กลรักเจ้าหัวใจ

ตอนที่ 67 : บทที่ 22 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,866
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    10 ก.พ. 62


อัพต่อให้นิดหน่อยอยู่ด้านล่างนะคะ




          “ยังง่วงอยู่หรือเปล่า”       


               สายไหมสะดุ้งนิดหน่อยก่อนจะหันไปมองคนถามแล้วส่ายหน้าเป็นคำตอบ หญิงสาวหลบสายตาคมกริบที่มองมาอย่างสงสัย หลังจากลงมือทานข้าวผัดสุดอร่อยฝีมือผู้ชายที่หล่อเหลาและอบอุ่นที่สุดในเวลานี้ของเธอ ขอใช้คำว่าของเธอก็แล้วกัน รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเจ้าหญิงก็ตอนที่โดนเสิร์ฟอาหารบนที่นอนนี่แหละบอกตามตรงว่าไม่เคย แรกๆก็รู้สึกเขินอายเล็กน้อยก่อนจะอมยิ้มจนแก้มปริอย่างดีใจ ดีใจที่ได้รับการดูแลและเอาใจใส่ถึงเพียงนี้ พอทานข้าวเสร็จสายไหมจึงขอตัวไปอาบน้ำ ก่อนจะกลับมานั่งนิ่งอยู่บนตียงเมื่อเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าคืนนี้เธอต้องนอนห้องเดียวกับภาคิน


          ชายหนุ่มสวมเสื้อยืดแขนกุดตัวบางสีขาวพอดีตัวกับกางเกงวอร์มขายาวสีเทา สายไหมสูดลมหายใจเข้าปอด ผู้ชายหล่อบาดตาซิกแพ็คแน่นๆที่ตามหลอกหลอนเธอเสมอ เฮ้อหัวใจจะวาย ก็แค่เสื้อยืดกับกางเกงขายาวทำไมเขาใส่ได้เซ็กซี่ขนาดนี้ อยู่ในห้องนอนสองต่อสองกับผู้ชายที่เป็นคนรักและฝนตกพรำๆ บรรยากาศแบบนี้มัน อืม บรรยากาศชวนเสียตัวชัดๆ บ้าไปแล้ว สายไหมส่ายหน้าแรงๆจนภาคินขมวดคิ้วอย่างสงสัยเห็นใบหน้าหวานแดงซ่านก็เริ่มเข้าใจอะไรรางๆ 


               “ที่นั่งเหม่อไม่พูดไม่จาเนี่ย คิดถึงคืนนี้ของเราอยู่หรือเปล่าครับ”


               ไม่พูดเปล่าภาคินทรุดตัวลงนั่งเบียดร่างบาง สายไหมขยับตัวหนีไม่ทันเมื่อลำแขนแข็งแรงย้ายมาโอบเอวบางไว้แน่นพร้อมทั้งเสียงกระซิบข้างใบหูเล็กหัวใจดวงน้อยเต้นโครมคราม 

 ทำไมต้องทำน้ำเสียงชวนขนลุกแบบนี้เนี่ย    


                    “คะ คิดอะไร ไม่ได้คิดอะไรเล้ย”


                    ภาคินหัวเราะกับท่าทางเหมือนเด็กถูกจับได้เวลาทำความผิดไหนจะเสียงสูงๆนั่นอีกน่ารักน่าฟัดอีกแล้วอย่างนี้เขาจะไปไหนรอดเขาตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันหนอรอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่สายไหมเผลอมองจนตาพร่าค่อยๆเลือนหายไปแววตาขี้เล่นเมื่อสักครู่แปรเปลี่ยนเป็นแววตาร้อนแรงที่สายไหมเห็นมันบ่อยๆเวลาที่ทั้งคู่คลอเคลียชิดใกล้กันแต่ตอนนี้มันดูเข้มข้นกว่าทุกครั้งและเหมือนมนต์สะกดสายไหมไม่อาจหลบสายตาคู่นั้นได้เธอสบตากับเขาด้วยแววตาไม่ต่างกันได้ยินเสียงครางเบาๆตามด้วยริมฝีปากร้อนฉกจูบลงมาอย่างรวดเร็วเร่าร้อนปนอ่อนหวานและเนิ่นนานเหมือนว่าทุกอย่างมาถึงขีดจำกัดของมันแล้ว     


