กน้อยที่จะง้อสามีทางพฤตินัยสักหน่อย ทั้งที่ไม่รู้ว่าตนทำอะไรผิด ตอนนี้ชักเริ่มฉุน หญิงสาวมองตามร่างใหญ่ที่ตอนนี้สวมเสื้อผ้าเรียบร้อยเดินกลับมาที่เตียงและกำลังจะนอนลง        

                    “อย่าเพิ่งนอนคะ”  

                     “ผมง่วง”

               ไม่เพียงแค่ตอบรับเสียงเรียบๆแต่ยังล้มตัวลงนอนและหันหลังให้ด้วย     ไม่ใช่ล่ะ สายไหมเริ่มเครียดจริงจัง     

                    “คุณคิน โกรธอะไรไหมหรือเปล่าคะ”        

                    “...”   

                      “คุณคินคุยกันก่อนสิคะ”  

                    “...”   

                    “ก็ได้ ไม่คุยก็ไม่ต้องคุย”  

                    ไม่งงไม่ง้อแล้วเพราะไม่รู้จะง้อเรื่องอะไร และไม่มีอารมณ์จะนอนต่อแล้วด้วย ความง่วงที่เคยมีก่อนหน้าก็หายเป็นปลิดทิ้ง สายไหมก้าวลงจากเตียงและกำลังจะเดินออกนอกห้อง ด้วยกำลังหงุดหงิดหญิงสาวจึงไม่ได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวของใครอีกคน ร่างบางถูกกระชากสู่อ้อมแขนเต็มแรง  

          “จะไปไหน”

          เสียงเข้มห้วนเอ่ยขึ้นเมื่อคว้าแม่เมียตัวน้อยไว้ได้ก่อนที่เธอจะเปิดประตูออกไป ภาคินยอมรับว่าตัวเองกำลังทำตัวงี่เง่าไร้เหตุผลถึงเขาจะเป็นผู้ชายแต่อารมณ์น้อยใจมันก็ไม่ได้ระบุว่าต้องเกิดขึ้นเฉพาะกับผู้หญิงนี่หว่า       

                    “จะไปนอนข้างนอกค่ะ”

               น้ำเสียงสะบัดแบบนี้คงกำลังโกรธเขาภาคินกระชับอ้อมแขนแน่นขึ้นกว่าเดิม     

                    “ไม่ให้ไปไหนทั้งนั้น”      

                         “ปล่อยนะ”

               สายไหมดิ้นรนตีมือหนาที่กอดรัดร่างเธอแน่น พร้อมทั้งกำลังยกตัวเธอให้ลอยขึ้นจากพื้นและพากลับไปที่เตียง ใบหน้างามบูดบึ้งเมื่อสู้แรงคนตัวใหญ่ไม่ได้ ภาคินนั่งลงที่เตียงพร้อมทั้งกดร่างนุ่มให้นั่งลงที่ตักกว้าง 

                    “บอกให้ปล่อยไงล่ะ มากอดเขาทำไม รำคาญไม่อยากคุยด้วยไม่ใช่เหรอ เบื่อไหมแล้วใช่หรือเปล่า ใช่ไหม บอกสิ คนใจร้าย อื้อ..”   

                    สายไหมเบี่ยงตัวไปหาคนที่กกกอดเธออยู่พร้อมทั้งรัวกำปั้นน้อยๆใส่ภาคิน ชายหนุ่มถึงกับจุกแต่จุกยิ่งกว่าเมื่อเห็นเมียรักน้ำตาคลอหน่วย ปากหวานๆที่เขาชอบจูบพ่นถ้อยคำต่อว่าตัดพ้อมาเป็นชุด ได้ยินแบบนี้แล้วเขาก็รู้สึกไม่ดี หัวใจเหมือนโดนบีบรัดจากมือที่มองไม่เห็น พูดออกมาได้ยังไงว่าเขาเบื่อและรำคาญ เพื่อต้องการค้านคำต่อว่าภาคินจึงแสดงให้ดูซะเลยว่าเขาไม่ได้เป็นอย่างที่หญิงสาวกล่าวหา ริมฝีปากได้รูปฉกจูบลงที่ริมฝีปากหวานนุ่มอย่างรวดเร็วดูดดื่มเรียกร้องและเว้าวอนให้สายไหมคล้อยตามและตอบสนองแรกเริ่มเธอขัดเขิน แต่เพราะสัมผัสหวานละมุนที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆทำให้หญิงสาวตอบรับอย่างความเต็มใจ มือบางที่เคยทุบตีร่างหนาบัดนี้เกาะเกี่ยวรอบลำคอแกร่งเอาไว้แน่น  

