SEXY! Billionaire 'CHANBAEK FT. HH♡

ตอนที่ 16 : CHAP. XV ϟ tease

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,724
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    26 ก.พ. 58





เราไม่มีทางรู้หรอก ว่าการตัดสินใจในแต่ละครั้ง

อาจเปลี่ยนแปลงชีวิตได้ทั้งชีวิต

----------------------------------------------------

C H A P T E R 15

 

 

 

            ทันทีที่แผ่นหลังกว้างเดินหายลับไปจากห้อง ลู่หานก็นั่งชันเข่าเอนหลังพิงกับหัวเตียงอย่างคนคิดไม่ตก ภายในใจปั่นป่วนไปหมด ลุ้นซะยิ่งกว่าลุ้น อนาคตเขาตอนนี้ขึ้นอยู่กับเซฮุนเพียงเท่านั้น

 

 

            จนกระทั่งในที่สุด .. ลู่หานก็ตัดสินใจเดินลงจากเตียงเดินไปยังหน้าประตู

 

 

            หมุนไปหมุนมา เดินวนไปวนมาอยู่ตรงนั้น แต่ไม่กล้าเปิดออกไปข้างนอก ความสับสนและความลังเลเกิดขึ้นในใจอย่างหวั่นวิตก ไม่รู้ว่าจะมีอะไรอยู่ข้างนอกบ้าง ..

 

 

            สูดหายใจเข้าลึกๆ นับหนึ่งถึงสาม ให้กำลังใจตัวเอง ก่อนจะค่อยๆ แง้มประตูมองซ้ายมองขวาเมื่อสังเกตสิ่งรอบด้าน แต่แล้วก็ต้องฉงนเมื่อไม่พบใครสักคนเดียว ต่างจากเมื่อหลายวันก่อน ตลอดที่ผ่านมาไม่ว่าตัวเขาจะไปที่ไหน ทำอะไรก็ต้องมีคนคอยเฝ้าและจับตามองอยู่เสมอตลอดเวลาไม่เคยเลยสักครั้งที่เขาจะถูกปล่อยให้อยู่เพียงลำพัง

 

 

            อาจจะเพราะการ์ดที่ยืนคุมหน้าทั้งหมดไปอยู่ห้องที่เซฮุนกำลังไปก็เป็นได้ ..

 

 

            จะหนีออกไปตอนนี้เลยดีมั้ยนะ

 

 

            ลู่หานขบปากล่างอย่างใช้ความคิดหนักขึ้น ในที่สุดก็ตัดสินใจหมุนกลอนประตูย่องเบาไปทางบันไดหนีไฟ ยังไงก็ตามไปให้พ้นจากตรงนี้ก่อนคงดีที่สุด สองขาก้าวเดินย่องมือจับผนังทุกอย่างเป็นไปอย่างระมัดระวังค่อยๆ เดินลงมาได้หนึ่งชั้น

 

 

            แต่แล้วเขาก็ต้องหยุดชะงัก .. เมื่อได้ยินบทสนทนาต่อรองของน้ำเสียงที่คุ้นเคยกับใครบางคนที่คาดว่าน่าจะเป็นเจ้าของสถานที่นรกแห่งนี้ ลู่หานชะเง้อคอแอบมองลอดผ่านกระจกใสของประตูหนีไฟก็พบการ์ดของเซฮุนอยู่เต็มไปหมด

 

 

            เหมือนที่คาดไว้ไม่ผิดเลยแฮะว่ามาอยู่ที่นี่กันหมดนี่เอง

 

 

            “ผมจะพูดตรงๆ ไม่ต้องอ้อมค้อม ถ้าคุณขายเด็กคนนี้ให้หุ้นสามสิบห้าเปอร์เซ็นจะเป็นของคุณทันที” น้ำเสียงดุดันองเซฮุนดังขึ้นซื้อขายเขาราวกับผักปลา ลู่หานรู้สึกเกลียดชังคนที่ทำให้เขาต้องตกอยู่ในสภาพนี้เข้ากระดูกดำ

 

 

            ในใจก็ภาวนาให้การเจรจาครั้งนี้ผ่านไปได้ด้วยดีเถอะ

 

 

            “ว้าว! น่าสนใจ แต่เผอิญถ้าเด็กคนนี้ถ้าทำรายได้ได้มากกว่า ผมก็ขาดทุนน่ะซี้ อืมม สี่สิบเปอร์เซ็นโอเคมั้ยครับ เขาล่ะเกลียดน้ำเสียงนี้สุดหัวใจ!!!!