               “คุณคิน”


          ริมฝีปากอิ่มสั่นระริกเมื่อปากร้อนๆผละห่างดวงตาหวานฉ่ำปรือมองตามริมฝีปากร้อนอย่างเสียดาย  


                    “มองแบบนี้ ผมจะทนไม่ไหวเอานะทูนหัว”   


                    คำพูดหยอกเย้าเหมือนโยนหินถามทางของภาคินทำเอาสายไหมใจสั่นยิ่งกว่าเดิมหญิงสาวกัดริมฝีปากหลบสายตาคมก่อนจะเงยหน้าขึ้นทำใจกล้าด้วยการเลื่อนเรียวแขนกลมกลึงขึ้นคล้องลำคอแกร่งคราวนี้เป็นภาคินที่หัวใจเต้นรัวเร็วแทบทะลุอก         


                    “ไหมต้องบ้าไปแล้วแน่ๆที่ไม่อยากให้คุณต้องอดทนอีกแล้ว”        


                    สายไหมเงยหน้าขึ้นกลั้นใจมองสบสายตาหวานลึกของภาคินก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้ชายหนุ่มแทบกระโดดตัวลอยอย่างสมใจ ภาคินระบายยิ้มบนริมฝีปากหัวใจพองโต เวลาที่เขารอคอยมันสิ้นสุดลงแล้ว หวังว่าเธอจะตัดสินใจไม่ผิดที่จะทำตามหัวใจตัวเองแม้อายุยังน้อยแต่ที่ผ่านมาต้องดูแลช่วยเหลือตัวเองเสมอมา ทำให้หญิงสาวคิดว่าต่อให้ระหว่างเธอกับภาคินไปกันไม่รอดเธอก็ไม่นึกเสียใจที่ตัดสินมอบสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตให้กับเขา 


                    “เปลี่ยนใจไม่ทันแล้วนะ”


               เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้นพร้อมกับริมฝีปากบดจูบลงมาที่ปากนุ่มเร่าร้อนและเรียกร้องมากว่าทุกครั้ง อาจจะเป็นเพราะครั้งนี้มันพิเศษกว่าที่ผ่านมา ภาคินครางในลำคอเมื่อได้รับการตอบสนองจากร่างเล็กในอ้อมแขน แม้จะไม่ประสีประสาแต่มันกลับกระตุ้นให้ร่างแกร่งยิ่งร้อนผ่าวไปทั้งตัว สายไหมรับรู้ได้ถึงความร้อนที่แผ่กระจายอบอวลอยู่รอบตัวทั้งเขาและเธอ เมื่อตัดสินใจแล้วว่าจะเสี่ยงหญิงสาวจึงปล่อยภาคินเป็นคนนำพาและสอนบทเรียนที่จะทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก้าวหน้าไปอีกขั้น







ต่อ...






          ร่างเปล่าเปลือยที่ปรากฏแก่สายตาทำให้คนร่างใหญ่ร้อนไปทั้งตัว แม้บางส่วนจะเคยสัมผัสด้วยมือมาแล้ว แต่ครั้งนี้เขาได้ประจักษ์แก่สายตาแล้วว่ามันยั่วยวนเกินห้ามใจจริงๆ เธอสวยหมดจดไปทั้งตัว สายไหมใบหน้าเห่อร้อนเขินอายต่อสายตาชื่นชมร้อนแรงของคนที่อยู่ด้านบน จุมพิตของภาคินสูบสติของเธอให้หดหายไม่รู้กระทั่งว่าโดนปล้นเสื้อผ้าออกจากตัวตอนไหนและเขาก็อยู่ในสภาพไม่ต่างกัน สัดส่วนบางอย่างในร่างกายเขาสร้างความตื่นตะหนกแก่สายไหมเป็นอย่างมาก ภาคินไม่ปล่อยให้สายไหมต้องหวาดกลัวมันนานกว่านี้ ชายหนุ่มกดริมฝีปากบดจูบปากนุ่มอีกครั้งมือใหญ่สร้างความคุ้นเคยให้กับกับทรวงนุ่ม ร่างเล็กบิดร่างกระเส่าหนีความทรมานหวามจิตเสียงครางเบาๆไม่ได้ศัพท์แต่ภาคินก็อยากได้ยินมัน ชายหนุ่มส่งริมฝีปากเลื่อนมาครอบครองความหวานล้ำของทรวงสาวสัมผัสจากมือและริมฝีปากร้อนส่งผลให้ร่างงามบิดเกร็ง เรียวแขนกกกอดร่างแกร่งไว้แน่นมือเล็กจิกครูดที่แผ่นหลังชื้นเหงื่อของอีกฝ่ายเมื่อต้องการระบายความรู้สึกที่กำลังโจมตีทุกส่วนในร่างกายเธอ   


