SEXY! Billionaire 'CHANBAEK FT. HH♡

ตอนที่ 5 : CHAP. IV ϟ forget me yet?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,342
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    7 พ.ย. 57





 

สิ่งที่เกิดขึ้นอาจจะเหมือนความฝันที่ไม่น่าเกิดขึ้นจริงแต่เชื่อเถอะ

ว่ามันกลับตราตรึงอยู่ในความทรงจำใครบางคนจนไม่อาจลบออกได้

 

 

----------------------------------------------------

 

 

C H A P T E R  4

 

           

 

          3 days ago ..

          Incheon, Korea

 

 

 

            เมื่อห้าปีก่อนปาร์คชานยอลกลับมายังประเทศเกาหลีใต้ บ้านเกิดที่เขาเคยอาศัยอยู่ตั้งแต่เล็กจนอายุ 12 ปีก่อนจะถูกผู้เป็นบิดาส่งไปเรียนยังโรงเรียนชายล้วนชื่อดังระดับโลกของประเทศอังกฤษ หลังจากเพิ่งเรียนจบหมาดๆ ด้วยมาสเตอร์ดีกรีเพียงไม่นานก็เข้าทำงานในฐานะ CEO ต่อจากบิดาทันที

 

 

 

            ภายในเวลาเพียงหนึ่งปี ปาร์คชานยอลสร้างชื่อเสียงให้กับบริษัทจนทุกสื่อบนโลกจับตามอง ผู้คนพร้อมใจกันเกรงขามและเอาอกเอาใจเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวของตัวเอง ในขณะที่เขากำลังผ่อนคลายสมองในบาร์แห่งหนึ่งแถวห้องพักหลังจากเจรจากับหุ้นส่วนได้ไม่นานสายตาเขาดันในปะทะเข้ากับ .. บยอนแบคฮยอน

 

 

           

            ใช่! เขาเจอเด็กน้อยคนนั้นที่สถานบันเทิงที่นั่น

 

 

            สายตาไร้เดียงสาที่แสนดึงดูดคู่นั้น

 

 

            กระตุ้นความต้องการของชายหนุ่มวัย 23 อย่างเขาได้ดีแค่ไหนเขายังจำมันได้ดี

 

 

 

                นัยน์ตาวิบวับของเขาที่ใช้ส่งมองไปยังเด็กเสิร์ฟคนนั้นที่เข้ามาบริการเขาในโซนวีไอพีบ่งบอกถึงความต้องการได้เป็นอย่างดีการตกลงเล็กๆ น้อยๆ เกิดขึ้นระหว่างเขากับผู้จัดการร้าน และใช่ภายในเวลาไม่ถึงสิบห้านาทีเขาก็หิ้วปีกเด็กคนนี้ กลับคอนโดได้อย่างง่ายไม่นับไปถึงอาการดีดดิ้นน่ะนะ

 

 

 

            ในตอนแรกชานยอลคิดเพียงว่าแบคฮยอนคงเหมือนวัยรุ่นที่ทำงานกลางคืนทั่วไป ขายเหล้าขายเบียร์ขายอย่างอื่นเพื่อเป็นกำไรชีวิตถ้าขายได้ จนกระทั่งได้สัมผัสด้วยตัวเองถึงแก่น .. การกระทำที่ไร้เดียงสาหากทว่าแฝงไปด้วยความเย้ายวนจนลืมไม่ลง

 

 

 

            ชานยอลรู้ดีที่สุดว่าแบคฮยอนบริสุทธิ์แค่ไหน

 

 

            ก็เขาเป็นคนฉีกคร่าช่องทางนั้นเองกับมือจำไม่ได้ก็เป็นไอ้โง่แล้ว

 

 

            เด็กคนนั้นไม่ได้เสแสร้งอย่างที่เขาคิด

 

 

            อ่อนหวานร้อนแรงดูบอบบางหากแต่แฝงไปด้วยความเข้มแข็ง

 

 

 

