SEXY! Billionaire 'CHANBAEK FT. HH♡

ตอนที่ 15 : CHAP. XIV ϟ benefit

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,898
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    14 ก.พ. 58




เหตุผลในการเปลี่ยนแปลงความคิดบางอย่าง

มันย่อมต้องมีแรงจูงใจจากอีกอย่างที่น่าสนใจ มากกว่า

----------------------------------------------------

C H A P T E R 14

 

 

            ชายหนุ่มแต่งตัวด้วยชุทสูทสีดำยี่ห้อดังรูปร่างสูงดูภูมิฐาน เดินขนาบข้างมาด้วยบอดี้การ์ดสองข้างที่เดินตามหลังส่งเสริมให้ดูมีภูมิยิ่งกว่าเดิม เดินตรงมายังสถานที่อโคจรหรูหรายามค่ำคืนชื่อดังของย่าน ชายชุดดำหน้าประตูเมื่อเห็นก็รีบโค้งให้พร้อมทั้งผ่ายมือเชิญด้านในอย่างเอาใจ

 

 

            ผู้จัดการร้านรีบเดินมาต้อนรับอย่างเอาใจ ไม่ใช่เป็นเพราะว่านี่คือลูกค้าวีไอพีแต่เป็นเพราะชายคนนี้เป็นแขกคนสำคัญของเจ้าของต่างหาก

 

 

            แสงสีส่องวูบวาบภายในคลุกเคล้าไปกับดนตรีจังหวะเร้าใจที่ดีเจเป็นคนเปิด ปลุกให้เหล่านักเต้นยามค่ำคืนโยกย้ายปลดปล่อยร่างกายไปตามเสียงเพลงอย่างไม่อายใคร หลากหลายสายตาจากเหล่าบรรดาผีเสื้อกลางคืนเผลอแอบมองชายหนุ่มที่ดูสง่าคนนี้ไม่ได้

 

 

            แต่ไม่มีคนไหนอยู่ในสายตาคมเลยสักคนเดียว ..

 

 

            “เชิญชั้นสามเลยครับ เจ้านายจัดห้องพิเศษรองรับคุณอยู่ผู้จัดการผายมือเชิญขึ้นลิฟต์เดินนำแขกคนสำคัญให้เดินไปยังทางสำหรับคนพิเศษ

 

 

            เมื่อลิฟต์ถูกเปิดออกบรรยากาศต่างจากข้างล่างโดยสิ้นเชิง ไม่มีเสียงเพลงอึกกะทึกครึกโครมจะมีก็เพียงแต่การเป็นห้องเป็นล็อคๆ ไม่เล็กไม่ใหญ่จะเกินไปถูกตกแต่งด้วยของสินค้าราคาแพงทั้งสิ้น

 

 

            เหอะ ฉากหน้าคือผับชั้นนำของประเทศแต่ข้างในก็ซ่องดีๆ นี่เอง

 

 

            เซฮุนคิดขณะที่สังเกตบรรยากาศโดยรอบ ถึงจะเป็นเสือผู้หญิงแต่ก็ไม่เคยจนตรอกถึงกับต้องเรียกหาผู้หญิงบริการชั่วคราวอย่างนี้หรือแม้กระทั่งคว้าเอาสุ่มสี่สุ่มห้าเช่นคนส่วนใหญ่ในสถานที่นี้ เขามีปัญญาหาเองได้และต้องการคัดคนที่ถูกใจเองจริงๆ ไม่ใช่หน้ามืดตามัวใครมาก็เอา..

 

            “สวัสดีครับคุณเซฮุนยินดีที่ได้พบกัน” ชายวัยกลางคนลุกขึ้นกล่าวทักอย่างนอบน้อมแม้จะอายุตัวเองจะเยอะกว่าชายหนุ่มตรงหน้าอยู่หลายรอบปี

 

 

            “เช่นกันครับมิสเตอร์หวัง” เซฮุนว่าพลางส่งมือไปเช็คแฮนด์เป็นการทักทายอย่างเป็นทางการ

 

 

            “คุณเดินทางมาเหนื่อยๆ หาอะไรผ่อนคลายก่อนดีกว่ามั้ยครับนี่ไม่ใช่คำถาม หลังจากจบประโยคก็กวักมือเรียกพนักงานที่ถูกตระเตรียมความพร้อมรอทำหน้าที่อยู่แล้วให้เดินมา