                    “หอม นุ่มไปทั้งตัว ผมกำลังจะไม่ไหว ขอนะทูนหัว”  


                    “อือ คุณคิน ไหมอืม..”


               สายไหมต้องการหลุดพ้นความทรมานที่เกิดกับร่างกายและต้องการให้ภาคินช่วย แต่เธอก็ไม่รู้จะพูดยังไง แม้สติจะเหลือน้อยแต่ก็ยังเหลืออยู่เธอจึงอับอายเกินกว่าที่เอ่ยปาก ร่างงามสั่นระริกอยู่ใต้ร่างใหญ่ ภาคินรับรู้ได้ว่ามันคือครั้งแรกของหญิงสาว มันเลี่ยงไม่ได้ที่เธอจะต้องเจ็บแต่เขาจะเป็นคนรักษาความเจ็บปวดของเธอด้วยความสุขจากความรักของเขาเอง   


                    “เจ็บ อื้อ”


           "สัญญาว่ามันจะเจ็บแค่ตอนนี้"


               สายไหมสะดุ้งก่อนจะเกร็งร่างรับร่างแกร่งที่ผสานเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในร่างกายเธอ ภาคินโน้มลงจูบกลีบปากฉ่ำหวานก่อนเลื่อนมาจูบซับน้ำตาที่ไหลรินลงอาบแก้มนุ่มอย่างอ่อนโยนพร้อมกับกระซิบถ้อยคำหวานหูที่ทำให้สายไหมได้ยินแล้วหัวใจพองโต และยิ่งกว่าเต็มใจที่จะกระโจนลงสู่หลุมเสน่หาร้อนแรงที่ภาคินจับจูงและดึงรั้งให้เธอหลงอยู่ในวังวนที่เขาสร้างมันขึ้นมาเพื่อสายไหมโดยเฉพาะ     


                    “คุณคิน มัน ทรมาน อื้อ..”


                    เธอกำลังจะทนไม่ไหวดวงตาพร่ามัวไปหมด ร่างใหญ่ที่กำลังขยับอย่างเอาเป็นเอาตายบนร่างเธอคือสิ่งเดียวที่สายไหมไขว่คว้าได้ ถ้อยคำรักที่ภาคินกระซิบบอกดังก้องในหัวและแทรกซึมสู่หัวใจดวงน้อยของเธอ   


                    “ผมกำลังช่วยอยู่คนดี รอไปพร้อมกันที่รัก รอผม”     


               ภาคินพร่ำบอกชิดปากนุ่มก่อนจะเร่งตัวตนเพื่อพาหญิงสาวในอ้อมแขนไปสู่จุดมุ่งหมายที่รออยู่ พายุฝนด้านนอกกระหน่ำลงมาไม่หยุดพายุรักที่เพิ่งก่อตัวขึ้นก็ไม่มีท่าทีว่าจะหยุดง่ายๆเช่นเดียวกัน





*******************************

พอดีกลับไวเลยมาต่อให้นิดหน่อยจะพยายามไม่หายไปนานค่ะขอบคุณที่ยังอยู่ด้วยกันนะคะ



*******************************

มาน้อย อย่าว่ากันนะคะพรุ่งนี้ต้องตื่นเช้ามากกกก ไป ตจว.ถ้ากลับไวจะมาต่อให้อีกนะคะ จุ๊บๆๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

83 ความคิดเห็น

  1. #65 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:51
    รอต่อไปค่ะ
    #65
    0
  2. #64 Jaeypan (@Jaeypan) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:31
    ไรต์หายไปนานเลยย
    #64
    0
  3. #63 ondara (@ondara) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:27
    เสร็จหมดแล้ว
    #63
    0