SEXY! Billionaire 'CHANBAEK FT. HH♡

ตอนที่ 2 : CHAP. I ϟ mistake

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,005
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    6 พ.ย. 57



 

ความเอาแต่ใจในชั่วข้ามคืนของคนคนหนึ่ง

อาจนำพามาซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่กว่าที่คิด

 

 

----------------------------------------------------

 

 

C H A P T E R  1

 

 

 

            แสงแดดอ่อนๆ ที่เริ่มลอดผ่านผ้าม่านสีทึบเข้ามา เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าได้เริ่มต้นเข้าสู่วันใหม่กระทบเข้ากับเปลือกตา ปลุกคนตัวเล็กเจ้าของแพรขนตาที่ยังคงชื้นไปด้วยคราบน้ำตานอนร่างกายเปลือยเปล่าหลับตาอยู่บนเตียงผ้าปูที่นอนสีหม่นเข้ากับผ้าม่านให้ตื่นขึ้น

 

 

            เจ็บ ..

 

           

            นี่คือความรู้สึกเดียวที่ชายหนุ่มร่างบางบนเตียงสัมผัสได้เมื่อพยายามจะขยับตัวลุกขึ้น ความเจ็บนี้ส่งผลให้ความงัวเงียยามตื่นนอนหายไปแทบทั้งสิ้น ถึงกับเผลอซี๊ดปากด้วยความเจ็บแสบจากช่องทางหลังที่ถูกใช้งานอย่างหนักหน่วง สายตาที่เริ่มชินกับแสงยามเช้าก็เริ่มสำรวจห้องที่ไม่คุ้นเคย

 

 

 

            เสื้อผ้าที่คนตัวเล็กยังคงจำได้ดีว่าเป็นของตนเองตกกองระเนระนาดวางอยู่บนพื้นใกล้ๆ สภาพถูกฉีกทึ้งไม่เหลือชิ้นดี กล่องถุงยางอนามัยสีดำอีกสองกล่องที่ถูกใช้แล้ววางระเกะระกะเหมือนถูกเจ้าของโยนทิ้งอย่างไม่ไยดี ไหนจะผ้าปูที่นอนที่เลอะไปด้วยคราบคาวจนเขาที่ยังอยู่บนเตียงสัมผัสได้ พลันสายตาเหลือบไปเห็นใบหน้าคมของอีกคนข้างกายที่สาบานกับตัวเองไว้แล้วว่า .. จะไม่มีวันลืมตลอดชีวิต

 

 

 

            ร่างบางยังคงเพ่งพินิจใบหน้าของอีกฝ่ายก่อนจะเริ่มนึกย้อนไปถึงเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา ตัวสั่นเริ่มสั่นเทิ้มไปด้วยความหวาดกลัว หยาดน้ำตาคลอเบ้าดวงตาคู่สวยริมฝีปากเม้มแน่น

 

 

 

            คนใจร้าย ..

 

 

 

            การขยับขยุกขยิกบนเตียงส่งผลให้เตียงสั่นไหวเล็กน้อย ซึ่งนั่นก็ทำให้ใครอีกคนบนเตียงต้องตื่นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ การตื่นเช้าเป็นเรื่องที่น่าหงุดหงิดใจสำหรับปาร์คชานยอลจริงๆ ยิ่งเมื่อคืนจัดหนักแล้วด้วย ..

 

 

 

            “จะรีบตื่นไปไหน” ชายหนุ่มที่จำเป็นต้องตื่นเพราะคนตัวเล็ก ลุกขึ้นมาด้วยความหัวเสียบิดหัวไหล่ทั้งสองข้างจนได้ยินเสียงกระดูกดัง ก่อนจะใช้มือขยี้ผมสีดำสนิทของตัวเองอย่างรำคาญใจ

 

 

 

            ..” ไม่มีเสียงตอบรับใดกลับมา เสียงสะอื้นไห้ราวกับจะขาดใจเหมือนนางเอกละครยามถูกขืนใจที่เขามักพบเจอก็ไม่มี

 

 

 

