กลรักเจ้าหัวใจ

ตอนที่ 53 : บทที่ 17 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,696
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 119 ครั้ง
    10 พ.ย. 61



          ณรากรถอนริมฝีปากออกอย่างเสียดายหลังจากจุมพิตชลธารเนิ่นนานจนรู้สึกว่าคนในอ้อมแขนเริ่มหายใจไม่ทัน เขากดศีรษะเล็กลงซบอกชลธารหอบหายใจรัวเร็วเธอรีบสูดอากาศเข้าปอดก่อนจะเม้มปากแน่นเมื่อรู้สึกว่าริมฝีปากสั่นระริกจากแรงจูบเมื่อสักครู่ ต่างคนต่างเงียบในอ้อมแขนของกันและกัน แต่อยู่ดีๆชลธารก็ผลักร่างหนาออกและลุกพรวดพราดลงจากตักของณรากรพร้อมกับทำหน้าตื่นตกใจ จนณรากรขมวดคิ้วหรี่ตามองอย่างสงสัยว่าแม่สาวน้อยของเขาเป็นอะไรไป      

          “เอ่อ คุณกรคะ ตะ ตอนเข้ามาในห้องชล มีใครเห็นหรือเปล่าคะ” 

          น้ำเสียงตะกุกตะกักของหญิงสาวทำให้ณรากรนึกขำ แม่คุณเอ้ยเพิ่งจะนึกได้หรือไง ณรากรทิ้งตัวพิงหลังไปกับโซฟาอย่างสบาย ใบหน้าเปื้อนยิ้มของชายหนุ่มไม่ได้ทำให้ชลธารสบายใจเลยสักนิด ทำไมเธอเพิ่งนึกได้ว่าตอนนี้ทั้งเธอและณรากรอยู่ในห้องนอนของที่บ้าน หากใครรู้ใครเห็นเข้าเธอจะทำยังไง ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวลชัดเจนตาเริ่มแดงอีกครั้งเห็นแล้วก็นึกสงสาร ณรากรตบมือลงที่โซฟาข้างตัวก่อนจะส่งเสียงเรียกชลธารมานั่งใกล้ๆ

          “อย่ากังวลไปเลย มานั่งนี่มา” ชลธารส่ายหน้าไม่ยอมนั่ง         

          “คุณกรควรออกไปได้แล้วนะคะเดี๋ยวจะมีใครเห็นเข้า”

          ณรากรส่ายหน้าปฏิเสธพร้อมส่งสายตาให้ชลธารเดินมานั่งข้างๆตามที่ต้องการ ชลธารจำต้องก้มหน้าก้มตาลากเท้าเดินไปนั่งตามคำสั่งหญิงสาวทิ้งตัวลงนั่งไม่เบาหนักแต่ณรากรก็ไม่ได้ถือสาชายหนุ่มจับมือนุ่มมากุมไว้แล้วคลึงเบาๆ

          “อย่าห่วงเลยน่าก่อนเข้ามาฉันขออนุญาตคุณย่าแล้ว”

          คำตอบของณรากรทำให้ชลธารเบิกตากว้างหันขวับไปมองหน้าชายหนุ่มอย่างตกใจ   

          “แล้วคุณยาย เอ่อ..”        

          “ถ้าท่านไม่อนุญาตคิดเหรอว่าฉันจะได้เข้าในห้องชลนานขนาดนี้ เอาล่ะมีอีกเรื่องที่ฉันต้องคุยกับชลให้เข้าใจ”       

            ดูเหมือนสาวน้อยของเขาจะยังกังวลอยู่ณรากรจึงต้องบอกว่าคุณย่านั้นรับรู้การเข้ามาในห้องเธอของเขาแล้วและเธอก็มีสีหน้าดีขึ้น         ณรากรไม่อยากยื้ดเยื้อเขาไขข้อข้องใจเกี่ยวกับตัวเองทุกเรื่องแล้ว ตอนนี้เหลือเรื่องของเธอที่เขายังไม่กระจ่าง ส่วนชลธารก็ได้แต่สงสัยว่ายังมีเรื่องอะไรอีก แต่จริงๆแล้วหญิงสาวเองก็ยังมีอีกเรื่องในใจที่เธอยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะทำอย่างไรดีและเธอก็ไม่สามารถบอกณรากรได้ด้วยหวังว่าสิ่งที่ชายหนุ่มกำลังจะพูดคงไม่ใช่เรื่องนี้หรอกนะ      

          “ยังมีเรื่องอะไรอีกคะ” ชลธารกลั้นใจถามออกไป    

          “เรื่อง เพื่อนชายคนสนิทของชล”     ณรากรมองสบตากับดวงตากลมโตก่อนจะพูดในสิ่งที่คิดไว้

          “คุณกรหมายถึงวีเหรอ ทำไมคะ”

          ตอนแรกก็ไม่เข้าใจแต่เห็นแววตาไม่พอใจของคนตัวใหญ่ชลธารก็ถึงบางอ้อทันทีแต่เมื่อเธอกำลังจะอ้าปากพูดต่อก็ไม่ทันคนเอาแต่ใจดักคอไว้ก่อน 

          “อย่าบอกนะว่าจำไม่ได้ว่าฉันเคยขออะไรไว้ คราวที่แล้วบอกว่าขอคิดดูก่อน ฉันเลยยอม แต่เมื่อวานชลไปกับเขาอีกแสดงว่าไม่คิดจะเลิกคบหากัน ใช่ไหม”

          ทั้งน้ำเสียงสีหน้าจริงจังมากรู้เลยว่าไม่พอใจอย่างแรงชลธารที่อ้าปากค้างไว้ตอนแรกได้แต่ทำปากพะงาบๆเพราะพูดไม่ออก ลืมไปยังไงตัวเองยังไม่ได้บอกณรากรว่าเพื่อนชายของเธอเป็นยังไงพอกำลังจะอธิบายคนตัวใหญ่ก็พูดแทรกขึ้นอีกครั้ง         

          “ชลกับวีเราปะ..”   

