Tale of the falling angel : เปิดตำนานนางฟ้าตกสวรรค์

ตอนที่ 44 : สิ่งนอกจากคาดหมาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,028
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    6 เม.ย. 56

“จุดหลักอีกจุดของแผนนี้ คือต้องให้ลูซิเฟอร์ถ่วงเวลาซีลอนเอาไว้ เพราะถ้าเรากับซีลอนสู้กันโอกาสแพ้จะมีมากถึงร้อยละเจ็ดสิบ ซึ่งถ้าแพ้ก็หมายถึงแผนการทั้งหมดจะล้มเหลว”

นางฟ้าสาวอธิบายต่อ ถึงเธอจะมีพลังกลับมาแล้วก็ตาม แต่มันก็กลับมาเพียง 60% เท่านั้น จากที่เธอได้สัมผัสพลังของซีลอนมา เธอคาดว่าเขาน่าจะมีพลังมากกว่าเธอเล็กน้อย แต่ลูซิเฟอร์กับซีลอนมีพลังสูสีกันดังนั้นเพื่อเป้าหมายแล้วควรให้ราชาปีศาจสู้มากกว่า

“ให้ข้ากับกองทัพหลัก ถ่วงเวลากองทัพหลักของศัตรูเอาไว้ แล้วให้พวกเจ้าแก่ขององค์กรจัดการทัพหลัง ส่วนเจ้ากับเชสก็ใช้ความสามารถผู้น่ำเงาเข้าไปในค่ายของศัตรูสินะ...น่าสนใจ”

ลูซิเฟอร์พยักหน้าถี่ๆกับแผนการของนางฟ้าสาว หลังจากที่ทำลายเสบียงของศัตรูได้แล้วถ้าพวกเขาเปลี่ยนแผนกลับมาเป็นตั้งรับไปเรื่อยๆ อีกฝ่ายก็จะหิวและหมดแรงไปเอง จากนั้นการให้อีกฝ่ายยอมแพ้ก็จะง่ายกว่าเดิมมาก ถ้าเป็นไปได้เขาก็ไม่อยากฆ่าเผ่าพันธุ์อสูรที่เป็นเผ่าพันธุ์แห่งความมืดเหมือนประชาชนของเขาเท่าไหร่

“เอาล่ะ ทุกคนเห็นด้วยกับแผนนี้ของลิลินรึเปล่า”

เมื่อเห็นว่าตกลงแผนการกันได้แล้ว ราชาปีศาจก็เร่งปิดการประชุมทันที เพราะอยากให้ทหารของเขาได้พักผ่อนให้เต็มที่ เนื่องจากพรุ่งนี้อาจจะเกิดสงครามตั้งแต่ตอนเช้า ซึ่งเหล่าหัวหน้าเผ่าทุกคนก็ต่างเห็นด้วย ก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับที่พักหลังจากเลิกประชุม

“เดี๋ยวก่อน ลิลิน ข้ามีอะไรจะคุยด้วย”

ลิลิซที่ไม่ได้พูดอะไรเลยตลอดการประชุม เหวี่ยงสามีของเธอบนตักทิ้งก่อนจะวิ่งเข้ามาเกาะขานางฟ้าสาวเอาไว้ จากนั้นก็โบกมือให้ทุกคนออกไปจากเต้นท์นี้รวมถึงเชสและฮาวน์ลิ่งด้วย

“อุ้มข้าขึ้นไป”

สาวน้อยชูมือสองข้างขึ้นและสั่งให้นางฟ้าสาวอุ้มเธอ ซึ่งลิลินก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย โดยทันทีที่อุ้มอีกฝ่ายขึ้นมาสีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป เพราะความอบอุ่นจำนวนมากเกิดขึ้นในหน้าอกของเธออย่างกะทันหัน ความสุขแบบที่เธอไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนหลั่งไหลเข้ามาในใจไม่หยุด

“ทำไม...เรา ถึงรู้สึกอะไรแบบนี้”