 

 

            หลังจากที่เครื่องดื่มและกับแกล้มถูกจัดสรรวางไว้เป็นสรรพ สาวสวยพนักงานท็อปเท็นของร้านก็มานั่งบริการขนาบข้างซ้ายขวาชงเหล้าปรนนิบัติจนแทบถึงเกยถึงปาก โดยที่เซฮุนไม่ได้ปัดป้องออกแต่อย่างใด

 

 

            ผลกำไรจากธุรกิจ

 

 

            “ไม่ได้กลับมาที่เกาหลีนานเลยนะครับ ชายวัยกลางคนเริ่มต้นบทสนทนาด้วยหัวข้อเบาๆ

 

           

            " ก็ดีครับ ช่วงนี้คยองซูรับปริญญาเลยกลับมาอีกอย่างก็ต้องทำธุระด้วย " เสียงทุ้มตอบราบเรียบ เมื่อเห็นทุกอย่างเริ่มจะวุ่นวายทั้งเด็กบริการคอยชงเหล้าที่มานั่งกันเต็มไปหมดอาหารกับแกล้มเสิร์ฟจนเต็มโต๊ะร่างสูงจึงต้องเอ่ยห้ามหลังจากที่นั่งดื่มพอเป็นพิธีมาสักพัก

 

 

            “ดูเหมือนคุณจะไม่ค่อยถูกใจเด็กๆ เท่าไหร่ เปลี่ยนดีกว่านะท่าทางจากคนอายุน้อยแต่กลับกุมชัยเหนือกว่า ทำเอาชายวัยกลางคนต้องรีบเปลี่ยนวิธีการเอาใจ เพื่อผลประโยชน์ที่มากกว่าซึ่งกำลังจะตามมาหลังการเจรจาในครั้งนี้

 

 

            “บอกข้อเสนอของคุณเลยดีกว่าครับร่างสูงเอ่ยอย่างไม่อ้อมค้อมพร้อมทั้งยกแก้วที่มีน้ำสีอำพันขึ้นดื่ม เขาเบื่อที่จะต้องพูดเชิงธุรกิจจะแย่

 

           

            ชายเจ้าของชื่อมิสเตอร์หวังจึงกวักมือไล่หญิงสาวทั้งหลายให้เดินออกไปราวกับบอกว่าหมดหน้าที่แล้ว พร้อมทั้งบอดี้การ์ดในชุดดำที่คุ้มกันประตูห้องอย่างแน่นหนาขึ้น

 

 

            “การรวมหุ้นระหว่างคาสิโนของโอกรุ๊ปกับทางเราผมอยากได้ผมต้องการสี่สิบเปอร์เซ็นในต้นสองปีแรกและประโยคที่หลุดออกมาดูเห็นแก่ตัวจนน่าเหลือเชื่อ ถ้อยคำเอารัดเอาเปรียบซึ่งตรงกันข้ามกับท่าทีน้อบน้อมเสียจนน่าตกใจ

 

 

            “ผมให้ได้แค่ยี่สิบเปอร์เซ็นเท่านั้น อันที่จริงผมจะไม่ร่วมหุ้นกับหวังกรุ๊ปก็ได้แต่เห็นว่าเราน่าจะได้ผลประโยชน์กันทั้งสองฝ่าย” เสียงเฉียบขาดของเซฮุนทำเอาอีกฝ่ายเงียบไปประมาณห้าวินาที

 

 

            “แต่ชื่อของผมจะเป็นตัวดึงลูกค้านะครับ” คำพูดซึ่งบ่งบอกถึงความมั่นใจในชื่อเสียงของตัวเองเป็นหนักหนา ทำเอาชายหนุ่มระอาใจไม่น้อย

 

 

            “ชื่อเสียงจากทางโอกรุ๊ปถึงจะไม่ได้เด่นด้านนี้เท่าของคุณ แต่ผมก็มั่นใจครับว่าสามารถดึงดูดลูกค้าได้เช่นกันแม้จะไม่มากในทีแรก แต่หลังจากนี้นับสามปีผมมั่นใจว่าจะมีชื่อเสียงติดอันดับต้นๆ ของเอเชีย” น้ำเสียงเย็นชา ไม่ลงให้ผู้ต่อรองทำเอาเกิดความเงียบภายในห้องแอร์เย็นเฉียบอีกครั้ง