            น่าแปลกทั้งที่ปกติคนเอเชียที่เขาบังเอิญนอนด้วยโดยที่ไม่ได้ตกลงกันมาก่อน ก็มักจะกรีดร้องโวยวายเรียกร้องค่าเสียหาย ไม่ก็ทำเป็นร้องไห้เสียใจให้กับพรหมจรรย์ที่เสียไป บริสุทธิ์งั้นหรอ เหอะ น่าตลกสิ้นดี เชื่อก็โง่แล้วกี่คนต่อกี่คนที่คิดจะมาแหกตาคนอย่างเขา

 

 

 

            แต่กับเด็กคนนี้ .. ชานยอลพิสูจน์ด้วยตัวเองมาแล้วเมื่อคืนว่าผุดผ่องมากแค่ไหนจนอดที่จะรู้สึกดีไม่ได้ เขาไม่ได้เจอคนเวอร์จิ้นมากี่ปีแล้วนะ คงจะตั้งแต่จบเกรดสิบสองที่ลอนดอนชานยอลคิดพลางส่ายหัวให้กับตัวเอง

 

 

 

            แล้วจะมานั่งสนใจอะไรกับความสดเด็กที่เผลอหิ้วติดมือมาทำไมกันล่ะ?

 

           

 

            “เจ็บมั้ย” ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยถามคนตัวเล็กที่เงียบไม่พูดไม่จาอีกครั้งยังไงซะเขาก็ต้องแสดงความเป็นสุภาพบุรุษที่ไม่น่าจะมีตั้งแต่ลากเด็กคนนี้ติดมือมาจากผับห้าดาวชื่อดังมาจนถึงคอนโดแล้ว

 

 

            เป็นคนไปพรากเยื่อเขามาแล้วยังไงก็ต้องถามเดี๋ยวจะหาว่าไม่มีความรับผิดชอบ

 

 

            " .. " แต่ก็ยังคงมีเพียงความเงียบตอบกลับมาอีกครั้ง

 

 

            ชานยอลถอนหายใจด้วยความหน่ายใจอีกครั้ง เด็กนี่จะอะไรกันนักกันหนานี่มันน่าหงุดหงิดจริงๆ หงุดหงิดซะยิ่งกว่าการตื่นตอนเช้าเสียอีก! พลางสายตาก็เริ่มสำรวจไปยังคนตัวเล็กให้เต็มตาอีกครั้งเมื่อคืนเขาจำได้เพียงว่าตาของร่างบางดึงดูดเขาเสียจนต้องเอ่ยปากขอซื้อพนักงานกับผู้จัดการ

 

 

 

            ผู้จัดการคนนั้นบอกเขาเองว่าเป็นงานปกติของเด็กนี่แต่แค่ชอบเล่นตัวหน่อยนี่หว่า เขาไม่ผิดเสียหน่อย ..

 

 

 

            เมื่อได้เห็นใบหน้าหวานใสและเยาว์วัยจนน่าตกใจ ตามรอยคอลงไปยันไหปลาร้าก็เต็มไปด้วยรอยแดงสดๆ ใหม่ๆ ที่เขาเป็นคนสร้างด้วยตัวเอง ชานยอลถึงกับต้องตั้งคำถามให้ตัวเอง

 

 

 

          นี่เขาพรากผู้เยาว์เด็กรึเปล่า?

 

           

 

            “นายน่ะอายุเท่าไหร่” ชานยอลแทบจะกลั้นใจถาม เขาไม่ชอบความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้นไม่ชอบการเรียกร้องไร้สาระ บางทีมันอาจจะวุ่นวายถึงขั้นถึงศาลถึงโรงซึ่งเขาไม่ควรเสียเวลาไปกับเรื่องแบบนั้น

 

 

            ..” คำตอบที่ได้จากอีกคนยังคงเป็นความเงียบซึ่งทำเอาความหงุดหงิดของชานยอลพุ่งขึ้นทะลุจุดศูนย์ ความรู้สึกผิดในใจหายไปแทบทั้งสิ้น

 

           

            “เป็นใบ้รึไง ฉันถามทำไมไม่ตอบเมื่อวานเห็นยังร้องครวญคราง” แม้จะเจือไปด้วยเสียงห้ามปรามในตอนแรกก็เถอะ ชานยอลขึ้นเสียงจากตอนแรกเมื่อถามอะไรอีกฝ่ายไปก็ไม่ยอมตอบ

 

 

            ..