ลิลินพูดด้วยความแปลกใจ ในขณะที่ลิลิซเองก็กอดเธอเอาไว้แน่น ก่อนจะชี้ให้ไปนั่งบนเก้าอี้ตัววางที่มีลูซิเฟอร์นั่งอยู่ด้วย จนตอนนั้นทั้งสามนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวเดียวกัน โดยมีสาวน้อยนั่งอยู่ตรงกลาง

“ลิลิน ที่ผ่านมาคงลำบากมากเลยสินะ ต้องอยู่คนเดียวแบบนั้น”

ลูซิเฟอร์ถามสาวสวยด้วยรอยยิ้ม

“เราไม่ลำบาก...แต่เหงา”

นางฟ้าสาวตอบก่อนจะก้มหน้าลงเล็กน้อย ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่าเหงาคืออะไร จึงไม่อยากกลับไปอยู่คนเดียวแบบนั้นอีกแล้ว ก่อนที่จะมีมือเล็กๆมาลูบผมของเธอช้าๆและโอบกอดเธอเอาไว้

“ไม่เป็นไรนะ นับตั้งแต่นี้ไปลิลินจะไม่เหงาแล้ว พวกเราจะอยู่ด้วยไปตลอดเลย”

ลิลิซปลอบใจอีกฝ่ายพร้อมกับตั้งชื่อเล่นให้นางฟ้าสาว อ้อมกอดของสาวน้อยร่างเล็กทำให้นางฟ้าสาวรู้สึกโหยหาสิ่งนี้อย่างแปลกประหลาด จึงสวมกอดและถามอีกฝ่ายกลับ

“ลิลิซเป็นใครกันแน่ แล้วความรู้สึกในอกนี้คืออะไร ความสุขที่ต่างจากที่เราได้รับจากคนอื่น สิ่งนี้คืออะไร”

“พวกเรายังมีเวลาอธิบายเรื่องนั้นอีกเยอะ ลิลิซ ให้ลิลินไปพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้เป็นสงครามใหญ่นะ”

ลูซิเฟอร์เรียกให้สาวน้อยกลับไปหาเขา ก่อนจะบอกให้นางฟ้าสาวไปพักผ่อนบ้าง ซึ่งทั้งสองก็พยักหน้ารับด้วยท่าทางที่ดูคล้ายกันมาก ก่อนที่ลิลิซจะเข้ามากอดราชาปีศาจเอาไว้ และลิลินเดินออกไปจากเต็นท์แห่งนี้โดยเก็บคำถามเอาไว้ถามในภายใน เพราะตอนนี้สงครามข้างหน้าอันตรายกว่ามาก


วันต่อมาสงครามได้เริ่มต้นขึ้นในเวลารุ่งเช้า ครั้งนี้กองทัพอสูรยกทัพมาเป็นจำนวนมหาศาล เพราะบริเวณสองข้างทางหน้าหมู่บ้านที่เธอมีความมือปกคลุมอยู่นั้นทั้งหมดได้หายไปแล้ว จึงกลายเป็นทางให้อสูรที่สามารถเดินบนโคลนได้เดินอย่างง่ายดาย

ส่วนทางด้านของปีศาจที่ได้รับกองทัพหลักมาหนุนก็มีจำนวนเพิ่มขึ้นมาก แม้พวกเขาจะอ่อนแอกว่าก็ตามแต่เมื่อแค่ละเผ่าใช้ความสามารถเกื้อกูลกันแล้ว ก็ทำให้มีพลังทัดเทียมกับอสูรได้ไม่ยาก โดยพวกเขาจัดกองทัพเป็นรูปลูกศรขนาดใหญ่ ที่มีราชองครักษ์ของเผ่าปีศาจอยู่บริเวณใจกลางของกองทัพ ด้านหน้าสุดมีราชาปีศาจผู้ทรงพลัง ที่ฆ่าเหล่าอสูรจำนวนมากในพริบตา จนอีกฝ่ายต้องใช้ราชองครักษ์จำนวนมากเข้ามาปะทะด้วยเพื่อลดความเสียหาย