 

 

            มือของเจ้าของสถานที่เย็นไม่แพ้กัน ความกลัวแล่นพล่านเข้ามาในจิตใจ ไอ้เด็กนี่มันไม่ได้หัวอ่อนอย่างที่ปรามาสไว้ เมื่อเริ่มมีข้อตกลงที่ไม่ลงรอยกัน มิสเตอร์หวังจึงต้องเป็นคนลงก่อน ก่อนที่เขาจะไม่ได้อะไรจากการตกลงกันในครั้งนี้

 

 

            “คุยกันแต่เรื่องเครียดๆ เอาเป็นว่าพักผ่อนก่อนเถอะครับไว้พรุ่งนี้เรามาคุยกันอีกที ของขวัญพิเศษจากผมเตรียมต้อนรับคุณแล้วครับ รับรองว่าต้องถูกใจ” รอยยิ้มกรุ้มกริ่มถูกส่งมาให้อย่างมั่นใจ

 

 

            ของขวัญคืออะไรคงไม่ต้องเดา

 

 

            ของแบบนี้รู้กันอยู่แล้วในแวดวงธุรกิจ

 

 

 

            แม้เซฮุนจะไม่นิยมการบริการแบบนี้สักเท่าไหร่ แต่ในเมื่อเขากำลังเจรจากับเจ้าของแหล่งอโคจรที่ยิ่งใหญ่ บอกปัดไปคงดูเป็นการเสียมารยาทสักนิด รู้ดีแก่ใจว่ามิสเตอร์หวังต้องเอาใจเพราะเหตุใด ความตั้งใจของเขาคือการตอบไม่และมันจะไม่จนตราบเท่าที่เขาพอใจจะไม่เสียผลประโยชน์ไป

 

 

 

            .

 

 

            .

 

 

           

            ในทันทีที่เขาเอ่ยตอบรับ ชายหนุ่มในชุดสุภาพผูกโบว์หูกระต่ายสีดำเป็นระเบียบเรียบร้อยก็ผ่ายมือเชิญต้อนรับให้เซฮุนเดินตามไปยังห้องที่ถูกเตรียมไว้ให้ เหล่าบอดีการ์ดร่างใหญ่ที่มาคอยอารักขายังคงเดินตามรั้งท้ายจนกระทั่งมือหนาโบกมือให้รอหน้าห้อง

 

 

            เวลาส่วนตัวนี่

 

 

            ชายหนุ่มเดินเข้ามาภายในห้องแอร์เย็นเฉียบ แสงสลัวไปด้วยเทียนหอมที่จุดสร้างบรรยากาศโดยเฉพาะ ภายในห้องมีมินิบาร์ที่มีเครื่องดื่มหลากชนิดวางไว้บริการตลอดแนว ร่างสูงเดินตรงไปยังโซฟาตรงหน้าจอทีวี มือก็ปลดกระดุมถอดเสื้อสูทตัวนอกวางพาดไว้บนพนักพิง

 

 

            กวาดสายตาสำรวจห้องหรูหรา สายตาคมพลันเหลือบไปเห็นร่างอ้อนแอ้นที่นอนอยู่นอนเตียง ความรู้สึกบางอย่างเล่นวาบเข้ามาภายในใจ

 

 

            ไม่ มันไม่ใช่รักแรกพบอะไรเทือกๆ นั้น ไม่ได้เข้าใกล้เลยด้วยซ้ำ

 

 

            ถูกใจ .. นี่คงเป็นความรู้สึกเดียวที่เซฮุนพูดได้ในเวลานี้

 

 

            เมื่อสัมผัสได้ว่ามีใครบางคนกำลังจ้องมองตัวเองอยู่ร่างเล็กที่สะลึมสะลือดันร่างกายขึ้นมาพร้อมทั้งเพ่งมองคนตรงหน้าให้ชัดขึ้น ท่าทางตรงหน้าสะกดสายตาคมของผู้เข้ามาใหม่ให้อยู่นิ่งในเสี้ยววินาที คำว่าถูกใจมันคงไม่มากพอที่จะอธิบายซะแล้วล่ะ

 

 