 

 

            “งั้นก็น่าเสียดายนะครับคิดว่าเราจะมีโอกาสได้ร่วมธุรกิจกันได้มากกว่านี้ซะอีก ผมจะยอมในส่วนที่คิดว่ารับไหว แต่ถ้ามากเกินไปเกรงว่าคงต้องขอตัว” เมื่อเห็นว่าเซฮุนลุกขึ้นยืนพร้อมพูดด้วยคำพูดราวกับไม่สนใจ ไม่ตกลงในข้อเสนอ คนตัวเล็กก็หัวใจแทบตกไปที่ตาตุ่ม

 

 

            นี่จะทิ้งเขาไว้ที่นี่จริงๆ งั้นหรอ ..

 

 

            “ใจเย็นก่อนสิครับแหม ถือเป็นการเริ่มต้นธุรกิจของพวกเรา ผมจะให้เขาเป็นของขวัญแก่คุณก็แล้วกัน เป็นคนอื่นผมคงปฏิเสธไปแล้ว ตามนั้นครับสามสิบห้าเปอร์เซ็นก็สามสิบห้าเปอร์เซ็น”

 

 

            ลู่หานหัวใจเต้นแรงกู่ร้องไปด้วยความยินดี

 

 

            นี่มันหมายความว่าเขาจะรอดใช่มั้ย ..

 

 

            สองขาเล็กเลือกไม่ถูกคิดลังเลอย่างหนักหน่วง เขาจะแอบหนีไปด้วยย่องออกทางบันไดหนีไฟแล้วชิ่งออกเลยหรือควรกลับขึ้นไปรอผู้มีพระคุณด้านบนดีนะ ..

 

 

            แต่ถ้าไปกับเซฮุนลู่หานก็ไม่รู้ว่าจะมีข้อแลกเปลี่ยนอะไร .. อาจจะเป็นเงินมหาศาลที่ไม่มีจ่ายหรืออย่างอื่นที่ไม่อาจคาดเดา แต่ก็อย่างว่านั่นล่ะ ถ้าไปเองอาจไม่พ้นประตูทางออกปลอดภัย มีสิทธิ์ถูกจับขึ้นมารับโทษเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ถ้าหากเซฮุนโกรธจนยกเลิกสัญญาคนซวยมันก็เขาเต็มๆ

 

 

            คิดได้ดังนั้นสองขาเล็กก็ก้าวขึ้นไปยังห้องเดิมที่จากมา

 

 

            ยังไงซะ .. ไปกับเซฮุนก็ย่อมต้องอุ่นใจกว่า

 

 

            หากทว่า .. ลู่หานไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองน่ะคิดผิดมหันต์ หนีเสือปะจระเข้หลังจากนี้คงได้ซาบซึ้งถึงใจ
















30%














            ร่างสูงเปิดประตูเข้าไปในห้องที่ยังคงมีกลิ่นหอมของเทียนหอมและมีใครบางคนรออยู่ เหล่าการ์ดเองก็ตามขึ้นมายืนรอหน้าห้องดังเดิม เขาสาวเท้าเดินไปจนถึงโซฟาจึงเห็นคนตัวเล็กในห้องนั่งหอบสั่น ดูเหนื่อยกับการทำอะไรซักอย่างมาร่างสูงเลิกคิ้วมองอย่างแปลกใจ

 

 

            เท่าที่จำได้ เขาเพียงแค่เพียงให้รออยู่ในห้องเฉยๆ นี่

 

 

            “ทำไมถึงหอบขนาดนั้น” ลู่หานซึ่งนั่งกอบโกยอากาศอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่ถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจ พลันหันขวับไปมองคนตัวสูงที่อยู่ทางด้านหลังก่อนจะโดนตั้งคำถาม “ไปทำอะไรมา”

 

 

            “เอ่อ..”