ส่วนที่ด้านหลังของกองทัพอสูร ก็มีกองทัพที่มาจากมหาภพแห่งเสียงและเมืองแม่มดมาเข้าโจมตีด้วยเวทมนตร์ทำลายล้างจำนวนมาก จนกองทัพอสูรส่วนหลังต้องรีบรับมืออย่างเร่งด่วน แต่ถึงกองทัพอสูรจะโดนโจมตีจากทั้งสองด้านก็ตาม พวกเขาที่มีทั้งจำนวนและความแข็งแกร่งก็ไม่โดนตีแตกง่ายๆ

 

“ทุกอย่างเป็นไปอย่างที่คาดเอาไว้ ตอนนี้ราชาอสูรกำลังยืนคุมเชิงราชาปีศาจอยู่ ส่วนกำลังที่มาเสริมจากมหาภพแห่งแสงและหมู่บ้านแม่มด ก็เข้าโจมตีจากทางข้างหลังเรียบร้อยแล้ว ...เชส...ได้เวลาแล้วนะ”

เกรย์รายงานข่าวให้เพื่อนของเขาที่ยืนอยู่กับนางฟ้าสาวฟัง ปกติแล้วเผ่าอสูรจะไม่ใช่แผนการในการทำสงครามมากนัก เพราะความกระหายสงครามของพวกเขาทำให้ไม่สนแผนการสักเท่านั้น ทุกอย่างจึงเป็นไปตามแผนของลิลินไม่ยาก

“ขอบคุณมากครับ ฟู่...”

เชสพยักหน้าให้กับเพื่อนของเขาก่อนจะใช้พลังของเทพเจ้าแห่งความตายออกมาจนรูปลักษณ์เปลี่ยนไป ปกติแล้วการเคลื่อนย้ายในเงาจะใช้ได้เพียงระยะทางสั้นๆเท่านั้น ยิ่งต้องพาอีกคนไปด้วยยิ่งต้องใช้พลังมากกว่าเดิมมาก แต่ด้วยพลังที่เพิ่มขึ้นของเขานี้ ทำให้การเคลื่อนย้ายระยะทางไกลเป็นไปได้ แต่แบบนั้นก็ยังมีเงื่อนไขอะไรเล็กน้อย ซึ่งนางฟ้าสาวรู้สิ่งนั้นดี

“เชสเราพร้อมแล้ว”

เสียงของลิลินดังขึ้นข้างๆหูของเขา พร้อมกับสัมผัสแบบทั้งตัวที่ทำให้ตกใจจนพลังของเทพเจ้าแห่งความตายเกือบหายไป เงื่อนไขของการเคลื่อนย้ายระยะทางไกลแบบหลายๆคน คือการลดพื้นที่ให้น้อยที่สุด เป็นเหตุให้สาวสวยเข้ามากอดปีศาจหนุ่มเอาไว้จากทางด้านหลัง และเพื่อลดพื้นที่ให้น้อยที่สุดเธอจึงกอดเขาแน่นเป็นพิเศษอีกด้วย

“เอ่อ...พี่เชส อดทนหน่อยนะคะ”

ชาร์ล็อตมองปีศาจหนุ่มที่พลังติดๆดับๆด้วยความเป็นห่วง เงื่อนไขการใช้พลังของเทพเจ้าแห่งความตายหรือความคลั่ง ซึ่งการที่มีร่างทรงเสน่ห์ไปแนบอยู่แบบนั้นคงยากที่จะคลั่งในทางที่ดีได้ ทำให้แม่มดตัวน้อยเป็นห่วงมาก ในขณะที่ปีศาจคนอื่นๆที่อยู่ใกล้กันต่างมองด้วยความอิจฉา หลังจากนั้นไม่นานทั้งสองคนก็จมหายลงไปในเงาอย่างรวดเร็ว