            ความรู้สึกยามที่สัมผัสไปจนกระทั่งถึงสรวงสวรรค์ไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ รวมไปถึงการพูดคุยก่อนจากกันยังคงคิดตรึงอยู่ในความทรงจำของเขา ชานยอลอดปฏิเสธไม่ได้ว่าติดใจในความใหม่และการเย้ายวนในแบบฉบับของแบคฮยอน จนบางครั้งยามที่ปลดปล่อยอารมณ์กับคนอื่นถึงกับมีภาพเด็กคนนั้นซ้อนทับจนเพื่อนร่วมเตียงต่างพากันถามว่าครางถึงใครให้งอนง้ออยู่หลายวัน

 

 

 

            ถ้าหากเจอเด็กคนนั้นอีกครั้งเขาจะไม่ปล่อยให้หลุดมือ

 

 

            จนกว่าความรู้สึกอยากได้ ..

 

 

            จะหายไป

 

 

 

            เกาหลีผืนดินตั้งกว้างใหญ่จะให้เจออีกครั้ง คงยากพิลึกชานยอลคิดพลางส่ายหัวให้กับตัวเองพร้อมทั้งดันแว่นกันแดดในขณะยืนรอรับกระเป๋าที่โหลดลงจากเครื่องลอนดอน - เกาหลีเที่ยวบินล่าสุดที่เพิ่งถึง

 

 

 

            ก็แค่ความคิดชั่ววูบหนึ่งหลังจากที่ไม่ได้กลับเกาหลีมานานแล้วต่างหาก

 

 

 

 

 

            - - -  t r u s t m e  - - -

 

 

 

 

 

            " รับเค้กเพิ่มมั้ยครับคุณลูกค้า "

 

 

            ใบหน้าหวานของคนตรงหน้าที่มองมาทำให้ชายหนุ่มชะงักค้าง นี่มัน ..

 

 

            " นายชื่อแบคฮยอนรึเปล่า " ปากของชานยอลขยับถามออกไปทั้งๆ เขามั่นใจเกินร้อยเปอร์เซ็นว่าเด็กคนนี้เป็นคนเดียวกับคนที่ชอบโผล่ยังห้วงเวลาที่เขากำลังถึงสวรรค์เกือบทุกครั้งในรอบห้าปีเกือบหกปีมานี้

 

 

 

            ถึงแม้ว่าหน้าตาจะดูโตขึ้นอะไรๆ ก็ดูโตขึ้นกว่าเมื่อก่อนก็เถอะ แต่เขามั่นใจว่ายังไงก็ใช่เด็กน้อยคนนั้น ขาดก็แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้จะยังเป็นเด็กน้อยอยู่รึเปล่าน่ะสิ .. หึ

 

 

 

            เวลาผ่านมาตั้งหลายปีมันคงไม่แปลกหากจะมีอะไรเปลี่ยนแปลง

 

 

 

            แต่มันก็อดรู้สึกตะหงิดๆ ในใจไม่ได้ยามเมื่อนึกถึงผู้ชายคนอื่นเข้ามายุ่งย่ามกับเด็กน้อยของเขา หวงของเก่าๆ ของตัวเองนี่มันผิดนักรึไง?

 

 

            " ... " ความเงียบที่มาพร้อมกับการชะงักมือที่กดเครื่องคิดเงินอย่างเอาเป็นเอาตาย ไหนจะท่าทางเม้มริมฝีปากของคนตรงหน้าเป็นการยืนยันคำตอบให้แก่เขาได้เป็นอย่างดี

 

 

            ความเงียบที่ไม่ว่าเมื่อไหร่คนตัวเล็กก็มีให้เขา ไม่ว่าจะกี่ปีผ่านไป ..