 

 

            เซฮุนยิ่งขมวดคิ้วด้วยความเอะใจ เมื่อคนตัวเล็กข้างหน้ามีท่าทีอ้ำอึ้ง

 

 

            หรือว่า..

 

 

            “นายออกไปข้างนอกมาหรอ” ใบหน้าหวานที่ซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด ขบปากล่างตัวเองแน่นราวกับเด็กทำผิดที่ถูกจับได้ เป็นหลักฐานชิ้นดี

 

 

            “..”ร่างสูงพ่นลมหายใจออกมาระบายความหงุดหงิดใจที่ก่อตัวขึ้น

 

 

            “เอาเถอะ พักผ่อนซะพรุ่งนี้ค่อยว่ากันอีก” ว่าเสร็จก็ดึงแขนลู่หานซึ่งนั่งอยู่บนโซฟา ให้ลุกเดินตามไปบนเตียง ดันร่างเล็กให้นอนลงก่อนจะห่มผ้าให้เสร็จสรรพด้วยความอ่อนโยน

 

 

            การกระทำราวกับสุภาพบุรุษที่เกิดขึ้นกับเขา ลู่หานใจสั่นกับมันเหลือเกิน ..

 

 

            ตั้งแต่ถูกจับมา ไม่เคยกล้าคิดว่าจะได้รับการดูแลทะนุถนอมแบบนี้ หัวใจเต้นแรงเป็นจังหวะที่เขาไม่อาจควบคุมได้ แม้ภายในสมองจะมึนงงเล็กน้อยที่เซฮุนไม่เอ่ยถึงข้อแลกเปลี่ยนในทันทีที่เห็นหน้าเขา ไม่ได้บอกเล่าว่ามันสำเร็จหรือไม่

 

 

            ลู่หานเองก็ไม่กล้าที่จะเอ่ยปากถามก่อน กลัวจะโดนสวนกลับมาด้วยคำพูดที่ตอบกลับไม่ถูก สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้มีเพียงนอนตามแรงกดของอีกฝ่าย กำชับผ้าห่มที่ถูกห่มโดยมือหนาไว้แน่น ส่งสายตาทอดยาวมองแผ่นหลังกว้างซึ่งปลดกระดุมอีกครั้งเดินหายลับไปทางห้องน้ำ

 

 

            ใช้เวลาอยู่ภายในห้องน้ำเพียงเวลาไม่นาน ร่างสูงที่เปลือยเปล่าท่อนบนมีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวปกปิดช่วงล่างก็เดินออกมาโดยมีหยดน้ำเกราะพร่างพราย สายตาดุเหลือบหันไปมองบนเตียงจึงพบว่ามีตาแป๋วคู่หนึ่งถูกส่งออกมาจากคนที่นอนอยู่บนเตียงผ้าห่มคลุมถึงจมูก

 

 

            “ยังไม่นอนอีกหรอ” เสียงเรียบเอ่ยถามโดยที่ไม่ได้หันไปมองหน้าผู้สนทนาเพราะกำลังจัดการตัวเองหน้ากระจก

 

 

            ลู่หานผู้ซึ่งหลุบตาหนีไม่ทัน โดนจับได้ว่าแอบมองเขาจึงตอบเสียงอ่อย

 

 

            “ผม .. นอนไม่หลับ”

 

 

            ให้พูดกันตรงๆ .. ใครจะหลับในสถานการณ์แบบนี้ได้กันล่ะ

 

 

            ชายหนุ่มไม่ได้ว่าอะไร ขยี้ผมอยู่สองสามทีจนน้ำกระเซ็นเล็กน้อย สวมใส่เสื้อสบายๆ ที่การ์ดนำมาให้จากในรถซึ่งมีติดไว้อยู่ตลอด ก่อนจะเดินเข้ามาหาคนที่มองมาจากบนเตียง

 

 

            คนตัวเล็กกำผ้าห่มในมือแน่นขึ้นจนเห็นได้ชัด

 

 

            “กลัวหรอ” เสียงนุ่มถามกลับไปอย่างเห็นดูทั้งที่คนอย่างโอเซฮุนไม่เคยต้องมานั่งใส่ใจความรู้สึกใครกลับต้องมาอ่อนโยนให้กลับเด็กตัวเล็กๆ ในซ่องแบบนี้ช่างน่าขายหน้าจริงๆ