                         “แต่งงานกันนะ ผมอยากแต่งงานกับคุณ อยากสร้างครอบครัวอยากมีลูกกับคุณ”

               ทันทีที่ผละริมฝีปากออกห่างภาคินก็ทำเอาสายไหมตัวชาไปหมดด้วยคำขอแต่งงานแบบคาดไม่ถึง     

                         “คุณ พูดว่าอะไรนะคะ”   

                         “แต่งงานกับผมนะ จริงๆเราก็ใช้ชีวิตแบบสามีภรรยามาสักพักแล้ว และผมอยากทำให้มันถูกต้องเสียที”       

                    สายไหมยังอึ้งและพูดอะไรไม่ออก ภาคินเองก็ใจหายเหมือนกันที่หญิงสาวเงียบไป       

                         “ผมรู้ว่าคุณอาจยังไม่มั่นใจในตัวผมนัก ถึงผมจะเคยเจ้าชู้มาก่อน แต่ผมอยากบอกให้คุณรู้เอาไว้ ผมยังไม่เคยคบหากับใครจนอยากขอเขาแต่งงาน ยังไม่เคยบอกรักใคร แต่ผมรักคุณและอยากขอคุณแต่งงาน”

               สายไหมเบิกตากว้างอย่างตกใจคบกันมาตั้งหลายเดือนจนเกือบจะครบปีอยู่แล้ว ภาคินไม่เคยบอกรักเธออย่างจริงจังเหมือนตอนนี้เลยสักครั้ง เขาอาจเรียกเธอว่าที่รักบ่อยครั้ง แต่คำว่ารักในตอนนี้มันไม่เหมือนกัน มันมีค่าและความหมายกว่านั้นดวงตาหวานมองสบตากับชายหนุ่มตรงหน้าเธออยากมองให้ทะลุถึงหัวใจเขา คำนี้ที่เธอรอคอยมานาน วันนี้ได้ยินแล้ว  

                    “รักจริงๆใช่ไหม”  

                    “จริงที่สุด”

               ภาคินจ้องกลับอย่างไม่หลบสายตาเขาอยากให้เธอเชื่อใจและยอมวางชีวิตของเธอให้เขาช่วยดูแลจากนี้และตลอดไป     

                    “คำตอบล่ะ ผมรอฟังอยู่นะ”

               แทนคำตอบสายไหมโถมตัวเข้ากอดทับร่างหนาจนล้มหงายลงบนที่นอนด้วยกันริมฝีปากหวานนุ่มกดจูบที่ปากร้อนผ่าวของคนใต้ร่างภาคินตกใจในตอนแรกก่อนจะเป็นฝ่ายรุกล้ำดูดกลืนความหอมหวานที่หญิงสาวป้อนให้ถึงปากอย่างเร่าร้อน         

                    “ชอบคำตอบไหมคะ”      

                    “ชอบโคตรๆเลย ขออีกสิ”

               สายไหมยิ้มหวานส่งให้นิ้วชี้แตะลงที่ริมฝีปากร้อนรุ่มกดกลึงเบาๆ ภาคินถึงกับครางในลำคอเห็นดังนั้นสายไหมยิ่งถูกใจและยิ้มหวานยั่วคนใต้ร่างอีกรอบเธอยังมีเรื่องที่ต้องสะสาง

                     “ยังก่อนค่ะ เรายังมีเรื่องต้องคุยกัน เมื่อสักครู่คุณทำตัวไม่น่ารักกับไหมทำไมคะ ไม่ใช่สิ ตั้งแต่เมื่อเช้าแล้วต่างหาก คุณดูโกรธๆไม่อยากคุยด้วย”





******************************

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

83 ความคิดเห็น

  1. #73 ondara (@ondara) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 14:58
    เกิดไรขึ้น ยังไง อย่าเงียบ
    #73
    0