 

 

            " จำฉันได้มั้ย " เขาเอ่ยถามออกไปสั้นๆ

 

 

            " คะ..ครับ "

 

 

            " สบายดีรึเปล่า "

 

 

            " สบายดีครับ " ร่างเล็กที่ดูเหมือนจะผ่อนคลายความเกร็งขึ้นนิดหน่อยเงยหน้าขึ้นมาตอบคำถามก่อนจะถามกลับไปตามมารยาทที่ดีทั้งๆ ที่ขาแทบจะยืนไมไหวอยู่แล้ว

 

              " คุณชานยอลล่ะ .. สบายดีมั้ยครับ  "

 

 

            เสียงเล็กที่เอ่ยชื่อเขาอดทำให้รู้สึกใจเต้นแวบนึงไม่ได้

 

 

            " ยินดีที่ได้เจออีกครั้ง " ชานยอลไม่ตอบคำถาม

 

 

            " ... "

 

 

            ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเพลบอยระดับโลกอย่างเขา ชานยอลอดรู้สึกถึงความอึดอัดที่เกิดจากความเงียบที่ร่างเล็กสร้างขึ้นไม่ได้ ทั้งๆ ที่เจนมาทั้งสนามแต่กับเด็กคนนี้ ..

 

 

            " เงียบเหมือนเดิมเลยนะ "

 

 

            " คุณชานยอล.. มาได้ยังไงหรอครับ ไม่ใช่ว่าอยู่ที่ลอนดอนหรอ " คำถามธรรมดาแต่กับทำคนตัวโตใจเต้นผิดปกติไปจังหวะหนึ่ง แบคฮยอนติดตามข่าวของเขาด้วยงั้นหรอ

 

 

            " รู้ได้ยังไงว่าฉันไม่ได้อยู่เกาหลี "

 

 

            " ... "

 

 

            " หืม ว่าไงล่ะแบคฮยอน "

 

           

            " ลูกชายคนโตของปาร์คกรุ๊ป ไม่มีใครไม่รูจักหรอกครับ " ท่าทางเหมือนเด็กแอบกินขนมแล้วถูกจับได้ของแบคฮยอน่างน่ารักจับใจเขาจริงๆ

 

 

            ยิ่งโตยิ่งมีเสน่ห์นี่คงเป็นคำนิยามที่เขาให้ได้ในตอนนี้ ..

 

 

 

            ต้องขอบคุณความบังเอิญสินะ ไม่รู้อะไรดลใจให้เขาเข้าไปนั่งหลบอากาศหนาวๆ ที่ร้านกาแฟตกแต่งน่ารักเช่นนี้ ทั้งๆ ที่ปกติเพียงแค่เฉียดใกล้เขาก็คงไม่ทำ อ่อคงต้องขอบคุณเซฮุนด้วยสินะที่บังคับเขาให้มารับน้องชายแทนตัวเองในวันนี้

 

 

 

            ในที่สุดเขาก็เจอคนตรงหน้า

 

 

            ของที่เป็นของเราต่อให้หายไปนานแค่ไหนสุดท้ายแล้วก็กลับคืนสู่เจ้าของอยู่ดีนั่นแหล่ะ

 

 

 

            " จะขยายสาขาเพิ่มน่ะคงต้องอยู่อีกสักหกเจ็ดเดือน "

 

 

            ..

 

           

            " เพิ่มแบล็คฟอเรสให้ฉันด้วย " จากที่คิดว่าจะเดืนถือไปรอคยองซูหน้ามหาลัยกลับเปลี่ยนใจมองหาโต๊ะซะอย่างนั้น

 

 

 

            เมื่อไม่มีคนพูดอะไรต่อปล่อยให้ความเงียบเข้าครอบงำชานยอลจึงเดินไปนั่งยังมุมข้างในสุดพร้อมคว้าหนังสือนิยายภาษาอังกฤษชื่อดังสุดคลาสสิคติดมือไปด้วย

 

 

           

            เมื่อลู่หานยังไม่มาแบคฮยอนก็จำต้องทำหน้าที่เด็กเสิร์ฟชั่วคราว ..

 

 

 

            ห้าปีมานี้โตขึ้นเยอะเลยนี่ " แบคฮยอนหน้าขึ้นสีทันทีเมื่อคำพูดเมื่อสักครู่ถูกส่งออกมาพร้อมกับสายตาที่เหมือนจะเจาะจงมายังส่วนโค้งตรงสะโพกและบั้นท้ายของตัวเอง ..