 

 

            “คืนนี้ฉันไม่ทำอะไรนายหรอก นอนซะ” ลู่หานพยักหน้ารับคำแต่ดวงตากลมยังคงไม่ปิดลง ในใจก็ยังคงพะวงไปถึงคำพูดเมื่อครู่ของอีกฝ่าย

 

 

            ไม่ทำอะไรในคืนนี้งั้นหรอ .. มันหมายความว่ายังไงกันนะ

 

 

            เซฮุนขึ้นนั่งบนเตียงเกลี่ยปรอยผมที่ตกลงมาดูเกะกะในสายตาเขาให้คนตัวเล็กมือหนากำผ้าห่มแน่นมากขึ้นคนตัวสูงยิ้มมุมปากอย่างนึกสนุก

 

 

            จะนอนไม่นอน? ไม่นอนจะทำอย่างอื่นนะ” ข่มขู่ด้วยคำพูดทีเล่นทีจริงตามถนัดเพียงเท่านั้น ร่างบางบนเตียงก็จัดการยกผ้าห่มคลุมโป่งหันหน้าไปอีกทางทันที

 

 

            เซฮุนหัวเราะชอบใจอย่างขำขันในท่าทีที่ดูน่าเอ็นดูเสียเหลือเกินของคนตัวเล็ก

 

 

            ก็น่ารักดี

 

 

            คิดเพียงเท่านั้นจึงล้มตัวลงนอนเคียงข้างคนที่หันหลังไปอีกทางหนีกลบความเขินอาย

 

            “แบ่งผ้าห่มมาบ้างสิ” ว่าพลางใช้มือดึงๆ อยู่สองสามครั้งลู่หานจึงปล่อยแขนที่หนีบผ้าห่มอยู่ออกโดยไม่หันหน้ากลับมามองเลยสักนิด

 

 

            เวลาผ่านไปสักพักเหลือเพียงลมหายใจสม่ำเสมอภายในห้อง ลู่หานที่นอนไม่หลับแต่ไม่กล้าขยับตัวนักเพราะกลัวโดนกระทำอย่างที่ถูกขู่ไว้ จึงค่อยๆ พลิกตัวเองกลับมาอย่างระมัดระวัง นอนจ้องหน้าอีกฝ่ายที่คงเหนื่อยกับการทำงานหลับไปก่อนอย่างไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อไปดี

 

 

            ขอบคุณมากนะครับ”

 

 

            ว่าเพียงแค่นั้นก่อนจะผล็อยหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย นี่คงเป็นการหลับที่สบายใจที่สุดรอบอาทิตย์ของลู่หานเลยล่ะ ..















70%



- - -  t r u s t m e  - - -

 

 

 

 





 

            เช้าวันใหม่แบคฮยอนนอนอยู่ภายใต้อ้อมกอดแขนของชานยอล เขาเพิ่งจะได้นอนไปเพียงแค่สี่ชั่วโมงด้วยซ้ำ ปวดร้าวไปหมดทั่วทั้งร่างกาย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าท่ามกลางความเจ็บแปลบในเสี้ยววินาทีเขาเองมีความสุขมากเช่นกัน..

 

 

            คิดแล้วก็อดหน้าแดงให้กับความทะลึ่งของตัวเองไม่ได้

 

 

            มีความสุขอะไรกันล่ะ L

 

 

            แบคฮยอนค่อยๆ ผละตัวออกมาจากอ้อมแขนของชานยอลเบาๆ อย่างเกรงว่าอีกคนจะตื่นขึ้นมา ประสบการณ์เมื่อครั้งก่อนยังคงติดอยู่ในความทรงจำแม้ว่ามันจะผ่านมาถึงหกปีแล้วก็ตาม ชานยอลยามที่ถูกทำให้ตื่นนั้นน่ากลัวยิ่งกว่าสิ่งใด

 

 

 

          มากกว่านี้.. อื้อออ

 

          อ๊ะอ๊า ตรงนั้น ตะ..ตรงนั้นอีก

 

          รู้สึกมะ..เหมือนจะตายเลย

 

 