 

 

            “จะพูดดีๆ หรือต้องให้ฉันทำให้พูด” เสียงทุ้มเริ่มข่มขู่หนักขึ้นจนร่างเล็กสั่นเทาเล็กน้อย

 

 

            “วะ..วันนี้สิบเจ็ดครับ” เด็กน้อยตะกุกตะกักตอบด้วยความกลัว

 

 

 

            นั่นปะไร! เวรละ พรากผู้เยาว์เด็กอายุไม่ถึงสิบแปดปี เมื่อวานผีห่าซาตานตัวไหนมันมาเข้าร่างเขาชานยอลล่ะอยากรู้จริงๆ ช่างน่าสงสารเด็กน้อยได้รับของขวัญเป็นการขืนใจต้อนรับวันเกิด .. แล้วผับบ้านี่ทำไมถึงรับพนักงานที่อายุไม่ถึงเกณฑ์เข้ามาทำงานถึงว่าทำไมถึงได้ขายมาง่ายๆ เพราะเด็กนี่คงไม่ได้พนักงานประจำน่ะสิ!!

 

           

 

            ความเป็นจริงถ้าหากอีกฝ่ายจะเอาเรื่องแจ้งความมันก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะเคลียร์และปิดคดี เขามั่นใจในทีมงานกฎหมายระดับโลกของตัวเองว่าต้องดีกว่าเด็กที่ทำงานอย่างผิดกฎหมายแน่นอน แต่เพื่อกันความยุ่งยากที่จะเกิดขึ้นเอาให้มันจบๆ ไปเลยดีกว่า

 

 

 

            “อยากได้เท่าไหร่” ชานยอลเอ่ยถามคำถามตรงๆ ด้วยเสียงเรียบนิ่ง

 

 

            " .. " ร่างเล็กเหมือนไม่รู้ว่าควรจะต้องพูดยังไงเพื่อแสดงความต้องการของตัวเองว่าไมได้อยากได้ในสิ่งที่เขาหยิบยื่นให้จึงได้แต่นั่งเม้มปากอยู่ที่เดิมโดยไม่ปริปากพูดอะไร

 

 

            “ให้ฟรีรึไง อย่ามาเล่นตัว” เสียงทุ้มยังคงเอ่ยต่อไปโดยไม่สนใจความรู้สึกผู้ฟังแม้แต่น้อย

 

 

            ในใจคิดเพียงแต่ว่ามุกเดิมๆ ไม่ว่ารายไหนต่อรายไหน เพราะอย่างนี้เขาถึงไม่ชอบนอนกับพวกเอเชียซึ่งไม่ได้บึ้มเหมือนฝรั่งที่เขาโปรดปรานเอาซะเลย นี่มันเป็นเพราะสถานการณ์ฉุกเฉินหรอกน่า

 

 

            ..” นอกจากความเงียบและปากที่เม้มแน่นนั้นก็ไม่มีคำตอบอะไรกลับมา

 

           

            จะร้องก็ร้องไปสิวะจะกลั้นไว้ทำไมชานยอลคิดอย่างขัดใจเมื่อสีหน้าและดวงตาแดงๆ ของอีกฝ่าย เห็นแล้วความรู้สึกแปลกๆ ที่เรียกว่าความรู้สึกผิดก่อเกิดขึ้นในใจอีกครั้ง หลังจากที่ความเงียบของอีกฝ่ายทำเอาเขาฟิวส์ขาดพูดทำร้ายความรู้สึกเข้าไปจนลืมตัว

 

 

            “เราจะคุยเรื่องนี้กันอีกทีหลังจากที่นายอาบน้ำแล้ว” ชานยอลจนใจจะพูดกับสิ่งมีชีวิตที่คล้ายตุ๊กตา นั่งเงียมู่ดจาอะไรก่อนจึงเอ่ยปากไล่ให้เจ้าตัวไปจัดการตัวเอง

 

 

 

 

- - -  t r u s t m e  - - -

 

 

 

 