            สีหน้าหวานซีดขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นคนตรงหน้าเดินเข้ามาก่อนจะนั่งลงกลางเตียง แม้จะอยู่ในช่วงมึนงงแต่ก็รับรู้ได้ว่านี่ไม่ปลอดภัย สมองถูกตีกลับไปนึกไปถึงเหตุการณ์ล่าสุดมีหญิงสาวมากมายพาเขาไปขัดสีฉวีวรรณดูแลมากเท่าที่จะมากได้ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ก่อนจะนำเสื้อผ้าแสนบางพวกนี้มาให้เขาสวมใส่

 

 

            ร่างเล็กกระเถิบตัวยันตัวเองให้ชิดสุดขอบผนังหัวเตียงด้วยความหวาดหวั่นมือเล็กกำผ้าห่มแน่น อีกฝ่ายที่กำลังหลงใหลในความงามตรงหน้าหาได้สนใจไม่ ขยับเข้าใกล้ขึ้นพลางใช้มือเชยคางคนที่กำลังตัวสั่น

 

 

            “นายต้องบริการฉันไม่ใช่หรอ” ใบหน้าหวานพยายามจะเบี่ยงให้หลุดจากมืออีกฝ่ายหากทว่ากลับไม่มีแรงมากพอ ดวงตาหวานสั่นระริกกว่าเดิม หยดน้ำในตามากเพิ่มขึ้นจวนจะไหลแหล่ไม่ไหลแหล่ สายคมไล่มองร่างบอบบางตรงหน้าก่อนจะพบรอยฟกช้ำบนผิวกายที่ควรจะนวลเนียน

 

 

            ผมทำไม่เป็น” มือหนาที่หยาบกร้านจากการออกกำลังกายตามประสาผู้ชายลุยๆ แตะไปทั่วทุกจุด ทุกบริเวณที่มีรอยช้ำอย่างแผ่วเบา ตั้งแต่ซอกคอขาวแขนไล้ไปเรื่อยๆ แต่เจ้าของร่างกายกลับยิ่งสั่นมากยิ่งขึ้น กลัว..

 

 

            “ไปโดนอะไรมา คนก่อนรุนแรงหรอ” คำถามตรงไปตรงมาออกจากปากเซฮุน ของดีๆ แบบนี้น่าเสียดายที่ต้องแปดเปื้อนเพราะพวกโรคจิตวิตถาร

 

 

            “มะ..ไม่ ผมโดนพวกมันจับตัวมา มันบังคับให้ทำนู่นนี่ พอไม่ทำก็ทำร้าย ฮึก” หยดน้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ไหลลงมาในที่สุเ เซฮุนผละสายตาออกจากรอยบนผิวเนียนก่อนจะมองตาร่างบางตรงหน้า

 

 

            ดวงตาที่สั่นเทาเต็มไปด้วยคราบน้ำตาคงไม่ใช่การโกหกได้แน่ๆ

 

 

            “บังคับให้นอนกับลูกค้าคนก่อน?”

 

 

            “ไม่ ผมเพิ่งโดนจับมาคุณเป็นลูกค้ารายแรก ช่วยผมได้มั้ย ฮึก ขอร้องล่ะผมไม่อยากนอนกับ.. กับใครก็ไม่รู้” เมื่อเห็นแสงสว่างรำไรคนตัวเล็กจึงรีบละล่ำละลัก เก็บเสียงสะอื้นไห้ของตัวเองพูดโดยลืมไปว่าชุดที่ตัวเองใส่อยู่มันต้องระมัดระวังขนาดไหน

 

 

            เสื้อตัวบางที่ติดกระดุมไม่เรียบร้อยนักแหวกลงไปถึงร่องอกเผยให้เห็นยอดอกสีหวานเป็นบางครั้งหากขยับตัวแต่ตอนนี้เขาไม่ได้สนใจอะไรอีกแล้ว ขอแค่ให้ได้ออกไปจากที่นี่ขอแค่นี้เท่านั้นจริงๆ

 

 

            “นี่เป็นหนึ่งในการแสดงของนายหรอ” เซฮุนถามขึ้น เขาเป็นนักธุรกิจแน่นอนว่ามีคนมากหน้าหลายตาพร้อมจะสร้างกลอุบาย แม้จะค่อนข้างแน่ใจว่าคนตรงหน้าพูดความจริงก็เถอะ ของอย่างนี้เขาต้องกันเอาไว้ก่อน

 

 