 

           

            " คะ..ครับ " เมื่อไม่รู้จะตอบอะไรแบคฮยอนจึงทำแค่ทำเป็นไม่เห็นสายตากรุ้มกริ่มตอบรับคำพร้อมกับรีบๆ เดินกลับไปยังเคาร์เตอร์ของตัวเอง

 

 

            ชานยอลคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาพลางกรอกเสียงพูดกับใครบางคน ..

 

 

            " พี่รอที่ร้านบยอนคาเฟ่ต์นะ หนาว.. " คุยต่ออีกสองสามประโยคก่อนจะกดวางสายไป

 

 

 

            ร่างสูงนั่งเงียบๆ ตรงมุมอับของร้านแต่สามารถมองเห็นโซนเคาร์เตอร์ได้ดีที่สุด เฝ้ามองบาริสต้าคนเก่งของเขาทำงานตลอดชั่วโมงโดยหารู้ไม่ว่าสายตาของตัวเองกำลังทำให้อีกคนเก้อเขินเริ่มหยิบจับอะไรไม่ถูกแล้ว

 

 

 

            คยองซูที่เพิ่งมาถึงไม่นานพร้อมกับลู่หานอดประหลาดใจไม่ได้พี่ชานยอลน่ะหรอนั่งอยู่ในร้านหวานๆ อย่างนี้นานเป็นชั่วโมงไม่น่าเชื่อก่อนจะทันเห็นสายตาเพื่อนพี่ชายที่ส่งไปยังเจ้าของร้านด้วยแววตาแปลกๆ

 

 

            ถึงจะไม่ค่อยเชี่ยวชาญด้านนี้เท่าไหร่นัก

 

 

            แต่เขาก็รู้แหล่ะน่า ..

 

 

            อ่อ ที่แท้ ..

 

 

            คนตาโตยิ้มกริ่มอย่างเข้าใจก็จงอินใช้สายตาแบบนี้มองเจ้าตัวเหมือนกันนี่นาแววตาที่พร้อมขย้ำอยู่ตลอดเวลาน่ะทำไมจะไม่รู้กันล่ะ ..

 

 

 

            ไม่ใช่ว่าไม่รู้จักว่าพวกพี่ชายกับเพื่อนเป็นคนยังไง แต่ลึกๆ แล้วคยองซูเชื่อว่าพี่ชานยอลจะไม่ทำแบบนั้นกับพี่แบคฮยอน พี่เขาพิเศษกว่านั้น  ..

 

 

 

            ไม่เคยเห็นพี่แบคฮยอนมีใคร อยากให้พี่เขาลองมีความรักดูสักที  ..

 

 

            คงจะกับใครไปไมได้ถ้าไม่ใช่พี่ชานยอลที่แสนเพอเฟ็คต์แม้จะเจ้าชู้ไปหน่อยก็เถอะ ..

 

 

 

            หลังจากที่คยองซูนั่งที่ร้านได้เพียงสิบห้านาทีเซฮุนก็โทรตามเนื่องจากกลัวว่าชานยอลจะพาน้องชายสุดรักสุดหวงไปเหลวไหลที่อื่นยิ่งโทรหาเจ้าตัวแล้วไม่รับสายเสียด้วยจึงทำให้ร้อนใจหนักขึ้นไปอีก

 

 

 

            ชานยอลคิดว่าเขาควรทำอะไรสักอย่างก่อนที่จะเสียโอกาสดีๆ แบบนี้ไป

 

 

            ก็นะเขาบอกกับตัวเองไว้แล้ว .. ว่าหากหาคนตัวเล็กเจอ

 

 

            เขาจะไม่มีทางปล่อยอีกคนไปจนกว่าจะเบื่อ ..