            ภายในคอนโดของชานยอลมีทั้งห้องนอนส่วนตัวสระว่ายน้ำและระเบียงรับอากาศ เขาให้คนตัวเล็กที่เดินอย่างทุลักทุเลใช้ห้องน้ำด้านนอกพร้อมแกะข้าวของเครื่องใช้สำรองอันใหม่ให้ ก่อนจะพาตัวเองออกไปยืนนอกระเบียงเพื่อติดต่อกับใครบางคน

 

 

 

            ร่างบางค่อยๆ พยุงร่างกายตัวเองออกมาจากห้องน้ำ การทำความสะอาดช่องทางหลังมันไม่ง่ายนักกว่าจะกล้าล้วงเอาคราบน้ำรักที่อีกฝ่ายปลดปล่อยไว้ในที่ที่ระบมขนาดหนักก็ใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมงเลยทีเดียว ไม่ใช่ไม่มีคอนดอมหรอกแต่มันไม่พอ ..

 

 

 

            “หลับคาห้องน้ำรึไง” เจ้าของร่างสูงที่ตอนนี้มีเพียงแค่ผ้าเช็ดตัวพันช่วงล่างนั่งไขว้ขาอย่างสบายๆ อยู่บนโซฟาพลางหยิบบุหรี่ขึ้นมาจากซองที่มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าราคาแพงขึ้นมาจุดสูบ

 

 

            “ขอโทษครับ” คนตัวเล็กที่อยู่ในเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของชานยอลกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาก่อนจะก้มหน้าแทบติดพื้น

 

 

 

            คำขอโทษแม้จะเบาแต่กลับส่งผลให้ชานยอลแทบจะสำลักควันที่สูบเข้าปอด คนโดนขืนใจมีใครที่ไหนขอโทษคนกระทำกันบ้าง นอกจากไม่เรียกร้องอะไรแล้วยังมีหน้ามาขอโทษอีก

 

 

 

            หรือนี่จะเป็นลูกเล่นของเด็กสมัยนี้

 

 

 

            ก็ไม่น่าใช่นะครั้งแรกไม่ใช่หรอ

 

 

 

            “ฉันเพิ่งกลับมาเกาหลีมีเงินสดแค่นี้รับไปสิ” ไม่เอ่ยเท้าความอะไรทั้งนั้นก่อนจะพูดเข้าเรื่องสำคัญทันที

 

 

            “ผมไม่ได้ขายตัว” คนที่ก้มหน้าเงยขึ้นมามองตาอีกฝ่ายก่อนจะแย้งด้วยน้ำเสียงที่แม้จะสั่นหากแต่กลับชัดเจน

 

 

            “นายอยากหนีออกจากบ้านไม่ใช่หรอ” ชานยอลพูดขึ้นมาโดยไม่สนใจคำพูดก่อนหน้านี้ของอีกฝ่าย เขาไม่ได้สนใจว่าจะขายตัวหรือไม่หากแต่นี่คือความรับผิดชอบ

 

 

            " .. " ร่างเล็กเงียบไปเมื่อโดนจับได้ถูกจุดร่างสูงเมื่อเห็นว่าตัวเองมาถูกทางแล้วจึงเริ่มพูดต่อจากข้อมูลที่เพิ่งให้เลขาหาให้เมื่อตอนร่างเล็กไปอาบน้ำ

 

 

            เป็นโชคดีของเขาที่เลขามักจะทำงานไวเสมอ

 

 

            “ในนั้นมีเงินอยู่ 50,000 ดอลล่าห์ ราวๆ ห้าสิบล้านวอนละมั้ง ถ้านายอยากเริ่มต้นชีวิตใหม่ก็รับไปซะ” ว่าพลางเคาะขี้บุหรี่ลงกับที่เขี่ยบุหรี่สีใสบนโต๊ะ

 

 

            ..

