กลรักเจ้าหัวใจ

ตอนที่ 72 : บทที่ 24 (1) โซ่ทองคล้องใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,923
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    8 มี.ค. 62





               ณรากรเดินทางมาที่โรงพยาบาล..ด้วยหัวใจร้อนรนราวโดนไฟแผดเผา เมื่อได้รับข่าวว่าหญิงสาวผู้เป็นว่าที่เจ้าสาวของเขาได้รับอันตรายจากอุบัติเหตุอะไรสักอย่างที่ณรากรเองก็ฟังยังไม่ทันจบ ชายหนุ่มก็บึ่งรถมาที่นี่ทันทียิ่งก้าวขาใกล้ห้องฉุกเฉินมากเท่าไหร่หัวใจยิ่งเหมือนโดนบีบรัดขึ้นเรื่อยๆ ทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น อีกกี่ไม่ถึงสองสัปดาห์ก็จะเข้าพิธีแต่งงานแล้ว เมื่อมาถึงหน้าห้องฉุกเฉินแล้วยังเห็นเพื่อนๆของชลธารเดินไปเดินมาอยู่หน้าห้องใบหน้าที่เครียดอยู่แล้วถึงกับซีดเผือดเมื่อเริ่มเดาได้ว่าหญิงคนรักยังไม่ได้ออกจากห้องฉุกเฉิน

                     “ชลเป็นไงบ้าง หมออกมาหรือยัง”  

                    “หมอยังไม่ออกมาเลยครับคุณกร”

               วีรภาพมองหน้ากันกับสายไหมก่อนจะตอบคำถามของณรากร ชายหนุ่มคงเป็นห่วงเพื่อนเขามากใบหน้าเครียดจัดมองไปยังประตูห้องฉุกเฉินอย่างมีความหวัง สักพักณรากรก็หันมามองพวกเขาทุกคน ชายหนุ่มขมวดคิ้วเพิ่งเห็นน้องสาวต่างสายเลือดนั่งหน้าซีดเผือดอยู่ใกล้ๆกับสายไหมดวงตาแดงก่ำเหมือนผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก

                     “เกิดอะไรขึ้น แล้วทำไมอรถึงมาอยู่กับเพื่อนๆของชลได้ ว่าไง มีใครพอที่จะบอกอะไรได้หรือเปล่า ทำไมชลถึงได้ไปอยู่ในห้องนั้น”

               ณรากรเริ่มเสียงดังเมื่อทั้งน้องสาวนอกไส้และเพื่อนๆของชลธารทำสีหน้าอึกอักไม่กล้าตอบคำถามเขา ชายหนุ่มหงุดหงิดที่ยังไม่รู้ทั้งสาเหตุการบาดเจ็บ หรือแม้กระทั่งอาการของสาวคนรัก     

                         “ลูกอร”       

                         “คุณแม่ ฮือๆ”

               กานดาวิ่งมาโอบกอดบุตรสาวที่นั่งเสียขวัญอยู่ที่เก้าอี้ เธอเหลือบตามองหน้าหลานชายและหนุ่มสาวอีกสองคนด้วยท่าทีงงๆไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ก่อนหน้านั้นเธอโทรศัพท์หาอรอินแต่ผู้เป็นลูกก็เอาแต่ร้องไห้พูดไม่รู้เรื่อง

                    “นี่มันเรื่องอะไรกัน ตากร”         

                    “ผมก็อยากรู้เหมือนกันครับอาดาที่สำคัญตอนนี้ชลยังไม่ออกมาจากห้องฉุกเฉินเลย ผมจะบ้าตายอยู่แล้ว” 

                    “ชลธารเป็นอะไร” กานดามีสีหน้าตกใจเล็กน้อยที่รู้ว่าว่าที่เจ้าสาวของหลานชายไม่สบายไม่มีใครตอบคำถามนี้นอกจากร่างเล็กที่นั่งอยู่ในอ้อมกอดของกานดาอยู่ร้องไห้โฮออกมา     

