Tale of the falling angel : เปิดตำนานนางฟ้าตกสวรรค์

ตอนที่ 45 : การต่อสู้ระหว่างนางฟ้าและราชาอสูร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 739
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    7 เม.ย. 56

วูบ...

“บะ...บ้าน่า ไอพลังแบบนี้มัน...ซีลอนนี่”

เชสที่หลบอยู่ในเงามืดใกล้กับเต็นท์ที่ลิลินเข้าไปพูดขึ้นอย่างตกตะลึง เมื่อสัมผัสพลังของราชาอสูรที่เปล่งออกมาพร้อมกับพลังของลิลินได้ ก่อนจะรีบเข้าไปข้างในเพื่อพาเธอหนีออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ทว่าก็ถูกขวางด้วยข่ายเวทมนตร์ขนาดใหญ่ เมื่อมองไปข้างในก็เห็นลิลินกับซีลอนกำลังดูเชิงกันอยู่แล้ว

ตอนนั้นเองเขาก็สัมผัสถึงพลังอะไรบางอย่างได้ จึงกระโดดไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว ในพริบตาต่อมาก็มีเวทมนตร์พุ่งเข้าใส่จุดที่เขาอยู่ยืนหลายลูก

“ครั้งนี้คุณก็ต้องเล่นกับพวกเราเหมือนเดิมนั่นแหละครับ”

อสูรหัวหน้าองครักษ์เอิร์ลเกรย์และอูหลงเดินคู่กันมาทางเชส ที่ทำให้ปีศาจหนุ่มเค้นความคลั่งของตัวเองมาเปลี่ยนเป็นพลังทันที เพราะดูท่าศึกครั้งนี้จะแสนสาหัสเสียแล้ว

 

ภายในเต็นท์นั้นนางฟ้าสาวและราชาอสูรต่างยังไม่เคลื่อนไหว โดยลิลินรู้ดีว่าเธอมีพลังน้อยกว่าอีกฝ่าย จะทำอะไรต้องระวังตัวให้มาก ในขณะที่ราชาอสูรก็คงสีหน้ารอยยิ้มที่ดูเศร้าอยู่เหมือนเคย

“ไม่ต้องห่วงนะครับ อีกเดี๋ยวก็จบแล้ว”

ซีลอนกล่าวกับอีกฝ่ายก่อนจะพุ่งเข้าใส่หญิงที่เขารักด้วยความรวดเร็ว มือทั้งสองข้างอาบเอาไว้ด้วยพลังที่เหมือนมีเปลวเพลิงกำลังลุกไหม้อยู่ สำหรับเผ่าอสูรแล้ว อะไรที่อยากได้ก็ต้องชิงมาด้วยมือของตัวเอง แม้จะต้องกระชากมันมาจากเจ้าของเดิมจนเสียหายก็ตาม แต่เพื่อสนองความต้องการของตัวเองแล้วเขาก็จะทำ

“เกลียด...เราคิดว่าเราเกลียดซีลอน”

ลิลินพูดออกมาอย่างไม่มั่นใจ ในหนังสือที่เธอเคยอ่านได้เขียนเอาไว้ ว่าความเกลียดคือสิ่งที่ตรงข้ามกับความรัก ถ้าหากความรักคือการอยู่ใกล้ๆใครสักคนแล้วมีความสุขละก็ การที่เธอรู้สึกเศร้าเสียใจและโกรธ ในขณะที่อยู่ใกล้ๆซีลอนแล้ว มันก็คงแปลว่าเธอคงเกลียดเขา

“อา...เรื่องนั้นผมรู้แล้วล่ะครับ”

ซีลอนยังคงยิ้มและพยักหน้ารับทราบ ก่อนจะพุ่งไปหมายจะคว้าเอาเคียวของนางฟ้าสาวมาให้ได้ ในขณะที่อีกฝ่ายควงอาวุธในมือจากล่างขึ้นบน ฟันเข้าใส่อีกฝ่ายด้วยส่วนโค้งงอของใบเคียว

วูบ...

เสียงอากาศถูกอาวุธขนาดใหญ่แหวกดังบาดหู ตรงหน้าของราชาอสูรที่รีบหดมือกลับและเอียงตัวไปข้างหลังเพื่อหลบมันได้อย่างเฉียดฉิว แม้เขาจะมีพลังมากกว่าเธอมากก็ตาม แต่ความเร็วของทั้งคู่กลับสูสีกัน

“คุณบอกว่ารักเรา ทำไมถึงทำให้เราเกลียด”