          เมื่อคืนนั่นมันอะไรกัน .. นี่เขากลายเป็นคนหน้าด้านใจกล้า ร้องขออย่างไม่อายแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่! ยิ่งนึกถึงก็ยิ่งอาย ร่างเล็กยกมือขึ้นลูบแก้มที่ตอนนี้ระเรื่อไปด้วยสีแดงจากสูบฉีดของเลือด

 

 

            ขึ้นทำไมถึงได้หน้าไม่อายขนาดนี้นะแอลกอฮอล์ช่วยให้มีความกล้ามากขึ้น แต่ไม่เห็นจะช่วยให้ลืมเหตุการณ์เมื่อคืนได้ตรงไหนเลย.. จำได้แทบทุกฉากทุกตอนทั้งการร้องขออีกฝ่ายด้วยตัวเองการครวญครางอย่างสั่นสะท้านใต้ร่างชานยอลใครบอกกันว่าคนเมาจำอะไรไม่ได้หรอก ..

 

 

            โอ้ย! ลืมไปเดี๋ยวนี้เลยนะ ลืมให้หมด ฮือ

 

 

            ก่อนที่ความคิดจะเลยเถิดไปมากกว่านั้น แบคฮยอนจึงรีบเปลี่ยนสรรหาอย่างอื่นมาแทนที่การปล่อยให้ตัวเองคิดฟุ้งซ่าน คนตัวเล็กเลือกที่จะก้มใบหน้าคมที่นอนอยู่เคียงข้างตลอดทั้งคืน ใช้มือปอยปัดผมที่บดบังใบหน้าหล่อเหลาอย่างเบามือ

 

 

            เวลานอนก็ดูเป็นผู้ชายธรรมดาไม่ได้ทรงอำนาจดูมีอะไรหนักหนาวางบนไหล่อยู่หรอก แต่ทำไมเวลาตื่นถึงได้คนละขั้วเลยนะ คนละขั้วจนเขาแม้จะยืดมือไปคว้าจนสุดตัวก็ยังไม่ถึงอยู่ดี

 

            ขอเพียงแค่ชานยอลจะเป็นคนธรรมดาในเวลานี้ ในเวลาที่ไหล่แคบของบยอนแบคฮยอนสามารถเดินเคียงข้างได้ แค่นี้เขาดีใจมากพอแล้ว ..

 

 

            โน้มใบหน้าเล็กเตรียมจะจุมพิตคนที่ยังคงหลับอยู่อย่างรักใคร่ แต่ยังไม่ทันได้ทำอย่างที่ตั้งใจไว้ ดวงตาคมของคนที่คิดว่าหลับอยู่กลับลืมขึ้น ทำเอาแบคฮยอนสะดุ้งผละออกแทบไม่ทัน

 

           

            แต่ก็ไม่ทันจริงๆ นั่นล่ะ

 

 

            “จะลักหลับฉันหรอ” น้ำเสียงแหบพร่าตามประสาคนเพิ่งตื่นนอนถามขึ้นพร้อมคว้ามือเล็กไว้ในกำมือตัวเอง

 

 

            “ปะ..เปล่าซะหน่อย” สีหน้าแดงก่ำเมื่อถูกจับได้พร้อมกับคำแก้ตัวแบบข้างๆ คูๆ เรียกรอยยิ้มของมุมปากของชานยอลได้เป็นอย่างดี

 

 

            ร่างสูงยังคงนอนเหยียดตัวอยู่บนตัว เลิกคิ้วมองราวกับบอกว่าไม่เชื่อเด็ดขาด

 

 

            “โอเคๆ ผมก็แค่อยากมองหน้าคุณให้ชัดๆ เท่านั้นเอง..” แบคฮยอนปฏิเสธด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา พยายามบิดมือข้อมือตัวเองออกจากการเกาะกุม เขาอายจนแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้วนะ!

 

 

            คนแกล้งนอนหัวเราะอย่างชอบใจคำตอบ ดึงแขนแบคฮยอนให้เข้าใกล้พร้อมทั้งผลักร่างเล็กนอนราบไปบนเตียงพร้อมทั้งขึ้นคร่อมตาม สบสายตาเข้ากับจอมซนยามเช้าอย่างมีความหมาย รับรู้ได้โดยไม่ต้องบอก ว่ากิจกรรมต่อไปคืออะไร..