 

 

            “แต่ถ้าอยากกลับไปอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบนั้นก็แล้วแต่นะ ถือไว้เถอะทิฐิของนายฉันได้ฟรีไม่มายด์อยู่แล้ว” ยิ่งชานยอลพูดมือเล็กของคนที่ยืนฟังอยู่ก็ยิ่งกำแน่น ชานยอลตัดสินใจละสายตาจากลูกหมาตัวน้อยที่กำลังหลงทางก่อนจะพ่นควันออกอย่างต้องการผ่อนคลาย

 

 

 

            คำพูดของชานยอลยังคงก้องอยู่ในหัวสมอง หนีออกจากบ้านหรอ ความฝันสูงสุดของเขาเลยแหล่ะ สิ่งที่โหยหายิ่งกว่าสิ่งไหนก็คือการหนีไปจากขุมนรกที่เรียกว่าบ้าน พ่อเลี้ยงโรคจิตหื่นกามกับแม่เลี้ยงที่จ้องจะรีดไถคอยทวงบุญคุณตลอดเวลาไม่นับรวมพี่เลี้ยงสาวที่จิกหัวใช้เหมือนเขาเป็นคนใช้คนนึง

 

 

 

            ว่าแต่คนตรงหน้าเขารู้ได้ไง!?

 

 

 

            " นายจะเอายังไง เลือกมาสักทีฉันจะไปนอนต่อละ " ว่าอีกครั้งก่อนจะบี้ก้นบุหรี่ลงในที่เขี่ยอันเดิม

 

 

            " คะคุณ.. " เสียงสั่นเริ่มเอ่ยขึ้น

 

           

            " ฉันชื่อชานยอล ปาร์คชานยอล "

 

 

            " คุณปาร์ค .. ผม .. " เสียงที่ดูกล้ำกลืนมาพร้อมกับหยดน้ำตาหยดแรกที่เขาได้เห็นจากดวงตาใสของคนตรงหน้าซึ่งมันทำให้รู้สึกแย่ชะมัด

 

 

            " เรียกฉันว่าชานยอล " ทั้งที่ก็มีคนตั้งมากมายเรียกเขาว่ามิสเตอร์ปาร์คแต่กลับเด็กคนนี้เขาเองก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกันว่าถึงอยากให้เรียกแค่ชื่อไม่ใช่นามสกุล ..

 

 

            เอาเถอะยังไงก็ไม่เจอไม่ได้เจออีกอยู่แล้ว

 

 

            " จะเอายังไงก็เอา ฉันจะตั้งเงินไว้ตรงนี้อยากรับก็รับไปไม่รับก็กลับไปซะ " และในที่สุดก็เป็นเขาเองที่ทนไม่ได้ไม่อยากเห็นหยดน้ำตาที่กำลังหยดแหมะลงบนพรมราคาแพงจึงได้ตัดบทเดินเข้าห้องนอนไป

 

 

            แต่แล้วกลับต้องชะงักหันกลับไปทางอีกคนที่พยายามกลั้นน้ำตาอย่างเต็มที่ ..

 

 

            " นายชื่ออะไร "

 

 

            ทั้งๆ ที่มันไม่ใช่เรื่องจำเป็นสำหรับเขาเลย แต่ก็ยังอยากรู้ ..

 

 

            " บะ..บยอนแบคฮยอนครับ "

 

 

            และทั้งๆ ที่รู้อยู่แล้วจากข้อมูลที่เลขาส่งมาแต่เขาก็ยังอยากรู้จากปากเจ้าตัวอยู่ดี ..

 

 

 

 

 

 

 

(c) Chess theme

 

 

 



 

รีไรท์ใหม่แล้วแต่ไม่รู้ว่าดีขึ้นบ้างมั้ยไม่มั่นใจเลย
ช่วยคอมเม้นต์บอกหน่อยน้าเราอยากทำให้มันดีขึ้นจริงๆ