“ผมว่าชาร์ล็อตควรจะสอนพี่ลิลินเรื่องนี้หน่อยนะครับ”

วินดี้ที่มองอยู่กันมาคุยกับแม่มดตัวน้อยด้วยความหนักใจ ในบางครั้งความใสซื่อและน่ารักของลิลินก็กลายเป็นผลร้ายกับคนอื่นมากๆ โชคดีที่เชสเป็นคนขี้อายในเรื่องรักๆใคร่ๆมาก ร่างกายของนางฟ้าสาวจึงยังปลอดภัยอยู่

 

เชสพุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วท่ามกลางความมืดในมิติแห่งเงา ด้วยระยะทางที่ค่อนข้างไกลทำต้องใช้เวลาเล็กน้อย เพื่อลดความตื่นเต้นที่เกิดจากคนข้างหลังเขาจึงชวนนางฟ้าสาวคุยบ้าง

“เอ่อ...ไม่ต้องกลัวนะครับในมิติแห่งเงานี้ไม่มีอะไรอันตรายครับ”

“มันไม่มีอะไรที่อันตรายอยู่แล้ว”

ลิลินตอบด้วยเสียงเรียบ ซึ่งสร้างความแปลกใจให้กับเชสมากเพราะเธอไม่น่ามองเห็นในมิตินี้ได้เลย

“คุณมองเห็นเหรอครับ...”

“ใช่ ที่นี่ใกล้เคียงกับสถานที่ที่เราพบกับเทียแมทมาก เราไม่กลัว”

นางฟ้าสาวตอบ มิติแห่งนี้มีสภาพแวดล้อมเหมือนมิติธรรมดาไม่ผิดเพี้ยน ต่างกันตรงที่ทุกอย่างเป็นสีดำสนิทและไม่มีผู้คนอยู่เลยเท่านั้น โดยเธอกับเชสกำลังบินไปยังเป้าหมายที่อยู่ไม่ไกลนี้แล้ว บนพื้นมีวงกลมสีดำที่แม้แต่เธอก็มองไม่เห็นว่าข้างในมีอะไรปรากฏขึ้น ก่อนที่ปีศาจหนุ่มจะบินมุดลงไปในนั้นอย่างรวดเร็ว

 

ทั้งสองคนออกมาในมุมมืดข้างๆของเต็นท์หลังหนึ่งอย่างเงียบเฉียบ ด้วยความสามารถพิเศษของผู้ย่ำเงาทำให้ยามที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลไม่สังเกตเห็นทั้งสองคนแม้แต่น้อย แม้เชสจะเหงื่อท่วมตัวและเหนื่อยหอบจากการเคลื่อนเงาระยะไกลก็ตาม เขาก็ส่งสัญญาณไม่ให้นางฟ้าสาวลงมือ เพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายยั้งมือไม่เป็นเท่าไหร่

วูบ...

ที่ใต้เท้าของยามทั้งสองคนตรงหน้า มีวงกลมสีดำขนาดกำลังโผล่ออกมา ก่อนที่พวกเขาจะตกลงไปในเงานั้นอย่างรวดเร็วและเงียบเฉียบ จากนั้นลิลินก็ชี้ไปยังเต็นท์หลังหนึ่งที่อยู่ห่างออกไป แม้มันจะไม่ใช่เต็นท์หลังใหญ่ที่สุดก็ตาม แต่เป็นเต็นท์ที่มีเกวียนจำนวนมากถูกวางซ้อนอันอยู่ด้านหลัง เศษข้าวสารบางส่วนตกอยู่กับพื้น ที่ทำให้รู้ว่านั่นต้องเป็นที่ที่เก็บเสบียงเอาไว้แน่นอน