นางฟ้าสาวพูดด้วยเสียงที่ฟังดูหวั่นไหว เธอรู้สึกได้ว่าซีลอนรักเธอจริงๆ แต่การกระทำของเขานั้นล้วนแต่ทำให้เธอเกลียดชังเขามากขึ้นเรื่อยๆ นางฟ้าสาวจึงไม่เข้าใจในความไม่เป็นเหตุเป็นผลนี้เลย แต่อย่างไรก็ตามจะปล่อยให้ชายตรงหน้าฆ่าคนสำคัญของเธอไม่ได้เด็ดขาด ใบเคียวที่ชูค้างเอาไว้ด้านบนถูกหมุนกลับด้านจนใบเคียวงองุ้มชี้ไปด้านหน้า ก่อนที่มันจะถูกตวัดลงมาอย่างแรง

“ผมทำให้คุณเกลียด เพราะว่าผมรักคุณยังไงล่ะ”

ราชาอสูรตอบพร้อมกับยกสองมือขึ้นประกบใบเคียวของลิลินเอาไว้ และดึงไปด้านหลังอย่างแรงเพื่อหวังปลดอาวุธของนางฟ้าสาว แต่อีกฝ่ายกลับกระโดดขึ้นเองและลอยค้างอยู่ด้านบน ก่อนที่ปีกสีดำจะกางออกกว้างและกระพืออย่างแรงสร้างแรงกดมหาศาลใส่คนด้านล่าง

“รักก็ต้องทำให้รัก เกลียดก็ต้องทำให้เกลียด รักแล้วทำให้เกลียด มันคืออะไรกันแน่”

ลิลินพูดด้วยความสับสน ในขณะที่เพิ่มพลังเวทมนตร์ที่ใช้ในการบินให้มากขึ้น จนเห็นกระแสพลังปนกับขนนกสีดำพุ่งออกจากปีกของเธอออกไปยังด้านหลัง ที่ส่งใบเคียวให้เข้าใกล้อีกฝ่ายได้ทีละน้อย

“อยากรู้ก็มาอยู่กับผมสิ ลิลิน!!!

ซีลอนตอบก่อนจะใช้พลังเวทมนตร์มาเพิ่มพลังกายของตัวเองบ้าง จนค่อยๆดันอีกฝ่ายกลับได้ทีละน้อย ก่อนจะเห็นขนนกสีดำจำนวนมากที่ค่อยๆตกลงมาเปล่งแสงสีดำขึ้น และพุ่งเข้าปักทั่วร่างของเขาอย่างรวดเร็วเนื่องจากมือทั้งสองข้างของเขาประกบรับใบเคียวอยู่จึงไม่อาจป้องกันตัวได้แม้แต่น้อย

“ไม่มีทาง”

ลิลินปฏิเสธเสียงแข็งและหมุนตัวเตะใส่ด้ามเคียวของตัวเองที่ทำให้มันหลุดออกจากมือของอีกฝ่ายในที่สุด ในพริบตามันก็กลายเป็นคทาเวทมนตร์อันใหญ่ที่เปล่งแสงสีดำออกมา ลำแสงสีเดียวกันจำนวนมากพุ่งออกจากลูกแก้วตรงปลายเข้าหาอีกฝ่ายในระยะประชิด ก่อนที่เธอจะถอยห่างออกมาอย่างรวดเร็วเพราะรู้ความรุนแรงของเวทมนตร์บทนี้ดี ทว่าสาวสวยก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อลำแสงทำลายล้างของเธอกระทบกับอีกฝ่ายก็หายไปทันที

“เป็นไปได้ยังไง”

“ไม่ได้มีแต่คุณหรอกนะ ที่ได้รับความรักจากเทียแมทน่ะ ผมเองก็เช่นกัน พลังแห่งความมืดทุกชนิดไม่สามารถทำอันตรายผมได้”

ซีลอนยิ้มและเปิดเผยความลับของตัวเองอย่างไม่สะทกสะท้าน สาเหตุที่เขาสามารถเดินทางผ่านหุบเขาแห่งความมืดได้นั้น ก็เป็นเพราะเขาเองก็มีความสามารถในการมองเห็นที่ใกล้เคียงกับลิลินนั่นเอง นอกจากนี้พลังแห่งความมืดยังทำอันตรายเขาไม่ได้อีกด้วย

ฟุบฟุบฟุบ

ในระหว่างที่ลิลินกำลังตกใจอยู่นั่นเองราชาอสูรก็สะบัดนิ้วไปด้านหน้า ลูกพลังขนาดเท่ากำปั้น 3 ลูกก็ปรากฏขึ้นในอากาศตรงหน้าของนางฟ้าสาว ก่อนจะพุ่งเข้าใส่เธอในระยะประชิด ด้วยการคำนวณอันแม่นยำของลิลิน ทำให้เธอรู้ว่าความเร็วของเธอไม่สามารถหลบลูกพลังนี้ได้ทำให้เธอใช้กำแพงแสงสีดำออกมาป้องกันทันที