#ฟิคเชื่อใจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

2,105 ความคิดเห็น

  1. #2103 Moonlight6104 (@NoppadonSangchan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 21:16
    อิพี่พรากผู้เยาว์
    #2103
    0
  2. #2055 Minimini (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 08:08
    คุณปาร์คพรากผู้เยาว์ ทำไมปากคอเราะร้ายงี้ พูดจาทำร้ายจิตใจมาก มาตอนแรกก้อสงสารแบคแล้ว ฮื่อออออ รับผิดชอบแบคเลย
    #2055
    0
  3. #2038 babemay (@maylovelovekz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 16:35
    โอยยยยย คุณปาร์คพรากผู้เยาว์!
    #2038
    0
  4. #2007 cblyx (@tenly0627) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 03:51
    โหชานยอลพรากผู้เยาว์อะ สงสารแบคคคคคคงไม่มีทางเลือก
    #2007
    0
  5. #2002 WRITEandREAD (@WRITEandREAD) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2558 / 06:28
    พี่ชานรับผิดชอบแบคเลยยย
    #2002
    0
  6. #1981 96line's (@paninfinitekiml) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 19:50
    แบคหนีออกจากบ้าน โหดร้ายอ่ะ แล้วยังมาเจอเรื่องแบบนี้อีก
    #1981
    0
  7. #1931 `ตูดหมึก (@pangziiz7755) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 00:46
    โอ้ยฮืออออสงสารแบคมาก ทำไมชีวิตรันทดจังลูก
    #1931
    0
  8. #1878 Fah Jirawan (@fahbyun2004) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 00:51
    ชานยอลพรากผู้เยาว์..แบคน่าสงสาร ฮื่ออ
    #1878
    0
  9. #1833 @cherrycoco (@cherrychocolate) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 01:54
    ง่อวววว เปืดฉากมาก็ได้กันเลยอะ ('0')
    #1833
    0
  10. วันที่ 10 เมษายน 2558 / 07:20
    ฉากแรกก็เปิดซิงเลยวู้ยยยยย~
    #1814
    0
  11. #1808 PPSNW (@popsnwgm) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 18:35
    น่าติดตามอ่ะ *0* พี่ปาร์คดาร์กสัสสสส อ๊าคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค ><
    #1808
    0
  12. #1799 ฮุนนี่ลัลล้า (@elle1212) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 11:11
    สิบเจ็ดดด55
    #1799
    0
  13. #1689 Chopoom94 (@chompoo3957) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 15:48
    คุณมันร้ายคุณมันพรากผู้เยาว์ /โดนต่อย อุบ
    แบคยังไม่โตเลยนะเนี้ย พี่ชาน
    #1689
    0
  14. #1667 alittledumbo (@alittledumbo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 15:33
    หู้ยยยยย แบดบอยชะมัดดดด อ่านตอนแรกก็ใจหวิว จะแซ่บกว่านี้ไหมคุณปาร์ค เราจะมาติดตามไปด้วยกันน เราจะอ่านตอนต่อไป~
    #1667
    0
  15. #1475 มิลิน โจว (@120841) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:32
    งื้ออออ
    #1475
    0
  16. #1295 มาการองสีรุ้ง (@onnjunu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:11
    แหม่!!!
    อิปาร์คคคค!!! อิเลววววว!!!
    นู๋แบคของเจ๊!!!
    #1295
    0
  17. #1282 คปซป. (@pikpicook) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:14
    เอาทั้งคนทั้งเงินได้ไหม...
    #1282
    0
  18. #1068 lu7720 (@lu7720) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:46
    ติดตามนะคะ
    #1068
    0
  19. #1062 ดู๋เบอร์เเมน (@annnita27) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:37
    คุณปาร์คเเลเย็นชา สงสารเเบค อายุเเค่นี้โดนเเบบนี้ เเถมโดนทำเหมือนขายตัวอีก เจ็บยิ่งกว่าโดนตบ ,-,
    #1062
    0
  20. #994 Natmaneekan Tong (@peatongkiki) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2557 / 16:57
    พี่ปาร์คพรากผู้เยาว์หรอ
    #994
    0
  21. #971 Rainyloveyou (@rainyrainy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2557 / 14:36
    แง้ พี่ปาร์คอ่า
    #971
    0
  22. #966 Suesue Sue (@suesue123) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2557 / 22:55
    อิปาร์คค เลวแต่ต้นเรื่องงงง
    #966
    0
  23. #952 KeyLuhan (@soulmatekey) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2557 / 20:03
    น้องแบคน่าสงสารอ้น้อิพี่ปาร์คพรากความบริสุทธิ์น้องไปแล้ว
    #952
    0
  24. #915 PEPO POPIA (@pepo1527) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 20:17
    ปาร์คชานยอลนี่มันปาร์คชานยอลจริงๆ TT สงสารแบคคคค แงงงงง / สู้ๆนะคะ เลิ้บ
    #915
    0
  25. #885 GALAXY_YJ (@chidchanok4748) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2557 / 19:36
    คือแบบ อุอิงุงิ อะไรคือถุงยางสองกล่องไม่พออออ!!???
    #885
    0