ครั้งนี้เชสไม่ใช่การเคลื่อนเงาอีกแล้ว เพราะว่าตอนนี้พลังเวทมนตร์ของเขาเหลือไม่มาก จึงค่อยๆนำนางฟ้าสาวแอบไปตามเงาของเต็นท์แต่ละหลังไปยังเป้าหมายอย่างแยบยล แม้เขาจะไม่ถนัดการต่อสู้ก็ตาม แต่เรื่องแบบนี้ถือเป็นความถนัดเฉพาะของเขาก็ว่าได้ หลังจากใช้พลังเฮือกสุดท้ายของเขาจัดการยามที่เฝ้าอยู่ด้านหน้า เขาก็หันไปกระซิบลิลิน

“ผมจะเฝ้าด้านหน้าให้เองครับ หลังจากทำลายเสบียงเสร็จแล้วก็ทำตามแผนนะครับ”

ปีศาจหนุ่มกำชับอีกครั้ง แม้นางฟ้าสาวจะเป็นคนวางแผนเองก็ตาม โดยแผนของเธอคือพวกเขาจะแยกกันหนี โดยลิลินจะไปสมทบกับกองทัพที่มาจากมหาภพแห่งเสียง ส่วนเชสจะแฝงตัวพักผ่อนอยู่ในนี้เงียบๆเผื่อเหตุการณ์ไม่เป็นอย่างที่คาดการณ์ไว้ ซึ่งลิลินก็พยักหน้ารับก่อนจะเข้าไปในเต็นท์อย่างรวดเร็ว

ฟุ่บ...

ลูกบอลทรงกลมสีดำปรากฏขึ้นตรงหน้าของเธอ 1 ลูก ก่อนที่จะพุ่งนำหน้าไปเพื่อทำลายเสบียงที่อยู่ด้านในนั้น ทว่าสิ่งนอกเหนือการคาดการณ์ของเธอก็เกิดขึ้น เมื่อมีชายคนหนึ่งเข้ามารับลูกบอลพลังเวทมนตร์ของเธอได้ด้วยมือเดียว

“อย่างที่ผมเคยพูดเอาไว้ ว่าวันหนึ่งคุณจะเป็นฝ่ายมาหาผมเอง ลิลิน”

เสียงของชายคนนั้นดังขึ้นก่อนที่คบไฟในเต็นท์หลังนี้จะติดขึ้นมาเอง ทำให้เห็นว่าคนคนนี้คือราชาอสูรซีลอน ที่ยิ้มให้กับนางฟ้าสาวอยู่

ในพริบตานั้นเองร่างของลิลินก็หายไป ก่อนจะปรากฏขึ้นอีกทีที่ด้านบนของซีลอน ปีกสีดำของเธอส่องแสงสีดำจำนวนมากออกมา เช่นเดียวกับเคียวของเธอที่อาบพลังเอาไว้เต็มที่ ที่ฟันเข้าใส่คนตรงหน้าเต็มแรง การจะฆ่าคนที่มีพลังมากกว่าตัวเองนั้น ต้องทุ่มสุดตัวตั้งแต่แรกในขณะที่อีกฝ่ายประมาทอยู่

“ปีกสีดำ...นั่นทำให้คุณดูสวยขึ้นมาก แล้วยังเหมาะสมกับผมมากขึ้นด้วย”

ราชาอสูรมองปีกและรูปลักษณ์ใหม่ของลิลินอย่างเพลินตา ในขณะที่ยกมือซ้ายขึ้นรับจับปลายเคียวของนางฟ้าสาวเอาไว้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถหยุดพลังจากคมเคียวที่ตามมาด้วยได้ พลังเวทมนตร์จำนวนมากพวยพุ่งต่อไปเพื่อหมายจะสังหารเป้าหมายในครั้งเดียว ทว่าครั้งนี้ก็เหมือนเดิม แสงสีดำที่ออกมาถูกหยุดเอาไว้ได้ด้วยมือขวาของอีกฝ่าย

นางฟ้าสาวกระตุกอาวุธในมือของตัวเองเบาๆ ก่อนที่ใบเคียวจะแยกออกจากกันทำให้หลุดออกจากมือของอีกฝ่าย ก่อนจะรวมกันเป็นไม้เท้ารูปปีกนกสีดำที่ดูทรงพลัง

วูบ...