 

 

            และมันยังไม่ถึงวันนั้นซะด้วยสิ

 

           

 

            เขาไม่ใช่ไอ้หนุ่มหน้าอ่อนไก่อ่อนสติแตกเมื่อคนที่ถูกใจเมื่อหาเป้าหมายพบแล้วสิ่งที่ต้องทำต่อไปคือพุ่งเข้าหายังไงล่ะ .. เรื่องธรรมดางานถนักสำหรับเพลบอยอย่างเขาอยู่แล้ว

 

 

 

            คิดได้ดังนั้นสองขาจึงก้าวเดินไปยังเคาเตอร์จ่ายเงินทันทีในรหว่างที่รอคยองซูเก็บข้างของที่หอบหิ้วมาจากมหาลัย ก็เจ้าตัวเล็กดันบอกว่าห้ามแตะกลัวเขาทำเสียหายนี่นะจะให้ช่วยอะไรได้กันล่ะนี่

 

 

            " ขอเบอร์ " ร่างสูงเอ่ยขึ้นเมื่อเดินที่หมายก่อนสบตากับเจ้าของร้านตัวเล็กที่ไม่ว่ามุมไหนยังไงก็น่ารักน่าขย้ำเสียจริง

 

 

            " .. " ไม่มีคำตอบอะไรกลับมานอกจากร่างเล็กทำอะไรบางอย่างก๊อกแก๊กๆ อยู่สักพักก่อนจะยื่นแก้วกรีนทีลาเต้ร้อนแบบกลับบ้านให้เขา

 

 

            ชานยอลเลิกคิ้วเหมือนจะถาม

 

 

            " แถมครับโปรโมชั่นพิเศษสูตรใหม่ของร้านต้องชิมเลย " แถมยังยิ้มหวานส่งมาให้อีก

 

 

 

            ชานยอลส่ายยิ้มขำให้กับความขี้เล่นของคนตรงหน้า ก็นะ กาลเวลามันสอนให้เด็กน้อยของเขาโตขึ้นแล้วนี่นา ไม่ได้วันนี้ยังไงซะเขาก็ต้องแวะเวียนมาอีกจนได้ไม่ใช่เรื่องซีเรียสซะทีเดียวแม้จะอแบอดเสียดายเป็นอย่างมากก็เถอะ

 

 

 

            หากแต่ยังไม่ทันจะก้าวออกจากประตูเพื่อไปยังรถที่อดอยู่ด้านหน้าเสียงแบคฮยอนก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

 

           

            " ขอบคุณนะครับ " แบคฮยอนโค้งขอบคุณอีกครั้งพร้อมรอมยิ้มแบบวันนั้นไม่มีผิด!

 

 

 

            คนอื่นอาจจะคิดว่าแบคฮยอนขอบคุณแบบทั่วไปเมื่อลูกค้าใช้บริการเสร็จ มีแต่เขาเท่านั้นแหล่ะที่รู้ว่าคนตัวเล็กขอบคุณเรื่องอะไร .. เงินก้อนนั้นคนตัวเล็กยังไม่ลืมบุญคุณและเป็นอีกครั้งที่ปลุกจิตใต้สำนึกของชานยอลให้ตื่นขึ้น

 

 

 

            คิดดีแล้วหรอที่จะล่อลวงเด็กไร้เดียงสาคนนั้น

 

 

 

            เมื่อสตาร์ทรถรอคยองซูอยู่เพียงไม่กี่นาทีเจ้าตัวเล็กก็เปิดประตูขึ้นมานั่งขนาบข้างทันทีแต่จนแล้วจนรอดชานยอลก็ยังไม่ออกรถจนคนตัวเล็กที่คาดเข็มขัดนิรภัยเสร็จสรรพแล้วต้องส่งเสียงท้วงคนที่เอาแต่เหม่อลอยมองแก้วกรีนทีลาเต้เหมือนกำลังใช้ความคิดอะไรบางอย่าง

 

 

            " พี่ชานยอลเหม่ออะไรอยู่เนี่ย " เสียงเล็กถามออกไปแต่ก็ไร้ซึ่งคำตอบจากคนที่สะดุ้งจากภวังค์ทันทีมีเพียงแค่ประโยคปัดเบาๆ ตอบรับเพียงเท่านั้น

 

 

            " เปล่าหรอก ไม่มีอะไร "

 

 

