กลรักเจ้าหัวใจ

ตอนที่ 10 : บทที่ 3 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,089
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    27 ส.ค. 61



     กานดาฮึดฮัดโมโหแล้วโมโหอีกเธออดรนทนไม่ไหวเมื่อทันทีที่เธอก้าวเท้าเข้าบ้านอรอินลูกเลี้ยงที่เธอรักนักหนามาบอกข่าวว่าณรากรให้ชลธารไปทำงานที่บริษัทแถมยังรอรับไปพร้อมกันด้วย ที่สำคัญงานที่ณรากรให้ชลธารทำมันเป็นงานตำแหน่งเดียวกับที่กานดาพยายามหาคนมาทำตลอดหลายเดือนเพราะเห็นผู้เป็นหลานทำงานหนักแต่เขาก็ปฏิเสธทุกคนที่เธอเป็นคนหามาให้ทั้งที่แต่ละคนนั้นล้วนแต่สวยๆการศึกษาดีทั้งนั้นเป็นลูกๆของเพื่อนในวงสังคมเดียวกับเธอและนี่คือเหตุผลที่กานดามายืนอยู่ในห้องทำงานของณรากรในขณะนี้ หนำซ้ำเมื่อมาถึงชายหนุ่มยังแสดงความห่วงใยในตัวเด็กนั่นอย่างชัดเจนต่อหน้าต่อตาเธอด้วยทั้งที่ก็รู้ว่าเธอไม่ชอบ แล้วจะไม่ให้กานดาห่วงได้หรือเธอมีหลานชายคนเดียวและอยากให้เขาได้คนที่เหมาะสมเป็นคนรักเพื่อเป็นที่เชิดหน้าชูตาในสังคมไม่ใช่ใครก็ได้พอเธอขัดขวางชายหนุ่มก็ต่อต้านราวกับต้องการบอกเธอว่าเขาเลือกแล้วและจะไม่เปลี่ยนใจ
    
     "ผมว่าคุณอากลับไปพักผ่อนเถอะครับ"

     "ก็ได้ อาหวังว่าระหว่างกรกับชลธารคงไม่มีเรื่องอื่นนอกจากเรื่องงานนะเพราะถ้ามีอาไม่ยอมรับแน่"

     "จะเรื่องงานหรือเรื่องอื่นมันก็เป็นเรื่องของผม อาอย่าเก็บไปคิดว่ามันเป็นเรื่องของอาสิครับ"

     "ทำไมพูดแบบนี้อาเป็นอาเธอนะ และอาก็เป็นห่วง"

     "ครับ ผมเข้าใจ ไปเถอะเดี๋ยวผมออกไปส่ง"

     พูดเรื่องนี้ทีไรเป็นต้องทะเลาะกันทุกทีณรากรถอนหายใจและมีท่าทีอ่อนลงเมื่อกานดาบอกว่าห่วงเขา ตัวชายหนุ่มเองก็รับรู้แต่นี่มันชีวิตเขา ที่ผ่านมาชายหนุ่มก็ยอมลงให้กานดาบ้างแต่ไม่ใช่ทุกเรื่องโดยเฉพาะเรื่องนี้เขายอมไม่ได้เช่นเดียวกัน หลังจากณรากรเดินไปส่งกานดาขึ้นรถเขาก็กลับขึ้นมารอชลธารที่ห้องทำงาน ยังไม่ทันจะได้เปิดประตูห้องเข้าไปเขาต้องหยุดชะงักคิ้วหนาขมวดเข้าหากันเพราะได้ยินเสียงคนคุยกันใกล้เข้ามาทั้งเสียงผู้หญิงเสียงผู้ชายเสียงผู้หญิงน่ะชายหนุ่มจำได้แม่นว่าเป็นเสียงใคร 

     "ขอบคุณมากนะคะที่อุตส่าห์เดินขึ้นมาส่งถึงที่เลย"

     "ไม่เป็นไรครับทำงานที่เดียวกันอยู่แล้วมีอะไรก็ช่วยเหลือกัน"

     "ชลเกรงใจน่ะค่ะ" 

     ชลธารได้แต่ยิ้มบางๆส่งให้หนุ่มหน้าตี๋ที่มีนามว่าชัชวาลหรือเอ็มเธอเพิ่งรู้จักเมื่อตอนไปนั่งทานข้าวกับศิริมาที่ห้องอาหารของบริษัทโดยเขาขอมานั่งด้วยเพราะที่นั่งเริ่มเต็มหญิงสาวรีบทานข้าวของตัวเองและขอตัวไปซื้อกับข้าวให้กับณรากร ชลธารบอกกับศิริมาว่าให้รอเธอด้วยอย่าเพิ่งขึ้นไปก่อนเธอจะรีบไปรีบกลับส่วนชัลวาลขอไปเป็นเพื่อนแต่ชลธารปฏิเสธเธอขอไปคนเดียว พอหญิงสาวกลับมาเธอไม่เห็นศิริมาแล้วเห็นแต่ชัชวาลที่ยืนรออยู่ ชายหนุ่มบอกเธอว่าศิริมาอยากเข้าห้องน้ำจึงขึ้นไปก่อนเขาจึงอาสารอบอกชลธารให้ และยังตามขึ้นมาส่งอีก

     "โธ่ น้องชลไม่ต้องเกรงใจเลยครับสำหรับน้องชลพี่เอ็มเต็มใจมากครับ" เพราะชัชวาลเพิ่งมาทำงานได้ไม่นานนักจึงไม่รู้ว่าชลธารเป็นใครชายหนุ่มคิดว่าเธอเป็นแค่พนักงานใหม่และเห็นว่าชลธารสวยน่ารักจึงพยายามมาตีสนิท เพื่อหวังจะจีบหญิงสาวที่ตนเองถูกใจตั้งแต่แรกเห็น


     "วันนี้ฉันจะได้กินข้าวไหมชลธาร" 
     
     จบเสียงเข้มห้วนของผู้เป็นประธานบริหารสูงสุดของบริษัท ทั้งสองหนุ่มสาวที่ยืนคุยกันอยู่ไม่ไกลนักถึงกับสะดุ้งแล้วหันไปมอง ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มที่ยืนกอดอกส่งสายตาอำมหิตมาที่ทั้งสองทำเอาชัลวาลส่งถุงกับข้าวให้กับชลธารแทบไม่ทันชายหนุ่มค้อมศีรษะทำความเคารพณรากรเล็กน้อยแล้วหันหลังเดินไปที่ลิฟต์ทันที ส่วนชลธารได้แต่ทำหน้าเหรอหราไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอะไรทำไมคุณกรถึงส่งสายตาดุๆมาให้ สงสัยจะหิว
     
     "เอ่อ คุณกรคะชลซื้อระ..  " เมื่อนึกได้ว่าณรากรคงโมโหหิวชลธารจึงขยับเท้าเพื่อเดินไปหาชายหนุ่มและบอกเขาว่าเธอซื้อกับข้าวอะไรมาให้เขาทานแต่พูดไม่ทันจบพ่อคุณทูนหัวของเธอก็ปิดประตูใส่หน้าซะงั้น
     
     ปัง

***************


     
     
     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

83 ความคิดเห็น

  1. #14 เจ้าชายสีเทา (@sopinpilast) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 19:04
    เขาโมโหหึงค่ะ หนูชลลลล
    #14
    0