 

 

            “เมื่อคืนยังไม่พออีกหรอไงครับ อื้ออ” แบคฮยอนร้องถามทันทีที่ถูกเอารัดเอาเปรียบตามด้วยเสียงครางหวานในลำคอเมื่อคนตัวโตซุกไซร้ไปตามลำคอเล็ก

 

 

            “อีกยาวไกลครับคนดี” ว่าเพียงเท่านั้นกิจกรรมยามเช้าก็ถูกเริ่มขึ้นอีกครั้งอีกครั้งและอีกครั้งไปจนตลอดทั้งช่วงสายของวัน เล่นเอาหมดแรงกันไปข้าง แบคฮยอนไม่มีแรงแม้แต่จะลุกขึ้นมาทานอาหารเที่ยง

 

 

            การเดินทางทุกอย่างถูกเลื่อนออกทั้งหมดแค่เพราะเหตุผลเพียงว่า ..

 

 

            ชานยอลยังคงโงหัวจากแบคฮยอนไม่ได้ซักที

 

 

 

 

 













TALK1
 ตอนนี้เป็นอีกหนึ่งตอนหวานๆ
ก่อนที่เสือเซฮุนจะเขี้ยวงอกตามเพื่อนรักไป 5555



เราเป็นคนหนึ่งที่ไม่ได้ชอบอ่านฉากเอ็นซี
แต่ชอบเหตุการณ์หลังจากนั้นมากกว่า ก็หวังว่าความน่ารักของแบคฮยอน
จะทำให้คนอ่านยิ้มบ้างเหมือนพี่ชานในฟิคบ้าง T_T

ขอบคุณที่ยังติดตาม 
#ฟิคเชื่อใจ



รักที่สุดเลยค่ะ <3
สุขสันต์วาเลนไทน์น้า ใครโสดอยู่กับเราได้ 5555
ฝากชอตฟิควาเลนไทน์ด้วยค่ะ 
แต่งไว้เมื่อนานมาแล้วภาษาและการดำเนินเรื่องอาจจะง่อยเล็กน้อยถึงมากโคตร

แต่ยังไงก็พาวทูพรีเซ้นต์นะเออ 5555555555555555
http://my.dek-d.com/lilopop/writer/viewlongc.php?id=732851&chapter=5

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

2,105 ความคิดเห็น

  1. #2066 Minimini (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 12:09
    แบคน่ารักอ้ะ พี่ชานจะต้องหลง ส่วนเซฮุนนี่สุภาพบุรุษอ้ะ แค่ตอนนี้ใช่มั้ย 5555555
    #2066
    0
  2. #2048 babemay (@maylovelovekz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 18:21
    นี่ก็หวีดเนอะะะะะ กิจบนเตียงนี่คงจะเลิกยากจริงๆ 555555555555 กลัวความขมขื่นจริงๆ กี๊ดอย่าเพิ่งมาตอนนี้เลย
    #2048
    0
  3. #2021 cblyx (@tenly0627) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 05:29
    เซฮุนดีอะอย่างน้อยก็ช่วยพี่ลู่ไว้ฮือ;-; แล้วอะไรค่อชานแบคต่อกันอีกรอบคะ เอาให้หนำใจไปเลยค่ะถถถถถถถถ
    #2021
    0
  4. #1995 96line's (@paninfinitekiml) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 21:03
    เซฮุนจะได้ร้ายขนาดนั้นเลยหรือไงกันนะ 
    อย่าทำนางเลย แค่นี้ก็น่าสงสารมากเกินพอแล้ว
    #1995
    0
  5. #1971 Fearless_BYUNNie (@paew_nonticha) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 19:42
    เซฮุนจะไม่ทำอะไรลู่ในคืนนี้ แล้วหลังจากคืนนี้ไปล่ะ ไม่อยากจะคิดเลย ส่วนคู่ชานแบคนี่น่ารักนะ ดูหยอกล้อกันเหมือนคนรักกันจริง ๆ เลย แต่ไม่รู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ไปได้นานแค่ไหน
    #1971
    0
  6. #1948 `ตูดหมึก (@pangziiz7755) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 00:39
    ชานแบคฟรุ้งฟริ้งอ่ะเลาชอบ
    #1948
    0
  7. #1889 Pinkk Pie (@blackvenus) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2558 / 09:55
    ตัดเขี้ยวสองหนุ่มทิ้งแม่ง!!
    #1889
    0
  8. วันที่ 16 เมษายน 2558 / 23:51
    มันจะร้อนแรงเกินไปแล้วนะชานแบค
    #1864
    0
  9. #1827 m[e]m{e}_ll (@meme-koo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 เมษายน 2558 / 01:04
    แต่เช้าเลยนะคะมิสเตอร์ปาร์ค
    #1827
    0
  10. #1811 ชอนอา (@chompoora) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 23:02
    อยากเป็นแบคฮยอน คงฟินน่าดู
    #1811
    0
  11. #1791 marchmello♡ (@marchmello21) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 02:41
    นี่ช่วงโปรโมชั่นชานแบคนะ สำลักความสุขกันจริงๆค่ะ อย่าดีแตกนะคะชานยอล ไม่เอาๆ
    #1791
    0
  12. #1703 Chopoom94 (@chompoo3957) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 20:25
    สวีทกันจังชานแบคนี่ ><''