            หลังที่ได้ยินคำถามแบบนั้น มือเล็กลู่ตกลงมาอย่างหมดแรงเหมือนแสงไฟดับวูบลงในทันที

 

 

            มะ.. ไม่ใช่ ผมไม่อยากโดนทำอะไรแบบนั้น ไม่อยากจริงๆ” ขาเล็กชันขึ้นมาก่อนเจ้าตัวจะกอดเข่าปล่อยน้ำตาให้ค่อยๆ ไหลลงมา เสียงสะอึกสะอื้นเล็กหลุดออกมาเบาๆ ท่วงท่าที่ไม่รู้ตัวเลยว่าเซ็กซี่น่ามองขนาดไหนของคนตัวเล็กทำเอาเซฮุนถึงกับอุณหภูมิในร่างกายพุ่งขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่

 

 

            ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อนั่งดูคนร้องไห้หรอกนะ เงยหน้าขึ้นมา” เซฮุนเชยคางเล็กขึ้นมาอีกครั้งก่อนจะค่อยๆ ปาดน้ำตาออกจากใบหน้าหวานใส

 

 

            เขาไม่เคยต้องมาทำตัวอ่อนโยนแบบนี้กับใคร

 

 

            นี่เป็นครั้งแรก

 

 

            ครั้งแรกกับเด็กในซ่องเนี่ยนะ?

 

           

            เสียศักดิ์ศรีเป็นบ้า

 

 

            “นายชื่ออะไร” เอ่ยถามเมื่อเห็นว่าไหล่เล็กเริ่มหยุดสั่นแล้ว

 

 

            ลู่หาน..” เสียงตอบแผ่วหวิวแต่ก็ยังไม่วางขาที่นั่งชันลงจนเซฮุนแทบอยากจะคว้าผ้าห่มมาบังไว้ก่อนที่สติเขาจะเตลิดไปมากกว่านี้

 

 

            ยั่วยวนกันชัดๆ

 

 

            เรียกฉันว่าเซฮุน เอาล่ะ .. เล่ามาซิ นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”

 

 

            ถ้าผมบอกไปแล้ว.. คุณจะช่วยผมมั้ย ลู่หานถามย้ำเพื่อความมั่นใจ เกิดเขาเล่าไปแล้วคนตรงหน้านำไปบอกเจ้าของที่นี่เขาไม่ยิ่งซวยสองเด้งหรอ..

 

 

            เสียงหึในลำคอมาพร้อมกับคำพูดที่ทำเอาลู่หานต้องจิกนิ้วลงไปบนผ้าห่ม

 

 

            ก็แล้วแต่ ถ้าไม่อยากเล่าจะเริ่มทำงานของนายตอนนี้เลยก็ได้” เซฮุนจ้องมองตอบยักไหล่พลางปลดกระดุมเสื้อเม็ดบนด้วยท่าทีสบายๆ

 

 

 

            “ผะ..ผมจะไปเที่ยวกับเพื่อนแต่สุดท้ายกลับถูกให้กับคนพวกนี้ ผมไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น พอพยายามจะหนีมันก็วิ่งตามมาต่อยท้องมัดผมใส่รถก่อนจะถูกส่งมาที่นี่ มะ..เมื่อวันก่อนพวกมันบอกว่ารอหลังแขกสำคัญเจ้านายมันจะรุมโทรมผม คุณต้องช่วยผมนะ ผมไม่อยากโดนแบบนั้นผมไม่อยากโดนพวกมันข่มขืน ฮึก..” เสียงเล็กรัวลิ้นพูดออกมาอย่างรวดเร็วจนแทบลืมหายใจ เมื่อเห็นความช่วยเหลือทางสุดท้ายกำลังจะมอดแสงไป

 

 

            “พวกมันขู่แบบนั้นหรอ” เซฮุนขมวดคิ้วด้วยความรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย

 

 

            “มันทำแน่ ผมเห็นกับตาหลายคนโดนกันมาแล้ว” ยิ่งนึกไปถึงเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามาในสายตาตลอดหลายวันที่ผ่านมา น้ำตาก็ไหลรินลงมาเรื่อยๆ “โดนก่อนจะถูกส่งไปให้ลูกค้าด้วยซ้ำแต่เพราะคุณสำคัญเกินไปเลยพลาดไม่ได้ผมได้ยินมาแบบนั้น ฮึก ขอร้องล่ะช่วยผมด้วยจะแลกกับอะไรก็ได้  ได้โปรดเถอะ” ยิ่งหลับตานึกภาพตามลู่หานก็ตัวสั่นไปด้วยความรู้สึกกลัวจับใจ