            " ฮั่นแหน่ะ แล้วทำไมถึงหิ้วแก้วติดมือกลับบ้านอีกเนี่ย อุดหนุนพี่แบคฮยอนหรอ " เสียงแซวอย่างอารมณ์ดีของคยองซูทำเอาชานยอลหลุดยิ้มออกมาเบาๆ อีกครั้งก่อนจะใช้มือว่างข้างที่ใกล้เจ้าตัวโยกหัวไปมาอย่างหมั่นเขี้ยว

 

 

            " เซี้ยวใหญ่แล้วเราของแถมต่างหาก "

 

 

            " ว้าว ร้านพี่แบคฮยอนไม่ได้มีช่วงของฝากช่วงนี้ซะหน่อย นี่มันยังไงอยู่น้า " จอมแก่นยังคงพูดหยอกล้อชงอย่างต่อไปอย่างต่อเนื่อง

 

 

            ชานยอลไม่ได้พูดอะไรหากแต่ยิ้มบางๆ เพียงเท่านั้น

 

           

            หากคยองซูรู้ว่าเขาเคยทำอะไรกับพี่ชายบาริสต้าคนเก่งของเจ้าตัวจะยังคงชงแบบนี้อยู่มั้ยนะ

 

 

            " เอาแก้วมาให้ผมถือเร็ว พี่จะได้ขับถนัดๆ พี่เซฮุนเร่งใหญ่แล้วเนี่ย " คยองซูถึงกับต้องทำปากเป็ดเมื่อเสียงรัวโปรแกรมแชทชื่อดังอย่างไลน์เด้งรัวไม่หยุดหน้าจอปรากฏชื่อพี่ชายสุดที่รักของเขาไม่ขาด

 

 

           

            มือหนาทำท่าจะส่งแก้วร้อนไปให้คยองซูถือ

 

 

            หากแต่ทว่า ..!!

 

           

            สายตาดันเหลือบไปเห็นตัวเลขบางอย่างอยู่บนกระดาษห่อแก้วของร้าน!!

 

 

            เลขสิบตัวบนกระดาษห่อแก้วบ่งบอกยี่ห้อร้านลายน่ารัก ..

 

 

            ชานยอลชักมือกลับก่อนจะจัดการรูดเอากระดาษที่ห่อที่มีตัวเลขเขียนไว้ก่อนจะส่งแก้วเปล่าไปให้คยองซูที่มองการกระทำเขาอย่างงงๆ ตาแป๋วอยู่อย่างนั้น

 

 

 

            เขาส่ายหัวพร้อมกับอมยิ้มขำกับการกระทำของบาริสต้าคนน่ารัก ยังคงเป็นคนแปลกๆ เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลงแม้เวลาจะผ่านมากี่ปีแล้วก็ตาม

 

 

           

            แต่ยังไงก็น่ารักในสายตาเขาอยู่ดี

 

 

 

            " ทำอะไรอ่ะพี่ " ดวงตากลมโตจ้องมองเขาด้วยท่าทางพิลึกๆ

 

 

            " อะแฮ่ม " กระแอมไอเพียงเล็กน้อยไม่ตอบคำถามอะไรก่อนจะเริ่มออกรถเข้าเส้นทางถนนไปช้าๆ

 

 

           

 

 

 

 

 

 

 

           

 

 

 

 

 

 

           

 

 

 100%
จะไปติ่งคอนที่สิงคโปร์ค่ะที่ฮ่องกงไม่อิ่ม 555555
เจอกันเดือนหน้าน้า ขอโทษสำหรับความล่าช้าค่า
ขอบคุณที่ยังไม่เอาเฟบออกไปไหน รอเค้าด้วยน้าเดือนหน้าจะมาชดเชยกั๊บ!

