กลรักเจ้าหัวใจ

ตอนที่ 37 : บทที่ 12 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,642
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    18 ส.ค. 61



     

     ขณะที่กำลังคุยกันอยู่ดีๆก็มีผู้หญิงคนหนึ่งแต่งตัวเซ็กซี่ เดินมาสะดุดล้มใส่โต๊ะที่พวกเขากำลังนั่งกันอยู่ จริงๆบริเวณที่ล้มก็ไม่ตรงกับโต๊ะซะทีเดียวมันบังเอิญที่ผู้หญิงคนนี้ดันมาล้มใส่ด้านที่ณรากรนั่งอยู่ แถมยังล้มลงที่ตักชายหนุ่มยังกับจับวาง ตอนที่ล้มลงณรากรมองไม่เห็นหน้าเจ้าหล่อน ชายหนุ่มคว้าร่างนั้นเอาไว้ตามสัณชาตญาณ เธอยังคงก้มหน้าทำให้ณรากรคิดว่าเจ้าตัวคงจะเมาพอสมควร กระทั่งเธอเงยหน้าขึ้นและพยายามขอโทษเขา ชายหนุ่มจึงรู้ว่าไม่ใช่ใครที่ไหน

      "ตายแล้ว ขอโทษด้วยนะคะ คุณ..กร!"

      "แอนนา"

      น้ำเสียงตกอกตกใจตามด้วยคำขอโทษแบบตะกุกตะกัก ดูเหมือนพอหญิงสาวเงยหน้าขึ้นเธอจะมีสีหน้าแปลกใจก่อนจะอุทานเรียกชื่อคนที่ตัวเองยังนั่งตักอยู่ ภาคินที่นั่งอยู่อีกฝั่งขมวดคิ้ว มองหญิงสาวที่ยังคงนั่งอยู่บนตักเพื่อนด้วยสายตาสงสัย เมื่อกี้ที่ได้ยินเขาก็พอรู้แล้วล่ะว่าทั้งสองรู้จักกัน แต่ที่ไม่เข้าใจคือสาวสวยคนนี้ไม่คิดจะลุกออกจากตักเพื่อนเขาเลยหรืออย่างไร หรือว่าที่เขาถามเพื่อนก่อนหน้านี้เกี่ยวข้องกับผู้หญิงคนนี้

      "คุณจริงด้วย ฉันนึกว่าตัวเองเมาจนตาลายซะอีก"  น้ำเสียงที่หญิงสาวพูดก็ไม่ถึงขนาดลิ้นพันกันแต่ก็ไม่ใช่น้ำเสียงปกติสักเท่าไหร่ ฝ่ามือลูบไล้ตามใบหน้าหล่อเหลา ณรากรถึงกับหน้าไม่ถูกเมื่อเจอเพื่อนสาวโดนบังเอิญแถมเจ้าตัวกำลังเมาแอ๋เลย

      "แอน มาอยู่ที่นี่ได้ไง แล้วมากับใคร"

      "อะแฮ่ม!"

      "เอ่อ ผมว่าคุณนั่งดีๆก่อนนะ มีเพื่อนมาด้วยไหมถ้าไม่มีก็นั่งด้วยกันนี่แหละ""
   
      ณรากรตบแก้มแอนนาเบาๆพยายามถามว่าเธอมากับใคร แอนนาส่ายหน้าเป็นคำตอบว่าไม่มีเพื่อนมาด้วย ณรากรก็ขยับตัวเพื่อดันเพื่อนสาวบนตักให้นั่งลงที่โซฟา หลังได้รับเสียงเตือนจากภาคินที่ยังคงนั่งไม่พูดไม่จา แต่จ้องหน้าเขาด้วยแววตาสงสัย ภาคินเห็นโต๊ะบริเวณใกล้ๆเริ่มมองมาจึงส่งเสียงเตือนณรากร เเอนนาหันไปมองคนที่ขัดจังหวะเธอเมื่อสักครู่ หญิงสาวหลบตาภาคินเล็กน้อย เมื่อรู้สึกว่าเขามองเธอเหมือนจับผิด

      "แอน นี่ภาคิน เพื่อนสมัยเรียนที่นี่ ส่วนนี่แอนนาเพื่อนเรียนด้วยกันที่ต่างประเทศ"

      "ยินดีที่ได้รู้จักครับ" ภาคินยิ้มให้ก่อนจะยื่นมือไปตรงหน้าแอนนา

      "เช่นกันค่ะ"  แอนนายิ้มเล็กน้อยเมื่อต้องจับมือทักทายกับภาคิน

      "นายนี่โชคดีนะกร มีเพื่อนสวยขนาดนี้ น่าอิจฉาซะมัด"

      "พูดเหมือนนายไม่มีเพื่อนผู้หญิงให้คบ ฉันรู้หรอกน่ะ"

      "เหมือนกันที่ไหนเล่า ว่าแต่คุณแอนดูสนิทกับกรมากเลยนะครับ นี่ถ้ากรไม่แนะนำว่าเป็นเพื่อน ผมคงคิดว่าเป็นแฟนเขาแน่เลยครับ"