          “ห้ามพูดคำว่าเรากับผู้ชายคนอื่นให้ฉันได้ยิน”

          บอกเลยเขาไม่ชอบ ณรากรมองชลธารตาเขียวปั้ด แต่แม่สาวน้อยของเขากลับอมยิ้มจนแก้มป่อง ดวงตาที่เศร้าหมองเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนบัดนี้กลับวิบวับเป็นประกายล้อเลียนเขาจนน่า...อึม ณรากรครวญครางในใจเมินหน้าหนีไปอีกทางเขากำลังระงับความไม่พอใจกลัวจะเผลอตัวปากพล่อยอีก พูดถึงผู้ชายคนอื่นทีไรเขาอารมณ์ขึ้นตลอดท่าจะอาการหนักมากตอนนี้        

          ชลธารมองมือเล็กข้างหนึ่งของตัวเองที่ถูกมือหนากอบกุมไว้จนอุ่น อุ่นไปถึงหัวใจ เป็นแบบนี้ตลอดไปคงจะดีแต่มันจะเป็นไปได้หรือเปล่าเธอกลัวเหลือเกิน กลัวมันเป็นแค่ฝันเท่านั้น ชลธารมองอยู่อย่างนั้นครู่หนึ่งก่อนจะเรียกกำลังใจให้ตัวเองอีกครั้ง ขอแค่ได้มีความสุขเล็กๆน้อยๆก็ยังดีเธอเลื่อนมืออีกข้างไปวางทับบนมือหนาของชายหนุ่ม และนั่นทำให้เขาหันมามองหน้าเธอ ชลธารส่งยิ้มหวานให้แค่นั้นณรากรก็ใจเย็นลงมากโข    

          “ฟังนะคะ อย่างชลเนี่ยไม่ใช่สเป็กวีเขาหรอกค่ะ”    

          “ฉันมะ..” ณรากรไม่ทันได้พูดจบมือเรียวเล็กที่กุมมือหนาไว้ก็เลื่อนขึ้นมาแตะริมฝีปากหนาไว้ชายหนุ่มจึงต้องหยุดคำโต้แย้งไว้แค่นั้น

          “ถ้าอย่างคุณกรน่ะไม่แน่”      

          “หมายความว่ายังไง นี่อย่าบอกนะว่าเพื่อนชลเขาเป็น..”

          ณรากรยังไม่เข้าใจในสิ่งที่ชลธารพูดมาต้องใช้เวลาคิดครู่หนึ่งชายหนุ่มรู้ว่าแท้จริงแล้วเพื่อนชายของชลธารไม่ได้ชอบผู้หญิง เพราะชลธารพยักหน้ายิ้มๆตอบรับคำพูด นี่เขาหึงหวงจนเกินเหตุจริงๆ แต่ใครจะไปรู้ก็เพื่อนเธอดูไม่ค่อยออกอาการสักเท่าไหร่นี่นา

          “แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก ปล่อยให้ฉันหึงหวงเป็นบ้าเป็นหลังอยู่ได้ มันน่านักนะ”

          ไม่พูดเปล่าชายหนุ่มช้อนใบหน้างามให้แหงนขึ้นแล้วกดจูบหนักๆจนเกิดเสียงก่อนจะถอนริมฝีปากออก       

          “อื้อ เอาเปรียบ”     

          คนโดนจูบตัดพ้อใบหน้าแดงกล่ำด้วยความเขินแค่เขาบอกว่าหึงว่าหวงเธอก็หน้าแทบไหม้อยู่แล้ว ณรากรหัวเราะในลำคอก่อนจะดึงร่างอกมากอดซบอกหนา ชายหนุ่มรู้สึกสบายใจขึ้นเป็นกองหลังจากที่เปิดอกคุยกับหญิงสาวในอ้อมกอดจนเข้าใจดีแล้ว ณรากรพาชลธารออกมาจากห้องและอยู่คุยกับคุณย่าของเขาสักพักจนกระทั่งใกล้เวลาอาหารเย็นของบ้านคนรับใช้มารายงานว่ากานดาพาแขกมารับประทานอาหารเย็นที่บ้านพร้อมกับเชิญคนที่บ้านเล็กให้มาร่วมโต๊ะด้วยสร้างความสงสัยให้ณรากรและชลธารเป็นอย่างมากด้วยเพราะว่าโดยปกติแล้วเธอไม่เป็นที่ต้อนรับของกานดาอยู่แล้ว

           ความสงสัยของณรากรและชลธารก็ได้คำตอบเมื่อทุกคนมาที่บ้านใหญ่แขกที่ว่าไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นคนที่เพิ่งตกเป็นข่าวกับณรากรสดๆร้อนๆเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมานั่นเอง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 119 ครั้ง

83 ความคิดเห็น

  1. #44 ondara (@ondara) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 22:56
    ไปให้เป็นนะคุณกร
    #44
    0
  2. #43 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 18:01
    เอ้ามาพอดี จะได้ไขข้อสงสัยให้กระจ่างก้นไปเลย
    #43
    0