แต่ราวกับประวัติศาสตร์ที่เกิดซ้ำรอย ลูกพลังพวกนั้นพุ่งผ่านกำแพงของเธอมาเหมือนกำแพงนั้นไม่มีตัวตน นางฟ้าสาวคิดได้ทันทีว่ากำแพงนี้เป็นพลังแห่วความมืดบริสุทธิ์ ย่อมไม่อาจป้องกันพลังแห่งความมืดที่มีลักษณะใกล้เคียงกันได้ ในภาวะคับขันนั้นเอง

เวลารอบตัวของลิลินไหนช้าลงในพริบตาด้วยเวทมนตร์หน่วยเวลาของเธอเอง แต่ครั้งนี้เธอทำให้ร่างกายของเธอขยับได้เหมือนปกติด้วย นั่นแปลว่าในเวลานี้เธอจะเคลื่อนไหวได้เร็วมากกว่าเดิมมาก และความเร็วนี้เองที่ทำให้ลูกบอลพลังของซีลอนพลาดเป้า แต่ทว่าเมื่อเลิกใช้เวทมนตร์ขาของเธอก็หมดแรงอย่างรวดเร็ว อันเกิดจากพลังเวทมนตร์ของเธอไม่มากพอที่จะทำให้เร่งความเร็วร่างกายได้สมบูรณ์

“อืม...ถ้าคุณยังมีพลังเหมือนเดิมล่ะก็ ผมเองก็คงสู้คุณไม่ได้เหมือนกัน แต่ตอนนี้คุณสู้ผมไม่ได้หรอก ยอมแพ้ซะเถอะ”

เสียงของซีลอนดังมาจากด้านหลังของนางฟ้าสาว มือของเขาลูบเรือนผมของเธอเบาๆอย่างอ่อนโยน ที่ทำให้ลิลินรู้สึกถึงความอบอุ่นของซีลอน ทว่าสาวสวยรู้ดีว่าในตำแหน่งนี้เขาสามารถทำให้เธอสลบหรือฆ่าเธอได้ทุกเมื่อ จึงหมุนตัวฉากออกมาพร้อมกับทำให้อาวุธในมือกลายเป็นเคียวอันใหญ่อีกครั้ง และเหวี่ยงใส่อีกฝ่ายเป็นวงแคบ แต่กว่าจะทำแบบนั้นได้เป้าหมายของเธอก็หายไปแล้ว

“อืม...อย่างน้อยตอนนี้ผมก็เป็นเจ้าของของผมของคุณแล้วล่ะ”

ราชาอสูรปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งที่อีกด้านของเต็นท์ ในมือของเขามีเส้นผมสีดำปอยหนึ่ง ที่ค่อยๆกลายเป็นสีทองสว่างอีกครั้งอยู่ในมือ ซึ่งมันก็คือเส้นของนางฟ้าสาวที่เขาแอบตัดมาเมื่อครู่นี้ ซีลอนยกมันขึ้นดมอย่างหลงใหล ในขณะที่ลิลินกำลังสำรวจตัวเองว่ามีส่วนไหนได้รับบาดเจ็บหรือไม่

“สิ่งที่แย่งชิงไปจากศัตรูได้ก็เป็นทรัพย์สินของคนคนนั้น”

นางฟ้าสาวกล่าวเสียงเรียบ แม้ใจในของเธอจะรู้สึกแปลกๆเวลาที่เห็นอีกฝ่ายสูดดมกลิ่นจากเส้นผมของเธอไม่หยุด แต่ตอนนี้ลิลินไม่มีเวลาสนใจเรื่องนั้น เพราะเธอต้องรีบฆ่าอีกฝ่ายให้เร็วที่สุด เนื่องจากสัมผัสพลังของเชสที่ปะทะกับอสูรอีก 2 ตนที่ด้านนอกนั้นเริ่มน้อยลงแล้ว
---------------------------------------------------
ตอนนั้นสั้นโคตรๆ สาเหตุเพราะว่าท่อนต่อไปมันจะเป็นบทใหม่ในหนังสือ เลยตัดตอนแบบนี้ครับ T^T
แต่ถือว่าหยวนๆเนอะ เพราะจริงๆวันนี้จะไม่ลงแล้วนะเนี่ย แต่เอามาลงให้อ่านก่อน เอิ้กๆๆๆ

writer note
*** ต้องเพิ่มตอนที่ลิลินถามเชสด้วยว่า เกลียดคืออะไร *** 
---------------------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

558 ความคิดเห็น

  1. #439 watch012 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 22:26
    ลิลิน อย่าหวั่นไหวนะ
    #439
    0
  2. #425 YasiaNaria (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 14:34
    งืมๆ เป็นคนที่ไม่น่ายุ่งด้วยจริงๆ
    #425
    0
  3. วันที่ 7 เมษายน 2556 / 12:28
    เกลียดซีลอนอ่ะ ขยะเเขยง = =
    #393
    0