    เย้ๆๆๆ ลู่หานปลอดภัยแล้ววววววว...มั้ง ??
    #1703
    0
  13. #1655 Pimpinee Mangkarat (@merwitch) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 02:00
    ฮือออออ เขินมากกกตอนนี้ " ชานยอลยังคงโงหัวจากแบคฮยอนไม่ได้ซักที " ชอบประโยคนี้จัง 55555555
    #1655
    0
  14. #1643 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 20:49
    หนีเสือปะจระเข้ อย่างน้อยก็จระเข้ตัวเดียวนะ ดีกว่าโดนเสือเป็นฝูงขย้ำ
    #1643
    0
  15. #1587 knighTt.Time (@knight_hzt) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 12:43
    หนีเสือมาเจอจระเข้ แง่งงงงงง เซฮุนอย่าทำไรลู่เลยน่าาา ชอบฉากชานแบคหลังเอ้นซีเหมือนเกันเลยค่ะ หวานนนน
    #1587
    0
  16. #1551 Katoon.Wong (@katoon-wong) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:32
    อห.ตื่นเช้ามายังต่ออีกชานยอลขี้โลภ ชานยอลนายตกเป็นทาสแบคฮยอนแล้ว จงตกเป็นทาสแบคตลอดกาล
    #1551
    0
  17. #1539 6unsp (@6unsp) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:36
    ชานแบคเมื่อคืนยังไม่พอช้ะ 555555555
    โอ้ยยยยเขินนนตัวบิดพี่ชานคนหื่น -..-
    #1539
    0
  18. #1535 คิดถึงไร้ท์ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:01
    โอ้ยแบบว่าเขินมาก มีต่อรอบสองรอบสาม ชานยอนตายอดตายอยากมาหรือไง แบคก็ร้อนแรงเหลือเกิน ส่วนฮุนฮานแอบวาบหวิวนะเนี่ยคาดว่าอีกไม่นานลู่จะเป็นรายต่อไปในไม่ช้า555555
    #1535
    0
  19. #1527 What`What (@fernja001) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:17
    ชานแบคแบบ ฮื้ออออ
    #1527
    0
  20. #1523 pang ping pong (@punpunpun555) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:17
    น่ารักมากเลยค่ะไรท์ ฟินอ่ะชานแบคน่ารักมาก ฮุนฮานก็สุดยอด-.-
    #1523
    0
  21. #1522 beautiful-lady (@beatiful-lady) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:46
    เราฟินนะ แต่แบบ ยิ่งหวานตอนนี้เวลาดราม่าทีไม่อยากจะคิด /เราคิดมากไปป่ะวะ 5555555
    #1522
    0
  22. #1520 BJCB (@shioon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:08
    โอ้ยชานแบคน่ารักกกกกกกกกกกกก
    #1520
    0
  23. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  24. #1515 Love.Exo.Sj.GrilY (@baitong-love) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:22
    พี่ชานหื่นนนนส
    #1515
    0
  25. #1512 PshadeOfNattanicha (@saisaigetae) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:59
    แอร้ยยยย คืออิหื่นนน ชอบบบ
    #1512
    0