เวลารอบๆตัวของสาวสวยไหลช้าลงในพริบตา ปากของเธอร่ายมหาเวททำลายล้างขั้นสูงอย่างรวดเร็ว แต่ก็ต้องเบิกตากว้างเมื่ออีกฝ่ายสามารถขยับตัวได้ในสภาวะที่เวลาไหลช้าลงเช่นนี้ นั่นหมายความว่าไม่ได้มีแต่เธอที่ใช้เวทมนตร์หน่วงเวลาได้ เจ้าชายซีลอนเองก็ใช้ได้เช่นกันแล้วยังสามารถขยับได้ทั้งร่าง ต่างจากเธอที่ใช้ได้แต่การร่ายเวทมนตร์ด้วย จึงเป็นสาเหตุให้ลิลินเลิกใช้เวทมนตร์หน่วงเวลาก่อนจะรีบถอยออกห่างจากอีกฝ่ายทันที

หลังจากนั้นนางฟ้าสาวก็กางบินออกและบินขึ้นไปด้านบน เพื่อหมายจะพุ่งทะลุเต็นท์ออกไปจากที่นี่ทันที เมื่อรู้ว่าสู้อีกฝ่ายไปแล้วอาจจะแพ้ ก็คงต้องกลับไปวางแผนใหม่ตั้งแต่ต้น ทว่าเป็นอีกครั้งที่อะไรๆก็ไม่เป็นอย่างที่เธอคิด เมื่อเธอพุ่งชนเข้ากับข่ายเวทมนตร์ขนาดใหญ่ที่กักเธอเอาไว้

“ลิลิน คุณไม่มีทางออกไปจากเต็นท์หลังนี้ได้หรอกครับ นอกจากที่ผมจะตายเสียก่อน ยังไงเรามาคุยกันเถอะ”

ซีลอนกางแขนออกอย่างสบายๆ การที่เขาพูดเรื่องถ้าอสูรกับปีศาจรวมตัวกันแล้วเผ่าเทพจะไม่เข้ามาโจมตีนั้น เขาหวังผลให้ลิลินคิดแผนแบบนี้ขึ้นมานั้นเอง และคงไม่มีอะไรที่ทำให้เขายอมแพ้ได้ดีเท่านั้นการขาดเสบียงจนพี่น้องอสูรตรงอดตายอีกต่อไปแล้ว ทำให้เรารออยู่ที่นี่ตั้งแต่แรก

“แล้วตอนนี้ลูซิเฟอร์กำลังสู้อยู่กับใคร”

เมื่อเห็นว่าไม่มีทางหนี ลิลินก็หันมาถามอีกฝ่ายเสียงเรียบ แผนนี้ของเธอจำเป็นต้องกันอสูรตรงหน้าออกไปให้ได้ ซึ่งเธอก็ได้รับการยืนยันแล้วว่าซีลอนอยู่ที่ทัพหน้าจริงๆจึงได้ทำตามแผนนี้ และบุกเข้ามาพร้อมกับเชสแค่สองคน

“นั่นน่ะเหรอ ก็คือขุนพลเงายังไงล่ะ ถึงฝีมือการต่อสู้จะห่วยแตกก็เถอะ และพลังที่เปล่งออกมาจากร่างน่ะเหมือนผมไม่มีผิดเพี้ยนเลยนะ เหมือนขนาดหลอกราชาปีศาจได้เลยล่ะ”

ราชาอสูรอธิบายให้นางฟ้าสาวฟังอย่างไม่ปิดบังอะไรไว้ ขณะเชยชมความงามของลิลินต่อ ถ้าหากว่าเมื่อก่อนว่าเธอสวยโดนใจเขาแล้ว ตอนนี้เธอกลับโดนใจเขามากกว่าเดิมมาก ทั้งสายตาเย็นชาสุดขั้วที่มองมาก รูปร่างหน้าตาที่ให้ความรู้สึกถือตัวปนกับยั่วยวนนั้น ทำให้เขาแทบละลายเลยทีเดียว ก่อนจะพยายามชวนให้สาวสวยไปกับเขาอีก