 

 

 

            เซฮุนนั่งจ้องเรือนร่างอ้อนแอ้นบอบบาง ที่มีเสื้อผ้าตัวบางห่อหุ้มเพียงเท่านั้นอย่างพิจารณา ไม่แปลกใจเลยถ้าหลังจากนี้พวกมันจะไม่ปล่อยไปก็เล่นน่ากินซะอย่างนี้ ขนาดเขาไม่ค่อยชอบของเกรดนี้ยังแทบทนไม่ได้ ใครปล่อยให้หลุดมือก็โง่เกินไปแล้ว!

 

 

            “แน่ใจนะว่าอะไรก็ได้” หลังจากใคร่ครวญพินิจอยู่ครู่หนึ่งเสียงทุ้มก็เอ่ยถามขึ้น

 

 

            ลู่หานพยักหน้าถี่รัวและเร็ว อะไรก็ได้ขอแค่ให้รอดพ้นจากขุมนรกนี้ อะไรก็ได้ที่ไม่ต้องอยู่ในนรกบนนี้ โดยที่ไม่ได้สังเกตสายตาชายหนุ่มที่ยื่นข้อเสนอตรงหน้าเลยว่า .. ทอประกายความต้องการไม่ต่างจากใคร

 

 

            “ฉันจะไปคุยกับมิสเตอร์หวังให้แต่ไม่ยืนยันนะว่าจะช่วยได้” เซฮุนติดกระดุมที่ปลดออกเมื่อครู่ เดินไปยังหน้าห้องออกสั่งบอดี้การ์ดชุดดำหน้าห้องสองสามคำก่อนจะเดินตามกันออกไป ปล่อยลูกกวางตัวน้อยน่าสงสารไว้ในห้อง

 

 

            เขาเองก็ไม่รู้เหตุผลว่าทำไมต้องลงทุนทำขนาดนี้ ทั้งที่อันที่จริงแม้ไม่ต้องมีข้อต่อรอง ยังไงซะคืนนี้ร่างบอบบางน่าฟัดในห้องก็ต้องเป็นของเขาที่คืนนี้อยู่แล้ว

 

 

 

 

 

 

 

- - -  t r u s t m e  - - -

 

 

 

 

           

            “เด็กใหม่ของผมสมคำโฆษณาจนคนระดับคุณต้องออกปากซื้อต่อเลยหรอครับ ฮ่าๆ” ชายหนุ่มวัยกลางคนคนเดิมพูดอย่างอารมณ์ดี เมื่อแขกวีไอพีที่ดูจะเสร็จกิจเร็วกว่าที่คิดไว้มากขอเข้าพบด้วยเรื่องที่ทำเอาเขาเองก็ประหลาดใจอยู่เล็กน้อย

 

 

            “คงจะเป็นอย่างนั้น” คำตอบนี้เรียกรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จากชายวัยกลางคนเจ้าของสถานเริงรมณ์ยามค่ำคืนได้เป็นอย่างดี

 

 

            “เด็กคนนี้เป็นว่าที่ตัวเต็งคนใหม่ของทางร้านเราซะด้วยสิ ค่าตัวในแต่ละคืนก็ อืม.. หลายล้านอยู่นา” เมื่อเป็นฝ่ายได้เปรียบก็เริ่มพูดจาด้วยวกวนมีชั้นเชิง

 

 

            “ผมจะพูดตรงๆ ไม่ต้องอ้อมค้อม ถ้าคุณขายเด็กคนนี้ให้หุ้นสามสิบห้าเปอร์เซ็นจะเป็นของคุณ” แม้จำนวนเปอร์เซ็นจะดูน้อย แต่หากเทียบอัตราเป็นเงินที่จะได้รับต่อปีแล้วคงวิ่งอยู่ในธนาคารได้มากพอๆ กับเด็กวีไอพีทั้งเซ็ตของที่นี่!