                    “คำตอบของเรื่องนี้มีแค่น้องสาวคุณกรเท่านั้นที่ตอบได้ค่ะ เราสองคนไปเจอตอนที่ชลไม่ได้สติแล้ว”

               สายไหมให้คำตอบได้เท่าที่เห็น พวกเธอสองคนยังเสียใจที่ไปช่วยเพื่อนไม่ทันจนเป็นเหตุให้ชลธารได้รับบาดเจ็บ ทุกคนพุ่งสายตาไปหาอรอินแต่ยังไม่ได้รับคำตอบอะไรประตูห้องฉุกเฉินก็ถูกเปิดออกมาโดยแพทย์ผู้ทำการรักษา   

                    “ชลธารเป็นยังไงบ้างครับคุณหมอ”     ทุกคนต่างขยับตัวไปใกล้ๆคุณหมอ

                   “คุณเป็นญาติคนไข้หรือเปล่าครับ”  

                    “ผมเป็นแฟนเธอเองครับ เรากำลังจะแต่งงานกัน”     คุณหมอผู้ทำการรักษาพยักหน้ารับทราบ      

                    “ตอนนี้คนไข้ปลอดภัยแล้ว มีแผลถลอกนิดหน่อยหมอทำแผลให้ ที่ใช้เวลานานก็เพราะหมอต้องตรวจอย่างละเอียด คนไข้กำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ หมอต้องการให้แน่ใจว่าคนไข้จะปลอดภัยทั้งแม่และลูกครับ”

                    “ดะ เดี๋ยวนะครับคุณหมอ แฟนผมท้องเหรอครับ”         

                    “ใช่ครับ สามสัปดาห์แล้วเดี๋ยวจะย้ายคนไข้ไปที่ห้องพัก ญาติไปทำเรื่องจองห้องได้เลยนะครับ”

               คุณหมอเดินไปแล้วแต่ณรากรยังคงยืนนิ่งราวกับช็อก ชลธารท้องอย่างนั้นเหรอหญิงสาวรู้หรือเปล่าว่าตัวเองกำลังจะได้เป็นแม่คน จากที่หัวใจถูกบีบรัดจนแทบหายใจไม่ออกตอนนี้หัวใจมันกลับมาเต้นปกติแล้ว ไม่สิ มันเต้นเร็วกว่าปกติเมื่อตอนที่รับรู้ว่ากำลังจะได้เป็นพ่อและรับรู้ว่าหญิงสาวและลูกปลอดภัยแล้ว ณรากรยกมือขึ้นลูบใบหน้าตัวเองก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

               สายไหมกับวีรภาพมองสบตาก่อนจะโผเข้ากอดกันอย่างดีใจกับข่าวดีที่รับรู้ มีเพียงแค่อรอินที่กอดรัดมารดาแน่น หญิงสาวมองประตูห้องฉุกเฉินอย่างรู้สึกผิดเพราะเธอเองที่ชลธารต้องเจ็บก็เพราะเธออรอินซุกหน้าเข้าอ้อมอกผู้เป็นแม่ร้องไห้เงียบๆ ชลธารถูกย้ายมายังห้องพักเป็นที่เรียบร้อยโดยมีณรากรนั่งเฝ้าพร้อมกุมมือบางขึ้นจุมพิตแทบตลอดเวลาณาราและรัศมีก็เดินทางมาเยี่ยมหลังรู้เรื่องส่วนหญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียงก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมาแต่อย่างใดตามร่างกายมีแผลถลอกแค่เล็กน้อยเท่านั้นซึ่งก็ทำให้ณรากรคลายกังวลได้บ้าง   

                         “อื้อ”  

                         “ชล เธอฟื้นแล้ว”