“เอาล่ะ ผมจะถามคุณอีกครั้ง คุณจะมากับผมไหม เชื่อสิครับ ว่าผมรักคุณไม่แพ้ที่ผู้ย่ำเงาคนนั้นรักคุณหรอก”

“ซีลอนจะรักเราเท่าไหร่ไม่สำคัญ แต่เรารักเชส รักวินดี้ รักชาร์ล็อต และรักเผ่าปีศาจทุกคนด้วย ดังนั้นเราจึงไม่ไปกับซีลอน”

ลิลินปฏิเสธอีกฝ่ายอย่างไร้เยื่อไยอีกครั้ง แต่รอยยิ้มที่อยู่บนหน้าของซีลอนก็ไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย

“ถ้าอย่างนั้นผมจะฆ่าทุกคนที่คุณรักให้หมด แล้วคุณจะได้รักผมแค่คนเดียว”

ราชาอสูรกล่าวออกมาอย่างเลือดเย็น พลังของเขาพวยพุ่งออกมาจากร่างยิ่งกว่าตอนที่สู้กับวินดี้และชาร์ล็อตมาก ในขณะที่ลิลินเองก็เปล่งพลังของเธอออกมาเช่นเดียวกับ

“ถ้าอย่างนั้นก็ต้องฆ่าเราเป็นคนแรกก่อน”

นางฟ้าสาวกระชับเคียวของเธอในมือ แม้ปกติเธอจะไม่สู้ในสถานการณ์ที่ประเมินแล้วว่าเสียเปรียบแบบนี้ แต่ครั้งนี้นอกจากจะไม่มีทางเลือกแล้ว เธอยังรู้สึกโกรธอีกฝ่ายมากอีกด้วย
-------------------------------------------------------
-*- อยากจะบอกว่าสู้กับซีลอนเสร็จก็เกือบจบเรื่องแล้วครับ ฮือๆ เพิ่งได้ 75 หน้าเองงะ จะยืดยังไงดีให้ได้ 100 หน้าน้า *0* ใส่ตอนพิเศษลิลินเจอกับเมอบิอุสดีไหมเนี่ย 555
-------------------------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

558 ความคิดเห็น

  1. #395 YasiaNaria (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 14:19
    งืมๆ สงสัยเหมือนกันว่าลิลินเป็นลูกของราชาปีศารหรือป่าว
    #395
    0
  2. #392 Tawin Chatsomsanga (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 14:35
    555 พูดถึงเมอบี้ ต้องมีตอนพิเศษเมอบี้ในโลกจริงหัดขับรถ และแข่งรถอะ จากตอนพิเศษเรื่งหลังของคุณหนูในโลกจริง เมอบี้ไม่ได้เป็นนักแข่งเลย (ไม่กล้าไปตั้งในเฟสกลัวสปอยคนที่ไม่ไผก้อ่านจากเด็กดี
    #392
    0
  3. #391 ZweiSeal (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 13:21
    เริ่มคิดเหมือนกันว่าลิลินเป็นลูกของลิลิชรึป่าว...

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 6 เมษายน 2556 / 13:55
    #391
    0
  4. #390 Aika (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 12:08
    ง่า จะจบแล้วเหรอ ม่ายย
    พวก ราชาปิศาจ พ่อแม่ ลิลินป่าวหว่า = =
    #390
    0
  5. #388 กระต่ายหิมะ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 09:30
    สนุกมากเลยงับ อยากเห็นอารมณ์ "หึง" ของลิลินบ้างง่ะ
    #388
    0
  6. #387 jeffje (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 08:51
    อย่าเลยไรท์เตอร์ตอนพิเศษอะเดี๋ยวเชสจะร้องไห้เพราะลิลินอาจจะไปเป็นหนึ่งในฮาเร็มของเมอบี้ก็ได้
    #387
    0