 

 

            “ว้าว! น่าสนใจ แต่เผอิญถ้าเด็กคนนี้ถ้าทำรายได้ได้มากกว่า ผมก็ขาดทุนน่ะซี้ อืมม” ทำทีเป็นคิดหนักทั้งที่ดวงตากลับฉายแววเจ้าเล่ห์อย่างเห็นได้ชัด ลากเสียงพูดกวนอารมณ์ก่อนจะยื่นเสนอใหม่ “สี่สิบเปอร์เซ็นโอเคมั้ยครับ”

 

 

            เซฮุนเกลียดการตกเป็นรอง เขาควรพอสักทีกับการขาดทุนเพราะเรื่องไร้สาระ!

 

 

            “งั้นก็น่าเสียดายนะครับคิดว่าเราจะมีโอกาสได้ร่วมธุรกิจกันได้มากกว่านี้ซะอีก..” ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจ้องมองคนตรงหน้าที่เหวอไปชั่วขณะพร้อมทั้งพูดต่อ “ผมจะยอมในส่วนที่คิดว่ารับไหว แต่ถ้ามากเกินไปเกรงว่าคงต้องขอตัว” จัดเสื้อให้เข้าเตรียมผละเดินออกไป

 

 

            แต่แล้วเสียงจากชายเจ้าเล่ห์คนเดิมดันแทรกขึ้นมา

 

 

            “ใจเย็นก่อนสิครับแหม” รอยยิ้มที่คิดว่าเหนือกว่ามาตลอดเหือดหาย กลายเป็นรอยยิ้มเอาอกเอาใจดั่งเช่นก้าวแรกที่เซฮุนเหยียบเข้ามาในผับแห่งนี้ “ถือเป็นการเริ่มต้นธุรกิจของพวกเรา ผมจะให้เขาเป็นของขวัญแก่คุณก็แล้วกัน เป็นคนอื่นผมคงปฏิเสธไปแล้ว ตามนั้นครับสามสิบห้าเปอร์เซ็นก็สามสิบห้าเปอร์เซ็น” เอาว่ะ อย่างน้อยก็ยังได้มาเพิ่มมาหลายล้าน ดีกว่าไม่ได้อะไรเลย! ชายเจ้าเล่ห์คิดในใจ

 

 

            “โอเคตามนั้น ไว้ผมจะนัดวันร่างสัญญาภายหลัง ยินดีที่ได้ร่วมงานครับ” ว่าเพียงเท่านั้นก่อนจะเดินหายลับกลับไปทางห้องเดิมที่จากมา

 

 

            จากที่เคยยอมลงหรือผ่อนปรนให้ใคร กลับนี่เขาถึงกับต้องยื่นเสนอเปลี่ยนแปลงกับมิสเตอร์หวังเพียงเพราะเด็กคนนั้น เขาล่ะแปลกใจตัวเอง เซฮุนโคลงหัวให้กับความคิดตัวเองอย่างเหนื่อยหน่าย

 

 

            แม้จะไม่ขาดทุนแต่ที่จะได้รับก็คงน้อยลงไปมากอยู่

 

 

            แน่นอนว่าเขาไม่ยอมเสียเปล่าแน่

 

 

            เขาต้องเรียกทดแทนในเงินส่วนที่หายไปหลายล้านคืนจากลู่หาน เอาให้คุ้มเชียวล่ะ J

 

 

 

 

 

 

 

 















TALK2
ใครคิดถึงชานแบค คอยไม่นานเกินรอค่า
ให้คู่รักเขาสวีทกันไปก่อนเนอะ ;  - ;




TALK1
ตัดภาพมาที่ฮุนฮานอย่างงงๆ 
คนที่มีทุกอย่างอยู่ในมืออยู่แล้วจะต้องการอะร๊าย
#ฟิคเชื่อใจ






 