 

 

© theme butter 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

2,105 ความคิดเห็น

  1. #2058 Minimini (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 14:24
    พี่ชานขอเบอร์น้องได้ดิบมาก 555555 แบคก้อแอบให้ น่ารักอ้ะ ยิ้มกริ่มตามเลย
    #2058
    0
  2. #2041 babemay (@maylovelovekz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 17:15
    กลับมาเจอกันอีกครั้งทำไมมันดูน่ารักจังเลย 555555555555 เหมือนเพิ่งเริ่มจีบกัน.. แล้วแบคนี่น่ารักมาก เขียนเบอร์ใส่กระดาษไว้ โอ้ยยยยยย เขิน พิชานนี่คงไม่เบื่อง่ายๆเผลอๆคงไม่มีวันเบื่อหรอก คิดถึงเขามาตั้งห้าหกปี
    #2041
    0
  3. #2027 Aomme Aommy (@aom_pichaya) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 14:00
    ชานยอลคนซึนนน แบคฮยอลอ่อยอ่อน55555 เขินนๆๆ
    #2027
    0
  4. #2010 cblyx (@tenly0627) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 04:12
    อหตอนแรกนึกว่าแบคจะไม่ให้เบอร์ที่แท้5555555555555555
    #2010
    0
  5. #1984 96line's (@paninfinitekiml) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 20:09
    ผู้มีพระคุณขอเบอร์จะไม่ให้ได้ยังไงคะ 55
    #1984
    0
  6. #1956 Milyter (@Milyter) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 18:06
    อ่อยเหมือนกันนะเราา
    #1956
    0
  7. #1934 `ตูดหมึก (@pangziiz7755) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 01:21
    แบคฮยอนน่ารักอ่ะ
    #1934
    0
  8. วันที่ 16 เมษายน 2558 / 21:08
    แบคฮยอนนางร้ายกาจจจจ
    #1854
    0
  9. #1836 @cherrycoco (@cherrychocolate) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 02:15
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดด น่ารักกกกกก!
    #1836
    0
  10. #1803 ฮุนนี่ลัลล้า (@elle1212) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 11:34
    น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #1803
    0
  11. #1786 ลอยลำไล (@kazka) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 21:43
    น่ารักอ่ะ
    #1786
    0
  12. #1736 min-issaree (@min-issaree) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 13:23
    น่ารัก ฮือออ -/-
    #1736
    0
  13. #1692 Chopoom94 (@chompoo3957) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 16:27
    โอโมะๆ 
    #1692
    0
  14. #1665 Abccc (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 15:29
    โอ้ยยยย เขินนน แบคน่ารักอะ

    กลับมาเจอกันอีกครั้งแล้ว แหมมมม

    คยองซูก็น่ารัก นางชงจริงๆ 555555
    #1665
    0
  15. #1594 fernEXO-L (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 13:46
    ชอบอ่ะ อยากได้บ้าง
    #1594
    0
  16. #1443 -[**Jha...JaA**]- (@mamipokoz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 07:33
    นึกว่าจะไม่ได้เบอร์โทรสะแล้ว แนบแก้วสะด้วย คิคิ
    #1443
    0
  17. #1419 LADYGIFTZY (@ladygiftzy0107) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:42
    น้องแบคน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆ ที่สุดดดดดด
    #1419
    0
  18. #1323 WhiterioO (@whiterio) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:09
    โอ้ยยยย น่าร้ากกกกกกก
    #1323
    0
  19. #1318 Onn Junu (@onnjunu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:26
    แหม่!!!!
    นู๋เเบค นะลูกกกก
    #1318
    0
  20. #1285 คปซป. (@pikpicook) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:47
    เขินแทนแบคค่า 555555555555555555555555555555555555ดววพาพำสพ
    #1285
    0
  21. #1200 Emmy Jindapun (@m222222222) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:50
    อิจฉาไรท์จังเลยยยค่ะ
    #1200
    0
  22. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  23. #1079 lu7720 (@lu7720) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:01
    น่ารักอ่ะ เขินนน
    #1079
    0
  24. #1067 ดู๋เบอร์เเมน (@annnita27) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:44
    ชอบประโยคใต้ภาพของไรท์ทุกตอนที่ได้อ่านมาเลย , มีขอบงขอเบอร์ จะจีบก็บอกกกก
    #1067
    0
  25. #997 Natmaneekan Tong (@peatongkiki) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2557 / 17:16
    แบคฮยอนนนนน น่ารักฟรุ้งฟริ้งไปแล้วน่ะ
    #997
    0