      "สมัยที่อยู่เมืองนอกเพื่อนๆก็คิดเหมือนคุณนี่แหละค่ะ" แอนนาที่ตอนแรกทำท่าทางเหมือนเมา แต่ตอนนี้หาอาการเมาแทบไม่เจอ ณรากรอาจไม่ได้สังเกตแต่ภาคินลอบมองตลอดเวลา ถ้าเขาดูไม่ผิดแอนนาคงแอบชอบณรากร ชายหนุ่มลองแซวทั้งคู่ ณรากรดูเฉยๆแต่ฝ่ายหญิงไม่ปฏิเสธเธอยิ้มกว้าง และยังมีอาการเอียงอายเล็กน้อย แต่ดูเหมือนเพื่อนเขาจะไม่รู้ตัว

      "แอนเขาฮอตมากที่เมืองนอก ยิ่งตอนนี้คงมีหนุ่มๆมารุมจีบเยอะเลยใช่ไหมครับ"

      คำพูดของณรากรทำให้แอนนาถึงกับชะงัก ยิ้มเจื่อนๆ ณรากรไม่เคยรับรู้เลยว่าเพื่อนสาวแอบมีใจให้ ชายหนุ่มมอบให้ได้แค่ความเป็นเพื่อนอย่างเสมอต้นเสมอปลาย กี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่แอนนาต้องผิดหวัง เธออยากตัดใจแต่ก็คิดว่าตัวเองยังมีโอกาสเพราะณรากรยังไม่มีคนรัก ส่วนเด็กสาวหน้าตาน่ารักวันนั้นแอนนาไปสืบมาแล้ว จึงรู้หล่อนเป็นเด็กในบ้านของณรากรเท่านั้น

      เมื่อนั่งคุยกันต่ออีกสักครู่ณรากรจึงชวนทุกคนกลับเพราะดึกมากแล้ว ภาคินจึงเรียกพนักงานมาเก็บเงิน หลังจากนั้นก็พากันออกจากผับ ณรากรจึงอาสาไปส่งแอนนาเพราะจะให้เพื่อนสาวนั่งแท๊กซี่ไปคนเดียวเขาก็ห่วง 

       "ฉันกลับแท๊กซี่เองก็ได้ค่ะ คุณเองก็ดื่มไปเยอะขับรถไหวเหรอไง"

       "จะกลับแท๊กซี่ได้ยังไงกัน ดึกแล้วมันอันตราย นายล่ะคินขับไหวหรือเปล่า"

       ณรากรไม่ยอมให้แอนนากลับแท๊กซี่ เขาเองก็ค่อนข้างเมาเอาการอยู่ และก็ยังอดห่วงเพื่อนอีกคนไม่ได้จากที่ดูภาคินไม่น่าจะเมาหนัก ณรากรคงไม่ได้สังเกตว่าตั้งแต่แอนนามานั่งที่โต๊ะภาคินดื่มน้อยลง แต่แก้วของณรากรแอนนาเป็นชงให้ และยังชงบ่อยอีกด้วย

       "ฉันไหวน่า แกอย่าห่วงเลย ว่าแต่แกเถอะขับไหวเหรอ ไหนจะต้องไปส่งคุณแอนอีก"

       "คิดว่าไหวนะ"  ณรากรพูดพร้อมกับลูบใบหน้าตัวเอง แอนนาลอบยิ้มสมใจ กิริยานั้นอยู่ในสายตาภาคินพอดี ชายหนุ่มยิ้มมุมปาก จริงๆก็ไม่ได้อยากจะดับฝันใครหรอกนะ แต่พอดีว่าไอ้นี่ดันเป็นเพื่อนรักเขานี่แหละ

       "ฉันว่าแกขับรถไม่ไหวหรอกกร เอางี้เดี๋ยวฉันขับไปส่งเอง ส่งคุณแอนก่อนแล้วค่อยไปบ้านแก คืนนี้ฉันค้างบ้านแกเลยแล้วกัน ส่วนรถฉันก็ฝากไว้ที่นี่พุ่งนี้ค่อยมาเอา ตกลงตามนี้นะครับคุณแอน เดี๋ยวผมไปบอกพนักงานก่อน"

       จัดการดับฝันใครบางคนเสร็จภาคินก็เดินไปบอกพนักงานทันที แอนนาถึงอึ้งไปชั่วขณะก่อนจะกัดริมฝีปากอย่างเจ็บใจ แววตาวาวโรจจ้องแผ่นหลังของคนที่เดินไปที่หน้าทางเข้าผับ ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติเมื่อหันหน้ากลับมามองณรากร แต่มือทั้งสองข้างกำไว้แน่น
  
     เมื่อภาคินเดินกลับมาทุกคนจึงขึ้นรถโดยที่ภาคินเป็นคนขับ  แอนนานั่งด้านหลังและณรากรนั่งข้างคนขับ ระหว่างขับรถภาคินยังคงลอบมองแอนนา ชายหนุ่มแอบยิ้มในหน้าที่เห็นหญิงสาวที่นั่งอยู่เบาะหลังทำหน้าบึ้งตึงตลอดการเดินทาง  มาถึงตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่าผู้หญิงคนนี้คงมีแผนตั้งแต่ตอนสะดุดล้มใส่เพื่อนหนุ่มแล้ว ผู้หญิงทุกวันนี้น่ากลัวจริงๆ ภาคินนึกสงสัยจะยังมีอยู่ไหมนะผู้หญิงไร้จริต มารยา  เมื่อคิดมาถึงตรงนี้หน้าใครบางคนก็ลอยเข้ามาในความคิด จนชายหนุ่มสะบัดศรีษะเบาๆ




******************************

  

       

      

     

      
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

83 ความคิดเห็น