(c) Chess theme

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

2,105 ความคิดเห็น

  1. #2065 Minimini (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 11:48
    ขอบคุณเซฮุนที่ช่วยลู่หาน ถึงแม้จะไม่รู้ว่าจะทำอัลไลลู่หานต่อ แต่อย่างน้อยก้อออกมาจากที่นั้นแล้ว โล่งงงง
    #2065
    0
  2. #2020 cblyx (@tenly0627) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 05:22
    พี่ลู่ไม่รอดแน่ หุๆ
    #2020
    0
  3. #1994 96line's (@paninfinitekiml) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 20:59
    ช่วยอัลไลนี่  เอานางไปทรมานหรือปล่า
    #1994
    0
  4. #1970 Fearless_BYUNNie (@paew_nonticha) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 19:29
    ลู่หานน่าสงสารอ่ะ ดีนะที่เซฮุนยอมช่วย แต่เซฮุนนี่ก็เจ้าเล่ห์ไม่เบาเหมือนกันนะเนี่ย ลู่หานก็เป็นเพื่อนกับคยองซูแต่ไม่เคยเจอเซฮุนเลย คลาดกันตลอด เฮ้ออออ~
    #1970
    0
  5. #1947 `ตูดหมึก (@pangziiz7755) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 00:35
    ลู่หานสู้ๆนะ
    #1947
    0
  6. #1936 ติ่งผู้น่ารัก (@babarahaha) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 02:29
    ช่วยจริงๆนะ ..
    #1936
    0
  7. #1884 Fah Jirawan (@fahbyun2004) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 23:53
    เจอกันแล้วนะฮุนฮาน ~
    #1884
    0
  8. วันที่ 16 เมษายน 2558 / 23:41
    ชานฮึนนี่สมแล้วที่เป็นเพื่อนกัน
    #1863
    0
  9. #1790 marchmello♡ (@marchmello21) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 02:36
    โฮ้ยเซฮุนมาช่วยลู่หานแล้ว
    #1790
    0
  10. #1702 Chopoom94 (@chompoo3957) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 20:12
    มีคนมาช่วยแล้วนะลู่หาน พี่ฮุนเอง อั้ยยยยยยย
    #1702
    0
  11. #1642 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 20:46
    เซฮุนอาจไม่ใช่คนดีมากมายนักแต่ก็ดีกว่าอยู่ที่นี่แล้วต้องนอนกับใครต่อใครก็ไม่รู้
    #1642
    0
  12. #1538 6unsp (@6unsp) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:31
    โอ้ยยยยมาช่วยพี่ลู่ละ ;_____;
    #1538
    0
  13. #1428 SongKran (@paengpongpaeng) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:44
    ฮุนฮานต่อเถอะค่ะะะะะ อยากเห็กวางผวา 55555
    #1428
    0
  14. #1425 BJCB (@shioon) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:29
    โอ้ยยยพี่ฮุนช่วยพี่ลู่แล้วววววววววววว เยๆ
    #1425
    0
  15. #1421 _LittleChanBaek_ (@saisaigetae) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:19
    กรี๊ดๆๆๆ แกรรร~ บับ~ แอร้ยยย ดูแล้วคู่นี่น่าจะซาดิสม์พอตัว แอร้ยยย รอชานแบคจย้าาา ~
    #1421
    0
  16. #1415 เดะดอย (@9762) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:23
    ชอบฮุนฮานนนนนน
    #1415
    0
  17. #1413 Rainyloveyou (@rainyrainy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:00
    หูย เซฮุนนี่ก็ร้ายกาจนะ ><
    #1413
    0
  18. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  19. #1411 pinkydrop (@pinky_drop) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:57
    หึ่มมมมมม ลู่หานนนเตรียมตัวนะเซฮุนจะเอาคืนนน
    #1411
    0
  20. #1410 Khaoniao (@khaoniao) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:11
    อุส่าจะแนะนำให้รู้จักกันดี ๆ คยองซู เอ้ยยยย
    #1410
    0
  21. #1406 Love.Exo.Sj.GrilY (@baitong-love) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:54
    เซฮุนเจ้าเล่ห์
    #1406
    0
  22. #1405 ดู๋เบอร์เเมน (@annnita27) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:46
    โฮกกกกกกก เซฮุนเเลลเป็นคนดีเเละฉลาดที่จะต่อรอง ลู่หานน่าสงสารอ่ะ เบาๆหน่อยนะเซฮุน ._.
    #1405
    0
  23. #1404 paamai (@paamai) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:10
    โอ้ยยยยยฮุนหานมีที่ละนิดใจจะขาดแล้ว จะลงแดงตายแล้ววว
    #1404
    0
  24. #1403 Emmy Jindapun (@m222222222) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:45
    คิดถึงชานแบคเป็นอย่างไรบ้าง
    #1403
    0
  25. #1398 pinkydrop (@pinky_drop) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:19
    อ๊ายยวย ให้ได้ให้โดน อุ้นกลับบ้านเด่วนี้นะเซฮุน
    #1398
    0