                เสียงครางแผ่วเบาพร้อมการขยับตัวของคนบนเตียงทำให้ณรากรตื่นตัวลุกจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่และทำให้ทุกคนในห้องลุกตาม ชายหนุ่มชะโงกหน้าก้มลงมองสาวคนรัก เขาอยากให้เธอฟื้นขึ้นมาแล้วเห็นหน้าเขาเป็นแรก เปลือกตาบางค่อยๆเปิดขึ้นอย่างช้าๆ ชลธารรู้สึกปวดไปทั้งตัวใบหน้าหล่อเหลาที่ก้มลงมาแววตาห่วงใยชัดเจนคนมองอุ่นซ่านไปถึงหัวใจน้ำตาคลอเบ้า เธอดีใจที่เห็นเขา ดีใจที่ยังมีชีวิตอยู่ ตอนที่ตัดสินใจช่วยอรอินไม่ให้ถูกรถชนนั้นชลธารไม่ได้คิดอะไรนอกจากอยากให้เจ้าหล่อนปลอดภัยแต่ไม่คาดคิดว่าจะเป็นตัวเองที่เจ็บตัว ดีที่เบี่ยงตัวออกทันไม่เช่นนั้นเธอคงไม่ได้เจอณรากรอีกแล้วและรวมถึงทุกคนที่เธอรักด้วย  

                    “คุณกร คุณยาย คุณแม่” 

                    “คุณหมอบอกว่าให้นอนนิ่งๆ อย่าเพิ่งขยับตัวมาก”     ชลธารกำลังจะขยับตัวลุกแต่ถูกณรากรกดร่างเอาไว้กับเตียง       

                    “ขวัญเอ้ยขวัญมานะลูก ปลอดภัยแล้วนะจ๊ะ      มืออบอุ่นที่เลี้ยงดูอุ้มชูเธอมาลูบที่ศีรษะเล็กอย่างปลอบโยน       

                    “ถ้าหนูยังหลับต่ออีกสักชั่วโมงคนแถวนี้คงอกแตกตายแน่ๆเลยลูก แม่กับคุณยายเองก็เกือบเป็นลมเมื่อรู้ข่าว ดีนะที่ปลอดภัยทั้งสองคน”        

                    “สองคน? คุณอรเธอเป็นยังไงบ้างคะ”

               ชลธารเข้าใจว่าณาราพูดถึงอรอินหญิงสาวจึงหันไปถามเจ้าของร่างสูงที่กุมมือเธอไม่ยอมปล่อย   

                    “น้องอรปลอดภัยดีไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย”

               ณรากรรู้เรื่องทั้งหมดแล้วว่าที่ชลธารเจ็บตัวเพราะเข้าไปช่วยอรอินที่ทะเลาะกับแฟนหนุ่มแล้วฝ่ายชายพยายามจะขับรถหนีแต่อรอินไม่ยอมวิ่งขวางหน้ารถเอาไว้เป็นจังหวะเดียวกับที่ชลธารมีนัดกับเพื่อที่ห้าง..เห็นเข้าพอดีจึงวิ่งไปดึงตัวอรอินออกมา แต่ตัวเองกลับเสียหลักจนถูกรถเฉี่ยวชน และวีรภาพกับสายไหมยังบอกอีกว่าผู้ชายคนนั้นคือคนที่พวกเขาเจอที่ผับเมื่อเดือนก่อน   

                    “แล้ว ที่คุณแม่พูดเมื่อกี้หมายถึงใครล่ะคะ”

               ชลธารหน้างงยิ่งเมื่อเห็นว่าทั้งสามคนในห้องมองหน้ากันยิ้มๆเธอยิ่งงงเข้าไปใหญ่ ณรากรหันมาส่งสายตารักหวานซึ้ง แล้วก้มหน้าลงจุมพิตหน้าผากมนอย่างรักใคร่คนป่วยบนเตียงถึงกับหน้าร้อนที่ชายหนุ่มแสดงความรักต่อหน้าผู้ใหญ่ที่อยู่ในห้องด้วย ฝ่ามือใหญ่ข้างหนึ่งเลื่อนมาวางที่หน้าท้องแบนราบลูบเบาๆอย่างทะนุถนอม




*******************************
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

83 ความคิดเห็น

  1. #70 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 13:46
    ละมุนอบอุ่นหัวใจเหลือเกิ้น
    #70
    0
  2. #69 ondara (@ondara) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 06:58
    มีเรื่องบ้างไรบ้าง แต่ยังเค
    #69
    0